장음표시 사용
181쪽
APITI M v x TaNeque tamen silentio praetereundum erit, praeclarum illud Ecclesiasticae immunitatis argumentum, cum Episcopi Concilij Carthaginensis,Valeriano,6 Galieno in Christianos immaniter saeuientibus, nulla prorsus habita ratione, quod imperialibus constitutionibus esset statutum, a tutelae munere obeundo non enatoriam dignitatem non aedilitatem, non Collegia non denique religionis diuersitatem excusare, contrario decreto, sub gratii poena, sanxcrunt, nulli unquam liceret Clericum tutorem in suo testamento scribere, Cypria. epist.
At Patrum DConciliorum testimonia depromatur, ut veritatem hanc etiam ipsi sua pervicacia obcaecati velini, nolint intelligant. Clemens Romanus epist. p. Siquis ex Fratribus negocia
iudicium Oscoporum, inquit, quid cum e commune habet Imperator,sin contra ista minis saris cor stantur quid opus es hominibus titulo Discopis, quando a condit an auditum
182쪽
est quando iudicium Ecclesiae authoritatem fiam ab Imperatore accepit c.Paulus habebatamicos in aesaris familiai pereos in litteris salutabat Philippenstes, non tamen eos in iudicio socios assumpsit. Ioannes Damascenus orat. h. de ImaginibIParemiti tibi Rex in js, quae ad vitae ciuilis negotia pertinent, di in triburis, ' ectigalibus , congiarisque oluendi , quo=um tibi quantum adnoslpectat, munus est creditum, ac demandatum. Atin Ecclisiasticis rebus statuendu, ac decernendis, habemus Pagores,qui nobis locut untderbum,m leges, atque instituta cclesiastica tradiderunt, non transferimis terminos empiternos, quos nosiis Patres nostri constituerunt,sted quae nobispraesicripta
Lucifer Calatitan lib. s. ad Constant pro Athan; Probare superno actumfudicem proba te ad hoc constitutum Imperatorem proat nos armis tuis ad omnem implendam luntatem, amicita Diabolip rduceres, cum probare non possis, quia praeceptum sit tibi, non solum non dominari Episcopis,stedita eorum obedire tutu, τυ ubuertere eorum decreta tentaueris, si ueris insuperbia comprehensus morte mori iussussis. Ambros epist. Σ. ad Valentin Dalmatius me Tribu-nuue, cis Notarius mundato, c. Postulans , dygi e Iudiaces eligerem &c. Cui rei restondeo, ut arbitror, ompetenter,nec quisquam contumacem iudicare me debet, cum hocasseram, augusta memoria pater tuo, nonμlumsermone res' ondit sed etiam legibu flui sanxit, in causa dei. et Ecclesiastici aliculis ordinu eum iudicare debere, qui nec munere imparsit, nec iure dissimilis, haec enim verba, descriptisunt, hoc est Sacerdotes de Sacerdotibu noluit iudicare , c. Idem epist 33. Idem Augus epist. 66. Greg. . lib. 3. epist. 26. ad Ianu
183쪽
rium lib. . epist. s. lib. s. epist. α s. lib., epist λ.lib. io
epist. I . Concilia item quamplura accedunt Antioch can.
11.4 12. Chalcedon can. . ROm. p. can. . ROm. d. Can. I 6 Carthag. 3 can. 9. ω38. Mileuitanum can. 9.Veneticum can. ' Αcathens can. 8 42. Epauense can. II. Aurelian. 3 can. I. Matiscon p. can. 7. I.&3L. Matiscon 2. can. 9.&Io. Toletan . . can. 3. Antisidoren can. s. Paris cap. I. d. foro compet Lateran .sub Alexand. III. can. 3. Constantlans Sest. 3I. Lateran .sub Leone Io Sessi. Trident. Sess. 2o. c. 23.
Non igitur Honorio, Arcadio,non Iustiniano,aut M. Carolo immunitatis Clericorum initia sunt tribuemda , quae lege diuina duxerunt exordium, eaque constanti ac perpetua Ecclesiae traditione, ab eius initio, s pra omnem memoriam eadem semper fust, licet postea summi Pontifices illam confirmarint, cincipibus
omnibus seruandam, sub censuris etiam praeceperint, c. nouerit,4 cap. grauem .d sentent excommun cap.fimdreb. Eccles. non alien cap. quamquam d. censib inc toto fere tit d. immunit Eccles in decret Min sexto;
Potestas enim diuina est qua Christi Vicarius, uti su- remus Pastor, cunctos soluere, Mobligare potest, ubi
upernaturalis boni ratio exigit, cui tunc omnes parere tenentur; Nimium sane vilesceret dignitas eorum, qui M. inquit Constantinus, non hominum sed Dei iudicio sunt reseruati δε qui ordinem Sacrum honore, reuerentiaq; spolianr,omnem certe diuini Numinis metum, cultum omnemque religionem pessum ripa tiuntur, immunitas ergo ad tanti muneris dignitatem,
184쪽
EXPvNCTIO. acytanquam necessariam a Christo commendatam necessum est dicere; neque Principes suo iure priuarunt, quia idem statuerunt, quod iuri diuino, naturali est consentaneum. Innoc. ind. 2. d. maior.& obed Panor. Felin. Dec. in c. Ecclesias Mariae d. const. Rebussi in concordat tit vlt ubi Practici Papiensis contrariam sententiam falsam,&damnatam dicit, Aluar. lib. i. d. planet. Eccl. c. 4 .in fin Dreido. lib. i. d. lib. Christ. c.
nique immunitas priuilegijs aucta est primum a Consta. tino Magno, qui causam Ceciliani Episcosi ad Romanu. Potificem detulit, a nominationibus, Muisceptionibus de bee: Ecclesiasticos declarauit immunes, wne amplius in se l. ' culari iudicio discuterentur, quae ab Episcopis constitu i Et forent edicto vetuit Optat meleuit. lib. p. contra Theod. Parme. C. Baron tOm.3. anno 3I3. JI . LI. Neve clerici ad causam dicendam inius vocarentur, ad Numidiae Praefectum ita rescripsit, Lectores diuinorum Leg. . e.
apicum, uipodiaconi, caeterique serici, qui per iniuriam et
Haereticorum, ad Curiam deuocati sunt, absoluantur, o de sit iccaetero ad similitudinem Orientu. inime ad curiam deuocentur, pedimmunitateplenissimapotiantur icephori C. Bar eod.
Deinde a Constantio prouecta fuit, qui Clericos avectigalibus, muneribus exemit, atque ne Iudices T s: usurparent sibi negocia Ecclesiastica, neue causas cognoscerent Clericorum, statuit;C.Baron. d. tom H. anno. i
185쪽
Verum haec immunitas, licet Clericis concessa ab Imperatoribus fuerit, non quidem uti beneficium, aut priuilegium eorum,sed debita, Mnecessaria iuris alieni r stitutio debet aestimari, ne Christiani Sacerdotes Ethnicorum,Hebreorumq; Sacerdotum, qui plenissima fruebantur immunitate, deterioris sint conditionis, Mordine praepostero superna inferioribus, de diuina terrenis subiaceant prout verbis costitutionisIustiniant,animaduertit C. Bellar. d. Cleric.lib.p. cap.2.
Ideo Basilivsin oratione,quam habuit ina Synodo,
admonet laicos,e quorum ordine unum se dicit, ne velint Iudices iudicare,aut pascere pastores. Temere autem mentitur, quod Romani Pontificisius Imperatores, Meges sibi arrogent, quod Petro eiusq; successoribus, vice suaChristus Dominus cotulit, quo etiam Principes summo Pastori necessario subi cent, nisi Christi egrediantur ovile, extra quod nullibi est salus,&veritas, unde Ignatius epist ad Magnesi nos, Philadelias, Principes, inquit, obediunt Caesari, milites Principibus, Diaconi resisteris, sacrorum iro ctis iremteri, Diaconi, o reliquus serus , natum populo uniuerso, milites Principibus , Caesares ipsi Disso pareant, Episcopus Christo mi Christus atri c. Et Ambros in orat. d. tradend. Basilicis. peratorinEcclesia est, non pra Ecclesiam. iusEcclesiae non Rector,Ouis, Pastor Greg.
NaZianz. orat. 7. quae est ad ciues timore perculsos τῆ ἐμ ωα μὴ τῖο - n me libere loquentem
186쪽
bertatem boni consule, utpotesacri meigregis oui acra, magnique Tastoris alumna.
Idem: imperium nos quoq; gerimus,addo etiam pre stantius, ac perfectius, nisi vero aequm est spiritum cares
fasces submittere, & caelestia terrenis cedere. Et Bernard ad Corrandum Imperarorem. i,omnuanima potestatibuspublimioribusΗbduasit, quam stententiam cupio os custodire in exhibenda reuerentia Petri vicario cuti im vobis Iuliis ab uniuersestruari Imperio. At nonne Pontificis Maximi, apud Ethnicos, tan ta fuit potestas praetereamus Haebreos, ut Tacitus de eo dixerit, Summum P 5tificem,summum hominum esse quamobrem eam reformidans Augustus, munus amplissimum, specie honoris, sibi vindicans, illud postea imperio semper addere suo exemplo, successores edo,cuit quemadmodum Henricus 3 Angliae Rex, ubi Catholica religione explosa, sese in omnes libidines es, fidit, quas male coercitas, S. Matris Echinsaequaliscumque pudor retardaverat, mutato Papae nomine, Anglicanae Ecclesiae caput seipsum renunclaui adeo ut is mina post ipsum proh nephasi proh dolori Cathedra S, cerdotalem conscendere, atq; sacra profanis immiscere, Episcopos instituere, pro libito e sede deturbare, temeraria impietate prssumpserit.En vlAngli,non solita.
187쪽
r a C Api TIs Qv ARTIIn At i. Imperijs,testis est Tacitus, sed in ipsi Ecclesiae Monar- 'μ' chia sexum non discern ut, quoru miserrimam Historia praesagisse videtur Simeon Thessalonicensis, dum lib. 8. d. myster. cerimon. Eccl. ita conqueritur. Verum hac non tam ab Imperatoribus facta punt, quam ab ita sentatoribuου, qui verbis hominum, illis persuasecunt maiora, quam pro facu
tatefacere, ita ut Episcopospromouerent, o translationes eorum facerent, proh Deum s ordinatum a Spiritu Sanct huius
Ecclesiae Rastorem, alterim Ecclesia, ab ijs constitui qui Sacerdotῶν facultatem, o operationem non habent, o praeter voluntatem Spiritin Sancti, si opus est ad aedificationem constituere eum in maior Ecclesia,a Spiritu Sancto, a quo ordinatu est, hoc faciendum nonautem seculari potestate. Imo Obbates uonachorum, qui Deo dedicat uni, V qui animarum curae, per Deigratiamfluntpraepositi,plerumquesi unt praeter oluntatem SpiritusSancti, πΡluunt, gant, hoc ab ijs obtinentes quifacultatem Charisimatis non acceperunt. Hinc multa ruina nostrae,m propter eorum violentiam , qui potestatem in Rhabere mea tractare student, quae eis non congruunt, oedum Sacra vindicamin comunicamusique ea nobisicum,putantes Sacrumfacere, ex consecratis Deo, factum est,mpropria amiser,mus, dec. Sed utinam remessium aliquod haec calamitas tandem accipiat, o cedant Caesari,quae faesaris sisnt m quae Dei Deo. Nugantur,qui hoc dicunt Nouatores, oe inuidia iactari,
non enim Imperatorfecit atriarchamine Synodasfacit βο-lo Imperatore pio ministrante,idque nonsolum quia est Vindex. ac defenJ , , ex Ecclesia unctus,sed etiam diadi et mmaque conseruet, quae sunt in Ecclesia dcc. Quid igitur mirum si Gregorius II Zacharias, Leo III. Gregorius IIII. Ioannes XXII. Gregorius V Ale-
188쪽
ΕYPUNCTIO 73xander III. plures alij Pontifices hac suprema potestate,si sint, constituit namque Dominus Vicarium suum super gentes, Regna , potestatemque ei dedit amplissimam, ut euellat, destruat,vi disperdat, Mardi ficet,&plantet. Quartum tempus, a Carolo Magno deinceps prosequitur, quo, ut dolo malo usurpatam a Pontificinus potestatem illam summa Iurisdictionis quae ipsis a Christo fuit immediate collata, eorumque Maiestatem fraudibus paulatim auctam furtimq; euectam falso persuadeat, plura effutit dira mendacia, calumniasque impius effundit,quibus iniquus impostorSacrificia,Oratio. nes,suffragia, cunctaque pietatis opera irridens,eosdem Pontifices nedum stipem ostiatim rogantes fingit, ne sed Principum munera Lobi itiones , quae sponte ab ipsis elargiebantur Ecclesiae, tamquam necessarias praestationes astu praescripsisse. Quamobrem, Catalogum quendam de his conscribi curasse, quem singulis annis, in die Coena Domini alta voce coram Pontifice legi
Haec a Duareno, in suo tract. d. benefic in princ de. sumpta videntur, qui falso scribens, huiusmodi spont neas oblationes, effectas esse postmodum necessarias,
ad id probandum adducit, can omnis Christianus deo: :φcosecr. dist. i.qui nihil de hoc,sed ab his qui Missae intersunt Sacrificio, aliquid Deo offerendum esse dicit, de
Can statuimus 16.9. I. ubi decimas praeter Episcopi voluntatem retinentes, communione priuantur.
Mendacium profecto cui nullus unquam Hetreticus cominisci simile visus est, neque enim alium eo die legi Mid Y iu
189쪽
r74 CAPITI OvARTI Catalogum vidi, quam literas illas Bulla vulgo dictas, quibus inter alios Refractarios & Perduelles, in quos tu. anathematis profertur sententia,Haeretici omnes primo
Videas rogo apud Amianum lib. 17. apud C. Bar.
quantςque fuerint opes Romanae Ecclesiae, quae Ethnicorum prouocabant inuidiam,vnum tamen pretereum dum non videtur, quod veritas ab eo extorsit, Pontifices scilicet diuith iam, imperio auctos, in eorum Aulam peritissimos viros undique conuocare caepicte, quorum sapientia illecti omnes eis confluebant. Non ergo mimorum&Sicophantarum Asylum erat Pontuscum Aula, ut mendacissimi Sectari,adlatrant. Sed&Reges irridet, qui Apostoli aedis maiest tem agnoscentes annuae praestationis Censu propria Regna idem subiecerunt, maximisque donationibus Romanam Ecclesiam auxerunt, unde simplices lia
Quamobre prudentes iudicio ipsius erunt omnes Lintheri,&Caluini sectatores, qui Sacrificia,&oblationes ab Ecclesia eliminarunt, atq; pietatis opera cuncta, sine Zibus mortua fides est , tanquam superuacanea,
ustratoria arceant, cotra expressa diuinae scripturae verba, Conciliorum, Patrum, Theologorumque comum nem affertionem, & contra antiquissimam , ac numquam immutatam totius Ecclesiae consuetudinem, pro-Ut C. Bellar. lib. 2. de Eucharist. lib. item s. d. iustifi- cat 4 lib. I. 2. b. d. bon operibesiquidulsime demon
190쪽
ExpvNCTIO. 73 At illud praecipue exhorrescit, quod Principes tunc, eo Iudice, fatui, non amplius Caesare, ut par esse dicit, sed a Romano Pontifice Regias Coronas suscipere
At non ne iure optimo postquam nullus est Rex, qui tantu Imperatori tribuat, ut hoc subiectionis argumentum ipsi velit exhibere, cum apsi in suis Regnis eandem, quam Imperator in sua ditione, summam habeant potestatem, Romanum vero Pontificem Patrem agnoscunt,proptereaDominum habere non dedignan
Et quid causae fuit, ut haec adeo torquere deberent nouum hunc Imperi patronum, non ne Imperium uni Romano PontificiGermani acceptum referre,vel etiam inuiti cogunturὶ de quo suo agemus loco; nonne solus Papa Imperatorem Sacro diademate redimit,4 Caerurem inaugurat fadeo quod Imperator dici non possit, antequam a Romano Pontifice eius electio probata,ab eo Corona donatus fuerit ita sancitum refert Glaber. lib. p. infin. Ut ne quisquam audacter Romani Imperi ceptrumgessa re Princeps appetat,seu Imperator dici, aut esse, nisi Papa S dis Romani, morum probitate, delegerit aptum Reipublicae, eique commiserit insigne Imperiale, C.
transi imper lib. p. c. 4. seq. lib., c. r. apud quos huius Sanctionis praescriptam formam usu comprobatam comperies.
N. Cum sub Mauritio, inquit, inter Episcopum Romanum, satriarcham Constantinopolitanum, super