장음표시 사용
201쪽
18 CAPITI QUARTIViris unde se, quod apud omnes magnae semper fuerint existimationis,plurimuntque fidei habuerint,quaecunque ex ipsis transsumpta, siue edita fuerunt. Prer i Quarta simulto magis, quia fides historiae repugnat, per praedicta, tum ex eo quod Volaterranus ibi
Calabriam inferiorem,&superiorem,&Ducatum Neapolitanum includit,&alia, quae constat, ex faedere diuisionis, inter Carolum Magnum, Imperatorem Co- stantinopolitanum facta, Graecorum Imperio cessisse, porro verissimile non est, quod Ludovicus ea donasset, quae non possidebat.
V Erum si animaduertere voluisset, quod Siciliam, Calabrias, aliasque Prouincias , Vrbesque PatrimoniiS. Petri Leo Isauricus primus omnium inuaserat,eorumque redditus in fiscum lisperiale redegerat,auas caeteri eius succcessores licet iniuste, semper po-
ea detinuerunt, Theophanes, medrenus, Anno DCCXXXII tantum iure consultum non latuis. sed ea nimirum ratione, hoc actum esse , ne diuisiopr dicta, cum Imperatore Orientis, a Carolo eius Patrefacta,RomanaeEcclesiae ullum unqua posset inferre praeiudicium,quod iniustam Orientalium possessionem,tacito assent probasse, vel Papa Donationis praedictae
confirmationem recipiendo, cum his, quae in ea dumtaxat erant descripta, ratam habuisse aliorum vero Ecclesiae Romanae locorum,que: Graeci Imperatores vio Cuparant, iura omnia abdicat viderentur,im Ludo uicus, ut eam improbaret inuasionem,ac veluti quadam
obligatione se se obstringens , ad vindicanda , quae per iniuria fuerant Ecclesia usurpata, quod species do-
202쪽
nationis est supradictis maioru suorum Donationibus, has,&alias rora Prouincias'; pia munificentia adiecit. N. Quinta, haec Ludovici Donatio, si qua fuit, nulla, ψea. est ijsdem rationibus quibus Doctores communiter inualidam probant Constantini Donationem, quia sicut Imperium alienare non poterat, ita neque Regiones Imperij, donare licuit,Gloss.inAut.quomodo oporteat, Epic coli. p. Signorol. cons. 16 praesertim Romam quae caput est Imperiisentit Bart.in pro em. F. Alber in l.B ne a Zenone C. d quadr praescriDE hac Constantini Donatione,Gramatici certant,
siquidemValla ludimagister, supra crepidam iudicium proferre ausus ratiunculis paedagogicis, in eam inis uehit, veruntamen validam, Miustam esse, contra Aocursasserunt, Io Andr. in cap. ego Ludovicus dist. 63. kin Clem ne Romani in verb. Constantinus d ur iur. Hostiens in sum m.d immun. Eccl. f. pen remq; ipsam luculentissime explicat, Io Hugo in tract. d. off. quatuor Prectat in q. d. transsation Imper in Eccles 3 q. d. donat. Constant siquidem totius cla partis in hoc ratio non est eadem, uniuersis enim distractis supprimeretur imperium, quod parte dumtaxat alienata, stat: res igitur particulares donare,& vendere Imperator potest. l. apud Iulianum . fin. d. leg. i. praesertim vero consensu Senain tu Populiq; R. accedente, &Prouincias, MVrbe etiatriRomam alienandi facultas eidem libera fuit, postqua a Senatu&Populo Imperium habet Historici omnes an
natu, Populo consentientibus transferre in Ecclesiam potuerunt, Glossi in l. Legatus de offitapraesid imori
203쪽
sa, immensa dici nequit Auth. de reb.Eccl. non essen. f. siuimus l.illud.c. d.sac. Eccl. ubi animaduertit eiusdem Accur. glo. in verb alia causa, in auth ut non fiant pign. in verb. illud vers. nisi tantummodo. Neque pariter ex ea imminuitur Imperium,quaecunque enim Ecclesiae donata fuere, Deo oblata sunt, qui Dominus uniuersorum est, ac longe maiora Imperatoribus contulit,res igitur in pristinum redit, quamobrem iura Imperij nulla ex parte laesiti si unus . quod in spe H. d. paca: ibique gloss. in . pactus ne peteret eod. Hugo citatis tracst.& quaest. N. Sexta, quia Populus Romanus, Donationibus, siue alienationibus hisce nusquam consensisse apparet, imo de dissensu constat, etiam per continuam resistentiam, tempore Eugenij III. Adriani IV Alexandri III. Luci III. Urbani IV. ergo nullae Bald. intit. d. nou.
SEnatus, Populique Romani Consilio, Massensu,
hanc Donationem iuisse a Constantino factam, in ipsius Instrumento legitur, quod Molineum etiam animaduertisse non dubites, prout notauit Ludovicus de Sardis, in suo tract. d. legitimat. tit. delegit. per rescrip. .ers circa quam n 6 quamobrem quod semel placuit, postea displicere non posse regula est iuris vulgata,quoniam contractus a principis libere voluntatis, post actum vero necessitatis sunt, tandem obstat immemorabilis praescriptio, quae cum titulum tribuat, etiam prin
204쪽
EXPUNC IO. 89 dones in eorum detentione tuetur, quae legitimam efficit possessione. merito in Concit. sub Hadriano. II cap. 28. relatum in cap.placuit, dist. 16 3.3.sancitum suit non posse ab Ecclesia auocari, res eidem donatas, & qui hoc attentaverit, etiam Principes excommunicantur, frustra igitur Romani reluctantes, semel actum infectum reddere, vidi iniuria pluries conati sunt. Omnes namque fere Pontifices, ad Nicolamusque V.huius di semper fuerunt curis exercitiivtRomanorum reprimerent audaciam, qui antiquae eorum Reip blicae memores, ad pristinam libertatem vindicandam. Consules, ad quos omnis redigeretur potestas, sede vacante saepissime crearunt. Sed Pontifices seditionibus his, sacrosanctam semper opposuerunt Maiestatem, qua vel sola, v et Anathematis terrore perculsi, quos conscientia defectionis agitabat, eorum Imperio parere, non detrectarunt,Platina Panuinus, caeterique Historici, amplissimi ic stes huius Veritatis sunt, in Eugen. III. Hadriano IIII in Alexa dro. III. Rebellium igitur, qui defect u Principis, amoto me is
tu, desciuere tumultum, appellat dissensum, quo solo Tyrannicum essicit legitimum Principis Dominium. N. Septima, quod nullus unquam Pontifex ad communienda Ecclesi Romana iura, hisce Constantini,& Ludovici Donationibus usus est, vel eam ad probationem adduxit, qua tamen maxime in rem suam fecis
N. Idque comprobat exemplis, quorum primum est Nicolai. III. in cap. fundamenta d. elec in s. qui licet Aa J
205쪽
I' CAPITI Qv ARTIM Constantini hac Donatione mentionem faciat, potestatem tamen Romani Pontificis non inde, verum sacrae scripturae verbis depromit. In ipsum autem Caninis irruit dentibus, ac irridendo mordet, quod fabulam Constantini narrauerit,sacramque scripturam Pharisaico, Iudaico more, ad
Perper . IV. tiem exemplo regorij II quem tanto molimine Germanorum Imperium aggressum sis , atque attriuisse dicit,necverbum ullum de his fecisse sed verbis Christi tantummodo usum verum ad imperium totius Orbis male detortis. Tandem Benedicti XI. XII. contra Ludovicum Bauarum , qui non alio titulo quam Vicari Christi Petrem alter Florentiae, Magistratus, alter Mediolani vicarios suo nomine constituit, kVectigal imposuit. SEd quorsum haec thabent Petri successores immediate ab ipso Deo,in uniuersumOrbeChristianum, potestatem amplissimam,cuius iure quaecunque agunt, iusteri rite agere dicuntur,vi superius toties dictum est, non igitur Donationibus Imperatorum opus erat, ubi
diuinum testimonium, eorum authoritatis habebant.
Duo autem de Constantino in ipso cap. Fundamem zzz ta, ex Nicolao narrantur, alterum quando a Sancto Siluestro Papa fuit baptizatus, ta lepra infectus, die P uinitus conualuis Alterum quod Romanae Ecclesiae,ut VH η' pro tot rantisque beneficiis, quae Deus in ipsum con-buis tulerat, aliquid repend eret, munera amplillima obtulerit, Vtrumque autem, veluti fabulosa sempeet respue runt, Lutheru uinus, Melancton & nouissimo
206쪽
e pro Nicolao sunt, Theophanes in Chrono
graph. Metafrastes in vit. s. Silues cap. 4 Zonaras, Caedrenus, in Constanti idem Caedren in Senes- conoma, Michael Clycas, . . annalium Nicephor. hist. lib. . cap. α'. 31. Monologium Graecorum K lendis Ianuarijs , Ammianus lib. 27.cap. 2. Zoetimus lib. 2. d. Const. Author actuum Silues apud Vincen. Burgu lib. 13. cap. 7.&33. Damas in Silu Gregor. Tu ron Hist. Franc cap. I 2 Beda d. sex ςtat. in Constant. Hincmarus in vita S. Remig. An Bibliothec in Chron. Ado Vienn in Chron aetat. 6. Marian Scot in Chron. anno. 32r Berengarius Abb. d. Inuent. S. Crucis, Honor. Augustod. inspec. Eccles Hugo Victori. excerpti prior lib. 8 cap. r. Othofrising. in Chron. lib. . cap. LGodfrid Viterbien p. ti,.'Chron Conrad. Visperg. in Constant Alberi. Staden in Chron anno. 3I . Martin. Polon .in Sila MatheusVulcestmonast.in Chron.anno 31o.Isidor. Hispalen in hist.Vgo Floriacen in Chron.d. Constant Io Salisber lib. . Polycrat cap. 6.Paul. Diacon. d. est. Longobard. lib. 6. cap. IO. alias 28.4 cap. is ah 3. Iustini. Imperat in auth cit. Ecc. Rom. cent. anno gaud praescript coli. 2. Eclcbertus aduersus Catharos serm. 3. Balsamon in Nomocan. Photistit. s. Vinc. Lupold. Bebenburg. de Veter Princ . German. Zelo, Gennadius scholar Patriarcha Constantinopoli. d. Prim. Rom. Pontis secto. Iuo Carnotensis p. s. de-Cret. cap. 49 Platina in Marc. Sigon Hist. d. Ocident. Imper lib. 3. d. Baptismat. Constant Patres autem Pontifices consulto praetereo, ut de re historica verb
207쪽
Iya c MI ARTItatem ex historicis eruamus, atque impudentiam per iniuriam irridentis iure irrideamus. Neque mireris Lector Molineum in hos sanctissimos doctissimosque Pontifices obicere tanquam sacraescripturae verba in uerterint,eius namque perditissimi ef-
frontisque Magistri discipulus fuit, qui blisphemare au
sus est, Christum ipsum in quo sunt omnes Thelauri scientiae, sapientiae Dei, scripturae diuinae locos in alium flexisse senium: verum est igitur ipsius saluatoris praesagium, si me sunt persecuti, vos persequentur, non enim est seruus maior Domino suo. PςUςx lv. Oetaua,quod re ipsa falsitas huius Canonis deprehenditur ex eo, quod Platina scribit de Gregorio 4 vivente adhuc Ludovico electo , quem tantae modestiae fuisse dicit ut Pontificium munus non prius obire voluerit,quam a legatis Ludovici ob eam causam Romam missis confirmatus esser.
V Erum si Molineus, tot tantisque Clarissimis scriptoribus, qui hanc Ludovici Constitutionem asserunt, fide noluit haberi, quo iure nunc uni Platinae tantum tribuit, ripsius testimonio standum omninosi contra omnes iuris utriusque regulas,quitestis unius dictum nullam facere probationem statuunt profecto ex innumeris historicis,eorumque praecipue,qui res gestas Pontificum scripserunt, nullus alius, Platina excepto, hoc de Gregorio narrant, quamobrem assertio aptius non quidem erroris suspicione caret, quod eidem in pluribus alijs Pontificibus,&iure sane optimo obicitur, ut ex notis Panuini animaduertere licet.
Praesertim quia ipsemet Author neque Eugenium
208쪽
dictum III, qui post Gregorium successiuc electi erui,
hanc Imperatoris confirmationem expectasse, aut que-sisse scribit, prout verisimiliter quidem expetenda erat, neque Ludovicus aliter fieri passus esset, si res vere se haberet, ut de reg. narrauit, ne scilicet iura Imperilexolerent, imori Nicolauma renunciatum, in solio Apostolico collocatum, consecratum, ac demun Corona Pontificia redemitum refert, ipso Ludovico Romae degente, neque tamen dicit, vel quod Imperator et estioni interfuerit, aut confirmauerit, rem autem tanti momenti reticuisse non est censendum, postquam invitis aliorum Pontificum, quoiram electioni Imperatores praebuerunt assensum, hoc numquam praeterhlia vla
Sed quod magis urget, in Hadriano II. idem author haec scribit, Legatos quidem Ludovici, qui eam ob causam aderant indignatos quod nusquam dum electio, Coronasio Pontificis agerentur, interesse tuissent, authoritateymperatoruinterponeret quamui ea ratione ris ipsisfactum dias retur,quod multitudinis voluntatem n tanto Amaltu moderari nonpotuisset,eos tamen rectefacturos,si virum optimum de mo-νesalutarent, dic sed animaduertas obsecro, quae sitbdit, dec ecere id legati, quamquam aperte cernerent, Clerum, mivatim eligendi Pontificis totam authoritat sibi vindicare, ne deinceps Trincipis cuiusdam nutus evectaretur forte etiam tubertinnesesiastica, rum innote rei,dce atque ne hoc ipso Ludovico inscio, aut inuito actum putes , pergit Platina, Superuenere a Ludovico Imperatoreutera, quibus co-
209쪽
t 94 Ap. v ARTImanos admodum laudat,quod mmum Pontificem anae a.di, ον integre creassent io expectato aliorum doro in rationem adducit quiserte ea in re ob ignorationem persenarum minuν
iudici habuiisent, qui enim,inquit Platina, eriposse dicebat, ut Peregrinus, ,hos' es dignossere possit nube Republica,
quispotissimum cate praeferendussit,umaxime ad ciues pedi
At non ne haec toto Coelo aduersantui his, quae idem Platina in Gregorio iv.de Ludovico dicit, quona obsecro pacto Pontificem obire munus, non antea sinebat, quam ipse confirmasset, ne iura Imperi amitteret, si nunc reclamantibus Legatis eius, rem ipsis non vocatis peractam, nihilominus sancte, integre creatum Pontificem scribit,eius voto minime expectato,quod deinceps seruatum legimus, quamobrem de Hadriano III. idem Platina inquit, tanti animi fuit, ut initio Pontificatus sui statim ad Senatum Populumque retulerit ne in creando Pontifice authoritas Imperatoris expectaretur, atque libera essent kCleri,di Populi staragia.
Atque ut omnem aduersarijs praecidataniam, ne dicerent Nicolaum prim satis constare a Ludovico eo firmatum, ex praesentia ipsius, subdit, quodquidem institutum, a Dcola tentatum potius, quam inchoatum diximus, ut hoc etiam explicaret,Ludovici nullas extitisse partes, in creatione eiusdem Nicolai, qui cum Imperatore multa collocutus tantum fuit, ad Pontificatum, Imperium pertinentia. Sed Molineo concedamus, Platinam vera testatum
nullum profecto Gregorius libertati Ecclesiae intuluset praeiudicium, quam Ludovicus ea tantum lege Roma-
210쪽
nis reliquit, ut sine aliqua promissione, ambiguitate,& contradictione, more canonico , electio fieret, ut in dicto cap. ego Ludovicus c. Manimaduertit Slgo n. lib. . d. Reg. Italiae ad annum i 7 quod ambitio&auaritia Romanorumadeo inualuerat, ut plerumque potentiores, ditioresque Pontificatum ambirent, unde Schismata saepissime oborta non ignorabat, quamobrem Pius Imperator,de noui Pontificis creatione cer. tior fieri voluit, ut ambitum, Umoniam omnem ab Ecclesia Dei arceret;Gregoris igitur tanta fuit modestia, quod Legatos Imperatoris, hanc unam ob causam, ex pectandos censuerit, ut eius electionem, omni prorsus suspicione careret atque canonica esse constaret, prout disertis verbis Platinascribit, non prius Pontificium munus obire voluerit, quam a Legatis Ludovici diligenter, sua electio discussa esset, sed hac de re alibi erit agedum, hactenus idolineus. Postmodum Author, ut Imperatoris potestatem in Romanos Pontifices ostenderet, ea refert, quae Fri-dericus ILaduersus Alexadrum III legitimum Pontifi-eem, dirissimo schismate gessit, atque ab illa exorditur Curia, quae ipso Friderico indicente, Papiae habita est, quam ut et authoritatem quaerat, nomine Conci-hidecorauit, sed hac de re ipsem audiamus Frid ericum, apud Radeuicum Eb. 2. cap. sue in epist ad Alexam drum, quem Rotandum Cancellarium appellat, caeterosque Cardinales ubi post initium, inquit, ut autem huic pesti competens, m Deo gratum exhibeamω remedium, V religioserum virorum Dansilis,generalem Curiam, O sensentum in Octaua Epiphania Tapiam Aximus, randam