장음표시 사용
211쪽
&c TEM J mihi Deus quia in huc curia, &c. Idem in Epistola, adHermimanum Brixiensem Epiς copum , Ex concilis itaque omnium , qui aiarant, Episcoporum , ceterorumque Principum /c. nam holemnem,mgeneralem conuentionem dcc. uatenus adpraedictam istriam, omηi occasone remota ventM.
Vides quod ipse Imperator, illegitimum hunc Conuentum appellare Concilium non est ausus, vel hoc a seipso non dixit, sed Diuino cogente numine, ut ex hoc etiam aperie dignosceretur,non solum, quod Concitu nomine haec Schismaticorum Conuenticula omnino fuit indigna, verum quod Concilia indicere Imperatoris non est Curiam igitur nuncupauit iure sane optimo, quoniam iudiciis ecularis ad instar agendum esse statue rat, ut scilicet Imperator in ea praesideret Episcopis, eorum vota auditurus, ut postea de summo Pontifice sen. tentiam pronunciaret, disertis namque verbis, haec ipse expressit in proxime dicta Epistola adEpiscopum Brix, ensem, inquiens, Etsecundum sententiam Orthodoxorum. litem decidere debemus,&c. Licet postea id agere minime
praesumpserit, Indignusane facinus ut Christi Vicarium Apostolicae Sedis Praesulem, qui nulli hominum iudicio subiacet,is praesumpserit iudicare,quem eade tincta Sedes paulo ante ad pedes Hadriani occidentem , dum Pontifex equum conlauderet stratoris munus obis euntem, atque ab ipso Coronam,Sceptrum4 gladium humillime recipientem viderat. Verum enim vero , antequam puerilia istius argumenta cxpendamus, quaedam de hac Papiensi Curia
212쪽
EXpvNCTIO. 'Tbreuissime animaduertenda sunt. Fridericus iam antea in Romanam Ecclesiam odio
exarserat, aegre ferens literas Hadriani, quibus ipsium ob. iurgauerat, quod in eos, ut par erat non animad uberterIt,
qui Archiepiscopum Londinensem ad limina Apostolorum proliciscentem, Carceri, vinculis manciparant, sed potius tam atrox delictum dissimularet, dum Archiepiscopus adhuc vinctus immaniter detinebatur, Praecipue tamen, ut Rade uicus in Fridreri.ib. p. cap. IO. inquit. Universios accendera Cilicet Germanos, aderarqtio praemi is literis intercaetera, dicta fuisse acceperat,dignitatura honorisplenitudinemoibi a Romano Pontifice costatam, O insignia perlatu Coronae, de manu eius Imperatores pisse, c. pergit Radeuicus. Atque,ad horum verborumstrictam expositionem EAudi. tores induxerat, quod a nonnultis Romanomm temere ago arinouerant, Imperium Vrbis, magnum Italicum, donatione Pontificum, Reges nostros hacten in possedisse, idque nonμ-lum dictis sed, criptis, atquepicturis reprae entare, madpo Heros transimittere&c. Vides iam ulcus, hinc prima mali Iabes, ac si vulgata non esset transtatio illa Imperij, a
G cis in Francos,&a Francis in Germanos facta , de qua tot extant Historicorum. Imperatorum assertiones, apud C. Bellar. in lib. d.transtat. Imper ut nullo pacto tergiuertari possit.
Unus autem ex Legatis a Pontifice, cum hisce litteris missis fuit Rotandus Cacellarius postea, Alexanderit LVt idem Radeuicus est testis,quaobrem, quod, ut imquit Κrantius Sass. lib. c cap. 18 multos in Fracia Imper, tori fecisset infensos auerti sibi animu fecerat Friderici
213쪽
rdi CAPIT L QI ARTI Mortuo Adriano,maior Cardinaltu pars Alexandrum
crearunt Pontificem, quatuor tantum discrepantibus, qui Octavianum Antipapam Victoris nomine renum clarunt, Ridetico autem Cremam obsidenti , huius Schilinatis nuncium est allatum, de quo Krantius haec scripsit Sass. lib. , cap.48. uae res fas Imperio, olim detruncato, repromitteret integrum restitutionem, qua ἐe re non inuitus audiuit eam de Pontificatu controuersiam.
Cogitans igitur,ut ex actis Alex refert C.Baron.wm. 12. anno. II 39. Imperatore libertatis priuilegium,ab ipso Domino, Eccletiae suae sanctae concessum posse irrit revi iuxta voluntatis suae ibitrium,Papam in sede Apostolicam intrudere, Iam propensior, inquis Κrantius, in Octavianum pridem ipsi notu cum esseti Visecoronandussor rem tum rebad summo Pontifcatustrentes existimabantur
euc. Conuentum Papiae habendum indixit, atque e dem pergunt acta, Duos ex fautoribus fluis Perdensem ragensiem Episcopos adfratres qui cum Domino glexandro venerant in uitatem Annagniam destinauit,scribens non sicut duocatus mdefensor Ecclesiae δυcursuperior Iudex. O Dominus sive eosporestatem habens c. qui quidem ex partegenerat Ecclesia Tontificio lexandro eis sardina tibus praeceperunt, tin octaua Epiphania conuenirent, ad eius praebentiam, auAmri. recepturi quid in ea ouria dicturarun
Quibus Alexander,magnanimalibertate respondit, quod ipsum ad Curiam, vel ad sententiam Imperatoris
a edere, canonica traditio, ac Reuerenda Patrum au- .eo in thoritas non permittebat, Romanumque Pontificem
a nemine Iudicandum esse eo concessit Victor, ibique,
214쪽
Ducibus terribilis aderat; septimus Pontifex ille timerietiis ratin m a Fridericos confirmatus, quamobrem Alexander
Ad hunc vero Conuentum, ut literae riderici ad Brixiensem Episcopum,apud Radeuicum ubi supra,demonstrat,vocati fuerant Episcopi omnes, viri religi si quinque Regnorum , nec tamen illicite vocationi paruisse ultra quinquaginta, idem Radeuicus cap. 63. assirmat, neque omnes subscripsisse patet apud eumdem cap. v. N. Ex huius igitur Conciliabuli actis atque ipsius Fri derici verbis primum hausit argumentum, quo ut Concilisconuocandi Potestatem, ius confirmandi Romanum Pontificem Imperatoribus vindicaret, adducit ex Radeuico lib. 1. 1 gestis Friderici cap. sc Epistolam ad Episcopos transmontanos,&Spigellium ad eum f. Guntherium lib. 3. Ligurini.
CVius quidem Epistola post narrationem schisma.
tis,quo tuncEcclesia cossiciabatur,hecsint verba, Ne itaque in tantae disicrimine dissordiae, miser tu Ecclesia periclitaripossit, Romanum Imperium, quod ad remedium tam perniciosi morbi, diuina Clementia prouidit, miserDrumsalati debeoosciteprouidere dcc Coadunatis itaque in unum omnibus i visJec auοdfacto opinestinuestigauimus exae. cretis Romanorum Pontificum, oestataris Ecclesia veraciter accipientes, quod ex orto schisimate in Romana Ecclesia, ex duorum Apostolicorum dissensione, ambos vocare,infecundumbententiam in Concilium Orthodoxorum litem decidere
deberemuι, &c Pergit postea quod Curia indicta Alexin
215쪽
2oo CAP. QUARTIdrum, octavianum ad eam vocarit. Vtrum autem responsum eorum, qui assentabantur Imperatori, vel potius e re fuisset adducere acta Synodorusinuessanae, Romanae subsiluestro subsimacho, sub Sixto. III. sub Adriano II aut Chalcedonensis contra Dioscorum , in quibus piimae Sedis Praesulem neque ab Augusto neque Regibus, neque ab omni Clero, neque Populo iudicari posse explicatum fuit, seu Mileuetanae in qua etiam Clerici, qui Iudicium Imperatoris pote subierunt, grauissim e plectuntur, aut summorum, eorumdemq; sanctitate celeberrimorum .hi . Pontificum decretales Epistolas,Patrumq; de hoc asse Rom. tiones empla Magni Constatini aut Basilij, qui non P - α Q. pae sedEpiscoporu causas cognoscere apeIte recuserunt, eine is ipse Fridericus dicat apud Radeuicum eod. lib. a. cap. - - 44 ibi, conuocatis apiam piscopi postquam dixit i morum prudentia committere authoritatem doniendi maximi illius summi negocij scilicet iudicadiquis ex duobusfuerit canonice et HusFonst ba loquitur Deus enim coUimi Fossacerdotes, edi potestatem vobis aedit de nobi qxoque iudicandi, oe quia in his quae ad Deumseunt non 'nostrum de mobis iudicare, decorides quam ob causam Iudex ipse esse nolueris, quod scilicet nullam haberet potestatem. Gliunterius autem nil prorsus de eo ad quod adduc, τῶν tur tem pigellius imo contrarium scripsere, Alexa tropiam drum scilicet sedato schisinate pacem Ecclesiae attulisse,
- octavianum vero intactum, ditum dicit.
--μ, At Spigeltas,quam integer tessis sit,ipsemet fateatur,
πώ ' Liguriri madcubia exindrum electum dicit, in
216쪽
ExpvNCTIO 1or Caesaris Friderici, Teutonicae nationis ignominiam, eundemque Alexandrum Sacerdotem appellat Arrogantissimum,qui non pro nomine Chisti, sed pietatis praetextu, ut suam constitueret dominationem , tanta protulita. tandem , quod licet in Alexandrum suffragia plurium inclinassent, ea tamen non poterant non esse suspecta, quia conuenerant coniurati in Fridericum, eam ob causam, quod egregius Princeps Imperatoris,&nomen,&dignitatem in Italia tueretur, Octavianum vero tite electum, licer a paucioribus , nam bonorum semper minor est numerus, ipsumque Antipapam h milem mansuetum, religiosumque, per omnia probatum asserit quod si assectus omnem testibus fidem abrogat, quam hule adhibemus, qui Friderici contra Pontificem Patronum se prodit. N. Postmodum verba, quae in ea Curia Fridericus ad Episcopos habuit m utilata, efert, scilicet haec tantum aeuamuis nouerim ossicis, m dignitate Imperis Mimos est potestatem, coπregandorumque Conciliorumpraestertim in tantis Ecclesiae periculis c. reticet autem sequentia superius, ex eod. cap. 64. mox a nobis recensita, quibus nubiam prorsus in rebus Ecclesiasticis habere potestatem idem Fridericus fatetur, quodque propterea Concilioese subtraxerit.
Exhoc quoq quod Friderico hic vindicat, essu esse
217쪽
authoritatem ama Imperatore accepit aut quando unquam hocpro iudicio agnitum est plurima ante baconodi fuere, multatulcia Ecclesia habitasunt sted CPrinceps in rebus Ecclesiasticis curiosum no epraebuit,EusebiusAntiochiae Synodum habendam curauit pia inquit Socrates lib. 2. cap. 8 2Vι-hil actae ub Constanti Arianorum atrono , quia neque Iulius maxima Roma Episcopu aderat, necque quam quisiuas vices ageret miserat,cum tamen canon Ecclesiasticus vetaret ne praetersententiam Romani Epistopi Eccle canones , e- et acerem. Quamobrem Theodorico Concilium aduocasse dicenti, Patres tri Synodo Romana sub Symacho aperta fronte responderunt, a Papa non a Rege indici Concilium oportere, quamuis ipse Papa accularetur in eo, unde Rex assensu de voluntate Pontificis,
id egisse inquit. N. Deinde ex gestis in duobus Conciliabulis a Friderico,indictis quaedam excerpsit,& primo adducit Κrantium lib.6.Saxoniae de altera Schismaticorum Conuenisticula Bixonth habita,Friderico, atq; Octauiano Anti- papa,ibi praesidetibus haec dicentem adducite .Sequutus ''' ' ' est Imperatorexempla maiorum,quoduenricus III uno dissimili causa a Roma imploratis, o Uuluerit Ecclesia cum Leo IX. eligeretur m ante illum Oth. r. addit Spigellium in comment ad lib. Io. Gunteritin Iagur. V Erum de hoc Conciliabulo eundem rantium audiamus , qui postquam dixerat Cistercienses Regno a Friderico eiectos, Italicos Praelatos proprijs sedibus pulsos, quod ipsos nulla ration e adigere potuerit, ut Victori adhaererent, haec addit, Salevs Imperator, ut
218쪽
vimnem msubstineret, qui Alexandrum monti catu δε- truderet quapropter Bioniij c. mania , pranciae. tania, omnibus maioribus euocaris Principibu/, emη Ἀη- dixit senuentum, conte sereeuocationem istam Reges Histaniarum, atque Anglia, Francia ero Rix, pio quidem κο-
νυ dolo circumuentus iurasiet Rege venturum,uenis quidem no-m, o influmine et Hi mnia contingente manus lauit, retroabyt, execratus oncitabulum, quod non Spiritu sianctus indixit, quippe deflumma Ecclesia potestate constituere non secularium est 6Principum se acrorum Pontificum. Uualdema autem, Dania Rex multis posticitationibus pellic ,venit quidem,st sacrilegi non constensiit &c que: omnia homuncio, de more mutilasti,&consona haec sunt cum his, quae hac de re, exactis ipsius Alexandri, atque ex Ruperto de Monte in Appendice ad Sigisbertum,&Saxone Gra-
matico refert C. Baron tom. . anno II 62. .
Neque illa exempla maiorum, scilicet Othonis I. Henrici III. Fridericum excusent siquidem non bene ex facitis arguitur, nisi quod iure gesta sint dignoscatur, paria namque sunt iniuste, nulliter fieri Pontifices quam plurimos Ethnici Imperatores occiderunt, Schsmatici vero deportarunt, carceri manciparunt,num ex his, quae ipsi Tyranice fecerui, caeteri Imteratotes ius aliquod sibi vindicare iuste poterunt; quis hoc dixerit praeterea non eadem istorum, ac Friderici est ratio, verum gesta ipsius, longe quidem ab hisce distant. Otho quidem Cleri, populique precibus deuictus,
atque zelo pietatis ductus, ostriduum, inquit Luitpramdus lib. 6. cap. Rogantibuου tam Romaηis Episcopis, quam Pleba, magnus in S. Petri Eccle fit conuentus, steδerunt-
219쪽
ao CAPITI Q ARTIque cum peratore Archiepscopi,&e Synodo igitur ipse
non praesedit, sed cum alijs interfuit, neque Ioannem iudicauit, imo Accusatoris paries sustem,cta Elauimus, ait, aduentum esus,ut praestente eo quod nobis egerit querer mur, verum quoniam eum non uturum certosirimus, quaside nobiscum egerit, di diligenter agnoscatis, etiam atq; etiamst Miamus c. Et pergit, Ioannem accusare, Ad haec respondit synodus, inauditum vulnus, inaudito est cauterio exurendum
Neque etiam eum deponere, aut Leonem in Cathedram Petri Ioannis loco sussicere ausus est, sed aliorumtamtummodo rogauit sententias, in eam, quam simul Concilium protulit, ipse quoque tuit, cum enim Accusetores alij plura in ipsum Ioannem dixissent, ait
Imperator, ain ver hoc Sancta S nodus decernaledicat, Responderunt omnes, Monstrum illudnulla virtute redemptuma utiis, a Sancta Romana Ecclesiapelli aliumque loco eiu mistitui, c. Tunc Imperator, Pti inquit, uis dicta omnes una voce dixerunt Leonem, &α Haec Luitpra
Vides igitur, ut res longe aliter se habeat,quam nobis
obtrudere vellet calumniosus inuector. Carolus Magnus a Ciero, Populo Romam accersitus, Ecclesie, consulturus aduersus Pontificem Leonem, quem eius aduersarisfalso criminabantur, cum omnI-um Episcoporum, qui ad Concilium conuenerant,sem tentias rogaret, ubi ab omnibus una voce responsum accepit, Sedem Apostolicam, omnium Ecclesiarum caput a nemine Laico praesertim iudicari debere, tam grauem omisit quίestionem, Plat in Leci hinc exem-
220쪽
Ex rvNc Tro insplum petere Othonem setius erat. Henricus vero non quide propria auctoritate solio deturbauit Gregorium VI. Pontificem sane moribus& doctrina praeclaru, si Othoni Frisiingensiliba. Chron. ip. 32. Glabro lib., cap. s. Φ.Damiani epist ad eundem Gregor est credendu,sed primo occurrentem sibi honorifice suscepit,quod Herm. Contractus in Chron. ann.42 o. pariter asseruit postmodum autem collecto Episcoporum Conuentu, cui non ipse praesedit, neque Pontificem ad causam dicendam euocauit, vel euiud, Lare , aut Sede Apostolica mouere praesumpsit,sed Leo Hostiens qui eodem tempore vixit li 1.Chron.Cassin. refert, quod Pontificem rogauit ut Synodo praeelset, imo neque ipsa Synodus sententiam depositionis in ipsum est ausa proferre, verum Henricus, pergit Otho, Pontificarum iurare si exorio persi sit, quamobrem ipse tempori inseruiens Pontificiam dignitatem sponte abdicauit ne nouum in perniciosius, si Imperatori obstitisset, in Ecclesia schisma excitaretur. Imo neque ipse Henricus Syndigerum Bambergen sem Episcopum creauit Pontificem, sed eadem Synodus Romam transsata Clementem II. eumdem renunclauit, testes sunt amplissimi Historici omnes hic recensiti.
At hoc quoque quam iniuste sit actum, audi obsecro C. Baron oraculum tom. I. anno Io 46 inquiens,
Henrici detestandapraesumpti malosilio pessimoque Nepoti diliquit exemplum, quod οβω in Hatrem transivi Henrici nam, comunem cum politici nostri temporis, qui rugibuι, γJmperatoribu non flum temporalia sedstiritualia quoque,