장음표시 사용
221쪽
xos CAPI TI Q UAR Iimamque sacrosanctam Romanam Ecclesiampubjcere ellent, Iure igitur Krantius lib. 4. Saxon. cap. 42 legationem quam Romani,post mortem Clementis, ad Henricum miserunt, his verbis detestatur, Romani priusiquam de noui
Fontificis creatione quicquam intentaretur, Henricum imperratorem, in Saxonia agentem adierunt Pontificem,Audi,malo exemplo, ab psepelituri, Linferius Brunonem Fullensem quodperinaestituram Henrici, ad scopatum promoueri paρμ est si um apud Minales Clerum tu Pontifcys ornamentis missime accum refertor tam Henrici, qui iusserat, quamst, qui minus caute praebuerat ofensium aperpetrato errorepurgaret.
N. Ex altero ver&Conuentus Friderici mandato Uui traburgi habito ut idonem Antipapa, Lucae electum, a Schismaticis illis, qui partes sequebantur Octaviani, vitam ibidem miserrime functi, canonice electum, pronunciari curaret,quo facilius legitimo Pontifici Alexandro opponeret, refertque ex Aventino, haereticae prauitatis labe infecto, quod aperte eius laripta testantur, haeresibus undique scatentia, Impiam , atque Tyrannicam sanctionem,in Satanica illa conuenticula promul atam, qua statuerunt ullum posthac Pontificem madidi ximo ore, nisi qui consteU Imperatori crearetur,atque Nun s. ἴ ritu dumtaxat Christipuccessorque Petri ocaretur, non etiam ses=eapotentiapertinax esse velit, a simia exactum iuramentum, haud alium aut recepturos,autpassuros P ontificem,
SIste hic paululum, ut hominis, haud sui compotis, impietatem exhorrescas,fatuitatem irrideas,qui Curiae, sic eam Radeuicus appellat Schisinaticorum , in
222쪽
Christi Vicarium indictae a Schismatico Imperatore
rabie furenti, ut Schismaticum in Throno Petri initu. deret, decretum adducit, contra ius diuinum, & humanum,n ulli terri de facto statutum,cuius historiam apud
C. Baron. tom. . anno II 66. totam explicatam, eius.
que nullitates reperies, nihilominus, vaniloquens iste, Nicaenum Canonem sibi citasse videtur, tam late proicit ampullas, cur, ut pluribus muniretur, hocide sancitum esse non asseruit, in execrabilibus pseudo Synodis, Londinensi,&Smalchadicensi &quae unquam lex statuit ut in causa propria quis possiit testis , Iudex scri, profecto Radeuicus, Guntherius in Spigellius non ex propria sententia, sed ore Friderici loquuntur, eiusque gesta, siverba referunt:nullius igitur roboris
Atque curijs hisce non cuncta fere oecumenica Con. cilia quae possem adducere,verum plures obhciam SP nodos Prouinciales hanc eandem ob causam,alteram in Anglia, alteram in Gallia habitas in quibus Octauianus tanquam inuasor damnatus, Alexander vero legitiamus Pontifex agnitus fuit, atque ad hanc Gallicanam. Alexander tres, Octavianus vero duos misere legatos, Robert in Appendice ad Sigiberi. Neubrigensis apud C. Baron. to m. I 2 anno risi Aliud Concilium addam ex septem Cardinalibus, S: Episcopis Centum Vigintiquatuor, Turoni celebratum, Alexandro Pontilice presidente, ubi gesta a Friderico Improbata octavianus sicomplices ditis iterum deuouuntur. Tandem Lateranense ab eodem Alexandro coactum anno II 63. in quo denuo Fridericus noua configitur Mathematis
223쪽
Praeterea Aventini illud Senatus consultum merum esse impietatis suae commentum, in quam ex nimia in Riderictum propensione prolapsus, aperte deprehenditur, ex Radeuici Appendice anno ii 76. ubi haec leges, Coniuratio tab Imperatore 'Primo bus,sui aderant tam pecularii, quam Ecclesiasticiordinis, quod Paschalisflempe Papa habeatur, meo mortuo, nullus nisidesua parte eligatur μmiliterpostmortem Imperatoris nemo Hisubstituatur, nisi iuraueris,ste eandem partem defensiunum &c. Idem asseritSygonius d. regn Ital. lib. 3. inta ad annum ii 63. undique igitur scatent mendacia. Sed quoniam nulla maior potest adduci probatio quam ipsius Rei confessio, vide eundem Fridericum coram legatis Alexandri, abdicato tertio Idolo Anti- papa Cesisto, retroacta irritantem, ac palinodiam canentem, antequam diris anathematis vinculis exsoluatur, postmodum Veneths ad Sanctissimos Christi Vi- earlipedes, exuta Chlamide Imperiali, humillime occidentem,Abbas spergensis in Chron. Neubrigiensis rerum Anglic. lib. 3. cap. 1. Platina in Alexand C. Bata
N. Tandem ad impie eximendum Imperatores, at omni Romani Pontincis iusta subiectione, Haintainsfeldipum Goldastum in Cardinalem Baronium excitat, qui ut Teutonici fere omnes, nisi Maiestati, Potestati Pontificum detrahant, Germanici Imperijdignitatem imminui falso existimant, Sanctionem cap. venerabilem d. elect superuacaneam,vi comentitiam tilbis
224쪽
ExpvNCTI oditribus his argumentis probare contendi N. Quorum primum est quod electio thonis III: nulla fuerit, tanquam facta Electoribus dissidentibus, contra leges,& Constitutiones imperiales,quamobrem ex actu nullo,ius nullumquaeri Pontificibus potuit. N. Alterum est Leopoldi Bebem bergensis, in lib. de Zelo veterum principum Germaniae qui Papa dumtaxat conceditius, authoritatem examinandi Regem Romanorum ad imperium postea promouendum,ne gat autem resiqua in d cap. venerabilem enarrata, quod scilicet potestatem ipsum eligendi ab Ecclesia Romana Germani receperint, Euoniam inquit neque in omnicis nostris,neque in historiis hoc reperitur expressum edΡmΡηο-- centius hoc dicit, quia Reges elymperatores Germani. Ainrincipes Electores recognitionem aliquam de hoeRomanae E elesiaefecerunt; bi discordantes aliquando lectores in Pontificem tanquam in arbitrum compromiserunt qaa res ante Innocentium, inaudit uis reque Regum, au Imperatorum et Electorum recognitiones Maiestat, Imp eri,praeiudicarunt. Ni Pro tertio epistolam adducit Electorum ex comith Reinensibus datam ad Benedictum XII pro Ludovico Bauaro schismatices, in qua fucata superbia, & specie humilitatis, aperte prontentur Imperium Romana Ecclesia, nulla ex parte ad Germanos deuenisse, atque electum ab eis, statim verum, legitimum Imperatorem esse mallaque egere Pontificis Romani
En Crabronum examen qui excitatus ex his qua te stimonio Historicorum quam plurium potissimuvero Theutonicorum lib. i. d. transi. Imper scripsit. Q
225쪽
Σro CAPiTIs Qv ARTrBellar. exurrexit,& exerto aculeo obuium quemque petit asserentem a Graecis ad Germanos munificentia Pontificis Imperium esse transatum quorum unus Goldastus in C. Baron irruit quod annisgo huius historiae veritatem e mendaciorum caligine qua fuerat ab impostoribus effusa praecipue eruerit,cui addo GretIer. in defens C. Bellar. d. transs. Imper lib., cap. II. Ad primum igitur Goldasti argumentum: haud sane ad rem pertinet,an Otho dissidentibus Electoribus, siue ab eorum dumtaxat parte legitime, vel contra imperqcostitutiones fuerit renunciatus Imperator necne,quonia altius expeteda res est scilicet aCarolo Magno inque Leocli I. anno 8o a Graecis primum Occidentis Imperium transtulit, quod usque ad annum 888.vicit sim transiuit in Caroli descendentes , quos omnes a Romanis Pontificibus corona donati sunt, atque postmodum in eorum locum Othonem primum a Ioanne XII inauguratum apertissime demonstrant, quam plures grauissimi Hiltorici apud C. Bellar. d. transt. Imper lib., ibique Greis in defens qui alios addit & C. Baron.lom. I a. anno m. hinc Romanorum Pontificum dignosci cri pit suprema illa potestas, quam Deus Optimus Maximus B Petro eiusque successoribus contulit. Quod si electionem Othonis iii haud rite factam dixeris, magis inde authoritas Pontificia enitet, siquidem postquam fuit a Papa coronatus tanquam Verus,Mlegitimus Imperator, pacisvi belli res omnes gessit, atque a Proceribus, ad quos electio spectatae communiter ab omnibus vestalis est habitus;consensius enim postmodum accedens vim habet electionis, ut validam
226쪽
essiciat, quod nulla a principio fuerat. Leupoldi vero ineptissima est ratio si quidem ius istud Apostolicae Sedis non ab aliqua Regum, Imperatorum, aut Principum recognitione pendet sed ab ipsa Imperiitranssatione , quae realis traditio fuit domini ill usin eos, qui nullum penitus habebant titulu praecedentem, prout luculentissime probauit C. Bellar d. lib. i. d. transi imper. Neque tandem his obstat epistola illa, pro Bauaro, cum quia a Schismaticis scripta manifestam,probatamque veritatem, nullis tamen authoritatibus, aut ratio nibus impugnat, nisi, pro ratione pervicax sussiciatani. mus, tum quia longe diuersa est ab alia, quam ipsi met Electores,ex comithsSpirensibus, eodem anno 1338. die 27. Mariij ad eundem Benedictu Pontismiserui humillime postulantes, ut Bauarum ad reconciliationis gratiam, paternae clementiae benignitate recipere dignaretur , apud Continuatorem C. Baron. tom. I . eod.
anno I 338.,neque Pariter alteri epistolae Electorum ad Nicolaum III consonat. Neque ad haec respondent,quae vivente adhucLudo. uico ijdem Electores egerunt, Carolum stilicet IV a
Clemente VI. commendatum Regem Rom. renunci
antes, quo ab eodem pontifice pollea confirmato inccronato, Clementi gratias agentes eorum Epist. Imperium Romanae Ecclesiae acceptum referunt Continuator C. Baron to m. anno I 3 6 prout id ipsum fassi sunt Principes Germani publico monumento, ad Nicolaum III. mita, oli pluries sunt professi Electores a Bellar.recensiti, lib., cap. 3.de trans Imper.
227쪽
a in Api TIs II ARTI'πpςxi, Addit tandem videndam esse Auream Caroli IV. Bullam a Cuiaccio emendatam in Appendice eius traca d. Fatud. Sesacoldasto relata p. i. ratione Constitui. Impςr pag. 96.
Sedin hoc perperam, nec verbum quidem in ipse,
de Romani Poruincisaure, vel confirmatione legitur
neque suus Goldastus , qui Glossis eam trutinauit aliquid potuit inde extorquere quod in Papam regereret. Formam in electione Regis Romanorum deinceps seruandam tantummodo praescribit. Neque ullus v quam Imperator aut Princeps fuit , qui erga Romanam Ecclesiam obedientiae , fidelitatis,4 obsequiimaiora praestiterit argumenta quam ipse Carolus,eiusque
libertatis,4 immunitatis aeque assertor extiterit, ut omnes testantur Historici. Iure itaque optimo concludendum videtur veram esse sanctionem cap venerabilem mendacia vero omnia eademque frigida, inepta, sed impudentissima
quaecunque congerrones isti blacterarunt. Verum enim vero, mihi saepe cogitanti,illud in mentem venit Isaiae cap. r. praes agium, quod vaticinatus videtur de Sancta, pientissimaque Matre Romana Ecesesia, Filios enutriviis exaltavi, ipsis reuerunt me, Profecto maximum addidisse ornamentum, plurimumque gloriae comparasse Germanis, Occidentale Imperium nemo eorum inficiabitur: at illud, velint, nolint, Pontificum munificentiae acceptum referre Coguntur, negent licet Sectarij, detrectent Atheo politici, non poterunt Soli tenebras offundere, semper enitet veritas,
nihilominus lauti beneficij mmemores, in ipsem in-
228쪽
siniunt Matrem , cui nihil prorsus deberes, ipsumque
Imperium proprio iure vindicasse contendunt, imo iis, te. pro dolor, quidam ex eis asserere non verentur,quod z et nunquam a quoquam faedius diutius vexatum, oppressiimque fuerit Imperium,&vetustissimam semtem Germanorum , quam a Romano Pontince, quia scilicet, Occidentales, ab Orientali seiunxi Imperium, ne ad Turcas transferretur , eoque Germa. niam decorauit, ut quemadmodum Italia sacroiancta Summi SacerdotisCathedra, super omnes elata est ODbis Prouincias, ipsa quoque Imperiali Throno, cael ras antecelleret, ne alia commorem beneficia, ab eadem Romana Ecclesia in Germanos collata. Oculos quaeso ad G cos conuertant, quidum ea dem pervicacia Ecclesiae Dei summum Praesulem,eorum Imperio subicere moliuntur, ipsi a Barbaris miserrime subacti, dirissimae tyrannidis iugum ferunt, quodsi Imperium hactenus apud ipsos permanet dicantquς- se an talidi, Haereticorum Maiestatem ipsius,&potestatem, maxima ex parteiam imminutam animaduer
229쪽
NON HABERE PRAE EMINENTIAM vpER caeteros patriarchas.
A C MO Sancta Romana, Aposto- lica Ecclesia , non ab Apostolis, sed abi ipso Domino Saluatore nostro, omnium Ecclesiarum cardo,in caput est constituta, cui&ipse aeternus, maximus,&χmnipotens Regnum Rex meatum Petrum Apostolum Principem spiritualem uniuersi orbis Monarcham potestate amplissima proprio ore praefecit, maximis. Niso V. que cumulauit priuilegijs, quae ab ipso Christo in eo- ῆψ dem Petto confirmata , in Ecclesia sua disposita, antis
230쪽
quitus obseruata, a Sanctis uniuersalibus Concilijs celebrata, atque ab omnibus fidelibus venerata, nullatenus imminui, nullatenus infringi, vel aliqua ex parte commutari possunt, quoniam fundamentum, quod Deus
locauit, humanus non valet amouere conatus, eius itaque iura perpetua, immutabilia impingi possunt,
transferri non possunt, trahi possunt,euelli non possunt, ideo quae antea fuerunt diuinitus in Petro suscepta, dein Eccletiam Romanam prolata,hactenus illibata permanent, ab uniuersia Ecclesia firmiter retenta, permanebuntque semper, verax est enim Deus,qui hoc spopondit, omnis autem homo mendax. Ad eam itaque Romanam Ecclesiam, quae Beati Petri merito, voce Domini, consecrata, Primatum obtinuit, omnium Ecclesiarum tam Sancta Episcoporum negocia, querelae, atque Iudicia,quam & maiores quaestiones semper referenda sunt, ipsa namque sicuti prima est, reliquis Ecclesijs vices suas largiendas credidit, Vt in partem vocatae sint sollicitudinis non in plenitudinem potestatis Decebat enim Chiilli Ecclesiam, veluti castrorum acies ordinari, atque ita concinne disponi, ut quemadmodum in uno corpore plura extant membra, quae licet simul compacta sibi inuicem operam pre stant, non tamen omnia eundem actum habent,&vni subiacerit capiti, eodem pacto inter plures Episcopos eiusdem Prouinciae onus Archiepilcopus, plurium Prouinciarum unus Patriarcha, tandem omnium Ecclesiarum unus esset Pontifex, huius mystici,&visibilis corpori; visibile Caput, quod impi Nouatores