Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

241쪽

xis C API Is I IN TIris erat, haud quidem praetereunda fuisset. Neque Anatolius dum in hoc Primatu, quem excepta Romana Ecclesia super omnes alias sibi arrogabat aduersum habuit Leonem Pontificem epist. 13. ad Canonem istum unquam confugit, quo tamen prb- priam tueri causiam optime poterat,idem Leo IX. epist. ad Michaelem Nicol. I. epist ad Michaelem. Praeterea nonne re ipsa constat, Canonem hunc directe aduersari L. Canoni eiusdem Synodi mox supra relato,ubi post vetitam Episcopis alienarum Diaecessiminuasionem , ne Ecclesias confundant, haec praecipue leguntur,Construeturque a Ecclesia dignitas,qua in Nicena Synod declarata est , c. At in Nicena Canon 6. Primatus Alexandrinae Ecclesiae post Romanum tribuitur, in hoc Vero 3. cap. Constantinopolitanus Antistes primus om- nium, post Romanum dicitur, ergo contra statutum Niceni Conciliji in duobus igitur capitulissimul iunctis

aperta esset contradictio, quod de Oecumenico tantorum Patrum consessu an sit credendum,eorum erit iudicium qui recte sapiunt.

At quis unquam sibi ipsi persuadere poterit, haec

sancita esse , praesente, nec contradicente imo in suae

Ecclesiae praeiudicium probante Theophilo Alexandri. no, qui huic interfuit Synodo, profecto longe ab omni verisimilitudine abest. Vnde in Chalcedon.&c.Synodo cum hunc Canone adduxisset Aetius Archidiaconus Eccles Constatinopolitanae aduersus Apostolicaea edis legatos,ut mox dicemus, ij de Legati res oderunt,si ergo his temporibus, scilicet ante annos octoginta, hoc beneficio si sunt, quid nunc requiruci sinuquam si sunt,quare requirut

242쪽

Hine factum est, ut Hermanus lib. 3. cap. I. 46. prolego m. Mistius Concilite undem Germani in libro, cui titulus caussa cur Electores &c. errorem nobis obie cerint, vide C. Bellarm. d. concit. lib. 2. cap. 8.Quapropter Damasus, qui forsan huius rei aliquid suboluerat, in Synodo, quam Romae coegit,anno post Concilium Constantinopolitanum,praesentibus legatis eoru mdem Episcoporum Orientis,qui eidem Concilio interfuerat, sanctionem edidit, pro Ecclesiae Alexandrinae Primatu Canoni Nicenae undique consonam apud

N. Addit Quarto ocii. Chalcedon.&c.cap. 28. aer. rue in fine quod parem honoris gradum tribuerat Constantinopolis nouae Romae Episcopo , quem eadem consideratione, Antiquae Romae Episcopo Patres contulerant, quia iam Civitas illa regnabar.

EVndem Canonem in proposita quaestione addu

cunt Nilus Thessalon. de Primatu Petri, Mor Nylus

neus In suo Iniquitatis Mylterio.

Licet autem huiusmodi Canon Romanae edi nullum inferat praeiudicium, siquidem tribuit Constantinopolitano eosdem Patriarchatus honores, quos vi P triarcha Pontifex habet, non autem Constantinopolitanum efficit gradu dignitate parem ipsi Pontifici, ut est caput uniuersa Eccletiae. At vides quam faciles ad mentiendum sint, qui cum vera Religione fidem,& pudorem exuerunt. Reticet effrons, quod huiusmodi decretum importunitate, αξ 'β astu Anatoli Constantinopolitani Episcopi extortum fuerit, absentibus Papa: legatis, quiv nouerunt, aper

243쪽

118 Api TI QUIN Titis verbis de hoc sunt conquesti, acl. 6. in principio, ubi recitauit Paschasius Nicenum anonem, quo Ecclesiam Romanam,super omnes alias Primatum semper habuisse dicitur, assensere Iudices, Patres, Constantinopolitano autem reclamante, licet Aetio eiusdem Ecclesia Archidiacono praecipuam decreuerunt Iuris

dictionem dumtaxat ordinandi Metropolitas in Asia, Ponto, &Thracia, in reliquis vero abrogatum fuit decretum pro ipse statutum , potestatem in honorem eidem antea collata limitando, quamobrem neque in epist quam eadem Synodus Leoni Pontifici scripsit,ne que in responsua eiusdem Lebnis de hac, cum Romana Sede paritate, aliquid legitur. Quod si Anatolius huius decreti vi, plus iuris, quam par erat sibi vindicare aliquando visus est, non quidem

recit, ut aequalem cum Romano Pontifice sibi arrogaret potestatem, sed ut super Alexandrinum, Antioche. numq; Patriarcham sese efferret, obstitit tamen acerrime Leo,eiusque retudit audaciam ut epist ipsius apertissime deprehenditur.

Hinc Ioannes I. ut omnem vanissimae huius praesum. ptionis auferret ambitum, ubi Bizantium ab Imperatore Iustino rogatus concessit, pari gradu cum Epiphanio illiusVrbis Patriarcha sedere,magnanime reculauit, quamobrem Thronus ei supra Patriarcham erigitur Niceph. lib. IT cap. .

Et Gelasius ad Episcopos Dardaniae, qui Euphemio

memoriar Acach propugnatori adhaerentes, Acacium haud iuste damnatum Synodo existimabant, eodem permoti Chalcedonensi abrogato canone, haec rescria

244쪽

psit. Nec plane tacemus quodcunctapermundum nouit Ecdesia, utpote quod de omniEcclesias habeatiudicandi,neque cuiqua de eiu liceat iudicare iudicio dcc cuius pedis piseopus3cuius Vetropolitae Ciuitatis Antistes Acacius' nonne Parracia Heraclensi Ecclesia &c. nempe quia Constantinopolitana Ecclesia sub Metropoli Heraclensis erat constituta,

Pergit Ioannes, Usimus autem quod praerogatiuam volunt Acacio comparare, quo Epistopus fuerit Regia sevitatis,

nunquid apud Mediolanu,apud Rauenηainpud Sirmium,apud Treviros,multis temporibus non constititImperatorὶnunquid harumUrbium sacerdotes lira mensiura sibimet antiquitus depintatam,quippiamsu dignitati, in usurparunt, Si certe de dignitate agitur uitatum secuniastedis, O tertiae, maior est dignitas Sacerdotum, quam eius sevitatis, qua monst-lum interstris minime numeratur, sted necinter Metropolitanorum iura censetur, nam quod dicitis Regiae seviratis, alia ea potestas Regniseculam, alia Ecclesiasticarum distributi &α Et merito siquidem Felix anno 8 . Anathematis sententia in Acacium dixit,eumq; dignitate priuauit,C.Ba- On .lom.6. eod.anno, Agapetus I. anno 136. damnauit Antimu, propriaque deiecit sede, eique Mennam suffe-

Theodorus anno 6 8 Pyrrum I. iam depositum in pristinum restituit, relapsum vero Ecclesia eierauit,&Patriarchatu abdicauit. Deinde, Paulo easde infiixit poenas,C Baron. tom. g. anno ipso. Nicolaus tandem L ut alios praeteream, anno 863,

Ff iij

245쪽

23 CAPITI Q v N a Ignatium propria sede iniuste expulsum restituit, Photium aco munione repulit, Eccl esaq; quam inuaserat,Apostolica eiecit authoritate C.Baron .lom. I .anno praedita ci: non ne haec fatis hunc reuincunt errorem γειοῦς λ. N Obicit demum Concilium Constantinopol. quod in ordine generalium sextum numeratur;huius igitur adducit Canon. 36 quo supra relatum Chalcedon decre

tum innovatur.

Et Canonem hunc in renouantes dist. quamuis corrupte a Gratiano relatum dicit.

FAlio Gratianum incusat, siquidem verba dumtaxat sumpsit quae compedio rem explicant videlicet,Renovantes hanc2 Constantinopolitani decreta Concili petimus tonstantinopolitanasedes miliapriuilegia, qua superiorma habe accipiat,nec non in Ecclesiasticis rebus maPiscetur di istased haesistecunda post istam ex istens. In Canone ver&Concibilegitur, ut Constantinopolitana sedes parem habeat dignitatem cum sede Antiquioris Romae, &in negoch Ecclesiasticis aeque acissa

magnificetur. ς ῖ -- Sed Gratiani reuincat deprauatam lecturam eam primo restituit ex Authen. Iustiniani d Ecclesiast titui. qua decernit Imperator ut Episcopus urbis sui ortus Prima sit, verum4 Archiepiscopus,eique subiciatur prouinciae ibidem recen stat.

AT Iustinianus Vedecinae in Illyria natus est, ideo

primam Iustinianam appellat ad eam differentiam, quas ab ipso expugnatas secundiae vel noviet nomen imposuit,vide Gregorium lib. 2. Authent. d. Eccles tit M. simili quoque &c Auth ut Iudic. sine quoque suffag.

246쪽

ωAuth.d. Moderat Helesponti, atque ex Nicephor.&aliis animaduertit Gloss. in ipsa Auth. d. priuil. Canon. autem Gratiani d. Constantinopolitano Episcopo est, non ergo ad rem adduca a facit,non tamen omittam Im- Ieratorem haec propria authoinate sanxile, sed a igio Papa definita innouauit.ut ipse in Auth d Ecclesiast. tit 3 per tempus,aperte dicit. N. Ad idem adducit Auth. eandemd Ecclesiast tit. f. sancimus, quae statuta Concit Nycenici Constant. VI Ephesinivi Chalcedon vicem legum obtineant, de Constantinopolitanu Episcopu secundum earum definitiones post Romae Episcopum esse secundum.

V Erum ubi legerat Iustinianus in Nycena, & Ephe.

sina Synodo hoc statutum deChalcedonensi,iam egimus, quam vero idoneus testis ipse sit,audi. Synodum tertiam Constantinopoli habitam subco. stantino III in qua haeresis Monethelitarum damnata fuerat, eamdemque a Pontifice Agathone confirmatam aperte fatemur. Verum non eam esse, cuius Canones n. IO3 circumferuntur,quod primo ex tempore conuocationis virtus que apertim me deprehenditur, legitima namque te. ra Constantino IlI. imperante die .mensis Novembris anno 68o .inchoatur,ut prima eiusdem actione in preab. 6. Synodi tom. Concit 3 habetur, &decima sexta Septembris anni i68 i. vltima sessio habita est. Pleudo vero Synodus ex qua Canon iste adfertur ab He elicis coacta sub Iustiniano fuit anno 629. decem ergo annos post primam veramque Synodum absolutam prout tertius huius Conciliabuli Canon in quo dies pri-

247쪽

232 UT I s in Im Trmae actionis scriptus est, aperte demonstrat, post Turrianum animaduertit Card Baron contra Tharasium Constantino potianum δε Theophanem to

Sed idem Theophanes Tharasium redarguit, qui Patres, a quibus sexta Synodus habita fuerat sub Constantino III post annos quatuor, vel quinque ab eiusdem Constantini obitu , regnante Iustiniano, iterum coeuntes, hos adulterinos edidisse Canones inepte qui

dem commentus est, apud Thurrianum a Card Baron. . eod. anno. 69 2 relatum.

At quo nam pacto Canones hi sexti adscribunturSynodi; si Episcopi eorum authores, in oratione ad Iustinianum iuniore,quae extat ante ipsos Canones,ea nimirum ratione sancitos asserunt, uoniam Sancta, Gymni uersales duae Synodi bacimperante o Dei obstruatrice G-Bitate, congregata. na quidem temporibus diuina recordationis Iustiniani altera vero subpia memoriae fonstantino, c. Ca non es nanquam conscripserant sicut reliquae Saneta quatuor uniuersales Synodi, C. Propterea ergo tuaepietatis iussu in hac Dei obstruatrice Cisitate , imperante urbe congressi Sacros nones stripsimus, c. Non ergo in sexta Synodo decreti sunt, confessionem huius commenti apertam habemus.

Et cum nouus iste Episcoporum Conuentus post annos decem, a sexta Synodo peracta,& dimissa habi tus fuerit, quomodo eadem Synodus poterit dici, profecto ubi tam longum intercedit temporis interuallum, actus subsicquens non continuat primum sed nouus, radiuersus censetur. Praeterea

248쪽

Praeterea legitimi illius, verique Concilij confirmationem ab Agathone Pontifice postularunt Patres quorum Epistolae extant, inter Epistolas Leonis, &apud C. Baron. legitur tom. 8 anno 68i ipseque Agatho Apostolica authoritate probauit vide C. Baron anno iam dicto. Huius autem pseudo Synodi, licet Iustinianus, precibus primo, deinde vi, armis eorum confirmatio. nem extorquere Sergio Pontifice conatus sit, ab eodem Sergio penitus reiectos improbatosque afferunt, Paulus Diaconus d. gest Longobard lib. 6. cap. II. B da d. se aetat in Iustin.4 C. Baron eod. tom. 8 anno Et quamuis Iustinianus ad Ioannem, qui Sergio sec- cesserat, legatos hanc ob causam praecipue miserit, ut Concilio ad hoc coacto, Canones sex teiSynodi nomine editos examinaret, inui sibi viderentur probandi confirmaret, reliquos vero reijceret, re tamen infecta reuersi sunt Legati, testis est Bibliothecar in Ioa . Baron. tomiam dicto anno vero 7o I. Neque tandem lustinianus ipse hoc assequi potuit a Pontifice Constantino post Ioannem, licet eum o stantinopolim proficisci hanc unam ob rem olummo.

Sed neque ab ullo triuOrientisPatriarcharum,huius.' modi Canones unquam fuisse receptos, utpote qui ad Concit vocati non fuerant, testis est hibliothecatius ad cuius usque tempora, in detestatione eorumdem CD nonum perseuerasse dicit, apud C. Baron. d. tOm. 8.a

249쪽

234 Api TI Q NTI Quamobrem neque ulli Graxorum Annalium Scri. ptores huius Synodi mentionem fecere, qui nullam aliam silentio praeterierunt, sciebant enim ab omnibus erraticam esse nuncupatam, quod illegitime conuocatanabitaque sit. Sed reyera quid magis impium excogitari poterat, Juam damnatam a Stephano PapaCyprianuententiam

e rebaptisandis Haereticis, Catholicam asserere canone i. quid foediusquam,ut Canone 3. itatuitur,contra Veritatem Catholicam caelibatum labefactare Clericorum, quibus ut nulla sollicitudine praepediti, ea dumtaxat coisgitare possint, quae Dei sunt, Romana Ecclesia, quae Diuino spiritu Hatur, nullatenus prolabi potest,sciens prudensque interdixit. Quid absurdius Canones s. quo Sabathis quadrages nae ieiunium vetitum est, pluraque alia huius veritatis

argumenta congessit C. Baron. eod. tom. 8. anno. 692.

quae hic recensere superuacaneum duxi. Vides igitur quantae sit authoritatis impium Conciliabulum Schismaticorum , qui aemulatione aduersus Latinos in rabiem acti, nomine generalis Concilij, contra Romanam Ecclesiam hanc appendicem Canonum sextae addiderunt Synodo Ballam in Photi Nomo canone C. Bellar d. Rom. Pontis lib. 2. cap. I 8. C. Bananno supracitato.

Hinc Humbertus in lib. contra Nicetam, Non, rum, si e qarboni Papae, Sanctis iarribin exta lanodi vestra impuram diuramenta,e, quae aut corrupistu,aursinxistis capitula , cum etiam ipsi Domino Iesu, m Apostolis eiu imputetis menta, undenonscientes earum Sstnodum ad destruem

250쪽

dam haeresim Graecorum Monothelitaram, non autem adtradendum Romanis nouas institutiones congreditam,capitula,quae nobUub eius authoritate opponitis, omnino refutamin,quia prima, me, postolica Sedes, nec ahquando ea accepit, nec obstem uat hactenm: Et quia ausunt nulla, aut Πρ vos libuit depraua

tasunt.

N. In sexta,inquit, Synodo Carthaginensi can. Ios. aduersus Papam sancitum est, ne ex transmarinis Eccleicitu . ius ad ipsius Sedem prouocetur, idem in Concilio Me-

leuitano Can. 22.statutum est.

TTOc idem Caluinus obiecerat Instit. lib. . cap. 7. I 13. q. verum quam frigide ipsius Canonis verba ipsa patefaciut, primo autem animaduertendum erit, qua oscitanter sciolus iste Concilia euoluerit,si modὁ ea unquam vidit dum adducit Canon. Ios sexti Cociiij, cuius viginti inus tanturri modo extant,sed neque Concilij Affricani septimi,in quo Canon relatus habetur. Praeterea&in Sardicensi oecum enica Synodo can. 4. . &Ἀ7 sancitum antea fuerat quod Presbyteri, clerici a suo Episcopo ad finitimos Episcopos, Episcopi vero a Concilio Prouinciali ad Papam prouocarent, Concilium igitur Aphricanum, dicto Canone 92 quae de appellationibus Presstyterorum. Clericorum iri Sardicensistatuta sunt solummodo innovat, his verbis quorumN.partem dumtaxat suo moreretulit,ultima reticensatemplacuit ut Presbyteri Diaconi,vel caeteri inferiores

Chrstiis causis quas habuerint, deiudicij Episcoporusuorum quaestiferint,vicini Discopi eos audiant, et, intereos quidquideraniant,adhibitiab eis ex coυessu Epycoporum siuorum,quo sit ab eispreuocandamputamerint prouocent nisi ad picana si ij

SEARCH

MENU NAVIGATION