장음표시 사용
251쪽
Concilia Mad Trimates Prouinciarum suarum, ad transim rina autem quiputauerit appellandum, a nudo intra Aphricam in communionem usicipiazur. Et nihil prorsus de prouocatione Epucoporum Romanam Sedem decreuit, Canones igitur Sardicensis Concili sin suo permanent robore,C. Bellarm. d. Rom. Pontis lib. 2. cap. . ibique Greiser. indefensione co-tra protestantes Anglicanos, sed quod Episcopi Aphricani ad Pontificem appellare semper consueuerint, ex epistola Augustini 16α. 46 i. apertissime demonstrant C Baron. to m. I. anno ty qui & Mandeburgensium deliria contra Zosimum &Bonifacium Pontifices facillime refellit, cunctaque explicando Apostolicae Sedis
Scio Casaubonum in dicto eius Fragmento de liberti Ecclesiast. Io triumphe in nos cecinisse,quod Africani epistola sua ad Celestinum, etiam de appellationibus
Episcoporum idem esse statutum a Nicaena Synodo interpretentur , Deprecamur inquiunt, deinceps ad me Mus aures hinc )enientes, nonfaciliarimosis , nec nobu ex- comunicatos in communionem ultra velitis excipere, quia hoc Nicaeno Concilio de nisumfacile aduertet Uenerabilitas vestrarNam side inferioribus Clericis, vel Laicu videturibψω- cauere quanto magis hoc de Epscopis' oluit obstinari'de rationem eorum interpretationis eam asserunt, inlisa prouincia communiones pensia tua Sanctitate, vel smato, et prae propere, 'νel indebite videantur communioni restitui, c. Et
decreta Nicanasiueinferiorisgradussericos siue ipsos Discopos Metropolitanis apertistime commiserunt. Verum aut ipsi Afri toto, ut aiunt, errant Coelo siquidem Clericorum, & Laicorum non eadem, ac Epis
252쪽
coporum de hoc est ratio, illorum namque regimen singulis Episcopi sigillatim est concreditum, neque ut
Calaubonus commentus est, Ecclesiarum ditiones pro miscue sunt confundendae, ut alienam inuadere cuique Iro libito sit permissum , sed unius cuiusque Paraeciae uni praescripti termini adeo quod a Ciuitate in Ciuitate transferri Nicaena Syhodus interdixerit Canon. XU. propterea canone V pariter vetuit, eos ab alijs Episcopis recipi, qui siue ex Clero, siue ex Laico ordine assio Episcopo communione priuati, vel abiecti fuerint,&ne Episcopi simultate, aut contentione , aut aliqua alia molestia sint ex comunicati ad Concilium prouinciale, quod bis in anno, in qualibet Prouincia haberi
decreuit, quaestiones hasce decentius examinandas reisiecit,interim eos pro iuste excomunicatis haberi voluit, donec caelut Epitcoporum visum fuerit, humaniorem
pro ijs ferre sententiam, de Episcopis verὀ abstentis,uel abdicatis nihil prorsus rudentissimi Patres sanxere, quod eorum causas, ex praescripto Apostolorum aerescriptis summorum Pontificum, ad Apostolicae Sedis Iudicium esse deferendas optime nouerint cuius supremo Praesuli non solum Episcopos, sed Metropolitanos, atque ipsos Primates ius diuinum subiecit, ut ab uno spirituali Monarcha tanti muneris dignitatem, Iurisdictionem Paraeclarum , seu Diaecesium sigillatim acciperent, non secus ac Radita sole,Riura fonte,& Ra- mi ab una radice prodire, vim omnem habere Cyprianus dicebat de unit. Eccles. Idem asserunt August. epist si Leo serm. 3 de assump. sua, & epist. 89 caeteris Episcopis dicit Bernardus ad Eugenium d consider.lib.
253쪽
x38 CAP. QVINTI peculiaris est comissa Paraecia,Rom. autem Pontifici totus Orbis una est Diaecius quaobrem eius arbitrio creatur,destituuntur,traducuntur,restituuntur,ut de inquit Bernardus epist. 3r idque innumera demonstrant exempla; EPilcopis igitur Laicos,& Clericos, Episcopos
Metropolitanos, hos vero Patriarchis ipse commendat, ea tamen lege ut omnes sui muneris ipti dumtaxat ratio. nem reddere teneantur, hinc eadem Nicaena Synodus
Episcoporum prouocationes ad Rom. Pontificem deferri statui testatur Iulius primus, qui undecim post annos ab ea renunciatus est Pontifex, qua ergo in ipsa fuerint decreta potuit optime nosse, neque de eo, cuius memoria in Albo Sanctorum ab Ecclesia veneratur, aliquid suspicari fas est praecipue vero cum hunc Nica num canonem Eusebianis obicere non dubitarit, nec ipsi eum negare sint ausi,quod si falso esset ab eo allatus, cui dubium ei falsitatem suam exprobrassent ut telum reicerent,Schismaticos ipse Tebat, de re adhuc recenti agebatur, Nicaenos canones ipsi non ignorabant, qui eos ubique supprimere curauerant, aulio fidem addunt Athanasius Apolog. a. qui Nicaeno Conuentui, cum Alexandro eius Epilaopo interfuit, via eam luthepistolam ad Orientales pro historia refert,& Theodo retus lib. 2. cap. 4. Athanasium,4 Eusebianos ad causam dicendam a Iulio vocatos Ecclesiastici Canonis praescriptio testatur his accedi quod ultra viginti C, nones Nicaenum Concilium statuisse constat, alios citant Eusebicis in Constant lib. Epiphan haeres. 69. Athanasepist. d. Synod. Ambrosius epist. Σ. Hieronymus in praefatione in Iudith , Augustinus epist. o.
254쪽
ConciliumAfricanum Canon XIIII.& Chalcedonense infin qui nusquam extant, hune autem de Appellationibus cum his deperditum potius coniectare fas est, quam innocentussimum Pontificem falsitatis damnare. Denique cum Africa Romano Pontifici etiam subesset tamquam Occidentis Patriarchae appellationes ad eum deferre tela ebatur ex anon. V.& Ut ipsius Nyceni Concith: in eius ergo sententiam interpretatio Afric norum pugnareta Praeterea nulli dubium est, Sardicens Concilium non minus Nyceno Oecumenicum esse Oecumenicam namque Synodum eam dicimus, quae Rom. Pontifici iussu, vel assensu indicta,ex Episcopis Patribusque undique toto orbe vocatis lohori tempore praescripto, eodem Pontifice per se, vel per suos legatos praesidente,
At Sardicensis, Iulio apud Constantem id curante indicta est, Episcopos certa die Sardicam adesse ipse iussit,
testatur Socrates lib. 2. c. s. cui& Apostolicae Sedis Legatos praefuisse AthanasiusApolog. 2. SoZOm.lib. .cIO. dicunt, ipsaque acta Concilis demonstrant, Episcopos undique conuocatos S ulpitius lib. 2.Sarar. histonasserit, ex Oriente Occidente, supra trecentos septuaginta recensent Athanasius epist. ad Solitar. Sozom. lib. 3α IO.&H. Socrat. lib. 2. zio .ideo magnamSynodum idem
Athanasius appellauit, Canoni ergo de appellationibus adApostolicam Sedem in hoc generaliConcilio decreto Prouincialis Africana Synodus derogare non potuis
Aut sensum Africanorum non bene Casaubonus per-
255쪽
cepit, vel obtendere voluit, nimis quidem acri calam epistolam illorum exaratam video,sed vitio regionis tribuo. atra enim Africanis mul rabilis, quae, bilem et feruere ceperit, difficile restinguitur, unde immanissime saeuiunt, at verba eorum sedato si perpendas animo, eis dumtaxat propositum fuisse cognosces,non appellationes denegandi, sed Pontifice humillime obsecrandi, ne sicuti Celestio, apiario contigerat, maximo totius Africae scandalo,tam faciles in posteium praebere ures abstentis,&abdicatis, qui ex Africa ad eum prouocabant, neve Apostolicam Sedem perditissimorum esse perfugium vellet, eisque facilius obrependiantam prae bere, ut postea vel festinato, vel praepropere restituti, denuo forent abiciendi, idq; apertissime explicant prouocationes Ant. Episcopi Fussalensis, Prisci Victoris; Laurentij, in Numidia Antistitum , quas eodem tempore ab ipsa Sede Apostolica, iudicatas testatur Augustinus epist xci dissicillimam vero quaestionem de appellationibus hisce explicatam habebis in nostia ad primunt de Repubi librum M. Antonisanimaduersione, quo Lectorem reicimus. zae . Hanc sententiam subdie, Romanus Pontifex negare non potest, quoniam praedecessores Pontifices expresse confessi lunt,se iuribus, honoribus suis fratribus competentibus derogare non velle, cita nullatenus uniuersales in Ecclesia vocando professi simi cap. nullus dicap. quae dist. 9'.
HAEc eadem supra cap. a. opposuit, scilicet Psagij
li epist. p. ad Episcopos, qui illicita conuocant Ioann.&c. reg.Magni adEulosium lib.7. epist. 3o. ubi
256쪽
N. Addit, quod pauperes Canonistae respondentideo uniuersalem se negasses quia particulari Ecclesiae
cuilibet praeficiendus non est. Somnium iugae sunt, quoniam in ipso cap. nullus dist. 9 . inter Patriarcham Romanum, constantinopolitanum agitur, Vter eorum uniuersalis dici debeat, respondet Pelagius, Absit 5 hoc, absita mentesidelium , t aliquo fratrum suorum honorem imminuere ideatur ergo non agitur de presectura particularium Ecclesiarum ut fabulantur,sed de ipso nomine uniueis alis Ecclesiae, quod fugiendum est. Modo ait,modo negat, pauperum Canonistarum
pauperrimus Leguleius eandem irridet interpretationem, quam cap. 2 amplexus adducir,qua Primatum Pontificis in uniuersam Ecclesiam ad alias dumtaxat particulares Ecclesias eidem subditas contraheret. At quid de me dacijs dicam; profectὰ ab assuetis non fit passio, vidisti quam facile mentiatur, nullum autem poterat impudentius,nec frigidius excogitari hoc quod nouissime effutit,nimirum quod in can.nullus de nomine uniuersalis quaestio erat inter Papamin Patriarcham Constatinopolitanum haec sunt d. canon propria Verba. ustus atriarcharam niuersatiaris vocabulo unquam utatur, qui Ληπι Patriarchariniuersalis dicitur, atriam charum nomen carern derogatur sted absithosiabsita fide, cu i quam mente, hocsibimet velliquempiam arripere, nisi noremfratrum suorum imminuere ea quantulacunqueparra Ndeatur suaproptercharitas vestra neminemnquamstuis in epi- 'hi niue lem nominet, ne sibi debitu ubtrahat, cum alteri honorem deferrindebitu vides ergo commenta transum'
257쪽
to CAPITI Q NTIptus est autem can. ex epistola p. Pelagi supracitata, emius inscriptio ipsa Minitium rem omnem intus, in cute patefaciunt, scribitur enim ad Episcopos, qui illicita vocatione Ioannis Constantinopolitani Episcopi ad Synodum coierant, quapropter Pelagius in ipsiim Ioannem hisce verbis inuehit, Relatum est ergo ad O postolicam Sed Ioannem Constantinopolitanum Episcopum,uniuersalem pesicribere,vsque ex bacpuapraseumptione ad 'nodum conuoca
regeneralem, cumgeneralium Synodorum conuocandi authoritas dissolicaeSed Beati Petrisingulari priuilegi sit tradita, senusta unquam νηοΔι rata legitur,quae solica authori tate non fuerisIulia, quapropter quidquid in praeduri estro sonuenticulo,quia Synodin taliterpraessumpta esse opotuit,statuistis ex authoritat ncti Petri postolor Principis Domini Saluatoris voce, quam Beato Petropotestatem ligandi, aseluefoluendii e Saluator dedit, quae etiampotestas in fluccessorius eius indu itantertransiuit, praecipio omnia,quae ibi statuistis, sana,e, cassata esse &c ut aute ambitiosum Ioanes fastumictundat, etia Anathematis sententia nisi resipiscat colaminatus,ita persequitur: uniuersalitatis quoque nomen quodsibi illicite Uurpauit, nolite attendere nec vocatione eivi ad Θnodum, absque authoritate Sedis inpostolicae unquam venire postolicae edis, Eaeterorum Discoporum communione vultisfrui: Nullus enim atriarcharum hoc tam profuse morabulo unquam latur,&c Scilicet indebite alioquin abolenduellet expungendumq; nome Patriarcharum,
ex tabulis Ecclesiasticis,quod est haereticu opinari,
summusPatriarcha Ioanes videlicet, iuersalis dicitur, Patriarcham nomen caeteris derogatur stedabsithoeabsit amelis cuiviqua mente hocsibiveste qampiam arripere
258쪽
ExpvNCTIO. 43rrumseor imminuere,exquaηtulacunq, parte ideatur&c.Et inferius, iuersarius namq; serviabolvi,quieontra humi. lesberienscut Leo mens circuit quares quem devoret decJ es 3 exsuperomnes*iooverbi quod non sine dolore dicereω-pestor, dum frater in Coepiscopus noster Ioannes mandata Dο-minica, in Apostolica praecepta guloq; Patram desticies umper elatιonepraecurrere conaturis nomine dcc enim dici hoel centerpremittitur, bonorPatriarcharum omnium negatur&α
oportet ergo constanter asnepraeiudici eruet curaecepistis EcclUM, G nihil iis vobis haerentatioDiabonis a cribat &c. Omnes Dissuas caraeus Abiectos ab hastadulationuinquinationeprohibere,ut niuersa osEcclesia Pa. triarchas,osolum inibonis operibus,sted etiam in veritatis autho. ritate cognostar,c oratefratres vr honor Ecclesiasticus nostro diebus no evacuetur,nec unquam Romana Sedes, qua instituente Domino, caput est omnium Ecclesiam priuilegi sμὰ --
Vide igitur quod aliter se res habeat quam effnxerat impius imposior qui ut mendacium obtrudat praeceis dentiain subsequentia intersecans, pauca tantum eademque concisa transcribit.
Adfert denique in idem propositum Gregorij epist.
ad Eulogium qua de nomine Uniuersalis Epit copo sibi delato conqueritur, verum ad saturitatem haec in h. cap. expunctione explicata sunt.
259쪽
RANENs I, ET FLORENTINO OPPONUNTVR.
VEMADMODUM aegra corpora diutinos morbos ex sese gignunt, ita viatio Natura sua culpa infectae, nulla, quam fuit tam sanctonstituta Reipublica , quae a legibus, quarum praescripto moderata coaluerat,paulatim deflectens , passim corrumpi,&prolabi non caeperit quamobrem sapientes ad mores hominum animaduertentes vitia castigare, noua arctioris disciplinae ratione,licentiam compescere. atque ad primaevum reuocare institutum necesinas do-
260쪽
cuit. Hinc censurae munus, quod veluti omnium magistratuum Sacratissimum, cum in rebus omnibus,tum ver,in moribus Ciuium conformandis, summam habuisse potestatem Liuius,4 Plutarchus testantur.Eccle L .issiasticam itidem Rempublicam,quamuis perfectissima ae 2
regiminis forma, diuinisque praeceptis Christus Do ct Mia. minus instituerit, eodem tamen humanae imbecillitatis morbo laborantem agnoscens, ipsam quoque a praescripta norma in dies deflexuram praevidit, unde ab ea corpore tantum discessurus, Sanctum illi Spiritum mi tere promisit, qui inuisibili assiatu eam dirigeret, ac edoceret, cui tetrum sua vice moderatorem visibilem, post ipsum omnes eius Succetares praefecit, qui gubernacula suo arbitrio ita moderarentur, ne ab eius institutis unquam discederent, quamobrem non solum docendi, de admonendi, coercendi.& animaduertendi illis contulit potestatem, sed leges condendi, corrigendi, abrograndi, cunctaque administrandi dedit imperium, Verum enim vero,quoniam is qui Seniores Moysi ad consilium,& leuamen esse voluit, se se illis continuo affuturum dixerat, qui eius nomine simul coirent, in magnis negocij plurium rogare sententias ratio ipse nos admonet. Primum Apostoli, diuino edocti Spiritu, ubi de re maxima fuit agendum, indicentea
conuocante Petro, Synodos habere caeperunt,quorum exemplo postea Romani Pontifices, vel ad nouas conis futandas, damnandas haereses,vel ad Schismata componenda,vel ad mores castigandos, prolapsiam Ecclesie: disciplinam reparadam, vel tandem ad consulendum grauissimis alijs Christianae Reipublicae necessitatibus,