Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

271쪽

ExpvNC Tai. 218 mirum ratione, inquit doctissimus Costeus in examine ad Mys erium iniquitatis Mornei pag. xi 6,.quod prPsentientes Eugenium, de abolenda Pragmatica sanctione cogitasse, persegium aduersus eius sententiam sibi voluerint comparar Concilium Oecumenicum supra Pontificis auctoritatem evehentes, quorum tamen Op, nio perpaucos admodum habuisse propugnator es, omnesque tere Academias, Parisiensi excepta, contrariam si ei uisse sententiam dicit, praeter casum haeressis Schil malis quod etiam C. Bellarminus docet lib. 1. d. Rom. Pont profecto sententiam ConciliiPapa reuocare,&de eius nullstate cognoscere potest c. Cuncta permudum s. q. 3. c. non licet dist. 7. at Concilium sententiam Papae non irritat, vel de ea iudicat, nisi ipso prς- sente, consentiente, vel id permittente speciali mandato, Anton. Roseli. p. 3. suae Monaresaiaec M. quia casu he esis excepto a nullo iudicari potest, Ant. Roseli d. p. 3. c. 27.Non ergo ullam in Papam habebit potest

Sed concedamus, eu veram esse Parisensum assertio. ne, haud tamen mendacium esse amplissimum desinet, Concilium namque Basiliense legitimum fuit, donec Eugenius ipsum Ferrariam transtulit, quo post dictam

trassationemLegatus,caeteriq;Cardinales,duobus exceptis Arelatensivi Hispano qui munus praesidendi propria autia oritate sibi illegitime arrogarunt, omnesque fere Pra lati statim cocesserunt,unde pauci illi i raci xij qui Pontifici obtemperare pervicaciter recularunt rquamobrem ex legitimo Concilio in Sancto Spiritu coadunato, Diaboli Conciliabulum effecerunt di est

272쪽

CAP. SEXTI enim hoc communi assensu receptum ab omnibus Ca- tholicis,nullum possedari legitimum Concilium, nisi quod iubente, vel consentiente, aut probante Papa , in dictum, coactum, habitumque sit, ut Sacrae Scripturae, Consiliorum,Patrum, Theologorum &Canonistarum testimonio probatum in . cap. animaduersione, Maliis

bi passim repetitum est ipso igitur Papa ditatuente, reuocante, aut improbante, quae conuocata,seu acta fuerint illegitima esse necessario sequitur: cum ergo Comcilium Basiliens tempore quo Eugenium deposuit Concilium amplius legitimum non esset , nullam prorsus habuit potestatem, nulliter ergo temere Pontificis depositionem attentare praesumpsit, unde Platina in Eugen. id totum actum instigatione Philippis, Cecomitis, qui cum aegre admodum tulisset, quod Florentini adhortante Pontifice Franciscum S rtiam Uenetis auxilio miserint, inquit,Cum bis agit, qui in Basiliensi Concilio erant, ut Eugenium citarent fecere illi id quidem

bis terque, verum cum id exuententia ei non cederet,e dementia eos perpulit, utabrogat Eugenio Amadeum Sabaudia Ducem socerum fluum, qui Eremitarum istam ad Ripaliam cum quibusum nobilibus ducebat, Pontificem crearent, Felicemque mellarunt. Vide igitur quis accusator,&quae causa huius temerari iniustissimaeque depositionis fuerit, atque his potissimum rationibus probat Turrecrem. in summ. d. Ecci lib. 1. cap. io o Concilium Basiliense a principio legitimum quia ab Eugenio fuerat indictum, postea Conciliabulum,primo quia noluit recipere eos qui missi fuerant ab Eugenio ut praesiderent eadem authoritate

qua Legati Apostolici in alijs Concilijs uniuersalibus

273쪽

Ex v NCTIO. 26o praeesse eonsueuerunt. Secundo quia quaplures Praelati, Doctores decretis factis obstiterant. Tertio quia in

fraude Legatorum qui a Regibus Castellegil Anglie mittebantur, eorum aduentu non expectato,ea festinabant

definire, quibus Legatos nolle assentiri sciebant,quod potussimum factu est insess. 18. Quarto quia factionibus kconuenticulis omnia ibidem fiebat, idem asserit San-derus d. visibit Monarch. lib. . quamobrem nullus fuit Catholicus Princeps, qui Felicis electionem, aut Eugeniidepositioncm probare voluerit, imo Carolus

VII. Francorum Rex, qui Concilio Basiliensi patrocimum omne semper praestiterat, Legatis eius apertoespondisse testatur author annal. Francorum anno I 4 Ο.

Euodpostquam, neque electio Foelicis neque Eugeni abdicatio iuste O boli me sectae sibi videbantur , atque ade, alae L. bitaret, an tunc Concilium illud de re tanti ponderis cognosse cis, flententia errepotuerit. De Eugenium , usummum rumque ontificem stemper agnosteret, donec nerare Concialium, vel gallicana Ecclesia aliterdecieuisset.

At nulla maior hac de re probatio potest adduci, quam ipsius Concilij Lausania ditatutio in Amadet spontanea abdicatio,atque vero Pontifici Nicolao prinstita obedientia eiusque Concilij confirmatio, in his tantum,quae de Beneficus Ecclesiasticis,in eo disceptata fuerunt, quamobrem in alijs improbatum poenitus fuit, ut ex Bulla Nicola V approbationis dicti Concilij rnouissima Synodo Lateranens sess. ii. Idque confirmauit Pius II.in suaBulla retractationis, eorum,quae pro dicto Conciuo Eneas Silvius scripserat irrides quod palinodiam cecinerit, m. Augusti-

274쪽

αι CAP. SEXTInus retractationes edidisse non erubuit, humanu quippe est peccare, sapientis resipiscere, atque errata corrigere Diaboli vero eiusque Sectatorum pervicaciter malo inhaerere utinam vos quino errore decepti,sed praua tantum voluntate prolapsi estis, palinodiam canere tandem aliquando addiscatis Episcopi autem F magustani, & Antonij Rosellisauthoritatem, non pluris sane facio, quam Lutheri, caluini fecissem, quos&Turrecremat.&Sanderus supra relati M. Bellarm. d. Conciuib. 1.affatim refellerent.Atiligitur erunt excitandi testes. Menda N. Prarierea Eugenio non licuit dissoluere, atque ad alium transferre locum, Concilium Basiliente, quod in executionem Constantiensis, de celebrandis Concilijs,

singulis decennus indixerat, missisque Legatis aperue

rat,is inchoaverat.

MEndacium & hoc est, quoniam eadem Constan. tiensis Synodus sess. 39. expresse declarauit, quod

Pontifex Concili locum mutare, atque alio transferre posset. Impostu. Quoniam dissoluere attentauit postquam Reus erat effectus, acculationibus in ipsum delatis,&xit, tionibus in eum decretis quamobrem hoc animaduertens cunctas postmodum reuocauit constitutiones, ruas aduersus idem Concilium promulgarat, illudque enuo confirmauit ut ipsa Concili facta probant, licet postea iterum dissoluere conatus sit. - ,

Imposturam hanc non solum detegit Platina supenus relatus dum Philippo Vicecomite instigante crures

275쪽

ExpVNCTIO. 262. huiusmodi in Eugenium cometa dicit, sed s. Antoninus eam aperte reuincit . p. Chronic tit. 22 3. 4.rem totam explicans. Animaduertens, inquit, Eugenius ex fideli multorum relatione, illos congregatos non macare ad extirpationem

haresis Noemo um, reformationem Ecclesiae, propter quod Conciliu uerat ordinatum sed ad deformationem, O consipirationem contra'. ad eum deponendum ne Schi astequeretur, destinauitsolemnes Oratores celsa Tralatos Basileam , admonendum illos, τι desisterenta inceptiurationi, deuincendo intentatum opus eorum, ipsumque Concilium authoritate e po-

solica dissolutum est e, legatu reaocatus ab ea praefidentia,

At ubi resipissere nolueruntρ Pngregatione istasecta C

ciliabulo, m Anagoga Sathanae, authoritate Au temerariae praeflumptionis capit Eugenium ad Concilium citare,sollicitati ad hoc a Duce Mediolani aegre montiscatum eius fereηte, quia non sibi fauebat Imperator Sigi undus iam coronatuν istuc adueniens, omnino sub comisatione hoefieri prohibebat, eum Sehisima immediatepraeteritum, cum tanto labore lasserat ablatum, c. Veneti quoque se mediatores constituerum ad reconciliandum Cardinales aduersos Eugenio quoperacto inhabeundo reuersi ab eo benigne receptisunt,em dignitatibus ρupermisti, exceptis, relatens, Histano qui in Basilea, manseru'r,okαr Idque litere Imperatoris in appendice eiusdem Con. ciiij testantur, quod si Pontifex assensit,Conciliumque connrmauit,bella quibus undique urgebatur, ut re ea Platina, in causa fuere, denique Ferrariam transferundum Concilium duxit, iure sane optimo, ne Imperator Graecus diuturnioris ad Basilearnstinetis coficeretur,at-

276쪽

ας CAP. SEXTIdio, prout Pius II. in sua retractatione demonstrat.

ἡ Nullum quoq; inane existimat, quoad Graecos, : Σ' deeretum ipsius Concilij Florentini de Primatu Papae, licet Ioseph Patriarcha,4 tres tantum Episcopi Graeci,

Nicaenus, Rutenus, Sc Ephesinus, qui cum Imperatore soli venerunt, assensum rarbuerint quoniam consensu Praelati Ecclesiae suae iuribus praeiudicium inferre non poterat, Abb. selin. in cap. verita d. for. comi. pet praesertim absentibus caeteris Episcopis, qui post, quam eorum intererat ne praeeminentia Patriarchatus Constantinopolitano subiiceretur Papatui, ideo Epis.copus Ephesinus per totam Graeciam contrarium cepit

praedicare.

Contradictio thaec manifesta est, nam in cap. . s. ConcilisConstantinopolitani hic ab eo adductis

Matuitur,Patriarcham Conitantinopoluanum esse om. nium primum,post Romanum Pontificem,quod Ana..tolius Patriarcha in Synodo Chalcedonensi, etiam decerni curauit, ipsemque Iustinianum pluribus suis con inutionibus declarasse in hoc cap.repetit:quomodo ergo Ioseph Ecclesiae suae praeiudicium intulit, assensum

Constantinopolitanis iam destitia. Mota Mentitur autem quod tres dumtaxat supra nomi u Episcopi, Patriarcha cum Imperatore ad hancconuenirent Synodum, siquidem in calceactorum ipsius, de emae octo subscripsis constat, quorum quatuor etia anquh locum tenentes Patriarcharum Alexandriae, Antiochiae, de Hierosolymae , aliorumque Haesulum vice, εc plures ali Praelatos i

277쪽

stat, Epistopi autem Ephesini nomen inter hos non

legitur, quod ergo cum alijs conuenire noluerit neceLsario sequitutiat ubi Imperator, cum eo omnes fere Orientalis Ecclesiae Metropolitaras ensere, non utique a aliorum, qui non inter fuerunt requirebatur consensus, quia factum a maiori parte, ab omnibus gestum dicitur, toto tit. d. his quae fiunt a maior pari. c. N. Graeci Concilium Florentinum , laet Imper tor seruari edixerit, semper re puerunt: Neque MDiarionem ab eodem Imperatore Patriarcham designatum unquam receperunt, sed tempore , quo Turcae Bizantio sunt potiti, Gennadium, post ipsum Iasonium Patriarcnas crearunt, c.

Noua profecto res,at quem latet Greca fides,schiomaticorum scilicet qui in tot Concilijs veritate ipsa semper vi cli Ronianae Ecclesiae filem undecies am-lexi sunt, veruntamen in idem Schisma continuo re-psi, Echius lib. d. primat. Petti cap. in Constant,nopolitanae Eccliste Antisthem , ad Patriarchatum euectum, non istum Antiocheno , Alexandrinoque

praeferre,sed uniuersalis nomine, turpato,ipi Romano Pontifici temere rumis aequare curarunt in quamuis

Anathematis sententia , hanc unam ob causam toties subierint,nunquam tamen resipiscere didicerunt, Beda in lib. d. sex aetat in Phoca Adoni Chroni Paulus Diacon. d. reb Rom. lib. 8. Sed expunctionem hanc claudant, non quidem tot Concilia in Graecia habita, non Patres Graeci, qui quot

278쪽

1G AprTI SETTI EXPUNCTI . tani praesules, qui Papam uni uersalis Ecclesia Caput, &Principem aperte fatentur , Acacius epist ad Felicem, Ioannes epist ad Hormisdam , Mennas de quatuor Concilijs, Eutichius epist ad Vigilium Joannes epist. ad Constantinum, Tarasus in Synodo Nycaena 2 a TL. Mepist ad Hadrianu, Methodius in martyrio S. Dionys Areopagitetaphotius epist. ad Nicolaum, Ignatius epist. ad eundem Nicolaum, Ioseph. in Concilio Florentino sessi ultima. CAP.

279쪽

CAPITIS VII

ASSERTIO

PAPAM ROM ANUM, M

NULLO MODO POTUISSE PRAESCRIBERE

PRAEMINENTIAM SUPER ALios PATRIARCHAs eorumque suffraganeos.

.ANIMADVERSIO.

EV vnus est, de Christus unus, qui

unam , fidei unitate , sacramentorum cyn eommunione, vivis ex Lapidibus con-id. i struxit Ecclesiam, super unam eandemque firmissimam petram eius voce fundatam, in ova runam constituit Cathedram quoniam

Vero aequalis plurium potestas,in par honor dissidij rati.

smutatibus,atque aemulationibus Rempublicadistra' hunt, non paucorum, non populi dominationemi

280쪽

existimarent, non quod eum cui omne cor patet, ficomnis voluntas loquitur, haec ullatenus laterent, Verum

ipsi Petro veritatis Oraculum suggessit, quod omnes alii ore illius discerent, cui credere, atque obtemperare debebant, ut charitate perpetua inuicem conecterentur tanquam membra sub uno Capite, uni subiecti animarum supremo Epilcopo, qui in hac Romanae Ecclesiae Cathedra, unde unitas Sacerdotalis exorta est, caeteris praesideret Ecclesijs. Uerum enim vero , quoniam absque authoritate Mattho gliscit Imperium, supremae in omnes potestatis eidem tanquam Ecclesia fundamento contulit claues, ipsique caeterarum Ecclesiarum , eorumque Praesulum curam demandauit, quorum omnium sicut fidei professione unus est Grex, ita licet pluribus creditus sit Pastoribus, diuidi tame ab eis nulla ratione potest, quoniam monet

I a. ii ipse Deus in Evangelio, Et e rit um uiis,m nusPastor.

c, Episcopatus ergo unus est , cuius a singulis in solidum

η -8ςri pars tenetur, quod ordine tantum sint pares, non potestate, quae ab uno Petro , veluti a fonteis radice m

nant, aeteris comunicatur, ut unitas in origine seruetur.

Hinc itaque Petri omnis manavit potestas, hunc diuinae vocis oraculo,Primatus sui symbolum habeti Sed quoniam Ecclesia Dei Regnu est, quod innum n6ndissipabitur, , quia in se non est diuisum, rum summa cohaeret concordia , qua etiam paruae res

SEARCH

MENU NAVIGATION