Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

261쪽

146 CAPITI SEx Trgeneralia Concilia indicere, habere, vel Imperatoribus effagitantibus,ut cogerentur indulgere aliquando consueuerunt.

Quapropter ea semper fuit in uniue GEcclesia huiusmodi Synodorum auctoritas, ut quidquid in ipsis statutum,& Romani Pontificis confirmatione probatum reperitur cunctis fidelibus lex fuerit, sit, earumque Iudicia siue de fidei controuersijs, siue de magnis quibus vis, iublicis rebus, tanquam eo Spiritu dictata,

qui eam omnem docet Veritatem nulla ex parte erroisnea, sed verissima, certissima sunt, adeo quod irrita fieri, aut refricari, vel quia suprema sunt nisi errandos, controuersiam quovis praetextu reuocari non potanti Neque enim suspicari fas est Deum vere sapientem, aeque fidelem adeo nos destituun, ut Ecclesiae commendarit in qua certum nullum verumque Concilium reperiretur,neque columna, & firmamentum veritatis, prout ipse qui summa veritas est proprio ore afferuit falli aut fallere non posset, sed veluti arundo incerta nstabilis omni flecteretur vento,& in suis deciperetur ac deci-

feret fi uxis iudici, quamobrem semper in lubrico du-ia consistens,neque Schismata sopire, neque dissidia

componere,aut unitatis vinculo contineri se ipsam sua in forma posset, neque tandem ullus controuersiarum finis umquam daretur,ne, evila esset certa, definita nostrae fidei ratio en quot ex uno manarent absurda, ea refugit mens, quibus pientissimus, sapientissimusque Deus occurrens spiritum Ecclesiae custodem& ducem dedit, cui infallibili iudicio assiatus sanctissimus P sul, ubi e Cathedra Petri responderet, aut sententias

262쪽

ANIMADVERSIO. αεγIroferret,siue leges conderet tanquam ore ipsius Dei

oculus, quaecumque diceret, decerneret, N: statueret

uti mandata plane diuina ab omnibus haberentur de perpetuo seruarentur. Qupniam vero eiusdem solius Pontificis est veluti uniuersae Ecclesiae Capitis Concilia indicere,, confirmare aut improbare, merit spotanei violatores Canonum grauiter a Sanctis Patribus iudi nil icantur,vi a Spiritu Sancto, cuius instinctu, ac dono pi'. 4suggesti sunt, damnantur, quoniam blasphemares pili zz.

tum Sanctum non incongrue videntur qui contra eosdem sanctos Canones aliquid aut proterue agunt, aut

loqui praesiimunt, aut facere volentibus sponte consemiiunt. Diabolica vero nequitia plerolque subtiliter fabiere plurimos autem obcaecare, atque ad insanam adigere pervicaciam consueuit, ut inimici Crucis Christi in agro ubi veritatis , Charitatis, iacis semen iecerit, sapientissimus ille pater familias, qui in omni generatione sua undiqueperfectus est, eique incrementum dedit quo fructum asterret centesimum,ingerant zizanias, se rant dissidia, quibus grassentur Haereses, spinisque, de Viburnis, quae ex earum venenata radice prodeui,sancta pia supprimantur germina, iudiciaque huiusmodi ab Ecclesia submouere, Cathedramque ipsius euertere contendunt,ne ullus supersit qui Schismatum impias segetes euellat nascentes, vel ortas secet, atq; vincaoana thematis in fasciculos complicatas, igni comburendas tradat. Hinc ore lacrilego, scelestissimus Lutherus San. itissimas Synodos modo superuacaneas dicit, quod in grauissimos errores sint lapsa vi primum adoritur Concilium Apostolorum, quod licet omnium purissimum

263쪽

2 8 CAPITI SEX Trfateatur, tame aliquid una misceri, & Spiritum Sanctum

ii illabi non Concilij sed mentibus Christianorum quos

Aa ' nouerit spondisse non reueretur asserere deinde Niceni illius magni, cui Orthodoxi Patres tatum tribuerum, VP tanquam Euangelium habendum esse statuerint; Sacros iis a. irridet Canones, foenum, stramen,ligna,stipulas, atque ς-μς,i titiones appellando, modo omnia incerta, neque illi Gdendum dicit, quod mallum unquam purum extiterit se, quia fidei aliquid addiderint,vel detraxerint, adeo ut nSminus ludimagistros, quam Reuerendissimos Episcopos Concilijs conserre posse, impudenter afirmat.

I. Et perditissimus Caluinus, non quidem excipiendi

ορ. . esse Conciliorum statuta , nisi prius diligenter expendantur, quo tempore, qua de causa habita fuerint, quo consilio, quales interfuerint homines, ac nisi id de quo agitur adscripturae amussim examinetur,eorumque lententiam,instar praeiudiciihabedam dicit, ut vides sacro. sancta Synodorum decreta cuiusvis hominis Censurae subijcia Hinc uiclephus, Melanchion,IllyricusJoanne ,

Vuesphal Kemnitius,Vrbanus, Beza, caeteriq; Sectari, in Sacros& SanctosPatrum cossessus diuini spiritus astΤatu coactos, turmatim exurgunt, quoru blasphemias, de conuicia reficere satius duxi,quonia, inquit Iulius Pon-Eρist aestifex apud Athanasium, et authoritatem qualibet S -

δ'' nodis, , contumeliose agitur cum Iudice, cuim iudicium ab alijs examinatur considerate M o quinam sint qui νηοdos improbant Disicoporum calculospro nihilo habent, , pietatem pietati anteponunt μη profecto ab omnibus ubique 'scopis condemnatium abdicati, αQuemad-

264쪽

AHIMADvΕRs Io Quemadmodum Acephalus iste eiusdem percitus caco daemonis furore, Lateranensi sub Innocentio III. Florentino sub Eugenio IV cecumenicis Concilijs falsitatis notam falso inurere, ipsisque sanctissimis Pomtificibus quorum mandato indicta, Maustoritate habi. ta confirmata sunt, fideiri pietati impie detrahere mendacijs his potitumum conatur.

265쪽

CAPITIS VI

vORVM primum est, quicunq;

voluerit inter vos esse primus,erit vester seruus Matth .cap. 2 o. iuxta

tradita per August. in Psalmono. luit Christus Regnum Terrenum cum superbia c. quoties hominibus praeesse desidero,ipsi Deo praeesse contendo. V Ides ut Mattheu Augustinum in sensum flectes alium vi contorquet, ut legitimi Principatus ius,

cuius potestas a Deo est, iniuriam esse falso persuadeat, quod ambitu immoderato affectetur, & profecto summum Pontificem a Deo principem Pastorem super omnes fideles , potestate amplissima constitutum centies dictum probatumque superius est:huc igitur non pertinent haec, satisque respondit C Bellarm. de Rom. Pont. lib. 3. cap. 19. Quod si in eam sententiam usurpanda sint, Imperator, Reges, caeterique Principes, qui vel electionis, vel

266쪽

haereditatis titulo legitime dominentur, eadem ratione aliorum seruiessicientur, quia caeteris in suis ditionibus praeesse volunt, ergo ipsi Deo praeferri contendunt, caueat Britaniae Rex qui nedum iura temporalis Principatus, sed tanquam Caput Ecclesiarum propri Regni, Pontificatus infulas authoritatemque supremam sibi arrogat, nullaqueerulegitima dominandi ratio, sed una

omnium Respublica simpliciter dispotica absq; Princi.pe,legibus, ela Magistratio iis, quid hoc absurdius

N. At respondet, Romanus Pontifex aduersus sacro. rum Conciliorum iussa, caeteris praeesse voluit, siqui rem dem Nycena Sunodus iam singulis Patriarchis stabilie rat Diaeceses, tua iurisdictio priuatiue ad alios cuique demandata piamque Nycenam tanquam Euangelium seruandam esse prodat cap. r. dist. II ergo.

ES quidem Romanus Pontifex omnium hominum summus,eius tamen sedulus imitato qui CPlos inclinans, viad nos descenderet, seque ipsum exinanivit, humillimo Charitatis affectu seruum seruorum Dei sese profiteri pluris facit, quam magnifica titulorum serie M aiestatem ostentare. At ex mendacio prodeat veritas,idem Concilium N cenum p in canonibus ex epist Iuth,PDn debent praeter stententiam Romani Pontificis concilia celebrariri Canon. Arab. 3'. Sicut ille qui tenetpedem Roma,caput, in Princeps est omniam Fatriarcharum, quandoquidem ipse est prim cut Petrus, cui data estpotestas in omnes Trincipes tristianos, IJ omnespopulos eorum , qui sis vicarius Christ Domini nostri supercunctospopulos, in uniuersam Ecclesiam Chrissanam, . . qui s.cοηι dixerit,a Synodo ea comuniatur.Non me

267쪽

212 Api TI SEX Tilatet quod sectharij praecipue vero Mandeburg cent. 4. cap. 9. Canones hosce nullatenus probant: neque ultra viginti vulgatos Nycenae Synodi ullum recipiunt, verum quia Athanasius epist.ad Marcum Pontifice,octu, ginta fuisse in septuaginta redactos testatur,oli pluribus ijsdemque grauissimis argumentis, Arabicos Canones ab eorum detractoribus vindicat doctissimus Turria isnus, alijs consoni sunt Conciliorum sanctionibus, nullatenus praetereundos esse duxi. Nam hoc idemprofitentur Constantinopolitanum p. Epist ad Damalium apud Theod hist. lib. s. cap. . Chalcedonense acl. p. item ach. 3. c. cin epist ad Leonem;Ephesinum epist ad Coelest.Nicenum, ac a. 4. Constantinop. c. in subscriptione LegatorumApo stolicae Sedis act. II. Constantinop 8 cap xi. in subscriptione Legatorum Adriani Pontificis. Romanum sub Siluestro cap. io Aphricanum cap 3s. Meluitanum epist. ad nnocentium Papam. Carthaginens ad eundem apud August utraque extant sto.

Romanum, sub Symmacho, liquartum sub eodem

Hinc furens impia, immanique,sed falsissima satyra,

Innocentium III perstringit, quod in Concilio Lateranensi commentus sit Patriarchas Constantinopolitanum, S Alexandrinum, quis dignior praeferretur, d certasse,Sanctionem ediderit tit. d. dignit cap. s. cuius Canonem a GregorioPapa relatum cap. ordo dignitatis

268쪽

de priuileg ore sacrilego falsitarem in imposturam appellat, his potissimum ratiocinationibus. N. Prima quod Patriarchae Alexandrino huic Synod interesse sui perhibuere, nulla ergo cum absente potuit ' 'esse differentia, quod si legatos misit, cum nullatenus constet mandatum adhoc dedisse, praesumi non potest

eius mandato,a te re egisse , siquidem mandatum a Iuristis facti e dicitur, quod nunquam praesumitur.

N. Altera quod antiqua naec discordia ab Innocentio; .ia afferta, iam definita fuerat in Concilio Constantinopolitano cap. 3 cuius decretumIustinianus confirmauerat, Canonem igitur Innocentissuperuacaneum, Mnullum tanquam de re iam iudicata, Mobseruata statutum in praeiudicium absentis, & non auditi. Sed Meminisse oportet ut inexpunctione cap. 1 ad' hunc ipsum Canonem adnotatum est in NicaenaSy. nodo primam omnium Patriarchalium Alexandrinam Ecclesiam can. 6. fuisse declaratam, & licet in praeiudicium ipsius Constantinopolitani Antistites conniuentibus Imperatoribus, Primatum sibi arrogare tenta uerint, Pontifices tamen ut iura sua cuique seruarentur,semper obstiterunt,prout Damasus in Concilio Romae coacto anno sequenti. post d. Constantinopolitanam Sy nodum praesentibus Legatis Imperatoris, constitutionem pro Alexandriae Patriarcha innovavit Leonem Anatolius hac in re Aduersarium habuit,&legati Apostolici ubi a Concilio Chalcedonensi Sanctionem pro Constantinopolitano Primatu, ipsis absentibus indictam fuisse cognouerunt, reclamaIunt quidem, esse

269쪽

04 CAPiTI SEXTIceruntque, ut in ea parte corrigeretur adeo Pomifex Leo epist. 19.alijsq; hac de re ad Chalcedonense Concilium scriptis, acriter quidem damnat ambitiosam Anatolij superbiam, quod propriam Sedem Antiochenae,& Alexandrinae praeferre attentaverit. En igitur controuersia vera, Si non ficta adhuc inde- citi, quae cum ab alio dissiniri nonrasset, nisi ab eo,qui uniuersae Ecclesiae supremus est Iude uanocentius proprio iure, suo decreto diremip. Neque Patriarcham Alexandrinum adesse necessum fuit, cum quia vocatus detrectauit venire, aduersus Contumacem, inqui I C. omnia iura clamant, tum etiam quoniam per suos legatos interfuisse ipse Adue farius fatetur, testantur quoque Blond. lib. 6 decad. in fin.Nauaser. generat. i. sialij Historici;mandatum igitur non praesumitur, sed datum inde constat, quod tanquam eiusdem Patriarcha procuratores in Concilio siserunt, legatio autem tanquam neccssarium antec dens mandatum praese fert, pro actus validitate semper est praesumendum, praesertim pro Concilio adeo imsgni celeberrimoque, ut vetustissimis illis,quoru maxima apud omnes semper fuit authoritas, iure optimo co- paretur a Surio:qua ergo fiote esseonsiste haec imponit MMariam. Praeterea nulla omnino esset sanctio Innocentq defectu potestatis, siquidem anno s63. Leo. VIII iis Concilio generali, omnia iura Ecclesiastica cessit Otho. nid eiusque successoribus, adeo quod Papam, caeteroDquePrUatos inuestituram deinceps ab Imperatore petituros fore, in eo deis Concilio statutum fuerit nullam

agitur Innocentius iurisdictio nem iudicandi inter Pa

270쪽

ExpVNCTIO. asstriarchas, anno. II. habebat.

SEdmultiplici er&turpissime quide mentitur primo

quoniam non a Leone, neque a Concilio,sed a Populo antequam Leo Pontifex renunciaretur, haec gesta sunt.

Secundo, ianihil fuitOthoni concessumsed pro . missio tantummodo facta. Tertio Nam de Inuinitura Episcoporum nec e bum quide factum legitur, apud Lurpr;qui eo tempore vixit, libis Hist cap. 6 ubi inquit, es ero Sanctum Imperatorem cum is omnibu inorbemAuscipiunt delitatemque promittunt, haec addentes, /firmiter iurantes, nunquam fe Papam electuros, aut ordinaturos, praeter consensium atque

electionem DominiimperatorisOthonu, fari Gugusti ustque situ exu Othonis pstriduum rogantibus tum Romanis Epimpis, c. Atque gesta in Synodo narrans nihil prorsus de hac concessione scribit, quod si Platinae auctoritatem obiciet,vel ipsam haud legisse reponam, vel non animaduertisse, ut nihil prorsus de inuestituris hisce dicat, sed Leonem ob inconstantiam Romanorum auctoritatem eligendi Pontificem a populo ad Imperatorem transtulisse, neque ullam de succestatibua

mentionem facit, atque hoc meru esse commentum in cap. 8 demonstrabimus. At Cuiusponderis nivis, C. Baron. Om. X anno.

963.essepotuit, promissi a Laisi acta in praeiudicium Ecclesiasticae libertatis,quae licet a Cardinalibus vela Synodo eman fiet, nullam tamen fuisse satis constat, quodJoannes Pontifex nondum damnatus, aut deposit- upremam adhuc retinebat potestatem, quacunque ergogesta sunt,omniprorsu authoritate

SEARCH

MENU NAVIGATION