장음표시 사용
291쪽
ANIMADVERSIO. 77perturbando, iura contempserunt, Violarunt, infregerunt, quasi in isto suculo diuinum non potuisset in eos animaduertere iudicium, quod suo periculo impius expertus est Theodoricus Arrianus Gothorum Tyrannus, qui postquam in Ioannem III. Sanctissimum Pontificem factilegas,in ciuili sanguine adhuc madentes iniecerat manus, atqtae inedia dirissimo in Carcere confectum vita excedere coegerat Antiochi ad instar, qui in Iudaea libidine sua Pontificem creauit, primus Omnium lus eligendi, confirmandique Romanum Pontificem, inauditum antea facinus, barbara violentia sibi
arrogare praesumpsit, ipsumque compulit Clerum ad
eligendum Felicem, quem ille Siluestri nomine recrea.
tum,temere confirmauit . quamobrem infelix accelerato repentinat mortis exitio prostratus, meritas tot Sceleribus luit poenas Hinc prima tanti mali labes, quoniam licet Valentinianus Senior,dissidentibus Romanis,quom pars Damaso, alter Ursicino fauebat, Ursicini Schis malici impetum fregerit, ipsamque Urbe expelli mandauerit, datis ad Praetextatum urbis praefectum literis, non quidem iuris sibi arrogandi sed Schismatis sedandi causa, ipsoque Damasio rogante, fecisse constat, sed C. Bato Theodoricus eiusque succestares, authoritatem impie talia. Vsurpatam, viqusque tyrannica, suo exemplo sibi postea vindicarunt.
Deinde Bellifarius, Gothis sub Vitige Romam obsidentibus eantem in Pontifices, exercere tyrannidem caepit, qui Siluerium dolosa fraudis praetextu, quod ad Gothos deficeret sed re vera, quia Theodorae insensus,
qui Antimum ab Agapeto damnatum,atqueselio pia
292쪽
178 CAPITI VIII. scopali eiectum,restituere noluit,in Pataram Lycie, exu-pioeoρ lem misit , atque Vigilium in Petri Sedem intrusit,o: i l. sponsione ab ipso praestita, quod Theodorae nutu Antis mum in sedem reponeret, atque auri centenaria duo Breurai persolueret deinde Silueritis Romam reuersus, Iustiniano mandante, cui Episcopus Patara Sancti Spiritus excitatus assiatu, Sacerdotali libertatis zelo iudicium Dei contestatus dixit multos esse in hoc mundo Rege ,&non esse unum sicut ille Papa, super Ecclesias Mundi totius, solio expulsus, denuo a Bellissario in Insula Planaria deportatur, ubi inedia confectus martyr gloriosius occubuit tunc Uigilius sponte abdicat Pontificia dignitate, quam surperstite adhuc Silueri illegitime inuaserat, legitime creatur Papa. Interea Iustinianus suum de fide edictum promulga. uerat, quo omnes Orientis Metropolitae excitati sunt, quod Chalcedonensi Synodo aduersum esset, quamobrem animaduertens a Vigili Papae sententia rem omnem pendere , ipsum Constantinopolim accersivit, quem ei, dc Theodorae morem gerere recusantem icob id varijs molestij exagitatum , denique relegauit, sed eius constantia precibusque victus Narsetis, qui
Ari,st. in trucidato Tholita, Gothos Iubegerat, Romam regredi, es bis sinit, ac si ipsum Apostolica Sede movere,aliumque ei- ' dem sussicere in eius esset arbitrio, ita paulatim authoriatatem a Theodorico per iniuriam usurpatam, omnem ad se redegit, ut Pontifices, quorum potestatem, iam augeri incipiente verebatur, ne ad Gothos descerent, ita deuinctos, eiusque iudicio parentes haberet, ne suis conatibus obuiam ire amplius possent, sicuti Patriarchei
293쪽
Constantinopolitani quod ab Imperatoribus legeret tur, eorum nutu cun Stagerebant: at qui non secus ac
Theodoricus tanti Sacrilegi autbor, inuisibi plaga ictus, Cum omnia inquit, rigarius, omnino turba,aesumulis compleuisset, mercedemaue his debitam extremo iωμatem.
pore reportasset ad stupplicia iusto Dei iudicio apud inferos luenda profectus est. Post Iustiniani tempora , Gothosque iam exactos Longobardi subaustino iuniore Augusto , Italiam ex Pannonijs ingressi, ipsam fere omnem paulatim occuparunt, praeter nam tantum Romam, atque Regni Sedem Tycini locarunt, quorum barbaram feritatern Pontifices veriti, protectioni Imperatoris Constantino. politani sese dederunt, eorumque auxilio, praesidio Vrbem in dignitatem tuebantur quoniam veryab ipsis leges, quas vellent. licet iniquas ferre satius erat, quam Longobardorum impium subire iugum nedum authoritate eorum Pontifices electi se se confirmari patiebantur etiam per Esiarchos, quibus Imperatores munus istud addebant,sed pecunias ingentes, sacrilegae tyrannidis turpe pretium exsoluebant, atque ita res se habuit ad Constantinos usque,quorum P OgOnatus, iniquum vectigal Agathoni remittens, Apostolicam Sedem hoc onere resoluit. Alter vero in serieci facultatem eligendi, inaugurandique Pontificem, in Cleri potestate liberam esse voluit. Verum ubi Imperium in Oriente, omnia sibi Batbaris vindicantibus, sensim collabi animaduerterent, Pontifices, ipsique Imperatores in he resim lapsi, Romanam impugnarent Ecclesiam, quae eorum destituta auxilijs
294쪽
13 CAPITI VIII. ditissime ab Aistulpho, Romae inhianti constictabatusi ad Francorum potentiam,tunc in occidente maximam confugiens Stephanus aduersus immanissimos hostes, a Pipino suppetias petijt, cuius exemplo Adrianus I. quia Desiderio Aistulphi impietatis, Modij in Pontifices, cum Regno hqrede, calamitatibus innumeris exagitatus, frustra pacem rogauerat, ad Carolum, rebus quidem nomine Magnum, se contulit, ipsumque in Italiam Romanae Ecclesie auxilio euocauit qui Desiderium Papie obsessum ad deditionem tandem com
Tot igitur tantorumque beneficiorum non immemor Adrianus pactum cum Carolo inijsse videtur,quod Pontifex post suam electionem, Legatos ad ipsum,eius que successores, pacis, Mamiciti tralia, quam primum mitteret, quod in maximam Ecclesiet utilitatem cessit, propter frequentes ambitus, Ecclesinuditatem,populique collisionem, siquidem ambitio eorum qui pis
copatum immoderate affectabat, LRomanoru factiones Schismatibus instruxerant pedem dum qua libet pars unum e suis in Sedem Petri conabatur intrudere, mncauaritia Ecclesiam Dei ingressa, Sanctuarium eius labefactauerat, atque tot tantisque malis remedium adhibere Symmachus, ali)que Pontifices frustra tenta
Imperio a Grecis per Leonem III quod res Italice negligentia, impietate Orientalium Imperatorum pessumirent, demum ad Occidentem translato magnoque Carolo, ab eo decreto, inauguratoque Augusto, pacta quidem hec seruata fuerunt, donec Ludovi
295쪽
cus Pius ipsis renunciauit, post eum Lotharius situ,
remission em a Patre iam factam ratam habuit. Adrianus III. Carolo III imperante,congregata Synodo, ad Senatum populumque retulit, ne in creando Pontifice authoritas Imperatoris expectaretur , quod Nicolaus I. ante ipsum intentaverat, o Lius quam per
Sed Otho I. confirmandi Pontificem sibi arro tho Frdigasse visus est authoritatem,qui Ioannem XII deponi, ea α Leonem VIII eidem suffici curauit, atque suffectum confirmauit, fecit quidem pietatis specieri forsan religionis elo, sed an rite dicam cum Othone Frisinglen. o. si, ipse viderit certe Henricus II hoc non praesumpsi qui Concilio Episcoporum coacto,in regorium VI. quod per simonia videretur intrusus,haud tamen ipsum solioehcere ausus est, sed ut sponte cederet ei persuasit, fecit ille quidem ac inseruire tempori prudens maluit, quam nouo Schismati recludere viam . quod si Henricus III hoc sibi ius arrogare tentauit, dum Romanis ab eo exposcentibus, ut Pontificem optimum, post tot Schismata, ipsis daret, Bennonem Episcopum Tullensem, Romam misit, Pontificio indutum ornatu , ipse statim poenitens, nomen&vestes Papales exuit, priua yaei tusque urbem ingressus, se ipsum accusauit, quod Imperatori maluerit, quam Deo obtemperare, praeclam hoc facinores, Ecclesiae ius suum restituit, quam hirem Pontifex a Ciero populoque more maiorum, canonice creatur, fiustraque in hac perstitit sacrilega possessione idem Henricus qui victorem II. gratia magis
296쪽
it C ADTrs VIII tipapam aduersus Alexandrum fouendo Menrici IV. temeritatem stegit, Greg. VIJ.qui ad Clerum populumque Romanum authoritatem Pontificis eligendi omnem,ut par est redesit, Imperatorum contirmatione tanquam penitus seclusia, ius tandem istud edomita a Calisto IL Henrici V superbia ad solos Cardinales con-nbala tractum fuit , quod si facultas eligendi annorum quata '..' dragmda non usu amittitur,4 praescriptione acquiritur, rq ad quid post armos supra quingentos haec Nouatores
erip. Butri continuo resticani3
,E .E, Vidisti praedatoriam inuasionem ab iniuria, vio-,ἡ ta. lantia cepisse in Symoniam prolapsam, ambitu,& Ω- f. totaibus auctam , licet intolerandam necessitate ta-rtine. men exigentea Pontificibus toleratam;atque haec iura sunt non legitima sed usurpata haec priuilegii non concessa sed a Pontificibus extorta,quos proficere patientia necessitas edocuit no quod te ipsos Imperatoribus subiecerint, neque in eorum erat potestate, iuri derogare diuino, quo Christi Vicarius ab omni eximitur humanet dominationis Imperio,ipse vero omnibus,qui Christianam fidem vere profitentur, Princeps supremus praefectus est, idque Adrianus II egregie demonstrauit, qui absque Ludovici Oratoribus, quamuis in Urbe essent, a Ciero populoque electus, gubernacula Ecclesiae subijt, nulla Imperatoris confirmatione petita. Sedri Adrianus III illud quidem, quod sub praede- cetaribus suis sensim exoluerat, congregata Synodo omnino abrogauit, equidem ubi Papa authoritatem Imperatori in seipsum tribueret . statim eum supra se ἱoneret,illa ergo solueret lege, qua summo,& uniuers Ecclesiae Pastori tanquam eius ex ouili Agnus, parere
297쪽
tenetur, postquam inserior in superiorem ius nullum habet. At qui Pastoris vocem non audit, eiusque non obtemperat monitis, ex Deo profecto non est, libertas ergo huiusmodi ab Ecclesia eicit, extra quam non est salus:diuino itaque iure repugnante nullo poterat priuilegio concedi ut rerum peruerteretur ordo quem statuit Deus,nullaque esse potest praescriptio, bona fide deficiente.Turcarum Sullani, Graecorum Imperatorum e Zoygola,
xempla secuti, Patriarchas ingenti pretio, vectigalis no. mine recepto confirmant Rex Angliae itidem, Pseudosui Regni Episcopos en quos habeat suae persuasionis authores, nec mirum,Mahometis enita nefariae leges, impiae Caluini assertiones, inter se congruunt, verum Sectarij omnes, ipsique Atheopolitici, Haereticis quibusvis nequiores, innoc unum semper laborarunt,nec quiescunt adhuc , ut sacrosanctam Ecclesiam , quam Christus proprio sanguine sponsa immaculata sibi iunxit in fide,facinorosa impuritate prostituentes,inSancta Sanctorum tota dola erigere possint, quot sunt impiorum capitum discordes sententiae, quod assequi haud quidem posse animaduertentes, Summo Sacerdoti ipsis obsistente, qui eius curam gerens, pro ipsa assidue vigilat, ut profanos, facinorosos arceat, illiusque hostio longe eliminet, in ipsum conserto agmine irruunt, astant Maiestatis excelso de throno,in quo Deus Petrum eiusque succestare locauit, frustra deturbare conantur, ut eo sublato nullus supersiquem speculatorem time- ant, Hudicem revereantur,hinc illum qui non terrenae potentrae culmine sed spiritualis ac plane diuinae fastigio euectus in Arce Ecclesia positus, tetri auctoritato
298쪽
,8 CAPITI VIII. fultus lina Sanctitatem suam Imperia, Regna, Pria- .cipatus habet Imperatoris arbitrio pendere, ac ditioni subiectum esse continuo praedicant. Quibus mendacissima ora obcludunt tot Imperatores qui Sanctissimum Patrem iudicare nefas ducentes pietate, ac reuerentia ad eius genua acciderui, pedes vltro exosculati, eum qui ad Ecclesiae gubernacula vice Dei sedet ambiere, coluere,&obseruarunt Philippus i.Constantinus Magnus,Gra-e..esumtianus, Valentinianus, Theodosius, Honorius Au- is c. iti gustus, Valentinianus III. Martianus, Anastasius,Iusti- lib. . ius, Iustinianus, Constantinus IV Iustinianus II et olus Magnus , Ludovicus Pius, Lotharius, Basilius,Leo Otho t. Fcidericus I Michael Paleologus, Andronicus,&alij omnes post hos, iure sine optimo, quoniam Deus sanctam Pontificum dignitatem in sede Beati Petriadeo silper omnes totius orbis evexit, ut nedum fideles cunctos praesulibus eius subiecerit, sed Caeli obclvidendi, atque reserandi potestatem contulerit, ut Patres Patrum Apostolici,sanctissimi,Episcoporum Principes, Imperatoram Patres,& uniuersorum supremi Iudices Ennod merito dicantur, avorum causassu sine questisne restruauith is γα arbitrio , voluitque Πν Caelo tantum innocentiam deberent
subitissimi discusseris indagini inuiolatam abiberent conscientiam, &c.
Idque publica necessitas exegit,ut supremae omnium Maiestati veluti a Deo proximae cuiusda diuinitatis opinione, reuerentia, & auctoritas summa conciliaretur,ne
unquam glisceret Imperium illius, qui uti publico bono&communi felicitati spiritualium rerum ac diuinarum in curam incumbit itidem ad omnium tautem si
299쪽
ANIMADVERSIO. 28scordiam fouet, unitatem seruat wbelli Pacis solus arbitrer inter Catholicos Principes tanquam communis Pater dissidia sedat, arma comprimit;foedera init,omnesque in ossicio continet: quod si Nouatores potestatem illam ei ademerint,quam a Deo habet amplissima, ac tanti Imperij fastigium depresserint, nonne utinaruliumanarumq; rerum confundetur ordo Zechristiana Iai. 1, Respublica glutino illo sublato , quo connectitur in iis A 'partes&factiones dissiliet,&5 Principes,cum Symma βI cho dicam, ad cuius tunc coiugietis auxilium, Mubi relinquetis gloriam vestram agnoscite igitur fucum, exhorrete perfidiam,videte quam peiores Arriani sunt, orae squam Iudei inquit Ambros illi quaerebant virum solve zzz dum putaret Caesari ius tributi,isti mperatori volui da- i' ritus Ecclesiae. Nn iij
300쪽
UONIAM nuius capitis assertio duo. bus tantum argumentis, imo unius Gratiani auctoritati innitur, qui incan Adrianus,&in can. Synodus 63. dist. Priuilegia eligendi, &confirmandi Pontificem M. Carolo ab Adriano, Othonique i. a Leone VIII concessa recenset,quorum utrumque commentitium adeo perspicue detegit C. Baronius, ut nulla esset opus censura, nisi Auctor cum quo nobis quaestio existit, eadem in controuersiam, uocans Cardinalem ipsum incesseret, clypeo protectus Goldasti, cui quia nullum maius est negotium, quam in odium Rom. Pontificis, siue hare siue iniuria veritatem impugnare, eumdem C. Baronium conuicijsio. tius, quam ratiocinationibus nimiu acriter impetit p. p. pag. p. rational Constit imperial quod opus si inuectivam in Pontificem, Min C. Bar dixeris, o nomine