Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

371쪽

EXPUNCTIO. 3IT niuersarius, quo Re in excomunicationem deuenerata micisqimminens,nullas non accelerandi itineris moraspatiebatur,quia nisiante diem Anathemate absolueretur decretum nouerat eo-muni Principum flententia, aco causa in perpetuum cecidisset, Regnum laeve deinceps restitutionis remedio amisistet, &α prout ei intimarunt Proceres qui Vimam conuenerant.

Necessitas quidem haec , non facto Pontificis, sed culpa sua, Henricum urgebat,cuius flagitia Papam, licet in uitum,ad ipsum extra Ecclesiam proh ciendum impulere, legat M. Scotum ad annum io7s. Stephani Haberstatensis epistolam, ad Uualramum , apud Dod

chinum , in append. ad eandem Scotam anno Io 'o. Abba. Uspergensem anno Io 68. Lambert anno. Io73 Krantium lib. 1. Saxon. cap. 4 euoluat suum Aventinum lib. s. annalium , Paulum Langium anno io 73. seqq. ωcur literas encyclicas reticet,quas Gregorius deterrimam Henrici conditionem miseratus, post latam in eum Anathematis sententiam, ad omnes

Episcopos, irincipes scripsit, ut ipsum ad poenitentiam hortarentur, cupiens, uti Pater filium, diro nexu soluere, extant lib. . epist Gregor. n. 3I. Quod si coactionem dici iustissima Pontificis seuerbialem, qui ut idem Lambertus refert,veritus in Rege imuenilis animi inconstantiam, trocliue quocunque assentatores impulissent ingenium menrici precibus flecti statim noluit,quamobrem prudens distulit donec

Henricus poenitens ad tres dies ieiunus,& nudis pedibus veniam praestolaretur, adeo quod recedere etiam cogitarit, Mathildemque,&Hugonem Abbatem rogauerit, ut ex Domnigo refert, quod haud sane nouum, idem

namqueLambertus anno. io 7 7 scribit iij

372쪽

318 Ap ITI IX. Seu vim appellat assiduam poenitentis praestolationem,humillimasque preces, quibus facinorum suorum veniam rogans ad postliminium Ecclesiastica pacis,4

pietissimo Patre excipitandem meruit, iniuste non minus agit quam aegrotas qui de Medicoquereretur,quod ulcus putresces leuioribus remedijs, acrius serpens asperioribus curauit,adhibenda est moderatio, cum Seneca

dicam d. Clem. quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat, nec promiscuam habere,ac vagarem lementiam oportet, nam tam omnibus ignoscere crudelitas est , quam nulli at neq; haec satis,postquam vulnus impij animi grauius recrudescere Germania postmois dum vidit, Bennon igitur, non Cardinalis Baronius, mendax Mimpostor, kGoldastus impudes, quam par est haud iniuria habendi. Secundo obijcit gesta in ConciliabuloVuormatiam aduersus Gregotium ab Henrico coactum, eiusdemq; Henrici epistolam , ad Hannonem Coloniensem Archiepiscopum, & quoniam C. Baronius scribit ex Alber. to Stadensi, Saxonicos Episcopos nequaquam assen sos inaudito facinori, & epistolam praedictam a Schismaticis commentam, a Rainerio Reinnecto, post vitam Henrici appositam dicit. In eum Goldastus clamitat quod totum Cisalpinum Imperium pro Henrico fuit, Saxonibus ea ceptis, quibus Henricus inuisus erat. At Marianus Scotus anno. Io 77. Vix Episcopos .

huic Conciliabulo interfuisse scribit, non ergo plures in toto Cisalpino Imperio tunc reperiebantur Episcopitvel oblitus est Goldastus eorum quae ex Brunone de

373쪽

EXPvNCTIO. Is bello Saxonico adduxerat, audi, Vocinito confirmatoque consilio babendi stilicet fonciliabuli, feci omnes suas 'θω- pos conuenire coegit eos Hildebrando subiectionem. obedientiam interdicere gyboe, utpostea nullus eorumposset negare, fecit 'mumquemque eorum , nomine suo praenotato, manupropria abnegation Vildebrandi,chartissimgulis instri. bere, quod quidempauci fecerunt ex animo plures ero literas abrenunciationis metu mortifcripsere addit etiam,quod hi, qui iniquae abnegationi subscripserant,postmodum ad Pontificem literas dederunt,quibus poenitentes veniam rogabant,quod in vita Gregorij recensetur apud C. Bar.

eodem anno Io 6 hanc Henrici violentiam eamdemque Episcopis vim illatam innuit Lamberi dum Vult-zaburgensi, Metensi Episcopis subscribere recusan.

tibus Traiectensem refert vehementer imminentem, ut aut caeteris in danationem Papae assentirentur, aut Regi, cui fidem iureiurando spoponderant, protinus renun

ciarent.

Est ne haec,rogo coactio est ne hic metus,qui constanti etiam viro possit incutia Goldastus igitur, qui totum Cisalpinum Imperium Henrico adhaesisse dici an

Card. Baron.mentiturZAt quis non videt quanti facienda sint huiusmodi Schismaticorum haec acta omni fideola authoritate prorsus destituta imposturis &commemtis unius Blanci exauci orati innixa,pro Schismatico Rege allata, quo cogente, non libere, sed per summam iniuriam gesta fuere. Reinecium vero, sicuti vitam Gregorij II a schismatico Bennone odio, Minuidia, falsitatibus, 4mpo- sturis refertam ediderat, ita commentam dicit episto:

374쪽

36o IX. lam Henriei ad Annonem Archiepiscopum Colonien- seri; de indictione Conciliabuli uormaticensis, sed non satis animaduertisse, uti Anno longe ante dictam Curiam praedecesserat, quae non ad Pentecosten ut in ficta epistola dicitur, sed ad Septuagesima Dominicam indicta fuit. N. Atque haec irridens, impudentissime garrit, Epistolam hanc,inter opera Vultichines de gestis Henrici, &Othonis . longe ante impressam. AT C. Baron. non asserit a Rainecio commentam, verum post vitam Henrici positam, Mab aliquo Schismatico confictam,tegat ad annum Io 76. n. 8. II. conuicium igitur Cardinali haud iure illatum, iuste in

conuiciatorem retorqueatur:

N. Praeterea ad illud euitandum quod de Annone Baronius animaduertit, error, inquit nominis partim a Librario est, partim ab editore, erat hoc in more positu Librarijs, ut nomina propria compendij faciendi, numquam integrarent, sed initiali tantum liter notarent, id ita esse sciunt, qui libros veteres terunt, quorum penes mecum, infestiua copia, editor cum in suo exemplari H reperint,coniecit esse Hannonem, sed erat Hidolphus, qui ab Henrico Annoni successor est datus, Abb. Vspergens &c. Qui concilio interfuisse ex Lamberto non ob scure colligitur, C. AVdisii ridiculum responsum, frigidamque diuinatione, cui antiqua Romanorum cosuetudo commenti praebuit ansam. Sed Vspergens Hidolphum Annoni uccessisse, at non ante vel post Conciliabulum dicit,

375쪽

ExpvNCTIO. 3 crdicit, sicuti Scot anno io76. seq. Sigiberi anno. Io 7s mortuum Annonem scribit, nihil vero de Hidolpho. Ipse igitur Lamberto Iudice mendax deprehenderis, qui ad annum Io 76. n. a.o haec scribit, Coloniensis

etiam flerus, m vulvi ad eligendum sibi Antistitem frequens confluxerat, quibus Rex Milo hum quendam Goslu-

menstem Canonicum osserebat, atque ut eligerent dedita opera insistebat, illi contra summa ope nitebantur, obiicientes quod homo statura pusillus multu des'icabilis genere obscurui, nec animi, nec corporis virtutibus quicquam tanto Sacerdotio dignum praetenderet, c. Sed Rex recolens e nnonis Archiepissopi constantiam. inuictum adversm omnes nefario uos conavius stiritum consulto talem esucceserem ordinari satagebat, euius facilitate ad omnia, quae vestet,pro libitosuo abuti posse cumqire

diu multumque conatus nulti ratione , tetigeretur obtinerepotuisse , oloniesse infecti negotio insua remissi iterumque in media quadragesimasiferi posset consulto praesto esse pracepit,

contectatus quam sanctest diuo, aut nudum eos, ahi hunc habituros es Pontificem. Aderantpraterea Hildebrandii paelegati,&c. vides igitur quod re infecta discesserint Colonienses,&negocium ad mediam quadragesimam fuerit dilatum, interim ad proximam Septuagesimam habita sunt Comitia non ergo tunc Hidolpho vii Archiepi

copo scribi potuit epistola, de qua est quaestio, pergit Lambertus narrare, quod Henricus furore percitus, postquam legati ei denunciarunt visecunda feri ecundae Hebdomadae in quadragesima, ad Synodum Roma occurreret, statim cum contumelia abiectis legatis, omnes in Regno Au Episcopos . N.Abbates . Ormatiae , dominicaseptuagesima con-ZZ

376쪽

36 CAPITIs LX. uenirepraecepit, tractare cum eis volens ad deponendum Romanum Pontificem, c. atque ipsius Conciliabuli acta,ri impiam,iniustam, Minanem in Gregorium sententiam percenset, neque tamen de Hidolpho Archiepiscopo verbum ullum facit. Ipsum tandem Cardinalem veluti Graecarum literarum impetitum irrider,sus Mineruam, quo loco ch, escilicet Septuagesimae Λυσῶν legerit. Verum quid Graechizat hic Goldastus, epistola Lati. ne est conscripta, nullum in ea verbum Graecis notis

legitur,& Pentecostem vox est,qtima Latinis nonam ἀplius uti peregrina, sed tanquam materna Iurpatur alium quaerat cuniculum necesse erit.

N. Confugit igitur ad testes , scilicet domesticos, eiusdem cum ipso censurae, Auentinum, allyricum, pares cum paribus,ut est in adagio,qui alias Herici literas

commentirias referunt, quibus ipse de Pontifice queritur quod legatos ab eo Roma missos neducontumelijs affecerit, sed contra ius genitu, etia carcere manciparit.

SE 'rogo postquam Henrici propugnatores has

ce literas tanti faciunt, quas ab eo ad Annonem, ad Pontificem vi alios Principes datas , Reineccius edidit, quod Henrici causam plurimum iuuarent, si Pontifices ius gentium impie violasse demonstrant,cur tot Hist orici Theutonici eas praetermiserunt, si res omnes inter Gregorium, Henricum gestas digessere,pre sertim qui in Henricum, ultra quam par est, pro pensi, vitam ipsius scripsere 3 profecto lauea Reinecclo,siue ab alio Schismatico in odium Gregori commentas postmodum fuisse, ratio ipsa suadet, sciat nunc Goldastus

377쪽

qui Italici ingensi acumen irridet, nos plus olei quam ubii consummare, Card Baronium cuius memoriam omnes venerantur,&scripta suspiciunt, ad famam, non

ad famem explendam tanta scripsisse quantum veris sua de se aestimatio ipsum decipiat , ex eruditissimo Sclapio cognoscat.

N. Postmodum, audovicum Bauarum a Ioanne XXII. Sacramento benedictionis haud rite exauctora. tum, probare contendit.

E Tm Summum Pontificem , turbam illam vilissimam Apostatarum excitat, qui mercede, promissis aBauaro pellecti,pro eo cotta Christum strinxere calamu, Schismaticorumq;Teutonicoru nonnullos adducit, quom Antesignanus est Auentinus, qui dignitatem Imperij putantes imminui, nisi Pontificis Romani sacrosanctam Maiestatem ei subiiciant, gesta, & scripta ab ipso Bauaro aduersusIoannem XXII. Benedictum III. recensent, ac si,quae Reus conuicia, imposturas iactauit in Iudicem, cuius sententia, scelerum suorum meritas retulit poenas, loco testium habenda sint, quorum fide damnetur, ipsisque Ecclesiae Perduellibus im pijs, Planis mendacissimis potiusquam ali, longe pluribus, grauissimisque Scriptoribus credendum sit. Nota

sunt Bauari flagitia, ob quae Ioannes Pontifex, petitam confirmationem ipsi denegaui unde Mutius lib. 1 . Chron. German pag. 223. 42 : Pontificem in eum ob quaedam delicta parum aequum dicit, Minfra, c. q. Wrin. cipes,m Ecclesiastici aLudovico recesere cogniti causis, quibus Pontifex, ad preces eius restuendas, motus fuerat. Tritissima quoque sunt, ex omnibus Germanicis

378쪽

Historicis, quaecumque impie in Ecclesiam Des,lauin sime in omnes, ignauissime in se ipsum gessit, qualisque fiterit, Mutius lib. I. Chronici compendio delaribit,

is homo inopait, rerum negligens, prodigalitate luxuque suumpene totum perdiderat patrimonium, nam aluit magnum hominum inutilium numerum.&c. Neque sententia Summorum Pontificum ab uniuersiali Ecclesia tunc probata, ab omnibus Catholicis Principibus laudata, & portentoso ipsius Bauari casu confirmata,quiDiuino correptus numine subito interijt, paucorum Apostatarum Schismaticorumque insani iudicij examini committenda videtur, de quo iam satis est dictum.

379쪽

CAPITIS .

DIMINUTIONE, ET

EXTINCTIO NAE

SANIMADVERSIO.

V m inimicus aduentu Christi prostratus, derelicta Idola, suaque templa deserta vidisset, nouam excogitauit frau Cyprian demit ipso Christiani nominis titulo in s. ecautos falleret. Haereses inuenit,&schis. mala, quibus subuerteret fidem, veritatem corrumperet, scinderet unitatem. Rups detinere non potest inviae veteris caecitate, circunlcribit decipit noui itineris errore, rapit de ipsa Ecclesia homines, dum sibi appropinquasse iam lumini, atque euasisse seculi nocte Videntur, alias nescientibus tenebras rursus infundit, ut cum Euangelio Chri lii, cum obseruatione eius, lege non stantes, Christianos se voccnt, Lambulantos

380쪽

Erech.

3s C A I Q s X. in an ebris habere se lumen existiment, asserentes noctem pro die, interitum pro salute, desperationem sub obtentu spei, perfidiam sub praetextu fidei, ut dum verisimilia mentiuntur, veritatem subtilitate frustrentur,

.., i, 'ς , prophetis insipientibus, qui sequuntur spiritum

suum nihil vident. Scripsit Lutherus anno. DXXI. Monitoriam Epistolam ad omnes Christianos, qua Romanam Ecclesia, cum Summo Pontifice, sacrove Senatus euersi rumpollicebatur,nequ e ullus unquam fuit Haeresiarcha,qui eo spiritu vertiginis de quo praesagitum te stur, rediar,

P x lip -eros iritus mendax in ore omniumprophetarum etin Vaticinium idem statim non exploserit, verum sectet eoru, uti ea quae violentia incipiunt, sensim deficiunt, breui evanuere, Romana Ecclesia stat adhuc stabitque firmma, S immobilis semper,quia fides Petri cuius ipsa fundamento innititur, notadeficiet. V:ron Caluinus itidem, Ego rophetasum eguli itum D i.uacat abeo, in concionando iactari solitus, Mne suis mendacibus postea irrideretur praesagijs, culpam omnem in Deum reiciebat, ', inquiens, si erro, tu es DeM, qui me propterpeccatum buthse populi in errorem mittis, s decipis, ego errare non postpum. En alter Balaam, qui ut fallas visiones obtrudat, tumidus, gloriosus, ventosus, videntem se iactat, maloqueDaemone actus, Asinam propriae ignorantiae conscendens, ambitio, cimpotentia scenam desiderant, eam furens impulit ad comminiscendum inane quiadem, plane ridiculum sed dirum vaticinium, quod

SEARCH

MENU NAVIGATION