장음표시 사용
321쪽
ventu Bernensi ab Episcopis & Abbatibus eas. s. id statutum est de bonorum alienorum
Raptore, Episcopus semel ct his atque tertio , si necesse Derit vocabit illum sua admonitione per Dum Praes terum canonice ad emendationem , G ad poenitentiam , ut Deo, ce Ecclesiae satisfaciat, quam Usit. Si autem despexerit . . . . feriat illum pastorali vir ci, hoc est yententia emcommunicationis , ct a communione Sanctae E clesiae , omniumque Christiauorum sit separatus que ad congruam satisfactionem G emendatio-πem. Idem tribus post annis minatur incestuosis impaenitentibus Concilium Colonienisse. In Hispania Regnante Ferdinando I. in Concilio Coyacensi anno Ioso. Cau. q. sta tuitur inuiter, Et omnes Ar bidiaconi,
Presbyteri sicatsacri canoner praeripiunt, Vocentod paenitentiam adulteros, incestuosor, savuine mixtos, fures, homicidas, maleficos citc. 28sipae nitere noluerint, separentur ab Ecclesia , ct a
Hac ratione prim tam , nempe minis gravissimae poenae spiritualis , conjunctae cum poena temporali civilis segregationis a reliquis fidelibus , compulsi olim suere ad poenitentiam , qui deliquerant. Sed his non satis
322쪽
permoventibus , ventum est ad vim manifestam , quam quia inferre non poterant Episcopi Ministrorum ad id necessariorum copia destituti , Principum auXilium implorarunt, obtinueruntque . Istius consuetudinis vestigia nonnulla deprehenduntur in legibus veterum Christianorum Imperatorum , & in quibusdam Episcoporum postulationibus . Verum ab anno oo. conluetudo ista suit frequentissima, ejusque eXtant permulta testimonia . Capitular. lib. s. cap. 149. aeuicumque
propria uxore derelictu velsive culpa inter festa , aliam duxerit, armis depositis, publicam babeat poenitentiam G si contumax fuerit, compreheσ- datur a Comite, G ferro vluciatur , Est in custodiam mittatur, donec res ad nostram notitiam deinducatur . Carolus Calvus in Concilio Suessionensi cap. IO. aet. 7. tona. g. Concit. Galliae ann. 833. hanc legem condit, vel potius re
novat . Mis nostri omnibur Reipublicae Mini-sris renuntient, ut Comes, vel Reipublicae MAniseri, simul crem Episcopo uniuscujusque Parochiae , sint tu Ministeriis illorum , quando idem Episcopus suam Parochiam rixeumjeris .icum
Episcopus.eis notuis fecerit. Et quos per ex ommunicationem Episcopus. adducere non poterit ,
323쪽
Usi regia audZoritate G potestate ad paenetentiaguel rationem , atque fatisfactionem adducant. Concilium Moguntinii sub Rabano can. 28.
deam omnino decrevimus. I is pqnitere noluerint , ab Ecclesia expellantur . kuod si Sacerdo.
tum admonitionibus noluerint aurem accomodare
Oolentes in pristinis perdurare criminibus, oporatet eos per secularis potentiae disciplinam a tam pravst consuetudine coerceri . Similis canon Ie .gitur in Concilio Turonensi sub Carolo
Cap. 4 I. lib. 2. Capitul. cap. 43. Bupcardo lib. .s cap. 29. Vormatiensi Concilio cap. 79. Quod in his locis contra incestuosos , contra omnes perditos statuitur in Concilio Suessonenti cap. I 2. & apud Juonem pari. 9. Cap. 6 s. ubi
sic. obtentum es etiam a Devotismo Prine pe , ut incest, o quilibet alii perditi, examen Episcoporum refugientes, per Fudices publicor
ad eorum praesentiam deducantur, ne alterius illecebram peccati nutriat impunitas vitiorum . Sed nihil legi potest illustrius in hanc rem lege Arnulfi imperatoris, quae resertur can. 3. Concilii Triburiensis, quod celebratum est anno 89s. Idcirco noπ poteνtiam sendentes , sed justitium exbibootes, praecipimas omnibus regni
324쪽
regni nostri Comitibus, pos quam ab Episcopis
anathemate excommunicationis percelluntnr. ortamen ad pgnitendum nou inclinantur, ut ab ipsis comprehendantur , G ante nos perferantur, ut
qui divina iudieia non verentur , humana seu-tentia feriantur Ge. Si tam rebelles fuerint, ut comprehendentibus repugnare studuerint, cti iutali temeritate interfecti fuerint judieio Diascoporum interfectoribus nulla imponatur pgnitentiaia Comprehensi autem a Regiis Mini. 6stris , carcere claudebantur, & subinde vapulabant . si praesertim essent Clerici, Monachi, aut servi; hi quia non eram ingenui , illi ve-rd quia majori supplicio digni censebantur , nec habendi ut ingenui, post quam Ecclesiasticum principatum, ad quem erant evecti, suis moribus dehonestarant. Capitularium lib.7. capitulo 3 II .satuimus, ut quisquis servorum Dei , vel ancillarum Gripi in crimes fornicationis lapsus fuerit, quod in carcere pἴ- nitentiam faciat in pane ct aqua ct si ordinatus Presister sit, duos annos in carcere permaneat. ante scorticatus ct flagellatus videatur, es Episcopus adaugeat. Si eutem Clericus .el IIonachus in hoc peccatum inciderit, pos tertiam
Wrberationem, in carcerem missas, Nerientem annum
325쪽
num ibi pgnitentiam agat. Similiter. st Nonis tnates velata eadem p nitentia teneantur . Hoc autem statutum fuerat in Synodo Liptinensi celebrata ann. 42. & inde sumptuin , ut patet ex lib. s. capitul. cap. 2. Libro autem 7. cap. 33o. & Isaacus Lingonensis tit. q. cap. I S.
Si autem servus vel Ecclesiasticus fuerit, publicὰ sagelletur ac decalvetur, G juxta proprii Episcopi j usionem , penitentiam publice ct canonica
gerat. Nempe ut dicitur in capitularibus Caroli Calvi, propter metum aliorum G ut vel iuuiti, psnueut iam corporaliter ει temporaliter agant, ne reternaliter pereant. Reliqui veroncmpe saeculares, multo ieiunio & oratione purgabantur, unde Gregorius II. ad Leonem Isauricum Imperatorem scribit in haec verba .
Vides Imperator, Ponti cum G Imperatorum discrimen. Si quispiam te ostenderit, domum ejus publicas ct spolias, Ibiam imi mitam relinquens , laude Gque illum vat suspendio necas mel capite truncas, vel relegas,iPonti es non ita ,
Ied ubi peccacierit quis, G co esus fuerit , suspendii, cst amputationis loco. Evangelium ct erucem ejus cerviicibus circumpoNunti, eumque tanquam in carcere, tu seeretaria sacrorumque vasorum aeraria conjiciunt, in. Ecclesiae Diaco.
326쪽
via, G in catehamena ablegant, ac Cisceribas eorum jejunium , oculisque vigilias, cst laudationem ori ejus indicunt: cumque egregie casi-garint, probeque fame assiserint, mi pretio. sum illi Nomini corpus impartiunt. O' sancto
illum Sanguine potant*'cum illam vas electionis restituerint, ac immunem peccati ,sic ad No. minum purum in fontemque transmittunt. Haec 8 Poenitentium in carceratio fiebat praesertim initio Quadragesimae . Hinc veterum librorum Poenitentialium, seli Sacramentariorum
commune illud exordium , ordo agentibus publicam poenitentiam . Suscipis eam quarta j ria mane in capite Duadragesimae, est cooperis eum cilicio, oras pro eo , G includis usque adrCadinam Nomini.
Diutilis retineri asperitisque tractari vo- 9luit Basilius: praesertim Clericum, Monachumque obscaena aliqua levitate sordidulum mandans, ut resert Petrus Damiani in suo Gomorrhiano , & Iuo pari. 9. Decreti cap. 93.
Ut publicὸ Uerberetur , ct coronam amittat, dα coluatusque turpiter spretanientis obliniatum in facie, Φinculisque arstatus ferreis carcerali sex mensibus angustiΘ maceretur ,l cst triduo per heb-ἐοmodas singulas ex pane hordeaceo ad vesperans S re
327쪽
vesciatur. Post haec aliis sex mensibus subf nioris spiritualis custodia in segregata cimicula degens, operi manuum, ct orationi sit intentus, Qigiliis, ct orationibus subjectus. ct sub custodia semper duorum spiritualium fratrum ambu
let nulla prava loquutione, vel concilio deinceps Puvenians conumendus. io Quia vero, quamvis carcere tandem solverentur poeni tentes,non solvebantur legi-hus poenitentiae . sed ea, per aliquot annos custodire jubebantur, quod aliqui facere detre-mbant, cautum a Patrihus Hispanis Gallisque fuit in Concilio Toletano 4. Ut Ouicumque ex saecularibus accipientes paenitentiam. totonderunt se, ct rursus praevaricantes, Laici
effecti sunt, comprehensi ab Episcopo suo, ad pin
nitentiam ex qua recesserunt, revocentur.
'i i I s tam mnitis, plurium saeculorum . Omniumque regionum testimoniis constat, non fuisse a nobis per calumniam veteri Ecclesiae attributum , quod Fideles non solum adhortando impulerit, sed cogendo perduxerit ad publicam , eamque valde asperam a poenitentiam , quo satis ostenditur , falsum esse quod i te , & a reliquis benignis Doctoribus asseritur, voluntariam debere esse is
328쪽
& maxime liberam poenitentiam , & vel non esse imponendas graviores poenitentias, Vel sine praecepto ineluctabili, ne delicatulis vis ulla inseratur, & fiat odiosa poenitentia . D. D. Erudite quidem , nisi sorth tota a Iaisthec Morini laus sit, & eruditio et ego Verbingentes tibi gratias ago , qudd vel tuo, vel alieno labore aded luculente probaveris quod non semel innui, & alibi ostendam , nempe per Veteres Canones poenitentiales statui pinnas, quarum piraeque infligebantur in so-IOeX terno, cujus certe erat sententiam excommunicationis ferre, carceri mancipare,
flagellis caedere &c. non igitur evicisti quod debebas , nempe vim iactam fuisse Fidelibus
confitentibus in soro interno , S sacramen
tali s de quo in his disputationibus agimus
ut publicas, easque tam asperas poenitentias subirent. Id ego tantum nego, quod vos
non semel asseritis , ut Consessarii, quorum, certe forum internum est , sortes sint in imis ponendis gravibus p nitentiis, & utantur vi saltem praecepti ineluctabilis , sententiamque non mutent, quamvis Poenitens imbecillis pinnam deprecetur . Ha c ego suisse veteris Ecclesiae pravim nego , ut ut severa ea praXis S a me.
329쪽
fuerit, quam eadem in curandis quidem animi morbis,sed extra forum secretae Consessio nis per aliquot saecula custodivit. i 3 Quamvis nec ista tam severa fuit, quam eam suisse depraedicas . Et quidem S. Leo interrogatus a Rustico Episcopo Narbonensi , qua ratione esset agendum cum iis qui publicam poenitentiam agere disserunt, non rescribit, eos esse abscindendos a Fidelium cae tu , aut carceri mancipandos , sed esse tolerandos, benigne hanc ipsam eorum dilationcm interpretans . Nilatio haec sinquit, & non dissimu-mulatio ut perperam habent exemplaria ) potes non de contemptu e se remedii, sed de metu graΟius delinquendi. Unde petuitentia , qπα dilata es, cum sudiosius petita fuerit, non uegetur , ut quoquo modo , ad indulgentiae medicinam , anima vulnerata perveniat. 14 Sed re Christiana post Leonem non Pa. rum inclinata, & jam nimis multis Pastorum
patientia abutentibus , cum monitio sperneretur , igni ferroque tentanda curatio fuit, ct gladius anathematum vibrandus. Id autem rigori tribuendia minon est, tum quia paucis ea vis fuit illata , nempe atrocius aut cum majori scandalo peccantibus, tum quia
330쪽
inutilia 4uerant mitiora remedia , eX qua ratione,etiam modb qui in Paschate communicare detrectant, anathemate seriuntur . Nec rigidae violentaeque habendae sunt i illae , quas recitasti, de pervicacibus comprehendendis , Episcopo tradendis, in carcerem amandandis, caedendisque, Imperatorum constitutiones. Eos enim ea censura complecti-l tur, quos propter crimina quae commiserant, potuissent Imperatores , aut morti, aut car ceri perpetuo adiudicare: pro ea autem pietate qua praestabant, foro eos Episcopali tradebant , ut punirentur quidem , sed longe mi-tris, quam sui fori leges ferrent, tantoque mitilis, quantb citior esset, ac testatior emendatio. Ex henignitate igitur, non e X rigore, prosecta suit ea legum Imperialium , qua Srecitasti , in favorem poenitentiae comminatio .
Fateor tamen, ab aliquibus Episcopis Gallis Hispanisque fuisse hujusmodi Poenitentes eorum custodiae curaeque traditos severius eastigatos, sed universae Ecclesiae ea severitas non suit, nec ita utilis, ut alibi ostendam nec dili viguit mos ille compellendi vi fateblitum armatorum ad poenitentiam .