장음표시 사용
361쪽
non Communicandi et unde accedens ad Communionem ante exhibitam satisfactionem peccabat graviter, utpote gravis praecepti violator , & Eucharistiam ad iudicium,& condemnationem sumebat, ut bene Gennadius monet. Citat inde homilias S. Eligit, praesertim eam , quae est de Cena Dom. sed Verba uon affert. Affert quidem verba Abb
nis serm. 3. Spici legii toin. 9. Nullus es certe Episcopas, qui possit absolutionem dare, nisi post paenitentiam fastam, ta dignam fatisfactionem .
Quod verum est de secunda , & canonica ah- solutione . Inde sic concludit. Et certe exEhhonis Remensis Archiep. Apologetico, Apici-legii tom. . patet faeculo aduc nouo , quo illa fo- rebat,non nisi posseptennis poenitentiae sipatium , peccatorum in Ecclesia fusesam fuisse Poenitentihus remissionem . Sed ni si fallor. ipse sibi conis
tradicit; nam paulo post, nempe n Um. 12. a L
sert hoc Decretum Sancti Bonifacit Episcopi Noguntini, qui saeculo octavo florebat, Curet unusqui ue Presbyter , satim post acceptam Confessionem Poenitentium. 'gulos data oratione reconciliare a Quis sibi persuadeat, se Verio rem circa hoc suisse Ecclesiam saeculi noni, quo florebat Ebbo , quam saeculi odia vi. quo
362쪽
sotuit Sanctus Bonifacius , aut amantiorem Ecclesiasticae disciplinae fuisse Ehbonem , hominem factiosum , & his e sua sede dejectum, quam fuerit Bonifacius Apostolus Germaniae, idemque Martyr generosus. Tolerabile quidem sui siet, si unius, vel alterius Episcopi praxim eam fuisse diceret, non enim negamus alicubi fuisse adeb dilatam veniam peccatorum , sedbillud prorsus intolerabile fuerit, qu bd ex unius , aut paucorum facto , vel dicto, statim colligat s ur tape rigidi Doctores facitis) eum fuisse morem universae Ecclesiim, omnium, aut fere omnium Episcoporum , priorumque no Uem saeculorum , ἔconlidenterque pronunci et tanquam certam, R exploratam , hanc prpositionem negativam , & ma Ximus universialem . Et certi patrutet faeculo adhuc nono, nisi post septennis poen tentiae spatium, peccatorum in Ecclesia DeZam fuse Paenitentibus remissiouem ,
i Trnsiit inde ad Ecclesiam Orientalem , . Sed ex ea ante Nectarium nihil validum promit; post Nectarium verti, nempe Uertente quarto saeculo. fatetur carpse eam Ecclesiam Poenitentes fati a Confessione ante impletam fatisfactionem abs ere, licet Communionem pro ra-
363쪽
tione criminum plures in aunos differret, addit que cum Morino id ab ea hactenus mordicus retineri , duplicem Poenitentibus absolutionem impartiendo , unam facta flatim Cossessione, alteram cum Paenitens sacris Communione δε- natur, quo iterum ostenditur, eum ritum impertiendi duplicem solutionem , non esse vanum capitis nostri figmentum. D. M. Nee hujusmodi eum esse Mortianus asserit, si dicarur ab Ecclesia occidentali sollim post septimum saeculum usurpatus Αsi vero antiquior esse dicatur, & prioribus quinque , aut sex saeculis receptus, figmentum e st. D. . Jam video te velle hujus Docto
ris argumenta in aciem educere. Fateor, ea
validiora saltem in speciem esse , quam quae . modo proposui, solvique A non tamen de victoria despero ἀD. R. Ecquid non speratis Doctores benigni, ad id nati, ut homines inani spe lactetis . D. D. Agedum , ct inani spe me deludi , lactis ostende. Propone jam argumenta Morini. N. R. Proponam aliqua. Primum il-
364쪽
Ie petit eX ratione , quam authoritate confirmat'. An non imprudenter sinquit ille ) Ω-ctum suisset, si absolutio a peccatiS, quq pr cipua est , illico concessa fuisset, altera verbRhsolutio, nempe canonica, quae tota nihil erat aliud , quam quaedam ceremoniola, non niti post plurium annorum asperam poenitentiam ξ An pluris habita fuit pax cum Ec-Clesia , quam cum Deo, ita ut haec statim donaretur , ea verb non nisi multo labore ι multis lacrymis, multoque sanguine com- pararetur An non inhumana suisset Ecclesia , si jam reconciliatum cum Deo, adeoque penitus innocentem , eo tam longo decenna
iis, quindennalis. & vicennalia paenitentiae supplicio castigasset ξ2 S. D. Declamatorii ista dicuntur, Ela ex falso Domine mi. Et prim b falsum est, as eri a me , quod qui publicam poenitentiam agebant, de quibus modo loquimur, statim absolverentur a culpis : Absolvebantur quidem statim post impositam p nitentiam , sed
ea non imponebatur statim . Post multas preces, S longum fletum jus agendi solemnem Penitentiam , quod erat veluti pro sessio reli giosa concedebatur. Falsum est secun db ulti
365쪽
mam illam Ecclesiae reconciliationem quam. vis ab absolutione culparum sejunmm, fuissequaridam ceremoniolam,ut hujusmodi non est absolutio excommunicationis , quamvis a sacramentali absolutione culparum disiuncta. Non erat quidem excommunicatus quicumque publicar p nitentiae vinculo astringeh tur ; unde Sylverius Papa in decreto quod
attulimus num. Io. Poenitentes ab e Xcommunicatis distinguit; adhuc tamen , permultis privabatur bonis , & praesertim jure osserendi cum aliis Fidelibus ad Altare, & postea Communicandi , quod utrumque jus per eam absolutionem recuperabat, & in integrum restituebatur . Praeterquainquod Poenitens quamvis sub initium poenitentiae culpis abibimus, iterum in fine ab iisdem culpis, aliisque in decursu poenitentiae commissis absolvebatur. Εκ pluribus ergo capitibus
ea ultima reconciliatio simplex caeremonio non: erat. Falsum est tertib , quod ea post δῖnitentia tam aspera esset distinm: a Sacramento , ut videris supponere et ea quip- pe ut imposita a sacerdote absolvente erat pars integralis Sacramenti . Hinc falsum
ost quartb , eam fuisse ab Ecclesia imposi
366쪽
tam solum , ut Ecclesiam a se ostensam , sibi. que insensam placaret Poenitens , inque ejus gratiam redire mereretur; cum is quoque sue. rit ejus imponendae fini s , ut gravioris culpae reus Divinae justitiae satisfaceret, ac poenam temporalem, quam peccando Promeruerat, averteret; & preterea piis illis exercitationi-hus vacans, virtuti assuesceret, a relapsu removeretur, 'salubri fatisfactioue purgatus, ut inquit S. Leo a te paulo ante laudatus, ad
communionem fueramenturum admitteretur. Addo, nec dicendam incongruam, eam tam asperam , aut longam poenitentiam , quamvis ut
soli Ecclesiae satisfieret, fuisset imposita . Novum quippe, & inusitatum non est, quod in hac vita severior sit humana vindicta , quam Divina , & pax cum Deo ossenso minoris stet,
quam cum homine . Id enim Divinam honitatem commendat, at humanam justitiam. 3ψ non damnat. Falsum est quin th,inhumanum esse punire innocentem ἔ si ita est innocens. ut fuerit reus ; ita absolutus a culpis , Ut non fuerit absolutus a poeni S ὴ ita reconciliatus, ut non fuerit in integrum restitutus . Sic autem plerumque reconciliantur Poenitentes ab ipso Deo, ut non to ta stimul poena remittatur cumculis
367쪽
culpa Ouare citra omnem saevitiam, tam severe post culpam dimissam punitus fuit David ; & propter culpam Originis, quamvis
nobis in Baptismo dimissam , punimur om. Des usque ad mortem,imo per mortem ipsam, quae hujus est in hac vita praecipua poena peccati. Hinc totum hoc Morini argumentum ferit uri md ipsum Deum, qui tot aerumniS, in hac & in altera vita excoquit animas , quibus culpas dimisit,adeoqae amicas & innocenteS. Ferit. a. humanos omnes Magistratus,qui reis utcunque Poenitentibus eas culpas non conis donant, quas vere Poenitentibus illico condonat Deus h longo si quidem squallore carceris, aliisque suppliciis conficiunt eos, quos su hinde Deus in gratiam recepit, adeoque sanctos, & innocentes . Ferit tandem Ecclesiam, quam post aliquot secula prim2m culparum veniam statim dedi sse concedit, secundam vero non nisi post diuturnam poenitentiam . Vide cujusmodi sint ea , quae Morinu S ex ra
D. Nihil ille ex sola ratione petit, sed argumenta ex ratione petita multiS Ρatrum, ct Conciliorum sententiis firmat, quaesproduxissem, nisi me patum civiliter interpellasses. D.
368쪽
N. D. Inane hoc effugium est . Quae enim falsa sunt, Patrum sen rentiis probari haudquaquam possunt.
D. Q. Falsa igitur non est sententia' Morini,quae tam valide probatur ex Patribus, 3s ut ostendo. Et i. Clemens lib. 2.constit. Apos Ol. monet, reum, antequam absolvatur, esse castigandum jejuniis aliquot hebdomadarum. 2. Angelus apud Hermetem & ipsum Apostolorum discipulum, dicit, a Deo non cond nari deli dia , ni s peccator diu fleverit, ac pae nitentiam egerit, ergo nec Sacerdos Dei vicarius ea condonabat statim, sed post logam rcenitentiam. Verba Angeli apud Hermetem lib. 3. in fine similitudinis septimae sunt hec . Mumquid putas, protinus aboleri delicta eorum qui agant Poenitentiam ξ Non proinde continuo, sed oportet, eam qui agit poenitentiam, assigere animam suam, G humilem animose praejlare seis omni negotio, G vexationes multas variasque perferre . Cumque perpesar fuerit omnia, quae illie insitata fuerint, tum forsitan qui creavit eum ,-qui formaetit universa , commovehitur erga eum clementia sua, aliquod remedium dabit. 3. Tertuli. lib. de Pinnit. cap.6. Quam porro ineptum, quam poenitentiam non adimplere,
369쪽
O Oeniam delictorum suorum sustinere hoc est
pretium non exhibere , ad mercedem manum mittere 3 Loquitur autem de venia culpae , quam Deus dat per suum Ministrum , non autem de venia canonica, quam praebet E
clesia, nam subjungit, me enim pretio Dominus veniam addicere instituit . 4. Cyprianus 36
tota epist. s4. ad Cornelium Pontificem,invehitur in eos Sacerdotes, qui non acta paenitentia lapiss absolvebant. Loquitur autem etiam ipse de absolutione culpq,nam dicit inde praeberi Novatiano largiorem materiam deci mandi contra nos, quod videlicet non solum concederetur venia cuivis culpae, sed tam facile. s. Innocentius I. in epist.ad Exuperium Tolosanum Episcopum resert, olim quibus- dam concessam suisse in morte poenitentiam , sed negatam reconciliationem, nempe abs lutionem culparum , nam vetat amplius id fieri ex duplici ratione . Prima ea est, ut animae ab exitio liberentur. Secunda, quia is rLgor videbatur proprius Novatiani negantis Veniam peccatorum , ergo ii quibus dabatur Poenitentia, non absolvebantur culpiS suis
ergo falsum est eis suisse primam tuam absolutionem impertitam . 6. Saepe quaesitum est 3 in
370쪽
in Conciliis , an de heret in sacrificio fieri eorum Poenitentium memoria, quo subita moriste occubuerant . Id quaeritur in Carthaginensi 4. cam 79. Vasensi cap. a. aliisque . Hoc lutem certe quaesitum non esset, si Poenitentes suissent ante ultimam reconciliationem: absoluti. Imb S. Leo Papa de hoc ipso interrogatus a Forojuliensi Episc. epist. 89. vel 9 i.
negat pro iis.orandum, eaque addit, quibus se non bene sperare de eorum salute ostendit , quod sane non saceret, si fuissent absoluti. . S. Aug. epist. l8o. Ministros Ecclesiae a fuga in persecutione dissuadet hoc argumento, quod eo prcesertim tempore non baptigati petunt Baptismum , & Poenitentes reconciliationem . At quare id petebant in eo mortis periculo , nisi quia se non esse absolutos sciebant Θ Et confirmatur ea historia, quam e X
Aug. refert Juo pari. I. cap. I9 I. & Gratianus
de consecr. dist. 4. cap. Sanctis es. Historia autem est hujusmodi . Catechumenus & Ps- nitens simul erant in navi , cum spva temperas ingruit .iIn eo mortis periculo Catechumenus petiit a Ps nitente Baptismum , ct re cepit. lnde P nitens cum reliqui omnes qui . , erant in navi essent Infideles, petiit a Cate