장음표시 사용
151쪽
nullum lassiciens medium propitiandi Deum indicatur In eo sunt multae insulsae fabula intermixtae. Denique ejusmodi codex excisis
jam pridem Hierolo imis, natus est. 40. tanisdem Catholicorum revelationem esse veram revelationem. Primo enim haec revelatio ab uno
de supplet, ubi caecutit ratio. Ostendit enim
verum. medium expiandi peccata, Deoque satisfaciendi . simulque docet medium , quo viis res hauriantur ad debellanda vi Lia,. ad pravas inclinationes vincendas. Secundo haec reis velatio nihil habet, quod non sit Deo dignum , statimque Deum auctorem non pro. dat. Soquito S. Scripturae ubique simplex, ct tamen cum summa σμγ conjuncta: hi. storiae series accuratior quam usquam: vaticinia de rebus maximis verissima: praecepta vivendi sanctissima, & argumentis fulcita. tam insignibus, ut cor ipsum fodiant, & virtute mi suam quotidie ostendant. Tertio haec revelatio antiquissima est, initium enim habuit in Paradiso terrestri,' ac per multa saecula Ta.
pientissime continuata. fuit, donec numerIS: suis absolutus esset canon. Quarto haec revelatio inter toto tyrannorum tu rores, inter tot
Judaeorum ci Christianorum lanienas illaesa semper servata est, nec quidquam ipsi pettantam fatorum seriem decessit.
152쪽
INSTITUTIONES THEOLOGIAE NATURA Ll S. Pag. ITHEOLOGI E. NATURALIS LIBER I.
De Dei exsentia. . 2CAP I. De exsentia Dei ex principiis moralibuI. SCAP. II De exsentia Dei ex principiis phocis. 2sCAP. III. De exsentia Dei ex prin-- cipiis metapluscis. 47
153쪽
De praeipuis Dei attributis. Pag.
154쪽
C p. XII. De Dei veracitate. 14r Iog CAP. XIII. De Providentia Dei in ordine naturali cum pho c., tum morali. II. Car. XIV., F vltimum. De Providentia Dei in ordine morali supernaturali. 1I7
156쪽
s. I. AD eam tamdem pervenimus Philo.
sophiae partem, quae tota circa hominem versatur, illumque ut variis corporis, animique facultatibus praeditum , ut in societate constitutum, ut Dei ereaturam contemplans, quaenam ejus ossicia sint, quaenam ejus vera bona, quaenam falsa definit, ac viam illi indicat atque explanat, qua dolores fugiat, v luptates sibi comparet, a contentu S , tranquillusque vivat, quo felicitas continetur. g. 2. Hominem esse variis corporis, antismi que facultatibus praeditum ., quibus in proin priam, alienamque utilitatem, vel perniciem uti possit, sentu fintimo unicuique constat. Illum natum esse ad societatem cum sui similibus ineundam, lon ad vitam silvas inter αantra, belluarum more, sine Religfone, sine societate, sine rationis usu ducendam eX ipsa hominis constitutione, ex ipsa experientia in primo capite Libri II harum In
stitutionum demonstrabimus. Tandem eum esse Dei creaturam ex iam explicata Theologia naturali latis compertum est. Ex his autem principiis necessario consequitur, deinbere hominem ex una parte, si contentus tranquillusque vivere velit, propriis corporis,
animique facultatibus recte uti ἱ ex altera ve-
157쪽
ro illi non licere, eas sibi eapere voluptatet,
quae vel divinis mandatis, vel alienae felicitati adversantur. Ac revera si est Dei crea. tum, ejus julsa facere debet: Praesertim cum Deus praemia sibi obtemperantibuS, poenam vero legum violatoribus constituerit. Si ad societatem natus est, cum sui similibus ineundam, aliorum hominum benevolentiam sibi captare, nec eorum felicitati detrimentum inferre debet, cum omnes homines idem jus ad felicitatem habeant. Canon igitur fit, qui semper prae oculis in universa Philosophia morali est habendus, nempe: Quaerendam e se propriam felicitatem juxta diviηorum mandatorum normam , ac sine aliena felicitatis latione . s. Huic canoni nos semper inhaerentes in primo harum Iastitutionum libro contem. plahimor hominem, ut variis corperis, animiisque facultatibus pradituri, in altero ula is so-eietate tonstitutum, O tertio ut Dei creaturam. illud a vobis peto, optimi adolescentcs, ut me de rebus, a quibus omnis sere vestra penis det felicitas , disputantem attente audiatis , ae praecepta bene, beateque vivendi animo penitus infigatis.
158쪽
De Homine ut v riis corporis, mimique Iacustatibus praediis. f. q. Orporis facultates sunt sensus; ani.
mi verra intellinentes vires, atque v. petitus . Sensibus modo se ipsum homo conis servat, perficitque, modo propriam imperfectionem , aut destructionem operatur. Utri4 hus in te ingentibus nunc delectationes sibi ae-cersit, multiplicat, augetque, nunc mala exa sperat, ac ea fingit, quae animo molestiam, corpori antem egritudines aff runt . App. titu & commovetur ad justam intensitatem, prout ejus natara expostulat, ac motum 'xcedit, & in vitia arripitur, cum nempe affectus insolescunt. Homo igitur variis corporis,
animique facultatibus praeditus, si felix esse velit, dehet iv. recte uti sensibus, viri hucque intelligentibus, 2'. rite proprios mode rari affectus. De recto sensuum, viriumque intelligentium usu in primo hujus Libri eapite, de affectibus rite regendis ia septena poster loribus agemus.
159쪽
De recto sensium, viriumque intelligentium Gus. Um homo a Natura, sive a Deo, organa eorporis acceperit, ut seipsum iconservet, perficiat, propriamque in in uirat felicitatem , necessari consequiturisuisse humanae libertati fraenum impostumo ut nihil : ageret, quod menti & i consilio Dei adversaretur. Debet dgitur homo ita sensibus semper .uti, tui I R. proprii Corporis .conseris vationem, ac 2 R. corporis , animique perfectionem operetur . g. 6. Corporis conismatio praeeipit Γ'. mparemus necessariam nutritionem , fugiamus autem dilam nutritionis qualitatem , aut quan titatem, quae perniciosa esse potest. 29. ut corpori nostro nec nimio labore., nec nimia pigritia noceamus; aeque enim ad corporis anteritum ducit nimius lator, ac nimia pigritia. 3'. ut in nostra sanitate eustodienda neque negligentes simus, neque nimis diligentes. Qui nulla pericula metuunt , qui Omnia mala phvsica, quibus premuntur , speris nunt, qui remedia , ac medicinas achibere recusant, ii profecto propriam destructionem quaerunt. Condra qui omBe periculum meis tuum, iqui continuo medicum consuunt, ac nisi medicus annuat , ne respirare quide m audent, qui serpetuis medicinis utuntur, nimia cura propriae conservationi nocent. g. I. Corporis perfectio exspostisat. ut iis ludis nos exorceamus, quibus agilitatem, dexteritatem, fortitudinem, uno verbo per
160쪽
sectIonem acquiramus. Uine antiqui, ac praesertim Graeci ludos gymnasticos in deliciis
habebant, atque ita juventutem educabant, ut in illis eam diutius exercerent. Quam qui-clem educationem iis saltem in locis, ubi Opportuna foret, a parentibus negligi max me dolent Philosophi, tum Bon solum periculis superandis, sed corporis membris evolvenis dis, perficiendisque ea mirifice inserviat.
g. B. Animi perfectio effagitat, ut sensibus
utamur ad scientias addit cenuas, ad virtutem 'Exercendam, cum scientia & virtute animus
perficiatur. 'Omnem igitur diligentiam ad hi. hehimus, ut res metaphysicas ct physicas , quantum fieri potest, agnoscamus, ut addiscamus artem, quae affectus, ac naturae imis petus intra suos cancellos cohibet, di ad felicitatem ducit. omnem operam dabimus, ut ea, quae didicimus, quaeque animum adheatitudinem formant , revera operemur.
Quid enim prodest agnoscere viam, quae ad animi perfectionem, & felicitatem ducit, nisi eam reapse ingrediamur, nisi illi diligenter n. haereamus 2 Qui praecepta bene beateque viis vendi probe percipium, sed in operando ea negligunt , Vel spernunt, similes sunt, ut Cleans ajebat, lyrae, quae aliis, non sibi λ. Num edit. Ad hoc autem essiciendum juvabie in primis exempla sibi proponere ad imita aridum , eorum scilicet, qui Justam, honestim,
liberalem, ac magnanimam vitam duxerunt, quorum exemplorum copiosam segetem suppeditat historia saera & ecclesiastica, pluraque historia ipsa profana. Atque hunc praecipue in finem historiae lectio suscipienda est. Eam ob rationem historiam vocat Cicero