장음표시 사용
151쪽
ae Proe Utantes recte ducant argumentum ex religione naturali
ad Religionem Chrissianam , se in diu honem potestatis sacra, ac prosane juris Divini minime esse, evincere queant . Controversiae momentum hac nostra aetate prae cipuum est , cum de articulo sit Catholicae fiadei , qui camerorum est fundamentum , nempe de Hierarchica potestate, quam si ab hostium oppu-inationibo defendamus , arcem tuebimur Christianae eligionis. Pussiendorfius in libello de habitu Religionis Chrisianae ad vitam civilem , per Ius Naturae indirecte grassatur in potestatem Hierarchicam Ecclesiae Romanae . Eum. sequuntur passim Doctores Acatholici , quicumque tradunt disciplinam iuris Naturae . His praelusit Lutherus , cum docuit . Primo solam fidem esse necessariam ad salutem. Secundo Legem nullam esse inter Christianos , adeoque etiam ordinis potestatem Iegislativam esse merum commentum . Tertio Christianos esse perfecte aequales , & omnes Baptismo fieri Sacerdotes , nec aliud baptigato deesse , ut sacra administret , nisi Principis vocationem . Quarto Sacramentum Ordinis nullum esse. Quinto Unumquemque Christianum habere potestatem clavium . Sexto Non esse in Ecclesia Hierarchiam . His imbuti opinionibus posteri varias Ecclesiae formas deinde finxerunt . Qui rigidiores dicuntur , Democratiam volunt; vel potius Anarchiam , hoc est omni carentem potestate , ad eum plane modum , quo Religio fui cet in statu naturali , nisi Deus aliud revelasset .
152쪽
Unusquisque enim sibi ritus instituisset ad placi
Thomasius , & alii systema Ecclesiae comminiscum. tur huiusmodi. Primo Docent, Ecclesiam non esse statum , iurisdictione , seu imperio quodam instructum, sed collegium , naturalis libertatis iure conflaatum , ad cultum Dei publicum exercendum , cuiussit condere Ecclesiasticas leges , omni civili imperio exemplas . Secundo Sacrorum Ius esse duplex ; alterum , quod apellant Maiestatis, quodque manat a summo imperio Iure Naturae , estque primum suprema inspectio in E Iesiasticum Collegium ad conseravandam quietem publicam : deinde potestas summa in cultu publico determinando in privilegiis conlaurendis , in beneficiis disponendis , in matrimoniis dispensandis, di quidquid pertinet ad externam iurisdi. ionem . Alterum vocant Ius Collegiale , quod non attingit libertatem conmentia , sed directionem Ecclesasti.
cam tantummodo externam ; quale est Ius consituendi Minnstros Ecclesiis , admini trandi Eccle sesca bona , componendI ites per am abiles conventiones , ordinandi disciplinam exteris nam paenitentialem jejuniorum, feriarum indictionem , , a ea tu separationem, alienam tamen a vi e terna. Tertio Haec
iura , quae Iure Naturae Collegii sunt Ecclesiastici , posse a Collegio certis personis delegari , quae dicantur Ecclesiae representativae: & quia Principes summi ad jura eiusmodi sunt idonei ob Sacerdotium commune , ea vulgo transferri in Principes , quod hane externam directionem civili manu possint iuvare .
Hanc fere delegari a Principe Doctorum Collegio , quod Consistorium dicitur . Quarto Sicut Iura Collegial ia sunt in Principem limitate translata , ita eum gaudere facultath non iudiciali, sed mere historica, in
decidendis Fidei controversis.
153쪽
Hinc inserunt. Primo Iuris dictionem internam, quae Deo tribui solet, esse mere suasivam, non coactivam; nullumque esse Magistros inter , & auditores discrimen , nisi obeundi Ministerii ratione e iurisdictionem externam, & coactivam esse Principis propriam . Se eundo Nullam in spiritualibus esse subiectionem; cum quisque possit sibi esse Iudex in iis , quae sunt credenda .
Itaque ex illorum sententia Summi Principes habent potestatem ordinis, & iurisdictionis Ecclesiasticae. Prima est illis communis cum quovis Fidelium; Et cum pleraquae sacramenta Protestantes repudient, ac latum fere ministerium verbi Divini retineant , quod nihil est aliud , quam deputatio a Principe facta ; haec potestas convenit Principi magis, quam Caeteris , cum ipse se possit deputare : sed sere despicitur a Principe ipso , qui ejusmodi ministerium summae suae dignitati indecorum existimat. Putant etiam Protestantes , inesse Principibus potestatem iurisdictionis per delegationem quoad iura sacra Collegialia; quoad iura maiestatis esse in illis per proprietatem naturalem, cum summo Imperio, quod in subditos obtinent, ConNEXam. Hanc proprietatem naturalem appeIlant patronatum
regium , qui Principibus tribuit necessario ius protectionis, provisionis , di directionis ; quo iure possunt
res Ecclesiae ordinare , constituere leges , convocaret
Concilia, Ministros deponere, & alios subrogare, iudieia Ecclesiastica habere , de bonis dimonere , iudicare de causis Ecclesiasticis , dispensare in matrimonialibus , denique facere quidquid antea per iura Papalia , di Episcopalia disponebatur circa EccIesias , di Clerum in iis quae postulant externum regimen.
154쪽
De iure Natur. , Gent. in Gen. IZs
Huius potestatis , quam Acatholici Doctores Prin ei pibus dabant exorta haeresi Lutherana , argumentum sumebant ex eo dicto Brocardi male intellecto , cujus est regio , illius est religio'. Postea vero , ut conscientiae libertati magis consulerent, religionem dixerunt liberam esse ab omni Imperio ere Iure Nature: nullam e se iurisdictionem Regum , Imperatorum , Papae in interiores animi sensus ; eam quoad externa partim in Ecclesiae Collegio , partim in Principibus esse , ut antea diximus. Recentiores igitur Acatholici . Primo Religionem internam eximunt ab omni potestate humana, ct cuia iuslibet libertati subjiciunt , quae libertas altius quidem est elevata per Evangelicam Legem, non tamen est altera. Secundo Aiunt potestatem ordinis, uti Iure Naturae omnibus communem, ita in Baptismo Christianis omnibus datam ; cum nulla intercedat repugnantia , etsi per accidens , ratione incompossibilitaris cum m nere regio, ut loquitur Puffendorfius, a Ministerio Primcipes excludantur , vel potius illud obire dedigneniatur , aliisque committant. Tertio Principibus tribuunt potestatem iurisdictionis Ecclesiasticae ex Naturali D- re summi Imperii , quod Ius Naturale lex Evangelica non alteravit, sed potius perfecit. Nunc . eorum rationes asteramus , ct confutemus . Primo. Religionem internam ab omni imperio esse Iiberam Iure Naturae , sic probant . Cultus Religionis cuivis est personalis, adeoque per alium exerceri non potest , saltem toto tempore vitae , vel in omnibus , quae haec , vel illa Religio praescribit : Ergo interna Religio cuivis est libera', ct a quovis determinanda ratione, vel verbo Dei. 'Respondeo, ex hoc tantum sequi, esse liberam Religionem internam, quoad acceptationem, ita tamen, A. P. Const. Suri cichi O. M. rasti. R ut
155쪽
ut peccet , qui Religionem evidenter credibilem , aeeredendam sibi propositam non acceptat ; non quoad
acceptatae retentionem . Item sequitur, a quovis esse determinandam ratione legibus consentanea , mis a
tem ratione qualicumque, vel verbo Dei iuxta sentam privatum cujuslibet hominis, non juxta sensum una nimem Sanctorum Patrum. Secundo aiunt, libertatem Religionis non esse Rei. Publicae perniciosam, ergo admittendam. Respondeo , hanc libertatem nocere eranquillitati Reipublicae Christianae, esse legi Naturas, & Ariptae, di Evangelicae contrariam , inventum diaboli , viam planam ab ea sterni ad atheismum, pugnare cum ver ho Dei, & Patrum doctrina, esse alienam ab tim prumitivae Ecclesiae, damnatam ab ipsis Imperatoribus stamquam . originem in Republica omnium malorum . Potestatem ordinis, uti Iure Naturae omnibus communem , ita a summis Principibus posse , si ipsi v lint, usurpari, probant his argumentis Protestantes . Primo. In lege Naturae duae potestates , profana, &Sacra fuerunt conjunctae , ut in Melchisedecho, qui Rex erat , & Sacerdos . Sunt ergo etiam conjunctae in lege gratiae; cum gratia non destruat, sed perficiae
Respondeo , duas illas potestates fuisse quidem conjunctas in lege Naturae, sed vi iuris humani , non vi Iuris Naturae. Itaque Rex Melchisedech non tenebatur Iure Naturat panem , & vinum, quod obtulit Deo, in Sacrificium offerre; sed cum Rex esset, ipse libere potuit sibi ius constituere hoc ritu externo colendi Deum, & Sacerdotium gerendi. Et quia typus fuit Christi Sacerdotis , instinctu Divino panem , ct vinum protulit ad Sacrificium pacificum. Quocirca non bene procedit argumentum a lege Naturas ad legem
156쪽
Gratiae, in qua potestas Sacra est ordinis altioris, aciture positivo , non hominum, sed Dei, instituta per ejus Filium Iesum Christum Dominum Nostrum.
Secundum argumentum: Etiam in lege Naturae hommo erat ordinatus ad finem supernaturalem .. Ergo hominum societati, atque adeo Principi conveniebat potestas proportionata, hoc est altioris ordinis. Respondo nego consequentiam Nam sussiciebat potestas naturalis , idest liberum arbitrium ad praeceptae etiam supernaturalia cum adiatorio gratiae observanda, atque adeo ad finem supernaturale in obtinendum.
Favet huic responsioni Angelicum Doctor , vel siquiae alius est auctor pulcherrimi operis de Regimine Principum cap. I . Sane quia finem fruitionis Divina non eon I equitur homo per virtutem humanam , sed virtute Divina , juxta illud . postoli ad Rom. eap. 6. Gratia Dei vita aeterna perducere ad illum sinem non erit humani, Sed Divini regi minis. Tertiam argumentum. Chrinianae Reipublicae , qu tenus. est Christiana ex ipsa natura rei est conveniens sacra'potestas . Ergo ab ipsa Republica potest alteri delegari, & ita Principem transferri Respondeo, competeret quidem Christianae Reipublicae potestas. aliqua Sacra ordinandi cultum Dei atque Christi, nisi Christus ipse hanc potestatem peculiari, ac praestantissimo, modo instituisset . Id quod evi- , dens est ex Sacris Litteris Novi Testamenti. Itaque Sacerdotium in statu legis. Naturae, qui aliquem Dei cuI- tum requirebat, etiam publicum, ex generalibus quidem Naturae principiis originem duxit,. sed iure positivo est definitum , ct in Melchisedech cum, statu Regio coniunctum . Fortasse hoc ius positivum fuit Divinum, cum dicat Scripti Genesi cap. Id. Erat enim cerdos in i mii ita ut fuerit a Deo institutus ; vel . .. R a etiam
157쪽
etiam humanum , ipso Melchisedech instituente . DrLege Scripta iussit Deus, ut ex Aaron stirpe Sacerdotes
assumerentur . In Lege nova Christus instituit Sacerdotium excellentius, Ordinemque Hierarchicum, qui Scripturae , & Patrum , & Conciliorum testimoniis , constanti denique Ecclesiae traditione est comproba
Quartum argumentum . Principes terreni regnant
gratia Dei ; deinde sunt Dei in terris vicarii: Nam , ut ait Sanctus Augustinus Quaestionum veteris, ct Novi Testamenti pari. i. quaest. s. Moratur in terris Ren, quas Vicarius Dei . Eb danctus Isidorus lib. 3. Sententiarum, seu de summo bono dedit, inquit, Deus Principibus Trasuluxum pro regimine populorum. Ergo Sacra potestas ita convenit Principi tamquam Dei vicario, sicut convenit Deo. Probatur consequentia; quippe est munus . Vicarii procurare honorem & cultum et , a
quo fit vicarius , convenientem, & in Sacris Litteris praescriptum . Deinde Reges vituperantur a Deo in Libris veteris Testamenti ob sacra neglecta . Ergo illorum est propria sacra potestas. Reges dicunt ullPastores in Psalmo VIII. qui. de pastu non corporam Ii . sed spirituali debeant populo providere t dicuntur Ecclesiae nutritii Isaiae cap. s. Respondeo, Principes Dei gratia regnare regimine civili atque politico , cum omnis potestas a Deo sit; non regimine sacro , & Ecclesiastico : item Dei esse vicarios in temporalibus, non in Spiritualibus. Deus , qui est Rex Regum, & Dominus Dominantium, duplicem in terris vicarium suum constituit , unum in temporalibus, alterum in Spiritualibus. Quare illa Scripturae testimonia vera sunt in sensa Catholicorum e non in sensu Protestantium; qui sire Imperii summi Principibus tribuunt ossicium vicariLetiam
158쪽
De jure Natur. O Gent. in Gen. IS 3
etiam in rebus , quae ad salutem animae pertinent , necesse est, illud tribuant etiam Regi Sinensium, qui est idololatra, quod tamen dicere non audebunt; cum expresse repugnet D. Pauli Sententiae prima Epistola
ad Corinthios capit. a. Sapientiam autem loquimur inter persectos ; sapientiam vero non hujus Saeculi , neque Princi, pum hujus Saeculi , qui destruuntur et Sed loquimur Dei Sapientiam in mysterio, qua abscondita est, quam praedestinavit Deus ante Sacula in gloriam nostram , quam nemo Trincipum hujus Saculi agnovit .
Ad probationem consequentiae dico munus vicarii, Pastoris, nutritii, in Patrum scriptis, & Sacris liti ris expressum, esse Ecclesiam defendere, Ecclesiae Ministros protegere , ut fructuose , ac pacifice Spiritualia tractent, Christianam iustitiam, & honorem Divinum promovere , Ecclesiae hostes reprimere : Quod qui facere neglexerunt , a Deo merito vituperantur. Potestatem iurisdictionis etiam sacram Principibus summis convenire sic probant Protestantes. Iure Naturae debetur Principi ea potestas , quae est necessaria ad publicam tranquillitatem . Erg, summa debetur , quae nempe includat etiam Sacram potestatem, ta excludat potestatem alterius aeque summam . Respondeo Iure Naturae convenire Principi summam potestatem in genere politico , non in sacro . Nam potestas duplex in genere diverso non repugnae sini publicae tranquillitatis per se, hoc est servata debita subordinatione. Argumentum Secundum . Repugnant primis principiis politiae duo Reges in eodem Regno indeperidentes; cum faciant statum in statu: Essent autem Rex, Episcopus duo Reges in eodem Regno independem res. Ergo repugnant . Ergo Rex unus habet utramque
potestatem, & profanam , ct sacram.
159쪽
Respondeo Principium illud politicum : Statum prastatu , primipatum in principatu , Rempublicam in Republi- ea esse visandam, intelligi de statu in statu eiusdem generis , non de statu in statu generis omnino diversi , sacri nempe , atque profani , ubi Principes duo jurisdictionem toto genere diversam, suisque limitibus circumscriptam observant.
Reponunt ad hoc Protestantes et Discrimen hoc pomtestatum, profanae ct Sacrae non raro fuit bellorum causa inter Papam, & Caesares . Ergo non illud intendit natura , quae pacem respicit, tamquam publicae felicitatis instrumentum. Respondeo duas illas potestates, vel earum alter tram male administratam belli causam fuisse per accidens, non per se. Aliquando etiam Regia potestas. in tyrannidem degeneravit , Aristocratia in oligarchiam, hoc est , paucorum dominatum , Democratia in Ochlocratiam , hoc est multitudinis concitatae ac turbulentae Imperium . Id autem contigit non ratione Potestatis Regiae , Aristocraticae , aut Democraticae , sed eorum vitio i qui Rempublicam gesse
Ut ea , quae dixi, contrahantur in summam , itae constituo , potestatem Sacram nullo modo esse propriam Potestati politicae Iure Naturae ut falso opinantur Acatholici. Primo quod potestas politica ex fine differat ab Ecclesiastica , cum haec supernaturalem finem , id est aeternam salutem in Patria Beatorum , illa naturalem respiciat . Secundo. ex origine tnam Ecclesiastica a Deo est ut Auctore gratiae; politica item a Deo, sed ut A uctore Nxturae. Tertio e Tobjectis . Nam haec habet objecta temporalia , id est bonum Reipublicae temporale ; illa habet obiecta spiritualia, principia scilicet Fidei ,. Sacramentae, Gratiam
160쪽
De iure Natur. , Gent. in Gen. iis
tiam Dei , censuras &c. Quarto ex universalitate qua potestas Sacra debet in uno moderatore , hoc est, Romano Pontifice residere & per hunc a Iiis Ec- esiae Rectoribus gradu inferioribus communicari, ne multiplicatis capitibus , iudicia diversa proferantur circa viam salutis: quae ratio locum non habet in m. testate politica . Quinto denique ex absurdis, quae s querentur, si sacra potestas iuris esset naturalis et quorum Hlud est maximum , quod Ethnici Imperatores illa uti potuissent , re Christianorum subdito
rum ritus ordinare , censuras ferre , controvertas
ad religionem pertinentes dirimere . & alia praestare , qua Romani Pomificis , di Episcoporum sunt
Sed neque Iure Gentium , nec Iure Collegiali
Communitatis Christianae ,n Principes translato , p testas Ecclesiastica ad eos pertinet . Nam Ius illud utrumque a Iure Naturae originem tr1hit . Si igitur sacram potestatem Naturae Ius non attingit , ut dictum est ; eamdem multo minus attingent iura illa inferiora qua fundamentum habent in Iure Nais
Confirmatur haec veritas testimonio Imperatorum . Iustinianus in Authentica, cuius est initium: Ouomodo oporteat Episcopos ; haec habet et Maxima quidem in omnibus sunt dona Dei a superna coctata elementia , Sacerdotium , O Imperium: iliud quidem Divinis ministrans, hoc autem lumanis
presidens, em uno eodemqsse principio utraque procedentia bu-manam emornant vitam Constantinus Magnus , ut A nus
murrat Iib. I. Hastoriae additae ad Eu sebium cap a. iudicium inter Episcopos in Concilio recusans , dixit rDeus mos constituis Sacerdotes , O nobis a reo dati judices esis; se conveniem non est, uo homo iudicet mos , sed ille solum , de quo soriptum est : Deus flatu in nagoga Deo.