장음표시 사용
81쪽
ut ordinationem aboleret,i statim paruit Pontifici, ut I gitur in historijs Ordinis S. Dominici, in I .par. cap. a. pag. 8 6. lib. I. Imo cum saepius Proceres Regni Hispaniarum ij sedem rationibus legem huiusmodi a Carolo V.& Philippo II. postularent, ipsi nunquam id constituere voluerunt, di se ouum summis Pontificibus acturos,responderunt. Quoad re
tem esse, ac libertati Ecclesiasticae contrariam fatetur, sed ea propterea existimat in eo Regno posse delandi, quia cunia, Beges illud iure belli iusti, Mauris expulsis, acquisiverind,
etiam omnium rerum in Regno existentium particulare dominium acquisiuisse intelbguntur. .Hanc rationem non αδ-gno negocio valide restitere, simulq. probare clarissimis fundamen ris possemus, amortietationem Ecclesiasticae libertati aduersam esse, nulloq. iure defendi, aut sustineri, sed quia id nec praesentis est breuitatis, nec ad nostram quaestioncm magnopere pertinet,satis sit respondisse,rationem huiusinordi illis Principibus non conuenire, qui in bona subditorum uniuersalem tantum habent tui isdictionem, non autem d minium, aut proprietatem rerum singularium, ut supra dictum fuit. Lex a Fedicii co II. Sicilia Regelata, tanqua repugnans Ecclesiasticae immunitati ab eius successore C rolo II. abrogata suit, teste Afflict.rd Const.regn.lib. ruria 6. num. I a. In Ciuitate Ianuensi id statutum non extare , ciues Ianuenses Romae testantur. Quamobrem si vere non extat, adduci non debuit, si extat,mirum non est,statutum
quod ignorant cives , ignorasse etiam Summos Pontifices. In ciuitate Senarum iure municipali cautum fuisse, ut hospitale S.Mariae vendere teneretur bona stabilia sibi relicta,t statur Bald. in Auth.porrectum num. I 8.C. de sacros. Ecclesilad ipse ibi id statutum nullum esse, & Ecclesiasticae liberta'
ti contrarium,affirmat. In oppido det Boscho a sanctae meae. Pio V. & in Ciuitate Lauretana a sanctae mem. Clemente Octauo idem statutum esse, ait Frater Paulus. Sed hoc in Mara
82쪽
stram iuuat opinionem, huiusmodi scilicet Iegem, ubi aequi,
tas exposcat, condendam esse duntaxat a Summo Pontifice, neque opus est uti cauillo, quem frater Paulus simul confingit, & refellit, Pium V. vii dominum temporalem Lau. retanae ciuitatis a seipso licentiam accepisse eius legis condendae. Nam cum Lauretana Ciuitas ei subesset non tam tum in spiritualibus, sed etiam in temporalibus,videtur Poistiseil ita statuisse uti Pontifex, non ut dominus temporalis. etenim vulgata est Iurisconsultorum assertio, utraque fultus potestate, ea usus censetur,ex qua sustinetur actus. Confutatis hoc modo argumentis, quae aliquo pacto ur
gere, videri possunt, ad reliqua, quae vel supradictis assini a sunt, vel facile solubilia, eodem ordine paucis responde
Nono dicunt, aliquos asserere, licuisse Principi laico ed re legem,qua alienatio absque eius licentia prohibeatur,ta lamq. licentiam concedere laicis & abnuere Ecclesijs: non autem potuisse Principem laicum directe id statuere in Ecelesiam, id ait frater Paulus facultate Dialectica refelli; nam eum posito genere positae quoque sint qu libet eius species, si potuit Princeps laicus generatim id statuendo Ecclesiam comprehendere, potest etiam in eam specialiter statuere . Respondetur huiusmodi elencho, seu redargutione nequ2 quam opus su i sie, cum priorem propositionem, quam fiater Paulus nescio cui tribuit, nos nequaqua admittamus ; siqui dem huiusmodi legem generatim latam, Ecclesiasticas personas,& Ecclesias non adstringere, at eam quae specialiter Ecclesias, ct Ecclesiasticas personas exprimat, ct multo magis eam, quae piarum causarum dispositiones inualidat,&euertit,maximo iurisconsultorum omnium consensu nullam, atque irritam esse conclusimus.. ' Decimo arguitur,si Domino praedi j quaesita sit struitus in do alterius,& fundus in Ecclesiam alienatur, retinet praedii dominus seruitutem . Sed maius est ius, quod in prς-Φ;s singulorum habet supremus Princeps,cum possit eX.ca
83쪽
se derogare dominio, & iuri priuatorum; priuati autem numquam derogare possint dominio Principis. ergo si priuatus
id ius retinet, multo magis fas est Principi illud retinere- , vel per prohibitionem alienationis indemnitati suae cons Iere. Respondetur,iam dictum esse,onera realia rem ipsa is concomitari, cap.cum sic,de decim. iurisdictionem autem Principis, seu eius uniuersale dominium, etsi sit firmius dominio priuati, cessare eo i pso, cum bona in Ecclesiam ali nantur, vel alias in pium usum relinquuntur. ea enim alien tione, vel legato transeunt in dominium Christi,qui etsi habeat in rebus omnibus verumn summum dominium illa sua dispositione igenerali, qua Domini est terra, ct plenitudo eius, tam quoad naturam,quam quoad usum. S.Ihem. in a. 2-quaest. 66. art. I. in bonis tamen profanis dominium priuato, & uniuersalem iurisdictionem Principibus relinquit, in ibonis autem Ecclesiae quacunque dispositione collatis vetu,& proprium dominium sibi retinet, late Nauar.d. tract. de x redit. Eccles.quxst. 3.monii 33. num. I. veis a.&3. Quam obrem Princeps laicus tanti facere non debet suam illam uniuei salem iurisdictionem, iseu uniuersale dominium, voexistimer, se posse impedire, quo minus summus,& uniueri Iis omnium rerum dominus speciale dominium in huiulm
Undecimo reseruntur annat ,quindenniorum solutiones,& alia huiusmodi, quae integris sunt voluminibus a Catholicis scriptoribus desenta . Haec omnia potius nostram confirmant sententiam non enim Sedes Apostolica haec constituit, aut exigit ex alijs bonis, quam ex illis,quae ad Ecclesi nicam,&sic ad suam pertinent potestatem. Duodecimo , obiiciuntur amortietationes, quibus supra s satis est respontum. lDecimotertio, finem legislatoris fuisse laicorum,& Reip. utilitati prospicere, potestatemq. laicorum limitare, ac illis frenum imponere, non autem Ecclesias,& Ecclesiasticos Iae Idere.. Quod si id praeter Liu mentem, di inductae eueniat M
84쪽
ronorum immobilium alienatione ia metessas. ης ei non esse imputandum. Eum quoque qui opes iam partas tuetur, impedimento esse diuitias cumulantibus,nec propterea eis iniuriam facere. Respondetur, Principem Iaicum nec indi recte, nec directe posse, aut debere violare Ecclesiastica
immunita tem, ut Omnes auctores clamant ,& probatur e
text. cap. statutum de haereti in 6. ut iam supra dictum fuit in tertia ratione pro Ecclesia, & quide non excusatur prohibens laicis huiusmodi alienationem in Ecclesiasticos, quasi de laicis statuat, non de Ecclesiasticis, quia talis est materia, in qua adstringi, vel comprehendi non potest laicus, quia sicut attingatur Ecclesiasticus, ut in hoc casis euenit,in quo prohibitio directa in laicos,ne vendant , inspecto effectu re pellit etiam Ecclesiasticum ab emptione, δc propterea Princeps laicus ob hanc communionem, seu mistionem laicoru, O Ecclesiasticorum non habet iurisdictionem quoad hoc etiam in laicos . ita cum Clericus simul & laicus delictumi committunt, quia processus in laicum attingeret etiam Ecqclesiasticum, ius cognoscendi tam quoad Ecclesiasticum , quam quoad . laicum, ad iudicem tantum Ecclesiasticu
pertinet. Bos. post alios tit.de for. compet.num. 266. sic co
cubina Clerici quamuis sit fori iudicis laici, quia tamen i
dex laicus aduersus eam criminaliter procedere ob concubiis natum Occultum nequit, absque eo quod Clerico infamia irrogetur, concubina hac ratione essicitur,& ipsa de soro E clesiastico. Anchar.in cons. Is 6. num f. Felin,in cap. si conqcubinae in princ. de senta excom. sic etiam vulgaris est prompositio in re communi priuilegiatum communicare suun a privilegium non priuilegiato, l.si communem. T quemadmieru.amit r. in princ. cum simit. Opes autem suas conseruans
impedimento quidem est alteri,ne acquirat, sed eum no reddit propterea inhabilem ad acquirendum. Haec autem lex Ecclesiis,& perisnis Ecclesiasticis adimit acquirendi s cultatem,soc est,cas inhabiles reddit, quod pertinet latum ad habentes potestatem in eas.
D imoquarto, statutum laicorum modum imponeus seq
85쪽
. ut Tertia Pan .. De Intre dicta
neris impensis esse validum ex sententia Caietani in summai
vers. excommunicatio cap. 3I. & tamen hoc pacto Ecclesiimsticos excludi ab utilitate, quam perciperent,si sumptuus 3 quantitatem statutum non praescripsisset. Respondetur primo contrarium sentire Roman. in sing. 3 1 8. incip. Reueremdus. Aliquos distinguere inter impensam cerae, vel alterius rei similis concernentem Clerum, & aliam, quae concernit pompam Clericis inutilem, ut Felin. in cap. ecclesia S. M riar num. I et r. sentiens in priori casu non valere statutum,liiscet valeat in posteriori , & cum opinione Felin. quoad primrem partem consentire Abb. & Imol. quos refert,& sequitur Dec. in &cap.ecclesia S. Mariar num. q. Alio modo pIenius,& exactius distinguit Tabien. in verb.excommunicatio .c su 2o. contra libertatem Ecclesiasticam, videlicet, ut si Iaici statuant circa ea, quae immediate erogantur ineIeemosynam, vel in restigerium animae deiuncti, statutum nullo modo valeat, si vero statuant tantum de his, quae respiciunt popam,vel refrigerium vivorum,utputa,ut filij desuncti tam v, non autem alij hac de causa atri coloris vestibus induantur,& alia, quae non remanent apud Ecclesiam,ex quibus neque Ecclesia, neque pauperes recipiunt aliquod emolumentum ,
validum sit statutum, quod si statuatur de his, quae sapiunt
utrumque, nimirum, ut non vocentur nisi tot Clerici, vel
quod non accendantur nisi tot candelae, & tanti ponderis tantum, quae partim pompam,& vivorum refrigerium, partim etiam refrigerium animae defuncti, & pietatem Clerico rum, vel pauperum respiciunt,& sic mixta sunt ex pietate,&pompa, hoc casu res magis est dubia, putat tamen Tabien. tutiorem esse opinionem, nullum esse huiusmodi statutum,ibri . refert Pet.de Mont. Episcopum Brixiem in repertorio in littera statutum, testari se Brixiae reuocari fecisse simile statutum, quo impensis funerum modus statuebatur. Quapropter opinio Caietani aduersatur communi ,&tamen si vera esset, nihil nostrae conclusioni officeret, cum eo statuto
non spolientur Ecclesiastici alicuius rei commercio, & Ca-
86쪽
Bonorum immobilium aliaenatione in Ecelesias. 87Ietanus suam opinionem limitaticum statutum non disponit nisi de his, quae tendunt ad honore , contrarium sentiens de his, quae respiciunt animae utilitatem , sicut respiciunt legata pio requie animatum relicta, quae hac Rei p. lege preM-
Decimoquinto quaerere libet, ex qua pecunia Ecclesiastici empturi sint bona stabilia, cum reditus Ecclesiarum inquatuor palles diuidi debeant, quarum alteram Episcopus sibi retineat,alteram Clericis Ecclesiae distribuat,teitiam fabricis,quartam pauperibus eroget, iuxta cap. concesso D .PI. Respondetur empturos priori portione, ubi quid ipsis s pererit etiam cum parsimonia, abstinentia & sobrietate d center a ltis,cum decentia status, secundum quam beneficia, tus vitam sustentare potest ex reditibus Ecclesiasticis,non
sit posita in puncto indivisibili; sed habeat maiorem, vel
minorem latitudinem,iuxta sui status magnitudine, vel paruitate, ut ait Nauatain tract.de redit-EccleL quaest. I.monit. I . n. a. Item poterunt Ecclesiastici emere ex portione fa Nicae attributa ,si fabrica non egeat. Ex e tiam quae destinata est pauperibus, si ob annonae ubertatem,ves alia de cau- .sa expediat erogationem eleemosynaereijci,ac reseruari in annum insequentem. Ex aliis etiam pecunijs coniectis, vel
ex propriis patrimonii fiuctibus, vel ex fidelium largitione. Sed hoc quae situm quid pertinet ad prohibitam quamcunq. aliam translaticinem bonorum stabilium in Ecclesiam ex testamento,ac donatione, in quibus nihil opus est inire rationem pecuniae comparanda Θ Decimos exto, quoad prohibitam donationem,uel legat si, .di instri utionem nihil obesse aiunt, Ecclesiasticis, qui vendere hac lege coacti pretium colequemur , quod aequivalet reuRespondetur, Ecclesiae plurimum interesse bona stabilia sibi relicia possidere cum pecunia variis periculis sit exposita,de facilius possit dissipari,ct ex bonorum stabiliu fructibus plura possint fidelibus ministrari,quam ex pecunia,ut iam animas NeIIum trit in tap. VIdcates La. i. Non qui praedij s haer ditatis
87쪽
et retia Pan Doratirdicta ditatis venditis pretium recepit, sed qui pretio alia prae
dia comparauit,diminuisse quae vendidit,non videtur,inquit, Iuristonsultus in Umperator S.ult.cum l. seq. E de legat. 1. Praeterea cum Ecclesia iubeatur hac lege intra certum tempus rem sibi relictam distrahere; id i. in toto dominio notissi--mum sit,dissicile erit congruum pretium coissequi ab emptoribus Ecclesiae necessitatem probe scientibus. Quid quod n5 reperto emptore, magiitratus becularis ipse bona huiusmodi vendendi,quo voluerit pretio,ex lege curam sulcipiet
Decimoseptimo arguit frater Paulus his verbis: Potra farii Senato altra legge topra i beni de i sudditi suoi couenietea I suo buon gouerno, quando ne sera di bilogno, la is at pro sente sopra gli Ecclesiastici,perche conuiene effer cosi reg lato it corpo della Republica, accio chlan membro n6 crescaptu dei douere,si che faccia it corpo mostruoso, & prenden do pili alimento dei conueniente dann: fichi l attre membrat&c. Iam tandem hoc Ioco satetur frater Paulus, hanc Iegem editam esse in Ecclasiasticos,ibi, e la se at presente sopra grEcclesiastici . Si frater Paulus unam iurildictionem, unam i.
Remp.eam l. laicam in mundo a Deo constitutam confingit,
eiusque duo membra,seculares,scilicet, & Ecclesiasticos esse cotendit,ia ex hoc efficitur,virosque,idest non solum laicos, sed etiam Ecclesiasticos tanquam alterum huius laici Principatus membiu illi subditos esse,atque ab eo coerceri posse. Sed absit, hanc portentosam opinionem ab ore Catholici hominis prodirema ea vel tollit distinctioncm iurisdictionu IDeo instituta,cap.veru,cap.duo sunt 96.dist.vel tribuit laicae potestati iurisdictionem in res Ecclesiae temporales, eam ladimit Summo Pontifici . quod adeo contradicit verae omnium Catholicorum doctrinae, ut Marsilius de Padua, & Ioannes de Hus eiusmodi errores sequuti,alter a Ioanne a 2 .aIter vero a Constantiensi Concilio sub Martino Pontifice sessione Asuerint damnatia Nam una quidem est Res p. cum duabus potestatibus, Ecclesiastica videlicet,& laicali; ita ut laicalis dependeat ab Ecclesiastica, utiq. subsit, ut ex com-- muni
88쪽
Bonorum Immobilium alienaneno is Ereb ax omni DD sententia post Abdi Ant. Sand. An .,icul.& alios tradit RestauriCastald.tradi de Imperat.q. o.n. I 6. vel sali εquodammodo dependeat a spirituali potestate in ua persectione,ita ut ad vita aeternam dirigatur, ut sentit Turrecreati in cap. duo sunt.n. 3.ver ad tertiam,dist. 96. Imo cum supradictae duae iurisdictiones naturalem quandam similitudinem, di proportionem habeant ad animam,& corpus; ad spiritum di carnem,ad Deum, & mundii, ut habeturin oratione Gr gor. Nazian.ad populum timore correptum,at i. in opuscula S Thom.de regim. Princi p. Sicut anima non est propter corpus,sed corpus propter animam, & materia propter Qrmam Aristor. I.Physic.& ideo anima corpori praesidet,illudq moderatur, ac regit;& caro non in spiritum, sed spiritus in carne habet imperium; & non Deus a mundo, sed mundus a Deo dependet;ita potestas spiritualis naturaliter maior est temporali, eamque;quatenus ad suum finem expedit, dirigit ,&ccercet,non autem dirigitur . aut coercetur ab ea. Turre-crem. d. loco vers.ad 3. Michael Vulcuri. de regimin. mund. in a.parr.in a.princ.questione in cap. ista quaestio est ita ardua num. 8 o. ubi subdit, imperatorem ad finem & effectum aspiritualium, & beatitudinis aeternae non habere potestatem
communem, sed esse perlanam priuatam. Quamobrem si Ecclesiasticorum reditus plus iusto excrescunt,quod ut supra dictum fuit, vix est , ut ita se habere possit remedium a Sede Apostolica, ad quam pertinet, postulari, non ab inferiori potestate in maiorem assumi debuit iurisdictio,iden q. respondetur ad id, quod additur, priuilegium concessum Ecclesiae incipere esse damnosum . Decimooctauo . Cum prius frater Paulus nomen liberi tis Ecclesiasticae Dei ordinatione constitutum,& per tot secula ab omnibus scriptoribus,a: i. adeo ab ipsis generalibus
Concilijs receptum, ac inculcatum nouitatis arguisset,ipse nouum nomen excogitat,dicens,si legibus Iaicorum alienationem bonorum laicalium in Ecescsiasticos prohibentibus offenditur libertas Ecclcsiastica,ergo legibus Ecclesiasticis. M pro-
89쪽
so Tertia Pan. De Interdicta prohibentibus alienationem bonorum Ecclesiasticorum in laicos,offenditur libertas secularis. Huic argumento iamia. Ptis est responsum superius,cum inter utrumq. casum prohibi- . tete alienationis exposita est ratio diuersitatis. Illud tamen aetiam nunc respondendum, hoc argumentum simile cile ei, quod attulit Turrecte m. indicto cap.si imperator n. I. vers 3. ubi proposita quaestione, An personae Ecclesiasticae ratione peccati sint obnoxiae potestati temporali, sic arguit: potestas spiritualis in certis causis se intromittit de pertinentibus ad potestatem temporalem, cap.licet de for.comp.clemen . Pastoralis de re iudie .ergo etiam potestas tcmporalis poterit se intromittere de pertinentibus ad potestatem spiritu Iem. Hoc argumentum ita ipse ditatui cum potestas laica
sit minor spirituali, imo eius regimini spirituali iubijciatur; lpotest quidem saepe potestas spritualis se ingerere in pertinentibus ad potestatem laicam, nunquam autem laica inis pertinentibus ad spiritualem . Sic in proposito potest Ecclesiastica potestas etiam suis legibus, cum de re Ecclesiasti- ca agitur, coercere seculares, sed e contrario potestas laica , etiam si de rebus laicorum agatur, non potest quicquam praescribere Ecclesijs , vel personis Ecclesiasticis. Et hac ratione respondetur etiam ad id, quod additur, Principem se cularem alterius licentia ad legem condendam non egere, id enim verum est, si suae potestatis cancellos non egrediaturivi dictum est. Decimonono. Nullam ea lege inuri notam Ecclesiasticis personis, deducitur ex eo, quod Apostoli quoque bona immobilia vendebant, & pauperibus distribuebant. Apostoli praedia distribuebant volentes, & cur id facerent,&quare postea Ecclesia satius duxerit illa retinere, habetur ind. cap. futuram, & cap. videntes Ia. quaest. I. Talem autem prohibitionem in dedecus Ecclesiasticarum personarum vergere, satis probatur ex S. Ambrosij, & S. Hieronymi expostulationibus aduersus legem Valentiniani.
Vigesimo. Antonius Quirinus similitudine probare co- natur
90쪽
Bonorum immobilium alienatione in E ehisas. urnatur validitatem prohibitionis. Si enim' inquit) Paterfamilias domesticarum facultatum viribus perspectis, sumptus ita limitaret, ut fiuctuum illarum aliqua tantum portio in eleemosynas impenderetur, nullam Ecclesiae faceret iniuriiDCur non idem affirmari debet de Principe. seculari, qui osterga uniuersos subditos ad instar Patrisfamilias Θ Respondetur, Patremfamilias id quidem posse iubere quoad bona s, quae ad ipsum pertinent picno iure, vel saltem quoad usum- fructum. Quod si filiosa milias bona castrensia, vel quasi possidenti,quorum proprietas,& v suffructus ad filium pertinet ,
iuxta l.cum Oportet. C. debon. quae lib. vetaret filio, ne ex fructibus eorum bonorum aliquid Ecclesijs e largiretur, vel mandaret, ne certam portionem excederet largiendo, huic praecepto filius nequaquam obtemperare teneretur. Vigesimo primo. Lex Falcidia di Trc bellianica, quae certam portionem ex legatis,& fidei commissis detrahi, ac instituto haeredi reseruari mandant, non dicuntur propterea aduersari libet tali Ecclesiasticae; ergo ncc lex de qua agimus . Respondetur, nec verum esse antecedens, nec si verum csset
recte inferri ad legem hanc Rei p. Antecedens minime quidem verum est in ea parte , qua dicitur, legem Falcidiam &Trebellianicam minuere haereditatcur, vel legatum Ecclesiae relictu . vice Falcidia text. est in S. si autem haeres, in Auth. de Eccles. tit. & in Auth. similiter. C. ad legem Falcid. vi cum ita expresse definitum sit a lege, mira videri possit Fi a tris Pauli a firmatio, dum ait: Si quis in hac fuerit sementia, paucos habebit sectatores. Imo quod valde confert veritati, quam tuemur, Falcidia de ijs legatis non modo nono detrahitur immediate, sed nec etiam mediate, ut si Sempronius hqrcs institui us grauatus sit legatum p l c stare Titio, Titius Ecclesiae; nam etsi testator sit laicus, & bona haereditaria laicalia, di haeres in titutus, ac legatarius laicus, adco vidi personae,& bona legi ciuili subiaceanr, tamen quia cx hac detractione ex legato Titii laici laederetur Ecclesia, cui ipse postea legatu eli restituturus, lex Falcidia cellat, ne in directe