장음표시 사용
191쪽
apud Eustathium p. 22 9.lin. I. Bergisr. cuius adde
6. εντυ χάνουσα. Cod. Virid. A. αἱ τυγχύνουσαι Minime verol ἐντυγχανείν eadem, qua hic, significatione, est Ep. 33. et 3 6. consuetudinem habere. T. τούτου post βιν non Dorui lignus tantum, v. ad Charitonem p. 473. sed Vindobonensis etiam Primus inserunt ; igitur recepi.
Codieis Vind A. testio mirifice placuit prae vulgata ριεσωσω. Phryne enim non antea Hyperidis amiea fuit. sed poli defensionem demum saeu ess. v supra Ar ume tum. s. sequenti epistola r
χρηστον επες. di quIs ver malit vulgatam defendere, et eum Bergiero vertere: inco
Lepugno,- aptius tamen, quod reposui, etiamnune videtur.
3. o παμπονηρος Eυθίας. Harpocration: Eυθιοιδε 'Υπερίδης ὐπερ Φρυνης. των ἐπὶ συκοφαντία λαβα μένων ην ο Ευθίαις. Dicit Harpoeration , Euthiam male Udiuisse ob calumniae crimen, et de eo egisse Hyperidem
faetat Euthiae, insinuare vult salso impietatis ab eo aceusa tam fuisse Phrynen p)lleum id tantum eum ab ea alienaverit,aideinque inlinicain secerit, quod illa Dimium soleret petere, aliisque sui copiam facere. De eius crimine, qui sine st dio partium loquuntur, ita: Eustathius i. e. τῆ ἔταίρω
βειαν etc. Phrynae meretrici, eum ea ab Euthin caριtis rea ageretur propter impietatem etc. Plutarchus in vita Hyperidis: Φρύνη πν εταίρα ασεβεῖν κρινομένη. tam dippus Comicus apud Athenaeum Lib. XlII. p. 69 . de eadem: βλαπτ8n δοκουσαι τους βίους, μείζους βλα- βας, quod nocere videretur vitae hominum maiorem in mo
192쪽
i T. τοῖ βίου τούτου. Hie es m vi Ep. ianteeel. βίοι vitae genus et insitatum. Intelligitur autem quaestus meretrietur. Argieri L '.
g. μηκετί εχειν πραγματα μήτε - παρεχειν. Herodotus Lib. I. Segm. I S. ου παύσοντ ι δευδοι, ως εἴκασι, , πρηγματα παρεχοντες καὶ αυτρι εχοντες.
Non desnent Ladi, ut videntur, faeessere mihi sibique
naee: οι aερι μητε εχουσι πραγματα, μητε παρεχουσι,
quod Cicero de ossietis Lib. 1 II. c. 28. ita effert: Deum nihil habere ipsum negotii dicunt, nihli exhibere alteri, ubi 1 Ieusing erus inter assa prouocat ad Lucret. Lib. I. v snt thia. V. v. 83. Plura habet Valkena ius ad Xenoph. Memo. ra. Lib. 1I. e. I. S. Q.
II. πολλά τοίνυν αγαθά γένοιτο σοι. Solemne est. Aristophanea in Melasiaa. v. Ios9. - πόλλ' ἀγαθά γε ιτο σοι, ρτι μ ου περιεῖδες ἐπιτριβέντα. Demosthenes eOntra Eubulidem: πολλα αγαθά γενοιτο πασινυμῖν τοῖς δικαίως τω πράγματι χρησαμενοις. Ideineontra Cononem: εἰ μεν ε ρκω. πολλά μοι ἀγαΘα γένοιτο, et contra Calliclein: εἰ λεγω μεν, απερ ηκουσα της μητρος, ἰουτω μοι πολλά άγαΘα γενοιτο ' εἴ n ινυθομαι, τἀρωτία τούτων. Synesius Ep. Iaa. initio: πολλῶ αγαΘά γενοιτο τοῖς ἱερευσι, qt Ep. o. initio: πολλά κάγαθὰ νενοιτο τω σε νι. De καὶ inter Quasillas voces poni solito, dico alibi. Bergier.
193쪽
.e z I S. εἰ δε δή και τον λόγον γραψαις. Haee. episto
is supponitur scripta statim post illum actum, eum orationem suam nondum edidistat Hyperides. Bergier. I6. ως αληΘως. Saepissime, apud Demosthenem praecipue, ως tamquam abundans est ante αληΘως. A undare autem vel hinc adparet: ille in Oratione contra Arbstocratem dixit, τοῖς ιυς αελημο- ωουγεταις, Isterates autem de Pace ως oinisse, τρυς αληθως συμμάχους καὶ φίλους. . Cum aliis etiam Adverbiis quandoque. Isaeus
pro Apollodori hered. καὶ Οἴπως) μη ως αλλως ποιησωσι, et ne aliter faciant, quod Plato dixit sine ώζ, in fine La chetis: αφίκου Oimoe , καὶ μη ἄλλως πτιησος. Dem Rhenes aduersus Leptinein p. 3 3. ed. Hal.J συνίετε καθ' cν τρόπον o Σόλων τους νόμους ως καλως κελευει τιΘεαναι, intelligitis, quemadmodum Solon leges tecte conuere iubeat, ubi male Hieron.) Wolfius: quo pacto, et quam
praeclare, eum nulla intercedat copula inter καθ' ον τρόπον et ως καλως, debeatque illiin quidem ad κελευρι re- serri, , ως καλως autem ad τιθεναι. Bergiee. -- Sed ghominem ultus est M. Aug. Wolfius ad loeum Demosthea , heum t . Non audiendus Bergierus, eul ως videtur abunda. .re.. Ante ως καλως incisum feci, ut sit, καθ' ον τροῦ tis πον καὶ. ως καλως. Notum est enim, in tali eonueris is sione sententiae Graecos ἁσυνθετως loqui solere. - 6. χρυσουν σε στησομεν. Proverbialet ut ex isto
Luciani adparet in Psiudol. g. I s. T. V1II. Bip p. II χρυσους φασιν ἐν 'Ολυμπία σταλτι, quod Erasmum non fugit. Idem Lucianus in Timone 9..SI. T. l. p a I9. et ibi Henasterii. p. 42s. Dδοκται το βουλῆ καὶ τω δη- 'μω - χρυσουv ἀναστησαι τον Τίμωνα. Sic de aeneo statua eligenda Demosthenes de salsa leg. Vol. I, q23- IRReisk0 Φίλιππον Θαυμαζουσι καὶ χαλκουν ἱστῶσι καὶ στεῖανουσι Ibidem: εστιν ον τινα υμῶς των πρεσβεωνώv επεμψε Φἰλιππος χαλκουν στησαιτ αν ἐν τύ άγο- ρα. Item aduersus Leptinem f. Io Oi p. lo5. W, *ler. βst etiam χαλκους παρ' ἘΘηναίοις απὸ των λόγων
194쪽
s νομίζω ' διαβόητον γαρ σε οὐκ εν ταῖς 'Abηνας μόνον, ἀλλα καὶ ἐν τῆ Ἐλλαδι απάση ὁ ἀγωνεκεAος πεποίηκεν. DBίας μεν γαρ ἱκανὸν τιμω iίαν δωσει τῆς σῆς ὀμιλίας στερούμενος' υπὸ γαρ γῆς μοι δοκεῖ κινοεις διὰ τῆu εμφυτον αμα2ίαν δουπεραραι τὸ μετρον τῆς ερωτικῆς ζηλοτυπίας. - Καὶ νυν εκεῖνον ἐρωντα μαλλον ευ ἴσθι ἡ Υπερ- v. V μεν γαρ δια τὴν τῆς συνηγορίας χαριν δῆλός ἐστι σπουδαζεσθαι βουλόμενος καὶ ερωμε- νον εαυτον ποι ' ὁ δε τψ αποτεύγματι τῆζ δί- 15κης προίξυνται. Προέδεχου δὴ πάλιν δἰ αυτούδεήσεις καὶ λιτανίας καὶ πολὐ χρυσίον. Μὴ δἰ
ΣΘτοῖς λεγουσί σοι, οτι, εl μὴ τον χιτωνίσκον περιρρηξαμένη τα μασταρια τοῖς δικασταῖς απεδει-
195쪽
ξας, ου oh ο ρητωρ ωφελει, πεDου. Και γάρ αὐτο τουτο, ἴνα εν καιρῶ γενηταί σοι, ἡ εκείνου παρέσχε συνηγορία. ADNOTATIO CRITICA.2. I φιλτάτη. ω ex potest enim et tale Deminuti-Cod. Uind. A. ut sibi constet uum inde deduci, ut a λόγος Alciphron, reuocaui. non tantum λογαριον sed 4. Στρος ευτυχίαν. Vul- et λογίδιον. Nostrum tamen gata προς τήν, quem arti- confirmatur Epist. 39. ἐγε- eulum deleui , iubentibus νοντο καὶ περὶ μα- Codd. Vind. A. et Dor uiliano. σταρίων αγωνες. Pro απέ- vide ad Charitone in p. 473., δειξας mallem επέδειξας. iubente ipso Graecae linguae Bergier. - Vtrumque et μα- genio. στάρια et επέαειε ς exhibet x s. ιν αὐτου. Mallem Cod. Doruilianus, v. ad Cha- παρ αυτου. Bergier. Ibi riton. p. 468. - μαστάρια dem pro λιτανὶς Cod. Uind. Cod. Vind. A. etiam firman. Α. habet λιτανείας. tur, ideoque recepi.
μησε. sentiente Doruilio I. c. p. I9. Θίου. Edd. ante 473. quem tamen etiam o Bergierum Ευτυχίου. male. fendit πείθων , totumque II. μαστάρια. Pro μα- Iocum fortasse sic legendum
στηρια emendo μαστάρια, opinatur: οὐδεν ὀ ητωρ
quod est heminutivum a μα' ωφελει πεBων , πείθου. εστός. Casaubonus quidem, Qui lusus verborum hie lainen hune loeum adducens, seriis non Placet.
I. συνηχθέσθην. Demostbenes aduersus Leptinem Vol. I. 49 I. II. Reisu in συναχθεσΘε, αν εγωγε τῆπόλει. Bergier.
196쪽
9. την εμφυτον --ἰαν. Dinarehus' contra Philo. elem: ουκ απεκρύψατο την εμφυτον πονηρίαν. Bergier. Apud Polybium II, 45. I. est εμφυτος πλεονεξία. , I 3. ερούμενον εαυτον ποιων. Sie infra EP. 37. απικιζόμενος καὶ ερώμενον εαυτον ποιων. Talein festidiosum istitissime defetibit Plautus in Milite glorioso, qui orandus est, copiam ut fui potesatemque faciat amanti mulieri, it, que ad conciliatricem ancillulam dicit, quasi aegre 3dnuens: Induxi animum, ne oderim item ut alias, quando hoc Ora
si. Idemi Non aedepol tu scis, mulier, quantum ego honorem nune illi habe . Bergier. I 4. τω ἀποτεύγματι της δἰκης παρώξυνται.
Adeo aegre tulisse Euthiam, quod hae causa eeeidisIet, ut nullam post egerit causam, dieit Athenaeus Lib. XIII. p. s9o.
I9. ἱκεσἱας. Hane vocem improbat Phrynichus, ἀδόκιμον pronuntians; nimis confidenter. Vsus est ea sum. mus eloquentiae magister et purissimus seriptor Isocrates περιαντιδοσεως. πολλας ικεσίας και δεησεις ποιουμπιοι. Ho schelius pro ea citat Lueianum, Synesiuni et Philonem. Sae. pissime occurrit apud Heliodorum. Bergier. Est etiam apud Charitonem Lib. III. e. S. P. TI. v. et Thomam Magistrum p. 4 O. a. b. zo. εἰ μη τον χειτωνἰσκον περιρ ηεαμενη τα μαρστάρια τοῖς δικασταῖς απεδειξαs. Ita st Quinctilianus de hoe eelebri secto Instit. Lib. II. e. I 5. Et Phrynen non
Hyperidis actione quamquam admirabili, sed ad metu comporis , quod illa speciosissimum alioqui diducta nudaverat
tunica, putant periculo liberatam. Nec non Sextus Et bricus adv. Μathem. II, 4. P. 2 8. Fabrie. Φρύνη τε, αρς φωσιν , επει συνηγορουντος αυτο 'Υπερἱδου εμελ λτ καταδικαζεσθαι, καταρρηξαμένη τους χιτωνίσκους, καὶ γυμνοῖς στηθεσι προκυλινσουμένη των δικαστων, πλεῖονισχυσε δια το καλλος τους δικαστας πεῖσαι της τὸ
197쪽
EPISTOLAE. LIB. I. ΕΡ. XXXI. 179
συνχπeρουντος ρητορείας. Alii autem Hyperidem ei ru. pisse vestem dieunt, ut Plutarchus in eiu3 vita P. 849. μελ- λουσης δε αυτῆς αλίσκεσθαι, παραγαγὼν εἰς μεσον καὶ π ε ριρρήξας τήν ΙσΘητα, εδειξε τοι στέρυα της γυναικός. καὶ των λκαστων εἰς το κάλλος ἀπ δόντων, ἀφείθη. Et Athenaeus Lib. XIII. p. 9O. παραγαγων 'αυτην εἰς τρυμφανῆς καὶ περιρρηιας τους χιτ ω
νίσκους γυμνά τε τά στέρυα ποιησας ete. unde Eustaothius repetit p. la 9. lin. I. Sed siue Hyperides siue Phryne id feeerit, videtur ex imitatione Clytemnestrae factum: haee enim ab Oreste filio iamiain occidenda mammam ei ostendit, dieitque. ut est apud Aesthyluin in Choephoris v. 88O. επίσχες ω Στα. τανδε δ' αἴδεσαι, τέκνον, μαστόν , προς ώ συ πολλά δή βρίζων ἄ- ουλεσιν ἐξημελ- ξας ευ αὐῖς γάλα. Cohibe te, Di, atque hane rivm
rere, nate mi, mammam, ad quam tu saepe oliui dormi. scens, gingiua mulasi bene nutriens lae. Idem apud Euripidem in Oreste eidem obiicitur v. II O. επεὶ τιν εχεις, ω τάλας, ψυχην τότε, ρτ εξέβαλε τον μαστὸν ἱκετευουσά σε μάτηρ , nam quid animi tibi tune fuit, miser, quando Gyeruit mammam tibi supplicans mater γ et inferius οῦ ω μέλεος, ματρός σε χρυσεοπηνήτων φαρέων μαστόν υπερτελλοντ ἐςιδῶν, σφάγιον Βετο ματέρα.
O miser, quando matris ex isse auro texta prominen- . tem videns mammam, matrem iug&lmiti fee et val-kenarium ad Euripi Phoenissas v. Is 6O. TJ Idem, ut videtur, fecerat huius soror meliore successu, cum in eam gladium strinxisset maritus. Aristophanes Lysistr. v. t s s.
o γ' ων Mενέλαος τας 'Eλένας τὼ μῆλα πω γυμνῶς παρ- ενιδὼν εξέβαλ' ο το ξιφος. Sane Menelaus Hegenae papillas nudae eum ad Wx4set, obiecit nimirum gladium.
Bergier. -- vide etiam Henasterhusium ad Xenophontem Ephe. sum in Mise. Obseruati. T. V. P. 3. P. 63. Q de vocum. περι ηεαι et περιρρηξασθαι discrimine. De Phryne omanitio Bartheleinii Anacharsin T. IV. p. 17o. et qui ibi lau
198쪽
και συ εραστην σοι πρεποντα- Αἴτησόν τι παρ' Io αὐτου, και ριει σεαύτην η τα νεωρια ἐμπεπρηκυῖαν η τοὐς vόμους καταλύουσαν. σθι γου σι παρὰ πασαις ημῖν ταῖς την φιλανθρωποτεραν Ἀφροδίτην προτιμήσαις' μεμίσησαι. ADNOTATIO CRITICA.
I. Mη M. Sic pro vulgato μηδἔ, ex Cod. Vindob. A.
reposui, nec male fecisse putauerim. Istum Codieem sigonsulere Bergiero lieuisset, longa satis nota supersedere Poterat, quae, quamquam ad locum nostrum sic emen. datum nihil amplius valet, tamen et ipsa, quam peritus Graecae linguae fuerit vir eximius, testabitur. Hic, inquit Bergierus, mediocriter attentus lector exspectabit, ut
repetatur, id vero factum non est. In hae re similis locus iste Platoni Lib. I. de Rep. Bip. T. VI. p. I 49. ubi se orditur Cephalus orationem
suam: g Σώκρατες, ΟΥΔΕ Θαμίζεις ημῖν καταβα νωνεις τον Πειραια. Xem μέν- τω' εἰ μεν γαρ ἐγὼ ἔτι
199쪽
: EPISTOLAE. LIB. I. E P. XXXII. I 8 I
ημεν. Nυν δέ σε χρη πυ- τοιούτω Θηρίω προς-κνότερον δευρο ἰεναι. Sie ἐφ Θαρσαι, πλην ἰσως ,
fortasse apud Aristophanem in τω κάλλει πεπιστευκας. Acharnens. v. 562. eὐδε χαί- Non dubitaui Aleiphron ζων ταυτα τολμησει λε- quod ceterorum librariorum γειν. Et, ut videtur, apud incuria detraxerat, reddere. Lucianum in plutone vel eon- Lacuna e suspicioneiri moueretra Menippum i Disti. Mort. II. quodammodo poterat τοιο
Bip. T. II. p. 4o8. καὶ μην τω, nam Bacchis profecto D κάκιστοι δευδων και Φρυ- alia omnia maluit, quam My γων καὶ 'Aσσυρ ν ουτω rhinae pulcritudinem nimis γινωσκετε, ως ΟΥΔΕ παυ- laudare, quam laudem parti- σομένου μου. 'EνΘα γαρ αν eula ἴσως in supplemento Dor-n τε, άκολουθησω, άνιων viliano minuit haud parum. καὶ κατάδων και καταγε- Praeterea φΘεἰρεσΘαι et λων, ubi tamen vir doetissi- προςφΘεχεσθαι Noster hoemus οὐδέπω nuper reponen- sensu amat tetτροςQΘείρεσθαι dum censebat, quod aliter est Ep. 34. omniaque sic me-eompleta non videretur senis lius cohaerere videntur, praesentis. Haee igitur Argis- serti in , si proxime sequen-rus. Doetissimus iste vir fuit timn verborum, praeeunte Hemsterhusius, qui tamen egregio Codlae Vind. A., in deinde Bergiero aeeessit ad tes ordinem. Nam quum. hune Luciani locum. cf. et vulgata haberet: Φρυνην γαρ
4. - τοιούτω - κάλ- Euge, bene, bellel Nonne λει πεπιστευκας. Codex vero dixi omnia sie optime Doruilianus, vide ad Chari. cohaerere. Miseret me tui,
ton. P. SIS . inserit hie quae- quae ita demens ss. Maladam, nam vulgata habet tan- tuo adplicuisi te ad hominem tum haee: η τις τω τοιeύτω nequisimum, formaeforioisse
200쪽
eoni a tuae. At vero qui Phrynen abalienavit, Murrhinnam deperibit. Seisitet f . βεβουλησθαι. Cod.
Vind. A. βεβουλευσθαι. 3 μεμίσησαι. Dorullius ad Chariton. p. 46 a. ita:
Si inspicias Ioeum, non odiorem dignam, sed risu, tommiseratione inuenies, in Cod μεμωησαι; quid si μεμωμησαι passilui usus admitti posse videtur, an melius μs- μώκησαι Ego vero vulgatam bene habere crediderim.
Tit. Μυω,11. Hane fuisse Hyperidis amicam, testatur Plutarchus in eius vita: εγένετο δε καὶ προς τρι αφρο δσια καταφερης, ως εκβαλεῖν - τον υἱον, εἰςαγαγεῖν δε Mυρ λην την πολυτελεστατην επαῖραν. Eadem iisdem paene verbis et Athenaeus Lib. XIII. p. 39o. nisi quod ibi τον υιον αποβαλων legitur, quod vertit Daleeampius
eiecto Aio, eum tantum significet amisso Aio. Bergier.
Fortasse tamen apud Athenaeum εκβαλουν reponendum. δέσποινα Ἀφροδ . Haec est exesamatio et interisiectio, ut infra Ep. 36. et 39. Bergier. 3. σ/γκαταβιοίη. Ignorant hane voeem Η. Stepha. tua et Seottus, habet tamen etiain Plutarchus, cuius vide Indieem. Sie Illustr. de Locella ad Xenophontem Ephesp. 163. apud quem his occurrit p. 2 o. et Ioa. γ. ελαττόν σοι νυν προςεχοντα. Lucianus in Dial. Deor. s Iunonis et lovis ρυ το μειρακιον ουτο, ω Ζευ, το Φρυγιον - δευρο ἀνηγαγες, ελαττόν μοι προς- έχεις τον νουν' Sed ista phrasis ubique obuia. Saepe autern omittitur τον νουν. Bergier. quem laudat Hemsterh. ad loeum Lueiani adlatum T. II. Bip. p. 2S9. et aliquot Aristophanis loeos addit. 3O τα νεωρια εμπεπρηκυῖαν. Ita solent Syeophan. tae falsa crimina confingere. Apud Lueianum in Timone
2. T. l. Bip. p. Ia I. et ibi Hemstertius p. 43 3. Demeas Rhetor, itidem ut hic Euthias, eum Timoni adulatus fuisset