장음표시 사용
391쪽
. LIBῖR sEXTUs - 3 diris , ne dicam sponte errantis est, aliter vel credere , seu gradere , cim eiuOrodi argumento rei nibit prosem ναdeatur esse probabilius. t qui scribant, cons sionem hanc apertam fuisse, qui necesse est, vel intelligant esse eos homines de manifestis actibus confessios, qua res confessio in m non requirebat, Mel non intelligant quod dicunt: si enim de occultis delictis palam confessi forent, iam tum 'ansam dedissent inimicis ad obi'cienda sua sibi facinora , . - dedecore, quod morte magis vir sanae mentis fugere debet: ex quo confessionem minime apertam fuisse alis niliarepotest. Caeterum νt modus prioris confessionis priscorum diluceat, Tertulliani , qui de ea re luculenters in is libro quem de poenitentia scripsit, verba subi fiam, qua eis modisunt: Is actus qui magis Graeco voca Abdo exprimitur, ct frequentatur, exbomologeses est, qua lictis domino nostrum confitemur , nou quidem νι ignaro, sed quatenus satisfactio consessione disponitur, confessione poenitentia nascitur, paenitentia Deus mitiga--μur. Itaque exhomologesis prosternendi s humilificandi hominis disciplina est, conuersationem iniungens minfricordia isticem . Dei is quoque habitu atque victu, sacco er cineri incubare, corpus sordibus obscurare, ainimum maeroribus dei'cere sta quae peccauit, tristi tractatione mutare. Caterum passum potum pura nosse,pon vetrisscilicet, ed animi causa. Plerunque Nero iei ni a preces alere,ingemiscere,lachrymare, mugire Aesnodieque ad dominum Deum tuum, presbyteris aduolui, O aris Deiadgeniculari, omnibus fratribus legationes deprecationis suae iniungere, bac Tertul. Postremos quia visatis Deo faciamus: quodsit,aemnium acerdotis, cui si Draus commissa facimus fructus, νti Ioannes praedicabat, qui deceantpoenitetiam: nam, να prunus ait,
392쪽
DE INVENT. RER, Mroenitentiam iste agit, qui diuinis praeceptis mitis ct piariens, ct sacerdotibus Dei obtemperans, obsequiusuis oeioperibus iustis dominum promeretur. Atqui Innocentius tertius coni lituit, Ni qui iam doli capaces esse coepissientsi et tonsaepius, at semel quotannis confiterentur peccata illis sacerdotibus, qui eortim animartim curam haberent. ρ:hises νerae purgationis modus, vi quod dicto factove quotidie peccamus, i ud pura conscientia voce ,pijsque adiibus expiemus, non autem Iudaico ritu,arietis Iangu ne, aut more priscorum teda, sulphure, Nel aqlia. Insacris fere omnibus ethnicorum tres erant os purgationes, nam aut teda purgabantur oesulphure, aut aqua abluebaim iur, aut aere Nentilabantur. Triplicem purgationem Oui dius notat illo versu zTerque sene flamma, ter aqua, ter sulphure lustrari
Idem ter socios pura circumtulit unda, I. Spargens rore leui,&ramo felicis olivae, ULustrauitque uiros . . Item ovum usurpabant. Iuvenalis: -nis se centum lustrauerit ouis. sic in hoc delirabant: non enim corpus, sed animus est purgaridus, utpote cuius absque nutriatque renum,nem
ii primi instituerint horas canonicas, ac sanxerint H
psalmi a choro alternis canerentur,ac quam parum frusiser sit cantus in domo domini mollior atque delicatior,& ibidem de origine chori, &qui diuorum urias scripserint . . C A P. II.
Reces horarias siue canonicas, quas Nocat, Hi ronymus primus, Eusebio Cremonensii 2 ple-.
riss ali a qui cum eo *ixerat, instituissefertur' qui
393쪽
LIBER S EXT Vs. Asrφιibus diuinae in templis laudes caneretitur, Hex sacra patet hictoria, iluas patres deinde receperunt imitati cam. men Dauid e Septies in die laudem dixi tibi. Sunt aut aut tradant in primis diuus Cyprianus, morem colebrandi primam, te tiam, sextam, ct nonam horam a Daniele sumptum, quod ille ter in die positis humi genibus,
patrio ritu mane , hora lena ct nona precari consueuisset. Ita teste diuo II. ronymo tria sunt orandi tempora , mane, ides, bora tertia . cum Spiritu sancto asstati sint apostoli r exta , cum edendum est. Sic Petrus apostolus.
volens cibum capere, ascendit circa horam sextam in ca naculum orandi caussa. Noua, tum idem Petrus O Ioannes perrexerunt ad templum , precandi gratia. Fuit vel .
Hud priscorum iustitutum , cum apud istos sc oraret r, tene j puleio, qui libro fecundo ita scribit: cibus iam
rite consummatis, inchoatae lucis salutationibus religiosi primam nuntiautes boram persir mi. Matutinas procationes vocat hoc loco Apuleias non ineleganter saluta Mnes,ostendisque modum orandi diuisum in horas sacri iaetu legitimas fuisse. Postea, quod satis connat, Pelargius fecundus decreuit, vii eseptem canonicabore quotidie a acerdotibus recitarentur, νelutFraesens remedium humauς imbecillitati futurum, quo sicut iussus septies inidie , quemadmo rem ait Salomsn, libro prouerb. capite vigesimo quarto, forte per inconsiderantiam cadit. ita perorandi curam , toties resurgat , comMἰ H e. Sivgulis autem horis Gregorius prefationem dedit initium madω Dauid , DeYs in adiutorium meum intende, Domine ad
adiuuandum me festina: subiecitque Dinuum istum, Gl ria patri, filio, o spiritui sancto , de quo alibi dice-imus. Vt totidem etiam bors in honorem de are virginis. Potite recitarentur, instituit Vrbanus secundus tu .eoncilio,
394쪽
ς DE INVENT. RER v Metoncilio. 7siod in Galliis ad claromontem habuit; Ar His ronymus rogatu Damasi digessis alterium quod vocant, id e l. psalmorum libram in septem partes, ad numerum dierum unius hebdomah, ut quilibet dies certum psa morum numerum haberet, qui caneretur: quod ita di Eium nunc ex ipsius Damasi decreto in i inrubus templis linitur. Fertur idem pontifex omnium primus hymnum Gloria patri filio , o spiritui sancto, c. qui tribus diuinis personis redditur, ad extremum quemque psatimum adiecisse . quem in I Uceno conuentu prius editum,
nemorie proditum eri. Item primus instituit, Nic 'vus alternis psalmos caneret: quamquam non nemo tradit , id antea ab Ignatio episcopo Antiocheno institutuis fuisse, quippe qui per quietem audiuisset angelos ad eum modum vicissim psalmos concinentes: id quod unus vel alner a Dauid mutuatos esse videtur, qui, tine Iosepho liabro antiquitatum septimo, dicitνr septem constitutipe re
res , ct eos canentes ac precedentes irae subsecutus, dum arca Hierosolyma deportaretur. Vel Asapb imitarisunt, qui, visupra diximus, etiam apud Hebrμs, autor fuit ordinis eorum, qui Vasterent. Fuit omnino iam inde ab initio mos nostris concinere de rebus sacris, dicente Te iustiano ad uxorem: Quid maritus suus illi, vel marita uid illa cantabat e Id hodie apud Germanos cuυ primis seruatur. At diuus Augustinus libro confossisnum nono, ait Ambrosium Mediolanersem antintitem hunc canendi homuos O psalmos morem primum apud occidentales instituisseepopulos: quod non utique multum abhorret a sententia eorum , qui Damasio assignant: nam cum ambo Per idem tempus fuerint, ct quod νnus coepi siet, ab Hiero rotum haberi oportuerit, non iniuria ct ambo eius rei auto-
rei dici possent Verum qua visim iam tunc istud infuit
395쪽
LIBER SEX Tvs tum utile esse coeperit, idem diuus Augustinus libro Ja-irum confesοm decimo planum facit, quippe qui a Deo veniampetit, quod diligentius cantum, quam sacrorum verborum pondus attendisset. Sed hodie longe minus d republica nostra esse apparet , quando cantores nostri ita in templis constrepunt, H nihil vel parum praeter vocem audiatur , O qui intersimi intersunt autem quotquot ci- ωtas capit9 ei modi clamorum concentis, quo eorum a mes maxime calent, contenti, de vi verborum mimime currant. Vnde eo Nentum in , ut apud vulgus, ferὰ omnis diuini cultus ratio in istis cantoribus sita esse videatur. Ore dubio procul ex religionis Uu fores, in hoc modum adhibere, vel omnino ita eos instituere, ut canentes more potius legentium quam instrepentium , hymnos recitarent: quod diuum thanasium Alexandrinum epia scopum olim in dioecesi fuafecisse, Augustinus in praenot to libro attestatur, atque magnopere laudat. chorus a tem multorum vocibus conflat, ita ut ex pluribus una reddatur , fiatque concentus ex dipnis . autor Seneca,
Macrobius. chorum a , id en, latitia, dici aut mat Plato libro secundo de legibus. Ego vero dixerim huiusmodi cantica bene mania ex parte a veteribus ad n nras caerimonias esse translata, apud quos ad Omphomam sacrificabatur , tene Liuio, libro ab urbe condita nono , ubi ait tibicines solitos praecinere facrificiis. Sed mel id planius facit pes spondeus, ita rictus, quod in D crificiis libantes eo maxime uterentur: nam Graeci δ .libamina appellant . Numa Pompilius hunc pedem pontificium nuncupauit , cum spondet melo, ideri, cantu, patrios placaret indigetes. Praeterea thure ιλ sensis a tamitas, tibicinem Jondeum canere iubebant, H
396쪽
duabus longis θη bonise quas duplicibus o iugibus viruribus , prospera deorum νoluntas firmaretur. Sic Cia .eero tradit publicam mulierem, cum Niobenti iuuenes eius fores frangerent, admonuisse tibicinam, vi spondeum neret: quod cum illa fecisset, tarditate modorum Ogra xitate canentis, illorum furorem confedasse. Meminit huius rei Quintilianus in primo de institutione oratoria . Sed ad Damasum redeamus. Is quoque instituit, τt ad singulas horas canonicas recitaretur, pressa tamen νοc symbolum, quod ad disserentiam lismisymboli, vuL. breuius ct apostolorum appellatur. Uitalianus vera canendi modum inuenit decentispinum, quo omni sacri canerentur, quod ante eum Gelasio oe Gregorio etsi non η mo assignat, adhibuitque ad eum organa. De eiusmodi musico instrumento assatim tradidimus supra libro primo cap. xv. cum de restrumentis musicis tractatum est. Via tardiuorum quas lectiones appellamus, Paulus Dias nus ct Isuardus monachus circiter annum salutis D c c c. rogatu Caroli Magni scripserunt. Et quoniam cum alias, tum praesertim imperante Diocletiano, Damasus ct E
sebius te latur , ad decem oe septem Chrinianorum millia, diebus tantum triginta, per diuersas prouissus Hictasupplici'sfuisse, dissicile erat singulorum vel ktas describere, vel diem testum cuilibet dare, illi propterea composuerunt lectiones, quas appellamus, quemam tribus pluribus, confessoribus, quos Nocant, νήνirgin Dus conu irent, quas patres de concili' sententia poItea comprobarunt , certisis diebus, qui ipsis diuis sacri haberentur,recitari inter horas camonicas mandarunt. Posthse indam preces alias instituere, quaedam mutuati ab his sanonicis, quas ad distinctionem suarum, manas V pestaruant: la
397쪽
p est runt: nam Benedictus suis monachis certum stro Modum praescripsit, item Bernardus suis,Dominicus fuiss his ct singuli prouinciales anti lites idem feceruris, ut hodie ali' alias preces addant, ct id facitam fit, vel R . manorum pontificum consensu , qui nihil reguere volite
ruat, quod diuinam augeret cultum. De initio ieiunii & primo eleemosynae usu, ae ibide quale
uerum sit ieiunium atq; de ieiunij adueicis,que uocatat, quadrages: mae uario primordio, &unde dicta sitius in mae quartae cinerit, quatuorq; teporii instituto. CAP. IIL
Ocet diuus Augi f. in sermone punquagesimoti no, de tepore, ad fratres, precibus , de quibus iam abunde supra diximus,duas ese alas annectedas ieiuniu, ct eleemosynam,hoc est, πt vocamus,largitionem misericordie causa inopi facta, quo celerius in coelum ad lare,id est, Deo longe acceptri Me feri queant: quia bonae fiunt istae preces, uti in Tobia esl, quas ieiunium O Aeenet sua comitatur. Ieiuni' initia ab orbestatim condit actum es , eum primis nos iris parentibus in ansvenis a terrae parte, cui paradisus Graia voce nomen fuit, constitulis i terdicta es arbor, a qua abstinerent , ut sic temperando , beatissimam vitam degerent malorum omnium expertem, terra suasponte ferente omnia, O Deum creatorem suum. I iritu, uti minus mole corporea onusto, facilius colerent .. 0,ut Ambrosius ait,primus mundi usus coepit a ieiunio: qui in lib. de ieiunio ita scribit: Quinto die produxerunt aquae repentia animarum, O volatilia uolantia super temram,o adbvcseruabatur ieiunium. Sexto die bestissim
eatae , O cum bestiis orta edendi potestas, ct Uus esi ramrinde lex de ieiunio lata est,poenaq; uiolatori indicta . Da nihil prius Deus praescripsit homini, quam ut abistis ret. Atque ieiunis rudis fuit origo. Ceterum abstinentia haud disrumna fuit: non meta post commiserunt, ut ab
398쪽
DE INVENT. RERUM am, credo , precum alam experirentur: quapropter an caelo essesibi videbantur, amoenissiso domiciliosedes illa beatiore expulsi,sese nudo ubito repererunt, actum primum alienis opibus egentes, a . Deo pelliceas tunicas
accepere, quibus operirentur, inde rerum omnium magis
indigentes solum laboriose vertere, O per sudorem acarumnam vitam agentes , expectarefructus terra, qua
iam cohibita nihil νltro amplius ferebat coacti t. Subino morbus, tentareq; coeperunt frigora O aestus insueta corpora , sicuti oraculum pudixerat ea vita incommoda adeunda esie, si minus diuine legi paruissent. Et hinc Mud eleemosyns Uus esse coepit, qui inter omnes gentes . tangum deinceps increbuit, quantum pauperies Mnper serpsit. Sed hanc non νno humanitaris vel liberalitatisgenere metiri licet: quodcunque enim charitatis edicium in altem prsatur, id eleem 3na . celerum Moses primiis eleemo6ns dande Uum introduxit, dicens, ut is
Deuteronomurextat: deerunt pauperes in terra b bitationis tus, idcirco ego praecipio tibi, νt aperias nulanum fratri tuo egeno pauperi, qui tecum versatur in terra. mod vel cMRIsTus approbauit, chm i quis : Date eleem 'nam, O ecce omnia mumda sunt v bis. Et rursum alibi r Vendite quς possidetis, o dare eleemo nam . Magna nempe ris eleemostyns, cum in ea tam bene omnia bona no Ira locata Nelit Saluator. Sed quibus danda sit, audi diuum Hieronymum,cum Sabati re docentem, dicentem , Vade,uende omnia tua pauperibus. Pauper non utiqMe ille, qui mendicitare e squallare cooperatis est, ct tamen non recedit a uistis,sed qui bonus en sec Hieron. Et Salomon: Da misericordi, O
' nesus ias peccatorem.Illis igitur,te se etiam Ambrosio, Posscimus ignaue potituiquam ex nec state inlatim de
399쪽
. II BERZs Ex TV s. erogare, debemus considere, vi bene agant, at eos ota iurgando com onefacere, νι sine vita ignaura, velint in sudore Nullus, sicut diuina iubet iustitia, quaeritare victum, esse panem suum. Et baec H magis pia oe lutorior, eleem yna ritualis nuncupatur. Es tamen con muniter danda eleemosyna omnibus egentibus, qχando ea non tam accipientibus Dam dantibus prodest. Sed de i tanto iam agamus. Manauit ita ieiun ratio a post ros: enimuero carnis,ac xivi Uus ab Adam ad Noe Unignotissfuit. Cibo se abstinuit Moses x L . dies, ei inui Helias, θρostremo saluator noster.totidem. Item Plini scitis Iona propheis opera O cohortatione , paenitentibus per ieiunium venia datur. Ita Iudai abstinere consueus runt, quoties a Deo opem aduersus calamitates imploret is re,aut eum iratum placare, νel aliquid rasi vitae necessarium rogare, seu acceptorum beneficiorum memoriam. vel dies festos agere voluisseat. Demu zH χ i s T vsis ieiunandum esse, o ieiunandi modum innit ut, cum apud Matth. cap. vi. dixit: Tu νero cum ieiunas, unge caput Drum, faciem tuam laua, ne conssctuum sit hominibus te ieiunare,sed patri tuo, qui est in occulto, O pater tuus qui videt in abdito, reddet tibi in propatulo. At ieiunis videtur nomen inditum ex intestino, quod ieiunum dic L. rare quia teste Cornelio Celsio, lib. rri r . numquam quod accipit, continet, sed protinus in inferiores partes ventris mittit 1 hoc argumento, ut more ieiuni intestini, minus nos' 'cibis oneremus, cum abstinemus,quodproprium contine is i tis est. Perfectu autem ieiunium seruat non quia carnibus tantum carnan abstinet, id quod vulgus absolutum ieiu-' uium existisnat, sed qui simul et os dibus aliquid adimitii ut minus permittat ira, quam soleat, minus Dperbia k- 'ris cupiditati, nihil νοluptati. ac patienter ferat, se quido a s .duers
400쪽
318 DE INVENT. RiRVM. abluerit inciderit. Fraechmnia Epictetus Stoicus verbis, quae freq'entis me urpabat pulcherrime coinprehendit, sustine, oe Alline . Origenei se bane staresententiam, Vis, inquit, ostendam, quale te oporteat o stertinare ieiunium e ieiuna ab omni peceato , nulli in cibum
sumas malitiae, nullas capias epulas voluptatis, nuro vin , ailuxuriae cocalescas,ieiuna a malis actibiis, abstitie a missis αἰ Iemonibus. eontine te a cogitationibus flessimis, noli eοη- ia ingere nes furtivos perueris doctrinaei non concis Ras i
fasiaces philosopbis cibos , qui te a veritate seducant: talo Rieiunium Deo placet. Vt igitur ad hanc tanti praemis mes. Husaeptas vigilaremus, ad caelestium bonorum gustum venisexemurfrequentius, apostoli volentes Christianos imi- ikraturos esse Saluatoris asstinentiam, instituerunt in qua 'vdraginta dies ieiunium ante pascha seruandum.Id esse γω, βνum testis est diuus Hieron. in Epist. ad Marcella aduer l .fιs Montanum, qui plures Padragesimasseruandas pra- udicabat, scribens : Vos νnam quadragesimam secundum traditionem Amistolorum, tempore nobis congruo iei namus, illi tres in anno faciunt quadragesimas quas tres passisint Saluatores, non quo re per totum annum, exce- ηpta Pentecoste, ieiunare non liceat ,sed quod aliud sit ne- 4e Pate,aliud vol tite munus osseso. reliqua Imo, sichosiostomo crediimus, ipsius c u R t s T i mmtutum .esse uidetur,qui homiIia decima ingenesin de ea ne ita scri bit: m quemadmodum in Mis puplicis suntflationes in
diuerticula, tu quibus fes viatores res' irant oe quie- .fiumi, Ni alacrius postea iter suum cenjiciant: ct sicut hin marisunt portus, Ni in eos se recipiant naregantes m Ventorum impetus conquiescat, en sc iterum nati