장음표시 사용
241쪽
sutura sint . . Quid proer tio liberorum, ,, quid propogatio nominis , quid adoptiones λ liorum, quid testamentorum diligentia , quidis ipsa sepul'oram monumenta, quid elogia si
,, gnificant, nisi nos satura etiam cogitare . , . ,, Inhaeret in mentibus quasi saeculorum . quod is dana augurium i futurorum Tusculan. quae se. ,, n.' ιέ Sed ut Deos esse natura opinamur, , , Sic Permauero animas arbitramur, consensu M omnium gensum c d Leg., lib. a Cum doti animorum aeternitate disserimus, inquit Sen is cis, non Yst momenitam apud nos habet eon M semus omnium gentium, aut timentium insin.
,, la di pidi popolare, inquit Diderot, che ii do-
,, gma deli 'immortalita delI'anima ι niente piu,, universalo che l' aspet agione di ues altra vita.
Porro tam constans et universalis consensus est invictum veritatis sergumentum , siquidem noni potest nisi a natura provenive, cum nullis possit se erroriS eau Sa , quae dogma tam eupiditati-hus adfersum apia omnes invexerit, M. evidens est. Quod si co e u A omnium naturae vox is QSt, omnesque, qui ubiquo sunt, consentiunt
Gλ Ex conscientiae testimonio. Psouh bene veImalo agimus ,. exyprimur se su& gratos vel nyatos, quamvis nullum . tesbem acti ocium habeamus,
nihilque a legibus timendum sit ; ideoqtae hellti
Seneea; mula conseientia saepe tutis. St, --
cura numquam Porro sensus illi probant invi i
242쪽
cte mercedem aliquam virtuti, vitioque poenam esse tribuendam, cum a natura Pro Veniant, ut Dote generales, constantes et insuper iles; ergo, cum id non semper in hae vita efficiatur, neces.sario altera sutura est . . -
' Ex absurdis oppositast, ententiae. Illuci Systema rejiciendum est quod societatis sundamen. in Subvertit, quod omne virtutis In Ita mentum, Omne vitio fraenum, omne Solarium in 'o Vertis, omnem denique securitatem tollit; si quiueminu. mano generi ruinam apparat, Proindeque rea toris optimi sapientisque Legislatoris Prorsus a tributis et voluti ossiciis adversatur , ut cuique manifestum est; porro tale est systema rejic ensalterius vitae dogma, ut salentur ipsimet a' er sarii. Togliele agit uomini, Inquit Volta ire , is i 'opinione di uti Dio rimuneratore e vendi a se tore, Silla e Mario si hagnerauno con deli Zianel sangue de 'Ioro conciliadini; Augusto eme Dido sorpasseranno i furori di Silla; P erone or . dinera a sangue freddo i assassinio della propriamadre Vide aliorum testimonia a puci uero uter ait. hist. de la Rel ., tom III, pag. 23o P.
Uno verbo, perplures sunt in hac vita qui Ordinem a Deo intentum pervertunt , qui Suas Iu .clinationes alio quam ad finem suum detorquent; ergo cum illi, per voluntatis conversionem, Ordinem Saepe nota restituant, Deus ipse debet utpote Summe providus, illum in altera v Ita resti. tuere, Proindeque vitio poenas instigere, variu-tique tribuere mercedem . O . i' Mens humana pendet a corpore ut exi. Stat, ergo cum eo simul interire debet o Resy. Neg, ant. Mens enim plane a corpore diversa est, siquidem simplex est, corpus vero compositum ; porro iacito concipitur Suhstantias omnino diversas separatim existure. ,, Ρ utamus, ,, inquit Plato, seorsum quoque a corpore an .is mam solutam ipsam, per seipsam existere. ιnis Phaedone Praeterea meus, si nullum cor
243쪽
ISEcTIO H. 23 pus haberet, ad res spiritales contemplandas magis esset expedita , siquidem ab earum meditationem per sensationes di Strahitur; ergo non indiget corpora ut existat. Hinc facile puros spiritus absque ullo corpore concipimus p Proindeque Deus qui ment m per Suam voluntatem cor pori cotijunxit, eam separatam ConSerVare Potest . Et vero si corpus non anni hi latur per se Parationem, Cur anima potius existere ceSsaret Inst. Mens est substantia incomPleta ; ergo non potest absque corpore exiStere. Res . Dist. ant. Est substantia ineompleta eo sensa quod ad hominis integritatem corpori coniungi debeat, conc.; eo Sensu quod Sola ESSe nequeat , neg. Mens humana equidem hominem inisi egrum non constituit, sed est tantum pars ejus constituitiva quae regendo corpori destinatur, ut nemo diffitetur; at ex eo minime Sequitur eam solam existere non posse, eum corpus ipsum
Post separationem nou Pereat; Sed aliquandiu E. tia in integrum subsistat, et posica tantum dis 4 solvatur, quod menti contingere non Potest, ut Pote quae spiritalis sit. Obj. 2' Mens propter corpus creata est, ergo
cum eo perire debet . R P. Neg. ant. Mens humana Praeeipue Propter Deum cognoscendum et diligendum creataeSt, non autem Praecise prOPter corpus; imo potius corpus creatum est ut menti mi uistraret, ut satis constat ex quod sit menS naturae longe Superioris ad nutum suum moderetur, ipsius vero impressionibus resistere queat; et tandem ex eo quod meus ex Se capax actionis, corpus autem iners omnino Sit. Praeterea quamvis mens regendo corpori destinata Sit, et ipsius conservationi invigilet propter leges conjuractionis a Deo institutas, id unum inde concludi potest, scilicet corporis naturam exigere ut regatur; atque hanc curam menti ideo commisSam esse, quod curare debeat instrumen-
244쪽
tu in quo utitur ad aliquas functiones humanas exercendas, minime vero propter illud creatam esse; et etiam multo minus eam propter hunctantum siuem esse creatam. Ad quid enim inservirent tam sublimes illius iacultates, notitia honi et mali , potestas unum vel aliud eligendi , invictumque illud soliditatis supremae desiderium rQuem finem intendisset Deus, cum haec Omniumenti tribuit, si nihil ultra corpus ad . ipsum
Pertineret pO . 3R Mens humana sequitur omnes ViceScorporis ; ergo cum eo etiam perire debet. RESP. I' Neg. ant. Probavimus enim, ubi dementis humanae simplicitate, non raro corporis statum in animam nullatenus influere, Si quidem PerSaepe meus unita corpori infirmissimo perspicacissima intelligentia donatur.
Re3P. 2' Neg. cons. Quamvis ex unione Sem Per nasceretur communieatio haec assectionum , non PoSset concludi mentem cum corpore in taetrire, siquidem minime probatur eam communi cationem esse essentialem. Corpus tantummodo
praebet his assectionibus occasiouem; at illae an sectiones in corpora et mente omnino diversae sunt, ut evidens est; ergo minimo probant ea na-dem utrique substantiae destinationem esse asSi gnatam, adeo ut, una intereunte, altera sublimioribus sacultatibus donata interire debeat. O . 4' Mens humana essentialiter cogitat, at qui sine sensibus cogitare nequit; ergo debet cum
R P. I ' Negant maj. quicumque, Post Lo-ekium, contendunt animam ideas suas ope Sensuum acquirere, ideoque unu in ex his principiis in hoc systemate salsum est. IR Negant min. quicumque, post Carthesium ,
contendunt animam essentialiter cogitare; proindeque objectio haec dubio saltem si non salso principio fundatu .a' Certum videtur animam , utpote activam ,
245쪽
sEcetro II. 239 sola reflexione cogitare posse, et sui ipSius, Suae cogitationis ideam sine corporis inertis admini. culo habere. 4ψ Ιmo dissicilius eoncipitur corpori unitam mentem, quam ab eo Separatam cogitare. Mihi quidem, inquit Cicero, naturam animi intuenti multo dissicilior occurrit cogitatio, multoque obscurior, qualis animus ita corpore sit, quam qualis cum exierit, et in liberum coelum venerit.' Cogitatio substantiae mere spiritalis aliquatenus
concipitur, captum autem nostrum suPerat cogitatio sensuum ope, tamquam causa neceSSaria
menti proveniens. Hinc satetur ipse Baylius Deum menti separatae cogitationes, imo et Sensationes imprimere posse Dict. crit. art. Mut . 5' Quamvis mens humana sensuum ope in diis geret ut cogitare possit in hac vita propter ipsius Cum Corpore unionem, quis inde concluderet ea In Solutam absque Sensibus non posse amplius cogitare Z Quis autem asserere non possibilem es- Se alium statum, aliumque modum cogitandi Obj. 5' Si mens corpori superesset, non tan tum ipsius dissolutionem reformidaret; ergo et c. Rem. IR PIurimos esse qui, nedum res Ormident, imo potius optant sui corporis interitum. α' Deus naturalem indidit mortis formidinem, ut mens certius et facilius conservationi coreo.
ris sibi crediti invigilaret; proindeque formido haec concipi potest quin mens simul intereat. 3' Mortem homines refugiunt ob incertitudi-
Nein sui status suturi, ut omnibus notum est; Proindeque ex eo potius confirmatur alterius πέ-iae , Praemiorumque et Poenarum certitudo. Obj. 60 Pulcritudo virtutis, pax et securitas conscientiae iustis remunerandis sufficiunt; stia muli vero et criminis exagitationes improbos sa iis Puniunt; ergo non requiritur altera Vita. ReSP. Neg. ant. 10 Virtus non ipsa sibi me ces est sussiciens, tum quia plurimas et Saepe
gravissimas dissicultates superandar habet, tum
246쪽
diis sensus ills paeis jucundissimus non eat
semper comitator, nec omnibus sensibilis estitum quia nullus esset, nisi Speraretur altera vi.
si tum quia Fublimior virtutis actus, ῆilae sei. lieet propter Deum amissio, nullum in hae b1.pothesi praemium haberet. Et aliunde testatur, experientia Perplures iustos ita miseriis tum in. ternis tum externis assci, ut ne minimum qui, dem felicitatis sensum habeant. a Nec etiam sibi vitium poena sufficiens, tum quia suas habet illecebras, quibus improbos mala delectet; tum quia nullae forent exagitatio nes, nullique stimuli , nisi foret altera vita, in qua vitium puniri clebeat; tum quia non Semperii magis stimulis punguntur, qui plus pecca Verunt; tum quia scelus eo minus deforme est, eo securius admittitur, quo frequentius ι atque ideo
Sequeretur amprobos eo minus puniri, quo See Iestiores sunt, proindeque semper magis ac magis esSe Peccandum, ut, stimulis consuetudine
obtusis, Poena minor evadat; quo quidem nihil absurdius . Aliunde perplures esse constat omni.bus sceleribus inquinatos , qui suum quam justorum statum malunt; quique Proinde non Satis iis omnibus puniuntur . - Inse. Vitium per anni hilationemr Satis punire. tur; ergo non requiritur altera vita. Rem. Neg. ant. x' Quia annihilationem desiis derant impii, ut poenas effugiant. 2' Quia nuIIum sui sensum facit, proindeque non est Proprie poena. 3' Quia vitio et virtuti communis esset; porro exigit Dei bonitas, justῖtia et Proinvidentia, ut meliorem iusti quem diligit et a quo diligitur, quam improbi Divinitatis ipsius
contemptoris , conditionem efficiat. 4' Quia ea stem foret in omnibus, Sive plus aut minuS PEC- eaverint; porro exigit sapientia et justitia , ut proportionata criminibus poena rependatur , ut ipsim et quotidie conclamitant increduli . Nuue autem examinandum est utrum mens ita
247쪽
. SECTIO II. a tcorpori Superesse debeat, ut omnino sutura sit immortalis. Porro duplex immortalitas distinguitur, una ab intrinseco, et altera ab extrinseco. Prior huic tantum enti competit, quod a se musam et principium habet existendi; proindeque non competit menti nostrae quae, licet in se nullum dissolutionis contineat principium, ut Potct quae bit omnino simplex, suam tamen existendi rationem ab extrinseco desumit; atque ideo Statim existere cessaret, nisi enim Deus per voluntatis actum positivum in quolibet instandi conservaret. Posterior autem ea est quae competitentibus a Deo in aeternum. conservandis, et de ea quaeritur utrum menti nostrae comPetat.
- : PRO PostTIO ILImmortalem esss animam nostram, ac Proin aeternam fore miatorum Poenam , justorumquabeatitudinem, solo lumine naturali constare
potest; sed illud insuper aluctoritate fiat γο-
Prob. Prima para. Omnes populi etiam veteres et pagani, in admittenda mentis immortalitate,' Concordes et unanimes suere, ut jam Patet ex dictis in prima propositione. M Cum de animorum aeternitate disserimus, inquit Seneca, non leve momantum apud nos habet eo Sensus omnium gentium, aut timentium inseros aut colentium . , , Certum est enim omnes populos poenas
vitio infligendas, praemiaque tribuenda virtuti , non per tempus quoddam fiuitum, sed per totam
aeternitatem, credidisse L Ortalem animam , et post dissolutionem corporis subsistentem, quod Socrates somniavit in carcere, Indus, Persa, Gothus, aegyptius philosophantur, S. Hier. vis ad Heliod. Atqus hinc Virgilius de Theseo in
Tartaris detentor is sedet, aeternumque sedebit
248쪽
ro generalis haec et constans opinio non potuit aliunda quam ex ipsa natura provenire, Cum Cupiditatibus adversetur': atque ideo tot hominum reserat eam negare 3 ergo , etc. Aliunde omnes homines, natura duce, Sem Pi ternam conservationem appetunt; omnes in aeternum existere desiderant, et senSu quodam naturali anni hi lationem refugiunt, adeo est ab ideis nostris aliena; porro se usus generalis, cou Stans et insuperabilis, non potest esse errori Obnoxius, alioqui Deus ipse nos deciperet; ergo, etc. Praeterea nemo est qui non appetat felicitatem COI Stantem et Perpetuam, proindeque eoiipso Perpetuam exi Steutiam. ,, Uu ESsem, Ch NMOl , , , inquit D. de Bona id, per clo solo eli' esistes , H VuoI E Si Sterct, e nou puo non voler ESiSterct,
invictum et naturale selicitatis existentiae necessario suum essectum sortiri debet, cum a Deo Proveniat, qui sane non illud sine causa omnium mentibus indidit; ergo mens humana omnino immortalis est, et numquam peritura, proindeque Perpetuo durabunt tum virtutis praemio , tum vitii poenae, quia, semel positaimentis aeterni tate , non minus certum est illam in eo statu Permansuram esse, in quo Sese voluntarie constituerit; si quidem nullum medium Supererit, quo P sit adhuc finem suum assequi : ,, ImperOcche, , come I ' uomo , inquit D. de Ia Mennais , En - ire rebbo egit in societa con Dio 7 Per se stes-
,, SO uol puo certamente, dappoiche non puo egli, , flargar Dio ad illuininario, ad amario, ad uni r- si cori tui; e Dio neppur egii pub volerio, is dacche non puo amare it male, nh volere ilis di sordine, o la Sua propria disi rugione. Dun- , , que, tanto che Dio Sara Dio, tanto che si
is amera come Principio d' ogni persegione e d'
249쪽
, , Separa Zione, una VOlla accaduta, e sempiter ,, na .... QualSiv Oglia Imitamento e d' aliora in
,, pol impossibile; perche I 'uomo non Puo gla
, , che Id dio ribultandolo con tu ita la sua giα,, bt Zia, non puO volergli imprimere alcuri mo- , , vimento verso di lui Essai fur P indis. etc., is tom. II. Pag. II u. . Homo quidem in hac vita ad Deum redire poteSt, quia ita Statu viae tantummodo constituitur , proindeque licet a ia sua recedat, num- quain a suo tine et termino plene separatur; in altera autem vita, non tantum a medio finis assequendi , sed etiam ah ipso mei fine Iongo recessit; atque ideo in statu completae deordinatio iatiis cotistituitur, nec ulla restat ad sinem via, si quidem Omnis cum Deo commu uicatio, sine quo nihil homo potest, penitus intercepta eSt. Prob. secunda Pars. Nulla sere est veritas quae Saepius et sortius in scripturis inculcata sit, . quam Praemiorum et poenarum aeternita S. , , Ibunt, , hi ita supplicium aeternum, justi autem in viri tam aeternam Math. 25, 46 . Bonum est ti- ,, hi claudum introire ita vitam aeternam, quam
, , duos pedes habentem mitti in gehennam ignis is inextinguibilis, ubi vermis eorum non mortis, , tur ; et ignis non extinguitur Marc. 9, 44 . o Qui non obediunt in Evangelio, poenas dabuntis in interitu aeternas D. ThESS. caP. I, 8 .is Quibus scilicet peccatoribus procella tene-
, , brarum Servata est in aeternum eρiSt. Iudae.
,, in Saecula Saeculorum OC. CaP. 2O, M. I ,, σι CGP. 22, P. 5 ,, Porro Omnia haec verba, toties repetita , aperte designant Poenas aeternas
et Praemia sempiternar atque ideo ab Ecclesia
250쪽
et SS. Patrihus iti hoc sensu perpetua traditione
intellecta Srint. O . 1' aeteriaitas poenarum cum ratione Pugnat ; ergo non est admittenda . Rem. Neg. ant. I ' non enim probari potest aeternitatem poenarum repugnare, nisi Plane concipiantur tum iurium Dei natura, tum ejus dominii supremi exigentia, tum gravitas Peccati; quae quidem omnino rationi impervia Sunt. G AD Provare, inquit D. Nonnotte , cho la punietio, , ne eccede ii delitto, hisognerebbe conoscerne
2' Peccatores in hae vita sitiem suum ultimum in creaturis constituunt; atque ex eo ProrSUS et quidem Voluntarie a Deo recedunt , Proindeque potest Deus eos ad se per aeternitatem non attrahere, ut evidens; porro poena Praecipua con
sistit in hac impiorum a fine suo Separatione, quae jam omnino consumata est, et quidem essectu Permanenti , per solam hominis voluntatem. , , Cosa Dio, inquit D. de la Mennais -
, , Sat, etc. tibi Suyra , non altrimenti concorre,, at castigo deli' uoino colpevole, che abba udo , , nandolo Ia ov'egii si e posto, o ove di mora volontariamente. , ,3' Poena tamdiu durare potest, quamdiu Pec- . Catum non expiatur; porro non re Pugnat Peccatum per totam aeternitatem non expiari, tiam illud potest Deus non condonare , Si quidem condonatio mere gratuitum est beneficium; et homo
nequiti illud expiare, siquidem ad id non sum-ciunt cujuslibet ereaturae merita, ut evidens est.