장음표시 사용
201쪽
Sed quid ego omne malum,mundi P,hominumq; maligni Prudentivi. Hostis ad inuidiam detorqueo, quu mala nostra Ex nostris concreta animis, genus, & caput Sc uim Quid sint, quid ualeantiumant de corde parente Ille quidem fomes, nostrorum causa malorum est. Sed tantum turbare potest, aut fallere quantum Nos uolumus qui decrepito suggesta leoni Armamenta damus,friget fera, futile frendens,
' Humani generis ni per suffragia gliscat
Gignimus omne malum proprio de corpore nostro. Hinc beatus Hylarius apud Augustinum lib. ii. contra Iulianum nos contra diabolum uictores iacit, quando non accedit uoluntas. Ηγlarius. Tanta enim inquit δέ tam admirabilis in nos misericordiae dei bonitas est,ut per quem in Adae offensa generositatem primae 8c beatae illius creationis amisimus, pereurursum id quod amisimus o tinere mereamur:tunc enim diabolus inuidens nocuit, nunc autem cum nocere nititur,vincitur. Mouet enim per infirmitatem carnis nostrae omnia potestatis suae tela cum ad lasciuiam accendit, cum ad
ebrietatem illicit,cum ad odia stiniulat,cum ad auariciam prouocar, cum ad caedes instruit,cum ad maledicta exacerbat. Sed cum per firmitatem animi, horum omnium surrepentia incentisa reprimuntur,emundamur a peccato,per huius uictoriae gloriam.
Chrysostomus quoq; serm.h. in primum cap. ad Ephes. prolixa
oratione demonstrat,neminem ad peccandu cogi possetnona dia- cir sistori bolo,cum ira nobis stimuli instar indita sit, ut dentibus aduersus euisendamus,& uehementes aduersus ipsum simus: Non a natura, adeus ita creauit,ut nulla peccati necessitatem haberet, sed potius sominaria qusdam ad uirtutem sibi indita:Non a cocupiscentia, cuius tyrannide facile sit compescere.Ipse uide Iocum quem breuitati st dentes non potuimus hic inserere totum. Idem Homil. M. in xxv. cap. Matth. Ne desperare faciamus inquit etia uirgines bonas,quia diximus per concupiscentiam animas fornicari. Sciendum est,quod aliud estconcupiscere,aliud uella. Cocupiscere passionis est,uelle aut
202쪽
CONTRA HAERETICOS DEFENSIO 1 s
tur,dum contra hoc nostrum quod a iusticia deficit, illo nostro qd
ad iusticiam proficit,dimicatur,ut uincente, prosectu totum surgat in melius: non uincente,desectu totum vergat in peius.Quae sentctia est Augustino in omnibus fere libris perpetua.
Sic Basilius Magnus in concione de hoc dicto: Attende tibiipsi.
Item quaest. xxx .earum quae compendio explicantur . Sic R Am-hros. multis in locis,&patres reliq,qui ea de re mentionem fecerunt: nec est Ula Ecclesiasticoru scriptorii discordia,& spectant fere oes in sententia ChryQst. HomiI. xii .in v. caput Mat. ubi de diuisioe uolutatum aie dc corporis ita ait: Sicut duas in nobis habemus naturas, animae scilicet& carnis,sic duas habemus uolutates,una animae, alteram carnis:duas iras,unam animae & alteram carnis:duas concupincentias, una antinae & altera carnis. Et natura quide carnis,n5 potest Duplixis bost ab his omnibus separare, quoniam non est in arbitrio suo creata, mine volare uenundata est enim sub peccata. Anima autem in arbitrio suo cre- tas, uva ave ala e,secundu legem iusticiae dei, propterea potest de non irasci fi mα, git crauult.& non concupiscere si uult. Quando rgo irascimur S concu- ς mi i- piscimus, si displiceamus nobis,& festinemus reprimere uel iram,uclconcupiscen tia nosti ἀ,manifestu est,sia caro nostra irascitur,aut cocupiscit sola non anima nostra. Quando aut coplacemus nobis in his, dc decrevimus si poterimus,nostram implere iracundiam,vel concupiscentia nostra,tuc Naia irascitur,dc cocupiscit simus cu carne. Propterea deus non mandat carni quae mandat. Quis enim sapiens illi Animae nostponit pceptum,qus no potest obaudiret' Sed ad anima Ioquitur, 3c curei rictum animae mandat. 4 potest deo in om nibus obaudire, q potest etia car- ol, Non conane irascente&co piscete,ipsa nec irasci nec cocupiscere &c. prose- cqis i quitur etri rem ista Ionga oratioe ostendes, carnξ no esse in arbitrio suo creata, atq; adeo sua cocupiscetia no peccare,regi aut ab anima ncuius potestate est carnis cocupiscentia uel uti uel abuti. Vnde uides di, jLector,il longe a sanctis patribus, noui isti dogmarists aberret. Eat dimidiarii
ergo nuc Philipppus &lapidea heologos affirmates concupiscen Theolores. tia illa carnis,quae in baptizatis manet,esse adlaphoron, persuadeatiu assereviri 'suis hoc sentire patres, quod ipse in Apologia hac de re nuga' concupisceratur. Sed ignosce huic domine Deus, δέ ne statuas ei hoc tiam ede imbb iiii peccaturi dicuntem
203쪽
x. . IUDICII VNIVER ET CLERI COLON .
peccatum, quia nescit lapidator iste ueritatis,quid faciat. Putat se Scin rebus theologicis posse rhetoricari u quidlibet affirmare pro uero,4d oratione queat uilacri probabile,quanquam ut istud probabile uideatur, nunquam effecerit. At qua tandem Bucerus uenia dignus erit non eadem docens quae sentiat,si non ignarus ueritatis,eam pertinaciter dc studiose oppugnat qui prudens ciens& uolens suscepit erroris mali patrocinium Atque ubi se comperit patrum suffragiis Baςςm sis destitutum, scripturas sacras miserabiliter torquens, ingenti nec in βήgij si i nus scelerato ausu os tollit in coelum,in deum, prouocat ad spiritum ptμ fhtμ sanctum, quem utinam non praeter suam ipsius mentem tam uane. S tam contemptim di irreligiose statueret erroris ac perfidiae suo ma-
Deperfidiae. Sed quorsum in eadem comentatione, obtexit errori luo Uliri stum quasi de hoc sit disceptatum utrum extra Chrm,uel in Chri-Buceri tergi sto .possit homo non repugnare deo. Testatur inquit)spiritus
ης se ψ Ductus utis aperte in bisscripturis, hominem extraobri ' '' Isum non posse aliud quam repugnare deo. lam antea di erat, homines propter naturam sam perversam reluctare deo, nec aliud posse. Nuc dicit, propterea deo reluctari, quod
agunt extra Chrisum. An haec sent prorses eadem /Quid facit
ad naturam agere in Christo uel extra C hristus enim non naturam chri Τ mutauit, sed uoluntatem correxit, ait Chrysost. in Comentariis Vi. ' eapiti, ad Rom. Omnium quoq; Theologorum sententia est, pec Ehἡ catum non auferre naturalia,sed dona oratuita.Quod si definire uo, ii Iebat eos qui sunt extra Christum,quid naturam nobis comemorat 'p'' & aceusau An quibus est natura deprauata,sunt statim extra Christum Nobis o Bucer omnibus est deprauata infirma & corrupta natura:an videmur tibi idcirco omnes esse extra Christum Rursum,si tales af latos Ethnicos qui sunt extra Christum uolebas non posse non recit Bμςr pugnare deo, laur Bonnneses quibus scribis,dicis propter naturam z. ος si suam corruptam non posse non repugnare deo An sunt tibi Bo
nenses oes Ethnici qui selices Abeati essent si licuisset eis Bucerum
204쪽
Nunquam uel uidere, uel audire. Verum hic quolibet se uertat Bucer, prodet doctrinae suae Inconstantiam.Siquidem extra Chrinsunt gentiles,ludaei,&impii quit. Sunt item extra Christu haereticiachismatici&scelerati Christiani, di mancte carne,mancte naturali concupiscentis Iegemanete utriusque natura,pollunt hi rursus per poenitentiam ad Christum rc uerti, Perplexusta' illi uero in eund- regenerari,quibus faetis,erunt in Christo licet de inconsim prauata sit eis omnibus natura. Utrumlibet iam eligat Bucer, tales Bucolis repugnant deo:an non Uidemus in omnibus istissimul & naturam deprauatam, Ac nihilomninus haberi Christum. Si non repugnant deo ga agunt inChro rustra accusauit natura corrupta. Vox eius est,
dioposse aliud quam repugnare deo, asscripsi naturae correptae, culper peccarum originale facta est deo rebellis.
Si repugnant aute, licet sint in Christo, frustra in eodem contextu,
excipit eos,a agunt in Christo. TVtatur spiritus ηαου quif9 hominem extra Christum , non pose aliud quam res
pugnare deo. En haec est aduersariorum constantia,hsc est noua illa doctrina, quam spiritus qui Bucerum agitat testatur. om peccatsi Constat ergo ex his q modo recensuimus,carnem, naturalemq; siquUM carnis cocupiscentiam,nem principalim esse originem omis peccati '' neq; iis solis peccatu in nobis constare, sed tantu esse quaedam instruis ς ig*t ς menta,quae malis cooperentur ad peccandum, bonis uero famulen tur ad uirtutis exercitium, quanquam interim ad malum semper iusto sint proniora, ad bonum uero tardioramisi Ionao benefaciendi eula, per gratiam spiritu sancti nos indies promouetem in contraretam consuetudinem redigantur et quodpiis usuuenire patres clare &aperte testantur.
Chrysostomus Homi lxxiiij.in Iohannem ait:Noli quod carnem habeas de uictoria desperare,neq; enim carnis natura Paulo fuit in- chras pedimento,quin qualis suit euaderer,non Petro ut coeli claues acciperet. Et Enoch,in carne transsatus nusquam apparuit:ita 8c Helias cum carne raptus est,& Abraha Isaac di Iacob in carne claruerut 8ce.
Ilcm in capiti viij, ad Rom. Idem qui animam silauit pse est qui de
205쪽
-1 IUDICII UNIVER. ET CLERI COLON-
carnem restituit,ut ductilis esset S morigera &c. Et in eum. Iocum, Vos autem in carne non estis. An non erant in carnes An sine corpore circuibat Vides quod uitam sigmficet carnalem. Et quamobrem non dixit: Vos autem non estis in peccato e Vt discas quod non solum peccati tyrannidem Christus extinxerit ed etiam carne ipsam habiliorem spiritalioremqi, non naturam illius immutando, sed ipsam magis erigendo,effecerat. emadmodum enim igne caferro coniuncto,serrum ipsum quoq; ignem fieri videmus, cum tamen in sua maneat natura Ita&credentium spiritumq; sanctum lixhentium,caro per spiritus energiam transmutatur, tota iam spiri talis facta,erectam omnino,ac fimul cum anima in sublime sublata Et infra, eodem capiter Nem enim legi mentis nostrae, peccatum nunc rebellar,nem nos captiuat quemadmodum antea sed omnia it
la cessarunt,di tutam sunt, humiliatis simul terrorem suppressis passionibus illis,qus spiritus sancti gratiam uerebantur tremebatae. Cui adstipulatur beatus pater Epiphanius in haeresi Manicha
Epiphanius, orum, ubi sic ait:Et non nouitim peritus ille in omnibus,quod opera carnis sunt scortario, adulterium,&his similia, etenim quando, operabitur scortationem .caro ipsa operatur. Si uero habuerit continentiam,non amplius caro,caro est,sed caro in spiritum transmu lata est. Quemadmodum etiam Apostolas dicit,Qui ab initio com iunxit ambos,dixit: Quapropter relinquet homo patrem suum 5c matrem suam N adlis ebit uxori sus & erunt duo in carnem unam. Quare qui adlisretscorto,unum corpus est,& qui adlisret domino, unus spiritus est. Igitur qui scortationem operatur, caro factus est. Non solum ipsa eius carosed omnia,& anima & alia caro fiunt. Ad haerens enim scorto,caro factus est,& quum sit carnalis caro omni no uocatur. Qui uero adhaeret domino,unus spiritus est,hoc est, de corpus & anima dc omnia quae sunt in homine,unus spiritus sunt in domino.Et post pauca: Quoniam transmutatae sunt non naturata,
sed mentes corum,qui ex matrum&patrum carne ac sanguine geniti sunt,& geniti sunt secunda natiuitate,quae contingit ex genera' tione domini per spiritum δc ignem &c. Et de concupiscentia Chrysost. Homil. xxi. in vi. cap. Matth.
ita ait: Ulam certe concupiscentiani dissoluere porcst maximς am
206쪽
CONTRA HAERETICOs DEFENSIO. 1ει
duus auditi quod si illius nodis permanes obligatus, intellige quia
Non est concupiscentia ipsa huius mali causa. Idem in commenta riis super v. cap. ad Galata Qui spiritum habet,per hunc extinguit omnem concupiscentiam prauam. Ad eundem modum Methodiaus quem Epiphanius contra Manicheos allegat dicit: Impotentia naturalis boni deusin nobis recurauit misso filio suo. Augitima, August. lib. r. contra Iulianum alligat B. Ambrosum dicentem, paruulos qui baptizati fuerint in primordia naturae suae vcsormari. At naturae primordia etiam fatentibus aduersarηs fuerunt inculpa ta. Vide concupiscentiam quoq; lubdi deo, apud eundem, de Ope monachorum. cap. xxxη. & lib.x. de Genes ad literam. cap.xij. Tertullianus in libro de resurrectione carnis: Videamus nunc de
propria etiam Christiani nominis forma quanta huics stantia friuols ac sordidae apud deu progatiua sit,etsi sumeret illi qd nulla omnino aia salute possit adipisci,nisi dii est in carne crediderit,ad caro salutis est cardo de qua cum anima deo alligit,ipsa est quae efficit, ut anima alligi possit.Sed & caro abluitur,ut anima cmaculctur. Caro
ungitur,ut aia cosecretur.Caro signat ut anima muniatur.Caro manus impositione adumbratur,ut Nanima spiritu illuminetur. Caro corpore & sanguinc Christi ucscitur,ut Ranima de deo sagines M. Possem & alia multa ex eodem Tertulliani lib. ex lib. ite de carne Christi.&cotra Marcione,& de corona militis. Ite ex Irsneo cotralis reses,& alijs uctustissimis patribus Phuius sentciscofirmatioeat legare sed puto Lectore doctrins Christianae capace no plura di siderare,psertim cu constet apud Apostolii ad Ephesu.Nos esse inebracorporis Christi,de came eius &de ossibus eius.Non quiuesccunducorporale substantia,ut putet caro nostra,aut ossa nostra esse carnis illius aut ossiu partes sed propter sanctificatione ex gratia dci, qua sumus ita Christo implantati,ut carne Christo digna feramus tametsi omissa sit&infirma:na & Christus in carne sua infirmitatis imaginem grσμ'
quandas tulit,in suscitatioeLaetaria horto rumce nec is propi rea si h M Musa nisi sacrilegus&blasphemus Christi carne ausit uilipcdere. Ad ν μεunde modia habct Rcarnis natureses passioes,qbus uere Christus D
207쪽
x. IVDICII VNIVER. ET CLERI GOLO
Priusquam ad obedientiam redigantur, solent submitti ae seruere..Hinc irascitur propter caecitatem cordis Iudaeorum.Marc. in. Paruulos prohiberi ne se adirent indigne tulit.wr.x.Fleuit super Hie rusalem.Luc. xix. Μisericordia motus est ad lachrymas uiduae. vij.Esuriit post ieiunium quadraginta dierum.Μatth.iiij. Et apua eundem xxvi. cap.ait:Tristis est anima mea usq; ad mortem inlaestia plurima reperiuntur in sacris.
Paulum male interpretatur, reddens pro animaliS homo naturalis,& uidetur damnare naturam bona. Quarta calumnia e Ll,quod Jicvne me non recte interae pretari illud Davit Minimalis homo non percipit .c. u
τi ei eligere metifchem,a verbulo ψα , quolualet eis Seel, leutonice non apte dicitur. Gu it. Jentselia Pauli claris Er intelligibilibus verbis reddiderim, qua ratione Coloniensium deputati concludent me natumnum damnares, , Boni sc fidelis interpretis est uocem quam transferat non deinco thq m e ad suum commodum, uel institutum ed reddere ueram propriam eius significationem pro linguarum idiomate, a quo M. PM H cerus lonke abest. Quod enim. Apostolus habet ψVχκωβής φις qpq transtulit Der naturliciter mensth.hoc sine controuersia est, φ. pq iii μ' .at: ita pro , i, reponit in.Apostolo qua in xς
208쪽
Quod quis dixerite oportet quom in omni tramlatione linguas utrimm esse conuertitales*t sicut prior illa uertiuir in hanc , ita ex hac eadem prior ipsa non mutata sententia reuerti possit. Drnu quis Graecus roget, o Germanis sigmficet,Em naturbiner me sch, quis huic respondeat idem quod Apostolus habet, non potius .mω α huror, latine uero naturalis homo. Deinde,cum non sugeret Bucerum Apostoli sententia, qui
fatetur Apostolum hic,& capite xv. in eadem ad Corintli. epillina facere,cur non reddidit germanice hoc ipsum quod Apostolus piritui perpetuo λlet opponere Solet autem alibi opponere spiritui, ApostoIM In non naturam sed carnem, quare ergo non carnem sed naturam ritin carntranstulit Sigermanici linguae idioma Paulinae uocis abusiam non p recipiebat, si a licuit imitari&ctare pro in x Sesivm Num p uno licuit etiamdicere ad retinendam Apostoli sententiam miscnb-Ip chen Id quod oriribilis ika contrarium est, dc Apostolus lagnin- care uolebat. Non licuit facere quod alii quidam docti , x erudiis Germaniari reddiderunt germanice, Thierlicheoder fleischliche, Quod animalem fiue carnalem significat Caeterum naturalem hominem Einennat Iiche me chen, appellant Germani hominem αmodestum, tranquillum, ciuilem, sobrium, religiosum, probitati β . ... amaritem. hinsolentia ab agrestibus βc prophanu moribu alixdu= iu siti, quidc naturae dotibus pr meat, & uitam ducat naturae consentaneam:qualis certe spirituali homini non opponitur,quin sicut nihil vetat eundem hominem apud Latinos sancte simul& Qturaliter uiuere,ita 8capud Germanos, non proprie pugnant,Das gessilichvnd naturlicli leben. Sed Bucer imitari uolebat praeceptorem situm Martinum L PatrSapostmerum. Digna res.Ita ne quod Lutherus fibi permittit,huic iam li habitis, Bu cebit c Quanto praestiterat Augustinum, Ambrosium, Hiero- cer Luiberunymum, caeterosque Ecclesiae Latinae catholicos doctores imitari, Icg mmdcqui ψ' t gasia ior uerterunt hoc loco,non naturalim ed animalem mincnulaturae haeresi sua arma detrahetes, aut Graecos qui cum cc. iii latruis
209쪽
L,6 IUDICII VNIVE R. ET CLERI COLOR
Latinis in eadem sententia omnes conueniunt, docentq; simul omnes, Animalem hominem illum intelligi apud Apostolum,qui sensum carnis ac uoluptatibsequitur . Quae scntentia S praecedentibus 8c sequentibus Apostoli codcm in loco uerbis, quod infra de nionstrabinius,inseparabiliter cohaeret. Equidcm fateor, non m gnopere alias referre,animalcm, an naturalem appellcmus homine carni deditum,ubi nulla ε st peruersae doctrinae machinatio. Hic autem appellatio illa periculo non uacat. Non hic sine magna causa recedunt aduersarii a recepta in Ecclcsalictionea ueteribus & recentioribus interpretibus,a sanctis patrihus , expositoribus epistolaruQuiis fluere Apostoli Rem moliuntur non leuem, quandI hoc unum tantopere A l juale is uocabulum urgent: non sane propter ipsam dictionem, sed propter reiputaram, illa quae hic praedicantur,uerbis inhiant seqxentibus ut insarcant ea humanae naturae, piunt apostolica authoritate suam haeresin uulgo commendatam,eam nimirum qua fingunt, humanam naturam adeo in carne Sc mente esse deprauatam, ut homo nec intelligere, nec amare,nec sectari spiritalia bona possit,sidua hic uiuitur quis iamst in Christum regeneratus,& spiritu sancto donatus. Ait aut Apostolus & quidem de baptiratis Animalis homo no percipit ea quae sunt spiritus Dei. Quod dictum si ad naturalcm hominem pro suo
uoto pertraxerint,videbuntur obtinuisse quod uolebant. Proinde non abs re erit ut & uerum eius sensum teneamus,& aducrsus perciciosam haeresim eundem tueamur.
Multum enim interest,utrum de animali an naturali homine hse ad eum quo Apostolus loquitur sensum dicantur. Animalis enim homo, hoc est sarnalis & uetus, qui propter opera & affectus hanc appellationem accipit,non est sempiterne carnalis N proinde non semper animalis sed deponitur poenitentia per gratiam Dei sed mortificatur,sed conuertitur. sed transmutatur conuersionc actuum, in hominem spiritualem. Hinc Apostolus dicit: Non potui uobis loqui quasi spiritualibus, adhuc enim carnales estis. Cum dicit adhuc) significat eos alios suturos. Ita alibi:Cum essemus in carne,passiones desideriorum carnalium, operabantur in membris nostris. Dicens
210쪽
CONTRA HAERETICOS DEFENSIO. xοτ
cum essemus,significat conuersionem factam, qua non situ modo carnales. At uero naturalis homo semper est naturalis, nec propter opera quae in diuersas species subinde mutantur talis dicitur ed propter ipsam congenitam naturam. Sensus autem uerus,ut alibi, ita Sc hic secundum sacrae scripturae normam,quae hoc eodem Ioco traditur,nobis est inuestigandus.
Loquimur inquit APOSTOLUS non in doctis hum
nae sapientiae uerbissed in doctrina spiritus, spirisualibus spiritualia comparantes. Hoc est uti CHRYSO STOMUS RPatres exponunt scripturarum in quibus spiritus sanctus loqui, tur collatione, ut quod breuiter uel obscure dictum, aut uno alia quo in loco est dubitabile, ac difficile intellectu, reddamus per alias eiusdem spiritus scripturas intelligibile.clarum dc certum. Ad quam normam,si praecedentia, Sc in eodem orationis contextu sequentia primum intueamur statim apparebit de quonam homine Apostolus Ioquatur, Utrumne de carnali in utro de naturali- Pervis ulla Dixerat Apostolus. Loquimur non in doctis humans sapientis uer' em quoddisebis. En praelatur & indicat de quo sit dicturus. Humana sapientia At Apost anide uirtutibus carnaliter philosophatur,qusrit in uoluptate honest a- malis homo tem& felicitatem, boni malique disci imen affectibus permittit & πω percipit ipsius carnis iudicio quod delectet audire, quod pascat oculos, quod ra σίκη gulam iuuet δέ uentrem, probat: ambit honores, contendit pro put PQ. gloria,studet cogerendis auare opibus: Humilitatem uero,contcnreptum rerum, ta huiusmodi uirtutes deridet, δc plane sibi persuadet stultitiam esse. Quae omnia cum animali seu carnali potius homini quam natur h proprie conueniam satis indicat A POST OL VS quid uelit animalis hominis appellatione intellcctum. Sunt enim natura lis etiam illi homines qui fisc non sectantur, de in quibus sapit qua ista humana non inuenitur.