장음표시 사용
101쪽
praediti sunt ἔ eura enim animarum veluti ars artium . merito habetur . Nee minor fortasse seientia neeessaria est in dignitatibus & canoni eis ecclesiae cathedralis , quum noua disciplina ecclesiae senatum , euius adiutorio &consilio episeopus ecclesiam regere debeat, constituunt.
Hine vota illa synodi Tridentinae, ut in ecclesiis cathedralibus & eollegiatis insignibus, dignitates omnes & santem dimidia pars canonicatuum scientia illustribus viris, qui aeademicis theologiae &. iuris canoni ei gradibus sul-
gerentia conserantur. Tridentia ses. XXIV. de ref eap. II. g. V. Iam incapaces beneficiorum sunt elerici a e none alieni, item excommunicati , aliaue censura eccle-sasti ea irretiti , cap. 26. ex. de rescriptis cap. 7. m. de clerico excommvn. mmiserante. Uerum natis ex iniustis nuptiis potest episcopus ad minotes ordines & smplieia beneficia veniam indulgere , ωρ. I. de filiis presbstterarum D 6., modo non sint illegitimi filsi clericorum, quibus
nee ex venia episcopi licet aliquod obtinere benencium in ecclesia , ubi pater aliquod beneficium obtinet, aut obtinuerit; idque ut a lacis Deo dicatis paternae incontinentiae memoria longe arceatur , eap. I s. o. de filiis presbterorum. Item filii presbyterorum etiam legitimi , noe est ante patris ordinationem ex iustis nuptiis isse
pii, vetantur obtinere beneficia, quae eorum pater nulla persona intermedia obtinuerit, cap. II. rati eodem: idque
ad exstirpandas ab ecclesia hereditarias successiones . Nec capaces sunt beneficiorum clerici coniugati, cap. I. θ' s. ex. de elericis coniueatis: quae disciplina inducta est, ubi copia landorum sacris officiis accestuet , ne patres amore .filiorum bona ecclesiae in filios transferre studerent. Et demum beneficia ex peculiaribus ecclosarum ti regnorum
moribus tantum eiusdem ecclesiae, aut . prouinciae, aut ,
regni civibus conserenda sunt et quod ius etiam obtinet apud nos, litteris enim Caroli ur. beneficia & pensiones huius regni tantum eiusdem ei uibus conserri debent. VI. Ex pluribus clericis, qui nullis impedimentis detinentur, beneficium digniori eonferri oportet; peccant qpe profecto grauiter collatores, qui posthabitis dignioribus dignos beneficiis augent. Espen. par. II.sect.3.rit. Iq. cap. a. edit. Neapol. Sane quo digniores sunt pallores &
102쪽
beneficiarii , eo melius ecclesia ad ininistratur , & in vi tutibus proficit: quae ratio etiam loeum habet in si plieibus beneficiis. Ille vero dignior censetur , qui prae aliis secundum praesentem rerum statum ecclesiae utilior esse valeat. S. TEom. a. a. q. 6ῖ. n. a. Quod si iure deeretalium ratae sint collationes dignis factae, & eollatores poenis tum subiiciantur , si indignos beneficiis a xerint, aut elegerint, case. 19. ex. de praebendis, cap.7. da electione in S ; id quidem spectat serum temum ad euitandas lites, at foro 'interno proeul dubio peccant, qui minus di3nos praeferunt. V. Thomassi de veteri oe insua eccles disciρL par. II. lib. I. eam 49. g. VII. Verum quidem est, iure decretalium non reis seindi collationes beneficiorum dignis factas; at quod sp ctat ad parochias, expres a lege collatores Tridentina synodus adstrinxit , ut eas dignioribus conferant . Et quo melius dignior innotestat , sollemni examine, quod eo cursum Vocant, paroecias omnes , etsi reseruatas vel adfectas, danda edixit, nisi admodum exigui reditus snt i aut nemo sit, qui examini se sistat, aut in locis snt
pertae iactiones, quae in tumultus euaderent; quibus ca- tibus concessum episcopo priuatum examen instituere. Instititere debent examen eγscopus ipse, aut, eo impediato, vicarius generalis, & examinatores synodales saltem tresu qui Marinam, mores, vitam candidatorum explorent, & inde renuntient quotquot idoneos iudicauerint,
ex quibus iudicio episcopi seligendus digniori eiquς ab
eo, cuius est conserre , paroecia danda est. Quod si p mecia sit iuris patronatus ecclesiasti ei , & institutio ad episcopum pertineat, patronus ex probatis digniorem ei silere . tenetur r si vero alterius sit institutio , episcopus digniorem designabit, quem patronus collatori praese tet. Sed si patronatus si talaus , a patrono oblatus exa- , mini subiiciendus , qui si idoneus reperiatur, admittendus est. Trident. XXIV. de res cap. I 8. f. VIII. Haec est forma conserendi parochias , quam Tridentina synodus proposuit, quae etiam iudieio epist pi seligentis standum praecipit, nee appellationem admi tit. Inde Pius v. .bulla in conferendis , saera congregatio macilii Clementis M. iussu,& nouitane Benedicius xlv.
103쪽
bulla eum illud LXVIII. exactiorem formam examini ii stituendo proposuerunt, multa innovarunt, dederuntque etiam saeuitatem ab irrationabili examinatorum &.epiastopi iudicio prouocandi, non impedita tamen exsecuti ne electionis ab antistite, lactae. Verum Pii constitutio, ruod iura patronorum deminueret, & in eollationibus euolutis ad sedem apostolicam, vel deuoluendis vi eiusdem constitutionis sollemne examen, remitteret, nec aliis bi , nee apud nos recepta est . Quin nec apud nox almplius admittuntur collationes in forma dignum , ut dictitur , quibus summus pontifex resignatas in fauorem p roeeias remisso sollemni examine conferre selet .
coniungendi, ecclesiis O beneficiis.
s. I oniunctio ecclesiarum & beneficiorum, quae comis muniter υnis diei solet, est duarum . pluriumue ecclesiarum seu beneficiorum legitima auctoritate ex i sti caussa facta coadunatio. Quae quidem coniunctio tribus modis fieri consueuit : confusone , s duae pluresiae ecclesiae, seu beneficia in unum veluti eorpus coalescant,& inde una eeclesia, unumve beneficium fiat: subiecti na , si singulae proprium coetum retineant , sed altera principalis euadat, cui altera tamquam filia & fundus a cedat: & demum aequo principaliter , si neutra melesa alteri subiiciatur, sed ambabus suum titulum gradumque retinentibus idem minister praeficiatur: qua ratione cath drales praesertim adunari e sueuerunt. Quacumque u ro ratione 'niantur ecclesiae , seu beneficia, eoniuncti nes solent esse perpetuae , ut scilicet durante caussa non
' f. II. Cuiuscumque autem generis ecelesiae & beneseia coniungantur, id superioris eeclesiastici legitima auctoritate fieri debet. Et summus quidem pontifex ampla donatur potestate ecclesias & beneficia omnia coniunge
104쪽
CAP.XLVI. DE CONIUNGENDIS ETC. 'ιεν
di ; praefestim vero ei reseruata est eeelesiarum eathedralium coniunctio, quod ius in noua dileiplina recepto mest , ex. de exesib. praelatorum I etenim secundum . antiquos canones episcopatuum adunatio ut & eorum sectio , & nouae 'eathedrae institutio ) a metropolitano& synodo prouinciae decernebatur. Fleuryus disci. IV. misor. ecclesias. n.4. Sed episcopi adunant eeclesias & b neficia suae dioecesis, cap. 3. ex. de excessib. praelatorum: quo iura utitur etiam capitulum sede vacante , modo iuriepsseopali non derogetur: atque ita nequit aὸnnare beneficia, quae ad liberam solius episcopi collationem pertinent. Inferiores vero antistites, litet ordinaria iurisdictione aucti, ecclesias & beneficia sibi subiecta nequeunt
adunare , nisi praescriptione longaeua . talem iurisdicti nem sibi quaesiuerint. V. GonetaleZ in citi eap. 8.f. III. Interim eoniunctio eeelesiarum & beneficiorum non pro arbitrio superioris ecclesia itiei fieri potest, sed ex eaussis legitimis, quae sunt euidens ecclesae necessitas , i aut utilitas, east. ex. de praebeudis, puta quod duae eeclesiae lint adeo pauperes , ut ad victum duorum pre- sbyterorum non lassiciant, aut eeelesiae belli vel temporis iniuria desolatae sint, aut si deminutus sit fidelium numerus , can. 48. C. I s. q. I., aut si reditus necessariisnt ad adolescentes in seminariis educandos, aut alitas ad Dei cultum sustinendum . Trident. sec. XXIII. de res cap.r8. & ses. XXIV. de ref eam II. Quin nee ex omni caussa promiscue omnes ecclesias eoniungere licet, nam ad uniendas paroeeias maior eaussa adesse debet. Quod si ex nulla iusta eaussa coniunctio fiag , ea, veluti perue tens ecclesiarum statum , rescindenda est. Et hinc statuit Tridentina synodus fef. VII. de ref eaρ' 6. , ab episcopis expendi coniunctiones perpetuas beneficiorum a quadraginta annis factas, rescindique quas non ex probatis caussis factas apparuerit: at Me decretum , saltem quod spectat ad beneficia adnexa ecclesis laici patronatus, apud
S. IV. Uerem non omnia beneficia sine delectu aliiseeelesiis seu beneficiis eoniungere licet. Sane non licet episcopis ecclesias mensae suae vel capituli adnectere, Clementi ta de rebus ecelsae non alienandis . Item unius
105쪽
dioeeesis benefieta alterius Mioecesis beneficiis non conium suntur, Trident. IU. XIV de res. cap. 9., & seminariis cc eanonicatibus exigui reditus tantum beneficia simpliaeta laecularia unire fas est . Trident. ses XXIII. de res p. 38. & fef. XXIV. de res cap. I 3. Item non peris mittit. synodus Tridentina paroecias coniungi monasteriis, dignitatibus , praebendis canonicalibus, vel aliis simpliei-bus benefietis & hospitalibus , fef. XXIV. de ref eam; nec porro sinit, beneficia liberae collationis adnecti paroeciis, seu aliis iuris patronatus beneficiis, ita ut adnexa beneficia etiam iuris patronatus fiant, . addatque , a quadraginta annis huius generis peractas coniunctiones ad examen reuocari, fef. XXV. de res east. 9. Sed hoc decretum, utpote deminuens iura patronorunt, apud nos
V. Quo autem constet de legitimis caussis , eeel sarum comunctiones sub certo ritu & forma faciendae sunt. Principio vocandi sunt omnes , quorum interest, veluti beneficiorum possetares & populus eius Gelesiae , quae coniungenda est, item patroni, siue laici, siue ee-elesiastiet , sine quorum consensu beneficia iuris patronatus, praesertim laici, coniungere non licet. V. Turri cellium de υnion b.cap. IX. Vocatis autem omnibus, qu
rum interest , episcopus cum consilio & adsensu capituli coniunctionem decernit , cap. I. seqq. de his , quae funt a prael. sne e enisu capituli, Trident. ses. XXIV.
de res cap. I 3. Nec beneficia ad inseriores antistites spectantia possunt episcop, coniungere, nisi ex consensu praelati inserioris, cui ea subsunt. Clement. I. de satu monach. g. UI. Iam mediis saectilis paroeciae multae monasteriis aut collegiis , canonicorum , aut simplicibus benefetis adnexae sunt , & quidem ferme saluo ecclesiarum statu per subiectionem , nempe ut reditus Omnes monasteriis aut canonicis ςederent, paroeciae. vero saluae remanerent σ).
a sane multi laicorum a se lure seudi possessas ecclesias monachis & canonicis ex consensu episcopi celserunt, quae mon seriis & capitulis adnexae sunt. Nimirum saeculo decimo &sequentibus ob malos mores clerici saeculares odio erant: con-
106쪽
Quod vero in paroeciis, quae monasteriis capitulis, ab teriue beneficio adnexae fuerant, cura animarum exerce ri debebat; coeperunt monachi & eanonici ereissam ab altari distinguere. Dieebant ecclesiam bona omnia temporalia & reditus; attara vero sacramenrorum administrationem & euram , spiritualem. Hae inducta distinctione, qui paroreias unitas tenebant, reditus sibi resernarunt νaltare vero presbyteris, qui vicarii, de in Gallia personae dicebantur ean. q. C. I. q. , committebant. Sed semper ae nouus presbyter altari praeficiendus erat, aliquid Meuniae episcopis pendebatur et quae pensitatio redemtis altariam dieebatur b): itemque soluebatur episeopo annuus census, ut inde de iure episcopali in par ei as unitas com staret Quoniam vero redemtionibus altarium ipsa aniamarum eura vendi videbatur, synodus Claromontana sub Vrbano II. eas tamquam simoniacas explost; sed saluum annuum rensum reliquit, cit. eon. q. V. Thomass. domi. o noua eccles discipi. par. III. lib. I. eam Io. VII. Presbyteri, qui a monaehis & eanonicis ad regendas ecelesias unitas episcopis sistebantur, ubi adsumtierant , pro arbitrio se patronorum videntur ei iel potuisse :qua ratione non bene curae animarum consulebatur. Quid enim boni sperare lieebat a frequenti vicariorum mutatione & a conductitiis presbyteris, qui non ivlla sustentatione saei' contenti , plus aequo 'atronis erant addicti Z Hine saeculo decimo tertio multis eanonibus & pon-' - G g 3 tificum
tra in nouis rei monasticae & canonicae vitae reparationibus monachi & canonici sanctitatis laude inclarescebant. Christ. Lupus Ichol. in eonc. V. Gramisia VII. ean.0. Hinc laici neurium reputantes a se iure seudi paroecias possideri , eas potius monachis & canonicis, quam clericis saecularibus tedere voluerunt. Item mediis saeculis ipsi episcopi & summi pontificeὲ reclesias multas monachis & canonicis addixerunt ad instautationem mmnasticae & canonicae vitae promouendam . b Redemtio altarium ex iure se ali videtnr inualuisse. quod Petrus de Marea in ean.VII. eone. Gammomani obseruat: Iure enim seudali receptum erat, ut quoties nouus vasallus seudodonabatur, certam pecuniae quantitatem domino penderet.
107쪽
tiscum rescriptis statutum, ut in ecclesiis, quae mona steriis & eanon ieis coniunctae erant, perpetui vicarii iustituerentur, eap. 3α ex. de prae is e quam disciplianam Tridentini patres fef. VII. de ref ωρ. 7. eonfirma runt. Itaque viPrii euaserunt veri beneficiarii, utpote qui iure proprio & perpetuo curam animarum acceperunt, tantumque nominis sono a par his distant. Qua
Tecepta disciplina alibates, canonici aliique, qui ecclesiasse unitas possident, pastores non re , sed nomine sunt , &, tandem dicti sunt pastores primisiuio quo verbo i tum significatur , eccleuas in temporalibus' unitas esse, sed spiritualem curam in vicarios perpetuos deuolutam in Interim perpetui vicarii a monasteriis & capitulis hominamur , at ab episc*pis, quibus curae spiritualis reddere
rationem debent, instituuntur. ' . e . '.
. f. VIII. Iam ubi reditus integri Getesiarum unitarum cedebant monachis, aut canonicis, seu Mii boneta clario, iure verendum erat, ne perpetui vicarii fame perirent, si eorum sustentatio arbitrio monachorum & ea-nonicorum relin retur . Hinc merito variis eanonibus cautum in ex reditibus ecclesiae unitae certa redituum. quantitas adsignaretur, quae alendo vicario & curae parochiali sustinendae sufficeret, . cap. 3o. o. de praebendisἰ qua portione non adsignata vetantur episcopi a monachis nominatos instituere , ωρ. I 2. ex. eod. - Atque haec est portio congrua , quae avias fusciens , competens Ze eo, rem a pasoralis dicta est. Tantum vero adsignari debet in conaruam, quod rectoris oe arachias necessuati decem
ter fusciat, inquiunt Tridentini patres fef. XXIV. de
IX. Coniunctiqni .etclesiarqm & benefieiorum o ponitur earumdem di isociatio , qua una Getesia unumve beneficium in duo' abeunt. Diuisio ecclesiarum generaliter vetita est , ωρ. 8. 36. ex. de praebendis, valetque regula , ut ecclesiasti a beneficia sine deminutione configun-rur. Sed ex ecclesiae utilitate, aut necessitate recte unaecelesia in duas diuidetur , cap. 26. ex. eodem, & quidem eiusdem auctoritate, a Nuo conjunctio decernitur, iisque, quorum interest , auditis. Immo si eoniunctio facta se ob certam caussam, puta belli, aut paupertatis, tunc si caussa
108쪽
eaussa cesset, etiam coniunctio cessabit, Rebus in pravierti de union. reuocatione; dissociatio enim eeelesiarum s vorabilis censetur. Ceterum per dissociationem heneficiis ii pristinum statiun restitutis, eollatio aut praesentatio ad illum spectabit, cuius antea fuerat, nisi in eoniunctione collator aut patronus aperte suo iuri renuntiauerit.
De renuntiandis oe permutandis beneficiis
f. I. U Enuntiatio beneficii, quae alias resipatis diebi I tur , est spontanea dimisso ecclesiastiei offieii ,
quae ex caussa ab Melesiastico superiore probatur & a mitti inr . Est vero triplex, simplex seu pura, si absque ulla conditione beneflatum apud super orem eiuremus; in fauorem , si deponamus beneficium sub ea conditione, ut alicui certae personae conferaturi; & denium ex caussa 'permutationis, si duo eiurent quidem saa beneficia , at eo pacto , ut alteri alterius beneficium a superiore com feratur . Verum stilo curiae dimissio simplex & pura im ntiatios dieitur ', at si fiat in fauorem, resignatis f. II. Simplex benefeti renuntiatio factis .canonibus probatur, modo. sponte & ex iusta eaussa fiat , & saera antistitis auctoritate probetur , cap ex. de remnitatime. Renuntiationes beneficiorum a - tempore Alexandri III. frequentiores euaserunt: neo in libris decretalium alterius antiquioris pontificis reperiuntur rescripta, quae de iis agant, quod Franc. de R e instit. νuris ean. lib. II. ea I 8. obseruati antiquitus enim beneficia adhaerebant o dinationi , atque ideo elerici potius sacro ministerio, quam beneficiis renuntiabant. III. Permutationes beneficiorum antiquis patribus ignotae , separatis ab ordinatione benefletis excogitatae
sunt . eas statim inuentas ecclesia damnauit, cap. 8.M. de praebendis, cap. 3. o. de rerum permutatione. Quid
109쪽
seantur, & ea veluti in commercium adducant 'vero non vetabatur episcopus mutuo transferre benefiei rios in eas ecclesias, in quibus fidelium utilitati impenissus felleiusque seruirent eis. ωρ. 3. , sensim receptum est, ut beneficia se ex caussa permutationis.dimissa non aliis j quam permutare volentibus conserri liceret, eap. vn. da, rerum permiataemne in o.. Clement. vn. eodem. Hinc coepe
rent benefietarii de permutandis beneficiis inter se paensci, & pacta conuenta in . seripturam redigere., den nam episcopum adiret qui degeneres mores ex facilitate epi' scopstrum inualuerunt. Interim sit episcopi beneficiarios de permutatione beneficiorum pactos duxerint mutuo trans ' ferre, potius ecclesiarum, quam permutantium utilitatem spectare debent ; nam iure canonico pacta de permuta dis benefietis non probantur. f. IV. Item resignatio beneficii in savorem naturae sacrorem officiorum aduersatur ; osseia enim e lesiastica eius generis non sunt, ut elerici de iis pro . arbitrio dias nere valeant. Cone. Antioch. cim. XXIII. Sed deismum initio saeculi deeimi sextis coeperunt beneficiarii eo. . clesias & beneficia veluti ex pacto es sub certo modo re fgnare, *t certo alicui elerico darentur. Espen. par. IL3. tit. IO. cap. I. edit. Neapol. Quae quidem resignationes, Utpote ex pacto coneeptae , turpes habentur, vetitum est enim de rebus spiritualibus pacisci, ex de rerum permutatione e saepe etiam beneficia resignantur consanguineis, tantum ut lautius vivant, aut si extraneis, id ex quaestu fieri solet: dc demum resignatis beneficiis in fauorem dignioribus i aditus oecluditur. Imerim sacris eanonibus inuititi eiusmodi resignationes frequentiores vaserunt, praesertim in canonicorum praebendis , idque ob pontificis auctoritatem , qua conceduntur, quaque ab omni vitio elui creditum est. g. V. Iam non sine iusta & probabili eaussa, . quae in ecclesiae utilitatem cedat , eiurari oportet beneficia . per beneficium enim clerici certae ecclesiae . adscribuntur,. quod vinculum sine iusta caussa soluere non licet. At iamdiu inualuit, ut cuique quodammodo liberum esset, non tantum suum beneficium simplici et eiurare; verum' etiam illud in alterius fauorem resignare, aut cum alio
110쪽
CAP.XLVII. DE RENUNTIANDIs se . - .
beneficio permutare et idque serme sine ulla caussa, praeit 'sertita si agatur de beneficiis , quibus nulla eura animarum adnexa est . Qui degeneres mores videntur inualuisse ex Deilitate episeoporum in admittendis etiam sine ullis caussis renuntiationibus, quod ipsis gratum esset n vix eollationibus alios clericos beneficiis augere. Et quamvis Pius v. in bulla quanta ecclesiaa LVIII. tantum ex certis caussis renuntiationes beneficiorum ab ordinariis antistitibus admitti decreuerit; tamen decretalis ista in multis locis recepta non est . . iUI. Item ut renuntiatio beneficii recte fiat, inte ponenda est superioris auctoritas, qui caussam expendat,& vinculum , quo renuntians cum ecclesia sua adstringitur, soluat . , Superior iste, si episcopus, aut alius abiu- .risdictione episcopali exemtus, velit munus eiurare, iure decretalium est summus pontifex, cap. a. seqq. ex. ae translat. episcopi &. ωρ. ex. de renuntiatione ς episcopus vero ubi inferiores beneficiarii suis beneficiis renun- . tiant, ρ. . ex. eodem. Ceterum ex facilitate episcoporum in admittendis renuntiationibus inualuit, ut simplices renuntiationes etiam. coram ordinariis collatoribus recte fiant r immo inferiores praelati iure admittunt Maaussa permutationis, resignationes , modo adsiduis moribus id ius sibi quaesuerint. At renuntiationes in lam rem tantum pontificis auctoritate fiunt: euius reseruati nis ea ratio vulgo adsignatur , ut pontificia auctoritate
eluatur labes simoniaea , qua illae infectae sunt a . Et ubi episeopus permutationes beneficiorum iuris patronatus decernit , , audire debet patronos, qui si laici sint ,
VII. Quisquis vero b beneficium Gelesiastieum ha-
ψ Multum quidem haec ratio videtur eontulisse, ut resignationes in fauorem soli, pontifici reseruarentur , at . vera non est sententia, quae habet, smoniam in his resignationibus auctoritate pontificis elui posse: etenim quae ma res spirituales
in commercium adducunt, natura sua turpia sunt, nullius a ctoritare purganda. V. Espem par. II. Iin. 3. m. 1O. cap. 2.eit. Heus L . '.