장음표시 사용
171쪽
dehatar, synodus Chalcedonensis caussas contra metropolitanos ad dioecesis exarchum , seu patriarcham , aut apiadsedem Constantinopolitanam pro arbitrio conquerentium
deferri volui 1 Cone. Chalced. ωή. IX. o XVII. b . Haec disciplina in Oriente, ubi multi erant patriarchae, facile obtinuit, non item in occidente , ubi metropoli- tani etiam post synodum Chalcedonensem in synodis provincialibus iudicati sunt. V. Dupin. de antiq. recies diis stlyt. diss. III cap. I. g. . Nimirum in occidentis diomeelibus praeter Romannm pontificem, cuius patriarchalis potestas Romani dioecesi diu stetit inelusa , nulli alii erant proprie se dicti patriarchae . At Romani pontifi-em etiam canonum Chalcedonensum praeiudicio primam cognitionem in caussis metropolitanoram sedi apostolica. tribuerunt. Greg. Μ. lib. VIII. N. 8. lj. III. Disciplina, quae habet, caussas episcoporum in is nodis prouincialibus tractari debere , per octo & amplius saecula obtinuit; inde sensim mutata est,& in Oc- lcidente caussae maiores episcoporum inter apostolica iura transierunt. Tantae mutationi eaussam . praecipue dede- irunt falsae decretales, quae initio noni saeculi opera I si- ίdori Mercatoris sub nomine primorum pontificum in ecclesiae perniciem prodierunt. Nimirum in iis sub nomine Eleutherii, Iulii alimumque pontificum edicitur, noa licere synodis prouincialibus praeter sententiam RomanIpontificis episcopos damnare, quod antiquis monumentis
. M De hoc priuilegio sedis Gnstantinopolitanae eruditorum anceps iudicium. Alii ambitum' Anatolii, episcopi Constantium lirant, accusant , quasi eo speruntes canones ipsa scripserit, & in synodo Chalcedonensi probari curauerit. Contra P trus de Marca de eoneονου. Dcred. oe imperii lib. VII. eap. s. docet sedi regiae urbis pro arhimo conquerentium tributum fuisse da metropolitanis Orientis iudicium , quod Constintin poli erat synbdus quaedam perpetua ενδ uinae Graecis dicta, l uae componebatur ex episcopis, qui ex omnibus imperii provinciis eo confluebant. Dupinus vero dig. H. de antiqua ecclesiae duci ma eap. I. g. q. tenet, priuilegium illud ad duas tantum dioeceses Asianam & Ponticam speAalle
172쪽
CAP.VIII. DE CAUSSIS EPISCOP. 33s
ti veteris 'diseiplinae usui aduersatur ἔ 'nodi enim pr vinetales per plura saecula episcopos inscio pontifee d nare consueuerunt. Quae doctrina diu dubia haesit e , sed tandem exeunte saeculo decimo & deinceps una eum sausis deeretalibus serme ubique per oecidentem recepta est quin etiam in summa disciplinae corruptione synodi π
vinetales rariores euaserunt. Ita non tantum receptum,
episcopos in synodis praeter pontificis auctoritatem nodi posse damnari ; verum etiam eorum cauisae , tamquam maiores, primo iudieio: ad summum pontificem deoolutae sino. Qua recepta disti plina in dieiatu sub nomine Gr rorii vν. eam HL veluti certum propoditur, solum p pam posse de 'onere episcopos , vel recen tiare. IV. Verum noua disciplina non omnes episcoporum caullas, sed tantum maiores summo pontifici addieit r quod ius exortum videtur ex antiquorum ea nonum& salsarum deeretalium eollatione. Nimirum can umeollectores, & praecipue Gratianus, eodicibus suis & a liquos eanones , qui generatim causas contra episcopos synodis prouincialibus attribuunt , & falsas decretales, quae episcopos praeter pontificis auctoritatem non damnandost Meernunt, inseruerunt. Hine ad eoncordiam distinctum est inter caussas maiores & minores, quarum il-hου pontifiei reseruatae sunt, hae synodis & metropolitauis res ictae. Maiores caussae dictae sunt, quae deiectione agradu puniuntur: minores vero, quae vel mitiorem eo rectionem merentur, vel rem pecuniariam spectant. Hanc dileiplinam non obseure Innocentius ril. probauit , qui tantum episcoporum tranglationem, depositionem λ ces-skinem inter pontificis aeseruata retentuit, cap 2. . ex. de
θ) proposita in salsis deeretalibus doctrina de episcopis praeter sunmi pontificis aut 'oritatem non damnandis statim recε-pta . non est. Etenim Gallicini antistites ubi animaduerterunt, nouis decretalibus iura metropolitanorum & synodorum prout etalium labefinari , iis canonieam auctoritatem dene,runt. quod non essent in e iee eanonum fallaria manus tum e
inita non erat & Romanis. pontificibus Nicolao t. & M uam M. qui nouiuites illas tuebantur, diu restiterint.
173쪽
Manslatione episcopi. Et tandem synodus Tridentinae sis. AXIV. de res eap. 3. iamdiu inductam disciplinam Oon-
g. V. Iam vero mores & leges prouinciarum, quibus clarici in eriminibus ciuilibus grauioribus iudieio & ani. maduersioni magistratu m subiiciuntur, praecipue spectant,d presbyteros , alios inferioris gradus clerieos, non item ad episeoeos et nam hactenus non scimus , inquit , Espenius par. III. tit. 3. cap ., ad episcopos lateam iurisdictionem ratione eriminis , quantumsis atrocis, esse extensam. Hinc iaactis cleri Gallicani refertur Regis Galliae declaratio utiealendas Μaias anno CIPI Lur. emissa , qua habetur. iudicium contra episcopos in crimine laesee maiest tu i strui per iudices ecclesiasticos secundum eanonicas sanctim nes & sormam in regno consuetam. Et id quidem recte in Gallia & in aliis seouinciis, ubi obtinet, ne quis et- .iam, volens extra regnum ex quavis caussa iudicari ponsit : nam ubi date ius non vigetis nescio an principes patiantur, crimina laesae maiestatis ab episcopis admissa extra sui territorii lines vindicati.
De conciliis. f. I. Ta Actenus de Melesiastiea potestate & soro ton X I petenti ; dicendum deinceps de iudicibus, per
quos potestas ista exercetur & explieatur , de eoaciliis nempe , aliisque tam ordinariis, quam delegatis ridicibus. Concilia in re Getesiastica sunt conuentus citholi- eorum antistitum ad tractandum de fide & eeelesiastiea disciplina rite conuocatorum. Graecis concilia licuntur ονοι, quod ex dinersis locis in eamdem viam locumque: antistites conueniant. Ita ab ecclesia tamquam pars a toto concilia differunt; nam ecclesia est totius christiani populi , concilium vero tantum antistitum conuentus. tf. II., Concilia vero Gesesiastica vel sunt generotia,
174쪽
,es partieularia. Generalia , quae Graecis συναεδοι dicuntur , ex totius christiani orbis episcopis celsbrantur , quibusque tu rus pontifex ordinario iure , aut per se, aut per legatos suos praeest. Particularia, quae Tamis τοπικαι smodi lorales dicuntur , triplicis generis sunt, dioecesina , prouincialia & episcopalia Dioreesana sie dicta a drioecesi, quae apud veteres saepe plu-xium prouinciarum ambitum comprehendit , ab episeopis A metropolitanis unius dioecesis celebrantur. Accedunt vero ad dioecesanas synodos concilia regionalia seu nati 'nalia , quae , deleto imperio Romano & mutata reipulicae forma, in regnis oecidentis celebrari coepta sunt, euius generis sunt multa Gallicana & Hispaniensia. Pr .vincialia episcopi unius prouinciae praefide metropolit no , & episeopalia unius ecclesiae clerici praeside episc P. componunt a).
a sunt veru aliae peculiares synodi, quae propriam veluti haeciem constituunt, quales erant synodi perpetuae, & mistae seu regiae. Et quidem Constantinopoli perpetua veluti synodua morabatur, , quasi pe tua & pularis dicta, quae praeside .piscopo Constantinopolitano habebatur ab episcopis ,,ui ex uniuersis imperii prouinciis ob ecclesiasticas necessitates
in aulam Imperatoriam eonfluebant. In ea dissiciliores totius orientis ecclesiasticae caussae tractabantur, quas vel ipse imp inor episcopo Gnstantinopolitano committebat, vel quas com querentes ad eum praesulem ultro deserebant. v. ThomasI. de vet. . noua eccles distic par. II. 2. ωρ. 43. Romae Quoque quotquot peregrini episcopi r eriarantur, cum pontii. e & clero conuenire solebant,u qua grauis caussa occurreret, ' aut negotium aliquod expedire oporteret cmηs generis cpmbIIa multa in monumentis ecclesiallicis occurrunt. Regia seu mista eoncilia, quae piaeita., calioquia & eonum rus etiam direbantur, ex regni optimatibus ti comitibus, item que ex episcopis Ec abbatibus coalescebant , ad res ciuiles Atecelesiasticas tractandas . Huius generis concilia frequentiora sum rant in regnis incidentis, quae ex ruinis Romani imperii ea merserunt, ubi negotia publica in conuentu optimatum & epi
scoporum & abbatum tractari solebant: & inde nati in Gallia& Hispania missi conuentus, cuius generis sunt multa GaIli4
175쪽
s. III. Coneilia in Melesia sunt apostolieaedi institutionis, ea enim in expediendis negotiis reclesiastieis, praeeipue in controuersia de legalibus, apostoli ipsi adhibuerent, actor. XV. Et profecto conueniebat ecelssameo regimini, per Christum instituto, in plurimorum conuentu res ecclesiasticas tractari; siquidem apostoli iasilidum ecclesiae regimen & administrationem aereperunt, Ioan. XX. tu al. Partitio eeelesiae in paroecias de uniutate episeopatus nihil imminuit, sed tantuin in rebus odi ditiariis & quotidianis gregis portionem singulis addixit, quae est Cypriani de is r. Messae doctrina . Ita ubi ali- auius momenti negotia emergebant, eeolesia quatenus lLenit , eoncilia celArauit, praesertim quando certa erat, Christum ipsum adesse, ubi plures de eius nomine e
IV. Primigenii iudices, unde toncilia, siue generalia, siue dioecesana , siue prouincialia coalescunt , episeopi sunt, quibus regimen ecclesiae primario demanda. tum est. Quod si ipsi conuenire ad conellium impediantur, possunt suas utere presbyteris ant 4ratonis commi tere. Concit. Arelat. Ir. ean. IM O seq., conc. Trull. ean. VIL Vicarii isti eorum nomine, a quibus mittebantur, sententiam dicebant : sedebant veto in conciliis . Orientis in iisdem locis, quibus sedere debuissent illi, vade missi erant: contra in eonei liis oeςidentis post episeopos sedebant. In noua disciplina diaconi & presbyteri cardinales ex speetali priuilegio etiam in eonciliis generalibus tamquam veri iudiem sedente quo eodem iure abi. bates consecrati & superiores generales ordinum regularium utuntur. '
cana & Toletana concilia. Rex iose conuentum indieebat, at non in omnibus caussis uniuersi deliberabant : etenim de rebus mere spiritiulibus tractabant tantum episcopi & abbates; de rebus temporalibus soli proceres ; omnes vero tonueniebant, si de rebus missis tractare oporteret. Hine. Remensi epist. III. cap. 33. Condita per svnodos decreta principi debebant ex hiberi , eademque a principe confiminis in Gallia eviluiariis audiebam.
176쪽
f. V. Conciliis quoque siue generalibus , sue particularibus etiam presbyteri, diaconi γ& inseriores eleriei interesse consueueriant , eoque se eonferebant vel inuitati, vel epit copos suos eomitaturi. Et presbyteri quidem &diaconi scientia & eruditione praeeellentes eum haeretucis praesentibus disputabant ό , quo nomine Origenes Arabico, Malchion presbyter Antioeheno,& Athanasius diaconus Nicaeno Interfuerunt. Euseb. his . recte lib. VI. cap. 37. & lib. VIL cap. 28. , Soerat. libes. e. p. 8. A Lventantes item episcopos diaeoni in eoneilium deduc bant. Et arehidiaconus elerieorum & reliquorum fidelium querelas ad synodum deferebat. Cone. Tolet. Iriean. 4. Ex reliquis clericis multi erant notarii, qui per notas & compendia verborum aEt eonciliorum celeriterseribebant. j. VI. Praeterea synodis fitiles latet , ipsque prinei- pes & magistratus interesse consueuerunt ; quamuis labentibus annis non omnibus promiseue fidelibus concessunt synodis partieulatibus interesse . idque fortasse ad turbas euitandas; inualuit enim mos synodos habere elausis ec-elesiae ianuis, & ad conuentum tantum admitti laicos , qui electic ne concilii interesta meruissent. Cone. Tolet. IV. can. 4. Aderant vero prinei pes aliique fideles in fideltractatibus & decisionibus, at ubi canoniea contra eleriis eos iudiciae tractabantur, discedebant, qui mos praesertim in Oriente obtinuit. Thomass. dissXH. in eme.Chalce n 6. seqq. Sed praesentes synodis prineipes aliique christiani non dicebant sententiam, sed potius distebant, itemque
b Presbyteri veteri stante disciplina etiam tamquam induces in multis conciliis sustragium dedisse. vulemur, quod cumstat ex nonnullis subscriptioni hus, quae eos iudices suisse ape te probant. V. Haberi. not. in libri pontis. Graecor. p. IT .
Et quae ratio impediebat, presbyteros in conciliis iudices sedere. Sando in conuentu de legalibus una eum apostolis iudicarunt luidquid vero huius rei sit , presbyteri in noua diseiplina ipconciliis indices non sedent, soloque doctrinae suffragio donantur , tantumque in concilio Basileensi ad iudiciale & plenum suffragium admissi sunt.
177쪽
3M INSTIT . IURIS CAN. PARS III.
que principes & magistratus ordinem conseruabant , Aa, episeopis dictatam fidem auctoritate sua confirmabant. 3. VI 1. Quae in synodis ecclesiasticis tractari conser.
erunt, ad tria serme capita reducuntur , fidem nempe,
disciplinam, & iudicia siue criminalia, siue ciuilia. Amte omnia , quae fidei, erant, ex antiquis. regulis tractabantur, inde ordine suo sequebantur disciplinae ordia tio , & iudieia eanonica. Mediis vero saeculis ubi pote-eeclesiastica positos a patribus fines egressa et , concilia in occidente etiam res ei uiles ventilare Ac decernere coeperunt. Res fidei. in conciliis generalibus definitae omnino certae stat, at decreta circa disciplinam non semper meliora proponunt Sed moribus iamdiu receptis 1ynodi prouinciales & episcopales de rebus fidei ferme nuhil tractant, & iudicia extra synodos agitantur . 3. VIII. Ordφacius autem habendis conciliis ecclesiasticis locus ecclesia . est , quod ex antiquis monumentigconstat . Mendora nou. tu cone. Illiberit. cap. IX. Nomen
vero ecclesiae latiore sensu in hac caussa accipitur , ut etiam exedras seu ecclesiae adiacentia aedificia complectatur. Et profecto io basi Ileae seeretario concilia Camthaginiensia tertium , quartum , quintum & sextum habita sunt, & hinc ipsae conciliorum sessiones secretaria dictae sunt. U. Car. Dusresne comm. in paullum Sileuistiaritim . Item in baptisterio Sophiano celebrata esse eo cilia, synodus Chalcedonensis aci. I. testatur o. Sed et iam extra ecclosiam synodos licet habere , ut constat ex synodis sexta & quini sexta, quae Constantinopoli in regiarum aedium laqueato 'cubiculo , quod trullκs vocaba tur , celebratae sunt. Cabass. in notitia ecclesias. Dec. I. g. IX. Praeterea sollemni forma rituque concilia ha- heri consueuerruit, ut ordine omnia fierent, & dignnasgonsessus seruaretur. Consessus in coronae formam instituitur, conc. Tolet.IR Gn. , & in eo ex antiquis regulig
e) Leo Allatius de einsensu lib. II. cap. II. q. recem set aliqua concilia in eatechumeniis celebrata . seu in porticibus in altum nauis ecclesiae positis iis quibus tempore celebi ricina sacrorum ossiciorum mulieres a viri a lxcretae murabantur.
178쪽
epistori primo ordine sedent , seruata ecclesiariam & oradinationis suae praer atiuar nobiliorem vero locum Deis cupat, qui synodo praeest. sed in praesenti diseiplina a te episcopos ledent cardinales, etsi non episcopi, ut enim praetentes mores habent, cardinales supra patriarchas r putantur . Pol eplicopos abbates coniserati sedent, &Inde generales ordinum religiosorum praepositi. Presbyteri in conciliis. siue generalibus, sine prouincialibus a tergo episcoporum sedent, dia soni & reliqui eleri ei adstant; at presbyteri in synodis unius episcopatus uno eo sessu eum episcopo sedent secundum suae dignitatis ordia neni Q. Omnes saeris vestibus & enique gradui propriis
Induti consessum exornant. In medio consessus sacer thronus collocari consueuit, cui duo eodices impositi , euan- esiorum unus, alter canonum , ut ad eos veluti ad ly-ios lapides inde dogmata fidei, hine morum & disciplianae regulae explorari possent. Reliquiae quoque & imagines sanctorum ad synodos delatae, ut consessus saeratior videretur . Sic disposito eon sella sanduntur preces ,
di tum actiones conciliares incipiunt. 3. X. Coneilia de veteri more, etiam posteriore aetate retento, per acclamationes finem habere solent . eanque patrum subseriptiones iequuntur . Subscriptiones e ordine institutae, quo patres in synodis sederant: ante omnes vero subscripserunt pontificis legati , licet presbyteri de diaconi essent . Qui suffragium habebant, tamquam iudices subscribebant , qui vero suffragio destituti conciliis aderant, subscriptione sua veris suffragiis aeced hant . Missa item sunt conellia ad episeopos absentes, ut illis subscriberent, & aliquando etiam ad monachos sanctitatis laude insignes. Euagr. lib. II. ωρ. s. seq. Ipsi quoque principes conciliis non semel subscripserunt, non
Isuidem tamquam iudices in caussis fidei, sed tamquamynodalibus decretis adhaerentes, eaque confirmantes.
. d Dignitas ex regulis veteris disciplinae ab antiquitate odidinationis censebatur; at nouis moribus, qui iurisdictionem aut dignitatem obtinent, ceteris praeferuntur: inde sedent parochi fecundum temptu, quo parocatis auin sunt .. ε
179쪽
q. XI. Sed persequamur nune singulas concilio nspecies, quid singulis proprium insit, enarraturi . Et uni versalia quidem concilia a totius chriinani orbis episeopis celebrantur. Orbis autem Arsianus & ὀικουρονη te ra , quae habitatur, apud veteres ipsum Romanum imperium desisnant. Lue. can. II. U. I., L. 9. D. ad L. Rh diam de 1aflu. U. Suicer. v. ωκουμενη . Hinc Oecumenica seu generalia concilia ueteribus erant, quae ex omnibus
imperii Romani prouinciis habebantur , quod Iustellus imia in C. eccles Africi ean. I 8. aliique viri dom observant. Qui erant in barbarico episcopi, non facile pote. rant conuenire, quamuis Nicaeno concilio Persidis episcopus & Scythiae adfuerint . Euseb. de vita Constantini eam VI. Uerum labentibus annis primum schismate Graec rum , inde haeresibus occidentis concilium generale ex episcopis Oecidentis, qui cum ecclesia Romana communicant , coaluit, & ita potius patriarchale quam generale censendum est, quod de ipso concilio Tridentino Christ. Lupus scho . in dictati Gregorii VII. ean. XVI. obseruat.
XII. Secundum veteres regulas ad generale con-eilium uniuersi christiani orbis episcopi debent inuitari;
at non est necesse, ut omnes conueniant; sufficit multorum ex omni ecclesia praesentia. Praesertim adesse generali synodo debebant maiorum gentium patriarchae, qui si adesse vetabantur , satis erat mittere legatos &litteras dogmaticas, quibus se & suas patriarchales syn dos omnibus actis & agendis communicare & consentire testarentur. Illud vero exploratum est , iure non haberi seneralia ecclesae comitia, si summus ponti sex non coα-iemiat,& praestet auctoritatem. Sed ipsa pontificis pra sentia, non est necessaria, sed sufficit eius legatos adesse. uod si ecclesia Romana schismate laboret, aut summus pontifex sit dubius , aut haereticus , detentus, mentecaptus , aperte smoniacus, aut in perniciem uniuersae ecclesiae actiones suas dirigat , concilium etiam absque
papa recte habetur. V. Bossuet. defens docti rat. lib. III.
f. XIII. Quo antem ex christiano orbe episcopi eonveniant & synodum celebrent , indictio legitima praecedat oportet. In veteri disciplina synodos oecumenicas in
180쪽
dixerunt iebristiani imperatores missis diualibus litteris ad metropolitanos, Se patria has , qui sibi subiectis episeo-
Isis mox celebrandam synodum denuntiabant, quod arguis mentum Io. Launoius lib. VI. epis. I. seqq. suis pertractat e . Indicentes vero imperatorex concilia etiam litteras tractorias dabant, quibus ad iter faciendum & e pensas necessarias episcopis opus erat. Sed post saeculum octauum Orientis imperio ab Occidentali penitus seiuncto, itemque ipso incidente in varia regna dissecto, non erat amplius in unius principis potestate omnes christiani orbis episcopos in unum concilium conuocare, quin nee solidi Occidentis, in quo multa regna potet atem imp rialem excusserunt. Ita post saeculum decimum generalia concilia Occidentis pontifices Romani iudixerunt. Co eiliis vero a pontifice indictis etiam principes debent conissentire, quo, facilior sit eorum celebratio, episcopis egr .
di regnis & prouinetis lieeat, & spiritualis ecclesiae auctoritas temporali stadio sulciatur. Quod si sebismate
ω Non leuis 'disputatio est, quo iure olim imperatores synodos generales indixerint. Graeei seriptores, εe ex eat lieis Rieherius & Febronius e tendunt, ad iura imperatoris pertunere synodum generalem indicere . Ex aduerso Maronius, Th massinus. Nat. Alexander aliique magno numero docent, semper summi pontificis proprium iuisse generalia concilia conu eare: & si priora oecumenica concilia ab imperatoribus conuo. eata snt, id facto potius , quam iure gestum interpretantur,& caelo quidem, cui ecclesiae aut pontificis auctoritas praeluxu, aut accessit. Nimirum sicile non erat in veteri disciplinasne auctoritate imperatoris generalia concilia celebrarii per publico leges eonventus agitare principe non concedente erat interdictum, litteris tractoriis ab imperatore datis ad iter iaciendum & necessarias impensas episco*s opus erat, &'sacra eccle-sae potestas temporali imperio erat sustinenda. Hine fictum. aiunt , ut eceleua synodos ab imperatoribus impetraret, vel principibus illas indicentibus adsentiretur. Medius inter has se tentias Io. Launotus docet; indictionem non pertinere ad n turam conciliorum, & disciplinae exterioris, non dogmatis esse,