장음표시 사용
111쪽
. . . relatiuum, sed absolutum, petit pro serma Ggnificationem non relativam , sed absolutain
Confirmatur & magis illustratur haec ratio Si formale significatum huius nominis esset re-l at ilium forma liter , seu diuina relatio qualem inus exercet munus referendi, & ut forma l9ter est re spectus ad terminum , hoc nomen Per-fona Divina relative diceretur , & consequel ter sicut Pater dicitur & est Filii Pater, & econtra , ita etiam diceretur Pater Persona Fili j : & Filius Persona Patris: i Sed Pater Persona Filii non dicitur, & oppositum asser Te , absurdum reputat Auetustinus lib. 1. de Trinitate cap. s. ubi ait: Non placet ut dicamus Patrem Tersonam Fil3 : Ergo significa tum formale huius nominis Persona Diuina , non est relatiuum forma liter , sed ipsa Diuina Telatio, Vt exercet munus reserendi, & quat ruis sol maliter est respectus ad terminum : sed quatenus est subsistens , & gerens vices ibi maehypostaticae. Vnde D.Thomas hic alet. q. ad r.eyplicans pictum illud Augustini : In Trinitate cum dicimus Tersonam Patris , nihιl a Iididdicimus quam substantiam Patris : AEd se quippe dicitur Persona, non ad Filium : Dicit quod hoc nomen Persona , dicitur ad se non ad ali rum , quia significat relationem , non per modum relationis, sed per modum substantiat quae
Ex quo intelliges , aliter significari diuinas
relationes nomine Personae Daumae, & aliter his tribus distincti, nominibus: Pater, Filius, o Spiritus Sanctus. Isam Persona Diuina si- i
gnificat formalit r. di explicite relationes diri l
112쪽
De Mysterio Sy.TrinItalia. 9 suinaς, ἴib conceptu subsistentium incommunicabiliter ; sicut Persona in communi innificae subsistens incommunicabiliter in qualibet na- tura intellectuali: implicite vero & de materiali , sionificat illas sub couceptu relationum& prout exercent munus referendi ad terminum seu correlatiuum . E contra vero tria praedicta nomina significant forma liter &explicite relationes, Hib conceptu relationum,&quatenus sunt respectus ad terminum ; implicite vero & de materiali stib conceptu subsistentium eas important. f. II l.
Dan tu γ in t eo secund3m se considerato , O v praeintellecto relationibus o Personis , aliqua substantia absoluta.
Ita docet D. Thomas variis in locis, praesertim qu. 9. de potentia art. s. ad i 3. his verbis :Suppsta diuinae naturae non funt principium subsistendi diuinae essentiae ; ipsa enim diu in α sentia est Isecundum fe subsisteus. Et g. contra Gent. cap. I . ait eund in Deo funt plures ressu Fontei, si re ariones confide. entur , una rei subsistens , si consideretur essentia . Et in I. distinet.6. q. 2. art. I. ad 2. asserit quod in Deo
in sentia fui Deus est , γnde ei fecundum seaebetur esse , imὰ ipsa esse Wm esse subsiseni .
Ex quo ultimo loco manifestum est, Sanctum Doetorem non usurpare subsistentiam pro Existentia, ut aliqui interpretantur , ex eo
quod in Deo ipsa essentia diuina subsistens est, inserat, quod ei secundum se debetur esse,inio
113쪽
quod ipsa est sium esse; qui discursus esset omnino nugatorius, s per ly subvens, inteli
geret existens: Nam idem esset ac si diceretur , quod ex eo quod in Deo ipsa essentia esset existens, ei deberetur exi stentia. Batio etiam huic sententiae fauet : Deus
enim, Ut praeantelligitur Personis, est subsi-fens: Sed non siibsistentia personali & relatia : Ergo sirbsistentia essentiali & abii, uta. Minor constat, cum enim iubsistentia personalis & relativa constituat persoriam, si Deus in illo priori esset sitibsistens sibsistentia relativa di personali, esset Persona , & sic darentur uatuor personae in Deo quod est contra siem , & expressam definitionem Concilij Ia-teranensis, negantis in Deo Personat una quaternitatem. Maior autem , in qua totum potest esse dii ficultas, probatur primo : Deus, Ut prata melligitur Personis, creat , & opera iurxes ad extra, alias non essent in diuisi opera
Trinitatis ad extra. Est etiam in illo priori intelligens, & volens: Ergo in illo priori cst subsistens. clim actiones sint subsistentium ,
O nihil ρομι olerari, nisi qγod per se subuit ,
Secundo probatur eadem Maiora subsistere dicit maximam persectionem, dicit enim m .dum essendi perfectissimum: Ergo non debet denegari Deo, secundum se considerato, & ut praeintellecto relationibus, & personis. Consequentiat patet; tum quia omnis persectici imaginabilis debet reperiri in diuina essentia. Tum etiam , quia relationes nullam addunt perfectionem ad diuinam essentiam,sed potitis totam persectionem quaru habent, ab il la a . cipiunt,
114쪽
De Masterῖο Sy.Trdaitatis. 9 cipitrin, Vt capite praecedenti ostendimus. Tertio eadem maior ostenditur 1 Dinina essentia intra sitam lineam est infinita: Ergo de subsistens . Probatur consequentia: Ideo natura creata intra propriam lineam non sub-sstit, sed ratione sui suppositi, qina finita est, sic dependet ab illo ut sustentante: Ergo sina ara diuina intra propriam lineam sit infinire persecta, erit subsistens intra propriam li
Quarto eadem maior suadetur ratione de simpla ex tractatu de incarnatione et Nam Vt docet S.I hom. g .p.q. 3.a: t. 3 abstractis per imtellectui personalitatibus, potest Deus intimere naturam Creatam : Ergo Deus,ut pra intelligiatur Personis,est subsistens. nsequentia patet, si enim in illo priori non eflet stubsistens; non posset supplere vices subsistentiae creatae , &reddere naturam creatam 1ubsistentem, impliacat enim illam reddi subsistentem, nisi per fibsistentiam propriam vel alienam: Ergo non posset illam a numere;i n hoc enim consistit as-mmptio, Anod Deus terminet naturam ali nam, & suppleat vices subsistentiae creatae. Alia ratione po est nostra assertio suaderi r nam per sit,sistentiam absoIutam , quam dicimus con lenire naturae diuinae secundum se , nihil aliud intelligimus quam perseitatem eX- cludentem dependentiam ab alio ut sustentate: Sed natura diuina secundum se, & ut prae- intelligitur relationibus & personis , gaudet tali persestate & independentia ctim non d pendeat a relationibus in existendo, sed potiti, relationes per eius existentiam existant ut catapite praecedenti ostensiim est: Ergo natura di- Tom IL E uina
115쪽
uina secundi A se , & ut praeime Ilioitiir rel rionibus re per sonis , gaudet subsistentia ablo
Dices rationem subsistentiae , non saluari in rati perseitate & independentia , sed selum
in perseitate excludente communicabilitat emalteri ut supposito: unde cum haec perseitas , pro priori ad relationes , non competat natura niuinae, quia communicabilis est tribus personis, pro illo priori non potest dici subsistens.
- Sed contra: D. Thomas hic qu. 29. art. 2. sic ait: Sub auria fecundum quod per se existis non in alio, 'γoeat: γsubsistentia : illa enim sub- si iere dicimui , quae non in alio , fed in se extasHnς : Ergo censet rationem subsistentiae in Perseitate existendi consistere . Vnde anima rationalis separata a corpore ; non alia ratione
dicitur subsistere, nisi quia sic separata, perseitate independentiae gaudet, etsi communicabialis sit.
Confirmatur: subsistentia creata duo praestat naturae quam terminat: primum,quod exi sat per se perseitate independentiae: Secundum , quod per se ex istat perseitate incommu-ilicabilitatis: Atqui diuinae relatione , quia dant secundam perseitatem , dicuntur & 1unt reuera subsistentiae: Ersto ii fornialitas.abs tuta tribuat diuinae ellentiae primam , erat reuera subsistentia, & nomine subsistetiae absolutae gaudebit: praesertim cima talis sol malitas , non solum, tribuat diuinae naturae existentiae perseitatem , sed etiam rationem principii quod respectu intellectionis olitionis,creationis,conteruationis , & aliarum operationum , . quae conueniunt Deo secundum se , & ut prae-
116쪽
intelligitur relationibus & persenis: Si enim pio tali priori natura diuina non esset subsi- stetis subsistentia aliqua ab lutae , non posset aesie nisi principium q- talium operationum, cibis actiones non sint nisi subsistentisim. 'Obiicies primo: Si' Deus pro priori ad relationes subsisteret, esset persena , cum perloni nihil aliud sit, quam sit bsistens in natura intellectuali : Sed noc dici nequit, alias daretur in Deo Persenarum quaternitas , qtrod In Concilio Laterariensi damnatum fuit: Ergo nec illud. . Respondeo distinguendo Maiorem: Si DNIis pro priori ad relationes subsisteret, subsi- It entia personali S incommunicabili , esset
persona, concedo Maiorem . Si subsisteret subsistentia absoluta & incommunicabili, nego Maiorem . De ratione enim persenae est,quod sit subsistens in natura intellectuali incommu-ficabiliter. Dices saltem erit semipersena , quia habebit via ima ex requisitis ad rationem perstinae, Rimirum subsistentiam , seu perseitatem in existendo . Sed nego sequelam : Sicut enim ex eo quod equus participet rationem sormalis, quae est vini in ex pmdicatis essentialibus hominis , non potest dici semihomo , ita pariter licet Deus pro priori ad relationes gaudeat subsistentia . quae est unum ex requisitis ad ra . tionem persenae, non tamen potest dici semipers QR a. Ratio est, quia essentita rerum coimsistunt in indivisibili,& se habent sicut nume-xi, qui ex additione vel detractione unitatis mutam speciem. Vnde sublata disserentia esi
sentiali & specilica, statim soluitur species,
117쪽
itina secundi in se , & ut praeitionib*s&personis , gaude
Dices rationem stubsistentiae Dii perseitate & independein perseitate excludente conalteri Vt Hipposito: Vnde cum pro priori ad relationes , non niuinae, quia communicabilinis, pro illo priori non potest - Sed contra: D. Thomas hi ait ρ S b auria fecundum quo non in alio, di Ocatcirsubsisten si iere dicimur, qrrae non in csun : Ergo censet ration Perseitate existendi con si ster rationalis separata a corpore ,
dicitur subsistere, ni si quia state independentiae gauda, V sis sit. Confirmatur: sibsistentia stat naturae quam terminat: puat per se persultate indeplduin , quod per se existat pellicabilitatis: Atqui diuina dant secundam perseitatem . reuera subfitentiar: Erho ii Ista tribuat diuinae essentix uera subsistentia, & nomine i tae gaudebit: praesertim cum noli soliam: tribuat diuinae perseitat na , sed etiam rquod resipectu intellectionis nis, conteruationis , &aliarquae con ueniunt Deo secun
118쪽
r Masern SS. TrInitatis'. Ior it oriri nisi a relationibus. olligitur , duo esse praecipua niti- iae ab lutae, nimirum constititer nam per se existentem , & inde- b alio vi sitstentante , & reddere praeintellectum relationibus, & incipium quod creationis, Conse aliarum operationum ad extra , fimi , & communes toti Trinita- ontieniunt secundum se conside Personis preteintelligitur . Licet privintellectit personis, sit subsi-ipium quod operationum ad ex- tamen esie principium Gene- ad intra , quia ad hoc requiritur istens incommunicabiIitem, serre latiua;ciam inter generans & ge- esse realis disinctio, qtiae non ἀ per relationes , ut magis consta
rx variis Conciliorum & Samna testimonijs: Dicitur enimo Generali actione o. San ar numerabilis f acta es person hs. Athanasius serm. de Deipa- an Deum in tribuae subsissentiae u quibκs una sit substantia . C- irinus diat. de Trinit. lib. r. 9
119쪽
relatiuum, sed absolutum , petit pro sorma significationem non relativam , sed absolutain forma liter. Confirmatur & magis illustratur haec ratiore Si formale sigiaificatum huius nominis esset relatiuum forma liter , seu diuina relatio qualem inus Exercet munus referendi, & ut sorma liter est re spectus ad terminum , hoc nomen Persona Diuina relative diceretur , & consequelm
ter sicut Pater dicitur & est Filij Pater, & econtra , ita etiam diceretur Pater Persona
Fili j : de Filius Persona Patris: Sed Pater Persona Fiiij non dicitur, &oppositum asserere absurdum reputat Augustinus lib. 1. de I rinitate cap. s. ubi ait: Non placet ut dicamur Patrem Te onam Filii : Ergo siqnifica tum formale huius nominis Persona Diu Dia , non est relatiuum forma liter , sed ipsa Diuina relatio, Vt exercet munus reserendi, & quac nus formaliter est respectus ad terminum : sed quatenus est subsistens, de gerens vices formae hypostaticae. Vnde D.Thomas hic art. q. ad r.eyplicans pictum illud Augiistini : In Trinitate cum dici mus Temonam Patris , nihil aliud dicimus quam substantiam Patris : ad se quip- te dicitur Persona, non ad Filium : Dicit quod .hoc nomen Persona , dicitur ad se non ad ali rum , quia significat relationem non per modum relationis, sed per modum substantiae quae est hypostasis. ι
Ex quo intelliges , aliter significari diuinas
relationes nomine Personae Dras nae, & aliter his tribus distincti, nominibus : Pater, Filiuae, O Spiritus San Gur. Nam Persona Diu ina Ggnificat se aliteri de explicite relationes dia
120쪽
iubsilien s incommunicabiliter in qualibet na- tuta intellectuali: implicite vero & de matera ali , significat illas sib couceptu relationum& prout exercent munus referendi ad terminum seu correlatiuum . E contra vero tria praed icta nomi na sio n ificant formaliter & explicite relationes, sib conceptu relationum,&quatenus sunt respectiis ad terminum implicite vero & de materiali sub conceptu sibG
Gentium eas important. Dan tu γ in reo secund3m se considerato , O ippi inintellecto relationibus Personis
Ita docet D. Tlὶomas varais in locis, praesertina qti. 9. de potentia art. s. ad ra his verbis :Supposita diuinae naturae non funt principium Dibsistendi diuinae essentiae; ipse enim diuinae essentia est foeundum se subsistens . Et 4. contra Gent. cap. I . ait Qu0d in Deo sunt plures res subsistentes, si recariones conside entur , O una rei subsistens , si consideretur Ufentia . Et in r. distinct.6. q. a. art. I. ad 2 asserit quod in Deo
essent i fui si uni est , 'γnde ei ferundum se debetu rufe, imo ipsa es o um esse subueni . Ex quo vitiarao ioco manifestum est , Sanctiim Doetorem non usurpare subsistentiam pira
existentIa, ut aliqui interpretantur , cum ex eo
quod in Deo ipsa essentia diuina sitbsistens est, anserat, quod ei secundum se debetur esse,imo