장음표시 사용
131쪽
persenarum,sibsistentiam absblutam per in Iationes modificatam, sic d ipsas relationes. debere secum deferre subsistentias relatitias re ibi proprias , quae iuridoni in i liis negationem icommunica bil itatis,easipie constituant prin- .cipium quαd actionum ii otionatium ; sicuti subsistentia absoluta constatuit Dcum , v d praeitc noctum relationibus & personis . principium quod operationum essentialium, quae in diuisae si int & toti Trinitati com
- Obi scies secundo : Quia exi stent ia est vltimuν terminus non potest alia existentra a-ictuari , nec praeter ab lutam relativa in Deσ conccditur,ut capite praecedenti O stensium est. IAtisubsisteiatia etiam est ultimus terminus in linea subsistendi: Ergo per aliam terminari non potest,nec prater absollitam, concedi re ila liva. - Respondoo , concessa Maiore distinguendo Minorem : Subsistentia personalis est vitimus terminus, concedo Minorem . Non Personalis, nego Minorem di sub si stent i a en: abibluta , sicut non est incommunicabit ita. nec habet rationem vitii ni termini.. . 'a
Ad dignoscendum quar nominae singulariter vel plui aliter dicantur in Deis, haec regula a Theologis y ut certas statuit hir. Quae alii: Conu iunt Per sonisi ratione solius, essentior,
132쪽
De x Ierio SS. 6 Aat x. TOI singulariter tantum dicuntur . Quae solum eis' conueniunt ratione' proprietatum persen Iium , dicuntur tanturia phrralites. Quae autem eis competunt ratione proprietatum, reaatione essentiae, dicuntur pluraliter & sim-gutariter Ratio est, quia relatio multiplica tur in Personis Diuinis , esentia alitem una manet in i liis: Ergo citrae conueniunt illis r trone Et ius essentia retinent vilitatem di quae ratione solius relationis, Vnitate non galidents d pluraliter so i una diciantur, qua Vero con-meniunt ratione utriusque , dicuntur si irgu la-
iter , quatenus competunt ratione e sentia ;& pluralitar, quatenus conueniunt ration α
I Ex hac regulla generali siquiitur primo .
quod dicantur tres Perionae in diurnis , &nul tenus una Persona ; quia retio Persona mota conuenit ratione essentire, nec pio i ita occipi potest , sed tantum pro relatione su distente . Vnde cum modd communi Eccle idiae consent II, persona & hypostasis pro eodem accipiantur , scut in diuinis dicuntur tres Personae non una ta & tres hypolia ses, noe 'vero una hypolla sis dici di bent Sequitur secundo , quod subsistentia dicavetur una , dc concedamur plures Primum, natenus subsistentia pro perseitate indepen- .dentiae accipitur , 1 e cundum vero, prout pro' per se itate ancommunicabilitatis. vsup itur tQuia su bsistentiae primo modo accepta , con
ruenit Pensonis Diuinis ratione, essentiar:insecunda vero accn tioue illis conuenit ratione relatio um,ut constat ex dictis capite' prac
133쪽
Sequitur tertio, unam debere dici in Deo existentiam,& nullatenus plures ; quia, Vt --pite praecedenti ostensium est, existentia absolute dicitur , & conuenit Persenis Diuinis r
tione essentiae, non vero ratione relationum.
Sequitiir quarto, nec aetern itatem , nec di rationem pluraliter dici in diuinis quia haec attributa vel non distinguuntur ab exustentia diuina , vel filiem. siint modi illius , unde illa immultiplicata non postant plurificari. Sequitur quinto, tres. Persenas Diuinas non possu dici tres. perfectos, nec tres bonos subitantiae , sed tantum adiective , quia ut sinpra ostendimus nec persectio, nec bonitas multiplicantur in Persens&Dhi in is , cum non
conueniant illis ratione rellationum,sed tantum atione essentiata
Sequitur sexto , in Diuinis non esse tripi cem 1anctitatem sed unam duntaxat, quia
sanctitas non corus enit Personis Diuinis ratione relationum,siciit nec persectio, nec bonitas , sed tantum ratione naturae in eis transcende taliter inclusae.
Sequitur septimo, nomenientis, si sit mi cretum , idem significata, ac habens essentianae vel existentiam non posse multiplicari su santiue acceptum , cum sit unica in Personis essentia & existentia; bene tamen adiective, quia sunt tres, habentes essentiana , &existemtiam diuinam Si autem tabe nomen sit cor cretum , significans idem ac habens enti talem,sc reuera multi,licatur etiam substantiue , simcut leuera dantur tres eatitates realiter dis
134쪽
De 'Ho SyTrlaitatῖς. I Sequitur octauo , quod Persenae Diuinae diaeantur una res, & plures res: Vna res quae est essentia, & plures res quae fiunt relationes , eo quod realitas quae in esse non consscto sed rato consistit, & pro essentia accipiatur & ero relationibus. Unde Augustinus de Doctima Christiana cap. s. ait Aer quibus fruenda est , sunt Pater , Fili x , O Spiritμs Sanctur , Et statim addit Trinitas quaedam furuma.
Sequitur nono, dari in Diuinis tres unitates Sc Vnain unitatem : Primum ratione relationum, iucundum rationem essentiae, quia unitas in rea litate indiuisa consistit: At realitas Mindiuisio conueniunt cuilibet ex Persenis Diuinis, nedum ratione essentiae ; sed etiam ratione relationum: Ergo unitas ratione utatus que illis cointerrit. Sequitur decimo , i n dininis non dari tri plicem veritatem , ut expresse docet S. Th ma&qu. I. le verit art.7. quia veritas vel simitur pro formati,quae consistit in cognitione, de sic quemadmodum est unica cognitio in tribus
Personis, ita & unica veritas formalis in illis. VeI pro trascendentali , quae consistit in ent, rate ut intelligibili , sicut docetur iii Met .physica : intelligibilitas autem non multiplicatur tu Diuinis , quia competit ritum ratione essentiae, cum illa tota habeat rationem speciei intelligibilis, & obiecti motiui , iespectu fili,
attributorum, & relationum, ut in tractam de scientia Dei ostendimus et Ergo nec veritas transcendentalis. Sequitur vltimo , tres Personas. non posse
dici tria indiuidua , quia in indui iduis nati
135쪽
ra diuiditur: sed in Periosis diu in is essentis mapet omnino indiuisa: Ergo illa non possunt Mici tria indiuidua , licet possint dici tres Personae i mare S. Thomas hic quaest. 9 . art- hoc statuit disci imen inter Personam de indidi uiduum , quod per na habet pro significator rformali perionalitatem pro materiali natu ram' individuum vero e contra habet pro fiagnificato formali naturam , pro materiali perionalitatem ; unde sicut non multiplicatur iud minis natura, ita nec individuumH
Egimus initio huius Tractatus de cognosci-hilitate Diuinaruin Persisnarii in , &iostendimus ectet trux naturalibus Mysterium Trinit - is non posse cognosti ; Dunc de illarum notionibus ,. seu de notis & characteribus , quibus
digno ici, & inter se discerni possunt, breuiter
diotici ergo definitur a D Thoma hic qu , .
art. 2. & s. prwia ratio crgnescenaei Pisonam: Diuinam , ubi per propriam rationem non intes ligitur conceptus sormalis quo VmmperAnain specialiter cognoscimus,& ab alia disce ni mus ,.sed obiectiuns,id est: proprietas,seu for m a, Ve i specialis nota se qua una Pei so na Diuinae ab alia d i stinguitiin, quaeque notioni formali respondet . Vnde ab alijs . sc describitiir a Noti o in ratio obiectiva riosi Scaui 2 ρUGnam, is ceti v na m Pe senam aristi inuens, ab alia xes l
136쪽
De Masseris urni iliat r. 1 r ao at ijs, Ex hoc infert primo S. Doctor in via lGIst 2 6.quaest , . ait. y. tria requiri i ut aliquid dicatur notio m Diu in is . Primum est quod significet aliquid pertinens ad originem , quia relationibus ori omis distinguiti Rur Personae '- Diuinae 'Seruijdsi I qimd pertineat ad di ni- isitem, vel saltem illam denotet , quia perfnaa. est nomen dignitatis', ut docet ideo Doctor
Angelicus hic quaest. r. f. art. 3. Tertium, quod
dicat aliquid specialis , quia quod est cominu-
ne tribus Peti sinis, non potost esse ratio di- Deinendi una in Persisnam ab alia Secundo infert ibidem, hoo inter relationeS, Proprieta res, & notiones ver sari di scrimen , quod licet haec tria in eadUm fornia litate, absque virtuali distinctione , conueniant, prinatim tamen huic 1 Urinalitati conuenit per relPemina ad corio , --itutam EXMGς LU Hios intelligi relatione vationem respectiis ad terminum seti correlatiuum , deinde rationem pr6prietatis ac tandem nationem notionis , eos fod nillil possit esse ratio mani sellandi aliud , nisi sit illi proprium, nec ii ii esse 'ropriuin,nisi ab ali;s distinguatur, quod in Diuinis sit per
Telationem. G: Lam tib bc Quinque alitem communiter assignant urnotiones in Diiii mi, nempe-paternitas, & i
nascibilitas, in Patre, Miatio in Filio , si ratio tiua in Patre MFilio, ut sent principium Spiritus Sancti, di7 processio seii spiratio passiuat in ipso Spiritu Saricto Cum enim Personae Dimaae comtituantur &:disthiguamur per rela-
137쪽
, asatus VI. 'times originis , potest cognosti per sena aper hoc quod est principium processionis, Vel
termiuus eius,vel per negationem processionis.
Et sic prima mi lana,quia non procedit ab alia dignoicitur per innascibilitatem ,scu improducibilitatem, & quia etiam producit Filium, iu-'notet it per paternitatem ; & quia Quu Filio producit Spiritum Sanctum , Pater & Filius per spirationem iniuam dignoscuntur Filius.
vero: tria ess terminus generationis, per falla- , tionem nosificatur, &Spiritus Sancius, qui est terminus spirationis activae Patris & Fili) pe sipitationem passivam, seii processionem agnoscit ri ,& sic tabentur quinque notiones in Dibumis. Ita D.Thomis, hic q. 32. rt. DDices primo k generatio & natiuitas sent . rationei cognoscendi Patrem & Filium: Ergo, Cbtinent rationem notionis. . RcsPondeo quod ut aliquid obtineat rationem notionis in Diuin's , debet esse ratio cognoscendi. Personanx Diuinam in seipsa,generatio vero & natiuitas, cum sint nomina significantia origines in fieri
ει tendentia, notificant tantum actiones notionales Diuinartim Personarum,. non Idlias Personas Diuinas in seipsis ii& ideo notiones laon sunt. Dices secundo , de tutione notionis est ut ad dignitatem, pertineatiSed innascibilitas , cum negatri sit, 'non pertinet ad dignitatem
Respondeo de ratione notionis esse quod ficit ignitas,vel saltem illam denotet, ut supra diximus : quamuis autem innastibilitas rationes ii sol ma liter dignitas non sit, illam tamen, denotat, Eu a pusteriori exrsicat dignitate
138쪽
De M1' ο SS. Trἰnitalia. II 3 perlanalem primae personae, scilicet auctorit,tem principium per modum capitis & fontis omnium Diuinarum Personarima , ut constabit ex dicendis capite sequenti. Ex quo facile intelliges, cur innascibilitas sit notio, non Vero inspirabilitas, ut existimat Scotus; quia nimirum inspirabilitas , seu negatio procedendi per voluntatem, nec dignitas est , nec dignita- tem denotat,sicut innascibilitas:Tum quia,supposito quod aliquid producatur, non dicit ex nostro modo concipiendi dignitatem, quod careat hoc vel illo modo. productionis : Tum etiam, quia inspirabilitas , sumpta ratione siti, creaturis cum petiri cum illae non producantur
per spirationem . Addo quod inspirabilitas, seu negatio spirationis passiuar, inuo itur in notione spirationis activae , quae conuenit Patri & Filio; quia hoc ipsoqliod una persona spirat, opponitur ei illa quae spistatur, lubindeque illi conuenit inspirabilit*s, cui competit ratio spiratori
o sunt nomina quae primae Personae
contieniunt, nimirum nomen Patris, Scnomen ingeniti, seu innascibilis. Primum constat ex dictis de generatione Verbi , si enim processio Verbi sit generatis , Persei a R
139쪽
ad 4 quod cum generatio diuina sit perfectis. sina, & terminus geni res persectissime simi lis generanti, utpote cum in illis sit eadem mi-- inero sorma & natura , & perfectius inuenitur ratio Patris in prima Persem Trinitatis, quam in quacumque creatina, iuxta illud ad Ephes. .
Flectro genua aέ Patrem Domini mei Iesu Chri- si , ex qμο omnis paternitas in caelo O in terra nominatur. Ex quo infert art. 3. ngmen Patris
prius dici de prima pei sena notionaliter, quam essentialiter, seu prius conuenire Patri, resipectu Filij Druini , quam respectu creaturarum; quia ratio Lbi persecte inuenitur in verbo aeterno, eum sit ei porsecte senilis in natura ;Imperfecte vero & deiicienter in creaturis, quarum Deus dicitur Pater, ratione quadruplicis similitudinis quam illis imprimit . Dicitur
enim in primis Pater creaturarum irrationalium propter similitudinc in vestigij: Iob. 38. Quia est pluRiae Pater , aut quis gen ' A si illarriris Secundo propter similitudinem imaginis creaturae rationali impresiam: Deuteron. 3: . Invrest ipse Pater ruux, qui possedit'fa- Cir,o creauit. te' Tertio propter similitudinem matiae, quae inuenitur in iustis: Roman. 8. Ipse i itur reddidi disim dinium spiritui nostro ,
q*ρd 'mur silii Dei. Quarto propter simi litudinem gloriar, quot in beatis reperitur: ad Ro- miria Gyriamur in f e glor ae si borum Dei . Eas autem. 3mnes similitudines in immensim
su penat si militudo Verbi Divini, cum sit eius
140쪽
De Masterio SI Trinisatti. II spriora pro iis, de notionalibus; hoc enim verum est de communibus ab Iute silmptis , ut intelligere velle, non vero de iis quae dicunt respectum ad creaturam; cum enim Ver
bum Diuinum sit principium productionis
creaturarum iuxta Ioan. a. Omnia per ipsum octa sunt, prius procedit a Patre, quam Crea turae ; siiciit Verbum in mente artificis concep rum , prius concipitur procedere ab artifice,
quam arte factum ,quod ad cius similiuidinem
.: Ad maiorem hirius praeclari nominis expIiqcationem , quod tantae religionis est, & ex LIentiar, ut Cyrillius Ed Theodoretus asserant, primam per lonam illud Dei titulo antepone-xe, .& appellatione Patris magis quam D0m ni delectari: Obseruandum est, quod IicedCIem us AIexandrinus , Augustinus , & olii Sancti Patres primam Trinitatis 'persenam ρPatrem & matitem sim fit appellent, ad signifi-Candum discrimen quod inter patrem diuinum & Patres terrenos intercedit : hi enim filios: e tra se generant; ille vero in suo pectore, ε diuinitatis suae visceribus, Verbum pruductu urctinet , quo metapliorice materna qtraedam proprietas declaratur. Ad quod alludens Syzesius antiquissimum Auctor hymno de Patre
aeterno. Canit: Tu pater O mater, radix sμmmμs ramur minae O mas : in si quod peri , ines IIuod ρWritur . Nihilominus nomen VPatris corii uinientius primae perscinae tribuitur, ἰquam nomen matris Q cuius' egregiam rati cnem assignat S. Thomas contra Gent. caP. II. versius finem, ubi sic discurrit: Genera io car-xεμlis animalium perficitur per Hrtutem σεῖ