장음표시 사용
231쪽
t ς πι natus 'I. nulla datiir potentia intrinseca ad non esse rErgo quantii is Deus absolute possit eos suo es
se priuare, illosque in nihilum redigere, ni hialominus dici debent, & reuera sunt ex natura sua incorruptibibiles , etiam corruptione Iasege accepta . Maior patet, Minor probatur. Omnis potentia intrinseca ad non esse prouenit a in tecta: Sed in Angelis nulla est materia , ut constat ex silpra dictis: Ergo necvlla potentia intrinseca ad non esse Maior probatur: nul la potentia , millusque appetitus respicit per se primo non esie,Vt dicitur I. Ethic. & probar D.Thomas supra q. I 'Art 9. ex eo quod omnis potentia & inclinatio naturae, tend:t per se ad bonum ; non esse autem Vt sic non habet rationem bour, unde in rebus creatis secundario solum & per accidens po test dari potentia & inclinatio ad non esse,in
Fantum sci licet in illis est potentia vel appetitus ad aliud esse incomPossibile cum illo quod de ia,sto possident : sic potentia ligni V. g. est per se primo ad osse ignis , sed quoniam esse ignis est incompossibile cum este ligni, secundario de per accidens dicitur potentia ligni respicere & tendere . ad non esie ligni : Atqui nulla datur potentia in rebus creatis, quae secundarid sit ad non esse, praeter materiam primam ; quia sicut sola materia prima est in potentia ad sormam iiibstafitialem incompossibilem cum ea quam habet, ita illa sola est in potentia ad recipiendum esse incompossibile cum eo q od illi conuenit: E
gQ Gmnis potentia ad non esse prouenit a ma teria . Vnde rccie concludit Diuus Thomas hic arti s. III a i materialitas Angeli est ra-
232쪽
Obijcies primo , multi ex Sanctis Patribus,
praesertim Sophronius , in epistola recitata in sexta Synodo adi. I r. & approbata ach. r3 docent Angelos non esis ex natura sua, sed gratia , immortales. Sed respondetur illos non sumere immortale pro natura negante intrinsecum principium mortalitatis , sed etiam pro
natura negante extrinsecam causam coni seuantem; quomodo solus Deus immortalitatem habere dicitur 1. ad Timoth. i. unde gratia ab illis non sumitur pro dono addito naturae, sed pro voluntate Dei libere creante & coim seruante naturam, quam largitus est Angelis , nullis praecedentibus eorum meritis, aut positiva exigentia, cum ad creationem nulla supponatur exigent ἰa rei creandae. Nam ut d cent Patres Africani apud S. Augustinui nepist. 9 s. dona naturalia, quatenus ex gratui ta Dei voluntate tribuuntur, non incongrue gratia appellantur.
Addo quod Damascemis, & alij ex Sanctis
Patribus, dum docent Angelos non esse ex natura sua immortales , loquuntur de immo talitate perfect a , quae includit omnimodam immutabilitatem de bono in malum: hanc at tem non habent Angeli, nisi per gratiam in bono confimantem Unde quamuis ex natura sua immutabiles & invariabiles sint secundum esse , varijs tamen mutationibus subiiciti ritu r, quae ad sex genera reduci possvnr. In primis enim mutabiles sunt quantium ad scientiam & cognitionem vespertinam,quam habent extra verbum , quae variatur in illi ',
233쪽
- Nactatur VII. α quotidie crescere pote sti nollas relationes' ia Deo recipiendo. Secundo quantum ad vinci Imrtatem, narra ut ait Damascentis lib. a. selei
cap. 3. 7 atura Angeli rationalis O intellictis alis est, o libera potestate, arbitrioque μμ ca, ertibilisseeumdum pro stum , siue volun- te mutabilis . Tertio quantum acropefationem , illorum enim intellectio , non este rum esse aut substantia ut infra patebit. Quarto quantum ad locum nam ut ait idem
Damascenus in cum sunt in coe o , in terra nomoni, in terram in Deo missi, non remanent im
cinis . Ex quo sequitur qumta mutazio 4 quan tum ad motum progressitiunt cum enini non
sint ubique mouentur localiter , & de uno lorico in alium, ut infra dicemus. Denique moribiles sane a bono in malum 5c a gratia aiupeccatum, ut infelix malorum Angelorum
Masiis fatis ostendit. - obi)cies secundo , si in Angelis non esset Potentia intrinseca ad non esse , subindeque
antrinsecum corruptionis principium, sequinxetur quod Deus annihil ando Angelum vio-- lentiam ei inferret, quia iaceret contra natu τaalemnius inclinationem , qua con naturRliter exigit conseruari in esse . Sed negatur seque-da , Iicet enim' in Angelis non sit potentia naturalis ad non esse, est tamen in eis potentia obedientialis , qua quaelibet creatura sub --ditur Deo , ad hoc ut in ea vel de ea faciat quidquid non implicat contradictionem: vnde si Deus annihilaret Angelum, nullam violentiam ei inferret ; quia licet tunc iaceret contra inclinationem particularem quami Angolus habet ad semper durandum & per
234쪽
Angelis. ' mionem univer salem , quam habet Ut pars uniuersi ad obediendum Creatori: sicut nec, aquae fit violentia , dum ascendit ad replet dum vacuum k quia licet hoc sit contra part cularem inclinationem i litus, 'in hoc tamen seruit uniuersali bono naturae , & conseruationi uniuersi ad quam magis inclinarur ,s arre adi proprium & particula re commodum Unde egregie Cyri lius lib. 8. thesauri
cap. z. enatu ris praecipue infunt , ea ref- pectu creataris nihil funt i . quare sicur ignis combustiuur es. sed non Deo; sie Angelus immortalis quidem es , scd non Deo, . Quibus verbis non solum responsiouem nostram 'conis
firmat , sed etiam insinuat Angelos esse ex natura fila immortales N incorruptibiles . Veen i in bon a sit haec comparatio',i oportet quod quemadmodum Datulae ' ignis in sitae est vis combustiua cita & naturae Angelicat insita sit immortalitas ; δί sicuti Deus negando cosse concursim igni ad comburrendiim , priuaret illi im aliquo sibi naturaliter debito ; ita si de negaret Angelo conseruationem , eum aliquo priuaret quod' a natura habere debet, siue .quod ei connatura litatistitulo debitum est.
MAηim m ac prorsus stupendam em Vi Angelorum multitudinem , constat eK . . a ias scripturae testimoniis: , dicitur enim
235쪽
2oo Tra Iatur VII. Daniel r. Millia miIGum mini rabant οἰάeetestentena millia assi ebant Et Iob Σ'. Nunquid est numerus milirum eius ς Idest i lis numerus est plane inenarrabilis. Unde
Gregorius a . morat. cap. In cognitione humanae rationissupernorum spirituum numerusi
Deo est numerabilis, εἴ e bominibus innumera-ἷilis demonsiretur. Non est tamen credibile aut verisimile quod Liranus & alii docenteorum 1 cilicet muItitudinem esie tamam , quod numerum indiuiduorum huius Universi excedat. Quis enim credet eos esse plures omnibus maris arenis & aeris atomis,& arborum soliis, & tritici ac millij granis, N mai rem Angelorum esse numerum , quam formi carum,muscarum,culicum,l illiclim,vermitim& aliorum similium animalium , quorum innumera propemodum est multitudo λ Probabile tamen est Angelorum multitudinem , numerum specierum materialium excedere rTum quia cuilibet illarum datus est Angelus. in custodiam ut docet S. Thomas infra quaest.
H .art. 2. Tum etiam, quia ut discurrit idem S. Doctor a. contra Gent. cap. 92. Ordo uersi exigere videtur , Mi id quod est in rebus nobilius. excedat quantitate vel numero ignobIliora . Ignobiliora enim videntur esse propter nobi iora: unde Oportet quod ucbiliora , quasi propter se exi flentia, multiplicentur quantum
236쪽
vel . 2 Cretas non habeant notabilem qcantotatem in comparatione ad illa . Sie ut autem catilia corpora digniora funt e ementaribus , ut incor νuptibilia eorruptibilibus; ita Lubstantiae in t e nct 'tales omnibus corporibres , immobile O .imma:eriale mobili in materiali . Excedunspuitur in numero intellectuales sitastantiae δε- paratae , emnium rerum materialin m multitudinem . . Vbi notat Ferrariensi; , hanc rationem D. Thornae piocedere de excessii multitudinis subst antiarum iotellectualium stupra species . non vero. supra indiuidua rerum materialium de corruptibilium , Ut aperte declarat idem S. Doctor in eodem, capris ratione 4 his verbis: Mn videntur igitur esse minexis multatudinis forme quar furit extra matem viam , qIas dicimμε substantias separatas ,-am sins species materialium rerum . Et certe si percurramus omnium entium gradus,
eo plures species in Azniemus quo gradus ad quem spectant nobilior est s siquidem plures sint specie vegetabilium, puta forum, plani
tarum, arborum , quam pure inanimatorum S.
plures iterum species animalium, quae sint iuterra, aeIC, Vel mari quam vegetabilium: Ergo ut haec gradatio subsistat ,. debet similiter,& a fortiori, gradus intellectualis, omnium perfecti stimu s, plures continere species An gelorum, quam gradus essendi, vivendi, seia' tiendi, contineat species inan malorum, Veg tabilium, & animalium. : Quantum ad distinctionem Angelorusi, Scottiri Suareet, Vasquea , & M i j recentiores
existimant inter Angelos creatos multos in '
237쪽
LM . Tractatur 'I.mas, eiusque Distipuli s Algiduis Romatitio, Grai do, & ali 1, docent omnes Angelos ita differre specie ut repugnet eos solo numero, intra eandem speciem multiplicari; quae sententia videtur verior, &principi is Aristotelicae doctrinae conformior , ut infra patebit. Et quidem, quod omnes Angeli a I eo creati. specie inter te diluerant demonstrat D Thomas 2 contra Gent. cap. 9 D quinque rationi
bus inter quas duae sunt praecipuae Prima est: Ad hoc μας plura indiuidua in xna specie in
ebus corruptibilibux , ωt tura speciei quam non potest perperuo conseruari in uno indiui duo, conseruaretur in pluribus; unde etiam ineorporibus incorruptibilibus non est nisi ,nu individuum in ,na petie S ibiant in autem sep ratae natora pol si conferti a vi in uno indi uiduo, eo quid sent: ncorruptibiles NPn igitur
.vortet esse plura in diuidua tu illis Iobstanti, eiusdem specieii. Secunda silc procedit : Id quod s speciei io viroq e dirnius est' eo Τ od
os indiuid attonis trianei in m , ta inter γatiomem speciei existens multiplicatio igitur spe- citerum plus addit nobilitatis in perfectionis Muiuerso , quam multiplieatio indulii duorum ' In ua specie o perfectio autem misee si maxi me consistit in substantiis separariae. . magis, igitur competit ad persectionem Giuersi, quod
sint prures fecu udum I feci em diue se , quam: quod sint. lix secundum numerum in eadem specie
inod vero repugnet diri Nitres Angelos eiusdem speciei seu illos intra eandem spectum m altiplicari, ibidem probat hoc discui, B : s aeci metue fini idem Iecie , , di fere is
238쪽
Anrella. - - 2 an te ni numero ,: babent materiam i Esserenιia enim quα ex forma procedit , ind.eit diuersita-Lem Deciei; qu- autem ex materia, indAcis diuersitarem secundum numerum substanti autem separator non habent omnino materiam , neque qμ e sit parrearumi neque cui unianitimit formae: impossibile si igitur quod sint plurex vG speciei. Verum hoc principium , cui ut sitndamento nititur discursius D. Thomae , & a quo omnino Mendet huius celebris, quaestionis resolutio, nimirum : qum m que funt idem is ecie,
disserentia autem numera , habent matextam negatur ab Aduersariis existimantibus non
repugnare adiungi Angelis aliquod princi . pium quod non sit materia , per quod hat diuinctio: & multiplicatio indiuidualis illo rum. Verum tale principium desumptuin ellex Aristotele ix. M tapnysicae cap. 8. teXitI' 9 dicente v quineumque numero sunt multa , ea materiam haben ι, . ex quo probat pei, mum motorem', utpote spiritualem, S carem tem materia , non posse esie nisi unum, . unde: qui hoc principium negant , pcaecipuum fim- clamentum destiuant, ex quo lumine natur
di probari potest , non dari nisi unum Deum b.& politheismo nauent. Sed quidquid sit de
hoc , probatur tale principium ' hac. ratione 'fundamentali z. Materia, vel ordo ad illam, est id a quo tanquam a pi in a radice , disti ctio numerica sumitur ; Ergo quaecumque 'Mumero iunt multa, ea materiam liabent, vel vid ii iam ordinem dicunt . . Consequentia ρο- et Antecedens, probatur . . In primis enim di- Minctior numericae nequit Esornu. ut Zi prima:
239쪽
2 Traeuatur VII. radice procedere : Tum quia omnis distitis cito proueniens a sorina , formalis est , Ela consequenter specifica & essentialis . . Tum etiam quia ab illo per se non oritur distinctio a numerica, quod est indifferens ad hanc veIillam singularitatem: sorma autem de se est indifferens ad hanc vel illam singularitatem,
nec magis exigit unam quam aliam . Tum de
Bique, quia principium indiuiduationis re distinctionis numericae , debet esse princi tum incommunicabilitatis , clim individuum iit ita. communicabile : forma autem non est princi-Plum incommunicabibitatis , cum sit princi pium gradus specifici , qui est de se communicabilis multis indiuiduis . Secundo, prin- cipium indui id uationis & distinctionis numericae, non potest esse existentia , vel substastentia rem quia hae sirpponunt naturam indi
uiduana constitutam, cum sint ultimus terminus naturae; Tum etiam quia humanitas Christi ut indiuidua fuit praesuppolita ast in pilo ni tamen propria urbsistentia orbata fuit , imo & propria existentia , in sententia illo-xum qui existimant exiitentiam distinguixealiter ab essentia . Teretioe distunctio numerica , cum sit hi trinseca & si inantialis, noni potest ab ab:qtio extrinsecoe eu accidental i de-lumi Ergo sistum. materia, vel ordo ad illam, est id a quo, tanqtiam a prima radice ,
distinctio numerica sumitur. ' ii Huic argumento dupliciter oceurrunt Ac
L Mersiarii: In primis enni, Scotus tu eius Disci' Pulli respondent principium distinctionis latis
240쪽
n. Avestri . . , os licet haeceeitas, seu differentia indiuidualis si
in indiuiduo, tamen restat dissiculias, quod sit principium multiplicationis irae eitatum , num materia, num forma , num subsistentia , vel existentia I aut aliquoa accidens in aliquo enim debet unitas & distinctio indiuidualis fundari; unde si nullum ex his possit esse fundamentum distinctionis nu mericae, si quitur illam non nisi a materia , Ut a Prima radice posse de firmi. Respondent secundo a Iij, quod Iicet dar tur principium distinctionas numericae es materiam, et ordinem ad illam, ex eo tamet non probari efficaciter , Augelos non posse , de potentia Dei absoluta , intra eandem speciem multiplicari; quia non repugnat adiungi Angelis ab extrinseco aliquod principium quod non sit materia, per quod fiat in illis distinctio & mu Itiplicatio indiuiduali posset
enim Deus, de absoluta potentia , addere aliquam proprietatem naturae Gabrielis, dima nantem a forma , non absolute considerata , sed prout actioni Dei supernaturali , cui omnis creatura lacundum potentiam obedi enti lem sibiecta est , . a qua distinctio mimerica intra illam speciem oriretur. Quam soluti nem & doctrinam confirmant celebri testimonio D. Thomae, desumpto ex opusculo 164 ubi reprehendit Averroiitas , & ruditeγ argumentcntes appellat , eo qu4d probarent non posse nisi unicum esse in singulis hominibus intellectum, quia facultas illa caret materia. Additque quod lice, cintellinus natu-