장음표시 사용
421쪽
D Angelis. 3ry alteri manifestare , quam cum non libuerit
eadem intra se occultare; cum non minus unuquam aliud postulet ordo perfectae societatis. Illuminationem quoque in Angelis inu niri passim docent SS. Patres, praesertim Dionysius cap. 7. de coelesti hierarch ia , ubi de hac illuminatione haec scribit: Hoe Theologi
plane tradunt, inferiores coelesitum naturarum ordines , a superioribus rite diMina opera ea-plicantes sicien ias discere : fummos autem a Deo ipse pro suo captu edoceri masteria . Et Damascenus lib. r. fidei eap 3. Alῆ alios ob ordianis, vel nar me praesta iam illustrant. Illes dqμ idem perspicum est , eos qui prosa tiores ,
Ratio etiam suffragatur, de simpla ex consueto modo operandi diuinae sapientiae , quaeliantii in fieri potest omnia operatur mediis causis secundis, subordinando. infima mediis,& media supiemis, ut sic magis elucea. ipsius bonitas, quae non tollim , iuxta prasi iptum sui beneplaciti, communicat se creatur: s , sed etiam plenam potentiam iis impertit, ut pei se- 'ctiones a primo fonte haustas, aliis communi- care possint, subinde tu ut Angeli superi res illuminare possint inferiores , iuxta illud
Prophetae regii Psal IlIuminans tu mirabiliter E montibus aeternis , id est ut aliqui' ex SS. Patribus interpretantii mediantibus Angelis si premis , qui metaphorice montes appellantur;quia sicut montes primos solis r dio, excipiunt, EM in serioribus corporibus com. municant; ita supremi Angeli diuinas illu
strationes immediate a Deo reQpiunt, & po'
422쪽
3ro Trastatue VILstea illas in inferiores effundunt. Qua etiam de cause Dionysius de coelesti hier. cap. 8.em vocat Oec la perlucida , ct ab omni labot r , quae primum diuinae lucis radium recipiunt, & sine inuidia in eos qui sequuntur en
mi luminis riMulor appellat, quia sicut riuii bis aquam a prima scaturigine accipiens , in alia subiecta loca derivat: ita supremae intelligentiae supernaturales influxus a primo fonte accipientes in alias inseriores intelligentias disse fundunt . Vnde Bernardus serm. s. de cons derat. cap. 4. cherubim cinquida ex ipse sapientiα fonte, ore altissimi haurientes refundentes fluenta sciensiae, uniuersis eaeli ciuibus infundunt. Haec sunt certa , & indubitata apud omnes unde totum difficultatis momentum in hoc situm est, ut declaremus modum
quo unus Angelus alium alloqui , alterum illuminare possit.
- g. I. λοentio Angelorum non sit per ἰmmissionem specicrum, sed i er directionem conceptuum.
P Rima pars erobatur contra Suarea, & Mlios recentiores,testimonio D.Thomae q. 6. de verit. art. s. ad a. ubi sic ait: Angeluae ιο queus nihil facit in Angelo cui loquiςur , sed s: aliquid in Angelo ipso loquen e , ut ea hoc ab alio c ονnoscat ur modo prius dicto . Vnde nomoporter etiam quod loquens , aliquid infundas ει cui loquiςur . Et art. 6. ad 4. Araretur in-
423쪽
De Angelis. 3 x Ioquerete,sed ter speciem, quam paener se habet,
O alium angelum, O locutioncm eius cogno-i
scir. Quo nihil expressius dici potest contra Suarea, &alios asserentes Angelum loquentem producere speciem sui conceptus in intel. Iectu eius cui loquitur . Ratio etiam suffragatur, primo quia Angelus non accipit species a rebus,etiam spiritualibus, sed eas habet a Deo inius as,a primo iu- stanti se te creationis, ut cap. 7. g. 2. estendimus . Secundo , quia si locutio Angelorum fieret per iminissionem speciei , ratio secreti in eius odi locutione saluari non posset; nam cum illa species non sit futurum contingens, nec actus liber, nec aliquid si pernaturale praesertim, quando locutio est de rebus naturalibus, continetur intra obiecta naturaliter cognoscibilia a quocumque Angelo, subindeque non est cur ab uno potius, qliam ab alio cognoscatur . Tertio , cum nota possit dari
actio in distans,& sipecies intelligibilis,ut pote spirkualis, non pollit diffundi per medium corporet in , si Angelus loquens, speciem illius actus quem per locutionem manifestat, produceret in intel lectu Angeli , cui loquitur, deberet non sollina per fiam virtutem , sed etiam per suam substantiam, esse intra intellectum ipsius , stibindeque illabi menti illius: sed hoc repugnat, cum haec praerogatiua summo,& incircumscripto spiritui rἡleruetur, ut
424쪽
Nec valet responsio SuareZ, dicentis illa- p su m quem SS Patres dicunt esse Deo proprium, e sie illum qui fit per modum continentis' dantis esse, seu qui est intra terminos essentiae, non vero illum quo aliqua qualitas, vel aliqua species in mentem alterius imprimatur ; quia talis species habet se per modum circunstantis existentiam Angeli, &recipitur in eius intellectu prius existente. Non valet inquam haec responsio, primo quia
D. Bernardus loco citato loquitur expresse de illapsu , quo ductiores , aut metiores e ciα--ur, non vero de illo qui fit per modum continentis, & dantis esse, isti qui est intra terminos essentiae. Secundo, quia D Thomas 3. p. quaest. Fq. art. I. ait quod selus Deus Oi era- ur c per modum principalis aetentis tu eriο- rem esse tam Isacramenti, qγia Dius De x Hi bitΜr animae in qua facramenti est Sior existit:
Ergo ex D. Thoma non solum illa plus qui sit per in d im con ine itis, & dantis esse, seu qui est intra terminos essentiae, sed etiam ille quo aliquid reale,& physicum in mentem alterius imor mitur ieii efficitur, soli Deo proprius est, & nulli creaturae potest c0mpetere. Ter'
425쪽
so,cum species intelligibiles, vel sint rigor osse proprietates A ngeli,ut quidam existimant, vel saltem sint accidentia connaturaliter debita, ut alij probabilius sentiunt ; solus ille potest eas per modum causae principalis intellectat angelico imprimere qui potest naturam Angeli creare ,& conseruare : Ergo si unus Angelus non possit illabi intra mentem alterius, per modum dantis, & conseruantis ipsius esse, non poterit etiam intra eam illabi, per modum causiantis,& producentis in ea species intelligibiles. Secunda pars assertionis , quae docet locutionem Angelicam fieri per hoc quod unus Augelus dirigit, ordinat conceptum sulliri
ad alterum , est D.Κhomae hic q. IOI. art. I.
Eius ratio est,quia loqui nihil aliud est,quam
conceptum mentis interius latentem , exterius
manifestare : Atqui per hoc quod unus Angelus dirigit, & ordinat situm conceptum alteri, eum ipsi manifestat: Ergo in illa directione,& ordinatione locutio angelica consistit. Maior patet , Minor probatur ex domina quam idem S. Doctor tradit ibidem in solutione ad i. ubi ait qtiod in nobis interior mentis conceptus, quasi duplici obstaculo clauditur , ne fiat alteri notus: primo quidem ipsa libertate voluntatis , ob quam est si pra oldinem uniuersi, & a nulla causa extrinseca,praeterquam a Deo, dependet: secundo grossitie corporis, ratione cuius homo debet uti aliquo signo sensibili, ad hoc ut alteri homini conceptum suum mani ieitet. Unde egregie Greetorius 2.
II Ora l. cap. s.. Alienis oculis intra secretum
426쪽
eum manifestare nosmetipsos cupimur , quasi per ting e Ianuam egredimur, 'ντ quales sumus intrinsecis, ostendamus. In Angelo autem, utpote spirituali, & incorporeo, non reperitur istud obstaculum , sed selum alterum;
eonceptus enim unius Angeli occultatur alteri, solo libertatis velamine , atque adeo hoc ipse quod tollitur istud velamen , conceptus unius Angeli, alteri manifestatur: Atqui tale velamen tollitur per hoc , quod conceptus unius ad alterum dirigitur , quia 'eo ipso cedit Angelus dominio, & iuri quod habet ta-ICm conceptum occultandi alteri: Ergo per hoc quod unus Angelus dirigit , &ordinat situm conceptum alteri, eum ipsi manifestat.
Confirmatur: Ut conceptus liber unius Angeli, possit actu cognosci ab alio Angelo susscit quod reddatur de pertinetibus ad ipsirin, nam eo ipso ponitur intra sphaeram intelle-etualitatis illius; quia quilibet Angelus natus est per species quas in se habet, intelligere quidquid ad se pertined: Sed eo ipso praecise,
quod unus Angelus voluntarie ordinet latim Conceptum ad alium, eo fine ut illi possit innotescere,eo ipso, inquam reddit huiusimodi gitationem de pertinentibus ad ipsum; quia eo ipso vult talem conceptum ad illum pertinere : Ergo hoc ipso facit, qNod illa cogitatio possit ab eo cognosci. Hic dicendi modus ex eo videtur alijs probabilior, quod facilitis explicat omnia ad liberam , & secretam Angelorum locutionem necessaria ; quar- non nisi dissicile explicantur ad Aduersari . I ii primis enim facile saluat
quod locutio Angelorum possit ecte secreta,
427쪽
x uni tantum cognita, quia Angelus loquans
potest ordinare suum conceptum ad Umim, &non ad alios. Facito etiam explicat, quomodo possit unus alloqui simul plures alios, etiam distantes; nam potest ad plures, etiam distantes, dirigere sitium conceptum. Item lacile exponit, quomodo Angelus cui fit locutio, moraliter moueatur , SI excitetur ab Angelo loquente , ad hoc ut attendat eius locutioni. Nam ut aie D Thomas in L. diit. I I. quaest T.
art. I ad g. Angetur es 'tuper in asuali confideratione sui ipsius , Oper consequens eorum quae ad ipso m pertinenς, quorum omnium ipse
est rario cluosceredi. . . . Duam cito autem runtur Angelus ordinat locutionem suam ad al
rerum es citur loeutio de pertinensibu r AEd al. serum, O ita ab eo cognoscitur . Unde itixta
doctrinam D. Thomar,nihil physicum de n tio recipitur in Angelo audiente , ut excit tur, sed ponitur tantum de nouo directio, seu ordinatio conceptus Angeli loquentis ad eum quem vult alloqui , quae est moralis quaedam motio e excitatio. Demum per hanc sententiam non dissicile explicatur , quomodo ma his Angelus loquendo alteri, possit illi mei tiri s formato enim in se conceptu aut affectu, non directo ad alium potest formare alium conceptum ad eum directum , qiin neget se habere illum non directum,aut affirmet se habere opposuum : in quo casu euidens est quod
aliud ei manifestabit, quam illud quod habet
in mente,stibindeque ei mentietur. Quod non
possunt praestare boni Angeli in ex se loquet tes, cum inter ipses non possit esse deceptio,
428쪽
Ex dictis impugnata manet sententia Scoti, ex illimantis Angelum loquentem produce enotitiam actualem sui conceptus in intellectu audientis , ita ut intellecitis audientis merepassive se habeat ad illam , nullo modo ipsam eliciendo, sed tantii in recipiendo . Manet inquam confutata haec sententia, tum quia intellectio, cum sit essentialiter actiis vitalis, &immanens, non potest esse ab aliquo principio extrinseco,sed debet elici ab eodem principio in quo recipitur,villentia enim, inquantum huiusmodi, sunt ea quae se mouent. Tum etiam, quia ut Angelus loquens prodiiceret notitiam ac ualem sui conceptus in intellectu audientia, deberet non solum per sitiam virtutem, sed etiam per sitam subitantiam , esse intra intellectum ipsius , Libindeque deberet esse illi praesens per illapsium , quod cuilibet
creaturae repugnat, & soli Deo reseruatur, ut supra ostendimus. u
Explosi etiam manet ex dictis aliquorum sententiae , qui dicunt locutionem Angelorum feri mediantibus aliquibus signis, qilae nonnulli volunt esse externa,&sensibilia, & consistere ita figuris qui biis iam, vel characheribus
in coelo exaratis, sicut nos in charta voces,vel litteras edimus , Ut internos animi conceptus manifestemus : quam opinionem fatuam appellat Nazarius, tum quia signa illai, fictilia sunt, & chminica , tum etiam . quia Angeli .
dicerentur potius scribentes , quam loquelam
tes . Alij vcro dicunt signa illa esse spiritu Iia: Sed hoc facile reiicitur , nam vel illa el sent signa naturalia, vel ad placitum ab Angelis instituta Non primum, alioquin Vnus . qui G
429쪽
. De Angelis. 3 7 qui' ite cognosceret quid alter loqueretur, atque adeo non postet esse inter eos secreta locutio . Nec secundum, quia ut Angeli potui i-sent talia signa instituere , debuisset in eis praecedere aliqua locutio, qua inter se conuenissent ad huiuimodi signa in stituenda, atque ita illa non essent necenaria ad angelicam lo- cutionem, sed uintilia prorsus,ac supernu Obi)cies primo contra primam partem a s sertionis : quando Angeli ad inuicem loquuntur , vel l lle cui alius loquitur, habet speciem
repraesentativam conceptus loquentis,uel non
habet λ Si primum, nihil illi deest, ut i lum
cognoscat, independenter ab eius voluntate, ει ordinatione . Si iecundum, cum non possit
conceptum Angeli loquentis,sine specie illius cognoscere, debet eam recipere a loquente, iubaideque locutio Angelorum debe neri per immissionem specierum. Praesemin, quia Angeius cui fit locutio, debet moueri, & exercitari ad hoc ut attendat Angelo loquenti ,quod fieri nequit, sine impressione speciei. Vnde D. Thomas hic art. a. ait quod sicut Fer signη
fensibile excitatur sensus ita per aliquam intelligibilem virtutem potest excitari mens An faeli ad attendendum .
Respondeo Angelum cui alius loquitur, habere quidem in se speciem repraetentati uλm conceptus loquentis, non posse tamen il- tuan cognoscere, independenter ab eius directione, es ordinatione ; quia in repraesentatione actuali talis species dependet a voluntate eius cuius est ipse conceptus , tanquam a ' conditione sine qua non ; eo plane modo quo
430쪽
3 ps TraΠat,ias o. habeat speciem quae restraesentet stiturum contingens, illud tamen non cognoscit, quia actualis repraesentatio dependet ab existentia
praedicti suturi, Ad illud quod additur de excitatione Angeli cui fit locutio, dicendum est, eodem in do excitari Angelum ad attendendum locutioni quae sibi fit ab alio , silbindeque ad cognoscendum eius conceptum ,quo excitatur ad cognoscenda indiuidua quae sub specie hum ira, V. g. de nouo fiunt: Vnde quemadmodum ad istam excitationem non requiritur , quod noua productio indiuiduorum naturae humanae, aliquid phy sice causet, & ponat in intellectu Angelico,sed furiicit, quod species quam innatam habet Angelus de natura , & quidditate talium indiuiduorum,posita illorum productione,tanquam conditioite sine qMa nequitea representare,determinetur de nouo ad illa representanda: ita sinit iter rut intellectiis unitis Angeli essicaciter excitetur , & moueatur
ad attendendum Iocutioni alterius, & percipiendum id de quo ipsi loquitur, non requi-xitur,quod per locutionem illam aliquid ph scutia de nouo recipiat, sed suificit quod asueniat de nouo ordinatio , & directio ex parte Angeli loquentis; quia pex talem ordinationem aufertur velamen , quod illius conceptum occultabat, ut supra oueia sum est . Unde ad loeum D.Thomae dicendum est cum Caietano, S. Doctorem , nomine virtutis intellia gibilis, per quam dicit mentem Angeli excitari ad attendendum alteri loquenti, intellia gere ordinationem conceptus unius Angeli ad alterum, quae habet virtutem moraliter exci