Iacobi Bruckeri ... Historia critica philosophiae a mundi incunabulis ad nostram usque aetatem deducta. Tomus primus 4. Pars altera A Christo nato ad repurgatas usque literas. Periodi secundae pars altera. Tomus tertius. 3

발행: 1743년

분량: 959페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

DE PHILOS. CHRISTIANOR. GRAEC. D9

Iibellum conscripsisse, quam seculo undecimo hominem totum Peripatetiticum talia edidisse. Sed nihil tamen ea de re deliniri pro certo potest, cum et iunior Psellus Alexandrinae theologiae notitia non caruisse

videatur.

f. VII. Pselli huius discipulus fuit LEO, ob singularem peritiam in seientiis philosophicis, PHILOSOPHUS cognominatus. Valde confusa es

apud plerosque scriptores eius memoria, quia eum plerique Cum Leone sapiente, imperatore, de quo postea dicemus, confundunt. Noster teste IO AN NE , SCYLIZA, cuius verba adduxit LEO ALLAT Iv s literis et poetis vi ipse ferebat, initiatus fuit Ozantii, Rhetoricam, philosophiam, arithmeticam et reliquas scientias in Antro insula didicit, ibi versatus cum Michaele Uedo, praestante viro, ab eoque principiis tantum et quibusdam praeceptis, occasionibus discendi instructus, neque tantum, quantum desiderabat, adeptus monasteria peruagatus est, librosque in iis repostos perquirens atque scrutans, studiose meditans ad tantae doctrinae fastigium emersit.

Id saniae culmen iam sub Theophilo imperatore conscendisse, narrat ZoNARAs , ea occasione, quam nos supra iam in historia philosophiae Saracenicae retulisse recordamur. Nempe Leonem philolhnlium cum multos haberet discipulos, diligenter et accurate eos in philosophia et mathematicis scientiis erudiuisse; eκ his captum unum a Saracenis, dum consessui philosophorum et mathematicorum in aula Chalilae interest, problema aliquod, Saracenis philosophis imperuium soluisse, et interrogatum a principe, L id Byzantii a Leone didicisse affirmauisse, magistro plurium discipulorum, viro ἐν τοῖς τῆς φιλο σοφίας λογοις παι τι ατταρα μυλ j, quae verba sunt historici, in philosophicis rationibus incomparabili. Hunc Agarenorum prinoipem ad Leonem misisse cum literis, quia hus illum, ut ad se ipsum veniret, inuitauerit. Leonem autem Ueritum, ne in crimen veniret, si ab hoste literas accepisset, epistolam Dromi Logothetae tradidisse, sicque Theophilo innotuisse, qui tantum virum heneficiis affectum publice docere iusserit. Ad lit his ZON RAs: Eum Theophilo mortuo ob honorem imaginibus sacris non delatum ea dignitate iterum priuatum esse; Bardam autem, cum otium eum agere inuenisset, ceteris magii tris praefecisse, sicque effecisse . ut hoc Leone auctore literae reflorescerent. Eadem tradit IOANNEs ScYLI EA

Custo p ALATA s his verbis: Philosiophiae igitur dux et magistererat Leo isse magnus philosephus, ex fratre nepos Ioannis patriarchae, qui etiam Thessalonices thronum conssecutus est, et paulo ante eiectis stonomachis, ipse quopue eiectus fuerat: et scholas aperiens, ad

bane scholam perductus fuerat, ac prius ille a Theophilo imperatore V y y a cognia

e Le. p. s. Eundem Ioeum adduxit et Iam d Tom. III. pag. 129. MA T M. Ha Mentus de Byrantin. r. ej In Chronico, cons. H NC . I. a. rum scriptoribus P. I. cap. 26. ιδ. pag. 479.

552쪽

s o PERIOD. IL PARS IL LIB. IL CAP. L

eognitus est hae ratione, cum omnes disciplinas ille ita feliciter esset

adeptus, ut nullus alius, vel unam tantum, in vili quodam domicilio δε- gens, quicunque vellent, quam quisque instituiset, edocebat. Ex his patet, huic praecipue magistro illam literarum et philosophiae παλιγ--ἐσίαν deberi, quam seculum nonum expertum est. Scripta de eo non supersunt, nisi cum COMBEFIs Io f et FABRICIO L Oraiacula illa, siue vaticinia Leoni imperatori tribui solita ad hunc Leonem referte piatis, quem astrologiae iudiciariae peritissimum fuisse constat.

q. VIII. Omnium tamen maxime restorescentium literarum et philosophiae studia promouisse censendus est PHOTI VS, patriarcha

Constantinopolitanus, et nomine et re illustris. Non narrabimus m morabilem vitae eius scenam, qua his sede patriarchali a Basilio Maced ne, et a Leone motus est, quaeque totam sere Orientalem Ecclesiam commouit: hoc enim ad annales ecclesiasticos pertinet, qui magni viri sata et vicissitudines suse enarrare solent. Pleraque vero, quae ad Vitae eius historiam pertinent, diligenter congessit MARTIN vs HAMCx Ius ', qui videndus. Nobis inter restauratores eruditionis et philosophiae praecipue Photius hoc loco numerandus est, eo quod et ipse elegantissimam doctrinae omnimodae copiam possidebat, et auctoritate sua apud principes rem literariam plurimum promouebat. Et illius quidem testimonium hoc assert NICET As, in Vita lanatii patriarchae Grammaticae literaturae et carminis pangendi, dicendique laude, avinet philosophiae et medicinae et omnium prope disciplinarum liberalium externarum studio cognitioneque tantopere forebat, ut aevi sui facile

princeps haberetur, immo et cum veteribus certare posset. Cuius specimen hodie adhuc extat Bibliotheca, siue Acta ista Eruditoriam, quibus librorum sibi praelectorum excerpta exposuit, additisque iudiciis suis, quantus in arie critica, inque disciplinis omnibus esset, ostendit. Non recensebimus praestantissimi libri vel laudes vel historiam vel naeuos etiam aliquos, cum heic nobis otia secerit doctissimi FAnnici I - diligentia, sed id modo Lectorem monemus, debere nos Photio multorum librorum philosophicorum, ex parte deperditorum, notitiam, quae, quam felici successu, quamque sano iudicio philosophorum scripta legerit, et imprimis philosophicam historiam excoluerit, in aprico ponit. L guntur enim compendia librorum SYNEs II de prouidentia E V s EB I I aduersus Hieroclem , ΡΗ rLos TRATI de vita Apollonii Ioanei Anonymi de ea sa uniuers contra Platonem et Aleia noum ', quem Hippolytum esse nonnulli volunt, THEMISTII et L v c I A N I operum , DAMA sc II de admirandis operibus, de

553쪽

DE PHILOS. CHRISTIANOR. GRAE s et

daemonibus et de animarum apparitionibus V, TIMAEI SOPHISTAE de vocibus apud Platonem BOETHII Lexici PDIonici is Dio-NYs II AEGEi inctiacorum sue Miscellaneorum ph co- mathematιcorum , NICOMACHI GERASENI theologumenorum arith methicorum SOTIONI s de fuminibus , DIONI s CHRYsos T O M I Dissertationum I, HIEROCLIs de fato , PHILOPONI Refutationis Iamblichi de Imaginibus ', DA M A s c 1 1 Vitae I dori LTHEOPHRAsTI Scriptorum quorundam etc. In quibus omnibus recensendis non lectionis tantum copiam prodidit, scd singularem quoque in philosophia omni peritiam. Studiis vero tantis cκercitatum mirum non est, ad summae dignitatis munera promotum esse Photium, quibus, ut reipublicae sacrae et ciuili, ita literatae quoque, utilissimam praestare operam potuit. Ante ecclesiastieas dignitates enim Protosp tharii et Protosecretarii munus gessit, Senatorque Constantinopoli electus est: tum, deposito tardae consilio Ignatio, Patriarcha Constantinopolitanus constitutus est, iure an iniuria λ nostrum hoc loco non est definire. Id certum, digniorem liaud vidisse sedem patriarchalem, licet onus inuitus et coactus suscepisset. Quae res miros illi totique Ecclesiae Graccae motus excitauit, quibus tamen non obstantibus literas quo pacto posset, promouit. Cumque d uerso Basilit studio iterum patriarcham deiiceretur, inter grauissimas persecutiones, quas perpetiebatur, hanc retulit, quod studiorum consolatio, detraetis libris ei surriperetur. Scribit enim inter alia ad imperatorem Basilium ε: At nos etiam libris priauamur, et hoc cerae nouum et paradoxum, recens in me excogitatum

eonsilium : et ad episeopos . Puid enim aliud dicendum restat, cum nee hominum aliquem librum liceat intueri, nec cum libris comme elum habere, praefertim iis, qui maximum solamen et principale legentibus possint suppeditare. Reconciliatus autem imperatori, et

in aulam atque palatium regium euocatus Leonem atque Constantinum

ceterosque Basilii filios in humanitatis et nhilosophiae studiis ea dexteriatate erudiuit, ut Leoni σοφοῖ nomen postea haereret, ut dei neeps dicemus. Immo ob perspectam eius sapientiam et eruditionem Basilium Photium satis concedente Ignatio sedi patriarchali restituisse, ipsi script res Byetantinae historiae latentur L Nec alio solamine, altera vice sub Leone exilium passus, miseriarum cumulos leuauit, dignus meliori sorte, quam ei inuidia clericoriim, et aulae fraudes, Romanorumque ambitio

vehementer perturbauere.

f. IX. Εκ Photii disciplina, uti dictum, prodiit L ΕΟ VI. imp rator, Basilii Macedonis filius, qui a tanto magistro humanitatis et phil

554쪽

sophiae praecepta accepit, imperioque praefuit ab anno DCCCLX xx1x ad IIccccxt. de cuius vita saetisque annalium civilium et ecclesiastico rum, conditores, et o his MARTINUS HANC EI Vs e videndi Hunc ad tantam eruditionis philosophicae perseetionem peruenisse veteres unanimi consensu reserunt, Vt inter literatissimos aeui sui viros reser retur. Hinc non σοφοῖ tantum nomen ei tributum, sed et philosophi, frustra id negante ALLATIO Φ. ZONARAS enim huius Leonis acta enarraturus hunc narrationi suae praefiXit titulum: βααλεια Gί

τοe φιλοσόφου, imperium Leonis philosophi. Isque de studiis eius inter

alia testatur ν: Fuisse doctrinarum omnis generis amatorem, et are nae quoque illius, quae per incantationes futura diuinat, versatum etiam in doctrina de motibus Merum eorumque effectibus. Poteramus huc quoque referre testimonium CONSTANTINI MANAssis qui inter alia de Leone:

Ionitis disciplinis excultus inter imperatores Leo. Et paulo post:

Maximus philosophus inter imperatores Leo. Sed obstat temporum series, quo minus de imperatore Leone intellio

possit, probatque Allatii obseruationem, monentis, in suo codice pro Dβασιλευσι legi ἐν' φιλοσόφοις adeoque haec de Leone philosopho P Ili disei pulo esse intelligenda. Ad hunc imperatorem plerique oracula illa XV de futuris imperatoribus, patriarchis rebusque Critisanis res

runt, quae multoties edita, tandem PETRI LAMBECII quoque cura lucem viderunt , quae tamen ante Leonis sapientis aetatem diu iam iactata suisse in aula Byzantina viris doctis obseruatum est. V de, quod supra iam monuimus, maluit FRANC. COMBEFIs Ius ad Leonem philosophum ea referre, quem in astrologiae iudiciariae et apotelesmaticae facultate imperatori praestitisse putat. Quae tamen mera coniectura est, licet non omni probabilitate destituta. Cui si aliam adiicere licet, verisimile nobis videtur, eiusmodi oracula iam diu inter libros imperatorios in bibliotheca Palatina latuisse, Leonem vero imperatorem, quem propensissimum studiosissimumque harum nugarum amatorem fuisse Zonaras testatur, protradia eiusmodi oracula ex puluere et squalore forulorum vis asse, hincque nomen illis a Leone haesisse. Cuius coniecturae fundamentum suggerit Continuator THEOpΗA

555쪽

DE PHILOS. CHRISTIANOR. GRAEC. 543

Nrs demonstrans, illius mortem, qui LXX annis ante Leonem sapientem occisus est, oraculo eiusmodi fuisse praelignificatam. Scribit autem : Oraculam vero Sibilinum erat in quodam libro Palatinae bibliothecae repositum, quo non sola nuda oracula, verum etiam eorum,

qui imperio potituri essent, figurae formaeque coloribus expressae contia

nebantur. Verum haec ιὼς έν me te . Ex hoc vero Leonis in astr Iogiam iudiciariam studio patet, sapientis nomen eum non sensu stricto et philosophico meruisse; sed aut adulationis titulum fuisse, aut propter hieraturae atque plailosophiae peritiam, ceterorum imperatorum impertitiae et ignorantiae oppositam, aut propter studium in clerum deuotionemque, quam morum placidissimorum encomio scriptores' Byzantini extollunt ', datum fuisse, adeoque purpuratum hunc philosophum in throno magis imperii, quam in cathedra philosophica locum meruisse. Qualis vero eius eruditio fuerit, ex reliquis eius scriptis iudicandum cst, quae recenset FABRICIus rg. X. His praecipue auctoribus atque promotoribus philosophiae studium cum reliqua literatura caput iterum esset re coepit, prodieruntque ex schola Leonis philosophi complures viri docti, quorum memoriam interire non patitur philo phica historia. Inter hos memorandus nobis

est NICETAS DAVID, Paphlago, vita Ignatii CP. patria

chae notus, quo titulo inter scriptores rerum ByZantinarum locum aliquem habet Is ob philosophiae peritiam philosophi nomen accepit, quod et NICE PII ostvs ei tribuit, et codices manuscripti, ad quos Irouocant L EO ALLATI Us et C AsIMI RVs OUDIN vs M.

Iihil tamen quod ad philosophiam spectet, hodie superest; Dauidem enim, qui Graece scripsit, quaestiones in philosophia et commentarios in

Aristotelis categorias et quinque voces Porpbrii, quos msc. memorat Gemerus, ad eum non pertinere monuit κρmκωτατeς FABRICIVS γ, ideo ΚOENI GIvM notans, qui ad eum libellos istos retulerat. Is

exeunte seculo nono adhuc vixit. Serius nomen in philosophia sibi fecit MICHAEL EPHESIVS, quod nomen inter interpretes Aristotelis Graecos celebratur, variisque in eius scripta commentariis praeligitur, quos recem fuit FABRI cIVs ' Quis autem fuerit, certo non constat. Sunt qui Michaelem Ephesium cum Michaese Psello eundem esse coniecerunt: at hos frustra eta saliique turpiter, recte obseruauit L E O ALLATIVs 'quamuis enim uterque in Aristotelem commentatus sit, in modo tamen ac methodo exponendi Aristotelem valde disserunt: et Psellus quidem

continua

556쪽

ue 4 PERIOD. IL PARS IL LIB. II. CAP. L

eontinua textus paraphrasi sententiam aperit, Ephesius non nisi disseili ribus operam dat, clara apertaque, Vti cuique obuia, negligit. Aliud itaque suspicatus Allatius, cum Obseruasset, sensuum ac enarrationum timilitudinem hos duos auctores unum ab alio adiutum fuisse, satis indio care, vel utrumque ab alio et eX Uno sonte Vtriusque monumenta corri-

uari: se vero non habere, dixisset, a quo Psellus sua hauserit, coniecit, Ephesium eκPselli siue ore siue monumentis ea habuisse, esseque hunc Michaelem Ducam Parapinaceum dictum, Pselli discipulum. Hunc enim dum summam imperii teneret, a Psello edoctum, illo amisso in Ephesum delatum illius Ecclesiae antistitem consecratum esse. Sed haec verissimiliora prioribus non sunt, immo sibi contradicunt. Cum enim Allatius ipse contra Getaerum moneat, Vtriusque scriptoris diuersum prorsus genium, modum methodumque esse, inde sane argumentum peti nequit, vel eκ eodem utrumque fonte hausiisse, vel unum ab altero didicisse. Ut taceamus, solum nomen, locum, et disciplinam Pselli non sufficere, ut inde pro Michaele Dura concludatur, cum Ephesii multi potuerint esse scriptores Michaelis nomine insigniti. Nec probabile est, Michaesein Ducam, dum imperio praeesset, a Psello insormatum tantam Peripateticae philosophiae cognitionem sibi acquisiuisse, quanta in his commentariis deprehenditur. . Merito itaque coniecturam hane auctori suo, ut ipso vult, remittimus : parum referre putantes, quis ille suerit, cum lassiciat

legi eius commentarios non contemnendos.

g. XI. Incerta quoque aetas est M AGENTINI, metropo litae Mytilenensis, cuius inter exegetas Aristotelis haud obscurum nomen est. Post Philoponum vixisse, ex eo patet, quod ad eum prouocat adeoque errarunt, quos KOENIGIus - ait, Magentinum seculo sexto addixisse. Sed et longe serius eum vixisse ex eo colligi potest, quod Proclum et Marinum inter interpretes Aristotelis veteres refert . Leonis ei nomen praefixit L ABBEus 6 et post hunc LAMBECIVs , quod tamen codices msc. ignorant. Collegit is ex Ammonio, quem valde

extollit, negem in Aristotelem de Interpretatione, itemque Cominem rarium in priorum Aristotelis Anablicorum libros, de quibus videndusFAvRI cIvs M. In his Operam quidem dedit, ut Peripateticos γνη- - sequeretur, unde saepius ad Alexandrum Aphrodisaeum, Erynridnomine, prouocat . Legisse tamen eum Platonicos quoque, inde colligitur, quod nonsolum ad Iamblichum respexerit, sed et de Pythagori stris . Cis numeris eorumque significatione disseruerit '. Certior aetas est F. V- STRATII metropolitae Nicaeni, ille enim imperante Alexio Comneno vixit, ineunte seculo duodecimo. Magnificum est, quod ei ab ANNA COMNENA imperatoris filia tribuitur elogium; et enim

Vocatur

557쪽

DE PHILOS. CHRISTIANO R. GRAEC. 5έ3

diuinis externisque apprime eruditus, in Dissputationibus maiorem Mi locum vindicans, quam Stoici atque Academici. Seri: siit is climaduersus Latinos, praecipue Chrysolanum Mediolanensem, quae huius loci non sunt, partim in Aristotelem, cuius Libros Dialecticos et morales commentariis explanavit. Eorum recensionem dant FARRI-c Ius et OvD1Nvs Sed et eκ hoc seculo M IC H A E LANCHIALVS, Patriarcha Constantinopolitanus huc reserendus est, quem summum philosophum vocat THEODOR. BALSAMON . q. XII. Seculo XIII. medio aliquod in philosophia nomen sibi comparauit NICEPHORUS BLEMMIDES , presbyter et monachus monasterii in Emathiis, qui vitam allecticam cum philosophia seueriorem coniunxit. Is cum Theodori Lascaris praeceptor ob lingularem eruditionem esset delectus, ab eo imperio potito patriarcha Conii in

politanus designatus est, Nicephorus autem constanter recusauit. Inuis dat cum NICEPHORUS GREGORAS testatus, multis eum vir

tutibus fuisse insignem, et sapientia varia instructum, tum ea, quae apud gentes in pretio es, tum ea, quam Ecclesiae antistites et oratores

in nostram utilitatem prodiderunt. In utraque etiam arena se non ignobilem scriptorem praestitit. Vt taceamus enim, quae de ar mento theologico scripsit, alibi enarranda 8, maxime Epitome Linica et Phasica secundum mentem Aristotelis conscripta in usum Ioannis Ducae inclaruit. Vtramque epitomen non Graece tantum, sed Latine quoque edidit THo-M A s wEGEI. IN Vs, Augustanus vir Graece doctissimus φ.

q. XIII. Seculo XIII. floruit GEORGIUS PACHYMERES

origine Constantinopolitanus, patria Nicaenus: qui ingenium a natura nactus elegans scientiisque aptisiunum, id optimarum disciplinarum studio ita

eam vero hoe Blemmidae physeum compendium non integrum refcrre. sed i . tantum capita. Absoluta quoque hae versone se ineidine in GKOaciti v ALLAT Opera. et inter ea physioloriam eius deprehendisse, totam ad verissum ex Blemmida. suppresib tamen eius nomi ne , transeriptam, additis tantum eapitibus duo-hu de eometis et de eoelo. valde veto eum a sensii verborum Graecorum oberrauisse, et ita obseure vertisse, ut Graeci sermonis petitias sa vilius Graece legere possit. Adi Ut amem. egelinus in margine lora Platonis et Aristote. iis, ad quae Niee pnotus passim respexit. Cet. rum hie molinus eum Voeetelino Augustano. Viennam pos ea translato, eonfundandus non est.

quod suibusdam ipsique rabricio accidit. Hoc enim ille integro seculo iunior est.

558쪽

θή6 PERIOD. IL PARS II. LIB. II. CAP. L

ita exercuit, ut inter celeberrimos Graeciae viros ea aetate numeraretur. Quo animo is ad philosophiam accesserit, iuuat ipsum audire narrantem :

Ab eo tempore, quo philoy hiae sudiis vacans, atque eius confiderm rione in sublime arrepIus, quas ex alta quadam specvla vitam timianum contemplarus sum, ac me ipsum quidem eiusmodi assiduo negotio

occupatum, quod veram iucunditutem atque felicitatem allaturum videbatur , fortunatum esse duxi: reliquos autem secus agentes, eo quod talem viam admiratione plenam attingere. et ad haec exsuperantia mentis oblectamenta peruenire, vel alio modo contemplatione sua in altum evolare minime potuerit, ut inde quadam ad Deum elevatione hae materia puriores ac meliores essecti ad divinorum amorem Urtraheren-rur , eos, inquam, in vanis atque Iubtilibus studiis operam eoη mentes, ut par est, plane infelices atque miseros esse exsimavi. His itaque eruditionis praesidiis munitus valde ubique commendatus et ad insignes honores Ecclesiasticos et palatinos promotus est, de quibus eius satis scriptores historiae Byzantinae, inter quos ipse nomen tuetur, Videndi sunt Haud infeliciter is philosophiae Peripateticae se tradidit, in quam diuersis libris commentatus est, ex quibus hodie supersunt Diareme in philo pliam Aristotelis, et Compendium logicae Aristotelicae, ab En v ARDO BER NARDO editum. Plura in bibliothecis latent, enarrata a LEONE ALLATI et Io. A . FABRI

CIO AE

j. XIV. Insequente seculo XIV ineunte sub Andronico Palaeologo seniore vixit THEODORUS M E T O C HI T A, splendido

logothetae magni munere sumstus, postea vero sub Andronico iuniore dignitate imminutus et exul, reduκ tandem in monasterium Chorae, quod ipse instaurauit Constantinopoli secessit, ibique literis et pietati usque ad mortem vacavit. Quanta eius inter summa aulae negotia in philosophia et Iiteris peritia suerit, discipulus eius NICEPHORUS GREGOR As γ, pastin indicauit. Ita enim eum describit: Facundia naturali et Iolerantia laborum et memoriae praestantia summum omnis eruditionis fastigium conscenderat. Si quid ex eo sue novum siue antiqreum quaereres, ita recensebat, quas ex libro recitaret. Puare in eias coiloquiis parum aut nihil opus erat libris; erat enim viva bibliotheca, et eorum . quae scire velles, oraculum. Tanto interuallo omnes eos superabat, qui unquam in studiis Persati sunt. Veruntamen in eo reprehendi queat, quod ad nnibus veteris oratoris imitationem stilum conjbrmauit, neque grauitaIem sententiarum suauitate dictionis conire voluit, neque ingenii ubertatem moderatus est,

sed suo quodam genere et genio delectatus, aures ostendit, et veluti pungit,

559쪽

pungit, ut rosas carpentium spinae digitos. Pua vero eloquentia fuerit, e plurimis et utili mis eius libris aestimare licet. Iam quod eum primis in eo mireris, eum tanta moles ne otiorum et curarum illi incumberet, nihil unquamsuit, quod eum a lectione et scriptione, reuocaret,sed ea dexteritareis utrisque versabatur, ut a mane usque ad vesperam in palatio rempublicam admini aret, tanta diligentia tantoque studio, quas a literis prorsus alienus esset. Sero inde abiens adeo i tus in literis erat, quas scholasticus esset, neque eum republica negotii quisquam haberet. Alio vero loco eum in sterilitate ingeniorum solum omnium expressam naturae imaginem et optime informatam, eam aetatem, lunae inter sellas similem ait, eumque rogat, ut pheriae impertiat ornamenta sua, Aut lacurgi et Solones, honorem habeat celebri huic urbi. quemadmodum olim Athenis Socrates et Platones tur aperiat mentis palpebras hominibus, et euidentius demonstret, quis sit omnium moderator, et qualis eorum apti ma compa s, quo caussae conferendae suit nobis tanti boni, numquid ad necessitatem astrorum, ut tradunt profani auctores, aut ad uniuerstatis auctorem. Quo quoque loco valde memorabili eum ad communicanda philosophiae praecepta multis rationibus excitat, ex quibus patet, quanta eo tempore ius rit de eruditione eius philosophica opinio. Ubi inter alia et aures quasi ei vellicat, monens, philosophiam saepe migrauisse, nee diuturnam uno loco haerere, et ab Atheniensibus tandem auolasse, et nunc velut autem iam nido exturbatam longo iam tempore incertis sedibus vagari et obem

rare: ferique autem posse ait aut apud ipsos Constantinopolitanos fultis erroribus, s ei ita visum fuerit, domicilium constituat, aut

plane in coelos abeat. Alia quoque habet hoc loco, quo se in logothetae familiaritatem peruenisse narrat, eκ quibus status philosophiae eo te pore intelligi potest. Plura dixit in lanebri eius laudatione hic, ne nimii simus, non exscribenda, in quibus potissimum in laudes eruditionis eius philosophicae excurrit. Addimus modo, quod illi struxit epitaphium. Magno hominum decori, euhu sapientia nuper

Certe erat Mnece levis iam Iapir ecce tegit. Musarum venerande cohore, complangite cuncto

Ille vir interiit: Pansophia ipsa iacet. Nec ista solus Nicephorus, grato in praeceptorem testatur animo: audit

εἰ δῶ συντομως ει τειν, προτανειον, Helicon Musarum, Vesta politiorum Merarum, philosophiae templum, artis oratoriae columen, et c ZE E a terae

560쪽

343 PERIOD. II. PARS II. LIB II. CAP. L

terae liberalis doctrinae uniuersae, ut verbo dicam, publicum put neum. Non laas solius adulationis voces fuisse scripta viri it lustrissimi docent, et inter ea. quae hodie typis expressa legitur Paraphro is in Aristotelis libros VIII. pbasicorum, libros III de anima, libros IV.

de coelo, eIc. quam tamen Graece editam nondum habemus. Interm . libros autem plura latent, ex quibus patet, reuertenti ignorantiae nocti hunc praecipue solum lumina sua opposuisse, de quibus, ne nimii simus, videndus F A B R i I V s '. Praecipue inter ea notari merentur

capita philosophica et historica miscellanea CXX. quae elegantissimam

pro eorum temporum captu eruditionem sapere, ipsa eorum inspectio satis superque nos docuit. Sunt inter ea multa quoque, quibus haud contemnenda lux accendi potest historiae philosophicae. Agit enim cap. III. de Scriptorum Aristotelis olscuritate, cap. V. de Aristotelis gloriae sudio et de mathemalicis. cap. VlI. de veneratione, qua omnes sapientes othagoram prosecuti sunt, et de mathematica eius teritia. cap. VIII. quod omnibus sapientifus in more positum ironia et jacetiis vis, Platoni maxime et Socrati. cap. IX. Puod omnes sapientes sine vere- eundia auctoritatem priorum neglexerint, et inter hos ratam Plato et Aristoteles. cap XI. XII. De Aristotele et laude viri in naturali arque rationali philosophia. cap. XII l. De Platone et mathematica philosophiae parte et maxime de harmonica. cap. XIV. Puod non ab initio statim perffecta fuit matbemattea scientia. cap. XVI. De Philone. cap. XVIll. De Θneso. cap. XIX. De Dione. cap. XX. De Xenophonte. cap. XXI. De libris metaph ic-um Aristotelis et Hermogenis libro, de vi dicendi comparanda. cap. XXIV. uuod Plato dialogis semper utitur, propter bellum. quod rhetoricae indixit. cap. XXV. Puod Aristoteles Duulare dium impendit rhetoricae,ut Platoni aduersaretur. cap. LXXI. De Plutarcho. cap. LXXXI. Puod omnes ferme Graecorum philosophi a gerenda republica et civitibus negotiis abstinuerunt.

Sed et reliqua capita, quorum titulos exhibent LAMEEc Ius et FABRICI vs , egregia multa spondent, et non contemnenda philos phiae Graecae infimae aetatis specimina promittunt. Vnde aum Fabricio optamus, ut editorem inueniant, cui certe non deerit codicis Augustam copia, cum illustris reipublicae procerum ea sit in rem literariam voluntas benevola, ut more maiorum tuae bibliothecae ornamentis carere non patiantur viros doctos, qui ea expetiuerint. Theodoro sub

iungimus discipulum NICEPHORUM GREGORA M, hi

storia Byrantina clarum, et inter polygraphos Sec. XIV numerandum, de quo videndus HAN cxIuff, et Io. BOIVINIus φ. Inter

. eius

SEARCH

MENU NAVIGATION