장음표시 사용
851쪽
I. A. FARRI cIo aliisque memorata taceamus. Non confundendus autem est cum fratris filio cognomine , itemque cum Gulielmo de S. Porciano, de quo infra dicemus, nec cum Durando de Aureliaco , siue Durandello, qui pro Thoma Aquinate contra Durandum de S. Porciano acriter dimicauit. Tacemus tres alios Durandos minus notos, de qui bus videsis FARRICIvM '. Eandem iurisprudentiae notitiam cur a dialectica coniunxit IACOBVS DE RAUENNA, siue, a Rauanis Llitharingiae prouincia. Hunc enim si non erimum, oci te inter N ' primos fuisse ait TRITHEMIVS , qui simplici sensu a maiornus tr dita ad dialecticum arguendi modum conuerterit. Cui scabiei fortiter quidem se opposuit metardus Malumbra, impedire tamen non potuit, quo minus infelici Scholasticae philosophiae applicatione ad ius ciuile et canonicum, sophisticis litigationibus, et incertis ambiguisque disputati nibus senestra aperiretur patentissima, sicque infausto huius Pseuao-philosophiae sidere ipsa quoque iuris dicendi ratio amaretur, ut a veteri coninsuetudine deflecteret. Quamobrem passim viris doctis male audit. Initia Sectili XIV tulere ALEXANDRUM DE AL EX AN Al aeriti D R I A, Ordinis Minorum generalem; hunc in philosophia Aristote - - - lica nulli suo tempore secundum fuisse ait TRITHEMIUS , et comis mentatum esse in Aristotelis MeIaph cam et libros de anima etc. tradit Luc. wADDINGVs , qui videndus. Ex medicorum sodalitio phil
sophiae laude seculo hoc XIV innotuit DINVS DE GARBO misti isChirurgi Florentini filius, discipulus Thadaei medici, qui primum Bo- -
noniae deinde Senis artem salutarem docuit, obiitque anno CIO CCCXXVII.
Hunc enim in secularis quoque philosophiae institutionibus nobiliter eruditum obse testatur TRIT REM Ius 3 qui et filii eius Thomae
Summam medicinae laudat . More tamen sui temporis Arabes potissumum consuluit, et in Avicennam commentatus est, eκ quo de system
te eius physiologico iudicari potest. f. XXXI. Sustulerunt extrema sata circa initia Seculi XIV IOANNEM PARISIENSEM, Ordinis Praedicatorum, cum Ioan I Histi Parine Parisiensi canonico de S. Victore, qui Launolo Victorinus audit, non si si confundendum. Cognomentum is habuit lardi, siue, QUID ORT,
et argutiis Sholasticis, ad theologiam nouitatibus obrutam applicatis innotuit. Cum enim ingenio serueret, ardentique ad disputandum contemtione accederet , omnibus sui temporis contestationibus ac discordiis se immiscens, philosophiae contentiosae et Iuκuriantis inuidia laborare compit. Cumque nouam de S. coena opinionem commentus fuisset, edita
852쪽
ε o PERIOD. IL PARS IL LIB. II. CAP. III. SECT. II.
determinatione de modo existendi eorpus Christi in sacramento altamis alio, quam si ilis, quem tenet Eccosa, Romam ad caussam dicendam vocatus obiit anno C IDCCCI v, huic Correctorium corruptorii S. Ira mae Gulielmo Lamarensi oppositum, de quo supra dictum , quod Aecidio Romano adscribi solet, nonnullos tribuere, iam notauimus r. Sunt, qui pique Pane, punge asinum dictum esse volunt. Sed hune Iciamnem Parisiensem cum Surdo non confundendum, paulo maturius vix ise, lihrum e de imitate formae aliumque de principio indiuiduanonis r ququissem ste obseruatum IACOBO avLTIF et NATALI ALEXA DRO . IOANNES DE NEAPOLI, nobili familia Neapolitana natus, ordinis Praedicatorum Pariliis primo docuit, et deinde in patriae Philosophiae Scholasticae peritissimum fuisse ex scriptis eius intelligitur,
quorum recensionem dant AMBROSIVs ALTA MVRAε, IACoavs Qvgris et HENR. WHAR TONUS AE. Sed et eo nomine notandidus est, quod inter primos Thomae Aquinatis propugnatores eminuerit. Inter Scotistas magiltri sui Scoti subtilitates assecutus est, et celeberri, mum sibi Scotistico acumine nomen fecit seculo decimo quarto F R A mCISCVS Da MAYRONIS, Gallus, ex oppido Vallis Barcinonensis , dioecessis Ebrodunensis, ordinis Minorum. Is tanta inutilium disti hctionum, notionumque et vocum nihili scientia et applicatione in velitationihus philosophicis innotuit, ut non modo doctoris illuminati, sed et magistri abstractionum et doctoris acuti nomen consequeretur. Id quod vel soli scriptorum tituli a Lu C. WADDINGo et HEN LwHARTO Nos, recensiti euincunt. Scripsit enim inter alia tractatum de formalitatibus, de primo principio, de uniuocatione raris, et opus, cui nomen fecit, Confatile, id est, varias quaestiones de distinctiom. bus, relationibus, signis naturae et formalitatibus. Rogante vero R, herio Siciliae rege , apud quem gratiosus erat, commentarios quoque
breu8s in Dionisi Areopagitae librum de ostica theologia edidit, nouo specimine, mysticam theologiam cum Scholastica uno sub iugo ire suisse coactam. Moralem quoque philosophiam eum attigisse, ex libello de virtutibus et vitiis capitalibus patet, loletque illi liber quoque tribui de vitiis se occultantibus sub specie fcta virtutum. De quo licet ambigat waddingus, utrum ad eum pertineat, specimen tamen esse potest, in philosophia quoque morali quaedam Aristoteli ignota Scholasticos suisse ausos. Cum autem more seculi sui Contentionibus et velitationi-hus philosophicis delectaretur , anno cla CCCXV disputationes SO honicas introduxit, singulis Veneris diebus aestate habendas, de quibus videndus GENEBRARDus φ. Oblit philosophus eκ abstrutionibus
853쪽
totus compositus Placentiae anno C IDC cxxv. Ex eadem Moti Schola prodiit circa eadem tempora IOANNES BASSOLIS, Dan ri rassa ordinis Minorum, ideo laudandus, quod philosophiam cum medicina ι coniunxerit Φ, et oesinem atque perspicti itatem sectatus sit, quod et o dinatissimi doctoris elogium nomenque peperit.
g. XXXII. Non omittendi in seculi XIV historia philosophica, ROBERTUS, ditius P E RSCRUT ATOR, et Arnoldus de ειν
Villa Noua. Illum Anglia genuit, Eboraci editum, ordinique Domi
nicanorum adscriptum. Is tanto studio atque sedulitate in rimandis naturae arcanis Uerlatus est, ut nomen Perscrutatoris acciperet. Id quod
tamen valde ei fraudi suit, et in suspicionem magiae illum, more inliceti seculi, adduxit. ARNOLDVS vel ARNALDUS quihusdam N Hilpanus ex Catalonia dicitur , plerisque Gallus est ex oppido Villan
Dano in Gallia Narbonensi, quem Catalanum tantum dici contendunt, quod Barcinone aliquandiu medicinam secisset . Parentibus ortus humilibus natiuitatis obscuritatem ingenii claritate et eruditionis nobilitate illus, uit. Natum esse anno C I u C C scribit P. COLOMES IUS , prius autem vi κisie CAS. OvDIN vs inde probat, quod ad Bonifacium VIII
quaestiones ediderit, quem ab anno C IDCCXCV, ad annum CIDCCCVI, sedem Romanam usurpauisse, notum est. Naturae impetu ad arcana rimanda procliui artis salutaris et philosophiae naturalis studio totum se tradidit. Anno aetatis vigesimo ' ad Parisiensem academiam profectus philosophiae mysteria pernoscere perreκit, hinc ad soliolam medicam Mo tispessulanam prosectus medicos audivit. Inde in Italiam eum abiisse, ad philosophos Pythagoreos auctor est C o L o M Es I v s ', qui tamen nec t item producit, nec qui isti Pythagorei sint, explicat. Ex Italia in Hispaniam 8, et ad Arabes concellit, decreueratque in Graeciam abire, sed consilio obstitere bella, quae tum Graeciam misere infestabant. Didicit in his itineribus eruditorum linguas Arabicam, Hebraicam, Graecam, iisque adiutus, Graecorum et Arabum philosophorum libros diligenter
legit et excussit. Animum autem ad Chemiae arcana adiiciens, tanta felicitate naturae secreta rimatus est, ut mutandorum in melius metallorum mysterium tenere crederetur ε. Cui Cum iungeret more medic
nius Hili. med. P. Ill. P. 39. id Gall. orient. p. v. ed. Fabrie. Idem Cit M. petatus in eius vita asserit . aeeurate testitatus a P a a i N D i o l. e. sarcinone vixim a M. sphal. ma typographi eum est aphad F A a a i c. Bibl. Lat. med. T. l. p. 3s8. et ponendum lago.
854쪽
M: PERIOD. II. PARS II. LIB. II. CAP. IT SECT. A.
rum eκ Arabum disciplina proficientium, astrologiam, et siderum imfluxui certis ceremoniis ad inferas res euocato plurimum tribueret, artis autem medicae, et imprimis chem irae, praestantia miras curationes susciaperet, Parisiis et Montispessulani, ubi medicinam faciebat, magiae lactus est valde suspectus . Quam calumniae notam medico praestantissimo, et rarissima naturalium mysteriorum cognitione clarissimo inussit partim
ignorantia, chemicarum operationum miracula non assecuta, partim monachorum mendicantium malignitas. Hos enim nouos homines Ecclesiae valde esse nocivos, et superstitioni tantum alendae augendaeque ido. os putabat, ideoque vehementi inuectiva eos perstringebat, unde enati libelli aliquot, inter mla. Cottonianae bibliothecae delitescentes Φ, deversutiis et peruersitatibus Pseudotheologorum et religiosorum, contra rei giones nocentes ordinum Mendicantium , de pseudo - ministris antia christi cognoscendis etc. Ita exacerbato irritabili monachorum genere
arteque occasionem materiemque calumniae suppeditante, et heterocloxiae accusetus , et inter magos relatus est, totaque in eum insurreκit acad
mi a Parisiensis. Quamuis autem prinCipum procerumque fauore, quem medicinae felicitate sibi comparauerat, tutus insultus aduersariorum rideret, audiens tamen Petrum Aponensem, Bononiae de fide inquisitoribus suspectum, et in ius vocatum esse ob magiae accusationem, in Siciliam aufugit, ubi Fridericum regem sibi fauentissimum expertus est . Is cum ad pontificem sanandum Clementem V suisse volunt, qui AD noldum Sec. XIII vi κisse contendunt tantae experientiae me licum misisset, nauseagium passus Amaldus diem obiit, Genuae sepultus. Quo
vero id anno acciderit, valde dissentium scriptores : quidam annum cIo ccc III, alii CIo CCCX, vel CI CCCXm , COLO ME SI Use Ia Cccx L ponit; suntque qui dicant, natum anno cIo CC xxxv, lapideque philosophico potitum anno C Io CCC x x x, eius beneficio vi
tae annos ad CXL V prorogasses qui cum sabulis delectentur, sibi relim
quendi sunt. Tota vero magni viri historia incertitudine quadam adhuc laborat, unde Optamus, ut qui artis naturalis et chemiae historiam accurate teneat vir aliquis doctus ampliora tanta viri rebus gestis accendat lumina. Probis enim in his esse proliκis non licet. Ex dietis vero intelligendum Io. MARIANAE de eo iudicium : Arnoldus de Vili nova, ut regi decumbenti adesset Barcinone venerat , rei medicae ea
tempestate periti mus, maiori ramen fama quam laude , quod nobile ingenium , erudiIionem maximam, prauis supersitionibus, pauisqve de rei,
a 4 vid. Ov v N. T. IlI. P. 6l6. . Aeetesme disputabat. imprimis eonera Men. dieanies. et Dominionum quendam Martimam de Athera eoram Clementa V soniter aggressu a 3 viditariam reportabat. vid. Bux Ausa T. IV. p. ra . Hi itaque homines Retiliatem in logicam Parisiuilem ais arctauerum. Hanno quindeeIm esus propositiones damnare . via Nax. A va Nulla H. E. T. VI l. p. oa.ti Ibi comm. in Seholam salernitanam. et dε tuenda lanitate scripsit. FROND. l. e. Q Nune annum recte tuentur p. 366. Et pax Nn us p. st .
855쪽
de religione opinionibus foedare visus P. Luo nomine aliquanto post
ab inquistoribus ignominia notatus est, librique quos magno numero ediderat, reprobati. Ex humano femine quibusdam in vase medie mentis hominis eo us estori se, qui a mei, auctorem habeo. g. XXXIII. Non defuisse Germaniae nostrae Scholasticos phi- sinissem Mlosophos, ex otionis Frisingensiis studio, Aristotelicam philosophiam G -- Φ. propagandi inter Germanos, satis intelligitur, et exempla dopent luculenta. Et afferri quoque possent complura, si id ageremus, ut schol slicae philosophiae historiam, speciali orem et ad singula eius membra cκ-
tensam scriberemus. Sed haec nostro instituto repugnare quilibet videt. Unum tamen alterumque nominare non abs re erit, ne inuidisse patriae nostrae, hanc, si superis placeti gloriam videamur. Inter eos nominara.dus C O N R A D V S DE MEDIA CIVITATE, siue HA MBER STADIENSIS , ordinis Praedicatorum, qui teste TRIΥΗΕ - MIo , in secularibus quoque literis fuit nobiliter doctus, philosophus ex rheologus non fusilis, quippe avi in ea facultaIe publice legens inviatos docuerit, et doctrinae suae laudem ingentem acqui erit. La
dandus is est, quod ad argumentum morale, plerisque Scholasticis ini cium, descenderit, idque non ex solo Aristotele . sed eκ humanae quoque naturae consideratione deriuauerit, ut ex spectininibus illis, quae ex libris eius m . exhibuit B. Io. ANDR. SCHMIDI Us ', pateti Quo narrante ad physicum argumentum duoque diuertit, libellumque responsionibus ad varias quaestiones phylicas plenum conscripsit, qui hodiemsc. in bibliotheca Guelphestylana titulo : Tractatus mense philosophicae, eκtati Argumentum eius ita ipse enarrauit, reserente doctissinio Viro, cuius verba exscribemus, cum libelli hi Academici cito disparere leant. Puta multi homines libenter de raris et curioses quaerunt, et de talibus delectabiliter audiunt et loquuntur, ideo ut fratres no-sri praedicatores quos frequenter apud homines diuersorum flatuum et conditionum esse videmus, etiam inIer eos gratius conuersentur, quod ad talia aptius valent respondere, et de talibus sciant etiam conveniem rius proferre, praesens opusculum, quod de raris et curiosis quaestionibus ex diverss breviter compilaui. responsorium euriosorum nominaui, quia breues in eo responsiones ad suiusmodi quaestiones ordinaui, Aut ex auctoritatibus ambenticis melius et aptius potui inuenire. Et istum
librum in quatuor libros partiales disinxi. Primus est de torporibus supracoelestibus, sue elementis smplicibus, et aliquibus mixtis, sciliacet mineralibus et uegetabilibus f II. de animalibus in generali et eorum membris et partibus ς III. de homine Apeciali. Ponam autem in Angulis quaestiones breues, Me rationibus pro et contra, quia non ad di putamdum , sed ad breviter respondendum et familiariter conferendum illud so et opuscu-
856쪽
M. PERIOD. II PARS IL LIB. II. CAP. III. SECT. II.
vinculum ordinaui. De concordantia In autem opere, siue Repertoris in utrumque testamentum, a nostro coniecto, quod communiter receptum fuit polh ista tempora, heic loci nihil dicendum. Dabit, quantum fatis est, FAER C Ius Φ. Effordiensem scholam circa finem seculi XIII
' Bibra. ringiae oppido, vir, si TRI Tu EMIo fides, philosophus et poeta insignis, quem in libro de cauendo malo vulnera Ecclesiae tetigisse ostendit Ee ear/Μ3 FLAc ivs - . Maxime vero notabilis est seculo XIV ECCARDVS
Saxo- Teutonicus, ordinis Praedigatorum. Ita enim de eo TR ITHE-M1vs ': Vir in diuinis scripturis eruditus et in philosophia Aristotelica omnium suo tempore docti mus, ingenio subtilis et clarus eloquio,
sed dum nimis philosophiam insequens novitarem terminorum commtheologorum consuetudinem ubique curiose immiserit, varios errores inducit, inter quos extant decem et septem articuli a summo pontifice Ioanne XXII damnati etc. De quibus articulis videndi RAYNAL
Dus fel NATALis ALEXANDER ν. Eundem autem, quern Per, . pateticam philosophiam ad errores seduxisse, conquesti sunt an. CII cccxxx theologi Heidelbergenses, in astetico quoque mysticoque argumento calamum exercuisse, obseruat IACOBVS QVETIF , qui monet, quaedam eius opuscula ascetica inter Ioannis Taulcri opera lucem vidisse. Abhin kἰ - f. XXXIV. In septentrione quoque aliisque regionibus Europae Sotentrione, similes philosophiae Scholasticae cultores inuentos fuisse ex Tai TREM II π ' catalogis virorum doctrina illustrium multis exemplis colligi potest. Quod vero cum nimis prolixum sit, nos omittere Lectorisque industriae relinquere cogit tractationis nostrae ratio. Non praetereundus tamen silentio primis A DA PETRUS DE DACIA, siue melius, de Dania, cuius vitam persequiatur, IAC. Q VETIF . Nos Vnum TRITHEMII locum adducimus: Petrus de Dacia cita enim plerique seriptores ea aetate, pro Dania scrubunt philosophus calculator et astronomus, inter omnes sui remporis excellanti mus atque celeberrimus, ingenio subtilis et clarus eloquio, divinarum scripturarum et Graeci firmonis non ignarus. Fertur mulista in os nomia et arte calculatoria scripse se opuscula, quae ad computum Eccle sicum non inutilia iudicantur, quibus nomen suum ad notitiam - - X. poster iratis computavit. Addi his suo iure deberet ALPHONSVS MCastellae et Legionis ab in Ioc CCLII rex, electus etiam an. CIoccLin imperator, qui post varia sata regno spoliatus a lilio Sanctio, an. CII ccLxxxiv obiit. Hic enim insigni beneuolentia literarum et philosophiae studia complexus , et imprimis conditis suis auspiciis sumtuque vere regio quadri, genties mille aureorum tabulis astronomicis, quae coelestium motuum rationes
857쪽
tiones et momenta explicant, et ab eo Alphonsinae dici solent, immo taliter de astronomia meritus est; nisi ad specialem astronomiae historiam magis esici reserendus . XXXV. Successit tertia Scholasticorum aetas, a Durando usque setia μad finem seculi XV decurrens, in qua Scholastica philosophia numero Σ docenti uin et discentium , itemque subtilitatum affectatione, et nugarum atque tricam in multitudine crevit, ingeniis vero philosophicis et aliquam magnitudinem prae se secentibus decreuit. Cum enim Scoti Schola infandis nugis sitis omnem docendi et philosophandi rationem prorsus comtaminasset, et haecceitatibus, entitatibus et Iimilibus voetibus nihili omnia repleuisset, commentationibus discipulorum eius et velitationibus comtra Thomistas factum est, ut Scholastica philosophia labyrintho similis
euaderet, et inani obscuraque subtilitate peruer que disputandi modo omnis veritas euerteretur, et ad quisquilias et naenias haud raro praestantinsimuin philosophiae donum detruderetur. Quo euenit, ut et ingeniorum acumen hebetaretur, et magni viri deterrerentur a philosophiae nomine et studio, et ipsa eius semina inter haec vepreta et sentieeta sutacarentur. Sunt tamen nonnulli, quos fama super alios extulit, et inter hos Duramdus a S. Porciano, Gulielmus Occam, Richardus Suisset, Ioannes Burid nus, Marsilius ab inglien, Gualterus Buriaeus, Petrus de Alliaco, Ioannes wesselus Gansfortius, et Gabriel Biel. Qui cum memoriam suam in historia philosophica certo modo commendauerint, paulo curatius com siderandi sunt.
. XXXVI. GVILELMUS DURANDVS, a natali
loco, in Auernorum proximo Boiis oppido, quod a S. Portiano nomen habet, s S. Poureain en Clermoni) appellatus est . Claromontii iuumnis Praeclicatorum ordini nomen dedit ', et philosophiae atque theol giae studiis totum se tradidit, eo successu, ut utrique docendae utilissime adhiberi posset, quem in finem lauream quoque a facultate theologica Parisiensi reportauit, id quod factum anno cIIcccxm In Italiam .
postea profectus S. Palatii Apostolici magister a Ioanne XXII, anno
cII cccxxm constitutus est, sacrasque eo in loco literas magno a plausu docuit, et ita se pontifici commendauit, ut episcopus, primo quidem Anicientis, moκ Meldensis constitueretur Tanta vero diss-cillimarum quaestionum, dubiorumque, quae tum innumerum in m dum augebantur, resolutione ingenii acumen et philosophiae Scholasticae praestantiam demonstrauit, ut doctor resolutissimus dici mereretur. Se quebatur autem, ut T RITHEMIo obseruatum, primo Thomam
858쪽
gι6 PERIOD. II. PARS IL LIB. II. CAP. III. SECT. II.
Aquinatem, scriptorumque eius defensor erat, postea vero acerrimus impugnator jactus est, euius mutationis caussam quandam, ait, sum. vagam Iem, cui dilem nec facile tribuere debeaI, nec temere denegare. Quem eius dissensum tum in dogmate de itatu animarum, postquain r solutae sunt a corpore, constitisse, in qua a communi sententia abiit, valudeque ideo displicuit Ioanni XXII r, tum in doctrina de concussu Delad actiones hominum generali tantum, non speciali et immediato vers tum fuisse ε, ex scriptis eius intelligitur , et a Io. LAVNo Io in peculiari dissertatione est demonstratum. Praeter consuetudinem enim Scholasticorum liberius philosophando statuere ausus est. ' Ita e. c. docuit Angelum esse in Eoco, non tamen certo, et determinato, sed iacove: conuenire enim spirituali naturae esse ubique; angelumque θαη- num situm esse nusquam, omni autem corpori prasentem esse, ratione habitudinis ad quodlibet corpus movendum. ad hane enim non requiri
praesentiam realem secundum essentiam, sed fissicere praesentiam vii
ruris ab intellactu et voluntate ad eme s extra se prodacendos. Vt alia similia his oceamus, videnda in Commentaris eius in libros magistri sententiarum. Scripsit etiam philosophica nonnulla et iuridica, enarrat d
tus in ecclesia cathedrali Meldensi, serturque hoc de eo epitaphium:
Durus Durandus iatra bis sub marmore duro. Ise fruandus ego nescio, nec quoque curo.
Ast hoc epitaphium a quodam Durandi aduersario, Thomae assecla, idemoue de Durandi salute, ob negatum concursum gratiae diuinae specialem, dubitante composituni fuisse, verisimillimum est. Surrexerunt enim nonnulli contra Durandum pro Thoma, et inter hos Durandus de A retiaco siue Durandellus, quem contra eum libellum scripsisse , inque eo resutasse impugnationes, quas ille secerit contra dicta Thomae essicacibus
rationibus, testatur ANTONINVS FLORENT IN vs . Alios .Durandos cum eo non confundendos esse, supra iam monuimus.
f. XXXVII. Magnum quoque non sibi modo nomen acquisiuit, ut is sed et peculiari sectae Scholasticae dedit GUILELMUS OCCA- ως - , MVS siue Ochamus, gente Anglus, a patria, vico occam prouinciae Surretensis cognominatus ε, Iuvenis Seoti institutioni se tradidit, et ad sub
p. 36i. 0 se syll.bo eationum . quihus mussa Durandi
de modo eontiin Nonis e missuum Dei et creaturae desenditur et inussieiosa quorundam rmentio tum centura repellisur. Paris. νέ36. g. Q sentent. . . dist. 37. q. t. tons. Vos vada orig. idololatr. L. L a. p. m. a99.
859쪽
ad subtilissimi magistri praecepta ingenium attulit non minore subtilit te acutum. Quod tantopere in haec mysteria penetrauit, ut et omnia simul comprehenderet, et nouis tentaminibus emendare aggrederetur. Cum itaque Scoti schola hactenus Realium et Formalium opinionem cum plerisque secuta esset, Occamus ex ea progressus, ut diuortium ab illa fariceret, pene sepultam Nominalium sectam resuscitauit, et non minori ingenii acerrimi gloria contra Scotistas propugnauit. Vnde fastum, ut, qui eius partes tuerentur, Occamistae dicerentur, tantumque inter Viramque sectam odium et contentionis acerbitas oriretur, ut non modo ad rauim usque digladiarentur, sed et cruentis interdum manibus ex arenaliteraria discederent, ut infra in historia harum Sectarum narrabitur. Qui itaque Nominalium parentem vocant ε, vel eorum principem salutant, non de primo auctore intelligens sunt, is enim suit Roscelinus, ut supra dictum, sed de restauratore, et Nominalium supremo in hac tertia aetate duce. Inde vero venerasilis Inceptoris nomen, itemque doctoria singularis et inuincibilis appe lationem meruit. Mature vero Ordini Minorum nomen dedit ή, et ineunte seculo XIV cathedram in facultate theologica Parisiis tenuit. Cumque magno animo auctoritati Romani pontificis, super principum secularium maiestatem se attollere cupientisse opponeret, et saniora de potestate ciuili et ecclesiastica principia d
texisset, pro Philippi pulchri Galliae regis iure partibusque contra Bo nisaeium papam, edito de potestate ecclesastica et seculari, libro , siue dialogo, sirenue dimicauit, quod eius opus S EL DENO f audit, ingeniosi mum et docti mum , nee unquam satis laudatum, quod et forsan inter ea, quae de potesate eccissastica seculis superioribus comscripta sunt, primas tenet. Minoritarum prouincialis per Angliam
constitutus in conuentu ordinis sui generali Perusii habito anno CII CCCXX ra contra papam Ioannem XXII, Christo et apostolis possensiones proprias vindicantem , contrariam sententiam de eius paupertate magno animo defendit, solutoque conuentu ubique locorum et inprimis Bononiae propugnauit, sicque fratricellorum, ambitionem, luxum, diu uitias pontificis graul querela condemnantium signifer factus est r. Id quod tantam Romani praesulis iram in eum concitauit, ut anathemate eum percuteret, et ad silentium redigeret. Ut itaque securus delitest ret, in Galliam secessit, tutusque ibi usque ad annum cIo C c c X X v III latuit, quo noua et emergendi prodeundique in scenam occasio se obtulit. Arreptis enim partibus Ludovici Bruari imperatoris, qui Petri de Corberia anti- papae res tuebatur, contra Papam Ioannem magna an, mi fiducia et sortitudine , nec minori eruditione iterum in arenam deinscendit, illimitatam summi pontificis auetoritatem et potentiam detest tus
860쪽
sis PERIOD. II. PARS IL LIB. IL CAP. III. SECT. II.
tus est, definitisque maiestatis secularis iuribus, illis subesse episcopum
Romanum demonstrauit. Quod quamuis renovata fulmina ecclesiastica ei acceleraret, minime tamen deterreri se passus eli, quo minus statueret, imperatorem nulli, nisi Deo, in temporalibus subesse. Ut vero securus esset anno Cla CCCX XX ad Ludovicum imperatorem secellit, et ab eo clementer exceptus habitusque secretioribus haud raro consiliis adhuhitus est, et in aula imperatoris tutum inuenit latibulum , caussamque domini sui, non obitante excommunicatione, magno animo egit, dicere ad imperatorem solitus: Tu me defendas gladio, et No te defendam ω-lamo e multosque ea in re habuisse sectatores testis est T R I T M E M i v s Lobiit vi plerique volunt anno CII CCCXLIII, die X Aprilis, Monaelui in conuentu Franciscanorum sepultas, quem tamen anno demum Ioccc L, et quidem Capuae obiisse, magna res piscentia rebellionis contra curiam Romanam demonstrata ibique tumulatum fuisse contendit L v c. WADDi Nous , id quod fratribus Franciscanis demonstrandum relinquimus. Praeter scripta pro monarchia ciuili edita, quorum complura edidit MELCHIOR GOLDAS TVS , multa quoque
philosophica elucubrauit, imprimis logica, inter quae est Expositu aE-rea super totam artem veterem , id est, Porpi rii Praedicabilia, Aristotelis Praedicamenta et libros duos de interpretatione. Sed theologica quoque, et Commentationes in sententias edidit, quaestionibusque eos illustrauit In iis magnum quidem ingenium ad subtilitates humano intellemii tantum non imperuias pronum iisque aptissimum demonstrauit , ast seculi sui nugis, ineptaque Scotisticae scholae methodo totum corrupit, unde quod de omnibus Nominali hus pronuntiauit S c A Li-og st , se eorum ingenia cogi admirari, atque etiam Dudine, ut acuta, fugere ut nimis acWa, de Ocramo quoque eorum duce pronuntiandum est. Vnde miramur, virum summum alio loco Cardanum reprehendisse, quod inter maxima ingenia Occamum praeterierit , euius . ingenium ingenia omnia veterum subuerterit, noua ad inuictas insanias
ob incomprehensibiles subtilitates fabricaverit atque conformauerit.
Hos enim artifices , in texendis aranearum telis adeo subtiles inter ma gna ingenia numeranda non esse, eo quod ad insaniam erudita sint, nemo non intelligit. Sane, ubi quis Occamum in hoc virorum magnoiarum album referre Velit, fatendum tamen est, cum GADDIo , numerandum eum esse inter ingenia portentosa. Eandem viam in the
logia quoque tenuit, de qua Oecami doctrina sacra olim iam sobrie iudi cauit PAUL Vs LANGIVS : Oceamus, inquit, Scholastici certaminis ago theta excellentissimus, agmen peregrini exercitus id es phi