장음표시 사용
131쪽
rso Trail. IV Cap. III o Gratia actuali
& maxime voluntarie. II. Hominem denique tamen se Iiberum a necessitate inflexibili, id est, non elle ita necellitate antecedente determinatum actbonum, vel malum, ut non ad oppositum flecti in alio casu duinceps per vitam possit. 283.
Ex hoe systemate quisque propostlimes Ians
nil, ex ejus libro Augustinus excerptae, ta pro harireticis damnata a Pontiscibus Romanis D a tota Ecelesta, per modum totidem Corollariorum cons quuntur. PROPOSITIO I.: Aliqua DEI praecepta
hominibus jusis volantibus, b eonantibus, secundum prasentes, quas habent, vires funt impossbilia: deesquoque iliis gratia, qua posmilia sunt. Haec propolitio his ipsis conceptis verbis legitur apud Jan- senium L. III. de Gratia Christi cap. 13. Eo ipso vero in loco cit. Jansenins ipse hanc rationem ex generalibus sui systematis principiis affert, nempe: quia etiam justi saepe, utut parva gratia ad-3 uti velint servare mandata DEI, & pro ejus magnitudine conentur, tamen ob libidinum interna rum S consuetudinum arctissimarum pertinacem res sentiam opus es delectationis caelitus in pirata magnitudine: has autem vires ad faciendum, quod F
cipitur, hominem etiam fidelem ει jusum non semper habere integras. Mox addit, S. Augustinum docere , S. Petrum propter defectum virium voIuntatis praesare non potui se, quod promiserat'. Nolumias enim ejus, hoe es, vis volandi divinitus ei data, adhuc parra erat: quam oportebat esse maximam, ne mortis oblata terrore frangeretur. Unde SENSUS PROPOSITIONIS DAMNATAE EST: Aliqua DE1 praecepta hominibus justis, sola gratia parva, qua eli Ciunt quosdam actus infirmos, instructis, delecta-
132쪽
tione vero coelesti vincente concupiscentiam oppositam destitutis, nec istam acquirere valentibus, sunt impossibilia impossibilitate antecedente, re lativa. non tamen inflexibili spraec. n. II. . CEN- sunA Pontificia sic habet: Hac propositio temer ria, impia, blasphema, anathemate damnatet, ει h retiea declaratur, re ut talis damnatur. VERITAsergo cATHOLIcA contradictione errori opposta haec
est: Nulla DEI praecepta. actu obligantia, hominibus justis volentibus V conantibus secundum pro bentes, quas habent, vires impossibilia sunt; neque illis des Gratia very fulcient , qua complete sollyri r ι
fiant etiam relate ad circumstantias reptimantis acla comupiscentia. - PROPOsITIO II. Interiorἰ Gratiae in satu n tum lapsar nunquam re situr. Haec non quidem conceptis verbis, attamen quoad rem & sensum,
continetur in Jansenti L. II. de Gratia Christi α27. Considerandisna es, inquit, multiplices esse diviana Gratiae essemis, quemadmodum o voluntatis. MIenim velle perfectum; es o imperfectum, quod velleiatatem appellare solent: ρο hoe i qum diversos gradus habet; donee ad ipsam primam tenuissimamque honi
eo Iacentiam veniatur. Hac ergo primus es eat sis illius roris essectus, quem ut minimum in omnia hus operatur. Τum vero ibidem concludit: Nullam Augustinus agnovit actualem Christi Gratiam, quam efficacem, nee agnoscere potuit; nis regulas omnes fundamentalis, quibus innixus naturam Gratis mediisetnaIis tradidit, velit interimere. Et cap. 25. S. Au gustinum tenuisse ait, Gratiam nunquam earer fectu suo. Denique cit. Lib. cap. 24. docet Gratiam in statu naturae lapsae follere omnem volunta tis res lentiam. Porro Lib. X. cap. 7. hujus prO-
positionis hanc ex suis principiis rationem reddit ipse Jansenius. In Miversis operibuι eius Ruga- 1 a stuli
133쪽
13a Tract. IV. Cap. LII. De Gratia amasi
stini non est vesigium, quod Chrisi Gratia cuiquam
sit incongritia; fea omnis cougrua est: omnis operatur, ae perscit suum essemim. Omnis enim delectat voluntatem, V omnis hoc ipse ad operandum essectum illum, ad quem datur, trahit. Itaque SEN
SUS PROPOSITIONIS DAMNATAE est: In itatu na
turae lapsae Gratia interior semper efiicit in nobis omne bonum, quod esticere potest in eo concursu delectationis terrestris, in quo datur, & nunquam frustratur eo essectu, ad quem in praesens efficia endum conceditur. Ubi nota: reuere Gratiae in
sensu IIa enii non posse idem esse ac Gratiam
non assequi essectum, quem posset habere in aliis circumstantus, vel concupiscentiam pugnare cum Gratia: nam sic omni Gratiae, parvae, & emcainci, resisteretur, nec serio affirmare contrarium lan- senius in hac secunda propositione potuisset. Unde resistere Gratiae secundum ipsum Jansenium est, opponere eidem contrariam actionem, ita, ut non sortiatur essectum, quem posset per se antecedenter habere in praesentibus circumstantiis. CENS RA est: me proposito hoeretica declaratur, ρο uetalis damnatur. Unde VERITAS CATHOLICA consequitur: In flatu natura lapsa homines aliquandore sunt Gratia interiori, eamque frusrantur esse . quem habere potes in eo repugnantis concupiscentia concursu, in quo actu datur. PRoposITIO III. Ad merendum V demerendum in statu natura lapsa non requiritur in homine I bertas a necessitate, sed fulmit libertas a coactione. Etiam haec non conceptis verbis, sed quoad rem tamen invenitur in Libro Jansenti. Nam L. 6. de Gratia Christi cap. 34. docet: In Angelis G primo homine viatore indisserenti mum fuisse liberum amhitrium ad bonum ρο malam . . . In hominibus Iapsu non solum coactionis expertem ess Iibertatem.
134쪽
bed etiam necessitatis immutabilis voluntaris, hoe est. eam ad utrumque bonum & malum indisserentem O id est, ilexibilem secundum dicta g. praeced. nro II in fatemur perlibenter. Lib. 4. de statu naturae lapiae cap. 24. ait: Me cid est, in praesente
vita etiamsi illa perversus amor sui cid est, dei
ctatio terrestris) ex quo omnis actus, vel omissio, damnata voluntatis suit, non solum Deci atione, ut nune es, sed etiam exercitio, quema modum amor beati laus esset necessarius; non tamen ex Augustini mente desneret se Ither. Et rursus L. 6. cap. 6.
Consentaneum est, omnem omnino voluntatem, quouim tumeunque ad unum determinatam, nulla tali necessitate, qua dicitur necesse esse, ut velit, desinere esse Iiberam; quia non desinit epe voluntas ... Et pomea: Sicut libertas es non potest sine voluntate; ita nee voluntas usta sine arbitrii libertate. Ubi evidenter Janseni sicut mille aliis locis) idem ait esse voluntarium & liberum, & neutri necessit tem repugnare, sed utrique essentialem esse. S quitur vero haec propositio evidenter ex principiis Jansenti. Nunquam enim aliquid volumus, nisi vel ex victrice coelesti, vel ex praevalente terr stri delectatione; & quod amplius nos delectat. secundum id, fatente ipso, operari necesse est.
Ergo quidquid volumus, necessitate volumus. V lendo tamen bonum ipso concedente meremur pvolendo malum, demerito involvimur & poenae aeternae reatu. Ergo &c. SENsus itaque PROPOSITIONIS DΑΜNATAE ex mente Jansenti est: In statu naturae lapsae ad merendum bene & male non requiritur libertas a necessitate relativa & fi
xibili; sed sufficit libertas a coactione, & necessitato inflexibili, modo actus sit deliberatus & v luntarius. Neque enim assentiebatur Jansenius Luthero & Calvino etiam in eo, quod etiam actus indeliberati, ac proinde nec voluntarii, sed solum
135쪽
13 Tract. IV. Cap. III. De Gratia actuali
spontanei, sint meritorii, vel demeritorii. Int Lm nec Calvinus, nec Lutherus aliam libertatem in homine negarunt, quam libertatem indisserentiae: cum utiquo tam stolidi nan essent, ut negarint actiones voluntatis nostrae esse volunta-.Iias. CENSURA. me propositio haeretica decI ratur , o ut talis damnatur. Eandem jam tulerat sentintiam Tridentinum damnans eandem haeresin
ιrendum in satu natum lassa non susscit libertas a coactione, ta a necessi te in flexibili, sed requis
tur etiam Iibertas a nec sitate actuali ρο relativa adris sentem actum.
PROPOsITIO IV. Semipelagiani admittebant praevenientis Gratia interioris necessitatem ad sngulos adfus, etiam ad initium frit: is in hoc erant har tici, quod vellent eam Gratiam talem esse, cui posset
humana voluntas remere, vel obtemperare. Haec
propositio apertissime & poene his ipsis, imo multo significantioribus verbis a Jansenio traditur L. 8. de haeresi Pelag. cap. 6. 7. & 8. Sequitur vero ex principiis Jansenti, Semipelagianos inprimis errasse in eo, quod Gratiam, a S. Augustino etiam ad initium fidei requisitam, eo praecise argumen to rejecerint, quod putarent, ea admissa cons qui necessitatem agendi in homine, qui illam accipit ab . not. 6. nro s. . Ut autem singula comVenirent, astinxit Jansenius Semipelagianis factum illud salso, quod tamen unice requirebat ab eis Augustinus, nempe quod Gratiae interioris neces- statem etiam ad initium fidei admiserint; quodque Augustinus non Gratia neres itatem, sed in iis neesitantis misentiam admittendam ab ipssunice expetierit. Obtentum istius mendacii Jan-
senius in eo habuit, quod Semipelagiani deinceps
136쪽
Augustino , de Gratiae essicacis & perseverantiae speciali dono cum ipsis disputanti, Praedestinati nismum, id est, Gratiae vere necessitantis asserti nem, imputarint Tract. de DEO g. 07. not. .
SENSUS PROPOSITIONIS DAΜNATAE est: Semip
lagiani erant haeretici in eo, quod rejecta delectatione coelesti victrice, voluntatem necessitante, solum admiserint Gratiam, cui voluntas humana posset resiliere frustrando eam proprio suo effectu actus boni meritorii, ad quem ordinatur; vel o temperare. CENSURA. Hae proposito falso, Uharetica declaratur. Vide dicta g. 26 I. not. ulla Ergo UERITAs cATHOLIcA est: Non in hoe erant haeretici Semipelagiani, quod rejecta Gratia necessistante volverint taratiam oracem talem et in flatu etiam natura lapsa, cui volantas relate ad praesenter circumantias posse dissentire, vel eonsentire. FALSITAS autem HISTORIcA est, quod Semipelagiani admiserint necessitatem Gratia interioris non necessitansis etiam ad initium Hei. PROPOSITIO V. Semipelagianum est dicere, cir sum pro omnibus hominibus mortuum esse , aut fanguinem fudisse Haec apertit Iime exprimitur a Jan-1enio L. 3 de Gratia Christi cap. a I.; ubi negat, Gratias lassicientes omnibus dandas recte probari ex eo argumento, ad n feam a Massilien usproecipue inculcato, qkod Chrsus pro Omnibus omnino morinny st, o sanguinem fuderit; cum hoc potiuS tanquom errorem a fri catholica abhorrentem, una cum Gratiae sus eientis omnibus praeparatione respuerint Aivgisinus, Prosper, Fulgentius, ct antiqua Ecelsa, velut machinam a Semipelagianis introductam. Eadem assertio ex principiis ceteris Iansenti ultro consequitur. Cum enim delectati ne coelesti victrice destituti ad finem usque peccatores perseverent in malo necessario; Gratia sus-
137쪽
x36 Trail. IV. ιCap. III. De Gratia actuasi
ficiente ad perseverandum in bono, aut ad resu gendum a malo omnes illi carebunt; nec proinde serio illorum salutem DEUS vult, nec pro eadem serio promovenda Christus mortem suam Patri diis vino obtulit. SENsus DAΜNATΠs Jansenti est: Christus tantum pro s alute Praedestinatorum moris tuus est, non pro iis, quos: dono ad perseverantiam lassiciente eis negato, reprobavit. CENSURA. Haec propositio falsa, temeraria, standalafa, Fintellecta eo sensu, ut Chrsus pro salute duntaxat
Proedesinatorum mortuus fit, impia, blasphema, con tumeliosa, divinae pietati derogans, b haeretica de Haratur, ρο ut talis damnatur. Ergo VERITAS CATHOLIcΑ est: Non pro solis Praedesinatis Christus es mortuus, sed ad Gratias susscientes ad salutem
etiam reprobis saltem aliquibus promerendas mortem suam obtulit. FΛLSITAs praeterea HISTORICA salutem est, a mente totius Melesta quid alienum, tasolis Semirelagianis propriam quid asserere eoI, qui tenent, Gripum pro omnibus esse mortuum. Ceterum hoe omne suum Asema mn siemus forum
propugnabat pro satu naturae lapsa ; non pro satu naturα humana intagra, nee pro statu vis Angelorum. Pr utroque enim hoe primo statu naturae angelicae & huma Nae admittebat, ob absentiam rebellis coneupiscentiae, haud
opus fuisse Gratia per se emeaei deIectationis victricis ece Iestis, sed solum Gratia simplieiter sufficiente & indisserente, quam versatilem & Molinistieam vocat. Unde ex ejus mente. & convenienter huie prineipio, in Angelis ει primo homine piatore Iiberum arbitrium indisserentis Mum fuit ad bonum re malum; utl loquitur L. 6. de Gratia Christi cap. 34.r ae proin reipsa Gratia, quam habu re Angeli rebelles & Adamna, eum peccarent, fuit Feres Pure tamen, sussciens; & ipsa gratia, qua in bono por e erarunt boni Angeli, talia fuit, eui poterant uti resinere. . . Hos
138쪽
Hoe MIema Patisenii, praeterquam quod harem ab Leelesia universali jam condemnatas contineat, ut ex dictis SI. agr. 283. liquet, multa insuper aperta sat ad fruit. Nam x. docet Jan senius, omnem Christi Gratiam in nova lege in delectatione ecelesti, seu inspiratione supernae earitatis, eonsistere. Atqui hoc certe salsum, Imo haereticum est. Cum & desinitum ab Alexandro VII.& a Tridentino Sess. XIV. cap. 4. & Can. s. sit, etiam timorem divinae institiae & attritionem ex solo gehennae
metu coneeptam esse donum Spiritus sancti, nondum quidem inhabitantis animam, sed moventis. Pariter experie tIa certum est, homines non sola delectatione aut euph dita e boni delectabilis, sed etiam per timorem & fugam malorum ac molestiarum, insultationum, dolorum, & i sus mortis, trahi ad peceandum. a. Falsum est, hominem inter eontrarias delectationes non posse unam praealtera proprii arbitrii libertate eligere. Quorium enim S. Augustinus & SS. Patres omnes adhortantur nos, ut delectationi earnis priaseramus delectationem mentis Quo pacto recte corripi nos ob pectata defendit eontra Semipelagianos S. Angustinus, s a delectatione terrestri in voluntaria & indeliberata rapimur ad malum: deficiente aeque s ne omni arbitrio nostrae voluntatis delectatione. coelesti victrlee 7 Nunquid eum Semipelagiania dicere possemus: Non corripiant nos superiores nostri; sed orent DEUM, ut det nobis delectationem victricem. 3. Sequeretur ex hoc systemate, nec Adamum, nec A
gelos, in primo illo seliei originalis iustitiae statu peccare potuisse. Cum enim non inseeretur ille status ea libidine praedominante voluntati rationali; ob quam in pra sente statu naturae lapsae necessariam esse dieit Iansenina victricem delectationem coelestem ca8a. n. s. p sed potius delectatio eoelestia & ipsa volnntatis rationalis vis praevaleret: peeeare, id est. delectatione terrestri abri. Pi , vel non rapi a delectatione coelesti, plane non p.
139쪽
x38 Trail. IV. Cap. LII. De Gratia actuali
tuissent. Vel quaero saltem: eum & In illo felici statu Angeli & primus homo liberi, & quidem libertate indifferentiae fuerint fatente Iansenio; adeoque cum motiva contraria, id est, delectationes ex adverso positae, Eoa ad obediendum DEO, & ad peccandum simul allicerente an delectationes sar utrinquo pares ex asse, an major una, minor altera ex opposito stans, fuere 7 Si pares: nihil gere, nec bonum , nec malum, per Iansenium potuere rvel certe admittere debebit; etiam in praesente statu pa- res esse posse delectationes, coelestem & terrestrem, &nihilominus electionem eum libertate indifferentiae Iocum habere posse. Si in ualas: ergo Des major fuit delectatio coelesisy & peccare nec Adam, nec Angeli potuere: viam is terrefrisy ergo nec Angeli eum Adamo libertate Indifferentiae, seu a necessitate , sub gratia versatili gavi- . seustraque tenet Jansenius hoc discrimen utriusia sue uatus a S. Augustino apertissime assignari. Sed denique praecipuus error geminus, ac duae cyliertiones haretica in hoc systemate, resutandae simi; quarum prima est, hominem in hoc statu naturae Iapsae bene & male mereri fine libertate a neeessitate; qui er-
quem referenda proposito prima & quinta ex damnati: .h ' Ryς in praesens refutare aggredimur Lbi illud praeterea adnotare operae pretium est, Ianse-imm excepto novo principio de delectatione victrice; cui
140쪽
Bogatur in statu naturae lapsae libertas a neeessitater seis eundam utrumque voluntas se determinatur ad bonum& malum, ut resistere ipsa non possit: uterquo asserit Ilia hertatEm a coactione lassicere ad meritum & demeritum &e.: uterque negat , DEUM velle sneere omnes salvos Deere: nihil denique assignari diseriminia potest; in quo Iansenius circa substantiam Gratiae non eonvenistendi Calvino pridem damnat . Sed jam erroribus enuis mera: is, ad prosequenda Eeelesae dogmata elaea Gm. etiam actualem internam stylum transferamus. .
Dari etiam in satu natum is for Graιiam praevenientem internam vere, relative, o tamen puret
susscientem, Mei eatholica dogma es. Probatur l. Ex SS. ScRIPTURI s. ab isti. V. A. DEUS ita. conqueritur: Nunc ergo habitatores Herusalem, is siri Iudas judicate inter me F vineam meam. Quides. quod debui ultra facere vineae meae, o non δε- ῶν Expectavi, ut faceret uvas; is fecit labruseas. Et v. 7. Vinea haec Domini exercituum domus Israel U, ρο vir Iuda; ρο expectavi, ut faceret judicium; ρο ecte iniquitas; U justitiam; ρο eera Hamor. Ex Quo patet, per uvas intelligi opera bona, & per labrusias opera mala. Quid porro secerit vineae suae Dominus, ipse explicat loc. cit. v. a. seqq. Et sepisit eam, o lapides elegit ex illa sid est, lapidibus purgavit , o plantavit eam Ue.: per
quae ex omnium interpretum mente intelliguntur Gratiae internae & externae viris Iuda ad bene operandum concessae. Jam vero hoc loco DEUS aperte testatur, se populo judaico contulisse ad bona ac salutaria opera proserenda Gratias plene. vere, ac relative suilicientes, simulque pure suf- , ficientes eas & sine fructu conveniente fuisse in