장음표시 사용
121쪽
illis enim quietis temporibus recreata mes& ipsa orationis dulcedine maxime delinita, non solum illis, quae diximus, vitiis liberatur , sed etiam vires adhuc renouat, quas celeriter , ac sine labore ad diuina contemplanda intendat: simulque in contemplatione ea discernendi , multa summissione proficiat. Illud tamen aduertendum est, esse quidem orationem ς supra omnem latitudinem : sed haec illorum est,
qui in omni sensu & plenitudine , diuina gratia impleti sunt.' Angusta , ct contracta est orandi virtus, quia non sinit mentem alio egredi , sed potius mentem , ct corpm coram Deo sistit: ita ut non possit isti mens coram Deo sine corpore , ut ait Marchus Anachoreta in epistola ad Scholastiacum, neque corpud sine mente : non enim astat
Deo mens, si aliud agunt sensus corporis: neque repraestentatur Deo corpus ; si in alio loco, auere est mens,idcirco praecepit Dominu3 intrare in cubiculum, er orare clause ostio, ut significaret
3n aenigmate non esse tunc Veriendos, aut laxandos meatud , ct exitus menti, neque fenestris sensuum : sed necesse esse tunc mentem , Osensus omnes in hoc unum negotium orationis artile contrahi, ut non alio exeant, ac tunc quidem
122쪽
dem oratur in Spiritu Santito ; quia huiusemodi Orationem Spiritus Sanctus ad se admittit: hoc enim signiscat, orare in spiritu, ut Greg.μα. in libro de Spiritu Sancto interpretatur. h Verba gratia vocat verba scriptura sancta diuinitus in strata, est autem humptum, ut sic vocet , ex Luc. c. q. verba propria vocat verba mendosa , sicut scriptum est ; omnis homo mendax, ct de Diabolo: cum loquitur mendacium, ait Euan. eae propriis loquitur,quia mendax est. ς Idest, plus latatur anima perfecitorum oratione , qua ilios cum Deo vnit , ct ei adhaerere facit, quam 'sa, ct lata contemplatione diiιinorum masteriorum.
Puomodo gratia in principio cum magna voluptate sirituali soleat animam illuminare: processu vero
Solet principio gratia lumine suo in
multo sensu animam collustrare : processu vero certaminis tape ' mysteria sua clam in anima diuina contemplanti,operatur, Ut nos tunc quidem laetos in vestigia
123쪽
diuinarum rerum, quas contemplamur,immittat,velut ex ignorantia ad cognitionem vocatos ; in medio vero certaminis cognitionem nostram ab inani gloriae cupiditate liberam seruer. 'Oportet igitur, dolere quidem modera te, quasi nos derelictos , quo 1ummissioressimus, ac magis gloriae Domini subiecti lartari vero opportune spe bona exultantes. Vt enim nimius dolor animam in desperationem, & dissidentiam proiicit ; sic nimia laetitia ad elationem prouocat: de iis so-quor qui sunt adhuc pueri sensu, inter illuminationem enim& derelictionem interiecta est v experientia: inter dolorem vero &laetitiam spes, expectans enim inquit)expectaui Dominum, & intendit mihi: & rursus , shcundum multitudinem dolorum
meorum in corde meo consolationes tuae laetificauerunt animam meam.
Clam operatur gratia mseria sua in an ma , quando anima non sentit lumen gratia in senβι mentis ex latitia quadam spirituali, quod quidem sit ,- anima sit humilis in ilia tunc occultatione Iuminis gratia tanquam in m sterio latet haec humilitas, quam diuina gratia opera-rur , non sentiente avima lumen vitam ipsim gratia. . l' Eve
124쪽
h Experieritiam vocat certamen medium, cum nec anima illuminationem gratia sensiu , acgu tu quodam interiore latitia stiritualis sentit, neque tamen derelicta est: sed est in experientia , ides ε, in certamine , quo tentatur, ut patientia huiusmodi tribulationis probatione per humilitatem operatur,probatio vero icut Apostolus ait, spem.
De loquacitate , quomodo anima disrahat:
se quam praeclara res sit silentium.
C A v. L X X. Sicut ianua balnei, si crebro aperiatur,
cito calorem eius extrudit: sic anima cum multa loqui vult, quamuis valdo pulchra sint omnia, memoriam sui per vocale ostium distrahit, ac disturbat. Ex quo fit, ut tempestiuis, & opportunis cogitationibus deinceps priuetur: ipsum vero concursum cogitationum quodammodo tumultuose quibusvis proferat, quia non habeat deinceps Spiritum sanctum , qui animam eiusa ' visis extrinsecus oblatis seruet, bonum enim,Vt pote ab omni tumultu,& imaginatione alienum,uerbositatem fugita praeclara ergo res est siletitium,nihilque aliud ,quam mater sapientissimorum cogitatuum.
125쪽
' msa extrinsecus oblata, qua a Gracis phantasia dicuntur,seunt,quae imaginamur id est,animo fingimus tanquam pulchra ad videtam aut - audiendum, aut alio sensu percipiendum ab hu-i modi imaginationibus, aliena est virtus, qua dese ipsa contenta animum firituali voluptate
pascit, ct laudem , ac remunerationem a Deos expectat.
Euomodo, cum quis ea , q- mundi sunt, incipit repudiare,tunc incipiant pa fsiones esse ei molesti.
C A P. L X X I. MVltas esse perturbationes , quae principio animam in contemplatione rerum diuinarii versantem molestia assiciunt, ipse sermo scientiae nos docet; maxime vero omnium molestae sunt ira, & malevolentia : hoc autem animae non tam propter Daemones, quam proprer progressias suos accidit: dum enim cum voluntate mundi consentit, quamuis cernat iura quomodocunque conculcari, neque mouetur, neque
perturbatur. Siquidem dum suis ducitur cupiditatibus, non habet iustitiae Dei rationem : postquam vero coeperit passiones sui perare
126쪽
perare, non patitur iam tum propter contemptum rerum praesentium , tum propter charitatem,ut videat, ne per somnium quidem legem Dei violari ; quin potius irasci tur maleficis, quo ad videat contumeliosos in virtutem iustitiae, dignitatem iustitiae pie defendere. Idcirco igitur iniquos quidem odio habet; iustos vero diligit, tunc enim
oculus h animae prorsus non rapitur errore, cum anima suum tegumentum, id est, corpus ad multam tenuitatem per continentiam retexit. Sed multo praestantius est,duritiam, & stuporem cordis istorum desere, quam eosdem odio prosequi : & si enim
malevolentia digni sunt, tamen ratio non vult animam , quae Dei charitate teneatur, malevolentia turbari, & impediri , cum in ea anima,quae odium habet, cognitio ν non operetur.' Sermonem sicientia voeat chari a cogniationis Dei ex charitate. De hoc dono supra c. 9.ct insta c. 71.h Oculi anima est mens, qua non decipitu a carne, cum eam castigat, ct ieiuni's attenuat instar araneoli. Re exit ad istud ex U. 38. rabescere fecisti sicut araneam animam eius, in eandem sententiam supra c. 24.
127쪽
ς Cognitio Dei qua in anima non operatur,nihil aliud est,quam fides sine charitate,qua
vi mortua non operatur : nec animam cum Deo
De Charisimate sapientiae, se scientia: o
quare non reperiatur plene utra
C A p. LXXII. THeologus, id est, rerum diuinarum
contemplator, eloquiis Dei delinitus,& inflammatus animo,applicat se in illa laxitate ad latitudine opportuna contemplationum ac moderandas aliquantum passiones ; eloquia enim Domini ait eloquia casta:argentum igne examinatum, purgatum terrae. Qui vero cognitioni deditus est,experientia cognitionis secundum Operationem confirmatus, superior passionibus existit. assequetur autem Theologus experientiam virtutis cognitionis,si se summi sic gerat. Et rursus qui studio cognitionis tenetur , alsequetur item virtutem contemplationis, si eam partem anima quae ad discernendum data est, habeat non errant m. Non enim cuiuis contingit habere ex toto hae C
128쪽
haec duo charismata : Idque ut dum V terque admiratur, & laudat, quo alter abundat , humilitas cum zelo iustitiae in ambobus redundet. Idcirco ait Apost.' alij per spiritum datur sermo sapientiae, alij autem sermo scientiae, siue cognitionis secundum eundem spiritum.
De Oratione vocali, o in cor te. C A p. L X X III. CV m anima est in affluentia ' suorum
fructuum naturalium, maiore etiam voce psalmos canit, magisque vult orare voce. Cum vero Spiritus Sanctus in ea operatur,tunc cum omni laxamento, ac dulcedine canit, & orat in corde tantum. Sed
cum illo priore modo affecta est, sequitur inde, ut videatur sibi gaudere : cum autem posteriore, sequuntur lachrymae spirituales, ac postea voluptas quaedam animi tacita,&silenti j amica:memoria enim dum propter temperationem vocis manet feruida ; facit, ut quosdam blandos , & lachrymantes cogitatus cor ferat. Vnde videre sane est , semina orationis cum lachrymis propter spe metendi gaudium in terra cordis spargi.
129쪽
Caeterum cum multa moestitia grauamur, oportet nos paulo grandiore voce psalmos canere , edentes sonos animae laetitia spei, donec grauis illa caligo aura concentus discutiatur.' i Diuentia fuctuum anima naturalium est,cum quis a passionibus vacat, 2 virtutibus non spiritualibus, id est, ex charitate in Deum, hed ex ratione, ct charitate naturali profectis
De ardores irituali anima, se quid inter
charitatem naturalem, os iritualem intest. C A p. L X X I V. CVm anima noscit se ipsam, ex se etiam
feruorem quendam, & pudorem Deo amicum affert: siquidem non confusa solicitudinibus vitae huius amorem quendam pacis parit, quo Deum pacis quaerit:tametsi celeriter ab hoc distrahitur, vel sensibus prudentibus , & vel etiam natura bonum suum propter inopiam cito consumente. Vnde sapientes gentilium, quod per Virtutem se assequi existimabant, hoc,Vt OportC
130쪽
D e Persectione Apirituali. 'I
bat , non habebant: quia scilicet eorum mens a perenni, & vera sapientia non agebatur. Feruor vero, quem Spiritus Sanctiis cordi affert, primum quidem totus ad pacem spectat,constansque est , atque Omnes animae partes ad desiderium Dei inuitat, deeXtra cor non excitatur: immo per ipsum ad charitatem quandam immensam,& gaudium totum hominem exhilarat. Oportetigitur ardorem illum agnoscere, ad eumque peruenire,charitas namque naturalis index est naturae propter virtutem quodammodo bene ualentis, nunquam tamen facere potest mentem bonam ad comparandam Vacuitatem passionum , ut potest charitas spiritualis.
auando, se quomodo gratia Spiritus sancti seruet animam liberam nebulis passonum.
SIcut aer iste nobis circunfusus, sanie
Aquilone propter nasuram eius tenuC,Sc serenantem,purus permanet: contra Vero,flante Austro,totus veluti densatur natura venti huius nebulosa, qui ex suis regioni