장음표시 사용
141쪽
que studium , ac propositum nocendi hominibus. Cum ergo non habitat gratia in homine, tunc in profundo cordis instar quidem serpentis delitescunt, non sinentes omnino animam ad cupiditatem boni aspicere. Cum vero gratia in mente est abdita , tunc tanquam nubes quaedam caliginosiae deinceps per partes cordis in passiones peccati discurrunt induti in varias
formas distractionum, ut memoriam mentis distrahentes , illam ipsam mentcm ab usu, & familiaritate gratiae diuellat. Quando igitur a Daemonibus, qui animae sunt infesti, ad passiones animae inflammamur, ac potissimum quidem ad elationem, quae est omnium malorum parens si interitum corporis cogitamus, inflatos esse , & glo-
Iiae cupidos magnopere nos pudet. idem autem facere oportet, cum Daemones, quibus cum corpore luctatio est , eo nos praeparant , Ut cor nostrum in turpia desideria esseruescat: haec enim recordatio mortis potest omnes varietates malorum spirituuper memoriam Dei frustrari : quod si daemones isti subtiliores, qui animas impugnant , nobis de hac cogitatione mortis,ut naturam humanam infinito despectui habeamus, suadeant, quasi propter carnem in
142쪽
Te Perfectione Spirituali. Io3
tereuntem nullius precij, aut honoris sit: hoc enim facere solent,cum quis eos huius modi cogitatione mortalitatis torquere vult: restat , ut coelestis regni decus,&gloriam cogitemus, acerbitatem, & tenebras iudici; interim non negligentes: Vt altero leuitatem cordis nostri premamus; altero tristitiam nostram consolemur.
αuomodo, quandiu es aliquis in gratia Dei, non potes Diabolus esse
Docuit nos Deli, ita Euangelioque
madmodum cum reuersus Satanas reperit domum suam scopis mundatam, &vacantem , id est reperit cor infrugiferum, tunc accipit septem alios spiritus , & ingreditur in eam , latetque intus,h efficiens nouissima hominis illius peiora prioribus. Vnde aduertendum est , quandiu in nobis est Spiritus sanctus, non posse Satanam ingrestum , in profundo animae residere: immo dc Paulus aperte docet nos huius contemplationis intelligentiam ; contemplatus enim huius quaestionis genus,ex scien-
143쪽
ti' quidem cestandi hunc sermonem p o- fert': Condelector inquit legi Dei, secundum hominem interiorem: video autem . aliam legem in corpore meo repugnantem legi mentis meae, & captiuantem me in lege peccati, quae est in membris meis : ex
perfectione vero illum nihil igitur damnationis in Christo Iesu: lex enim spiritus vitae liberauit mea lege peccati, & mortis. dicit praeterea in alio loco,ut rursus doceat Nos, ex corpore oppugnari a Satana anima Spiritus Sancti participem. 4 State igitur succincti lumbos vestros in veritate, & inriduli loricam iustitiae, calciati pedes in praeparationem Euangelij pacis in omnibus
iumentel stutum fidei, in quo ponitis om
nia tela nequissimi ignea extinguere: dc galeam salutis assumite : & gladium spiritus, quod est verbum Dei. Aliud est, captiuam duci, aliud luctari: illud significat, per vim ab duci: hoc aequis viribus certari. Vnde Apostolus Diabolum ait in animas Christum in se ipsis ferentes , cum igneis telis
inuadere. ut enim qui non potest eum,cum quo certat, prehendere , iaculis omnino Vtitur aduertus eum, ut possit pugnantem eminus pennis telorum venari: sic Satanas
quia non potest propter praesentiam charitatis
144쪽
De Perfectione spirituali. io ue
tatis occultari, sicut prius, in mente luctantium , volitat deinceps super ' humorem, ac latitat in corpore,ut facilitate eius animam lactet, pelliciat. quocirca oportet moderate eu extenuare,ne mens per humorem eius ad illecebras voluptatum labatur. Credendu enim est Apostolo,in mente quidem eorum,qui in certamine sunt, diuinum lumen operari ; ex quo fiat, ut legi Dei seruiat,eaque delectetur. Caro enim prauis applaudit , suaque facilitate admittit spiritus: quae causa est, ut ad famulandum nequitiae eorum aliquando trahatur: ex quo maxime apparet, non esse mentem commune Dei,& Diaboli domicilium: alioqui quemadmodum illud diceret, mente quidem seruio legi Dei; carne vero legi peccati, nisi
mens mea cum omni libertate in pugna contra Daemones staret bonitati gratiae seruiens : corpus vero suavem odorem voluptatum a ratione abhorrentium admitteret ξ quia, ut dixi, sinuntur mali & fallaces Daemones in corpore eorum, qui certant,
abscoditi esse. f Scio enim inquit quod non habitat in me, id est, in carne mea bonum, in ijs scilicet, qui medio quodam Certamine peccato resistunt.non enim hoc Apostolus de se dicit, cum mente quidem pu-
145쪽
gnam Daemones committere: carnem Vero , ut ad illecebras voluptatum blandis consolationibus emolliant, ac dissoluant, eosdem conari: permittuntur enim iusto iudicio versari in profundo corporis etiam in iis , qui robuste aduersus peccatum dimicant : quia sit semper experienda, & periclitanda libertas humanae voluntati S. At si quis queat adhuc vives mori per labores, totus deinceps domus Spiritus S. sit. hic enim priusquam S moriatur , surrexit, qualis Paulus, ic quicunque perfecte cum peccato certarunt, & certant.' Matth. I 2. h 1. Pet. a. Rom. c. 7
f Super humorem dicit,quia multum confert ad castitatem siccitas, qua ex temperantia exi- sit. caro enim humidior facile ad libidinem excitatur, ut Marcus anachoreta ad Licium monachum scripsit. unde iuxta Euangel3 parabolam , immundus Epiritus non requiescit in locis aridis , ct inaquosis: ides, in animis siccitate, ct temperantia ornatis. hine apud ineam loquens Dominus de anima sobriarponam eam,inquit, ut eremum: loquar ad cor eius. g Is
146쪽
g Is scilicet prius quam moriatur , surrexit, ut ait Isaac Syrus,cuius sensus omnes interiores . omnibus rebus sub sensus exteriores cadentibus contemptis,ad operatione spirisus excitantur,adimitationem illius vita , quae futura est cum erimus per resurrectionem facti immortales ct toti spirituales. hie iam nihil istus videt, audit; gustat, tangit, odoratur , nisi quae ad gloriam Dei, ct vitam futuri seculi pertinent, qui iam in ista sua operatione Isspirituali tanquam inmsterio , ut idem Isaac ait, testimonium accipit futura resurretitionis.
auomodo , o unde cor malas cogitatio nes gignat. C A p. LX XXIII. Cogitationes quidem tum bonas , tum
non bonas gignit ex se cor : non quidem , quod malas cogitationes naturaliter ferat, sed quod propter primam illam saltaciam tanquam habitum quendam memΟ-riae eius, quod non est bonum, semel ceperit: plurimas vero,ealdemque malas Cogitationes ex amarulentia Daemonum concipit: uniuersas vero ex cordibus nostris p r
147쪽
ficisci sentimus. Ex quo factum est,Vt non- .nulli existimarent, peccatum esse in anima pariter cum gratia: atque idcirco Dominum dixisse, quae ex ore exeunt, eX corde exire,& illa hominem.inquinare. Ex corde enim inquit exeunt cogitationes malae. Sed ignorant isti, quemadmodum mens nostra,
quae sensu quodam subtilissimo utitur, illarum cogitationum operationem,quas mali
spiritus ei suggerunt, quasi per carnem sibi vendicat,corporis' facilitate magis ad hoc, nescio quomodo,animam per h concretionem trahente. Siquidem semper anima assentationes,& blanditias fallaciaecimmoderate amat. ob hanc causam cogitationes a Darmonibus seminatae ex corde videntur prodire : eas autem nostras reuera ipsi facimus,quoties illis delectari volumus,quod quidem cum Dominus reprehenderet, Vt scriptura ipsa diuina declarat, iis verbis, quae sepra c. 8o.' recitauimus via est. Qui enim cogitationibus,quas improbitas Satanae subiicit animae , delectatur, earumque memoriam cordi suo veluti inscribit, non est dubium,quin eas ipsas ex mente sua,Veluti fructus effundat. Facilita
148쪽
De Persectione seirituali. Ios
' Facilitatem corporis elicit, quia facile labitur ad voluptates, nisi ab Istratu roboretur, haec facilitas corporis infirmitas carnis appellari
solet. rh Concretionem vocat illam temperationem ex naturis, ac qualitatibus elementorum in carne concretis,'admixtis, qua faciunt,ut qua sensibus obiiciuntur , eis iucunda mi : ut ocu
s αμρmodo non possint es mul in corde hominis gratia Dei, o Diabolus.
AIt Dominus in Evangelio , non posse
fortem domo sua eiici,nisi fortior eliciat, postquam eum alligauerit, & diripuerit. Quomodo igitur poterit cum tanto eiectus dedecore, rursus ingredi, & una cum Vero versari Domino domi suae quandiu vult,requiescenti Θ nunquam enim rex,cum tyrannum aliquem deuicerit, qui aduersa- sitis suus aliquando fuerit, in regia secum ades se cogitabit. Quin potius statim iugulabit;aut certe militibus suis alligatum tradeti
149쪽
det,ut diuturnum supplicium de eo sumant,
eumque miserrima morte assiciant.
Vnde accidat,quod simul honem, o turpia quandoque cogitamus: se quando, sac cur gratia praesentiam suam
menti calet. C A p. L X X X V. SI quis, quia honesta simul,& turpia cogitamus, Spiritum sanctum , & Diabolum in mente habitare eo tempore arbitratur , intelligat id accidere , quia nondum gustauimus, neque vidimus, quam bonus Dominus: primum enim, ut superius dixi, caelat gratia praesentiam suam in baptizatis,expectans propositum animae: cum verbia quis ex toto ad Dominum conuerterit, tunc sensu quodam inexplicabili declarat se adesse praesentem in corde: ac rursus motionem animae expectat, permittit tamen tela Daemonis usque ad profundum sensum pertingere,ut feruidiore proposito, ac summisso animo affectus Deum quaerat. Si ergo incipiat deinceps in obseruatione mandatorum progredi,ac Dominum Iesum sine inter
150쪽
intermissione imploret, tunc ignis sanctae
gratiae sensus etiam cordis exteriores depascit, giganta humanae terrae plene exurendo.
eX quo sit, ut procul ab illis locis insidiae, Daemonis abscedant, illam partem animae quae passionibus commouetur, sensim ac leniter deinceps stimulantes. Cum vero qui
certat, Uirtutes omnes, tanquam nodo con
nectit, ac maxime omnium virtutem nihil penitus possidendi,tunc totam ipsius naturam profundiore quodam sensu gratia collustrat circumfovens deinceps ad amandum Deum vehementer.Quocirca tunc eX tra sensus corporis ignei daemonum arcu Sextinguntur: aura enim Spiritus sancti, quae ad flatus pacis cor mouet, tela igniferi Daemonis in aerem allata extinguit, permittit tamen aliquando Deus malitiae Daemonis
eum etiam, qui hos progressus fecit, relicta tunc mente eius sine lumine : ne scilicet potestas voluntatis nostrae liberae , vinculo gratiae sit prorsus alligata, non solum,quia luctando peccatum vincitur,sed etiam quia debet homo adhuc ad spiritualem experientiam proficere : quod enim in eo , qui eruditur,perfectum existimatur, si cum diuitiis erudientis Dei comparetur, imperfectum est in magnificentia charitatis,quamuis,