장음표시 사용
111쪽
Probatur . Et quod Christus in genere si . tem, baca amentorunI omnium materias , formasque determinaverit, inde patet, quod, uti . infra dicemus, nullum est Sacramentum, quod institutum ah ipso non fuerit et atqui non Potuit institui, quin stimul instituerentur, a C Proinde saltem In genere determinaren bur essentia is cies illius partes , quae quidem aliae non sunt, quam ipsa materia formaque Sacramenti: ergo. Quod vero singulorum Sacramentorum ma
teria & forma in specie a Christo determina tae non fuerint, ita potest probabiliter demonstrari. Nonnullae res, ac verba in aliquibus Sacramentis adhibentur , quorum nulla mentio in Scripturis occurrit; imo quae aut Ecclesia Grae-Ca nunquam, aut Latina non semper adhibuit. Ergo ut substantialis Sacramenti veritas in tam diversa Ecclesiae praxi permanere dicatur, dicendum est pariter, Christum Ecclesiae permisisse, ut eas Sacramentorum res & verba seligeret , ac determinaret in specie , quas ipsa aptiores esse censeret. Probatur antecedens. Nui. Ia in Scripturis habetur mentio unctionis Chris anatis , illorumque verborum et Signo te signo crucix , quae in collatione Sacramenti Confirmationis usurpar Ecclesia. Sacramentum enim illud per solam manuum impositionem, & orationem collatum legimus ab ApostoIis Act
Altum etiam in scriptura flentium est de
instrumentorum porrectione in sacris Ordina-xionibus , necnon de verbis illis: Adcipe potesa-τem m. .' imo nunquam eorum usus extitit apud Graecos; apud Latinos vero, licet antiquus fue
xit , nou Iamea perpetuus fuit , & constans .
112쪽
Lege Μormum in p. de Sactis ordinationibus Exercit. 7. c. I. & Exercit. 9. c. I.
At objiciunt. Neque ex Scriptura, neque ex Traditione ostendi potest , quod Christus Ecclesiae potestatem dederit , qua aliquorum Sacramentorum materiam , formamque in specie determinaret: er8o dicendum , quod Christus talem potestatem re ipsa non dederit ; nam in quaestione facti, & quae a sola Christi voluntate dependet , nihil ahsque Dei verbo scripto , vel tradito affrmandum est. Resp. retorqueri posse argumentum in oppinsitae sententiae Desensores ; cum neque ex Scri-Pturis, neque ex Traditione probetur , Christum talem potestatem Ecclesiae non dedisse . Dum ergo Scriptura aliquorum Sacramentorum materiam formamque non nominat, occasionem nobis opinandi suppeditat, quod Christus illas in specie determinare noluerit; idque ex vario usu materiae, ac formae Confirmationis, & O dinis comprobatur. Verum instant . Concilium Tridentinum insessi 2I. c. a. declarat , hane potestatem 'erpetuo in Ecclesia fuisse, tit in Sacramentoνum dispen satione, salva illorum 'bstantia , ea statueret , vet mutaret , quae 'Ieipientium utilitati , seu
ipsorDm Sacramentoνtim venerationi, pro rerum , temporum, ρο locisum varietate. , magis expedire
iudicaret. Ecclesia itaque potest quidem Sacramentorum mutare ritus, non vero substantiam eatqui si quorundam Sacramentorum materiam ,& formam mutare posset, posset quoque eorum mutare substantiam .
Resp. quod substantia rei salvatur, quousque Permauet essentialis materia ejus & sorma ;
113쪽
Io 6 De Theologicis Institutis
quamvis accidentalis materia , formaque Varie. Iur. Essentialis vero materia in quibusdam Sacramentis non est haec, vel illa res sensibilis in specie; sed aliquod sensibile. elemen um , quod idoneum est ad exprimendum effectum , qui Per eadem Sacramenta consertur: unde dum id salvatur . sive per hoc , sive per illud species gnum fiat, rei substantia salvari dicenda est. Sit exemplum. Christus instituit, praecep tque , ut Sacramentum ordiniς per porrictionem manuum conferretur; & haec est essentialis mare-xia , sine qua ordinis substan ta salvari , &Christi voluntas impleri non posset. Quod autem . id fiat sola manuum porrectione, sive impositione: vel porrectione manuum cum instrumento aliquo 1 flum ejusden Ordin s exprimen te , non pertinet ad Sacramenti esseni iam sive Rhstantifim, neque Christi voluntati repugnat. Hic etiam opponunt, quod instrumentorum porrectio si accidental; s dumtaxat materia Sacri ordinis, sicut chrisma Confirmationis: at
id ali. falsum esse probabjtur.
114쪽
Lib. XXIV. Cap. III. IOICAPUT 1 IL
An Sacramentorum verba sint pro missionis , vel concionis, au vero portus consecrationis PNovatores cum omnem iustis eandi vim fidei tribuant, consequenter amrmant, quod verba in Sacramentorum consectione prolata
perinde λ habeant, ac praedicatio Evangelii; nobis nispe gratiam Christi proponunt , eandemque promittunt , & ad fidem Christi nos
excitant ; sensibilem vero materiam illam non consecrant , non immutant: sive , ut aliis veris bis id exprimi solet, Sacramentorum verba con uionis , vel prom ponis, non autem consecrati nis esse tuentur. Orthodoxi vero Theologi omnes verb3 Sacramentorum consecratoνia esse defendunt ; neque eo dumtaxat in sensu , quod iisdem verbis sensibilia elementa, ac symbola de profano usu convertantur in sacrum , uti aliquando fatentur Haeretici; verum etiam, quod emcacia ad productionem gratiae , ipsorum verborum virtute reddantur. Esto itaque Propositio. Uerba, quae Sacramentorum foris mam constituunt, non promissoria , aut conin 'cionalia sum; sed vere, ac proprie sunt conse
PLobatur I. pars. v ba, quae praesentem de
115쪽
118 De Theologi cis Institutis
monstrant essectum, eundemque divina opera nole vir rute producunt, promissoria non sunt iuxta sensum ab haereticis adinventum ; promisso enim non est actualis largitio gratiae , sed est pollicitatio gratiam offerentis . Atqui verba , quibus conficiuntur Sacramenta : uti exempli causa sunt illa: Ego te baptidio Oe. non exprimunt gratiae conferendi pollicitationem ἔ sed
demonstrant praesens animae lavacrum , eiusdemque regenerationem efficiunt: ergo &c. Deinde, idcirco aiunt haeretici, quod Sacra in mentorum verba solam innuant promissionem . quoniam arbitrantur quod sola fides nos Deo
conjungat , atque hujusce coniunctionis Sacra menta nudum sint sigillum , & arsi . Atqui falsum est, solam fidem nos Deo ccia ungere . cum id potiori jure chamati , ipsorumque Sacramentorum participationi sit tribuendum : unde Joan. Id. v. 23. ait Christus: Si quis diligit me, Iesmonem meum Iervabit , o Pateν meus diliget eum, o ad eυm veniemus, mansionem apud eum faciemus. Itemque Joan. 6. v. 3'. dicit: seu imanducar meam carnem, em hibit meum Ianguia mem, in me manet, oe ego in illo. Non igitur Sacrpmentorum verba eo in sensu promittunt
gratiam , quod haec soli fidei , non charitati
non observantiae mandatorum, non ipsorum Sacramentorum virtuti tribuenda sit, uti comminiscuntur haeretici.
Huc accedit, quod promissio gratiae in sacris literis non est facta credentilius tantum , sed credenti hus qui Sacramenta recipiunt οῦ non enim Marci i6. v. i6. legitur, sivi crediderit , alvus erit ' sed, sui eνediderit, o haptigatus
fueris, Ialvus erit. Et si Evangelia alicubi non
116쪽
ere dentibus minitantur damnationem aeternam,ut Joan. 3. V. 36. & 8. v. 24. , aeternam quoque poenam iis praescribunt, qui negligunt Sacramenta ; uti de Baptismo praesertim legitur
Joan. 3. v. 3. , & de Poenitentia JOan. 22. U. 23. Verba itaque Sacramentorum non ita sunt Promissoria gratiae, ut hanc Deus soli fidei , ncui vero Sacramentorum virtuti logaverit . Probatur a. pars , quae speciatim est contra
Calvinum . Quidquid Calvinus effutiat , forma
Baptismi sita non est in concione sive institutione Catechumeni , quae sacrae ablutioni praemittitur, sed in verhis, quae, dum sacra unda ingimur, proferuntur ἰ- nempe, Ego re hapti sine. Non enim Catholici solum, verum & Calvinus , ejusque gregales haec verba necessar Ioproferenda esse fatentur orobantque collatum ah haereticis Baptismum , dummodo verba illa dicamuri hinc ridem Caj vim aut datum a nobis
Baptisma uti ratum admittunt; & tamen concio nostra ab haereticorum concione valde disi sentit. Si ergo in concione, institutione, cate chismo Sacr.imentalis scisma consisteret quem admodum nos haereticorum conciones improha-
mus , & haeretici nothras improbant : ita nos Baptisma haereta corum reiiceremus, & haeretici nostrum Baptisma reiicerent. Non ergo in con-crone praemissa Baptismati, sed in iis dumtaxat verbis Sacramentalis forma consistit , Eeo te baptieto me. Haec autem verba nullam profecto concionem , nullamque catechesith continent; ised sagnificant solum, emetiuntque spiritualem animae ablutionem e quod pariter de aliorum Sacramentorum forma dicendum est. Nequaquam msi cur ιn concionatoriis verbis locanda est forma ,
117쪽
ma, quae Sacramenta constituit . .
Praeterea Calviniani Paevibaptismum admittunt: atqui nulla necessitas sacrae cunctoutS a P Paret in bapti Eandis infantibus ; quid enim iit illis potest Catechismus efficere, que in ViX nata ulla nequeunt ratione percipere t Nam quod haeretici quidam dicere voluerunt , infantes illos credere atque intelligere mysteriorum UaP-tismi signi Mationem, intus eos Spiritu Cncilii movente, absurdius est, quam ut sit argumentationibus refellendum et . praesertim quia tam mi i ra perceptio nullo fulcitur loco Scripturarum
sanctarum, ad quas tantum heterodoxl nos Pro vocant . Quotidiann insuper experimpnto com Pertum est, dum sacrae perficiuntur caeremoniae,
Puerulos vagitibus, lacrymis, ceterisque indiciis commonstrare , quomodo non dignoscant quid in ipsis salutaris operetur ablutio. Quare S. Au gustinus de peccat. mer. lib. I. c. 36. ait: Illas
consideremus tenebras mentis utique rationalis ,
in quibus oe Deum prorsus ignorant , cuINs Sa cramentis etiam e ni baptizanιμν obsiduης . In Parvulorum ergo baptismate non adhibentur COuc natoria verba ad excitandam ipsorum fidem; neque etiam ad excitandam fidem adstantium , cum valeat baptismus ille, licet nulli adstat testes, qui Coacionantem intelligant. Postremo , cum Evangestum aperte nos doceat, quod Sacerdotes a peccatis absolvant, ex
Calvini doctrina consequitur , eos Potestatem aliam non habere , nisi praedicationis & cate-cbi sint; ita nimirum . ut animas solvere illi dicantur, quia, ex eodem Calvino in lib. 3- in si it. c. q. , reses CbνHi , ae sponso εs conjιiιμφιις mssone peccatorum cet ι;ore1 reddunt con
118쪽
Nestias . Atqui tam depravata Scripturarum interpretatio omnino ferenda non est . Quis enim dixerit, quod dum Apostolos allocutus eliCbristus Joan. 2 o. v. 23. Quorum remi eritiι peccatJ, r nDttunt μν eis, improprie sit locutus &quod dicere potius debuisset , suibus pr.edica- ritis Euri elium, r mittentur peccata 8 Sacrorum itaque Muttii rorum verba, quibus Sacra Ne n. a conficiunt , aliam , quam concionis de catecii sint vim habent. Probatur '. pars, quae quidem ex dictis ma. nitate desce odit. Si enim Sacramentorum Uer. ha non sunt promi Gria, neque concionalia eo in sensu , quem confinxerunt haeretici : consecratoria igitur dicenda sunt. Hanc insuper veritatem Scripturae evidenter strndunt, quae verba, quibus Sacramenta perinsciuntur, describunt vel tanquηm prolata super syna hola , ut in Eucharistia . vel tanquam ex- prostiva spiritualis effectus. ad quem producendum lensibilia symbola adhibentur , ut accidi ζin Baptumo. Illis ergo verbis consecrantur symbola , sive elementa , di ad efiiciendam gratiam
Docent id etiam S S. Patres . Ambrosius in lib. q. de Sacram. c. 4. inquit: Panis se panis
eli aute verba Sacramentorum o ubi accesserri consecratro, de pane sit calo Cbris i. σύ. Augustinus tradi 8o. m Jnan. n. 3 pol quam dixerat, Uu- de illa tanta υirtus aquae, ut coνρυs tangat, cor abluat y nisi faciente Nerbo δ Subiunxit , quod tali verbo sene aeutilo ut mundare post , consecra-νur baptismus . Den que Damascenus in lib. 4. de fide c. 3'. scribit , quod si Dei verbum
119쪽
pane corpus suum , ex vino, o aqua sanguinem suum escere quest ρ Sicut igitur Dei Verbum
In rerum productione independenter a creaturarum sensu condidit universa; ita In Sacramen-ris independenter ab audientium perceptione materiam consecrat, perficit , & immutat , gratiamque spiritualem producit ac confert. Objicies r. Matth. 28. v. I9. Chrtitus Apostolis ait : Euntes eνgo doceιe omnes gentes , Oώριιzantes eos in nomine μιν is Filii, o DL ritus Sandii a docentes eoa iervare omnia , quαcuu-que mandavι vobis. Ergo iuxta Chri iti mandatum in administratione Baptismatis non alia adhibenda sunt verba, quam concion4lla , qui b.s audientes moveantur ad fidem .
Resp. quod objecto in loco triplicis generis
verba commendentur . ea videlicet , quibus Evangelica cloeirina ac fide homines imbuuntur; di haec dehint Baptisma praecedere ἰ qui enim rationis usu pollet, nisi credat, mancipari non pote it Christo , qui neminem in sui cultum compellit invitum . Deinde ea verba Ponuntur , quibus consecratur Baptismus , expressa scilicet invocatio SS. Trinitatis . Tum illa subduntur, quibus initiati inflammantur ad
observantiam mandatorum, sane quibus aeternam Vitam minime consequentur . Prioris generis verba sunt concionat Oria , expressa Praeceptis Domini, Docete omnes gentes e altera sunt consecratoria, determinata in sequentibus , Baptiaeantes eos in nomine Paινis me. Postremo bo Iatoria sunt , ac mandata Observanda esse praeis scribun r; nempe, Docentes eos Iervare omnia σα Lege Hieronymum in hunc locum. Sicut ergo
120쪽
bservantiam mandatorum , ad constitutiouem Sacramenti non pertinent, sed ipsum ordinem sequuntur; ita fateri quoque debent, quod ver ha quae fidei rudimenta tradunt, cum baptisma Praecedant , ad illud tamquam forma non spe. Elant, s d tanquam dispolitio necessario requisiista, ut adulti cum fructu suscipiant Sacramen. tum . Nemini enim licet ad Baptismum accedere, nisi ei prius fidei mysteria exponantur ;nempe de Deo Trino, & Uno, de Verbo In- earnato, de redemptione generis humani , de remissione peccatorum , de justitia & aeterna heatitudine obtinenda per Christum . Denique quod concio isthaec uti essentialis pars Bapti iamum non constituat, inde etiam nemonstratur, quod dum de Baptismi valore dubium exortum est, non quaesiverunt Ecclesiae Patres, an habita fui s.
sit concio, vel facta promissio; sed, utrum in aqua , verbisque Evangelicjs fuisset a Μinistro
Obiicies a. S. Ambrosius in lib. de mysteriis
C. R. n. I . scridit: caqua enim fine praedicati ne Dominicae Crueis ad nullos usus fiaturae laturis esse cum vero salutaris fuerit CPeis mysterio consecrata , tunc ad usum Disitatis ιαυaeri D. Iutaris meuli temperatur. Sient erso in illum fontem Mones misi lignum, bo: 6ι, Prophetas Ilia in buue fontem Sacerdos ρνaedicationem Dominicae Crucis mittit, a aqua fit dulcis ad gratiam. Verba igitur , quibus consecratur aqua Riptis. malis. sunt praedicationes mysteriorum Crucis, sive Christianae sunt fidei concirenes. Resp. quod eo loci Ambrosius sermonem instituat non de verbis, quibus Baptisma Conserin