장음표시 사용
121쪽
NON lfius sATII FIAT . Non frustra haec asseri mus, ac vim facimus in verbis illis, ab Universa Synodo iteratis . Camuer teneant, in
noribus satisfiat. Licet peculiare nihil in hoc habuerint Pontificii Legati, tamen haec plurimum verba conducunt ad id , quod consequenti Capite statuemus de violentia, ct dolis Anatolii Synodum circumvenientis . ut suae indebitas extorqueret Ecclasiae praerogativas . Quis in animum inducat, fieri potuisse, ut sciens, ac volens Chalcedonense Concilium Nicaenos everterit Can nes in Actione Quintadecima , cum in hac elamaverit: Cavones teneant loquebatur autem de Quarto Nicaeno agente de ordinationibus Episcoporum . lecto in Synodo a Beroniciano Secretario) Cavonitas fatis- ιλ Et adeo quidem ab horu m laesione Ca- nonum Synodus abhorrcbat, ut postulante Aetio lectionem Literarum , ex quibus pateret Constantinopolitana consuetudo inaugurandi . aut permittendi Consecrationem Basilinopolis Episcoporum , Synodus D iuerit hujusmodi Literas audire ; sed iis . qualescumque demum essent , contemptis
249 Post haec verba interlocuti sunt Judices , ex quorum sermone colligitur, certis limitibus. & controversis quidem , circumscriptam fuisse Sacram Caesareae Urbis Antistitis J urisdictionem,quam deinde Ana totius amplissime prolatari per summam temeritatem ambivit. Gloris mi diser dixerunt e se actoritateo quidem Metropolitani inter Gele in Procineiae Bitoniae Nicomedi in s moerendi us habebit Episcopur, meaeno habente honorem Metropolitani tam rummodo . subjacarute autem, ad exemptam aliorum Episcoporum Proeticeiae. Nicomediensi. Hoc enim vissum est etiam Saufu Conincitio. Quaecu Metu E Au TEM SEOI CONSTAN
oRDlNABuNTuR . Haec ideo ipsi quoque Judices decreverunt, quia id ipsum .ifumomerat Sanm Concilio 3 ad turbas enim compescendas Secularis quoque si necessitas hoc postulasset. Potestas accessisset. Coram S-tas autem ciuilis examinanda eram, qua de Ordinatioribus Proviseia competerent Gesse ae Constantinopolitauae. Incerta igitur erant
haec Jura, nec nisi ad unius,vel alterius Pr vinciae fines protendi poterane. a)aso Actio Quartadecima expendit premees a Sabiniano Perrhaenorum Episcopo porreetas Leoni, qui suis In Nuntiis praeside
hat Synodo Chalcedonensi, aliisque post Leonem Praesulibus . Et Reseriptum Proeli ConstantinopolitaniAntistitis haee inter emtera dicentis de Athanasio , qui se quoque Perrhae sere hat Episcopum. Non igitur tua Religio PH alloquitur Domnum Antioche.
Episcopas ,I ed metuem quosam. Aut ait, Ieditionibus gaudenteris passioni propria re litantes , dedit ad te M loeum ira nam alis inpatientiam. S mansuetudinem , Sjustitiam tuae Reli initatis praedirare non cessat: nee ut accuset abG Me sed ut suppi cet,honestiorem ius tam sitionem emi sive
tu praesentibus lyteris dato em. inde S pr sentibus eum uteris consolanter eonfidere jus mur ego, atque SanΠisimur Episeoput . scissescerdos noster Cyri Iur , quod . propterebaritatem, quae eontinetur in nobis . habent reverentiam Ieribentibus. harum Literarum gerulum modiis omnibus adjuvabo. An non
ex hae Sanetissimi Procli Epistola constat. non licuisse Athanasio provocare ad S. Pr clum Caesareae aut Alexandrinae Urbis Praesulem Sanctum Cyrillum . qui solum commendatitias Literas dabant illius Judiei Domno ξ Et conditi tamen multo ante sue rant Primae Constantinopolitanae Synodi Canones, quibus nonnulli iactabant. Caesareae urbis Ecclesiam constitutam fuisse Primam in Oriente . ae Seeundam post Romanam . Hoc ipsum quam primum molle tem intuebimur Anatolium . ad cujus arrogantem violentiam ostendendam divinitus contigisse crediderim , ut In praecedentIActione modestissima haee Sancti Proeli Epistola lineretur. Et Controversia quidem inter Sabinianum . & Athanasium soluta fuit ah Antiocheno Concilio. quod lectum est in Chalcedonensi, in quo post eam lectionem , & interlocutionem Judicum Sabiniano faventem juxta Decreta Synodi Antiochenae, Sanyia Θnodat dixit: Ni Hi motus , NIHIL INTEGRius: hoensum Ddi-eium , Mensa Sententia . Decrevit igitur, non pertiocre ad Constantinopolitanam Ecclesiam Iudicium de Perrhaenorum Episco
122쪽
cinduntur a Sanois Canones , instrum
primus de serpandis Regulis Patrum conriuutis a caueris Concitiis, des italium de Confantinopolitana Sede aliis Orientalibus praeserenda. In I
cedonense cujuslibet Acti Η-nis initio recenseat nomina eorum . qui in Synodo - .eam considebant, hanc solummodo Quintamdecimam auspicatur ab ipsis Canonthus, nihil prius enarrando, sed tantum iisdem consequentem Titulum praefi
regata . Insuetus hic mos non instituendi narrationem , nec reserendi eos , qui conveniunt , & interloquuntur . suspicionem me- Tito parit, quod haec Aetio non suerit celebrata prout Ius , S aequum postulabat. Etltrosecto nisi omnes , ultimi certe Canonesecti sunt absentibus Pontificiis Legatis, ipsisque Secularibus Judicibus , ut constat
ex eorumdem Legatorum querelis, quae inseruntur Actioni consequenti. Ex ipso igitur exordio apparere incipiunt vestigia veritatis alterius, deinde comprobandae, videlicet . quod intrusus . ac subreptilius fuerit Canon ille, quem non conditum coram se Apostolici deinde Nuntii rejecerunt, quando ipsis praesentibus relectus suit. i asa Vix porro quidquam mirabilius ex
omnibus Ecclesiae monumentis reperitur Canone Primo hujusce Concilii cum uno ex ultimis comparato. Usque adeo primus hic pugnat cum altero. ut incredibile portentum videatur, quod uterque ab una eademque Synodo sancitus fuerit. Mirum esset, quod in una Actione Primum condidissent. in alia alterum . Prodigiosum , quod statuentes Patres emendare Primum per Se cundum, non profiterentur deinde suum hoc consilium, S afferrent causas , ob quas Primum evertere in animum induxistent. At omnem superat admirationem , ct fidem. quod in una eademque Actione Canon utemque fuerit stabilitus , cum Primus a consequenti destritatur, quodque sperare potu rit ambitio Anatolii, postremi Canonis architecti, quod haec inter illos repugnantia nimadvertenda non esset. Subterfugere il-
la quidem potuit oculos Antistitum . qui
Synodo intererant,& quibus Secundus Ca- non propositus non est integer, ut manifestis argumentis conficiemus . Et illa quidem pars adempta fuit, in qua praecipuὰ Primus subruebatur. At a posteris.quibus integrum secundum hunc Canonem Theodorus Balsamon, aliique Schismatici Scriptores exhi-huerunt , non esse notandam pugnam cum
Primo , puerilis enimvero spes fuit, ac deridenda . Haec sunt Primi canonis verba .
cernunt igitur, suum superesse robur, ac vires Regulae quoque illi, quam Sancti Τα- centi decem & octo Patres constituerant in Sacrosancto Nicaeno Concilio de non sub vertendis finibus Jurisdictionis singulis Patriarchis , ac Metropolitis a vetustis temporibus attributae . Cujus quidem Vetustatis ea fuit in ipsis religio,ut licet Hierosolymae, quae tunc Alia dicebatur, Episcopo ampli rem honoris Titulum voluerint addere. pr testati tamen sint, non proinde a se laedi an liquum Jus Metropolitani Caesareensis, cui in posterum quoque subiiciendus erat Hierosolymitanus Praesuldicet illustriori appellatione insignitus. Sed Antistitum Alexandrini, & Antiocheni amplissimos fines, quos Primus protendebat in universam Lybiam , A gyptum, & Pentapolim , in omnem serε
Secundas Orientem,Chalcedonenss hie Ca- non coarctabat. Quo pacto igitur, ubique secuturos se S Soram Pa/rum Decreta, as- firmare possunt, cum eadem subvertant: a Antequam ulterius in hac de Constanti nopolitani in oriente Primatus Controversa progrediamur, innuere praestat, quod si Leo, vel Romanorum alius Pontificum prae tergressur fuisset fines a Nie no Decreto sibi praescriptos. exercens Auctoritatem non -ltim in Romae Suburbicarias Ecclesias, sed etiam in Synodos Orientales. conquesti de hae Ecclesiasti eae Hierarchiae mutatione fuissent Patres Chalcedonenses, cumque dixerunt et Regulas Sanctorum Parrum per sim gula nunc usque Conilia consitatas 'oprtam
robur obtinere decrevimus et suas quoque vires restitui statuissent Regulae illi Nicenae si ea tribuenda eidem fuisset stulta quam Suavis affert. interpretatio. r
as 3 Qyod subreptilius, & intrusus ab
Anatolii ambitu sit hic Canon ex eo liquet. quod non extet in manuscriptis Graecis C diei hus a Romana Conciliorum Editione consultis, nee etiam in Latinis pervulgatis.
nee in aliis Dionysii Exigui Collectionibus.
123쪽
Notatur hoc in Actis, quae tamen Canonem illum non praetermittunt, sed summa cum fide illum desumunt ex Balsamone, Lonara, aliisque Schismati addistis Austoribus, qui certε omnem illi vim tribuere connisi fuerunt. Eo etiam nomine in Actis resertur. quia licet inter alios Quintaedecimae, quam expendimus, Actionis non reperiatur,lestus tamen est in consequenti, in qua Caesareae Urbis Praesul illius Confirmationem exto sit ab Episeopis. His autem vel integrum nonem non exhibuit, vel eius iidem ro-hur minimi perceperunt, ut suo loco a n his manifesti demonstrandum , non inepthminamur. sed religiose spondemus. Alia igitur via de illius subreptione constabit, quia, sive in hac, sive in consequenti A Eti ne conditus fuerit, ejusdem tamen Conditores nequaquam sunt illius sententiam . vires . & nervos assecuti. ci
Ex absurdo initio Canonis in tuentis Constantinopolitanum in Oriente Priamatum rvertitur Primatur idem, crunius Romani Antinuis supra Unia et emam am Auctoritas con r-
in octavus a Balsamone interia D J in Chalcedonenses recense
qui nuper lectar es. Cenam, S quinquagi ta Dei amantissimoram Episcoporem am
AC a Tna Mus de Privile is Minissimae E elesia Consantinopolis novae Romae. Etenim inriguae Romae raravi. qu8d Dras illa imperarer , jure Pines Privilegia tribuerint, eadem eca fiderarione mori Cremm qui a
sima Dei amantissimi Episcopi SaxHissima
unoquoque scia es praedimrum maeresem Metropo uaso cum Provinciae Episcopo Pro vincia Episeo ι ordinante, quemismodum vinis Canonius es Iradisum: ordinari autem , eat dictum es, praedmarum maressum Metropolitanos a Constantinopolitano Arct episcopo, convenientibus de more factis Et
filonibuτ. I ad 1 um auaris. Quid absenum magis Exordio illo potest excogitari, quo ubique secuturor se Sanctorum Patrum v
ereta profitentur, cum tamen Nicaenorum Decreta Patrum instingere molirentur, plurimum honoris, & potestatis detrahentes Alexandrino Praesuli, & Antiocheno, cum eorum ditioni subtractas Provincias Constantinopolitano subiicerent8Satis ergo non fuit Anatolio. quod Canon hic Duodetrigesimus repugnaret Primo, ut jam ostendimus 3 sed hunc ipsum contexuit verbis sese mutuo des mentibus. Palmare hic exemplum habemus tenebrarum , quas offundit animo ambitio, quae si caeca semper fuit. Anatolivm prosecto nocte Obruit plusquam
Non minus caligat animus malignan. tium , quos inter eminet Petrus Suavis ex nequitia penitus, & livore conflatus. Plura locuturi de Anatolio praefamur, ea omnia . quae contra illum afferentur , in Suavem
quoque pugnare , qui oblitus Institutionis Divinae, ex qua Romani Pontificatus Ante cellentia proficiscitur, eam attribuit imp rantis Urbis amplitudini ob quam suae quo que Cathedrae decus augeri Anatolius ambivit, cum in Primatum post Sedem Romanam animum intendit. 3 ass Ad quos igitur Patres respexit superbus Antistes. aggressus evertere Nicaemnorum Decreta 2 Instat sua fortasse aliquis Anatolii patronua dicet, ad Centum solum modo quinquaginta Patres, qui Constanti. nopolitanum Primum Concilium celebra verant . ea verba reserri . At in primis generatim dicunt Chalcedonenses ab Anat lio decepti, se inhaesuros antiquis SanA rum Patrum institutis . Et in Primo Can ne dixerant: Sanctorum Parrum Retri τ 3von per unum tantum, sed per vara nune usque Concilia eonsitur proprium robur o risere deremimin. Idcirco spondere videntur . nihil saltem a P decernendum contra rium Canonibus eo usque editis a Sanctis Patribus, a quorum alta no ipsi quidem Schismatici assirmarent expungendos esse Nicaenos , quorum memoriam solenni cultu
as6 Quid, quod ne ipsorum quidem vestigiis penitus institerim t. qui in Co
124쪽
s antinopolitana Prima Synodo alium condidisse non absimilem Canonem serebantur. Ab iis certe primo praevaricati plurimum sunt, licet deinde , quasi eos nimis audacis extra chorum saltus poeniteret, ad eadem premenda vestigia regressi fuerinti Haec ce te verba tribuebantur Synodo Regie Urbis: Consa Misopolitanae citaratis Eri opam h here oportet Primatur honorem pos Romanum , propterea quod e noma Roma . Mania seste ergo posthabent Romano Constantin politanum , cui SECuNDAM solummodo dc- ferunt Sedem. Ulterius Nectario tunc praesidenti Synodo Byzantine post abitum Gregori i Naalangeni progressus Anatolius Eetu ALEM sibi adiudicari sategit. Quaedam
hic inserimus ex iis, quae in alio notavimus opere . cui Titulum praefiximus t Demomsrata Impiorum Infanta . Quis enim vetat
pi Etas a se tabulas ut apposito exemplo utar in Conclavi prius appensas, deinde in Aula renraesentare Z ci as Et ut ad miseram Anatolius gloriam.
mendacio grassaretur, Privilegiorum AEqualitatem cum Romana jam decretam suae S di fuisse pronuntiat a Patrihus alterius Synodi , per ea verba : Centum quinquaginta
Dei amanissimi Episcopi Sanctissimo uomae
Romae Throno AEquatri Priviseria tribu runt . Quis deformatum a nobis hunc, R mae abominatum, Canonem fuisse non cre deret , nisi nobis illum prae ceteris in Schi L. maticorum exercitu Primipilus Balsamon
as8 Cum in Secunda Synodo , ad quam
se refert Quarta , ne verbum quidem indicet , AEquALIA fore Sacra Novae,& Antiquae Romae Privilegia 4 optimo assirmare jure possumus , nihil de Privilegiorum aequalitate sancitum suisse in Concilio Chalcedonensi.Eatenus enim illa decreta est in Qua in Synodo . quatenus tantum statuta dic tur in Secunda , quam ubique secuturam se
Quarta professa fuit. Nihil autem de hujusmodi AEqualitate stabilitum suerat in Secranda . Nullum igitur eidem a Quarta sus- fragium accessit. Disertissime dicitur in Canone Chalcedonensi : Eadem quoque S nor decernimur, aestatuimus de Prisiuridis San-flissimae Eeeusae Consantinopes e novae R
mae: videlicet eadem cum illis , quae decreta fuerant a Centum quiquaginta Dei amamrissimis Episcopis, qui prima vice convenerant
23 9 At risum tenere quis posset, nisi ab hoc infausto Decreto tantum deinde fuisset
incendium excitatum, cui extinguendo Pa
res non fuerunt plurimorum lacrymae seculorum p Quis . inquam, caeteroqui risum comprimeret . attonitis oculis consequentia Verba percurrens, quibus modo appellata Constantinopolitana AEqualis Romanae. d
mulla post illam esse jubetur Sedex ulli ae motu fieri Secusdam post illam eripe
temὸ An non qui haec literis tradidere secum
ipsi puerilem in modum pugnarunt Z 4
26o Conserendo igitur invicem verba utriusque Canonis, Constantinopolitani videlicet , & Chalcedonensis ad illum respicientis, multipliciter ostensa est absurditas, falsitas, S repugnantia , quae in Secundum irrepsit: & evidenter demonstratum , nihil aliud ex utroque Decreto erui posse, nisi ut Constantinopolitana Sedes Gennda sit post
Non a Patribus intuitis amplitudinem
Urbis imperantis, sed ab Institutione Chrsi Dominifluxisse 'mile a
manae CGBedrae, contra intrusi Can nis versea, demonseratur.
istquam a mentis deiectum statu suisse Anatolium ,
dum Canonem illum m liretur. ostendimus, nulla ejusdem verbis inesse potest auctoritas, ut horrore persundamur, eo quod a Patrihus captis admiratione Urbis Caesareae manasse dicat Privilegia Romani
Antistitis e perinde ae si non idcirco a Divina Christi Domini Institutione profluxis sent: Etenim Antiquae Romae raram, quia Drbs His imperaret, jure Patres Prioilegia
tribuerunt. Nihil certῆ sapientes viros percellet Decretum hoc. absurdis perpetuo, ac pugnantibus verbis , sententiisque contex tum . Quinam fuerint hi Patres Romanae in
Sacris gloriae Ampliscatores. inquiro p An qui Pontis tum gerente Petro aliisque primis Pontificibus in unum coluerint Tune certe Supremam Universe Administrationem Ecclesiae a Romano exercitam fuisse ostendimus in alio Volumine. Utque hoc cursm delibem , convenisse quidem , dum Tyranni Ecclesiam insectarentur, plurimos Sinuessae Praesules perhibetur 3 sed exclamasse in Causa Marcellini Pontificis Maximi seipsum Synodo subiicientis: Tu rei umjudiea ram Prima Sedes a nemine judicatur. An inter Patres ut hoc quoque innuam recensetur hic a Chalcedonensbus Aurelia M a nus
125쪽
nus iathnicus Imperator. qui aedes Auti cheni Praesulis. si hi per vim assertas a Paulo Samosateno. illi adjudicavit, cui eas addixisset Romanus Pontifex Z Hocne Romano Privilegium, ut scilicet omnium esset Judex Episcoporum, insanus aliquis affrmabit, ab Idolorum cultore Caesare tributum suisse ne fateri cogatur i usque adeo pervulgatum in
Melcta fuisse quod Privilegium idem a Di uina Christi Domini Institutione proflue- ut , ut ne ipsum quidem Ethnicum Imperatorem lateret notoria haec persuasio Christianorum 2 Quemadmodum igitur licet de claraverit Aurelianus, pertinere ad Romanam de caeteris Episcopis ferre sententiam iprofecto tamen hoc ipsi jus non contulit Idololatra Caesari ita licet Christiani Imperatores , & Generalia Concilia similes D clarationes ediderint, non tamen ulla Romanorum Antistiti Sacra Jura tribuerunt. sed eollata a Reparatore nostro fu isse noverunt ac testificatione sua comprobarunt. I 26a An Patres Romana: Auctores praer
stativae fuisse dicuntur illi. qui Nicaeae Primum Generale Concilium celebraverant,
atque illi coronidem imposuerant Sardicae pSed ab iis praesumpta quidem suit Suprema Romanae Cathedrae in Universam Ecclesiam
Auctoritas & multipliciter declarata,veluti exorta ab Institutione Divina ; non autem decreta primum ab iisdem Nicinis Patribus & Sardicensibus : ut luculenter ostendimus
in alio Volumine de Fidei signis Libro 3. Signo 34
26a Neque vero ad augendam tune Romanet amplitudinem Sedis urgeri Patres pintuerunt a splendore Urbis Caesareae a nam . destituta veteri Roma, Novam, ut esset Imperii Sedes έ Constantimis elegerat. Enimvero si a Praesulibus amplificanda fuit Romana gloria , hoc ab ipsis praestandum fuit in Generalibus Synodis . At hae haberi caeperunt,postquam alibi Caesares imperabant. Igitur Prosanum Imperium nequivit adigere Patres ad Romanam caeteris Ecclesiis ante serendam . Quae vero h cum celebrari cinperunt Universalia Concilia . conserti R mano Antistiti poterant Praerogativae, qua rum ipse usum a primis Ecclesiae temporibus non habuisset An ut ad omnes totius Othis Episco nos Literas daret. Legesque iisdem praeserideret At praeceptis redundantes Epistolas dederat Clemens , aliique ex primis Pontificibus plurimi. An ut, si necessitas postularet , in alios Praesules Censuras ferret Sed Anathema intorserat Ui ctor in omnes Asiae Minoris Episcopos. An ut Controversias dirimeret velut E cclesiae Praec
ptor At pro solvendis quibusdam de Paschate Quaestionibus Romam confugerat P lycarpus Joannis Apostoli auditor . An ut
nascentes Haereses condemnaret P At quis, praeter Successorem Petri, eas Declaratione sua profligavit, cum exortae plurimae sui Dsent . ac tot enumerare potuerit Irenaeus . qui Secundo Seculo floruit, &, ad Romanae Magisterium Ecclesiae propter Porretiorem Principalitatem omnes corare Mat. dicit.
Privilegia ab iis , qui secunda vice Gener Jem Synodum constituentes convenerunt Const,nti nopoli P At illi pariter praesumentes manifestissimum esse Romanum Primatum , solummodo furuntur edidisse Decretum . ut Secundus inter Episcopos esset Constantinopolitanus. Regnante tunc autem in Oriente Theodosio senior quem v luti patrem Ualentinianus venerabatur, vita ullus fulgor Caesareus Veteri Romae ata debatur .a64 Ad Ephesi nos respicere se . nullat nus indicant Chalcedonenses. Et illi quidem . cum plusquam sexaginta nobis sudigerant argumenta cognitae ab ipsis Romani Pontificis Praefecturi jn universam Christianam Rempublicam quae altero Libro in
aciem direximus nunquam innuunt, illam ortam a patribus intuentibus Maiestatem Urbis imperanti x.Assirmant autem aliquando . aut certe semper veluti praeiactum. ac notissimum omnibus sumunt, quod originem habuerit a verbis Christi Domini suum
26s Eadem suit omnium sententia Co ciliorum . quae confirmarunt quidem sus gatione sua Romanae Sedis Praestantiam. non tamen illam pri ino erexerunt. sed e Etam a Servatore nostro prosessa sunt. Non inficior, ab ipso etiam Imperiali fastigio impulsum suisse Petrum ad statuendam Romae Cathedram , sive Divinum de hoc consilium aperte illi suetit revelatum, sive occulto suaviter amantis animum Spiritus motu suggestum . Atque ideo gentium Reginam Urbem Mediam prae caeteris suisse, ut ex illa per omnes facilius terras landeretur Sanctissima Fides . Nihil tamen alioqui necesse est , unam eamdemque Urbem Sacri simul,& Prosani Regiminis esse Regiam . lmo,eadem Fide jam propagata , magis opportunum fuit, liberam Sacerdotum Principi nobilem. ex qua Sacra populis jura daret, Umbem relinqui. Falso ergo amrmatum fuit. ab Imperialis Urbis claritate adactos suin Patres ad conserendas Romano Antistiti Supremas Praerogativas . Sed nisi Sophismate
126쪽
ut herum hoc inculcem) vel a Logicae Tyronibus deridendo. usi fuissimi, afferendo Aon Gasampis Causa. omni landamento destituendam fuisse compererant Babylouicam substriictionem . qua erigere ad gloriae Caelum nitebantur Novae Cathedram Roma ideoque eamdem illo fulcire conati sunt.
Chalcedoneois , dum Fidem contra Haereticos declarabat ,olanditur, non potuisse deinde decerni, ut Con pantia
nopolitanus Presul esset AEqualis ae
essent i pro dignitate tractandum esset id . quod in Capitis Titulo proposuimus. Frequentissimὲ enim expressum , aut inflicatum, aut praesumptum uidimus a Patribus Chalcedonensibus, quod Leonis tunc E lesiam regentis Pontilicis Maximi Dignitas oriretur a Petro, in quo Christus Dominus Regale Sacerdotium instituit . Quia vero cordatos. & memores Lectores alloquimurq arcimus a plerisque iterum an. krendis. Pauca Elummodo quaedam ex jam
intortis, unumque , aut alterum ex into
quendis telis , ab huiusce Synodi pharetra depromptis . seligentes decernimus, in redibile omnino dictu videri. quod hujusce , de quo loquimur, misere superbi Canonis Conditores non sollim omnium aliorum Universalium Coetuum Sententiam de Pon eis ei a Potestate manante a Petro ex Institutione Divina . sed suam etiam ipsam Dein clarationem everterint. Dicent enim in literis ad Leonem, non a Patribus captis admiratione Caesareae Urbi ,sed a Christo Domino Iuae Vinea Custodiam traditam eidem Leoni fuisse, ita de Dioscoro locuti e CoN
e rara Tuam ρπoque Apostolicam Sanflitatem. i De Leone ipso tunc imperante synodus loquitur. Petre Suavis, ex quo esticitur,c gnitum ab eadem Synodo fuisse Jus Petrosuecedendi in iis omnibus , qui Romanum post Petrum susciperent Episcopatum . His non una tantiun Christi Vineae pars, videlicet Urbs, & Suh urbicariae Ecclesiae,sed Vi-
nea univem, Tota scilicet Ecclesia, e--ffa dicitur a Sumatore. Qui adeo manifestis Argumentis a Sexcentis triginta Chalced nen fibus Patribus malignae Reus vela niae deprehenderis, semel tantum non inepte v 'ticinatus es, cum scripsisti: Habeo persuarissimum, o Seripti Mos famam en obsurbita, e positam, or brevi intermorituram. a 26 Atque idem, quod Petro. jus declamrandae Fidei esse Leoni professi. exclamav xant post lectas Pontificias Literas, quas veluti certissimam credendi legem fuerant
Tus EST . 3 268 De Synodo, Leoni obtemperante in condemnatione Dioscori . dixerant: LEO
Cum S. PETRO PER SYNODuΜ NuDΛviT DI S DRuM . , e6ς Ut autem leviter attingamus . quae lide mox exequemur . in Synodica ad ipsum Leonem scripta post hunc Canonem. repugnantem initio, ac fini Concilii, cumdem appellabunt Flori CusmoEM, ET S PETRI INTERPRETEM. Leonis Filios nuneupabunt se conciliariter coacta t Summiem exaFiLns. γod decet, ad pisat. Ueluti suum Caput eumdemisonem venerabunturi ini-aus, scilicet Episcopis huiusce Synodi. TAE,
serte dicent. Cum ergo Pater profecto FA se praestet. & Caput caeteris Membra . non solum singulis Praesulibus seorsum acceptis. sed omnitiua etiam . Univerthle C cilium
simul instituentibus. Leonem anteferent. Hoc autem enimvero non praestitissent impulsi a splendore Urbis imperantis . nisi coacti fuissent ab Institutione Divina. cs aro Et necessariam Pontificis . ut Syn do praelati, nullique in declaranda Fide E rori obnoxii. Confirmationem fassi, adi cient Literis ad illum datis post hunc egre
2 i Quonam pacto cohaerent haec. quae omnium comprobatione stabilita sunt, dum Haeretici condemnabantur, videlicet dum certε Concilium animabat Dirini Spiritus aura, cum Canone scripto ab Anatolio amis hi titinis aestu incenso ara An exaequari quispiam absque insania potest illi, qui Universe. in Synodi
etiam Generalibus congregatae. antes ratur Ecclesaee An duo praeterea esse queunt Universales Unius Ecclesiae Praesides 8 - Uωi
127쪽
CHAN, vEL EpiscopuM in singulis sere Chalcedonensis Coneilii Actionibus vidimus compellari Leonem. Ergo Concilii eiusdem Audioritas nos urget ad hujusmodi titulum Anatolio denegandum.
et 3 Mitto alia plurima, quae in alio Uo lumine de Signis Fidei in hoc ipsum argumentum attulimus a pagina 26 . usque ad paginam 296. Editionis Primae, ubi statuimus, Portentum esse . quod Universalem se nuncupet Patriarcha Constantinopolitanus.
Agimus de origine illius Ecelesiae,subjectae
Metropolitae Heracleotae per annos suprRI recentos e ac nullo peculiari honore insignitae a Concilio Nicaenor & nullum Dignitatis incrementum adeptae etiam post consecratam eam Urbem a Constantino sub
ipsis Haereticis , & superbissimis Caesaribus
Constantio ac Valente. Inducimus Sanctissimos Pontifices Gregorium Magnum, Inn centium Primum. & Gelasium Primum, qui argumentis ineluctabilibus damnant derivantes a splendoreUrbis imperantis Patria chale Nomen , & primum sedendi locum, nedum Oecumenici Tituli amplitudinem. Ostendimus , non sol sim a S. Leone Magno
improbatum fuisse Canonem illum quod etiam hie demonstrahimus sed etiam eumdem Verbis. & Facto se Unicum exhibuisse Universalis Ecclesiae Episcopum p Hujus
Pontificii Juris exercitium comprobamus per obedientiam eidem praestitam ab omni-hus Praesulibus etiam Orientis ipsoque cum Imperatoribus Anatolio Constantinopoli tano. Subiicimus oculis idem ius exercitum ab omnibus aliis Romanis Pontificibuti S Patriarchas post hoc Chalcedonense De
Cretum, Perinde ac antea, Romano Antistiti obsequium praestantes. Palam facimus,eOGdem in ipso Oriente non exercuisse jus extra Provincias sibi praefinitas, ideoque lassos nullum sibi tributum jus ad veram Oetam ines appellationem . Narramus, semel tan esim a qualis Sedis umbratilem honorem quaesitum fuisse ab Epiphanio Patriarcha , sed retusam illius audaciam a S.Joanne Pontifice Maximo . Omne hostibus effugium praeeludentes quoniam diversas ineunt vias ad tutelam superbissimi nominis) statuimus, ante Sexcentesimum Christi annum Patriar chas Caesareae urbis diei non potuisse Universales ob permissam a Romanis Pontifici-hvs inseri Symbolo particulammisque,quia nondum fuerat inserta. Evidenter probamus
ibidem ut infra quoque praestabimus nullas ab Ephesina Synodo Leges de non inserendis aliis Symbolo verbis praescriptas esse, aut praescribi potuisse Pontifici Maximo . &celebrandis ejus Auctoritate Conciliis .
Multipliciter demonstramus ex ipsorum etiam confessione Graecorum. ab illius Particulae Adjectione nullum Constantinopoliatano Praesuli Jus exortum suisse ad Oecumenici Nomenclaturam . Dilucide praeterea ratiocinando conficimus, niti non posse Antistites Constantinopolis Decreto Chalcedonensi abrogato a Romanis Pontificibus ante somniatum eorumdem lapsum , nec Ephesino , cum ex ipso non uiu rei, scilicet Universalis Ecclesiae Regiminis, amiserint Jus ad usum Nominis Oeeumenies 3 ut Pr inde . licet Romani e gradu excidissent . quod tamen contingere, contra Divinam promissionem . nequivit non tamen illis Recessissent Constantinopolitani. Hos, evincimus, nunquam in ipsomet oriente cognitos fuisse re ipsa Episcopos Oecumenicos ἔimo nec ipsum Primum in Conciliis Sessi nis locum annuentibus aliis constanter illis
tributum ante Annum I 2I s. quo confirma
tus hic honor Imperialis Urbis Antistiti suit
ab Innocentio Tertio in Lateranensi Co eilio . et 4 Sed hune Canonem expendentes s persedemus ab ulteriori impugnatione o eumenisi Tituli, cum ad illum nulla penitus ex ipsius Canonis verbis umbra iuris nascatur, imo ad illum invadendum aditus o struatur, quia qui Secundus esse jubetur post Rom*num, esse nequit Episcopus Driores
lis. Quid, quod ne ipsa quidem Patriarchae
usurpanda Appellatio oritur ex Decreto. quod Constantinopolitanum Praesulem nuncupat Archiepi optim. Si autem ex Can ne ipso non profluunt ad tum is a Vocabula, Remque illis respondentem Jura, an haec eXInstitutione Divina proficisci dementissimus aliquis mortalium affirmabit p
Detegitur sar Anatolii . AFeruntur
Praestationes Romanorum Legatorum contra intrusum Canonem de Consa
tino Iliam in Oriente Primatu, qui multipliciter iterum subruitur.
cri 2 abrupto Historiae cursu ,
decimam Actionem ingrediamur, in qua famosi hujus Canonis arrogantia a Romanis Legatis damnata fuit. animadvertere juvat artificium , quo duos alios in fine A Elionis praecedentis firmari Canones curavit Anatolius , quos libenter
128쪽
a Legatis credidit excipiendos . Unus erat de non revocandis ad Presbyteri gradum
Episcopis . EAstapam in Prerbieri gradam deduceresacriletium es. Si qua autem justaeausa Mos ab Episcopali actione removet, nec Fresbuteri debent Iacam obtinere. Sin autem
absque uua crimine duritate moti μοι. aderi Palem duritatem redibant. lana οβρις Redigia rimas Gnstantinopolitanus ineb erisco a dixit: li. qui di xtar ab Episcopali dignisure ad Fresisteri ordinem defendi e , Mustis quidem de euins eandemnantur , jure nec Presburi bonore digni sane. Sin autem e Miqua probabili eausa ad inferiorem gradum depressi sunt, jure . Aquidem nulli funecat ias es. Episcopatas sutyoritatem. θ' Socerdotium recipient. Decretum hoc editum iam fuerat in fine Actioni x Quartae.dsesumpta occasione ex temerario audi ipsius
Anatolii, qui redigi iusserat in simplicium
ordinem Sacerdotum eos , quos Photius
Iri Antistes Episcopos consecraverat, utendimus Capite Quadragesimotertio a
numero lis usque ad stor. Neque primus ipse Aoatolius Sententiam contra se tute rat . sed 'sibinctis. it Laeentiar Reverese
copum in gradam Preis teri redigere. SACRI
uri laeum RETINERE DEaENT . I autem citra
at uod erimen amotisant dignitate . ad episco Mem REvERTEN ruR . Ita pro imperio Legati edixerant. & Universa hoc Syncidus
comprobaverat Coactus ergo mera quam
vis iniquo animo. Anatolius assintiri. suae ut Leges diffingerentur, ac post Legatos tadixerat, quae in hoe Undetrigesimo Canonere eruntur. Quorsum ergo ipsius. & non Legatorum . aut Universae Synodi verba allatantur Quia non videt superbissimum hominis ingenium ita scribi Cancinem jubentis a Constantinopolitanis Notariis pMuyta lueraturum se hoe artificta speravit iaAc primo quidem hoc omnibus grato Carinone sulciendum illum. qui de suo Primatustatutus ante hunc fuerat. Praeterea credituros posteros . qui Canonem legerent, non invitum Anatolium ad haec sancienda dein
udisse .cum Auctor ipse Canonis videretur. Tertio se sere Arbitrum Concilii exi stimandum , cum sua solummodo sententia ia noni hus perpetuo extaret. Et consecuta quidem suit ipsius uersutia , ut nullus Comtra nc audaciam reclamaret, cum defessa iam Synodus esset. 8h omnes Antistites reinditum suas ad Ecclesias anhelarent; Leg toa autem multo major de alio canone a mgando urgeret solicitudo . Non expenderunt igitur quibusnam hic verbis contextus esset, nec ullus , quod noverim . huc usque
hunc Anatolii astum introspexit & ludibrio
traduxit. Imo ex hoc Canone , propone tis Anatolii auctoritatem praelarente. ansastri
brtasse arripuit Photius in Libello de septem Synodis affirmandi eumdem cum Romanis Legatis Anatolium Chalcedonensi Concilio praesedisse. Supervacanea est palmaris hujusce mendacii confutatio, quod proferens Photius enimvero putavit interi tura , nec legenda unquam a posteris hujus Acta Concilii: perinde ac pleraque ex iis periere Uolumina . quorum synopsim suam idem in Bibliothecam redegit; nam quia cumque percurrunt Acta Coneilii. Praese-eturam illius nullam suisse exercitam ab Anatolio perinde vident , ac ungues . digi tosque suos . Hic ipse Canon conditus sui ta Synodo subvertente contrarium Anatolii Decretum . ut ostendimus Capite Quadragesimotertio . ci 2 6 Nec sine artifieio Digesimus Canon additus suit de Episcopis AEgypti. quibus indulgebatur mora usque ad Alexandrini Eleetionem Anti stit is, post quam subsell-bere Leonis Epistolae parati erant. Ruoniam Remerendissimi Episcopi in Diti. NON uT
Uinea Diaeres bane esse consuetudisem M. Frustra Canonibus perpetuo valituris addebatur Decretum pro peculiari casu tunc solum emergente . quodquo Decretum iam
ante nierat in Actione Quarta stabilitum Auctore Sententiae Paschalino Ponti fieri Legato. qui dixerat: ridesessoribus darisson exeant deissa civitare. quamdia Amxandria Episcopam aere at . Et Judices. ac Senatus arbitrati Universam a suci P sideSDOdum repraesentari . non ex peruto ali rum iudicio, imα spreto contraria Praesu
lum sensu, exclamaverant: SANCrassIMI PA seMASINI si T FIRMuri IuniCIu M. Hoc tamen Canone caeteros coronari Anatoliu1 exopta invit . in quo perhonorifica Leonis mentio continebatur, inani spe lactatus quod hujua luce obruendae essent alterius ten m libita pentis. Sed hoc non consequutus Roma nae interim gloriae velificatus est. Ex hujus enim Canonis verbis Haeresis perstringua tur . qui unimum obdarant ad Pontificiam ex Cathedra doctrinam non excipiendam to os ore Cathoracae Fidei adversarer ἄμωμ
re di Ierusc. Adversarentur ergo Otho licae
129쪽
Ilete Fidei . si omnino subscribere detrectaiarent. i 2 77 Jam vero Sextam decimam , & ultimam Actionem adortis se nobis exhibent sapientissima Legatorum verba , quorum Princeps Paschasinus Judices allocutus haec inter caetera de Imperatoribus dixit: Major autem eorum tranquillitati eura es, in qu harpos hare providere dignati sunt, ne qua rursu eomentio inter Sacerdotes ' Dei, aut
LuM . Heserna enim die , postquam Porsin .estra Drrexit, s humillim nosra vestigia ves secura es quaedam gesti fasta dicuntur,
qua nos N 'aetre Conones Eeeusasse . Ndisiplinam .esimamur essecla.Posiimus ergo, si vesba magni entia relegi haec praecipiat, ut omnis Fraternitin inqpicias, atram justi,an injuso ut ea, quae gestifunt. Canon igitur augens honorem Constantinopolitani Antistitis editus fuerat absentibus Pontificiis Legatis Caesareisque Judicibns: atque Idem aptus erat parere Suismata , S seandala inam & Alexandrinus Praesul. x Antioche nus conqueri jure poterant de ademptis sibi a Constantinopolitano Provinciis, & amplificatum decus Praesulis Caesareae Urbis addere huic cornua poterat ad rebellandum Universae Ecclesiae Hierarchae . Hoc autem nimium quantum contigisse consequentia deinde secula spectaverunt, ideoque Pro phetici penε luminis gloriam Pascha sino vindicarunt. Neque alia certἡ de causa Byzantinum in Oriente Primatum tamdiu Romani Pontifices improbarunt, cum caetero
qui nihil ipsorum interesset, quod Prima in Concilsis post suos Nuntios Sedes Alexan drino potius , quam Constantinopolitano tribueretur; nisi quia major suberat causalarmidinis , ne Cesareae Urbis Archiepist pus imperiali gratia ad nimis audendum abuteretur. a)1 8 Atque hie loeus videtur. a scanda lis , quae Legatus in posterum formidabat. arrepta ansa serio animadvertendi Id quod alibi innulmus, videlicet, apertum fuisse aditum Anatolio ad Sunodum cireumve niendam , quia vacabat Sedes Alexandrina, Et paulo ante fuerat a Dioscorci Eutychianae signi sem Haeresis dedecorata. AEgyptii F-piscopi, qui Alexandrinae splendorem Carithedrae tutari debuissent a Synodo aberant, vixque suae conssiluerant incolumitati mainenum perpessi condemnationis discrimen. uia Pontificiam subscribere Epistolam eis. rebant. Maximus Antiochenus, receptuaa Latrocinali Synodo Ephesna, nihil altum spirabat; licet Leonis auctoritate confirma-
tus. Magni spiritus inerant dure ali Hi rosolymitano i sed ille nomine tenus Primas erat . ideoque nihil illi per hune Canonem detrahebatur: laverat Ephesi Dioscoro: sortasse gaudebat deprimi Antiochenum , cui priorem Ephesi locum praeripuerat, R ipsius ambitio soliim ad Palaestinae Primatum aspirabat, ad quem adipiscendum non desuerat illi Anatolii patrocinium. Libenter igitur hujus amplitudini suffragabatur, ac proin de maximε opportunum huic fuit superbi voti compotem fieri. Lectus igitur fuit Ca- non de incrementis honoris Constantinop litanae Cathedrae pridie conditus,& Epist porum subscriptiones quae non hunc solummodo , sed omnes simul Τriginta . tot enim sanciti fuerant, iis tantummodo singulorem verbis firmabant: definiens subscripsi. opis natos autem fuisse Antistites multo minus a se tribui Anatolio. quam quod in Can
ne continetur, a nobis mox demonstrandum
279 Perpendamus interim, quid huic I ctioni Pontificii Legati subjecerint. Mee tius Reverendissimus Episcopus Sedis Aps serae Vicarius dixit'. Prime gloria vesba uu- dices illoquitur perpendat, qua circumvehtione eum Sanins Episcopis gesam i,ut NON
xem fecerint, subscribere ni eoasH. Tumultuario igitur impetu suum nomen appinX rant paginae , in qua exarandi erant Canc nes curam lecti. Morae enim intolerantes erant, ct in ipsa Sexta Actione a Marciano enixis preeibus discedendi facultatem ess gitaverant: Supplicamus, dimitte ποι : μθ L Garor, dimitte nos. Pronum igitur fuit Anatolio plura scripto complecti quam quelecta Episcopis fuerant. Neque temere sicariolamur , sed Blidissim ε mox ratiocinan do conficiemus . At . certe nunc integrum Canonem relectum fuisse,dices, S neminem reciamasseὰ Ut hoc ultro demus,num proin de nunc quoque ad illius vidi Praesules jam eidem assensi animum intenderunt Responderunt quidem se coactos non fuisse ad su scribendum t Ee interpretata voce per Ber Rucia um devotum seretarium Divitnimo
foris Remerendissimi Episcopi elamaverunt:
Nemo coactus es. Sed non pernegarunt id, de quo Legatus conquestus erat, videlicet,
quod ποn conscriptis Cononibus subseri f
28o Sed utcumque ista se habuerint neque enim hoc argumento indigemus, qui plurimis abundamus ad superbissimum C nonem instingendum Laeemius Revere dissimus Epycopar Vicarius Sedri Apostolieae dixit:.
130쪽
tionem ta s,m fee e noscantur. qua dicum ame Octoginta prope anuos tansitula Disse. Validissimum telum est hoc contra temeri tatem Anatolii. Summo se in per cultu pro secuta Nicaenos Canones fuit Ecclesia;ideoque illis non sine insigni ausu praelati suerant Constantinopolitant, qui nec extabant in Synodicis Decretis Romam missis neque fuerant Romanorum Pontifieum auctorita te eonfirmati, a qua tantum Secunda Syn dus obtinuerat, ut . quo ad Fidei Declarationem , Universalis , S ineluctabilis haberetur, quemadmodum altero hujus Histo. Tiae Libro palam secimus . Idcirco eum Byzantini Episcopi Canonem illum Romam mittere,desperantes illius comprobationem, perhorruissent, & audita illius editi fama eum disertis verbis Apostolica Sedes impro-hasset spernendus omnino & ineditu censendus erat. Contra vero Nicaenis, cum eo Canone pugnantibus , Decretis a Petri Cathedra receptis , suum etiam tunc inerat rin
28i Pulcherrimo deinde Lucentius DI-
Iemmate Constantinopolitanos aggreditur.
Canone statuente Sacrum in Oriente Cinsareae Urbis Antistitis Primatum , qui editus serebatur ante annos fere Octoginta in Secunda Synodo . Inquit ergo: Si Byzantini Praesules beneficium sibi a Decreto illo collatum per sexdecim lustra usurparunt, frustra est in praesentia requirere, ut illud sanciatur, cujus possessione fruuntur. Si autem eodem uti beneficio non sunt ausi , ut profecto non fuerant, quare in Praesens re
quirunt illud iterum decerni, quod perperam , & injuste statutum primo suisse consessi sunt omnes qui Sacrum per annos octinginta Imperialis Urbis regimen exercue
et 8a Nullum hicipiti huic telo clypeum praetendere Anatolius potuit, ideoque illi sugulum praebuit. Ad alia igitur illius as elae digressi sunt Romanae per ea gloriae su D
fragati. Rua voce. scilicet utrinque seriente Lucentii argumentatione . per Constant trum devotam Secretariam Disini Consi'ryGraeeὰ interpretara Aetiar Archidiacoor
SunHissimae Consantino litanae Ecclesiae dia
hantur sibi Anatolii fautores . nihil a Leone praeceptum suisse Legatis suis contra hoe
incrementum honoris Constantinopolitanae Sedi indulgendum . Si autem quo ad hoc suo arbitrio pollere Synodum Pontifex Maximus permisisset, sperabant, Canonem non infringendum. Quis latentem hic consessio nem non intuetur Pontificiae Praestantiae suis pra Concilium 2 Eatenus certe huic licere Aetius indicat nova Decreta moliri, qua tenus a Moderatore, ac Magistro suo Romano Pontifice minime prohibeatur . At a Decreto, inquies. Synodus non resilivit, quamvis audiveriti illud sibi a Le ne vetari. Pernego, auditum fuisse . quod hoc expressε vetarctur. Imo in eo, quod solum PatrUs decreverunt, sequi se Leonis dultum sunt Opinati, nam Eusebius Dorylaeus
demum, quam ab illo supplices postularunt. Confirmatione dissis, non sunt. et 83 Post interrogationem Aetii Bonifain eius Presbter Sedis Apostolicae meariar dixit : Beatissimus, s Apostes ut Papa' in re
emera hoc nobis mandavit. Et ex Gartura recitavit: Sanflorum quoque Patrum Cous tutionem prolatam nulla patiamini temerita te vioIari, vel imminuit servantes omnimodis Personae nosrae in vobis, quos vice nostra
transmi mur, Dignitatem, ae si qui forte Cia visatum δεσνum plendore consis, aliqxid biremaverint v Nandam, boe, qua dignum es Uantia, retundatis . Generatim novi J ris usurpationem interdicit, adeoque ipsam quoque complectitur Constantinopolim .
Sed id,quod ad hujus Uthis Antistitem spectare declaratum fuit, novum non esse, Patres sunt opinati, ideoque se a Pontificia Jussione discedere non putaverunt c Nemo certil exclamavit: Has compedes Generali Concilio non iniiciendas; ideoque fassi sunt omnes, praecipi a Romano posse omnibus
Episcopis Synodaliter congregatis. s et 8 Cum Judices dixissent: Utraque para