장음표시 사용
161쪽
ere. Erg3 involvunt etiam fgei fieationem eat. rematis eum signifieatione sy ncategorematis rergo sunt etiam voras mixtae; & non simpliees
giee simplex idem est,quod vox grammaties simplex : atqui vox nemo est grammatiee simplex: ergo est etiam logieὸ simplex . ad secundum res pandeor ista signa syna a tego te mattea in sua Ordinaria ae sbi debita signis ratione non inelude.
re signifieationem v is hama, neque cujustum. que alterius eat emematis r aliquando tamen supponi pro sgnificato voeis homo , aut aliis ius alterius categotematis r non quia vores
mixtae sunt; sed quia in eontextu orationis ex singulari misi legio ab hominibus voeum ae
loeutionis suae brevitatem venantibus quandoque mi amantur ae ea tegorematizant uir ut L.
ωι Pub. 2. θῶ. 4.st. Petis secuηri r Quotuplex si vox synea. tegoremattea λ Respondeo : voeem syncategor. matteam esse illam , quae est assectiva & modis eativa signifieationis vocia categorematicae: adeoque varias posse assignati illius speetes . Alia est , quae magia nata est modi stare sDiseat, onera praedicati . Quales sunt pleraque adverbia:
v. g. reserito,docte, bene ,etigamrre, m. Huiusmodi enim syneategoremata vocantur 1 Gramma.
tieis ad .erbia : eo quod modificent , ct quasi adii. eiantur in contextu orationis ad signiseati, mem verbi 1 vel potius ag significationem par.
ticipii vel expressε posti, vel in verbo inelus.
tieipium oldinavi in eontextu orationis est prae- dieatum a ergo aguetbἱa sunt syneategoremata magis nata modi fieare sgnifieationem praediea. ti . Alia est , quae magis nata est modi fieate seni fieationem subjecti. Tales sunt omnia s. gna syneategore mattea r hine enim proposito nes habentes praedieatum aliquo tali signo reo. Aiseatum , v. g. hae: Paretia es nutias Maus . - .nis Amo in omne ri iis, voeari solent propos. aiones inustati sermonis . Ego tamen hae Bin M. em adfiguis uni. ν fallar signa quippe mitieula ria tam usitate possunt modi Mare sgnifieatio. nem praedieati , quam subjecti ustatissime quippe diei mus a Petras est aliquis Misa, est quod.-- .n- ι. es ahquod anam, odi Λlia est ma. gis nata modiseate sgniseationem eopul . G. lei sunt tae adverbia ι necessari/,eam nanter , fra la/ν, mobviter , egentiatiio, ere. quae fiat. tint pro postionem esis modalem . Alia est ingis seretis ad modi fieandam signifieationem tam prae.
dieati, quam subjecti. Tales sunt omnes ea sus obliqui nominum. Tam recto enim diei mus: ibo Petri es auratis, quam Petrus es Dinatas Iaannis. Et apud me etiam talia sunt omnia fghasin eategorem attea partieularia. sa. Ratis vreri eut putem Zc asseram fgna syn- eategorem attea partieularia tam ordinatὸ , aeti state construi cum praedieat . quam eum Q.
bi.cto, es biser quia, ut habet famosissima regula
Iuris, tacitum idem Ureatur quia expressum t unde Omnis vox, quae in contextu orationis ponitur
laeti/, potest poni ex preM. de omne synea.
c&s. Lupi opera Tom. XII. 1 tegorem a potest istius eategorematis signifiea.
tionem modi fieare expleta. cuius fgnificati ii nem modifieat tacite. Λtqui signa lyneat ego re mattea partieularia modificant signifieationem cuiustumque praedicati communis tam negati,
quam a Timati taeitἡ: ergo etiam eujuseumquapraedirati s gnifieationem possunt modi fieara expleta : possunt, inquam, modificare ustata& ordinate. Probaiaν min.: quia syneatego rema signifieationem piaedicati, aut euiustum. que alterius categotematis modisieate taeitε est syneategorema ex parte praedieati subauditi riive est signifieationem syncategorematis expressi non posti in praedicato subintelligi, ae iasigni statione praedirati ineludi. Atqui in signifieatione cujuscumque praedicati communis, tam
negati quam amrmati, subintelligitur, ae in eluditur signi se aiio , vis , ae emphasis fgni
syncategorematici partieularis : ergo signum syneategorematicum partieulate tacite modis.
eat signifieationem cuiustumque praedieati communis; Pularis minis r quia hae praedi eationes: Petrus es homo, P. res es ahetiis homo . Item hae Petrus sis es rgutis, Petrus non es aliquIie vis r sunt planἡ synon imae . Et genera liter Omnis praedieatio constans praedieatoeommuni solitarie sumpto in omnin5 syn nima cum praegieatione constante eodem praedicato eommuni per synea te remalleum signum partieulate modi fieato . Atqui prae dieationes synon imae esse debene ejusdem plane per Omnia fgni stationisi neque una potestine ludere aliquid fgnificationis, quod non inis eludatur in alia. Atqui ulterius praedicatio eo nostans praeflicato per syneategorema modi seat cii ne ludit in se syncategorematis istius signi,
eationem: quaelibet namque praedieatici inelu.dit san i fieationes omnium vocum in se exapresse postatum . Ergo similiter eiusdem syne te tematis signifieationem in eludit praedi ea itae nitans eodem praedicito solitarie sumpto . Pr his ν majoνr quia illae praedieationea sunt Ononimae, quae eonstant e sdem extremis eodem modo
laceeptis : ha enim sunt eiusdem plane inter se s.
nifieationis. Λtqui praedieaiiones, de quibus
hie agimus, e nuant eisdem extremis, at s mulinus a & ista extrema eodem modo aeeipiun. tur. Ergo istae praedirationes sunt synon imae Pras. min. quia si istae predieationes fuerint nega. t;vae , praedieata ea piuntur copulat; τὸ.: si vero fuerint affrmativae universales , pr beata ea piuntur eonfusia r si uero suorint a me. mativae s4ngulares, vel indefinitae, vel parilem
go istae praeditationes, de quibus hie agitur, semis
per eonstant eiciem extrem Is eodem modo aeem
illa , in qua membra dividentia nullum habent medium negationis intra sph ram de latitudinem sui diuis: atqui eategorem a & synea tegorem ao x iatra
162쪽
im ea spheram ae lat Itug Inem Woeis signifieati habent medium negationis; dantur quippe aliqua
voces signifieativae , quae neque ea re temata a neque synea tegoremata sunt, v. g. euge, is , ve, ga, bia, hem, aliaeque smiles interies iones . Ergo divisio haee non est adaequata . Guas inroseis lauris sa caterων ista non fini , es adirim.
Ioad nequ/ Di s Mategorem a , probatur c quia synea tegorema debet esse vox sua signifieatione ametens ae modifieans signifieationem voeis
st Alea bilis . Id est e vel subjecti, vel mare ieati.
vel eo pulae in propositione vocali. Atqui inte. riectiones n his horum modificate possunt i ergo
syncategoremata esse non possunt. Pro/atur mi anae : quia voees sua signiseatione modi Maotes fgnifieationem subiecti ,eopulat,aut praedicati M.
beat eum illis orationem continuare, ae in e dein oration x eontextu eonstrui: atqui interie, Eliones orationis contextum non continuant; sed diuidunt ae interpolant: voeantur namque intoriectiones eo quod inter diversos orationum eon. textus intermiseeantur, ae interueiantur. Ergo
interectiones non possunt modifirare sgnifieationem subjecti , eo putat, vel praedi eari.
De voce sist itali, essentiali, subflantita, .c.
manitas , Fac male , rati a datas, De
sis, De eas , ere. Vox vero accidentalis est illa ,
Jab primipio A. emam est sub arula . I eo densi quia qualitas ae spepiseatio voeum desunt idebet non eti significato se eundisio a sed ex pti
maiior sevi speeiseatio actuum . potentiatum, habituum , aliorumque similium respecti . . um . non ex objecto seeundatio; sed ex primario desumitor . Et sani si substaritia litae vel aeeiἡentalitas uoeta ex seeundatio sgnis esto deberet attendi. quam plurimae voces di. et Aebetent substantiales. quae k tota Sehola habentur, di sunt aee identales; & e eontra. Nam h voees: aliam, dules, νηπs. sedeas. Aqueui, erc. sunt fine dubio aee identales: Ectamen earum signifieatum rectum ae neunda. tium .st uet/ substantia. similiter hae u ex Atimanti l , his ans, equinas , havreus , ΘΔ sunts ne dubio substantiales: earum tamen signi sola seeundatia. ae materialia possunt esse, ae sepe sunt aee identia . Uti patet in hἱ see orationibq : Iastu a M aaa , feria a Danisa .e-sus eo usa , εν e. Ergo pio invenienda voeis ali. cuius substini inlitate uel aee identalitate negligere oportet si gaiscatum secundarium , & M.
tendendum est solummogo pii marium . 2. Ex eao pater: quod omnia omnino verba, ct partieipia: item omnia omnino nomina ve
bali, exeonia tamen quibusdam sint voces
accidentales. Hobaris primis para . da paniae υ, ω tintis, quia vox aeeidentalis est illa, eujus
plinei pale seu formale sgnifieatum est aeeὶdens:
atqui omnia omnino verba , iumque verborum participia sunt voees pro suo lat Iasgnifieato habentes aliquod accidens e ergo
omnia verba , omniumque verborum partiis
eipia , sive sint activa . seu passiva. sive persci nalia sue impersonalia, sive neutra, s se deponentia &e. sunt voces areidentales ν Probasin minis: Quia omnia verba de formali signifrant vel actionem , vel passionem, vel aliquam imtentionalem operationem, vel aliquam qualitatem , aut simile quia r ωι Deus cus 4 μ .Hapes inae E aηem. Atqui hae omnia sunt ape i)entiar ergo omnium verborum, ae partieipiorum figni. fieatum formale semper ac ubique es accidens . Protarum etiam secunda μνι is nam suas
verbalitas: quia vox accidentalis est illa , --jus principale vini fieatum est Aee ideas : atqui omnia nomina verbalia, qualia sunt, --.odram, oes, timae, eade ais , fure Bis . ινυι . M.tia. sesso, e e. pro sgnifieato suo principali habeneaeeidens: aιι parest. Ergo omnia sunt voces a b dentales . Et ν tia uiserias est quia omnis voκ a stracta eorrespondens voci maeretae accidentali, est etiam vox aceidentalis r atqui omnia nomina uerbalia sint v ea abstractae intrespondentes sinis verbis, quae sunt v es concretae aecJdentales rvis jam dicta est. v. g. haec nomina verbalia , ad isum , amor, satis , sessio, reeatis , passu, Learis , ori sunt ahstracta eorrespondentia his verbis coner tis : - ,σ- ,so , sedea, raeo, pati ν , loquoν, era. Et se de aliis. Ergo omnia nomina uerbalia sine etiam voees aeeid tales. Prab ιών major quia, arυ- δαι. v es dieuntur esse substantiales.
vel , identales 1 solo suo signifieato formali,vel principali r unde impossibile in , ut inter duas ν es hahentes idem plinei pale signifieatum, unast aee identalis, altera substantialis; sed neeessatio vel otiaque substantialis, set utraque accidentalis ess . Atqui ror eonpreta de abstracta illa corte Onaeos semp t habent Idam sanis eatum ptinet pale M ineam di p. se . Ergo omnis vox abs tacta e respondens uoei eo tetae aecidentali. est etiam vox εeς identalis . 4. Dixi, emestris e mea ea busdam i quiε primo excipete oportet quaedam verba neutrat qualia sunt: ses deo. μνώ , flammo . remma, de si qua sint alia hujusinodi. His enim verba non accudentales ; sed sunt vores νειὰ substantiales r eum earum signifieata formalia seu principalia , selli cet gemma, samma . ston . flos, vetὸ sint substantiae. Secundo debes exeipere serba substantiva sum, exso, με s. & si qua snt alia. Haec
enim verba neque a identalea, neque substant iis les v ea sunt . sed sunt fores substantialem &l aecidentalem transtendentes . Raris o : quia ill la vox dieitur transeendor ε . em substantialem& aecidentalem. euius signifieatum pri ne ipa Ie transeendit signifieatum v is substantialis.l ct aee identalis, atqui istorum vel tum sub
163쪽
sam vorum prinei pale significatum est quid transtedens substantiam & aeeidens, quae sunt signifieata voeis substantialis N aeeidentalis :ergo etiam ista substantiva verba sunt voces
transcendentes vocem substantialem, dc aeci. dentalem . Probotiar minor r quia signifieatum
principale voeum, sum, eae o , με . est es.sentia, ekistentia , subsissentia e atqui haee tria sunt quid superius transtendens substantiam, di aeeigens: ego enim in illa opinione sum, ut putem tam essentiam, quam etiam existen tiam, de subsistentiam esse quandoque substan. tiam, quandoque aecidens. Ergo istorum ver horum substantivotum signifieatum prinei pale
est quid transtendens substantiam de aeeidens quae sunt ptinet palia signifieata voeis substantialis ex aeeidentalis. s. Dus seu vir uou essentialis passim d/finitur hoe modo: υ - , euisa pνinci Ieria satam o d. essentia sariem . de quo μα-
dicatuν. Item vox accidentalis essentiali opposta passim definitur hoe modo: Es voti, cuis, Dine*ale figa earum est da essent a stibjecti, vi
qua madicatuν . Sed salva magnotum philos phoeum ita definientium reverentia definitio nes hae non valent . probatum r quia potest a.
liqua vox habete signifieatum formale seu prinisci pale alleui subiecto essentiale, de tamen isti subiecto non esse voti essentialis; sed aceiden. talis r ergo istae definitiones non sunt eum suis ς δ/s niti, eonvertibiles: adeoque non valent.
Probatis antecedena a quia vox animal habet mgnifieatum suum formale. nimirum animal ita tem humanitati essentialem ; non tamen animal respectu humanitatis est vox essentialis. Simi. Iitet vox animal habet signifieatum formale essentiale illationali, de irrationalitati: nam, atua docui, is dicam in Anti Porpbrvia , irratio. male non in vera differentia , sed solummo. do modus essentialiter involvens animal talem . se eontra cumr neque tamen Mimia respectu 3rtationalis, aut irrationalitatis est vox essen.
tialis . Aliaque similia exempla possunt suilἡaddu ei de Geogitati . Ergo potest aliqua vox alietii subjecto non esse essentialia , dc tamen habere sgnifieatum suum prinei pale illi subje.
He ramen proba hoc d scursa plane eοιο ac ιn si sil 6. Quia si animal solet de essentia huma. nitatis, aut irrationalitatis, etiam omnia praedieata essentialia animali, forent essetitialia humanitati r nam juxta primam regulam Anteis
praedieamentalem, omnino in silli bilem: omnia essentialia praedicata praedicati die untur de istius pi ieati subjecto , eo modo quo praedi. ea tum dieitur de illa. Λtqui hoc consequens absurdum est e ergo dc id , unde sequitur. Prab ιαν minis r quia animal essentialitet est su positum ; adeoque suppositum est animali plaedi.
eatum essentiale: atqui supposium non est humanitati praedicatum essentiale ; quin immo est humanitati praedicatum Iepugnans: tis dicamvis seq. ae etiam ahbι. Ergo aliqua praedi eata . quae
sunt essentialia animali, non sunt essemialia hu. CB s. Lapi Op ra Tom. XII.
manitatii adeoque neque animal est humani. rati essentiale praedicatum. 7. Disa renia: vox essentialis est illa , eu. ius adaequatum fgnifieatum , tam stilicet materiale , quam sermale s fi H eonera ra aritimque hoe fini arum sanis est de essen. tia subiecti, de quo praedicatur. Vox vero ae .eidentalis est illa, cujus alterutrum , sei licet vel formale . vel materiale sgnifieatum non est da essentia istius subjecti, ad quod comparatur,
vel de quo praedieatur, v. g. vox auisal, homo, vivens , substantia, me. respectu Petti aut Joan. sis sunt voces essentia lexquia earum adaequatum
fgnifieatum, quod est suppostum habens an iis malitatem, persona habens humanitatem , res habens vitam, perseitatem, &e. est de essentia Ioannis. Nam de essentia Ioannis est non sola
animalitas, & humanitas a sed insuper suppositalitas, de personalitas. At vero vox assum, flans, sedeas , an mali homa, ere, respectu humanitatis. aut irrationalitatis. sunt voces accidentales: quia vocum album , flans , sedens , fgnifieatum lat. male , de voeis animal signifieatum maletiale non
est de essentia humanitatis. Est ergo differentia inter voeem substantialem de essentialem: nam Woeis substantialitas de aeeidetalitas ex solo signi. seato ptimatio dc formali; at vero eius essentiali tas de accidotalitas tam ex materiali,quam sermali signis eato attendit sed de MenU IUI Iasius. 8. Hine etiam vox aecidentalis duplex est : at tera , quae substantiali; altera , quae essentiali orponit ut . Quae inter se nullatenus sunt eoniun. dendae, aut eonvertendae: eum non eonvertibiles; sed exe entes de exeessa snt . Nam liere multae voees aeeidentales oppostae substat tali sint etiamaeei geniales Oppositae essentiali, & ε eontra; multae tamen etiam sunt a identales hoe modo; non tamen illo. Ergo hae duae voces aecidentales posisunt de sese mutuo partieulariter assiimati & n gati r adeoque sunt exeedentes de exeessae a Prob anIec. quia v g. hae voces, rationale, risbio, d seM-sDum , . respectu animalis sunt v es aeeidentales oppostae essentialit eum earum se alia signi seata non sint de essentia animalis. Non ta. men sunt vores aeeidentales oppostae substantiali 1 eum snt vocis substantiales, habentes fgniis stratum formale, quod est substantia. similiter
hae voces , calo atum , quale , disgregativam dissus,
sunt aeeidentalitates oppostae substantiali ; non tamen sunt aecidentales oppostae essentiali, si eomparentur ad album ; respectu albi enim sunt
voces essentiales. Ergo aliquae uoces sunt arei. dentales utroque; aliquae vero alterutro tantummodo. Ea eis I. a m Mi est: quia vox aee identalis
opposta substantiali signifieat aeeidens praedieamentale ; vox vero aee identa lis essentiali oppomta fgnifieat aeeidens predieabile: atqui his duo
aeeidentia inter se non eonvertibilia; sed exedi dentia Ac egressa sunt 'ra norum es inteli gens risuum nos. Ergo etiam hae duae voees aeeidentales
Suntq e inter duas hasee divisones,praeer/ictas adhue dum aliae differentiae. Prima es t quod dentur aliquae voees fgnificativae , quae nequesnt substantiales, neque aecidentales ἔ nulla
autem est assignabilis . ox signiscativa , qain
164쪽
respectu alterius subjecti sit uel essentialis, velaeeidentalis: immo quin respectu alleuius subis.cti si essentialis, de respectu alterius etiam stareidentalis . Primum pater e quia hae vores, em , udum , verum, lanam , de aliae similes vo-eri signifieatione sua substantiam S aeeidens transtendentes: item hae v es, intelligens, ρυπι, sapiem , Jasus , - θνιυνι , inteliectio, sciemiis ,
justi is , misistior dia , aliaeque similes Deo, Screaturis eommunes vores , si eapiantur in sum. ma sua latitudine, dc communitate r item hae vc. res cssmera, mons Uiae valle , de aliae similes ensrationis fictum signifieantes: neque sunt substan. tiales, neque aecidentalear cum earum Armale seniseatum neque sit substantia, neque aeeidens; sed vel aliquid fictum, vel aliquid tran.
stendens. e. Palae etiam serendam inrictioner nullam
enim mihi assignaveris v eem , quin statim tibi assigna uero aliquod subiectum , respectu eujus si vel essentialis, vel aee identalis. Dieo, uia iam esse vocem assignabilim, quis Ma AE essentiatis. Iaee deni tis respecta aruabus stibjecti : quia non qu libet vox te spectu euiuscumque subjecti essen. tialis, vel Me dentalis est r plurimae namque vores respectu aliquo tum subjectorum nequeesen. tiales . neque aecidentales sunt verta gr. vox animes te spectu Dei, Angeli, aut lapidis, alio rumque similium subjectorum , de quibus praesi. eari non potest , neque essentialis , neque areidentalis est r eum esse vocem essentialem, vel accidentalem, supponat vocem de subiecto esse praedieabilem . Verum etiam es lolium e quia etiam nullam mihi assignabis voeem , quin etiam satim duo tibi assigna veto subiecta , de quorum uno praedieetur essentialiter . de altero vero ae. ei dentaliter. Seio quosdam ab hae regula exei. pete meem em , quam dieunt ratione suae uni. uersalissimae transeeedentiae de omnibus praedie in xi essentialiter, de de nullo aee identaliter, sed revera exeipi non debet. Nam vocem ens de multis etiam praedieati accidentaliter, ostendam suo loco.
substantialis , vel aeeidentalis ex se, nullo ha-hito respectu ad subjectum , de quo praesteatur, vel ptaediear. potest. Unde vox, quae respectu oti tua est substantialis, respectu alterius nequit Esse aecidentalis. Et ratio es elara i quia vox substantialis est illa, euius signifieatum principale est substantiar vox aeeidentalis est illa , cujus seniseatum principale est areidens. Atqui ea.dem res, quae respectu unius est substantia, novit te spectu alterius esse aeeidens: sed aeeidens semper aecidens. dc substantia semper substan. tia est. Ergo smilitet eadem vox nequit respectu unius su hjecti esse substantialis , & respectu alterius aeeidentalis. Λt vero vox dieitur essen. tiat Is, vel Meiflentalis non solummodo ex se;
sed ex respectu habito ia subiectum, de quo
praedieatur. Et hine eadem vox respectu unius subjecti essentialis a respectu alterius est aeeiden. talis; v. g. voees animal , sensi num , eraliae s. miles respectu hominis sunt esientiales; respectu rationalis veto sunt aee identales. Posset hie inquiri r an eadem vox respectu eiusdem subjecti esse possit smul essent Ialἱs, di auident: lisi de
alia quaedam : sed differa alia in iactim comusae
Valde neeessalia estaec ex eatum igninratione in turpes quandoque labimur errores . Earum autem cognitio a Grammatieis potius, quam a Philosophis petenda est. Grammaticitamen in modo loquendi, de hasee voces des. niendi non plane conveniunt . Quidam enim definitiones suas ita formant, ut soli nomini substantivo dc adjectivo quadrente aliorum vero definitiones omni voei substantivae . tam nominiquam verbo quadrant. Et horum Grammatico. rum loquendi modus ae stylus nobis est assumendus ae retinendus. Primo ergo Varepetis lib. I. grammaticae , non vorem . sed nomen suta stantivum , hoe modo : es Bomen , qtiaci cum vo- b. assoloit aristisa a Nomen vero adiectivum. hoe modo definiti nome. Hect itim es illud, ad eam Pori ma absolvit Masionem . Des at νιus vero lib. 8. gν m. cap. I. non nomen, sed
voeem adjectivam dc subsantivam in communi prout tam nomen , quam verbum comprehendit, definit hoe modo e tox substantita es uti , quae in Marsonis ranae tu subsar a ervis ; adsiecti dera es , quae posRe rini rara aο4 pvio, nis abiciosum alietis Boel μυ Λιι vae. Pro quarum deis
finitionum intellectu seiendum est , quid stunam vorem in orationis contextu alieti subst
fgnifieati sgnifieatum sotmale unius haberi a s-gnificato recto alterius voeis , dc sgnifieati signi fieatum rectum unius voeis habere signifieatum sotmale alterius meis: ita ut vox , cujus fgmmeatum rectum sani fieatur habete signifieatum male alterius . Aleatur substare; illa veto. euius signifieatum formale signifieatur haberi. dieatur adjiei ; v. gr. in his orationibus: lama
doctus , Deus aetontis, equus corras, ere. voces hama. Deus , equus, dicuntur substare voeibus doctas , aerontis , careensi adeoque hae voees di-
euntur istis Milet, seu adjaeeter quia harum fgnificata formalia signiseam ut habeti 1 fgnifieatis rectis istarum aliarum vocum, quibuscum nuruuntur. Sensus enim istarum crationum es hier homo habens 3 ominam . Deus habens mernitatem, equus habens cursum . Neque bule expliedrusi dees νaris: nam oportet, inquiunt.
philosophati de s stare dc aerae in signiscando, quod vocibus eompetit; si euti philosopha.
mur de suis re dc adjacere in essendo, quod rebus competit: atqui unam rem substate, vel adiacere alteri, nihil est aliud , quam unam rem habere aut recipere in se aliam, dc unam rem haberi vel reeipi ab alia e ergo similiter unam v eem alteri substate vel adjaeete in signifieando ,
nihil erit aliud, quam ino; fieati sgnificatum unius voeis habere . vel habeti a signitiato ait lius x is, modo jam dicto.
165쪽
14. E2pl; eatio haee pulehra apparet, ae ele. gans; eamque aliquando miseeutus a pro nune tamen mihi non plaeet. su enim eonrra illam ama umentον r potest alleuius v eis larmale signis. eatum signifieari haberi a signifieato recto alte. rius voeis; de tamen illa uox in sgnifieango isti alteri non adjiei; ergo unam vorem in orationis contetitu alteri adiici , non est idem , quod eius formale sgnifieatum taliter signi seari. Probatur anIeterina r quia in his orationibus i gomo es ames, Petrus est rima, equar est brutum , era. aliisque similibus , praedieato substantiso eon. santibus , vox an mal non adjieitur voei homo rdae generaliter nullum istorum praedieatorum adibeitur in s gni stando suo subiecto. Atqui tamen sanifieatum sotmale voeis an mal, selliere ani. malitas . fgnifieatur ibi haberi a signis eato re.cto v eis lamor uti eurum est . Sensus enim istius praedieatioris est hier homo est suppositum ha, bens animalitatem . Ergo potest alleuius voeis fgnifieatum larmale signifieati habeti a signifi. eato recto alterius voeis; de tamen illa vox in s. gnifieando non agitet huie. Mastis vix indura pνaMIune: nam uou substantiva nulli alteri Woei
potest aditeir eum va ahrit allas , sit different Iaeonstitutiva, &distinctiva voeis adiectivae a sub santi .ar saltem si de adiectione proptu dicta loquamur; seut hie laquimur, ae loqui de M.
mus. Alioquin enim extendendo nomen adis.ctionis, posset omne praedi eatum diei adjiei suo subjector sed , uri dixi, haee extensio hie fieri nequit . Atqui, ali clarum est , vox animal est vox substantiva; ergo in ista praelata proposito.
ne non adii eἰtur voci homo. I s. Resp. ergo eum Des utreia , loco eis Io unam vocem in Orationis eontextu per se stare,
alteri substate, aut alteri adjiei, nihil esse aliud , iquam unam volem posse vel pon posse seips sine ladmini lo altet ius v Is perseere sensum, sive iredgere persectam signifieationem di ita ut vo k lnon potens s ne alia persectἡ signifieare, dieatu ta4jiei alteri; vox seri sine alterius admini lopotens persectἡ fgnifieare, dieatur stare per se,
& substare aliis; v. g. voees , rimo , Deus, equus, animia , albedo , araria, desceri , rasio duas .eTe sunt τ es substantivae: quia sunt v es, quae ise solis, absque - quoa aditetantur s-eon. struantur eum alia aliqua voee. persectam signi. seationem reddunt. At vero hae voeesr hamanus , inminua , episcopalis , eons Mis , albas. aliaeque smiles, sunt voces a/jectivae r quia se solis non perseiunt sensum, neque persem signifieant, adjiei seu eonstrui debent eum aliqua alia vore substantiva. Si quippe Aleas equinus , aut Amantia aut consularis . persectum sensum
non faeis; sed statim rogabetis: quid equinum λlorum . ephippium , vel eaput P Quid huma. num p Actio, natura , vel eorpus λ Quid eon. sulare λ Fastis, domus, vel vinum ρI6. Unde praefatanim definiti otium hie est legitimus sensus: τοκ adiectiva est uou,quae se sola persecte sgnifieare non potest ; sed ut persecte s. gniseet, Opus habet adminieulo alleuius alterius v is, i aditetatur,& quaeum eonstruatur. vox velo substantiva est illa , quae se sola sine alterius adminieulo petfecte sgnifieare potest. Ratio ba.
Jus es: quia oportet philosophat; de substatit ἱ-vo de adjectiso in signifieando, seut philoso. phamur de adiectivo de substantivo in essendo ratqui res adjaeens est tua, quae se sola sate non potest : sia requirit sulei mentum, ae sustentaeulum altet; us: res vero su bstans es, quae se se. la sne alterius admini lo stare potest . Ergo si militer . oes adjectiva, seu ad lectivum in signifieando debet esse vox, quae ad persem fgnis.
eandum requirit adminiculum alterius vocis vox
vero substantiva, seu substantivum in sgnificando debet esse vox potens persecte signifieate se sola. 17. of cles: iuxta hune philosophandi m
dum vox adiectiva planἡ e ine id et , nulloque modo differet a voee syneategorematica r conis. quens absurdum est , ae eonita dicta ἀίρ. praeced. Ergo di id unge sequitur. Pros ris sequelama Iastis o quia secundum iam dicta, vox adiectiva est vox non potens fgnifieare se sola : atqui etiam vox synea tegoremati ea est vox non potens sisni-seare se sola r ωι victum es δίρ. maereae Ergo vox syneategore mattea , de vox adjectiva plane eo in .eident . mo. nu se Mammat. Nam in mea sen. tentia vox syneategorematica est vox non potens se sola esse praedieatum pro postionis: atqui quam. plurimae uores adjectivae possunt se solis esse pr. dicatum propositionis: vis es manifestim . Ergo vox ia,ctiva non potest eoincidere eum synea. tegoremate. Sed neque mineidit in sententia eximii Magistri mei Paludant. Nam licit symeategorema , de vox adjectiva conveniant in eo. quod ad signifieandum indigeant adiumento aesulei mento alterius voeis; indigent tamen modo longe di .elso . Nam syncategorema requirit ad. minieulum alterius voeis ad fgnifieandum sm. plieiter: nam sine tali adminieulo nullatenus si .gnifieare , nullumque sacere sensum , neque pedi sectum, neque imperfectum petest. At veto vovadjectiWa requirit admini eulum alterius v is noni ad fgnifieandum simplieiter: sed Iummodo ag fghiseandum perfecte , Ee eomplete et vox quippe adiectiva se sola quidem fgnifieare, lesensum Deere potest et sed non potest faeere sensum persectum . de absolutum . Adhue ergo Iasententia Magisti Palarius mani festa est dissotentia voeis adjectivae a syneategoremate.
Hae magis e Beun in miserasae desinitIones . 8. X otiabas omnibus patiar quod dissere n. tia voeis substantivae ab adiectiva d, sumenda non sit ex rebus signifieatis r ut volum re quidam . Quidam enim v es has definiunthoe modo: Hae sub ativa es ilia , qaae rini eat ad modum per se santia. Vox MFerha es itia, qtiis Haseat ad modum a Mentis Definitiones bonae sunt, sed λ suis Aucto ibus male intellectae. Pas.sm enim intelligunt eas siet vox substantiva est. quae sgniseat sormam per se saniem. Quales
sunt v es ammaI, A ma . Deus, humanitas , denas , ere. Vos adjecti Wa est, quae sanifieat Armam asiarentem. Quales sunt voces: Fati
nate , actum, νι ita , flans , Iedus, e c. Sed,
166쪽
iasi dis , definitiones bonae sunt; sed pessi me in
tellectae . sti ad pνolor quia tam vox iubstanti v a , quam adjectiva indifferent et signifieat modo formam per se stantem: modo formam adjaeen. teme ergo pellime dieitur uox substanti .a esse illa , quae signifieat formam per se 1 antem, adjectiva vero esse illa, qua sormam adjacentem s. gnificate eum hane vel istam formam signifieate
utrique voei commune sit. Proburus ansecedens: nam omnes haec voces, homo, animal, Deus ,
talis , albas , nigeν, suns , sesens , m. sunt voces adiectivae a tiri curam es 2 ed dens . Et tamen aliquae ex illis indissereniet fgniseant lat. mam ad)acentem, aliquae formam per se stantem:
visi etiam patet. I9 Dissetentia ergo harum vocum non eκ re.
hus , sive formis signi featis; sed ex modo signi. seandi desumi dabet. Tenor enim praefatarum desinitIonum est hie : mox subsantita es, quae ad modam μν se flantis: disjecta via es , quae per modum adacearis filη eas. Sed vide ne dc hie eires . Λli. qui enim Summulistae, inter quos de ego aliquan. do sui. volunt divellam hune modum, penes quem distinguimus hasee voles, se tenere ex par. te rei prinei pallier fgniseaiae. Hoe sensu: vox labstantiva est, quae signiseat stum plinei paleri niseaium ad modum formae per se stantis; vox vero adiectiva est, quae significat suum principa.le signas ea tum per modum formae adjaeentis; v. g. vox album vox adiectiva est: quia signiscit albedinem tamquam ab alio habitam. S adjacentem suo subjecto. Λt vero vox albeda substan. tiva est i quia signi irat at Aiam non sgni Scando adiacentiam eius, ae si illam non haberet,
de ae si esset res per se stans , nullique ad taeens. 1 . feci moria A e pluoso ad vi miti ammitia .an Macer. Quia non video, quomodo voces lub. stanti vae coneteiae , praesertim aeeidentales, G.
Enifieent suum prinei pale signifieatum ad modum per se stantis. Nam hae voces subsantivae,
Rea, rensia, Episcopus, maris, cantis. ere. pro formali suo sgniscato habent, regnum, Cian.
sulatum , Episeopatum di sed quomodo haee admodum per se stantis signiseent, saepe quidem
te ditii,mente tamen nunquam bene eepi. Quiasgniseate per modum habiti, de signifieare admodum per se stantis sunt repugnantia , dc Oppo
sine atqui omnis omnino vox coneret a significat
suum formale signifieatum per modum habiti quomodo ergo aliquae illud signi seant per mo. dum pet se stantis λ mιη, par v δέρ. se oti . Naθον πινὸ malistis: quia habeti ab aliquo, de haberi a nullo sunt repugnantia: atqui per se sate est haberi a nullo i illa enim, quae ab ali.
quo habentur, praesertim si habeantur tamquam forma , subjecto, aut natura a supposito, non
dicuntur per se sata; sed ab alio dependere, Q. sentari, ae suteiti: alteri ineum te ae inniti: uti patet in humanitate Chrisi a verbo lappos.lata , de in albedine a pariete subiectata. Ergo s-gniseare rem aliquam ad modum per se stantis, dc fgnifieare illam ad modum habiti: ad mo.
dam, inquam, quo forma 1 stbjecto, vel na.
tuta habetur a supposito , sunt etiam repugnantia: atqui multae voces eo nereiae substantivae si .gniscant suum formale significatum tamquam
sormam habitam a labiecto, vel supposito : ur tib ι disp. sequenti. Quomodo ergo illa voces signifieant suum sotmale significatum admodum formae per se stantis ta I. Unde discaIιatam res dio, ae duo: dimistentiam harum vocum a sese mutuo neque ex fotismis principaliter sgnificatis, neque ex modo, quo
formae ab illis fgnifieantur; sed ex modo, quoipiam et v es significare possunt, este desumen. dam . Hous ergo definitionis : voci subsanrrea
es euis filo fiat ad medam pre se santis , sensus legitimus est bie r voti substantiva est illa, quae in signifieando habet modum entis per se santis, sive quae in signis eando imitatur entia per se santia. Nam seut entia per se stantia , ad hoc
ut existant, non requirunt adminiculum alterius
entis, eui incumbant. de innitantur; se etiam vores substanti sae, ad hoe ut significent, sen-ssimque perficiant. ae pet sectam signifieationem expleant, non opus habent laeeutia alietius . o. eis. Similitet hujus definitionis e vox ari/ctivae' vix significans per modum alaeens s , sensus legitimus est hier vox adjectiva est illa, quae insani fieando habet modum entis adjaeentis, si se quae in seniseando imitatur entia adiarentia. Nam se ut entia adiacentia existere nequeunt sine
alio, cui ineumbant, dc quo suseiantur: se etiam voces adiectivae signifieare perfecte, ae sedi. lam edi plete non pollant sine adminiculo alterius uoeis substantivae.aa. Obj etis canινa saec mala : vox tarpe, vox reminens, aridae, aliaeque similes sunt voees adiectivae : atqui illae voces persecte significant per se, nulli alteri voci adjecta: ergo male defini.
tur vox adiectiva. de substant tua modo jam ex. plicato : nam des nitici voeis substanti .ae a nobis data totaliter quadrat voeibus istis adjectivis PM-batur m Mor quia in his orationibus: Ab autia
ad caminealem parum interavedinia est. Et voca. Ut in dam terram: senes I. Turpe Iaceas mulare
motio madefacta με . Ubi istae praefata votas lenium perfieiunt, nulli tamen alteri voei adii. eiuntur . Κάρ. illas praefatas vocis, aliasque iblis smiles ex sta primaeva, 4 originalia institutione esse quidem adjectivas: attamen io istatum orationum contextu esse sebstantivas , vel potius labstantivatas. Nam v es adjectivas iubstant, vati, dea laa originalia signifestione transpor tati ad aliam, apud Grammati s neque insequens , neque inelegans ea . Pici cujus plen intellectu sona enim fore, M Ajus rea cognitia
aliud, quam sub nomine adjectivo in orationisi contextu solitarie posito subauditi substantivum, , eui de hetet adjiei: v. g. eum diei mus, is ι
167쪽
koivae, fisi ,fruilabo mum , aequi. ibi substanti. vamur : quia sub illis subaudiunt ut vores illae substantisae . quibus deberent ad,iei, s. equi. hustum deberent eonstrui. Sensus enim istatum orationum est hie a jusi homines in perpetuum vivent. Frigidissum pars hominis in cerebrum. Observantillimus istis, vel acti uis aequae . Haec autem adiectivarum voeum substant;vatio si duobus praesertim mo/is . Prim/ r subintelligendo
aliquod nomen substantivum partieulare , eer. eum . ae determinatum . Ut eum diei mus i Iu. si in peepetuum livens, subintelligendo nomen peeitieum substanti sum εα ι es : Λ ut eum di.
cimus: ego preiudi omnes meos molares, subintei. igendo rimes. Sic etiam dicimus: auum avi. album praetoris . dem sum . mutuum , praearium , oe. Subintelligendo nomen substantivum contra.
Etia. s eundo: fit haee suhstanti maiici s ct hie moedus frequentissimus est subia elligendo nomen substantivum generale em vel res. Ut eum diei. mus: ινιsν lupus sabutis. Tarpe I cras muter , ere. sensus enim est r est tristis res, est turpis
mobile profis , tacitum subsit, saletus: quod s. n μυι ι etiam, neuτνι generis fit. Id est Si no-imen adiectivum in contextu Otationis ponatur se solo, ob subauditum nomen aliquod substan. ii tum 2rtitur genus is ius substantivi; si veloponat ut se solo, nullo substantivo sub ntellecto, Aebet poni in genete neutro . Ergo adjectivum
in orationis eo ni extu aliquando ponitur substan-itiv/, se substant iratur, nullo substant imo subintellector ergo adtestiuum substantivari non esssub ἱllo intelligi subsanti sum,eui deberet adppi Resp. De pauterium se uius est issa tegula aliosque
Grammaticos nequaquam νelle . nomen adjecti
vum aliquando poni in oratione subsanti vatum nullo substantivo subaudito. Si erim Me meli. t. sibi eontradieentia vellent. Volunt ergo subinio Iligi semper aliquod substantivum : ast quandoque hoc nomen esse aliquod ei fieum ,
se particulare ἰ quandoque vero esse nomen substantivum vagum. ac generalissimum os, vel ras:
uii iam dixi. Et sie elata est praefata regula Sensus enim ejus est hie: si nomen adiectivum in oratione substans ivet ut subintellacto aliquo substantivo spe ei feci ae determin to , tune a Aiectivum
illu/ poni ae eonstrui debet in genere istius su santi vi subintillecti . v.g. Me nomina adiectiva
in I sis, & eam aens, quando in oratione suta santi vantur, primum poni debet in genere m.
alitior quia subintelligitur substantivum deter. minatum dos vel Iapis . Posterius veto eoostiui debet in genere scemininor quia subintelligitur nomen terra. At Wetci s adiectivum substanti. uelut non subIntellecto aliquo substantivo deier. minato ; sed solummod4 subintellecto substanti. vo τago, ae generalissimo ana vel res, tune adie. μὲνum illud eonstrui debet In genere neutro . v go sub adjectivo substanti .ato semper subia.tεlligitur nomen aliquod subsant uum a sed aliquando Aeterminatum , aliquando uagum. et s. Obscies se nM : si toties nomen adjecti.
vum substanti vetur, quoties uti substantivum M
nerale res vel res, subintelligituri ergo nomen jectivum toties subsantIvatur, quoties praedi- ea turr consequens hoc absurdum est: ergo di id
unde sequitur. Pavet minare quia secundum om nes Grammat Icos , ae etiam Logicos nomina
adjectiva praedirantur QM adjective. adeoque non toties substantivantur, quoties praedicantur. NA J- vπὸ probaline quia quando nomen adjecti. sum praedieatur, semper illi sublatet Iigitur nomen eas vel νυ rergo si nomen adjectivum toties substantivatur, quoties illi nomen eas vel res, subintelligitur , toties substantivatur , quoties
praedicatur. Protarus aurecedens r in his praedira tionibus o homo es albus, baria ea Milanatis, fiamses νι ius, ere. Pi dieata ista adjectiva praedaran. t ut adjective: atqui sub illis intelligitur nomensus vel res. Faesunt enim hune sensum 1 homo
est res habens albeginem, homo est ens habenstationalitatem, i te. Ergo sub predi ealo adjecti. so, etiam dum adjectiuὸ praedieatur. semper
subintellἰgitur nomen e . vel res. 26. Resp. negando seq. mal. ad maritonem nus
duor es e plan falsum , quod hae propositiones: timo es albas , homo es raris os, aliaeque stinales , reddant hune sensum e homo es ens vel res habens albedinem , vel rationalitatem . suod probo : quia si haee propositio bomo es iubas , redderet hune sensum 1 homo est ers habens albedi. nem; etiam haec proposticia aLquia ens es bum , nee rei hune sensum r aliquod ens est ens
habens athedinem. Item haee proposito, homo est avi, faceret hune sensum: homo es em labensearuarem . A qui hi sensus plan8 absurdi, & nugatorii sunt: ut quivis Grammatieus statim iudieahit . Ergo etiam absurdum est, unde i3 Ω-quitur. Hab ιών sequeti mastoria: quia in praedi
eationibus eonstantibus eodem praedicito, e
dem modo aecepto. illud idem piadieatum faeie ubique eundem sensum , 3e supponit pro eodem ratqui hae dum praedieationes e Lina es ausa; di
δε M. ι es Abam, constant praesteato e dem, eodem modo aerepto: uti patet. Praedicatum
enim utrobique aeripitur disuncti τὰ . Ergo illud praedieatum utrobique saeit eundem stolam ergati in ptima praedieatione saeiat hune sensum e hommo est ens habens albedinem; in seeunda iselathune ς aliquod ens est ena habens albedinem
LI. Praefata ergo praedieationes faeiunt hune
sensum: homo est haheos albedinem ,ra habens
rationalitatem e non subintellecto nomine os aut res . suod ostenda Ae adlae ius Ua: quia pr. dieata adsec iva aliter sgnifieant, aliumqu8 senissum faciunt, dum praedieantur substanti τὸ: sive
dum in praediratione substantivant ut . Atqui dum praedaeantur substanti ηρ, eandem fgnifiea. tionem habent, idemque plan8 fgnifieant , aesgniseant, dum praedieantur didicti τὸ; nis quodium illis subaudiatur nomen substantivum, eas vel res . Ergo istud nomen Iliis subauditi ne quit , dum praedirantur adiεctiuἡ . Μ 3. sciara , . evidos : Si enim utrobique ean dem signiscationem , eundemque sensum s cerent, quare pcitius ibi, quam hie substanti. τὸ Faedicatent ut i res, vera probasa, a quia ιδ
168쪽
praedieantur adjecti./ ; in his veto, Asma est isti. quod Ibam , Aoma es quid eυννens , es quia ratis. lnale , praedi eant ut substantiis . Atqui in isti, lmedieationibus ista piaedieata in nullo diversam tignificationem, aut diversum sensum ne iunt; nisi quia illis, dum praedieantur substanti se,
subaudiatur nomen eas vel res, non subauditum
dum praedieantur adjellive . Nam ego saltem in istis praedieatis aliam differentiam videre non va. leo : fgnifieatum quippe eorum formale utrobi. que est idem : ageoque eorum disserentia ex eo de sumi non potest. Desumi ergo debet ex eo, quod illis substanti vatis pro signa fieato recte sub audiatur nomen em vel νes, non subau/itum is Iis, dum adjectis a manent. Et se habetur in. tentum . Fateor tamen, quod has adiectivas praedirationes , fima est auas , ess s, os rari am, oee. saepe in praxi scholastica expona. mus hoe modo i homo es ens habens albedinem, as res habens stationem, dce. Sed eum ita expo. nimus, param praeelsi st mus: propriam praedi. eati sgniseationem, ae suppositionem parum trituramus. Unge dum piaeelseaeaeeuratὸ loqui volumus, loqui debemus, uti iam diis i. 28. Dictum iam est; nomina adjectiva agis. El; ile strepta posse esse propositionum praegieata.
Iudas rega aetasiona petrar an nomina adjectiva
adjecti vh sumpta etiam esse possint proposito. num subjecta Resp cum σναενM Ariminens, Aeaspra citara , negat t/, ε duar quod nomina adjectiva toties substanti ventur, quoties in praedieatione subiieiuntur . Ειν- Ur quia nomen adiecti Wum toties in orationis eontes tu substantivatur, quoties nulli alteri nomini adjieitur, aut incumbit: atqui toties nomen a/jecti. uum nulli alteri nomini adjieitur, quoties in praegi eatione sublieitur: praedieationis enim R.
biectum nulli alteri voei potest adjiei . Potest quidem praedieatum adii ei subjecto, se ectum
tamen nullatenus potest aditet preditato. Ergo toties nomen agiectivum substantivatur, quoties in praedieatione sublieitur e Pater mIn- : quia
unam sciem in orationis eontextu alteri adjiei, est unam uoeem se e alia ton posse perseere ae
explete sensum: atqui quo ag expletionem sensus, quidem quan/oque predicatum a subjecto . nunquam tamen subjectum depenget a plagi ea. to : si pre indurauem Divi patere mirati. Ergo litet quandoque possit praedicatum subjecto et
nunquam tamen potest labjectum adjiei praedi.
a . cIrea quos et ism Me ad rere 1 quod seut
nomina adiectiva quandoque substantivantur; Ita etiam E eontra nomina subsant tua quan/oque agiecti ventur. Proboruνi quia nomen a die.ctivum est nomen impotens se solo perfieere Serplere sensum t ergo tune nomina substantiva adjectivantur , quando ita stimantur , ut non possint re/dete persectum senssim : atqui nomi. ea a/ject .a quandoque ita sumuntur i ergo quandoque agi sivantur . Probal. i s sum. pium Indomo, e t vetb. n. in ἱllo Terentii in
Eunucho z Iusu etiam insuper ρι- , t quam Iadseritis est , Huius remm amnem misera dia scidia. Ibi nomen substantivum S ab stactum scelus ponit ut in signi statione adjectivi & eon. creti nominisseeosus. Similesque loquendi foris malae passim in Terentio sunt obviat. Ita quoque sanctus P. meus Augustinus tis.1 d. Civis. eap. hy dieit e a intellui pares , quana minati radinem monitiis babere poetiHIι turbidus confictas inmoram; quaari tantam balan Iad .c arum velut examinata cognitio . Dicit moνια pro maritiorum : adeoque vocem abstractam aesubstantivam mensum adiectivat . ae concretiis rat. Et e p. I9. dieit, Semitia libertate doninem.
Dieit semula pro sotas: adeoque voeem Iovi.
rsa abstractam eum quadam elegantia eonereti. xat. De quo vi/e Doctissimum. de nunquam
satis laudan/um Commentatium Eximii Μagistri nosti Leonaida Coquaei, V. servitia. possent hie adhue quaedam alia dilauti, di senssione non indigna. Qualia sunt: quid proprie sit illa
hstantia , qua una vox in oratione substat al.
teri An si idem. qnod tegimen λ An si spe etes ieeeptionis λ dee. Sed haee omnia, ne longus sm, hie Omitto.
Ma dam notatu digna. μtinam est: quod inter duas voees habentes plane idem signifieatum sot male , immo de inter umes habentes idem signifieatum tam formale , quam materi te . una possit esse substantiva; altera vero esse
semper idem formale signifieatum scilieet M talitatem , humanitatem , animalitatem, dge Earum tamen prima est substant;va; altera est adjecti,a. Haba M ariam se a pins : uerti gr.
serim 1 est adiectiva ; seeunda est suboanti varAtqui istae voees s dummodo tamen ista partiei. pia no a in vi, &sgnifieatione partieipit; sed in signi seatione nominis partiei palis suis r daqua distinctione diram aliquia disp. seq. tam da imali, quam de materiali, idem planἡ fgni.
fieant. Ergo inter duas mera, igem plane Ggnificatum , tam formale , quam materiale. habentes, una substantiva, altera adjecti τa erapotest . Cassias rata a priori es: quia . vii supra diab. g. aex , harum uocum distinctio de speei Geatio non ev rebus signiseatis; sed ex modo si. gnifieandi desumi debet. Nanae malai r quia vos amo is de formali signifieat vel amorem, vel potius propendeatiam quamdam habitualem: quam etiam δe Atmali fgnis eat nomen partietisi piale aman Item vox amaris de materiali signuseat omnem illam rem , de qua potest praedi ea-ri atqui omnem illam etiam is niseat hoe pat-tieipiale amanar nullum quippe assignaveris subajectum, de quo veia assirmatur amator, de quci
169쪽
Costota Quae D. Ex PRAE C. DEDUC.
non possit similiter vere amrmari amans. Ergo
his auo nomina eo nereia amaris N amana, ac
idem est jugietum de omnibus aliis supra postis, habent idem plan/sgnificatum, tam materiale
quam formale. 3I secund3 deducituν r voees substant;vas quandoque piaedieari essentialiter , quandoque etiam aee identaliter: adeoque esse quandoque essentiales , quandoque aee identales voces. Itiad saepe essent aliter praeditaniυν, nulli potes esse M. hium : nam omnes hae voees substantivae, homo, animal, Murtim , equus , corpus , substantia, eremanifestὸ praedieantur essentialiter. God quam
quia hae voces, Deus & homo, sunt vovis substan. tivae r atqui hae voees de sese mutuo praedieanturaee identaliter: hae namque praedi eationes, Deus es homo , homo es Detis, sunt praedi eationes aecidentales: eum neque Deus de essentia homi. nis, neque homo sit de essentia Dei. Ergo no. mitia substantiva praeflieari etiam possunt acet.
dentaliter . similiter hae vocis, νedemptor, crea tor , praedestinator , Iasernator, pictor, ' fessor , euntον , detractαν , earumniator, oe. sunt
voees substantivae: di tamen de multis subiectis praedieati postia ni aeeigent alitet. Et rotio a Dio. νι est quia praedieati essentialiter habet se ad voees substanti vas; seut praedi eari aeeidentali,
tet habet se ad voees adiectivas: atqui voees adsectivae non semper accidentaliter; sed quandoque aceidentaliter, quandoque praedieantur essent;aliter: uti clarum est. Ergo simi liter vocessibilant tuae non semper essentia liter; sed quandoque ementialiter, quandoque etiam praedior ironunt aeeidentaliter. De quo plura vitias . gr. Terri/ d diacitur : voces substanti vas dc adiectivas indissetentet este quandoque substan. tiales , quandoque aeeides tales . Ae proinde halae voees se habere seut excedentia Atexeesti . Probotur: quia hae voces substantivae, somo , bνutum , equus , aηimal, lapis, plania, era. sunt substantiales: eum eatum formales gniseatum
st substantia. Hae vero substantivae voces, cen ror, equitator , creatre , calumniator, detractis , ere. sunt aecidentalest eum earum formale sgni.
se itum si aeeidens. Idem si xiliter patet de vo. eibus adjectivis: nam hae voces. albus, nuer , duleii , stans , sedeas, edici sunt ad)ectivae, aes mul aee identales: hae vero, rationale, sensDTitim, eo areum. ν bile, e. sunt adiectivae &simul substantiales: eum earum prinei pale sgni-seaium sit substantia. 3s. MuMιὸ deducitar : quod omnIs omnino vox abstracta si substantiva , de nulla si adiecti.
va: item quod omne omnino verbum sit vox
adiectiva. Primam pater: quia vox subitanti .a est illa, quae se sola sine agminieulo alterius potest perfieete sensum e atqui omnis omnind vox abstracta id potest: uti quiv Is per singularum in. ductionem facile colliget. Ergo omnis omnino voet abstram est substantiva. Putet etiam secum Amr quia vox adiectiva est vox, quae ιὰ ne alia voce vel expressa. vel subaudita squod addo obvoees agjectivas substantivatas non potest reddere sensum. Atqui nullum verbum potest se solo reddete sensum, nisi aliquod nomen vel ex. '
primatur , vel subaudiatur. Ergo omne verbum est vox adjectiva. Seio quidem inter verba qua, dam adiectiva, quaedam substantiva voeari: sed hoe non obest meo dictor verba enim quaedam v eantur substantiva , non quia voces substant, vae sint; sed ob rationem longe aliam: quam assignabo insta agens de verbo.
I. - N hisce voe; bus, praesertim ineonereta, latet tota emphasis de subtilitas non sciis
tum philosophiea , sed cujustumque
etiam alterius seientiae . Hujus sanistra. tionem ae praedi eandi modum si persectὰ pen itaveris. in omni materia subtilisti aeutus eri se si vero ignoraveris, aut solummodo superficie tenus cognoveris; ubique tenebras, Atque spinas & tribulos reperies . In modo loquendi ei rea Mysterium Sanctissimae Trinitatis, ae Divina
inearnationis ; ubi de idiomatum eommuniea. tione agitur, ae Heptaediratorum essent talium. dc notionalium mutua praedieatione, turpissicia errabis, ae inepties. Re praeterea , ad me quod attinet, totum meum Anti porphyrium in voee eone reta stando: tibique promitto, si voeis ton. ereiae sgniseationem ae praedicationem recte intellexeris, ambobus pedibus ae manibus in An.
ti, porphγrii mei sententias lubentissimus ibis.
abstracta est vox signifieans solam formam sine subjecto ; ver b. gr. voces, albus , Deus , homo , animai , seri ιιdam , ratιonale, risistis. aliaeque smiles, sunt voces eo ne retae r quia s-gniti eant formam albedinis , deitatis , humanitatis , animalitatis, rationalitatis, sens bilitatis , die. smul fgnifieando subie tum , sup positum , vel personam , in quibus Armae istae subiectantur vel suppositantur . Album quippe idem est, quod subjectum, seu eorpus habens albedinem: homo iHem, quod persona habens
humanitatem: Deus idem, quod subsistens habens deitatem: animal idem, quod suppositum habens animalitatem : rationale de sensitivum idem, quod res habens rationalitatem, ' sen-sbilitatem , dee. At vero voces albedo, suma.
ees abstractae sunt: quia fgniseant solam so mam . non sgniseando eius subiectum , vel suppositum, a quo habetur.
ερο ordinarie se definire soleor vox eo nereia est vox fgnisaeans unum per modum habiti et alterum per modum habentis . Vox abstracta veto est vox signi stans solam formam habἰ-
tam . Nam v es , actum , Deus , --at,
saliaequὸ similes, idem planὸ fgnifieant, quod subj i
170쪽
subjedium habens albeginem, habens deitatem ,
habens animalia alem. Et generaliter omnis Om. vino vox coneteta, sue substantialis, sue a
cidentalis . sive substantiva . sva adjectiua , semper signifieat Auci a unum tamquam habitum ab alio; alterum tamquam habens aliud. Et hine in voee eonereta orta est distinctiosgnifieati in formale di materiale: item in re.ctum & obliquum. Res enim per vocem con cretam fgnifieata ad modum habentis , voea tur sgnifieatum techim di materiale; illa vero, quae per modum habiti signiseatur, dieitur s.
gniseaium obliquum & sormale . Ut dixi la.
tius suprk. 4. At vero vo E abstracta non sgo;seat sol. ream habitam eum subiecto habente , neque unum per modum habiti , ct alterum per modum habentis : sed fgniseat solummodo formam habitam; vel b. gr. vox auriti non sgni,seat subjectum habens albia; nem a sed solam albedinem, non consignifieando subjectum. St. militer vos rimanuas non sgniseat personam habentem humanitatem ; sed solummodo hu .manitatem , non consgnifiean ἡo personam . Ptieisa ergo disserentia voeia abstracte a cod.eteta , sta est in hoer quod vox eoneret a sol.
mam habitam eum subjecto habente, ae sol. mam per modum habiti ; subjectum vero petra tim habentis signifieetr at ver4 vox abstracta solam formam habitam fgni Met . Distri. men ergo inter hasce voces est duplex: unum desumitur ex parte signiseati r vox eonereta quippe habet duo sit disieata, formam se ilieet eum subiecto 1 vox ueto abstracta unieum solummodo , solam stilicti sormam . Alterum Hesumitur edi parte modis gniseandi Armam, quae est utrique voei eommune seni fieatum ratio namque modo formam habitam signifieat
vox conereta; alio modo vox abstracta. Voveone tela enim signiseat illam per modum hi. biti ; ah stracta veto minime: fgniscit quidem sormam ab aliquo subjecto habitam . non ta- nen per modum habiti. s. Rario bubus est i quia significate formam per modum habiti, non est solummodo signi. seare formam, quae habet uti sed est silmsea.
re formam, quae habetur , quatenus habetur.
υ est , simul eum sui habentia , seu habitione
passiva. Atqui vox abstracta non significat ha. hitionem formas a se plinei litet signiscitae:
nam, ut per e MIentiam paret, dum aliquam
vocem abstractam audimus , quidem de forma cogitamus , illamque eoneipimus i de illius vero passiva habentia , aut in suo subiecto inexissentia plano de omnino nihil . Ergo v es abstractae quidem fgnifieant formam habitam;
non tamen per modum habiti . Praetre ex . ν entium , aritie pra minori facit raria r quia svox abstracta signifiearet formae habentiam. Jam non abstracta; sed concreta foret: Omnis quippe es sola voil eone reta signifieat forma habent Iam . Consequens absurdum est et ergo ct antecedens. Fνolara. sequela maioris r quia vox eonereta est voti signifieans formam eum
sibiecto i atqui omnis vox fgniseans formae passivam habentiam , fgniseat formam cum
mat habentiam , iam foret vox conereta. H..
batuν minor e quia sormae passiva a subjecto ha. bentia est formae eum suo subjecto unici, conjunelio , Ac eoneret Io: atqui signiscati non potest formae eum subiecto unici , nisi eonsgni. seelut ipsum subjectum , cui forma unitur rergo similitet signifieati non potest formae passi .a a subjecto habentia , nisi seniseetur, veIeonsignificetur ipsum subiectum, a quo forma
habet ut i ergo omnis vox fgniseans forma
habentiam . etiam eonsignifieat sermae subi ctum a adeoque signifieat formam eum subjecto. Certum ergo st, a voce abstracta quidem signifieati formam habitam ; non tamen per modum habiti.ε. Ex qua patit a quid in des nitione voeIseoneretae intelligi debeat nomine fremae, quia nomine stibem. Dico enim , nomine semis distibista non debere intelligi solam formam in .sormantem, aut inhaerentem eum suo subiecto insormationis, aut inhaelionis; sed intelligi dε. t sorma eum subjecto suae piadieationis: ita ut dεfinitionis hie sit legitimus sensus r vox eo nereia est illa, qum fgnifieit formam fmuleon sanistrango subjectum , de quo praedicatur . vel piadieari potest . Quae duae signifieatioressismis de subsecti non sunt eaedem , neque in
ter se eonvertuntur; sed sunt plane disparatae suntque respectu sui mutuo magis ae minus comis munes . Nam omnis forma de subiectum Inso, mat Ionis est quidem forma dc subjectum ma di
res diu subjecti, de quo praedieatur, habet se modo sevi forma ad subiectum in imationis emodo si eut forma ad subjectum adhaesonis imhaesonis, aut suppostationis: modo sevi vestis ad vestitum a modo sicut loeus ad loeatum . modo seut actus ad oblectum e modo sicut sub
tectum ad formam informantem. adhaerentem , inhaerentem, uel suppostatam: modo. sevi vestitum ad vestem. Loeatum ad loeum, Ece. Si.
ti exempla indueere volenti facilὰ set obvium . Ergo forma de subjectum praedicationis nullateis nus eo niandi, aut eonverti possunt eum forma , de subjecto informationis. . Ac serio Mjus mei dicti est elarar quia ἰtet definitione voeis coneretae nomine formae & λωbjecti intelligitur omne hab tum de omne habditi frui disi Bum 3. Uel potius intelligitur tes figoifieata per modum habiti, de res senisseata me modum habentis: atqui hae res inter se quia mcomparantur semper tamquam sorma de sabie.ctum plataleationis; non semper ramen sese habent tamquam forma de subie Elum informat;
nis : sed habent se modo hoe, modo isto mo Aci euti statim dieebam. Ergo in hae desnitione. nomine formi Je subiecti intelligi debet non sorma de subjectum informationis; sed forma cum subjecto pi ieationis. Et sane si in des nitio me nomineformae de stibisai intelligeremus formam
eum subjecto informationis, quam plurimae vinisces verὸ coneretae, direndae solent non esse conia