장음표시 사용
211쪽
uale nulla tema s sunt convertibiles . Probaruis mι4 snom. Quia datur aliquod rationale, quod non est homor ergo salsum est dicere, quod omne rationale si homo. Pνabatur amee edens: Quia humanitas est veia rationalis ἐμ humanitas tamen lnon est homo i usi duam ι ν . Ergo dat ut aliquod rationale , quod non est homo . Eodem. que modo philosophandum est de istis aliis uo. eibus. 28. Ex qua paret: Quod ad vocum eonverti. bilitatem hon susseiat sola eonvertibilitas signifi. eati formalis. Sive quod non omnes illae voees sunt convertibiles , quae habent fgnifieata forma. lia eonvetii bilia: sed voces eonvertibiles debent converti tam quoad fgni ieata sua materialia, quam etiam quoad sol malia. Nam vox homo de Oil rati ala habent fgnifieata formalia eonvet. tibilia , ut patet intuenti; non sunt tamen vo. res eonvertibiles : quia non habent signifieata materialia eonvertibilia . Signi seatum quippe materiale voeis rima est solum humanitatis suppositum; ligniscarum vero materiale voeis ν isonati est omne habens humanitatem r quae in. ter se non eonvertuntur, sed sunt magis Zc minus communia. Ut planum est eonsderanti. 29. Ea hoe etiam patet ratio, eur Gabriel in s. as;eubi dieat hane definitionem hominis ,
lamo es compositum ex an a raria h*corpore , non valere: utpote quae eum suo definito non steonvertibilis; sed illo latius pateat. Lieet enim
omnis homo si quid ex eorpore de anima Ompo. stum . non tamen omne tale eompositum est ho. mo 1 ergo ista definitio eum homine non eonver. titur. Paret antecedem a Quia humanitas est quid ex eorpore & anima rationali compostum: atqui humanitas non est homo: ergo non Omne e m. postum ex anima de corpore est homo . Patet mi nis Quia homo est suppositum humanitatis ratqui humanitas tantum est humanitas, non ve. rd humanitatis suppositum: ergo humanitas non est homo. go. Voces repugnantes ab antiquis Philosophia voeabantur tetmini disparati: ut patet ex Gabriele in I. dis. T qu. umea,aνι. g. Lb. q. Sunt vero voras repugnantes , quae de sese mutuo universa. litet negantur; sive quae, naturaliter loquendo, non possunt de sese mutuo amrmarie sue quae, naturaliter loquengo . non possunt amimati de
eodem singulati subiecto. Tales sunt homo flebrusam, HAM dc ustram , homo dc Deus, dce Re . enim diei mus s sistendo tamen in nudis natu me viribus ) Niatas homo es Musum. Ntillum bra. tum est iam. . Nullum aAum es nigνam . Nullum niarum est album, oee. Item sistendo in naturae viti.
hus nullum est sngulate subiectum, de quo simulam emiti possint homo di brutum, album & nigrum , dce. Di eo , fidendo inrea naturae vires rQuia si vires Gratia de Divinat Omnipotentiae at tendas , voees repugnantes possunt amemati geeodem sngulari subjecto, poteriique nisi fieati haee propositio, nullum bratum es homo, nulla Iama es bjoram. Et seut modo diei mus, Deas os bomo, de isti ais iama est Deus ; se etiam M. terimus dieme. ABqais homo es ιν tum, o l . quod beatum o hamo . De quo alias. gr. Dues: album de nigram sunt voces repugnantes: atqui hae possunt ammati de velifieati de eodem sngulari subjecto r ergo male dieu.
tur voees repugnantes non posse veriseari de eo.
dem stipulati subiecto. Probatis misis r Quia ponat ut aliquod corpus, aliquis v. g. paries me dia ex parte niger , media ex parte albus, de illi, pariete vetὸ direretur, quod si albus, quodquest etiam niger i atqu i isse paries est aliquod idem sngulate subjectum t ergo assam de nurem smul veri fieati possunt de eodem sngulari subjecto. Resp. dissutiendo minorem r Istae voees possune veliseati de eodem sngulari subjecto ratione eiusdem suae partis r se nego. Ratione diversa. rum partium : se transeat. Quo posto tota ruiteonsequentia: Nos enim , cum dieimux voces repugnantes non possie de eodem veri soli, imtelligimus de eodem seeun/hm eandem pariem, eodem tempore , eodem loco , eodem respectu, δα. 32. Dixi , voces repugnores non posse sis.Iterificari de eadem subj Ea finalari: Quia bene possunt veri se ali smul de eodem subjecto uni versali. Rect/ enim di vel/ diei mus e As a.d imal es A mo , de aliquod animal est ινasum ali ιι soma est albas , de utiquis homo es me, rFlander enim est albus, de . hiops est niger . Ratis hastas es r Quia subiectum uni mersi e est enim omnia sua infelicita simul sumpta . Atqui termini repugnantes, lieri non possint veliseati de uno sngulari ; veliseati tamen possunt iam ultis subsectis singulatibus : unus n; mirum de uno, & alter de altero. Ergo etiam veri fieati possunt de eodem subiεcto universali. Sed de hae matella alibi magis ex professo. 33. voces excedentes & exeessae 1 Gint;ele, aliisque Antiquis voeabantur tetmini impertinentes. Sunt vero vores exeedentes Ac eueessae, quae
de sese mutuo possunt particulariter amrmari, i parti lariterque negari. Quales sunt ouam Aci Alra, b viam di h fidam. Si e vores exeeden int tes de exeessa sunt illae , quae in multitudine s.s gnifiea totum sese mutuo superant, dc sese m u. t tuo superant ut 1 Rem enim die imus. AIquod
Musum os hstium , di aliquod bratum ma es hi eum, dc E contra . Adeoque vox visivam in multitudine signifieatorum superat vocem Mat uni aliqua enim signaneantur per vocem v suum , quae non signifieantur per vocem brutum . Item superatur 1 voee brutum : quia aliqua significantur per vocem brutum, quae non sgnifieanturpet vocem visuam . Sunt ergo evredentes de ex.eessae. 34. Et hine , ut aliquae voees snt excidentes di exeinae, non requit Itur, ut eaeedant di excedant ut a sese mutuo quoad fgnifieata sua formalia; seg solummogo quoad signifieata recta Et materialiar quoad signifieata vero sua formalia
possunt eme vel repugnantes, vel etiam eonver. tibiles; v. g. album Ac diare sunt vores eveessen. tes Ec exeessae, non quidem In signifieato forma.
li, sed in solo materi alii in sotmali quippe Ggnifieato repugnant. Ergo ad hoe ut aliquae v ces excedentes & exeessae sint, debent exe ere& exeegi in solo signifieato materiali. Praham νante Ed ns: Quia fignifieata formalia voeum
212쪽
hego de duleiaci sunt duo repugnantia r eum de sese mutuo universaliter negari possint . Ergo voeea albam ct Alde quoad signifieatum sormale suum se mutuo non exeedunt: sed sibi mutuo
repugnant. s. Voces magἰs Ac minus e mmunes sunt duae voces, quarum una assirmatur universaliter de alia, non tamen ἡ eontra. vox, quae de alia universaliter assirmari potest , voeatur magis communis ἱ illa vero , quae de alia universaliter mimari non potest, voeatur minus communἰs; v g. bama est vox minus communis, ammia est vox magis eommunis r quia recte diei mus , ama ah a es an H; non tamen ἡ eontra , εmne an .mal es somo. Unde etiam ν es, uisnt minus de magis eommunes , non debent esse tales quoad fgnificitum formale ; sed quoad solum ma teriale ; voem quippe homo I rationale, animal dxsnsidium, ere. sunt magis di minus rem munes; quoad signi fieata tamen sua formalia sunt convertibiles: ut saei lὸ patebit eonsideranti.
De signorum acceptione, seu fpposivione
in communi. Explieita essentia di signifieaticiae v Is Rgni stativae , aggredior alias quasdam eius qualitates , seu proprietates : quae sunt suppositio, appellatio, ampliatio, distractio. Ege. Tractatus hie non solum utilises mui; sed Philosopho, Theologo . ae etiam Turis perito plaM est Meessarius. Summulistae hie passim agunt de suppositione solarum vocum: suppostici tamen non in sola voee; sed in quovis signo loeum habet. Unde hane disputatio. Nem aliis praeambulam instituo de suppositione signi in genere.
I. T T De nomen sus His plures&diversas L A signifieai iones habet. Signifieatio ejus prima & originalia uidetur esse illa , qua signifieant unius rei sub alia positionem, sive alieulus rei collabentis suffultionem per alleuius fulcri positionem sub ill . In hae signifieatione loqui tui Poeta ingeniosus in Epis. De aat r
Meundo suppanere aliquando signifieat idem , quod praerequirere . Ita dicimus: omnis emctus supponit . id est , praerequirit suam ea ustam . Tertio sanauera quandoque idem fgnifieat,quod
delegare, seu vieatium ponere. Aliasque varias habet signifieationes huie nostro proposito parum deservientes. Est tamen adhue una signis. ratio nobis non ineongrua r qua suppo eva signifieat idem, quod unum In loeum Ac vicem alte. rius ponere. Ita obstet tires dicuntur supponere infantem , talisque insans voratur supposititius equia videliere, eum non sit insans proprius, estia loeum de vieem insantis pioprii staudulenter
positus . Hae , inquam , fgnifieatio nosmhuie proposito non est ineongrua: quia voces, aliaque signa supponi idem est , quod illa in lo. eum alterius, sui stillem signitaeati, poni. 1. Ei liae patri: Quod a quibusdam Summulistis voees inepte dieantur in orationis eontextu supponere pro suo significato: voees enim non
possunt diei supponere; sed in passivo dieuntur
supponi. Loquens ergo vorem in oratione su p.
ponit , de vox lupponitur . similiter hedera xv inopola supponitur, de Winopola illam in suis fotibus supponit . Suppositici ergo non acti vh, sed passi VE praedieari debet de signis . sti .erstar ne hie : Quidnam si s gni suppositio seu areento Quidam Nobilis philosophus putat tu p. positionem esse idem eum actuali sgniseatione. Sed . salua pace, dereptus est. Alii putant esse signifieationem aptitudinalem . Λlii esse idem eum impositione. Alii aliquid esse eredunt . a. Resp. o dico μι- : Suppostio seu aeeeptios gni non est ejus fgnifieatio actualis; sed est quid realiter ab illa diversum . Probarιν : Quia
quaecumque sunt realiter separabilia , sunt etiam realiter distinctar atqui suppositio fghi de signifiealio eius actualis sunt duo teal Iter sepa/abilia: ergo sunt duo realiter distincta . Probatuν m nar :Quia potest aliquod signum; vetb. g. at qua vox habete suppostionem , de tamen non habere actualem fgniseationem: ergo fgni suppositio est realiter separabilis a signifieatione eius actu Ii. Pr Λιών anrecedens: Quia quando prosem hane propositionem , homo es an is , nullo intelligente aut attendente , utpote quia nullus audientium linguam latinam intelligit, . et fi qui intelligant, mihi tamen loquenti nullus atten/it r tune istae voees habent suppositionem non tamen habent a tiralem significationem. Eigo potest aliqua vox habere suppositionem, non habena actualem signifieationem . in odissae vovis ibi suppositionem habeant, o clarum: Supposito quippe voeli nihil est aliud, quam postio voeis in orationis contextu pro suo signifieator ut statim insta dieam pluribus. Λtqui istae fores sunt ibi in isto orationis contextu pro suis sanistatis positae et ergo sunt suppostae, habentque suppositorem . . Quod autem actuali sgniseat ἰone eareant..eqvi eurum es : Quia actualis signifieatio uoeis
est eonceptus, quem format audaeos de te per vocem signi seata ex oeeasione voeis auditae: ut di, i supra dip. a. Atqui in hoc nostro ea su audientes nullum de re per voees fgnifieata eonceptum formant: non enim voees intelligunt, vel
si intelligant, mihi tamen loquenti non attendunt. Ergo istae uoces non habent ibi actualem signifieationem : adeoque actualia signifieatio est realiter separabilis a uocis suppositione. Et rati. renes .ati a priori es : Quia actualis fgnifieatio est cognitio quadam , ex plerumque est actus quidam intellectus: ut dixi supra loeo eitato. At vetd suppositio est actus Woluntatis. Item s. goiseatio actualis voeum est actus elieitus ab audiente; suppositici vero est actus quidam elieitusa loquente r ut diram instar inter quos non potest non esse distinctio tralis.
s. Diea sutiari : Suppositio sani non est
213쪽
etiam signifieat o api; iud Inalis; sed est quid ab
illa traliter diversum . Prebiatur eodem modo
Quia suppositio est a signis eatione aptitudinali realiter separabilis : ergo realiter ἡistincta . Pro. hasin an ecedens: Quia potes aliquod l)gnum ;v. g. aliqua vox habete aptitudinalem fgnis ea. tionem . non tamen habere suppositionem: ergo suppositio est ab aptitudinali signifieatione reali. ter separabilis. Probato anticidem: Quia dum psittaeus quidam , aut homo dot miens de somnians profert has vores , somo es animia, istae vocis habent aptitudinalem signifieationem: ut manifestum est . Non tamen habent suppost ἰο- nem: ergo potest vox habens aptitudinalem sgn i fiea tionem , ea rere suppositione. Probatur minare Quia voeem supponi, seu habere suppositionem , est illam in Orationis contextu pro suo
signifieato poni, de ag signis eandum illud ordinat; : atqui voees a brutis vigilantibus, de ab
hominibus somniantibus prolatae non ponuntur pro suo signifieato, neque ordinantur ad signifieandum illu/r ergo non supponuntur, neque habent suppositionem. Similiter in hae oratione , Iaee Boa Mina est nomen, vox somo habet aptitudinalem signifieationem; non tamen ha. t suppostionem: ut dieam insta. Ergo suppositio separabilis est 1 signifieatione aptitu gina.
Ii . Ea rario concis ηι, - μιινι es : Quia suppos. tio est actus quidam voluntatis ii loquente et ieitus 1 ut di eam insta. Atqui talis actus mani sese differt realiter a fgniseatione aptitudinali r ergo letiam suppostio ab illa realiter disteti. 6. Dica rist 3: suppostici seu aeeeptio signi varias apud varios habet definitiones . Ab aliqui-lhus des nitur esse usurpatio signi pio suo signifi. eato. Ab aliis, esse posito sgni pro suo signis, eato . Ab aliis, esse ordinatio seu destinatios .gni ad fgnifieandum . Ab aliis dieitur este applieatio seu approkimatio sgni pro suo signifiea, ito. Ne. Quae omnes definitiones bona sunt, aetelegantes, omnesque inter se plane aequi pollent.
Oportet enim ἡe suppositione signi philosophari eo modo, quo philosophari solemus de approximatione , seu applicatione eaussae ad ea ussan. ἁum . Unde sevi in ea ullis apploximatio ne. que est virtus eaussandi, neque actus ea ustandi,
siue actualis caussatio, sed est quid ab utroque
realiter distinctum , ae inter utrumque megium :applieatio enim est prior, quam actualis eausia. ito, Ac posterior . quam caussandi virtus: priusdamque est esse caussativum , quam ad caussan. Aum applicari, de prius est ad ea unangum appli. eati, quam actualiter caussare . Sie etiam prius
est esse signifieativum, quam ag fgnifieandum applieati, de prius est ad sani standum appliea. ri , quam actu fgniseare : adeoque suppost Ioseu ad fgni seandum applieatio est amitudinali
signiseatione posterior, actuali vero prior . . Ex quo patet: Esse verum id , quod in huius disputationis pi satione dixi 1 videlicit quod supposito habeat loeum non in solis voeibus: sia etiam in omnibus omnino aliis signis, tam natural bus quam arbitrariis , tam scirinalibus quam instrumentalibus, dee. Ratis est tiarao Quia
suppostio est signi pio suo sgnifieato postio, est fgni ad signi seandum applicatio: atqui sicut
u es ponuntur de applica nisi pro Q;s fgni se a-tis in eontextu orationis ; se etiam seripturae in ehartis, hedeiae in vessibulis, pictur&imagines applic antur, ac ponuntur in palatiis de templis : ergo supponi, de suppositio non in solis Woeibus ; sed loeum habet in omnibus omnino
seniseationem, neque actitatem, neque aptitudinalem; sed esse aps rationem, aeordinationem fgni ad signis eandum i quae Ord, natio si quid inter haste signifieationes medium,ae ab utraque realiter disinctum. Quaero ergo nune: Hare ordinatio de applieatio quid 1 parte
rei si λ Quale ens In quo subjecto , dcc. Et
moveo praesertim quaestionem de sigais arbitrariis
doctrinalibus: qualia sunt voees, aescripturae.
Nam quid praeelse si suppostio signi naturalis; v. g. sumi, eoneeptus, speciei impressa , de id genus aliorum , valde parum ne it ad propositum Summulistae. Attamen hoe ex illis, quae de luppositione sgni arbitratii diem, saei te potetit de eidi . Dieam ergo primo, quid sit suppostio voeum , inde saeiens transuum ad suppositionem
9. Resp. euo duo prima : Suppositio vocis essentialiter ineludit formationem , productionem , seu prolationem voeis hae tria quippe modo non distinguo. γ Probo M: Quia supposito est postio vocis in eontextu orationis pro suo s-gnificator sive suppositio en Ordinatio, seu arplieatio voeis ad fgnificandum. Atqui vocis in Oratione positio, ejusque ad signifieandum ordinatio de applieatio est ipsissima vocis productio seu prolatior ergo etiam voeis suppositio est ipsissima eius profluctio seu prolatio : adeoque prolatio, seu proAuctio vocis est de essentia suppositionis. Probatar minor : Quia voeem in orationis eontextu ponere nihil est aliud, quam vinem proferre : nihil est aliu/, quam orationem eontexere ct forma te. Die enim mihi quiὁ se aliud γ Tune etenim v em lamo dc voeeman mia, di voeem st in oratione pono, applico.&ad saniscingum orgino; quando tuas fotmo Ac profero, ae dico, boma es animat. Ergo etiam vocis in oratione postio est et is formatio depto latio .
Io. Diea serenda di in essentia suppositionisvoeum etiam est iotentio, seu volitio loquentis, ac vorem proserentis , qua vult ae intendit audienti sgni stare voeis signis eatum ; vethgrat. quando ego in oratione pono vocem ἔ-a, dc dieci , homo es animal, tune mea solitio seu intentio , qua volo S intendo audientibus per vo
cem timo sgnifieate suppositum humanitatis rista, inquam, mea intentio seu volitio spectat
ad essentiam suppositionis , qua vox homa ibi
214쪽
supponitur. De hae eones usone non dubitabitis , qui vel semel Textum vel Ponti seli vel
Caesarei Iutis inspexit. Eamque expresse tradit Aliminensis is a. dist. 44. quasi L. Mi. I. Θ a.
Idem s. repetens. Gabriel ia 2. dist. 9. quaest.
Et /a commeat. Humanae aures quae . I. Meno.
chius IV. 6. praesumpi. g s. Et per totum illud opus sere ubique. Et pluribus Λleiatus in R. . εν eam de Erebis. Agnis. Estque aperta sententia 5 Λugustini M. de mendacio, de Lb. contra men
II. Et probatur μι- : Ex omnibus illis regulis, ae principiis Iuris, quae dirant vetha & . o. ees iuxta mentem, ae intentionem loquentis ab audientibus esse intelligenda : Mens enim perti
Et ubi eonsat de mente, ae intentione loquentis ae eontrahentis, non est opus praesumptionibus . coniectutis , nee interpretationibus e ut probat Tertus ML69. non ιιιν ri Ius . eoat,ntiar, I 37. . eum ira sisti ius. In fine. ff. d. Bol. obtigat. De quo bene Cardinalis in eap. Eatiteris, a. d. sponsalibus. Et intentioni loquemtium statur eo nita propriam fgnifieationem vo- eum : voluntas enim loquentis potior est . I t, tum saeit. L ea DE. q. da lar d. resti. Λ eius
quippe non excedunt intentionem suorum agentium . L. .an omnis F ficeri. pet. Et mens est radix vel horum, de substantia prima : nam eor est
imperatot linguae, dc eedit lingua menti: dc subi ugo mentis verba eonsistunt, tamquam sub proprio originali, dc digniori. Baldus in eap. Misa. datam , de rasos p. 1a mine Ex quibus omnibus tale Dimo argumentum : voees debent intelligi ab audientibus , prout aeeipiuntur a loquenti. hus: debent, inquam, intelligi iuxta aereptionem loquentis. Λtqui aeeipi iuxta aeeeptionem loquentis est aeeipi juxta mentem dc intentionem loquentis: ut patet per omnia praeeitata Iura.
Ergo suppositio seu aeceptio idem est , quod
mens . de loquent f intentio. I a. Similitem cretum es, quia Is eo latis in I . rem,qui verba legis complexus e tra tigia avitis va-timarem . De reg. iuri in s. sensus est i is eommit.
tit in legem, qui in lege quidem attendit vethotum signifieationem; non tamen eorum su p. positionem seu aeeeptionem 1 ergo suppostio seu aeceptio vel rum est voluntas legis , seu legislatoris verba proserti, vel conseribi curantis . Similiter Epikeia est ea sus eontentus sub verbis, non tamen sub mente legis: ut tradunt commv. nitet omnes . Id es: Est ea sus contentus qui. dem sub verborum fgnifieatione . non tamen sub verborum suppostione seu aeceptione r ergo verborum aereptio idem est, quod mens legem serentis. Vide Menoehium loco sumatirata. Et
per illud opus per singula sere solia.
Io. Potestque totum hoe eonfirmari argumen.
to quo/am , quo utuntur Λleiatus, de Nava trus De s supra eiraris: Quia dantur quaedam propositiones voeales amphibologi eae, ad vetitatem defessitatem indisserentes r quae ad veritatem vel falsitatem detetminantur per divellam voeum aceeptionem seu suppositionem . Tales , inin
quam, orationes reperiuntur tam In prosanἱs , ut laeo eliato multis ostendit Aleiatus, quam etiam in Seriptoribus Saetis . Talis namque oratio est haer Non resurgem I ιι in Jaduis. Hae . inquam . oratio amphibologica est, de ad verum di falsum ex se indifferens . Si enim vox restiuenr aeeipiatur ac supponatur pro relat. tectione ad gloriam, Oratici vera est . Catholi
ea est o si uero vox resurgem aecipiatur pro genea
tali resurrectione ad vitam corporis, salsa est. haeretiea es. Ergo id , quod hasee indisserea.
tes prcpositiones determinat . est vocum aere
ptio de suppositio 1 atqui illud ipsum , quod
illas determinat , est mens, voluntas, ae intentio loquentis: uti est manifestum. Si qui μγ mihi talem indifferentem Orationem eloquem ii quis errorem, haeresim , vel mendae sum obji-eiat , statim respondeo , non sie puto , non hoe volui , non hoe signifieate intendi , non tali modo vocem istam accepi, dce. De quo vi.
1o6. Ergo uoeum suppositio est idem , quod loquentia mens ec intentio, hoe vel hoe signis.
4. Ne tamen quis mihi Obileiat, quod eon. elusionem Log;eam in solis superstitionibus tu.
tis fundem . e iam adda rationem Ph losopb eam:
Quia voeis suppositio est vocis usus seu usurpatio, est voeis ordinatio di destinatio ad signi. seangum: dc voeem supponere est τoce uti. est vocem usurpare, destinare, dc ordinare ad s-gnifieandum. Atqui voeem usurpare. ordina. te , de desinate ad signifieandum est per voeem velle seni Mare r sieut peeuniam ordinarr vel destinate ad luerandum de mereandum . est velle per peeuniam mereati de luerari. Ergo etiam voeem ad signi Mandum supponere est velle per v em signifieare : ergo voeis ad fgni an dum suppositio est per uorem aliquid senis. eandi intentio de volitio. P.alerea: Mentiri estu es ad aliquem sallendum supponere dc aeei. pete i iuxta illud Iob is ad laeνι ηδε- ιan.
tum eloquia cancinnatis. Vel, ut habet Mel sae responsorium. Ad ineνepandum, vel etiam ad decipiendum. Derba eomponi Is . Atqui iuxta Sanct. Λugust. IIbu e Ioa mendae. Mea ciuis es
en fieri . falsis eum .es, tau fallenae: Λdeoque mentiti est sani scate salsum eum voluntate sablendi , sive est per salsam significationem velle audientem sallere . vel est audienti velle sgni. fieare salsum . Ergo vocis supponere est per uoces velle sgnifieate : ergo suppositio est per v es aliquid signifieandi vos illo.
Is . Duo ton. a Suppomio imponat duo iunum in recto , alterum in obliquo. In recto importat voeis prolationem seu formationem: in obliquo vero importat signifieandi voliti
nem . Est ergo vocis suppositio nihil aliud ,
quam vocis prolatio eum intentione sgnifiean. di: de voeem supponete , seu pro suo signi secato in orationis eortex u ponere . nihil est aliud , quam voeem prosei te eum intentione seni fieandi; verb. grat. quan/o ego has vocestoma dc animia , prosero , dc d eo alleui eum
intentione illi sgni seandi , bomo es arim I tuae ego istas voees ibi suppono i unde supponere
215쪽
ponere non tanthm est voles proferte , neetanaem est velle aliquid per voees signifieare; sed est proferte xoees eum voluntate seu imtentione signiseandi . Conelusio haee satis patet ex 4 ictis 1 scisus ram/Λ ω sane adhue ea, lasanem adri r Quia voeem supponere est Woee luti, est v em usurpare ἰ di suppositio est vo . eis usuade usurpatio r uti iam dixi. Atqui ulus seu usurpatio alleuius rei est actus quidam ex .
terior simul eum actu interiore voluntatis r ut traflit S Thomas I. 2 PH. I s. art. I. Et alii ibigem eommunitet. Ergo similiter suppositio vo eis importat duo. videlicet actum exteriorem smul eum actu voluntatis internor atqui actus hie externus nequit esse alius , quam voeis prolatio: ct actus voluntatis internus nequit esse
alius, quam volitio sive intentio sgnifieandi quis enim foret alius γ Ergo suppositio est vo. eis piolatio eum voluntate sgnifieandi.
16. 'Dies miraὸ r Tam prolatio voeis. in quam etiam intentio loquentis aliquid pet morem signifieandi sunt signifieata uo eis r atqui signis ea tum voeis nequit esse surpositio voeqs e ergo teque prolatio vocis cum intentione silnifieandi esse potest suppositio ume;s. Hujus argumenti conseq. est et ara ἰ pro handa tamen est major . simul eum minore. Et major quidem manifesta est omni Iuris p Tito , ac etiam omni Summus istae ct Logieo :Quia seni fieatum voeis est illud, in eujus eo
gaitionem deducitur audiens ex auditione umeis: atqui audiens ex mee audita eognosth&prolationem voeis, ae etiam intentionem, ac mentem loquentis: nam vel bis declaratur an, mus, de talis presumitur, qualem prolata verba fgnifieant. L. labes, v. iam tuberan. 1f. de supeli. Ieg. Quo loei Celsus ex Tuberonis sen. tentia dixit, nomina esse, ut gemonstrent uo. untatem die tis, di quemquam non dicere, quod non sensit . Unde & Cisti orus Id. g. dixit , nullum esse maius mentis nostrae testi. monium , quam sit qualitas inspecta verborum . Et quid in Iure utroque magis obvium, quam in /ubio de uoluntate loquentis , recurrere ad originariam , & ordinariam fgnifieationem uer. tum k Cap. Ea Ituris da sponsat a. Ubi pus elit Glossa vos. inteli gentiam. Ergo tam vc. eis prolatio , quam etiam loquentis intentio sunt voeis prolatae sgnifieatum.
ευν: Quia suppositio habet se ad signum, sentia habet applieatici & approximatio loralis ad musti mi item signum se habet ad signiseatum , si eut se habet eaussa ad eaussatum. Atqui a p. proximatio nequit este ea usta es eius , sue caussarum i uti manifestum est . Ergo neque
suppositio signi potest esse signi signifieatum . Dιικῶ : Suppositio est applieatio seni ad s. lgnifieatum signi Mandum : suppositio, inquam, l
voeis est applieatio voeis ad fgruscan/am mentem di voluntatem loquentis . Atqui s. gniseatum . & applicatio vocis ad signifieatum nequeunt esse realiter idem: ergo simili. ter signi seatum voeis nequit esse suppositici
18. mo. Maiorem istius argumenti esse ue. tissimam , ut ibidem bene probatur ; sed fas. sam esse illius minorem . Ad cadus probatisdem neganda es seu dis pars maioris i Nam Iniee signum & fgnifieatum nequaquam est propor ito exustae di caussati; sed est proportio potenti. & ohjecti: ut dixi supt, d o. a.dus.7. Pro. portio itaque caussae & eaussati non inter Ggnum di silet fieatum ; sed inter signum &actualem sigtiiseationem est i ut diki ibissem
disp. 4. . .et. Adeoque hoe argumentum quia
dem probat, quod suppositio signi non possit esse actualis signifieatio signi . seuti applieatio eaussae nequit esse esse ius eaussae r sed quale suppostio sgni non possit smul esse sani se
tum signi, eerte non video ab hoe argumento
probari. Et quidem quod hoe nihil eontineat absurdi . etiam dimem prebo : Quia suppositio& applieatio signi ad fgnifieatum habet se ad fgnum, sevi applieatio intellectus, qua a v luntate applieatur ad suum objectum . se M. bet ad intellectum . Atqui ista applicatici intellectus potest etiam ab intelliatu intelligi, di esse intellectus objectam : quid enim obstat Quid vetat e Ergo similiter suppostici seu arplieatio sgni etiam potest ii signo fgnifieari.& esse s gni fgnifieatum.
Iam enim ostendi , quod nihil vetet supposi tionem voeia simul esse senifieatum foets. Hoe tamen addo, quod suppostis voeis nun quam si agaequatum significatum v la ; sed solummodo partiale ct inadaequatum: adeoqua semper suppositio ct fgnifieatum voeis sunt realiter ἡ istincta di lieri tamen interim etiam ipsa suppositio sit aliquia signifieatum . Nam vetb. gr. eum dieo homa est aim I, ibi vox loria est signum , est vox significativa r ejus prolatio a me facta eum intentione signifieandi eius signifieata est ejus suppositio . Signifieata uetorius sunt varia : nam humanitas est signi se tum ejus formale ; suppostum humanitatis est fgnifieatum ejus materiale a item signifieata
eius sunt eo neeptus meus, quo tam humanita tem , quam suppostum eius eo neipio , item neeptus , quo ipsam voeem prolatam eonetis pior volitio seu intentio mea per vorem istam
ista omnia sani seandi , cte. Et hase intentio per voeem signiscandi suppositum humanii istis, est istius uoeis suppostio; suppositum vero humanitatis est voeis fiorea significatum, 1 quci suppositio dissera realiter. Hoe tamen non totitit , neque impedit , quin ista mea humanitatis suppositum signifieandi intentio etiam 1 vo ct fgni Metur, de si ejus fgnifieatum. Io PM qua ad rela utiolus : Quis & qualis voluntatis actus sit suppostio vocis . Contingit quippe non rato , quod per eandem vocem , per eandem orationem fgnificentur, vel eret d
fg aifieati possint diueis voluntatis actus . Ita enim
216쪽
ehira fit in omnἱbus orationibus eontractum , si polationem . aliamve similem Aispositionem eontinentibus. Quales sunt haer meo ra Disa
Od. ire is Dariam , cte. Hisce , inovam, vo eibus in mente loquentis corresponcient , autente correspondete possunt de debent plures voluntatis actus . Primn enim abi est volitio voces proserendi. Secundo est volitio te in E. piseopum errandi. Tertio denique est Wolitio, qua volo per voces is as a me prolatas tibi no. rifieare , ae sgniscare volitionem meam te in Episeopum eteandi. Similiter . eum diis, volaira in Italiam, tune in me est solitio istas V,
em tibi proserendi : est volitio eun/i in lim iam i in genique volitio tibi per u es notis. eandi meam volitionem eundi In Italiam . m.
taνr Quaenam harum meatum volitionum sit
istatum voeum suppositici ρ Λn omes istae Wo. litiones sint suppositiones λ An solliin earum uua δ Et quae par. Ea respondeo: Non omnes istas volἱ timnes esse suppositiones ; sed solam volitionem tibi per vores fgnifieandi meam volitionem modi in Italiam i volitio itaque mea in Italiam eundi non est istatum meum supposito ; sed solummodo signifieatum . Raria es: Quia signifieatum formale dc prinei pale voeum non potest esse voenm suppositio; sed voeum suppositio est volitio loquentis. qua vult per voees audienti noti fieare earum formale signifieatum ;veth. gr. eum dieci . homo os ammat, istarum vocum suppositio non est humanitas de anima. iras; sed volitio mea, qua audienti volo humanitatem dc animalitatem signifieare . Λtqui mea in Italiam eundi volitio respectu harum cicum . Pola Ira o Italiam , est signifieatum prineipaler uti est manifestum. Ergo illa non est istatum feeum suppositio; seg istarum vo- eum suppositici est volitici, qua volo tibi tio. riseare istam volitionem minet paliter per v esistas signifieatam . Ex qua doctrina , s loeus hie pateretur, posset quis resolvere quaedam in
11. Obseses se vi r Uoeis suppositio estu is ad signifieandum applieatio . de in ora.
tionis contextu politior atqui vocis applieatio de in oratione positio non est vocis prolatio: ergo voeis suppositici etiam non est uoeis prolatio eum intentione sgnifieandi. PreMαν mi.
arasti Quia ita se habet applieatio de postici in
oratione ad voeem signiseaturam, sevi se hahet applieatio de postio in ea mino ad ignem eatefactutum r atqui applicatio de ignis in ea. mitio positio non est ignis productio i sed solummodo quaedam illius Beatis motior ergo s. militer v is applieatici Ec in oratione postio non est . Is moductio seu prolatio . Er eou. Isem αν r Quia postici in oeatione habet se agvoeem , seut postici in ebatta , foribus . vel templo sese habet ad seripturam . hederam . Ssatuam e atqui issae positiones non sunt istorum signotum productiones , uti est elatum . Ergo neque vocis ἱn oratione positio essem test voeis postae productio. 23. Resp. ruganda minorem, Θ mcarem pro
batianti: Diversitas quippe Inter Issas guas positiones est magna , dc elata . Quia in rebus soli/is, ae permanentibus aliud est preductio. aliud eius applieatio vel in tetio loeo positio.
ut argumentum bene assumit . Unde hae res primo producuntur, ae deinde hie vel ibi ap. plieantur, de ponuntur. At vero in rebus tran.
seuntibus, ae sue silvis, vel quasi steressuis: quales sunt soni de voees , non disserunt productio , postio, de applieatio: unde voeis in oratione postio idem est , quod vocis prod Elio seu prolatici r de vocem in oratione pondite idem omnino est , quod vocem plostris , producere, vel pronuntiare. Neque enim vox primo produeitur , de deinde in hae vel ista oratione ponitur de applieatur; sed voeem in oratione poni idem est , quod voeem proserri.
ae produci. Neque etiam vocem in orationis eontextu ponere est vocem transferre de lora mouere; sed est vocem intra orationis contexisium proferre, est vorem pro serendo orationiaeontextum sacere , seu orationem contexere . Ex quo etiam patet responsio ad conssima.
tionem . Neganda quippe es minis1 Nam hedera, statua , aliaque smilia sunt entia firma de permanentia : in quibus proinde aliud est produc io , aliud in Ioeo postici seu applieatio: a quihus proinde non potest trahi argumentum ad sonos. Et voces.
14. OH cisa tertiὸ: Eadem vox potest habe. t. simul plures suppositiones; atqui eidem voe
in mente loquentis non eorrespondent plures volitiones signifieandi: ut unicuique per pro priam experientiam eonstat. Ergo voeas suppositio nequit esse loquentis volitio . Peiarium maj. . Quia in hae propositione, ama a boreas animal , vox animal habet simul aereptionem confusam . de appellationem formalem rut notum est intel igenti terminos. Atqui a eeptici confusa de appellatio lat malis sunt di.
vei se suppositiones r uti patebit infra . Ergo eadem vos potest simul habere plures suppo.
i est habere smul plures suppostiones realiter distinctas r A sua . Potest habere plures a eeptiones sola ratione distinctas : A cosuri. Quo posto tota eorruit eoos . Ad majorispi cibationem dieci , areeptionem gis unctam seu eonfusam. de appellationem sormalem esse in te plane idem; solummodoque differre in re
do eoneipiendi, de signifieandi . De quo in.
sa suo loe . 23. Obine es quam/r Si voeis suppositio A. ret vocis prolatio smul cum interuione , aevolitione sgnifrangi , tune voees a Mutis. de ei iam hominibus dormientibus prolatae non
haberent suppositonem : illi quippe , dum
vovis proserunt, fgnificare non volunt, nee intendunt . Atqui hcie eonsequens absurdum est a ergo de anteeedens. Proba I. res σν r Quia vores brutorum actu signifieant: vella gr. haevores homo es animal , prolatu . pstia eo . actu saep/ signi seant. Ergo sum suppostae ha. bentque suppositionem e adeoque salsum est . quod vores a brutis prolatae non habeant suppositionem . arieterins bajus esitan aris es
217쪽
a rum a quia tune voees actu signifieant , quando ex earum Oeeasione audiens de te significata conreptum Armat i atqui homo psiit eum loquentem audiens, saep/ ex voeibus ejus ἁe re signisem eo neeptum format : ut leuis est experientia . Ergo istae pstitaei voees saepe
actu signifieant. I via vera earsemematis eoasq. etiam probataν : Quia voees non possunt habe.
te actualem fgnificationem , his habeant suppositionem 4, atqui voces a brutis prolatae habetit actualem signifieationem i ergo habent suppostionem . μοι-- -μν r Quia ita se
habet suppositio sgni ad actualem ligni signifieationem , taut se habet applieatio ea ustae ad actualem tauta ea uritionem di atqui caussa non potest actu eaumate , nisi habeat appliea tionem r ergo similiter signum non potest actu sani Mare, nisi habeat suppostionem. 26. mo. Apud me eertissimum esse, quod mees a brutis , vel hominibus dormieri ibus prolatae non habeant suppotitionem . Nam, uti iam probat utii est, suppositio est prolatio eum intentione signifieandi r quali prolatione eatentu es prolatae a brutis, de hominibus somniam tibus . Et se verum est, quod supra dubia pri mo dixi r uidelicti voees 1 htuto prolatas qui dem habere aptit inalem signiscationem ; non
tam on suppostionem. Ia formis eua res nisa uesando m narem , ad prelat onem nua conseq. ad ostias aheriorem probationem nera majorem quoadoriaris i Est enim quidem magna paritas, rea
gnaque proportio inter sgni suppositionem Scausti applieationem ς non tamen proportio his quoad omnia insallibilis est . Nam non est tanta neeessuas suppostionis in voce ad signis. andum, quanta est applieationis in eausa ad caussandum . Caussa quippe sne appi eatione ad passum nullatenus , saltem naturaliter. ρο- test mussare; ast vero signum sine supposti, me, quamlumvis de Iure non deberet, de sa-lcto tamen potest signifieare, dc saepe fgnifieati lini Me argumentum bene probat. De quo di, eam plura in orias disp. decursu. Supr, dis s. d. b. I. hoe ipsum argumentum inversa tamen non nihil ejus sorma, etiam fuit pro postum . Ibidemque respondi, voees a bruto, vel homi me somniante prolatas non habere suppositio..em; & iadisi neque habete posse actualem s. gnifieationem : quam tamen illis hie eoneego, sevi eo edi ἡebee. Quomodo ergo hie stant Quomo/o eohaerent λ Dieci tam bene stare, hene eo haerere: quia ibi Aixi, quid illis eom.
petat de Iure; hie verd quid illis sne Iure in.
terdum quadret de iacto . De quo plura in is
17. Etes rara: An uoras ab hominibus so-x mniantibus , di brutis prolatae nullo unquam eam possint habete lappositionem pReo. Gidinariέ non habere 1 ut Leile patet ex dictis. Nihilominus tamen videtur mihi possedari easus , in quo voces a bruto prolatae ha.
beant veram suppostionem; v. g. pone esse albquem psita eum, qui seiat certam aliquam lat. mulam verborum proferre; idque ad nutum de imperium sui dominii quando et go iste pstra,eus illa verba eae domini sui imperio alleui diret. tune ego dim ista verba habitura esse suppositi nem. Nee oportet longe currere pro hujusmodi exemplo: habemus in Mera Historia. Num. χχ. Ubi astia Balaam loeuta est, di voees protulit , quas ego dico habuime .etam suppostionem. Eapstobo: Quia, uti iam ditii, suppositio vo eum
est prolatio voeum eum intentione signi seandi runde Omnes illae voees habent suppositionem, quae proferuntur eum intentione sgnificandi Λtqui istae voees as nae fuerunt ab asina pio latae eum intentione sgnifieandi r eum intentione , inquam, non quidem ipsus asinae ; sed eum imtentione Angeli, qui aperuit os asinae . Angelus enim, quia eum Impio Balaam non volebat lo qui per seipsum, aperuit os asinae. Et locutus est per asinam. Ergo istae voces habuerunt suppositionem . Iimi uni Si meus psittaeus ex mea Woluntate di imperio tibi Aleat, hana Hes , vadatine , vel quid simile , istae vores moseruntur
eum intentione signifieandit non quidem eum intentione psittaei proferentἰs; sed eum intra tione mea imperantis. Ergo quid illis deest ad suppositionem λ Sare omnitici nihil. 28. Dares : Deesse unam eonditionem valdὸ essentialem: quae est , ut molatio uoeum &i tentio sgnigeandi sint actiones eiusdem suppositi. Supposita enim est prolatio voeum eum imtentione sgnifieandi: eum intentione nou cu iustumque: sed eum intentione loquistis. Ashoc rasis assu ris r Neque illa eo aditio est sudipolitioni essentialis, aut necessatiat est illi qui dem multum ordinaria; sed em quam neees satia . Maia proba i Quia oportet philo&pharide suppositione voeum, sevi philosoplismurd suppostione seripturae, hederae in setibus . natur in templo, Ehe. Omnium enim eadem, ac pati formis in ratio. Sieut quippe suppositio vo eis est voeis prolatio eum intentione signifieam
di; se etiam suppositio hederae est hederae ad 1 res appenso eum intentione signifieandi i de quo statim insta paulo plura dieam. Atqui in suppo stione hederae, hederae ad seres appenso, & s,gnifieandi intentio non debent esse areicines eiusdem suppostii ut mihi videtur esse mani se stum . Ergo neque in suppositione voeis, oeis
prolatio de sgnifieandi intentio deberat esse acti nes ejusdem suppositi; sed intentio esse potest actio hominis vel Λngeli , prolatio vetci actio
alleuius bluti. Habaeis mimνr Quia si fleta appengetetur latibus per eanem ad id a mere tore edoctum, tune hedera ita appensa e ne esset tam bene ad signifieandum exposita Et supposita , quam hedera appensa ab homine r ut nemo negabit, qui sinus es . Λtqui tune hederae appensio de signifieandi intentio non sirent actiones ejusgem supposti ; sed appensiolaret actio eanis. intentio vero foret actio hominis e ergo ag hederae suppostionem non requiritur, quod hederae appenso Ze signifieandi intentio snt actiones ejusdem suppositi: ergo neque
id tequititur ad suppositionem vocis. 29. Ea
218쪽
et . E Is is mimi es miserum : Quia voem supponere est v em prolatam ad signiseandum ordinate. de destinaret est per vocem prolatam
uelle senifieare . Atqui potest quis ad fgnis.
eangum ordinare fle destinare non solummodo voces se prolatas; sed etiam prolatas ab alio, suo tamen nomine de imperior nam mus quissem arum . quodpsus facere μν seipsum. De teg. Iuris in s. Ergo etiam potest quis supponere πω res ab alio prolatas: ergo signiseandi intentio de
voeum prolatio non sunt neeessario actiones eiusdem supposti. Unde in hoe easu suppositio de. Ne maria attribui homini prolationem foeum mperanti, quam Muto illam exequenti; se ut
actio ex mandato, ae directione altet;us facta magis attribuitur mandant . quam mandatari .
Deinde in supposito ne priuei pallor est signifieandi intentio , quam uti m prolatici r un/e
suppositio adstrahi debet potiori iure homini si .gnificare intendenti . quam bruto vocis profe
o inposita ex diversorum suppostolum actioni. hus, si unus posset vores proferre . de alter in. tentionem signifieandi Armare . iam validum foret saeramentum. validaque laret Sacramenti collatio . ubi unus verba lalmae profertet, di alter intentionem formaret. Valida g. g. latet eo,
latio ordinis . in quo Episeopus in tertionem formaret; EL Atehidiaeonus ex mandato Epistopi verba peoserret . Atqui eonsequens hoeialis sum est , haeretieum est i ergo etiam haereticum est illud anteeedens. Haba κν sequora m Mis:
Quia in Saeramentis, si .e in signis saeramentatibus t Saeramentum quippe est vera speetes s gni idem planὸ est Saeta menti eouatio , quod Metamenti ad signifieanἡum suppositici: ut di.
cam sestse Unde illa pia etia sumetunt ad vilidam saeramenti eollationem, quae praeei se suffieiunt ad .alidam illius suppostionem . Ergos fgni suppositio ex diuersorum suppositorum actionibus reposta . foret valida mae legitima suppositio . etiam Saetamenti eollatio taliter composita laret valida , ae legitima eolIatio, quod eonstat apud omnes esse falsum, ae haereticum . Re9 Quod si de suppostione Saetamentorum possemus omniaci ita philosophari. seut philosophamur de suppositioni s aliorum
signorum . hiae argumento concederem omnes
suas sequela Ex eon queat. Nugam quIppe rei naturam eo derando . eadem ubique est rario r unde Christus Dominus noster potvisset M. Eramenta sua ira eontulisse . ae etiam ita ab aliis conserenda de supponenda Institu ἰM . Sed se non fecit ; eorum enim eollationem , ae suppositionem, ut valita S legitima st . ea eius dein supposti actionibus eomponi voluit. G. ius rei variae Theologis assignantur rationes equibus reserendis de dedurendis non est hie aptus
a brutis ex imperio , ae directione alieujus agen iis intellectualis, τ. g. hominis vel Angeli prolatae signiseent. .el certe signifieare possint ali quos amat bruti voras proferentis . de aliquos
actus homini vel Angeli illam molationem im- raris. Lupi opera m. XII. perantis, ae dirigentis. Dieat v. g. aliquis fit. taeus ex directione. ae imperio sui magistri .lhamo es animal, tune istae voees signifieare possunti ili quos actus psitaei proserentis. de aliquos h .amis impetantis. Ad illam enim voeum istatum prolationem varii formantur actus eognostiti. ide appetiti vi, tum a psittaeo, tum etiam a magi. sto. Λ psittaeo quidem is imatur imaginatio, Ax materiale senstitum Imperium de voeibus proseis tendis: a magistro vero formatur eone tua de ipsis umibus, eo neeptus de resgniseata, volitio seu intentio rem signi seatam audienti signifieam
Ai. Imperium . quo vult has vores tram pro- serti , cte. Qui omnes actus per istas vores signi. Mantur, vel eerth signiseati possunt. Ia. Eodemque fere modo philosophandum
est de voethus comoegorum, aliorumque hominum nomine vel mandato alieno loquentium .
Hae , inquam, vores etiam signifieant. vel signia fieare possunt aliquos actus hominis loquentis; aliquos vero hominis, erius nomine is loquitur; ε. g. voces Benhae vel Semproniae in persona denomine Medis apud Senecam loquentis, fgni. fieant aliquos actus somptoniae , aliquos vero Medaeae. Illi quippe istarum meum prolationi .atii
eorrespondent actus tum Sempron ae, tum Modaeae in Sempronia quidem est eonceptus meum pro serendarum, est Imperium de illis profere n. dis . est intentio seu volitici per istas vores audi. torio signiseandi Medaeae voluntatem , illius imeeptum, remque ab illa conreptam de volitam: in Medaea vero est coneeptus de re sgnifieata . est volitio , qua rem fgnifieatam volt hoe fel isto
modo se habere, die. Qui omnes actus per halaevores possunt fgnifieari. Vide quae dixi supra
3 . ' V X hactenua giliis inferri potant quin
I a dam eotrollaria seitu de animaduersi ne non plan/ in/igna . Primὸ erga se sur: Quod hae denominationes , sive haee praedicata, esses ροβam , se aerastum , σὲ disruarum, labrio Iupis
fisionem , disributionem , aerepιIMem, ere. snt re. spectu meum denominationes partim intrinsecat. partim extrinseex : item quod snt denominationes non rat Ionis de fictae, sed vetὰ reales de positi. uae. Pr altiν: Quia denominatio seu praedi ea tum vere reale, de partim Intrinsecum , partim
extrinseeum est illud . eurus signifieatum forma te ist ναε reale: eujus signifieatum Armale est suo subiecto partim intrinsecum, partim extrins eum o ut latita diram insta de praediratis agens. Atqui isa praefata praedirata habent talia signis.
eata sormaliar ergo sunt praedieata vetὸ realia,se partim intrinseca , partim extrinseea . Probarus
min. Quia praedicatum, de quo hie agimus, est suppotum, aereptum, d Issuum, Oe. fgnifiea. rum larmale sunt suppis suo, aereptio , duribstit . Ac istorum praediratorem subjectum est O ratqui suppostio est quid veia reale r est quiduciei partim intrinsecum . partim eati In secum .
219쪽
inale . quog si vet/ reale . quodque sit suo
subjecto partim intrinsecum , partim extrin. ecum . Probarar misν,1 Quia , uti iam dixi, suppositio voeis est prolatio seu prognctio voeis simul eum intentione sgnifieandi: atqui productio et is est quiA uoei pro/uctae intrinsecum :omnis enim actio intrinseee modi fieat, di adhintet suo terminos ut ἱ hie a Physeis mutuo. In. tentio velo fgnifieandi est voei prolatae ex.trinserat ut telarum est: est enim actus volunta. th immanens, qui voci per aerem volanti de so nanti nequit esse intrinseeus. Ergo suppositio in quid reale, ae voei quid partim intrinseeum, partim extrinseeum . Ex quo ulterius patet sup positionem non esse ens per se a sed ens quod.dam . de aggregatum per auidens.
34. sequιιών seruari: Quod uoeis suppost Iosit plane idem, quod νetialis loeutio a item quod
. em supponere sit planῆ igem , quod ore-tenus loqui. Dieci , Mem, quedine renas loqui: Quia elatum est , quod suppostici non si mentalis ici. eutio : Item quod vorem supponero non sit men. taliter loqui. Probatur: Quia voeis suppostio est voeis formatio eum intritione sgnificandi atqui id ipsum es voealis loeutior ergo voralis laeutio est sane idem, qnog voris suppostio. Probaruν mi aer Quia loeutio vocalis est prola. tio verbi voealis : atqui prolatio verbi vocalis est nihil aliud , quam prolatio voeis eum intentione
signifieandi: ergo etiam loeutio voealis nihil est laliud. quam prolat; ci voeis cum intentione signi. seandi . Probarus minos r Quia verbum voeale est voκ informata verbo mentali: unde prolatio verbi . alis nihil est aliud. quam prolatio
voeis informatae a verbo mentali. Atqui proditreu e n insormatam 1 verbo mentali nihil est aliug, quam proferre vocem eum intentionesgni seandi rerbum mentale: ergo prolatio ver. hi voe,lis nihil est aliud, quam prolatio voeis eum intentione signi scandi. Fν erea r Loqui est Ioviem serm inar; , est inuleem mutuos
suos coneeptus per votes e mmunieate di atqui mutuos communicare coneeptus nihil est aliud; quam velle per voras signifieare mutuos in inceptus , quam proferre voces eum intentio erini Mandi mutuos conceptus r ergo vocalis
Ioetitio Δihil est aliud quam prolatio foeta
eum intentione innifieanfli. Ex ma babes ab initi, i Quod seut bruta non possunt voces supponere, M etiam nequeant v aliter loqui. Cui non obest , quod dicat Sacer Textus asinam Balaam aperto Ore suisse loeutam 1 nam ibi votitieuiam rapitur latius quam ex sua orginaria sqni. seatione eapi soleat. Uide Gabii et i a x is. ν
3 s. sequitur ραι a. Quidnam fit supposito a. I tum signorum arbitrariorum , tam doctrinali. . m. quam non doctrinalium: qualia v. g. sunt seripturae, hedera. Meramenta, statuae, picturae, R id genus alia . Hotum fgnorum quaedam sunt entia firma ae sabilia, in quibus separati pote ct pliauctio & applicatio , appensio , vel arposito , Ece. Qualia sunt hedera, statua, pictu. ia dce. Quaedam vero sunt fluua de quas transeunter existentia , ct existentia transeuntia , in
suibus non potest separati.productio ab appliextione, appensione, vel appositione , die. Talia sunt Seripturae, Saeramenta , saltem sex, Sacramentum quippe Eucharisiae quid stabile est, de
permanense alia vero consstunt in actione qua tam fluente, ct transeuntei videlicet in applicatione aqvie, porrectione calicis , vel libri. imp sitione manuum , prolatione verborum , Ece. Isam Io, dua: Quod signi arbitrarii firmi di solidi suppositio nihil si aliud , quam illius appensio.
vel appostri in ereto aliquo loeo eum intentione signifieangi, V. g. suppositio hegerae .ihil esti aliud. quam appenso hederae ad lares facta eum intentione sgnifieandi vinum venale. Suppositici saluae in templo nihil est aliud, quam positio statuae in templo facta eum animo figia scandi a. li diem sanctaen. Et se Ae aliis. Signi veto a bitrarii aventis de ita a sentitis suppostio nihil in aliud , quam Woductio istius fgni eum intentio. ne de animo tignismedi . g. suppositio Sacra. menti Bam Isma nihil est aliud , quam productio
ablutionis ex aqua eum intentione caussandi disgniseandi internam ablutionem ad ima Ee sede aliis. Ratia gamum amuis, est pia . . elara Quia fgnum suppo ere , v. g. Sacramentum, hederam , vel statuam supponere es illa ia sani. fieandum ordinare, dest nate. dc usurpater at.
qui aliquid ad signifieandum destinate, vel usur. pare a hil est aliud , quam illud producere . vel alleui loeci applieare eum intentione fignifieandi: uti patet ex dictis sect. r. Ergo horum signorum suppositio nihA est aliu/, quam eorum productio vel appostio facta eum intentione significandi.
36. Et Laevi eerivis: Samamenti collatio seu dispensatio id plane est, quod Memmeati a 3 mgnifieandum suppositio: dc Saeramentum eo sene seu dispensite idem planὸ est, quod Saera mentum supponere, τ. g. collatio inditiis gesConfirmationis i flem plaal est . quod suppes.
tici ordinis . vel Confirmationis. Misa est G ea a Quia Saeramenti collatio est Sacramenti. v. g. ordinis vel Cot simationis moductio sacta cum intentione effectum eius signifieandi otea unan/ir fitqui hcie ipsum est suppositio i evici Saerameeli collatio est Omnino idem , quod Metamenti opposito . Et hine ulterius patet nova, fundamentalis , ae solidissima ratio. quam licte natius hactenus Theologorum aristigetit, puto tamen essessilidi nam . ae esse ei simam de rationem a priori. e patet, inquam, ratio, eur Meramentis intentio Ninisti, eon.
serendi, saetendi de stat Mandi , quod consertinete, ae signifieat Melesia Catholica Romana, si deessentia eollati is r ka ut collatio sine hae intentione iacta sileam, atria ae nulla . R. tis , ιnquam , es : Quia,Sacramenti collatio idem omnino est , quod Sacramenti fiappositio; a sequi de essentia suppositionis est intentio signifieandi e ergo eadem etiam est de essentia eo , lationis.
s gnorum naturalium . v g. sumi, speei et impresita , eometae, similiumque aliorum. Horum e go signotum suppositio nihil mihi uidetur esse aliud quam eorum loralis applieatio seu applo,imatio ad potentiam erenitivam, i debeat signis
scare, e. suppositio sumi est approntimatio debi-
220쪽
ta ad εἰ sumi approximatio dehita ad auditum est suppositici speeiei audibilis impressae . Et sede aliis. Ratis est : Quia suppositio sgni est e2.plieatio signi ad fgnifieandum, de . eaussandam
in potentia eognitiva signifieati cognitionem: at. qui haee signa naturalia ad cauaandam sui signi-seati eognitionem sutaeienter applieantur perloealem sui ad potentiam eognitivam approxi. mationem; taut alentia naturalia ad ea ussan. dum suum effectum sumienter applieantur per Ioe, lem sui ad subiectum approximationem 4 et. Ed etiam horum signotum suppositio nihil ου, detur esse aliud , quam hare eorum debita loralis approximatio. Neque enim hie ulterius requiri potest intentio vel volitio approximantis r quia
mussa approximans ordinarie caussa aliqua natu .
lle posset: Quomodo in signis arbitrariis differant suppositio de institutio λ Sed hoe egi supta abun. danter δίρ. 3. dub. 3.
maiὰ familiarius: illo enim hine inde
Dimus usi Iu-ιιaν eus Des Quis sit illius se rus , ae legitimus sensus t Potest vero aviodia istud intelligi duobus modis. Primὸ: Designi. statione aptitudinali. me sensu : Λn v essemper aptitudinaliter signifieent illud , ad quod fgni Mandum , loquente supponuntut secuari Iotelligi po est de sgnifieatione actuali, ut sensus st. ΛΔ voees semper illud signifieent a ictu . ad quod signifieandum 1 loquente supponuntur λEt hie sensus est praeeipuus, ex magis ordinarius, in quo istud axioma a politioribus Summulis is
Passim usurpatur. Λttamen amplioris doctrinae gratia utrumque sensum eius paucis aperiam r u.
triusque enim sensus intellectus non est Philoso. rho negligendus.
ii tudi natii et signifieant illud, ad quod signifiean. dum a loquente supponuntur. Prabatuν: Quia illud, ad quod fgnificandum v es loquente supponuntur, est illud, quod loquens per vo. ces fgnifieare intendit: voeis enim suppositio idem est . quod fgnificandi intentio. Atqui is.
lud, quod loquens per voces vult signifieare, debent voees fgniseare aptitudinaliter: ut ela. tum est. Ergo voces semper aptitudina litet signifieant illud , ad quod signifieandum 1 loquente
supponuntur. Et raria a μιηι es: Quia poten. ita ligo iseativa, sive fgnifieatio aptitudinalis νω ei, habet se ad suppositionem v eis , seut pintentia ea ustativa caussae habet se ad appro,imationem ea usi aer ut dixi hine inde saepe . Atqui caussa non potest apploximari ag eaustandum aliquem effectum, cujus non habet potentiam eatissatisam i ergo similiter uox non potest suppo hi ad fgnifieandam aliquam rem , euius non habet potentiam fgnificativam: adeoque vox sem.
per sgni state aptitudinaliter debet illud , ad quod signifieandum a loquente supponitur. actis. Lupi opera Tem XII.
. Disa sectiari r Uores non semper a loque n. te supponuntur ad fgnifieanda omnia illa , quae aptitudinaliter sgnifieant: sive vocis non semis per a loquente supponuntur pro omnibus omnino suis signifieatis a sed aliquando pro eorum aliis quibus, vel aliquo tantum , aliquando pro hoe, aliquando pro illo. Pν istuν: Quia vox homo& generaliter omnis vox concreta iubstantiva si gniseat aptitudinaliter naturam eum supposito rsuppostum in recto ; naturam vero , v. g. humanitatem in obliquo. Atqui tamen vox homo non
Q pponitur semper pio humanitate smul de su p. positio ; sed quandoque pro sola humanitate,
quandoque pro solo supposito . Ergo voees non semper supponuntur pro omnibus omnino salssigniseatis, quae aptitudinaliter signiseate pota sunt. Paret mληεν : In hae vulgatissima propossitione S. Augustini: Tu ad liberandum δεβυιarus hominem, vel Deus βρυιι iam nam . Ubi vox Aminem supponitur pro sola humanitate; non autem pro supposito r si enim vox hominem etiam pro supposio supponeretur . propositio solet falsa ae haeretiear ut novit omnis Chiistianus. Possiditque hoe ipsum eonfirmati pluribus exemplis, quae tamen , ne sm longior, omitoto a multaque Oeeurrent hine inde in geeursa. e GIIo eoausis anti is priora es: Quia signifiea. tio aptitudinalis habet se ad suppositionem , se ut se habet potentia eaustandi ad applieationem atqui ea ossa non semper applieatur ad eaustandos omnes essectus, quos eaussire polost; sed ali quandci applicatur tantum ad hos , aliquand4 tantum ad iste e v. g. homo non applicitur sem. per ad viden/um , audiendum , gustandum. imaginandum, &e. smul; sed applieatur quan
doque tantummodo ad videndum , quan δωque tantummodo ag audiendum , dce. Ergcismiliter uou non semper applieari & supponi debet ad signi seanda Omnia , quae significara potest; sed quandoqu/ supponi potest ad tantummodo sgnifieandum hoe , quangoque ad tantummodo sgnis ean Aum illud . Nam vox supponit ut ad fgni seandum illud , quod a loquente signi seari intenditur: atqui loquena non semper intendit audienti s gnifieare omnia voeis significata; sed quandoque intenditsgnifieare hoe, quandoquὸ intendit signisci. te illud: ergo etiam vox non semper supponitue ass fgnifieanda omnia sua fgniseata; sed quandoque ad fgni seandum hoe , quan doque ag signifieandum illud. i. Dico tertia r vox de Iure signἱfieato
actu debet illud , ad quod fgnificandum
a loquente supponitur . Probastiν εω r In primis ex omnibus illis tutibus , quae di. eunt voees esse intelligendas ab audientibus
iuxta sensum, mentem , de intentionem loquentium , quod nihil aliud dieere est , quam quod voees de Iure debent actu lanifieata illud, ad quod fghiseandum a loquente lapis
ponuntur . Et raria est clara r Quia voce. sunt inst tumenta humanae eommunicationis rsunt vehieula mutuorum eo neeptuum , mutu.
arumque voluntatum e sunt signa , quibus
homines suas voluntates , suosque conce