장음표시 사용
221쪽
apud audientem illud agere illudque s gni. fieare . quod loquens agi , ae signiseati
voluit . Et hine Haeretiei laetam Seriptu, ram , quae sunt verba de voces Spititus San. cti pervertentes , de aliud ex illa , quam Spiritus Sanctus signifieati de intelligi voluerit ἔ intelligentes, Eieuntur peccate in Spiritum Sanctum e quia videlicti Juri saero tum verborum derogant, qui illa ad alienas signiseationes detorquent ae depravant. VOees et go de Iure debent actu sgnifieare illud , ad quod 1 loquente diliguntur, ac supponuntur . 42. D ea quarta: De iacto tamen vores sae. pe acta lignis eant aliuA , quam loquens in tenderit aut supposuerit . Patet hoe in saera Setiptura , quae Haeretieis eam plane intelli. gentibus actu isse signifieat mortem: eum ta lmen Spititus sanctus illam supponat dc ἡiti. gat ad signifieandam omni homini aeternam vitam . Similitet saepe contingit , ut eadem lex, idem Canon a A versis Doctoribus expli. cetur de intestigatur a sensibus contrariis Atinecim possibilibus r qui duo sensus , eum incompossibiles sint, non pollunt e se ambo e n. formes intentioni ae menti Caesaris vel Pon. tiseis : adeoque alterutet eorum aliud intelli. ligit, quam Papa vel Caesar intelligi ae sgni. fieari intenderit. Et nihil in humano collo. quio similiarius est, quam malus audientium intellectus. Clarum ergo est . quod voees desacto non semper actu seriiseent illud , ad quod signifie dum ii loquente supponuntur: Cum itaque quasi pici axiomate assumitur. Voces
ponuntur e intelligi id debet de Iuter non de ficto. Vide, quae dixi supta disp. g. EM. E. 43. EA quo patet: Quomodo concordari de. beant illa duo, qui di est dis dio. 2. fect. a. Et disp. s. dus. 3. Ista enim disputatione di. xi. vocἰs suppositionem non semper neeestatio requiti ad actualem vocis signi se aiionem ; sed interdum dati actualem fgniseationem Ine suppositione; at vero disp. s, dixi. v eis suppostionem esse tam neeessaliam actuali signi. seationi , ae applieatici caussae necessaria est actuali mussationi r adeoque nunquam dari posse actualem voeis fgniseationem sine sup- politione . Haee duo, inquam , ex dictis possunt Deile eoncordari r ptimum enim intelligi debet de facto; alterum de Iure. Vox enim de tu. te nihil potest fgnifieare, nisi ad quod signis- eandum supponitur de secto vero sine lutes pe actu fgniseat s ne suppositione, & appli.
M. p. dira pνim3 1 suppositio divi. 6 3i potest in suppositionem activam,
di passivam. Suppositio activa ess illa, quae se tenet ex parte loquentis, qua videliere loquens vo-eem , se stolatam supponit . Suppositio veto passiva est illa, quae tenet se ex parie vocis aioquente prolatae , qua si deliret vox a loquen. te prolata ad signifieandum supponitur. Quae suppositiones non sunt duae realiter separabile ae diu in ; sed est eadem plane ae una ,
quae comparata ad vocem socatur passus , dum vero ad loquentem eomparatur, tunc vocatur activa. Sieuit uiso activa non est sciti realiter distincta a visone passiva; neque enim alia visione ego parietem video, dc alia paties , me videturi sed illa eamet visione, qua ego parietem v Ideo, etiam paries 1 me videtur . SL militet ergo non est alia suppositio, qua vox a loquente supponitur, Et qua loquens v em
supponiti sed illa ipsisma suppositione , qua
loquens voeein supponit, etiam vox a loquente supponitur. Hoe etenim omni bos illis formis per nomina abstracta verbalia fgnificatis, quales sunt spminia , actu, mellectis, voluto, amo . Odium, vis, avd iis , adis sis , aνatia . maom. mune est, quod habeant duo subjecta denomina. tion 3: unum activae; alterum veto denomina. tionis passivae : A dum reserunt ut ad subjectum ,
quod denominant active, voeantur Matio, ado. ratio, vi , audatio, θα activa r dum vetὀ t
seruntur ad sabiectum ἐlluss, quod denominant
sua. Non quia sunt duae formae. sed quia su qtunica sema ex duplieis subjecti connotatione duo sortiens vocabula de nomina . 43. Ubi adverte quoddam discrimen inter suppositionem & alia similia .erbalia: nam Oamnia, vel certe pleraque alia uetbalia denomi. nant unum intrinsece; aliud extrinsece . v. g.
ratio, adoratio, honoratio, auditio, viso, Ece. rem oratam . adoratam , honoratam, visam , a ditam Ece. denominant extrinsece a. at vero rem, orantem, adorantem , honorantem, videntem,
audientem, Ece. denominant intrinsece . At vel ro suppositio tam Woeem suppositam,quam homi-l nem supponentem denominai partim extransire' partim intrinseee . Quod rore suppostam partim intrinseee, pallim extrin es denominet,dixi supra b. 2fect 4 Quod etiam hominem supponentem ita denominet, probar quia suppositio est etiam homini supponenti forma quaedam secunddin aliquid sui inti instea, de seeundum aliquid sui
extrinseca: eteo etiam hominem supponentem seu loquentem denominat partim intrinsece .partim extrinseee. Pria tin atecedena: Quia,
ut supra dixi, suppositio est prolatio x is simul eum volitione , seu intentione loquentis, qua loquens vult audienti per vocem fgniseare v. eis signifieatum: atqui loquentis intentio est loquenti intrinsera; voeis uelo prolatio est illi extrinseea: ergo suppostio est loquenti seeundum aliquid sui intrinseea , dc Deun/um liquid sui extrinseca. Quod loquentis intentio si loquenti intrinseea , omnibus notum est . Quod vel O v eis prolatici se illi extrinseca . Probatur. Quia vocis prolatici est actio productiva vocis e atqui actici productiva voeis non est intrinseca homini voeem proselenti de producenti; sed est i trinisea aeri in quo, Ac ex quo vox formatur: actio enim non est in agente et sed in patiemi e ; uti hie eu Physiea suppono . Ergo prolatio vocis non inti instea est . sed extrinseca homini vocem proselesti. Ristia reg/, eui surpositio tam voeem suppostam , quam hominem
222쪽
loquentem denominet pare; m intrinseeὸ , partim extrinsece ; νatu, inquam, est baee : Quia su p. Postio tam voei, quam homini est Deundum ali. quid sui intrinsera, ct secundum aliquid extrin. seca inam signifieandi intentio est homini intriti, si ea, voei veto erit in ea; vocis autem prola. tio est homini extrinseo, voei vero intrinsecat ut hactenus est dictum . o. Dis secunM: Suppositio etiam giv Idi m. test in suppositionem fgni ad signis eangum suom significatiam, dc in suppositionem signi pro suo signifieato . De hae givisone mentionem soci supra disp. 4. dub c Promisitque me hoe loeo de illa latius esse acturum. Suppositio ad fgnis eatum loeum habet in omni omnino signo, sive naturali, sue arbitrario, sive voeali, sive alio quovis r nihilqu/ est aliu/, quam oldinatio seu dilectici signi ad manifestandum suum signis ea tum . suppositio vero pro sgnis eato in sola vo. ce di seriptura, sive in solo signo in oratione po-nibili laeum habet: nihilque est aliud , quam po
sitio voei ς seu scripturae in Orationis contextu pro suo signifieator v. g. in hae oratione, Homo es nimae istae voees homo de Onimal habent suppoli. tionem ad signi seatum , ae simul suppositionem pro si hilleator respectu diversorum tamen . Uiquippe supra dio s. dixi, voees duplex habent signifieatum s videlicet conreptum loquentis, Arem 1 loquente conceptam. Istae itaque vores ibi quidem supponunt ut a loquente ad signifieandum suum eoneeptum . non tamen supponuntur ptorea loquente eoneepta . Eι ratio es cur Quias . ex istae supponerentur pro loquentis conceptu, propos*tio Leetet hune sensum: Conreptus quo eonei pitur homo, est ille eoneeptus, quo eonei pitur animal, qui sensus ineptus est, ae falsus. Supponuntur ergo istae vores pro rebus s. pniseatis, Delumque hune sensum uerum ae te .gitimum suppostum humanitatis est stippositum animalitatis. Itaque istae voces, si ieseram ut adeonee pium signiscatum, habent suppositionem ad illam , non pro illa; s vero ad rem signifieatam reserantur, habent suppositionem pro illa. ci ad illam. Nos omissa supprasticine ad signis catum , hic in posterum agemus de suppositionerto signiscato : agemus de suppositione solatum
Acceptio seu suppostio materialis simplex
& personalis pallam a Summul istas vocantur aeeeptionum genera . Quam no. menelaturam, ne de nomine pugnare videar, nolo serupulosius examina te; si enim id neerem, timeo ne illa tota corrueret. lnie. xim valeat, non valeat, parum curo: miror ta. men eur subiiciatur aeceptio formalis. Aceeptio
veto copulativa , eopulata , disiunctiva , didis uncta, voeantur passim aeceptionum species enon quia Meeptionis in eommuni sunt speetes immediatae; sed areeptionis personalis eum mu. Clis M. Livi Opera rim. XII.
ris . Hie de aeeeptionum ago genetibus; postea agam de speciebus.
pto postione somo est an M. Deus est misericara , oec. omnes istae vocis aeeipiuntur tot maliter, habentque aeceptionem formalem: quia ibi usui. pantur, ae in isici orationis contextu ponuntur
pro suo signiseato Vox quippe homo pro suppo. lito humanitatis, uox isnimal pro sapposito animalitatis supponitur . saeiumque hune sensum rsuppostum habens humanitatem est quoque ha.
bens animalitatem. Haec autem suppostio vineatur formalis. quia est usurpatici 5 suppostici vocis pro sua sorma , vel quasi formae sgi iii eitum quippe comparatur ad voeem, tamquam sor. ma ad materiam , s. subjec iam . Nam, ut iam aliquoties dixi, fgnis eatum habet se ad voeem, 14eut objε lum ad rotetitiam ι atqui obiectum ad potentiam habet se sevi forma ad matera am : obiectum quippe potentiam Oee seat, distinguit de robilitat. Ergo etiam signifieatum habet se ad vocem sicut so ima ad materiam : adeoque suppo. sitio . is pio suo sagnifieato non male voeatur supposito sotm, L s. a. Duo serti uri Suppost; o maletialis est u. surpatio voeis pio se ipsa Ubi is ejre: Quod . ees in orationis eontextu quandoque supponantur pro se ipsis in sngulari, quan/oque vero pro seipsis in speeie, sive pro sua speeio , sub qua imme/iatἡ eollocantur, v g. cum Aleo . et ex homo essius, laba, tune ista vox fama non supponitur pio seipsa in singulati, sed pro se ipsa in specie , ii vepto sua speeie : pro speeie videt ieet voeis homo incommuni . Faeitque propolitio hune sensum 11oκ hamo in eommuni , sue omnis vox homo, tam haee, quam ista, est distyllaba . At vero eum diecit laee et homo es di, Iasa . haee vox
equas est nomen . ere. tunc istae vocis fiomo de equus supponuntur non pro voce homo in communi, aut voee equa in eommuni; sed ponuntur nomine proprio pro seipss in singulari ut est elata . 3. Dixi itaque in cones usone, suppositio ma terialis est usurpatio vocis pro se ipsa: pro seipsa, inquam . in speete , non pro seipsa in individuo. . Dum enim vox in eontextu orationis pio se ipsa in singulari ponitur, tune non supponitur; adeoque voeis pro seipsa in singulati positio non est suppositior adeoque non est suppositio materia. sis & per eonsequens suppositio materialis ge- finiri debet, quod sit positio ae usurpatio voeis pro sua speeiei seu pro seipsa in speete . Rariss 1 Quia suppostio materialis debet esse sup postio : etenim haee vox materialis vocem sum sitis neque diminuit, neque alienat; sed solum. modo restringit ae speelseat. Atqui posito voeis pio seipsa in individuo non est suppositio adeoque neque est suppostio materialis. Ergo sola postici
vocis pro seipsa in speeie potest esse suppo-
223쪽
sitio materialis. Moloris minoν : Quia supposi.tio est usurpatio voeis pro suo sgnifieaior atqui positio uoeis pro seipsa in individuo non est pci. sitio voeis pro suo signJseator uti est manifestum . Ergo non est suppositio . Deinde : suppo. sitio est in locum, ae viem alterius posito: ut dixi a se. praeeed rib. I. Atqui vox, quae pros ipsa in individuo ponitur, in locum alterius non ponitur: ergo non supponituta adeoque talis postio non est suppositio.
. Neque diei potest , quod etiam posit Io vo .
eis pro seipsa in speeie non sit vera suppostio rhoc quippe eum vetitate diei non potest . Iaad probat Quia suppostio est positio vocis pro suos gnifieato, est postio vocis in loeum, ae vieem alterius . in sui videlleet loeum fgni scitidi atqui
dum vox aliqua pro sua specie ponitur, tune pro aliquo suo significato ponitur: item in vicem ae loeum alieujus alterius ponitur . Ergo vere su ponitur ; adeoque talis postio est vera supposi, tio . Probatuν minis: Quia quaelibet vox in eom. muni est signifieatum cujuscumque sui singulatis sub se eontenti, v. g. vox εο- in eommuni est signifieatum cujuscumque voeis homo in singula.
ti: ut dixi supra dio s. Ab Item speetes eu quid realiter in adaequale di. et sum 1 singulis suis individuis secii sim sumptis r ut 3leam alibi . Ergo
dum vox aliqua sngularis pro sua speeie ponitur, tum pro suo sgnifieato ponitur, ae in vicim &loeum alterius ponitur: adeoque vere supponi.
s. Ex quo sequuntur duo e Prima squIι- rQuod di .iso suppositionis in sormalem de rea,
terialem si diviso univoea, ae generis in species. Ratu es etiνar Quia suppositio formalis de mate. italis partiei pant tignis tum formale voeissu posia eodem parti ei pandi modo; ut patet ex hactenus dictis: adeoque sunt unive eata eius, de speetes eius. Ergo diviso ista est uni.oea, aegeneris. in species . seeundo sequ tur 1 Quae stratio , ob quam haee aceeptio vocetur ordinarie materialis . Ratio ergo hujus nomenes ιυνae est
Quia per hane suppositionem vox supponitur, non pro re aliqua eerta per voeem fgnifieata: Od pro ipsa voee significante in communi: atqui, uti supra dicebam , vox eomparatur ad rem s-gnifieatam tamquam materia aE sermam: ergo
per hane suppositionem vox supponitur pro quasis gnifieationis materia: adeoque haee suppositio
non ineptὰ vocatur materialis .
6. D des : Aeceptio formalis de materialis non differunt speeie : ergo ista diviso nequit esse di. viso generis in speetes. Resp. neganda antecedens; est ratio est : Quia suppositiones distinguuntur speeie vel penes modum supponetigi, vel penes obiecta seu signifieata, pro quibus vocem supponunt e atqui acceptio formalis de materialis supponunt voeem pio signifieatis speeie diversis; uti clarum est : nam suppositio formalis suppo-tiit illam pro re signi seata ; materialis vero illam
supponit pro voce fgnifieante, v. g. vox fama
per aeeeptionem formalem supponitur pro surposito humanitatis e per materialem vero suppo nitur pro vom lamo in communi. Ergo hae duaeaeeeptiones in dubie disserunt speete. νή- εινὰ
tiam es clara: Quia philosophandum est de spe. et seatione suppositJonum, sevi philosophamur
de speeifieatione intellectionum , volitionum, aliarumque similium operationum dc actionum: atqui istae operationes specifieantur vel penes modum tendendi , vel penes objecta. in quae tendunt: ergo similitet suppositiones speeifieati debent, vel penes modum supponendi, vel penes signifieata, pro quibus supponunt. . Dua terrIὸ : suppositio materialis ordina. tiὰ dividitur in suppositionem materialem puram, de suppostionem materialem non puram , seu mixtam . Suppositio materialis pura est illa, qua vox aliqua aeeipitur pro seipsa, nulla habita ra. tione suae sgnifieationis: v. g. eum Aleo , Noma
vox homo supponitur materialiter puth: supponitur enim pro seipsa , ita ut nulla habeatur ratio .
nullusque respebus signifieationis r sve enim si, s*e non st fgnifieatiua , est disryllaba . est vox, est sonus, Eve suppositio materialis non puta , seu mixta est illa, eui nonnihil de suppositione larmati agmiseetur. Est , inquam , illa , qua vox supponitur pro seipsa, habita tamen aliqua ratione, aliquoque respectu suae s. gni stationis; v. g. eum dico, mma est uomes,
Ibi vox homo supponitur materialiter non pu es: quia ita pro se ipsa aeeipitur, ut tamen habeatur aliquis te spectus signifieationis: nam si vox horea
significationem non haberet, neque conetria, neque primae intentionis, neque nomen foret. Restaret hie tradete regulas sue notas quasdam
pro dignoscenda aeceptione materiali de latra tio sed hisee nugis ego ea lamum non impendo; res enim faeilis est , dc magis addiscenda petusum de scholas leum exereitium , quam permagnum regularum numerum.
cem, S personalem. Suppostici simplex est illa . qua vox as;qua aeeipitur pro solo suo signiseato primatio suppositio vero personalis est suppositio voeis pro suis signifieatis seeundat tis. Nondieo pro seeundat iis tantum , seut dixi pro primario tantum ; sed pro seeundariis absolute rsve enim vox aeeipiatur pro signifieatis secunda riis tantum , sive pro seeundaliis 3c primario simul . id parum refert e dummodo accipiatur pro Deundatiis , aeeipitur personaliter et v. g. eum dico. Homo es Decies, animes est aenas ,
t ut quippe non pici suis fgnifieatis seeunἡariis . sed pro solo primario. Nam pii matium fgnissieatum v eis Mina est natura humana in comminni ; signi seata uero ejus seeundatia sunt supposita singularia naturam istam eommunem communieantia , ae parti ei pantia. v. g. Petrus , Paulus, Ferdinandus , Philippus, δα. Atqui vox homo non supponitur ibi pro Petro aut Paulo ;sed pro lata humana natura in communi et erga
224쪽
opponit ut simplJe; ter , habetque aeeept Ionem simplieem. Ratio amnorsa est i Quia subjectum praedicationis a firmativae semper supponitur pro illo suo signifieato , cuἱ ineuistit signifieatum sermale praedicitii atqui in ista prent 4 amrma. tiua praedieatione subjectum es lema, praedi ea- tum est speries; adeoque significatum formale praedieati est speeieras: ergo vox Lma ibi suppo..itur pro illo suo signifieato, eui inest . seu eui quadrat speeietas e atqui specieitas non quadrat Petro, aut Paulo; sed soli naturae humanae incommunir ergo vox iamo ibi supponitur non pro Petro, aut Paulo ; sed pro sola humanitate eommuni: adeoque pro solo suo signi stato ptima. rior adeoque simplieiter. s. Ast autem eum dico, Roma est animal, iamo es assus, homs eurare, es ν bitia, cte. Omnes istae voees, tam praedi eata, quam subiecta sup.
ponunt ut personaliter: aeeipiuntur enim omnes
tuae voees non pro solo primario ; sed tam prosgnifical Is seeundatiis, quam pro primaria Cum enim dieci , Ηιmo es animal, sensus non est, quod solus homo in eommuni: sed quod tam
homo eommunis, quam etiam quivis homo sim gularis si an; male adeoque vox homo ibi tam pro Deundatiis, quam pro suo primario aeeipitur si gniseato . Et ratio es : Quia subjectum prae/iea. tionis asstmativae aeeipitur pro illo suo sgn isea. io, eui quadrat signifieatum sci a lepraedicati ratqui in hae praedicatione, Roma est animal, sinhiectum est homo, praedicatum est animae; signi. seatum sormale praedieati est an macti ar ergo vox Mino ibi supponitur pro omni illo signifiea. to , cui quadrat animalitas di atqui animalitas
quadrat non soli homini communἱ; sed etiam Petro, Paulo, Christiano, aliisque hominibus
singulatibus: ergo etiam vox homo aeeipitur tam pro illo. quam pro his r aecipitur tam pro pri. mario , quam pro sgnificatis seeundat iis r adeo. que aeeipitur personaliter.
o. objicies: In hae propositione, Hama est species , voκ homo supponitur simpliei terrai qui su p. ponit ut non pro solo signifieato primatio . seditam prci secundario quam primatior ergo aeee.
Fici simpleκ non recte definitur esse aeeeptio vo . eis pro solo suci signifieato ptimatio . Pras tu miηπ: Quia signifieatum prinei pale u is lomoast humanitas: signifieatum ejus seeundarium et humanitatis suppositum: ut dictum est supra ,
dum de voce eoneret a solet i ermo. Atqui in ii a propostione vox homo supponitur non pro sol humanitate; sed pro humanitate simul de suppo sito eius: ergo aeeipitur tam pro suci seeundatio, quam pro primario sgniseato. Probastiν minae:
Quia subiectum praedirationis assilmativae aeeipi. tur pro omni illo suo sgnifieato, cui qua/rat signifieatum sormale praedieatir adeoque ibi vox Amo aeeipitur pro omni illo, eui quadrat sp cietas a illa enim est fgnifieatum praeditati Q male . Atqui speeietas quadrat non soli commv. ni humanitati; sed etiam eommuni humanita tis suppositor sietit enim humanitas est species , se etiam homo, seu humanitatis suppcisitum est species. Ergo vox homo ibi supponit ut non pio
sola humanitate ; sed pro humanitate simul, ae illius supposto: de se pro utroque suo significato.
amaret , eerte haberet unde hoe argumentum
illi materiam ad ua in i lirat. Ego tamen id non amo . Quare eommunes dc tritas hasce definitio. des iusti fieare volens , tespondeo verum esse, quod vox homo ibi aeeipiatur aro humanitates oeul de supposto eius: id enim argumentumhoe eleganter probat. Λdhue tamen aequa est definitio aeeeptionis simpliei si vereque dieitur. quod si aeeeptici voeis pro solo suo ptimatio s-gnifieaicidi s tamen id patienter intelligere, aegranum salis adhibere volueris, ae definitionemaeeipere hoe sensu: Λeeeptio simplex est aeemptio voeis pro selo suo primario signifieato adae quato . Signifieatum quippe primatium voeis eoneretae duplex salui potest : totale & parti, te, seu adaequatum de inadaequatum . Significatum ejus primatium adaequatum est signifieatum formale simul eum materiali sumpto incommuni secundum se: habetque tone pio signifieatis serendariis in se tota uitiusque sui si gnifieati, materialis videli era dc formalis . Signi sieatum eius primarium inadaequatum est istum fgnifieatum formalet adeoque tune pro signi seatis seeundatiis habet non sola inferiora signifieati sormalis de materialis ; sed etiam ipsum
signiseatum materiale r hoe quippe tune noneomprehenditur sub signifieato ptimario; vetb. grat maneamus in voee homo: illi voei adserihi potest duplex signifieatum mimatium: videlicet adaequatum , Ac inadaequatum . Signifiea. tum primatium eius in adaequatum est sola hu. manitas; significatum vero primarium adaequa
tum est totum commune eommunis humanitalia suppositum: ae seniseata seeundatia sunt omnes humanitates singulares , Omniaque singularia lingulatium humanitatum supposita .
Ιχ. Faeile est eommunes des nitiones iustificate. Meeptio itaque smplex est aeeeptio v eis non pro solo suo sgnifieato primario in adinquaio; sed pro solo primario sgnifieato in adaequato vel adaequato . V E loma quipp/ in hae propositione, Homo es species, aeeipitur simpli. citet; aceipitur tamen non pici solo suo sgnificato primario in adaequato, quod est latum signis ea tum sermale ; sed pici toto suo sgnifieato primario adaequato e pro lat mali uidelicti &materiali; uti jam est dictum . Aereptio vero personalis est aceeptio voeis pro suis signifieatisseeundariis. M or Pio inferioribus, superio, ribus . vel denominatis sanifieati primarii adaequati: uti patet in exemplis supra statim ad . ductis. Petunt hie aliqui, quare suppositio pro primario signis to vocetur suppositio smplex , de quate suppositio pro se ad artis vocetur lapis postio per natis λ Sed nullam hie video essea.
eem rationem, praeter Λuctoritatem imponen
personali quidam magnum numerum congerunt
regularum: sed, uti dixi, tempus mihi pretiosus est, quam ut illud a re tam inutili mihi permittam praeripi. Ut tamen aliquid ἁieam, do tibi hane tegulam generalem , ex qua co' gnoscas non lalam acceptionem smplieem ; sta
225쪽
omnem accepi; nem omnino e materialem , formalem, personalem , simplicem, copulativam , eopulatam , &e. Regula es laee : supposito subjecti attendi, ae de sumi debet ex qua. litate praedieati di sive subie lum eu uscumque pra dieationis Meipitur pto eo, cui quadrat si. gnifieatum formale praedaeati. Itaque si forma.
te si g nifieatum praedicati quadret ipsi voei; voxaeeipitur materialiter pro seipsa . Si quadret si .gniseato . primario vel secundatici ; aeeipit ut sotmaliter . simplicitet , vel personaliter . Si quadret signi seatis seeundariis . e pulative, .el eopulatim enumeransis ; aeeipitur eopulati τὰ vel copulatim, dic. v. g. cum dico, mma es nomen ; vox somo accipitur mater Ialiter pro se ipsa : quia fgnifieatum formale pradieati quadrat ipsi voti, non autem eius fgnifieato. Cum di eo , Nomo es species, vel λω es animal; vox Aomo aeeipitur formaliter: in prima quidem smplieiter: in alia personaliter : ut jam ostendi. 14. Hane regulam proposui quandoque sub
hae verborum formular Subiectum praedieationisaeeipitur pro eo,pio quo veri scatur propositio.Sed ἰn re est plane idem . Regulae enim hae in ver-hi, & modo signifirandi disserunt; in re vero
signifieata plane quadrant di coincidunt. Ratio .st , Q, a tune veliseatur propostio , quando signifieatum formale praedi eati quadrat fgnifieato tecto subiecti: ergo dieete, pro eo suppo nitur subjectum , pro quo veri scatur propolitio; & dieere. aeeipitur pro eo, cui qua grat igni seatum Armale pia dicati, in te est i/em direre, solumque est Aisseientia in modo dieetidi S sgnifieangi. Solei que haec regula ab aliis adhue aliter proponi: Subiecta modiscantur aprdidi eatis, geterminantur a praedi eatas , signi ibrant juxta signiseationem pixdieati , cte. Sed in re omnia sunt id in : nihil dieunt aliud, quam quod subjecta aeeipiantur pro eo suo s-gni steato , cui quadrat fgnifieatum formale praedi eati. aue. Pries: An haee regula si semper de ubi. que vera, ita ut nunquam saltat λ Reis. 'imo Hre regula de facio potest sallere, ae saepe fallit . Probustiν: Quia voeis supposito est voeis prolatio eum intentione signifieandi ut διὰ isupra r adeoque vox pro eo supponitur, quod a loquentesigni seati intenditur. Atqui potest loquens per subiectum praedieatioms velle aliquid signifieare , eui revera non quadrat lignificatum formale piaealeati : uti patet in hominibus men. daeibus , ae lallacibus. Ergo de sal O iubjectum non semper supponitur pro eo, eui quadrat s. go is eatum formale piatili eati . Resp. serando De Iure tamen regula est ordinarie vera, ordi. nati eque non sallit. RAEI. oli Quia ita loqui
mur , talique modo nostras enune lationes sor.
maratis, id est formare debemus, ut sint verae& veraeest atqui non possunt ordinarie esse verae . nis subjectum supponatur pro eo, eui quadrat signifieatum sot male praedirati e ergo haere ea regula ordinarie ge Iute est vera , di de ol. Ainatio Iure non sallit. Dico ordinariEr quia excogitare possem casus, in quibus sallit, a se signaboque unum , insta agens de acceptione
habet non in solis v ibus communibus ; sed etiam in singulatibus . Probarurr Quia in hae
praedieatione, Pereus es individuum, vox Petriasaeeipitur simplieiter r accipitur enim pro solo suci signifieato primatio. Atqui Petrus est vox sinis gularis : ergo aereptio simplex habet etiam in voeibus singularibus locum . Probatin major rQuia omnis illa uox aeeipitur pro solo suo sgniisseato primario, de qua in iratur aliquod praeis dieatum, cujus formale significatum quadrat 1 li illius signiscato ptimario: ut enim jam di2i , sub ectum acet pitur pro isto suo sgnificato, cui
quadrat fgnificatum formale praedicati. Λiqui in ista praedicatione de voee Petrus praedicatur tale praedieatum : ergo vox Portis aeeipitur ibi pio solo suo signiscato primatio . Probatur mi nor: Quia praediearum , quod ibi praedicatur devore pereur, est individuum, cujus formale sagnifieatum est indi. id ualitas: atqui individua. litas quadrat soli 1gnificato ptimario, & nulla. tenus signifieatis seeun/atiis voeis Petrus: ergo ibi de vore Perru, praedicatur aliquod ptaedi ea- tum , cuius sormale signis ea tum quadiat soli sing nifieato ill us primatio. Probatur minor: Quia signis eatum ptimatium voeis Petras est hoe tia gulate suppositum hujus singulatis humanitatis; signifieata seeundaria ejus sunt omnia superiora. viget ieet homo, animal, vivens, 5 e. incommuni: atqui individualitas non qua/tat istis idibus communibus ; sed soli singulari singularis humanitatis suppositor ergo individualitas quadrat sol; fgnifieato primario; non vero signis eatis secundariis vocis Petrus.
1 . ED. O di a prim3r Aeeept; o persona, I Ii, diuiditui in acceptionem persona lem puram , & mixtam . Λeceptio personalis mixta est illa, qua vox aecipitur pro suo signis
eato primario S seeundario simul; vetb. gr. eum d leo , homo es animal, vox homo habet aeceptionem personalem mixtam : supponitur quippe
tam pro homine eommuni, qui est fgnificatum eius primarium, quam pio hominibus sngularibus, qui sunt signifieata eius seeundati ai sa- eitque proposito hune sensum : homo sive eom. munis, sue singulatis est animal. Hae suppωsitio voeatur mixta: quia in illa permiseentur qualitates aeeeptionis simplieis, simul & pers natis, estque partim simplex, partim personalis . Suppositio personalis pura est suppositio vO- eis pro solo suo significato see ungario. Voeatur itaque pura , quia ab omni admixtione supposistionis smplieis libera , & vaeua est. 13. Sed stiliι sis aedificultas i An detur, aedari possit suppositio personalis pura, qua vox aliqua Meἱpiatur pro solo suo sgn Iseato se eundario λ Hoe enim aliquando negavi; & eerie non sine fundamento. Nam exempla, quae passim adseruntur , nihil probant . Modo tamen hanc
226쪽
hane suppost Ionem puram admitto de probo, e di eo illam esse in subiecto huius praedieationis, Omnis Misa est in niduam . ibi, inquam, uou Aomo supponitur personaliter pure pro solissgnifieatis seeundariis . Raris es: Quia subje.ctum supponitur pro illo suo significato , eui quadrat fgnificatum sermale praedieatir Atqui individualitas, quae est ibi sotmale signis ea tum praedieati, quadrat solis signiseatis seeundarii, voeis gama, nulloque modo eius signifieato primatior ergo vox somo ibi supponitue pro solis si s fgnifieatis seeunflatiis. Patet minoν r Quia
signiseatum primarium adaequatum v is homo est eommune communis humanitatis suppositum ; fgnifieata secundatia ejus sunt singula. tia sngularium humanitatum supposita r Atqui individualitas non quadrat supposito communi ;sed solis suppositis singulatibus: ergo individua. litas quadrat solis fgnisci is secundariis voeislomo, non autem signifieato eius primario. I9. Dus se vir Reeeptio personalis etiam di .iditur in aeceptionem personalem communem, de singularem. Aliqui has suppostiones defini utit hoe mogo: Suppositio personalis com. munis est suppositio vocis pro te communi; su positio vato personalis singularis est suppositio voeis pro re sngulari. Sed definitiones nihil valent omnino. Iuia probo: Quia possunt voces supponi pro rebus eommunibus vel singularibus, Ec tamen non habere aceeptionem personalem communem vel singularem . immo neque hahere aeceptionem personalem I ergo suppositio personalis eommunis de singulatis inepte ἡes. diuntur este suppositici vocis pro re communi, vel se gulati . Probarar antecedens : Quia in hae propostione , homo est species . vox hamasupponitur pro re eommuni: dc in hae propositio. me, Per νωι es Inditiauam , vox pereas pro re singulari supponitur: ut elatum est. Λtqui ta. men is ae vores non habent suppositionem peis valem; sed simplieeme usi patet edi dab. 2. Ergo post uni voees habere suppositonem pro re communi uel singulati, & tamen non habere su
1o. Definiti ergo debent hoe mogo '. suppo. sitio personalis in eommuni est supposito vocis pro suo signifieato Geundarior ut iam dixi. Suppositio itaque personalis eommunis est su p. positio vocis alleuius remmunis plo suo signis.cato secundatio ; suppositio vein personalis singularis est suppositio alleuius voeis sngularis pro suis signifieatis seeundatiis. Itaque hae suppos.
tiones vocantur communis & singularis, non re eommuni vel singulari, pro qua vocem supponunt . sed λ voee eommuni vel singulari, quam pro suis signifieatis seeundariis supponunt.
Et raris est: mia actiones a suis terminis, ae operationes desumunt speeiem , denominati Nem, ae nomen elaturam a suis objectis: ut evi- cumque Physeo est notum. Atqui Wox est suppositionis simul terminus de objectum e ergo suppositio vorari debet communis vel singulatis , non a re, pro qua voeem supponit; sed a τω ee . quam supponit. Probatuν nor : Quia , ut
dixi supta . suppositio nihil est aliud . quam Pri P S. 22 I
l prolatio seu productio vocis, simul eum voliti ne loquentis , qua vult per vocem audienti no-lti state ejus fgnificatum: atqui vox suae pro ductionis est terminus, de istius volitionis est obiectum : ergo uou est simul suppositionis terminus de obiectum . Exempla harum supposi.tionum formare ne se est r vetb. gr. in hae pro positione , Noma es animal . voti gama de vox nimia aecipiuntur personaliter eommuniter; in hae veto , Penua es homo , vox Petrus a c. eipitur personaliter sngulariter, vox homo perissona litet communiter. Σi. Dico rosia r Suppostio personalis commuis his de singulatis non sunt extrema repugnantia;
sed taeena de exeedentia. Rasia es: Quia aliqua suppositio communis est , dc aliqua non est singularis r de E eontra aliqua suppostici sinis gularis est, ct aliqua non es communis. Ergo hae duae suppositiones non sunt repugnantes .
utila in hae predieatione , Petrus est loma . suppositio voeis Atras est singulatis, de nullo modo communis; uti est omnibus notum: in hae vero propositione , Deus ereat, suppostici voeis Deus est eommunis Et smul singulatis. Ergo suppositio singularis quandoque est . quandoque non est communis. secvnda antecedensis
pars probarin: Quia suppositio personalis communis est suppositio voeis communis pici su Issignifieatis seeundariis a supposito personalis singularis est supposita voeis sngularis pro suis signifieatis seeundatiis r atqui suppositio vocisma, in praesita ista propositione est stippositio voeis communis , smul de singularis pro suis seniseatis seeundariis a nam uox Detii fimuleommunia I singulatis est: ut dixi supta. Ergo isti suppostio est smul eommunis de singularis . Et ratio renesti on1s a priori est : Quia ita se habet suppositio eommunis ad suppositionem se gularem . sicut se habet vox eommunis adsocim singularem: quia, ut iam dixi, speei-sealio, denominatio, de habiiugo harum suris postionum desumi debet ex v ibus suppositis. Atqui vox eommunis de vox singularis habent se sevi meedentia de exeessar ut facile patere
potest ex eis, quae Aixi supr1 Ae his vocibus
agens. Ergo etiam hae suppositiones sunt i
I rius . Hoe, inquam, in Logiea ita
firmum Ac sanctum est, ut de hoe dubitare n. tuum putetur , de delirare . Ante omnia ergo adverto . quid si mutare suppostionis genus
in argumentatione , vel propositionum Dpm-stione . Mutare itaque aeceptionis genus in argumentatione est in argumentatione ali quem terminum semel supponere materiali
227쪽
ter , semel smplieiter , vel personaliter . saut heontra; ver b. grat . cum dieo, Omnis hamo in animali argui a imisi es genus : eua homo es reaus . Muto genus aeceptionis e nam voeem a mal aeceptam in maiori personaliter , aeei.
pio in minori simplieiter. Item τoeem iama in maiori sumptam personaliter sumo in eonsoquente simplieitet . Mutare vero genus acee
ptionis in propositionum oppost Ione est subiectum unius oppositae accipete simpliciter ; subjectum vero alietius acet pere materialiter , vel personaliter, vel ἡ contra , vel b. gr. eum dieci ,
Nesia, homo os speries , Misa es species, muto genus areeptionis a quia subjectum primae op. politae aeeipitur personalitet a subjectum veroseeundae aeeipitur simplieiter. 23. Logiei ergo damnantes, & ab argumen. rationibus , oppositisque pro post ἰonibus elimi.
nantes mutationem acceptionis , non volunt,
ut in argumentationibus, aut oppostis propo, sitionibus non sint divella genera acceptionum . Hoe, inquam, nulla ratione volunt: Quia di. versa aeceptionum genera repetiti possunt non solummodo in videm argumentatione ; sed
etiam in eadem smpliei propositione; veth gr. in hae propositione . IImo est speties , subj
ctum smplieiter, praedieatum velo aeeipitur per. sonaliter. In hae propositione, Homo est Bamen, subiectu in materialiter ; praeAleatum aecipitur personaliter: Mens ergo Logi eorum est , quod non possit variati areeptionis genus is eodem
termino, in eodem subjecto: quod idem terminus non possit aeeipi modo hoe, modo istoaeeeptionis generer ut iam ostenssi. His positis Reis. ω duo prima: In a gumentationi. Ms , & oppostis pro postionibus semper vit;o.
sum est mutare aeeeptionem maletialem in &r. malem , sue smplieem sue perionalem de eeontra. De oppositis rati. es Hara: Quia oppo st, Aebent me assimatio de negatio ejusdem rei de eadem re r Atqu; si mutetur aceeptiora, terialis in formalem , aut / eontra, non pol. sunt esse a Timatio & regatio eiusdem rei δε eadem re r ergo semper vitiosum est in propos. tionibus oppositis facere transtum inter has a oceptiones. Probatuν minis: Quia dum in subj..cto oppositatum inter has suppositiones fit tran. stus , praedicatum earum semel amrmatur de v,
ee subjecta , de semel negatur de s gnifieato voeeis subiectae; vel ε eontra negatur de voee, Aca firmat ut de eius fgniseato: atqui vox , quae est oppostarum subiectum , de istius voeis si .gnifieatum non sunt eadem res ; sed diserta, realiterque distinctae r ergo dum inter has ae. eeptiones si trans4tus, non potest esse assi a. tio de negatio ejusdem rei de eadem re.
23. similitis in argumentollandias negallum eses rem a Quia omnis illa argumentatio vitiosa est , quae deviat 1 regula sua directiva di si qui omnis omnin4 argumentat Io, sive sit exposto. ria sue eommunis, sive si negativa si. e amrmativa , in qua transitur de suppositione so mali in materialem , vel e contra , deviat 1 regula sua directiva a ergo mala est, de vitiosa : adeoque semper malum , ae viliosum est
Inter has aereptiones neere transitum . Prata.
Quia sensus regulae est hie e Praedieatum, quodam imatur ge aliquo subiecto universaliter aem. pto , etiam amrmatur de omnibus inferioribuasub isto subiecto eontentis: adeoque ut serve iur his regula , oportet aliquod praedieatum
primo assimare de aliquo subjecto diaributo. de postea id ipsum ptaediratum ammate de ali. quo istius subjecti inferiori . Λtqui Me fieri
non potest, s inter has aleeptiones fiat tran. situs: ergo hie transtus semper impedit oblatis vationem regulae directiuae. Minorem saetu pro. habis inductione r forma enim aliquos syllo. gismos, in quibus fiat harum aereptionum tradistus de variatio , semper videbis , quod numquam praedicitum a mimatum primo de aliqua subjecto distributo, postea amrmetur de aliquo istius subjecti inferiori. Eodemque modo phi losophan/um est de regulis syllogismἱ eamdiu.
nis negativi, ae syllogismi expositorii. 26. dico secvnrar Non est tamea semper v tiosum trans te a suppositione simpliei ad pet sonalem , vel ἡ eontra a personali at simp eem : est quidem tape vitiosum ; non tamen semper . Trivia L s Logiei hane eonelusionem male eapient; sed Dabortiis: Quia hae pro setiones, Nutius lama es indisi utim, μι ι es ad dia m. Sunt vetε oppositae de eontradicto. tam di sunt enim amrmatio dc negatio eiusdem
rei de eadem te . Atqui subjectum primae uni versalis aeeipitur personaliter ; subiectum veroseeundae singulatis aeeipitur simplieiter e ergo in ptopositionibus oppostis salva quandoqucti potest manere oppositici . liret in subiecto ea-i rum transeatur suppositione personali ad sitn-plieem . similiter bonus est hie syllogismus romae in viduam est aliquod ens r atqui rinus sindii duum: eua Peros es ahquia. Et tamen ibi in voce Petrus 'transitur ah aeceptione sim inpliei ad personalem i vox enim Perras in minoisti smplieiter, In eonsequente aeeipitur personaliter . Similiter bonus est hie syllogismus :Omnis specios ensis praest a Deo rae νι ; arga: Minmo es at qua omes emis r eua fama μι/s a Deo πυνι . Et tamen ibi in voci homo transitur suppositione simpliei ad persona m: uox iama quippe in minori smplieiter . in eones usioneaeeipitur personaliter. Ergo hie transitus quam
doque fieri potest sine vitio oppositicinis , vel
27. Et rario a m ori est 1 Quia tune solum. modo mutatio suppositionis indueit . tium syllogismi , quango impedit observationem regu lae directiuae t s quippe hujus tegulae observatici non impediatur , sed regula tota observetur,
syllogismus non potest pereare , de vitium contrahere ; eum bonitas de Iustitia syllogismi sita si in observatione sui Airectivi ptiti. cipit. Atqui ha tum aeeeptionum variatio noni semis
228쪽
sem e Impedit observat Ionem regulae , quandoque eum exacta eius observatione stare potest r ergo harum suppositionum mutatio ron semper indueit vitium in syllogismo . Probatur inlusis r Quia in praefato isto eom. muni in aliτο 0llogismo r Omms oeci sauris a Dea re ν pMest . ere. sit mutatio harum suppostionum e ut sali in d;ki . Sper se elatum est . Atqui tamen in illo ser. uatur ea aeu regula directiva: ergo exacta ob. servatici regulae stare potest cum mutatione M. rum suppositionum. Prelatis misis: Quia, ut regula diligens assirmati .um syllogismum set.
vetur . debet solummodo praedicitum , quod privi assidiatur de subiecto distributo, postea mari de aliquo ejus inferiori r atqui in printito isto syllagismo totum hoe str ergo serva
tur exacte regula . Major es clara: minor pro.
b. a. a Quia in icto syllogismo hoe praedie
tur de speeie distributa, postea in consequen. te affirmatur de homine, qui est aliquod tesori ut sub speeie distributa eontentum . mea itaque directi v tegula servat ut in isto syllo. gismo.
g. in Ubitim hoe appendix quadam in adaia alia praeedentia i aliquorum enim disenti dignorum fui oblitus. Aliqui ergo sum. mulindi di Widunt aereptionem personalem in ereptionem personalem pro inferioribus, motu petiolibus, ct pro denominatis: unge opor. et hie videte , quid si supelius . quid insorius, quid denore; natum γ Item quid si Woeem supponi inci denominatis, inferioribus, vel sti. mescitibus p Ae praesertim an voees singulares supponi possine γε sonaliter pro suis superiori. bus e me, inquam , hie inquIti debet ob Laurentium Gymne; qui eo nixa eommunem senistentiam i/ negat in suis Summulis, re α3ρθ. I. aris. Motus hae ratione e vox non potest supponi personaliter nisi prci suis signifieatis seeundariis: atqui superiora non sunt signifieata seeundati a voeum sngularium : ergo vores singulares non potant accipi peti aliter m suti superioribus. 23. adverto hie aura amata r Quod esis R. petius di inserius eo numiat tam uoethus smefieantibus . quam rebus per voces fgniseatis. Tam rem enim diei reua di Vox iamo est inferior vore animia, de superine mee Patrias. quam dieamus . homo in inserim animali, desu .irior petro . In quo Aissere superius di inferius aden Omilato e deviora inatum quippe eonvenit solis rebus; non aut m voeabus fgna cantitas :voras enim non sunt genominaiae , sed deno. minantes . At veri esse sum ius . ae inferius quadrat tam hede vocibus . quam rebus e vit
iam glaei . Cum hae tamen disserentia r quod res dieatur in serior vel sumtior in essendo; vox vero in s gnifieando: vox enim Aieitur in soloes et sumior, quam alia , quia signifieat pati. eicita .el plura fgnifieata I res veto. quia id est paueiotibus vel pluribus subiisibilibus. Quaeritur hie de sum toti& in setioli inessendo, honin signifiean/Or quaeritur enim de Alo inferiori vel superiori . pro quo accipitur vox personali. ira: atqui id ud non est superius aut inferius itis gniseango; sed in essendo: uti elatum est. Ergo etiam hie quaeri debet de hoe, non de illo N. Reis. ω dies privi: per inserius Philosophi hie ordinarse intelligunt subjieibile essenatiate; per superius intelligunt Widies bile essen. tiale: per denominatum veto intelligunt sudibeibile aeridentale. Sive quod in idem tecidit. superius, inserius, & denominatum a Philes, phis Me loeo vocantur ineles quae/am signi si
eati seeundarii: nam denominatum est significatum quoddam secundarium , de quo uox praedicitur Meldentaliter; in serius est illu/ . de quo vox praedieatur essentialiter: comtius uero est illu/, eui vox subjieitur essentialiter , sive quod de voce praedicitur essentialiter; vel b. gr. homo ct equus reinc u voeis ausi sunt deno. naia r quia sunt illius subiteibilia aeeidentaliat: s .e sunt eius fgnifieata secunda, a , de quibus illa praedicatur aee identaliter. At vero respectu voeis a misi equus Ae homo sunt in se. riora a quia sunt ejus subjieibilia essentialia rsve sunt eius fgn Mara seeundatia, de quibus praediratur essentialiter . Λnimal veto respectu τoeum homo S agatis est superius: quia est prindieabile essentiale , sve est quoddam fgnifiea tum feeundatium , quod de illis uo ei bus 'aedleatur essentialiter. Seio quidem haeettia Philosophis aeeipi quandoque mulo aliter; sed in
hae materia, ct in hoe loeci aecipiuntur seut dixi. Ea ν ι . est 1 Quia inferiora , suritiora .ae denominata . hoe loeo vorantur illa vorum fgnifieata . prci quibus voces supponuntura suppositione personali i atqui sgnifieata . pro quibus voras k suppositione personali supponuntur , sunt fgnifieata seeundati a tergo inseriora, superiora. ae denominata hoe loeo se debent Meipi, ut sint species quaedamsgnifieati secungarii. 31. Disa seeuari r Uoees singulares possunt personaliter aeeipi pro suis superioribus . Pro
asi: Quia vocis possunt personaliter supponi mo omni suo signifieato secundatici r atqui sum. tiora sunt signifieata laeundaria ν um sngula rium: ergo voles sngulares possunt misonaliter mo illis supponi. Laurentura negat minorem ἔβd probo utim : Quia snperiora sunt significata voeum singularium : ergo sunt fgnifieata Wimatia vel secundatiar atqui non sunt primaria rut eone uni omnes . Ergo sunt seeundaria. Latiramias negat anteeeinna ; sed μοδο illud: Quia superiora , vel voees fgh Iseantes sumis riota praedirantur de voeibus sngularibus : veia namque dieimus, Miras es homo, es animaI.
229쪽
e e. Atqui praegi ea tum de subjectum identi fiea. ii debent in suo sgnis eato recto; ut in stadi. eam ; adeoque subjectum in tecto signifieare debet illud ipsum, quod significat praedicatum , de eontra . Ergo voees singulares in rectos gnifieant hoe ipsum, quod significant voces superiores . quae de illis praedieant ut i atquivores supellotes fgnifieant superius r eigo etiam voras singulares suis eant illuas ade, qua supelius est fgnifieatum τoeum singula,
3 a. Respondet Latiν IIaar verum esse, quos
praeditatum, ae subiectum identificentur in suo signiscito recto; adeoque quod votas superio. res quidem signi Ment hoe iplam, quia signi,
ficant voces inseriores , verb. grat. quod vox
ma quidem signifieet Me ipsum, quod vox
Patrus: & vox a rimat idem . quod vox hama; non tamen d eontra , inquit ; Vox Perrus s. gnifieat illud, quod significat vox loma , ne qua vox bama illud, quod vox animati adeo que in seriora quidem sunt signifieata voeum uniuetialium; superiora tamen non sunt signi.
Mata voeum singularium. Dώ μ.fBὸ PLIM, psis hae mira es: Quia si vox samo signi feeihoe ipsum, quod vox Petrus; etiam uox M. ajus signi seare debet hoe ipsum ,.quod vox rumor seu ti, si tu habes illam ipsam vestem.
quam habeo ego . per consequens ego etiam
habeo illam ipsam' essem , quam habes tu . Qui enim fieri possit, ut tu habeas vestem ha. hi tam a me . de ego non habeam vestem ha . hi tam a te Similiter ergo , qui fieri possit. ut vov boris hah at illu8 ipsum fgnifieatum ,
quod habet voti Petrus, dev κ Petras non habeat signifieatum, quod habot vox fomo ρ Ha. t omnino. Adeoque supeclara sunt non mi. tus signifieata voeum sngulatium . quam in se. riora sint signὶfieata voeum universalium o sunt, inquam, earum significata . dc. quidem Oeun.
33. Quod earum fgniscita sint, nunquama abitavi . Quod sint fgnifieata seeundatis, quia passim dieunt omnes , de quia res parvi momenti est , ego quoque dixi iam aliquoties . Est tamen . quod giaviter dubitetur; quoque
effieae iter ostendatur. superiora respectu voeum inseriorem esse signifieata vere primatia . nolIci. que modo seeundatia . Rasu esa, est laee : Quia animalitas est 'niagam superius respectu voeis lo- : vita est quoddam sumitus respectu voeis animes . Ae. Atqui animalitas est voeistima fgnifieatum vere primatium t est enim si-gaifieatum eius formale: non quidam assaequa eum. sed in adaequatum, ae partiale. Erm petiora retpectu voeum in seriorum sunt signi. fieata ptimaria; non autem seeundaria . Hab . to mικον Quia humanitas est fgnifieatum lat.
male voeis bama ergo etiam animalitas in ejus
fgnificatum formale. Pator consequent,: Quia quotieseumque alἱquod totum est alienius voeis signifieatum so mala adaequatum . tune istius totius partes sunt illius voeis signifieata forma. lia in adaequata r atqui tota humanitas , euius partes sunt animalitas de rationalitas, est signi. Matum Atmale adaequatum voeis εο- t ergo animalitas est ejus fgnifieatum sormale inadae.
34. Ee eon mas. : Quia vores synon Iurat habete debent idem significatum sormater adeo que illud, quod est fgnis eatum formale in una. ea iam esse debet formale senifieatum in alia . ea is non ima. Atqui, ne supra dixi, vox M.
reae: ergo illud, quod est formale sgnifieatum unius , est etiam sormale alterius meis: atqui adimalitia est fgnificatum sotmale inadaqua.
tum v is animae satia lor ut clarum est . Et
κα smiliter es formale sgnifieatum v is tima. Hate hactenus: Nihilominus tamen, nil hacte nux s avi, se adhue in posterum vorabo suo periora voeum inferiorum signifieata seeunda. tia r si ego errem . errant plures. Haec argu menta solummodo hie posui , ut omnes vis deant, quo Iure superiora hactenus varata sntfoeum inferiorum fgnifieata seeungaria. Ptωfecto, ut mihi videtur, non valM MM.
quatuor Decies acceptionis personalis communis . Suppositio personalis quatuor habet spe
etes stitu necissilias: videlicet copulati Fam, eo latam, disiunctivam, Ec disium
, ctam . Λst hae intelligi ocin possunt, nisi
prius seiatur natura, Meaeia. ae offetum tum signi syneategoremati ei, tum eoniunctionis in
Da eariaisione copuiarima , ω ἀῶnctipa. a. oniunctiones ecipulativae sunt ρο. ae . ia in via , aliaeque smiles aequivalentes et disiunctium eonjunctiones sunt mi , aut, fimisses, milesque aliae. Copulativae sumi possunt duobus modis . Aliquando eo lati vh . alis
quando eopulatim . Coniunctio copulativa tune sumitur copulative . quando coniungit seu eopulat inter se plures totas orationes r sive
explieit , sue implieith; id parum reseri. Di
eo generaliter totas orationes r ut inelua amorationes quastumque, tam nomen tiativas, quam enuntiativas. Quotieseumque ergo com
iunctici eo lativa copula erit explieite vel iis plieitὸ plures totas orationes . qualescumquei Ili suerint , sive enuntiationes . sive non , tune, inquam, haec coniunctio sumetur rem
230쪽
iunctἱo eopulati τε er utrobique sum; tur eo M. Iativer utrobique enim copulat plures totas ct . rationes: in primo quidem eamplo enuntia vas; in altera vero imperativas. a. Similiter eum dieci . Urbanaa . Perdis .
dua, o psu nassans Pani δεα , casM , ε' Rex. Petrus , Ia aes er Paulus δειν-ι 6. adirVel eum di eoi minam forem eames Flandriae, o Dua Eribamiae . Copula di ubique sumitur eo. pulati .e: quia ubique eopulat plures totas ora. tiones, non quidem se aliter Ec explieith, uti Deiebat In exemplis superioribus; sed aequivalen. 4et de implieitε. Isod Habor Quia plures ora. tiones eopulare implieite est eopulare partes ali cujus orationis , quae implieite di aequivalentetes orationes plures ; atqui eopula de ibi eopulatealium orationum partes r istae enim praefatae orationes sunt vese tales. Ergo copulat ibi plures totas orationes: non quiam euplieit/ dc forma. iter; sed implieit/ Ac aequivalenter. Μέον es amis a Quia sieut toga ev qua fieri possunt duae togae , est implieit/ de aequivalenter duae togae ἔ sie quoque oratio, ex qua fieri possiunt duae orationes, implieitἡ ae aequi ualenter est ora.
tiones guaer adeoque eo lares plures Orationes
ἱmplieiiὸ de aequivalenter nihil est aliud, quam
copulare partes alicujus orationis, ex quo fieri pomunt orationes plures. Cura etiam es minini
Quia ex ista supta posita oratione fieti maunts.sva manente tota veritate hae tres a Urbanas est
Halffex, es Ferdinandas es caesis, edi psis pus es Ma . Adeoque eopula At ibi eopulat partes alleuius orationis , ex qua seri possunt orationes plures. Eodemque modo loquendum est de duabus aliis orationibus. Itaque tune copuis Ia di sumitur eopulati ἡ , quando eo putat plu. res totas orationes, sive raptieu8. sive impli. citὸ ; ia parum refert. 3. sumitur vero eopulatim, quando neque implieit/, neque explieit/ copulat plures tinasotationes; sed solummodo plures ejusdem orationis partes. Cum v. g. dii, Petrus o Patius δεηι rio . Haeses , es Cons aeris, edi Dern νιι sunt conciliam. Utrobique copula de sumitur copu. atim , non autem eopulati τὸ r quia neque explieitἡ plutes orationes copulat; sed solum plu, res ejusgem orationis partes. Quod id non L. eiat explieith , est elarum . Quod neque impli. eit ia faelato Haboris: Quia eopulare plures orationes Implieitδ in eopulare partes alleuius orationis , eu qua possint seri plures: uti iam dixi. Atqui repula di non eopulat ibi talem Orationemr haee enim oratio, Haeses , cicon. M.νιι , edi secretaris stinι reuertam, nequaquam est talis oratio. Ergo non eopulat ibi plures orationes Implieit/. Pater minoe i Quia s ex ista oratione seri possent orationes plures, fieri utique possent hae, Haeses est Canellium , Coa. Baris suas ea uitium, o secretaris sunt eanesium. Atqui hae ev illa fieri non possunt; quia intra regulam Iuris , Ilud possumas, qu/d Iare possu mus, quod salva veritate possiamus. Istae vero orationes salsae ae illegitimae sunt. Ergo ista oratione nullo modo potivnt seti. 4. Similiter disiunctio , seu dis unctiva eo..iunctio sumitur duobus modis. Λliquando di-clmae rapi opera Tom.XII.
disiuncti νε, aliquando disiunctἰm . sumit ut disiunctive , quando eopulat plures totas orati. ones explieit/ , vel implieith. Sumitur veto disiunctim , quando neque explieitἡ . neque implieit/ plures orationes reputat; sed solum. modo plures Huciem orationis partes. Omnia haee Deilia sunt appliean o ea, quae iam di. xi eirea eoniunctionem eo pulativam . U. g. eum diis, mi Papa es Romae , vel Papa est RomuLe. Item eum dieo, Papa est vel Romae, vel Asnon .e. Copola hes utrobique disti,si ἡsumitur: quia in primo eontextu explieitὸ , in alio autem implieitὸ plures totas orationes e putat. Ast vero, dum dico, dedito . I Monoeulas es necessarias ad D dendum , eopula vessumitur disiune Im: quia solas orationis partes , non vero totas orationes copulat. Quia in veritate dieere non possum . vel de In a.
eulus es nerassarius , . I re oculus es ne cessaritia ad videndum. Quidem enim requiti. tur aliquis , hie vel isse; non tamen dete minatia hie, aeque determinate iste : videre enim possum sine hoe , videre item possum sine isto; non tamen sine hoe, vel isto
is genere.. Uid fit fgnum in genere, dixi satis Inminei pio hujus operis: hie de signis
synea tegorem atteis agendum est . Quae nihil sunt aliud , quam quaedam syneat ego remata aereptionem permnalem sequentis categorem a. tis eausiantia, de sgnificantia. Signum ergo, de quo hie agimus . est fgnum areeptionis personalis r est, inquam, illud signum, ex quo colligimus de intelligimus in aliqua voeeesse aeeeptionem personalem, vel aliquam huius aereptionis speeIem . Putam vero aliqui omnia omnino huius aereptionis fgna esselyn eategoremati ea , nullaque esse eategorema.
tiea: sed . meo qui Aem judicio, saliuntur ae errant. Unde hoe loeci distinguere ae explie re oportet triar videlicti, quid si sgnum ae. eeptionis personalis in genere, quid signum cate goremati eum: quid fgnum syneategorematicum. s. Resp. o P eo μι- : Signum hujus loei in genere nihil est aliud, quam uox quaedam,
quae eertam aereptionis personalis spretem in vinee se sequente eatissat de significat. V. g. hae uo. ees , Omma. nalius, aliqui , neutre, uterqua ostsunt huiusnodi s gna; quin in vocibus se seques.
tihus eertam aliquam suppositionis personalis speciem ea ustant. ae signifieant. Cum enim diis O , omnis Misa currit, natus hamo es Ioas , alti titi λαε nim I, ere. Ibi uox omnis signifieat mihi In vore Mina esse suppositionem universa lem, eandemque suppositionem in voce homo ea. ussat tolle enim v em a- s, Ac die,homo euoi , in vore lema non est amplius iuppositio universalis; sed partientatis: Similiter vox Miqvis signifieat