장음표시 사용
231쪽
nem; eamque in illa mussat. Sunt ergo is ae voces,
signa aeceptionem personalem alterius voeis s. gnificantia.
dum putant ; ae formandam hoe modo: Signum eli voet eaul ans ae significans suppositionem personalem v is se plox. me sequentis Sed per . tam, & sne caussa: Quia de essentia hujus s. gni nequaquam est caussare di significate suppo. stionem vocis proxime sequentis ; dummodo ea usset & fgnificet personalem suppositionem voeis sequentis ; hoe satis est: sive interim illa sequatui proxime, sive remote . id parum resert. Ea probatae : Quia si de hujus fgni essentia solet eausate & significate suppositionem voeis pro. ximὰ sequentis, tune omne signum id geberet neere; id omni signo fore deberet essent inter qui Aquid enim est de essentia generis , etiam est de essentia omnium specierum, aliorumque omnium subiicibilium isti geneti subordinato rum . Atqui hoe falsum est 1 quaedam enim fgnaeaussant de signifieant suppositionem solius vo-
eis ploxi md sequentis, quaedam solius vocis re- moiε sequentis , quaedam vero S vocis proximἡ sequentis, ct simul voeis remote sequentis su p. polit Ionem eaussant, ae significant. Eigci ea ustate ae sgnis eare suppositionem voeia proxi. me sequentis non potest esse de essentia hujus
signi in genere sumpti ; sed de illius essentia solummogo est eaussare, & significare supposi,
tionem personalem alieujus vocis quomodocumque , ae qualitercumque sequentis. Probatust is . nis 1 Quia in hae oratione. Nais Hiqtiem homi. n/m , qui vocatur Ioannea , lignum ahquem ea
ossae , & fgnifieat suppositionem solius vocis
minam proximὸ sequentis. in hae vero oratio. ne , Omnis homo est animal, signum omnia signifieat & areeptionem voeis homo , 5 acceptionem v eis animo' in voce homo quidem suppositionem eo putat tuam: in voce vero animal eaussat , &significat soppositionem eonsulam e juxta tegu.
Iam summulisticam: In propositione uni .etiali assiimativa subjectum supponitur eopulative,
praedieatum vero eonfuse. In hae autem prat. dieatione, Momo non es equus , signum non ea ussat ae signiscit suppositionem solius . is e. quas remole se sequentis. Ergo inter signa haee, quaedam fgni se ant ae eaussant suppositionem solius voeis proximae , quaedam, solius remotae, quaedam remotae simul ae proximae:adeoque de esin
sentia hujus signi non est eausiate ae signifieate suppostionem voeis proximae. Id quid ε hute signo
sepe convenit; sed non convenit essentialiter .
ti re, neque signifieate suppostionem vocum an .eMedentium; sea solummodo vocum seque utium t ut Deile patebit inducendo exempla . V. g. eum dieo, Homo est aliquod animal, lama es isti aia anum . . Ibi signum ahquia non caussat,
neque significat suppositionem voeis homo ; sed
.ati. esse potest . Quia pollerius agere nunquam
potest in suum pilus r age que voces antecedentes libetae di exemptae sunt a caussa litate signorum sequentium . Ex quo eruere pot8st qoiati illud i Quod fgna asscientia propositionis praedicatum suppostaonem solius praedi eati; signa vero ametentia subjectum tam subiecti , quampi ieati suppostionem caussent, ae ligni fieent.
ussat, sed solummodo sgniseat suppositionem voeis sequentis: ergo male dieitur eae de essen. ita hujus signi, quod suppostionem personat mvoeis sequent Is signis em simul & eausset. Com.
sequemia es ei deus. Iaueedens pν altis. Quia in hae praedicatione , Omnis Ama est anima , si gnum omnis suppostionem voeis hamo eopulati. .am , di voeis Mimat confusam non eaussat.
sed ad la timum significate ergo signum tae suppositionem vocis sequentis aliqua o non eaussat ; sed solummodo signi seat. PrMarin axtece
vias: Quia illud, s ne quo potest poni & mane.
te aliquis effectus, non est istius essectus causisa: atqui in praefata ista praedi eatione , in voce Mina esset ac manetet suppositio copulativa, di in voce anim I suppositio consua , quam tumuis signum emnis esset ablatum , vel nunquam suis
sei politum : ae smplieiter fuisset dictum, bonas animal : proposito enim ista est doctrinalis diessentialis; adeoque est universalis, non solum quando est 1 fgno modifieata; sed etiam quam Ao sne sgno est leae finita. Ergo signnm omnis ibi suppositionem voeum istarum non cauliat ἰsed solummodo signiseat. Λrgumento hie laeti potest satis duobus modis. Io. Resp. ita e prima , neta Ma eouses. Quia, eum dixi de essentia hujus signi, esse, quod vo eis sequentis personalem suppositionem significet smul & causset, intelligendus non sui de ea ussatione actuali: sed de polentiali & aptitudinali, ut fieret hie sensus: signum est voti aptaeaussare di sgnifieate suppositionem. Ece. Uer ba quippe des nitionum non sonant actum , sed aptitudinem dc potentiam. rideoque deesentia signi in genere recte dieitur esse, quod suppositionem causset ac signifieetr quia licet quaedam signa hane suppositionem interdum non caulsentactu, caussant tamen semper aptitud i ne, di potentia. Reo. secunda uuando antecedenι : Quia in ista propositione vox homa , & vox an miat habent suam suppostionem ex dupliet eaulsae semel ex natura propositionis essentialiis . ec semel edi signo omnis. Nihil autem vetat eundem essectum produei pluribus simul exussis, quarum nulla determinatὸ sit necissatia ad i alius pos-tionem , vel conserWationem , di sine quarum qualibet effectus poni possit, ae manere. I i. ob titis setinvi : signum hoc in voce siquenti non semper caussat, immo neque signifieat suppositionem personalem r ergo definitio non es tecta . Probatur ansecedens: Quia signum in voee sequenti non eaussat, neque sgniseat illam suppositionem , quae in voee non est : illud enim, quod in voce caussatur , ct signifieatur, in voee esse Aebet. Atqui in voee, quae sequitur signum. quandoque non est suppostio person lis : ergo fgnum Me personalem suppositimnem quandoque neque eaussat, neque signis eat . Probaruν minor : Quia eum di eo , OMi ae boma es amen , in voce rima non est a
232쪽
eeptio personalis, sed materἱalis a. ergo in vo. ce, quae sgnum sequitur . aliquando non es suppositici personalis . Resp. neganda consequen.
tiam: Quia, ut iam dixi, ut signum in destitione ἡieatur silnifieate de caussare suppos tionem personalem , non opus est , ut illam semper actu eausset , actuque signifieet ;sed satis est , s illam eatissire ae signiscire possit: quia definitionum verba non actum, sed potentiam, ae aptitudinem sonant. a. Si tamen eum patientia me audierist res enim hae tot non metetur verba, nec tan. tum chartae, aut atramenti γ negabo anteee-eedensi & dieam aliquid, quod nunquam au dietis . Nego ιuὸ, HI palius disingua antecedens Signum hoe aliquando non eaussat supposti Bem personalem formalem: se cancedo. Aliqua n. do nullam suppostionem pet sonalem eaussat, neque formalem, neque materialem a se Maηὸ nega. Ad proba lonem fassa es minis. Ad eustas
In voce ista 1 m. non est suppositio personalis larmalis: β rasredo. Non es suppostio personalis materialis: se Σὸ uua . Quo posito totum hoc corruit argumentum: nam dum dieit des nitio, quod fgnum sit vodi aliqua caussans & fgnis. cans suppostionem personalem voeis sequentis, intelligi debet, non de sola suppostione pet sonali formali , neque de sola personali materiali , sed tam 3e materiali, quam formali ; ut faciat hune sensum i Signum est vox in voce sequenti eaussans di signifieans suppostionem
persenalem formalem , vel materialem . Ha qua 3. scire oportet: Quid intelligam per suppositionem sormalem, quid per personalem ma terialem . Hi quippe termini insoliti ae inaudiei sunt. Sunt tamen boni, si recte intelligantur. Per suppostionem itaque personalem fodi malem intelligo illam , qvie est speetes sorma. Iis suppostionis r intelligo, inquam, illam odidinariam, quae est usurpatio voeis pro suis in .rioribus, vel denominatis. Per suppositionem vero perlanalem materialem intelligo iliam , quae est speetes suppositionis materialis, quae est, inquam , speetes suppositionis materialis uetae: mon illius, qua vox usurpatur pro se ipsa in in . di viguo ; sed qua usurpatur pro seipsa in speeie sue pro sua speete. Visum quippe semper mi. hi suit, quod omnes omnino divisiones , qua adh4bentur suppostioni formali. adhiberi et t. am debeant huie suppostioni materiali . ita.
que seue suppostici formalis primo in simpli. eem dc personalem dividitur . ita suppositio ista materialis in simplicim di personalem di. vigi debet. Item Geut suppositio personalis de smplex formalis sunt usurpatio voeis pro suo signifieato secundum se, de usulpatio pro sui s. gnifieati inferioribus ; eodem modo suppostio simplex & per Enaiis materialis sunt usurpatio vocis pro sua speeie seeunddm se , dc usurpa tio meis pro suae speeiei inferioribus. V. g.
liter simplieiter : quia aeeipitur pro sua specie secundum se . At veid eum dieci , Om, iamas nomen , aeeipitur materialiter pet senaliter, rari . Lapi opera rim. Xu
quia aeeipitur pro suae speeIeI Inferior bus . Praeterea seut supposito personalis formalis dividi. tur in quatuor vulgatas species. de quibus in disputatione sequenti; se etiam servata pio. portἱone in easdem dividi debet suppositio per. sonalis materialis. Quo posito, puto esse Ela, iam sistationem jam salim datam.
debet in sgnum ea tegorematieum, ac syneat orematieum : Hantur enim huiusmodi signa non tantum syneategoremattea , sed etiam veia categorematica . Signum syncategor. mali eum est vox aliqua synea tegoremati ea signi. stans de ea ustans suppositionem personalem vi eis sequentis: U. a. uiatis, quidam, omn/s , at quis , non , oee. Haec enim Omnia sunt syneatego-remata ea ustantia , de signifieantia suppostionem personalem voeum sequentium . Genus definiti
est syeategorema r hoe enim est quid generalius , de latius patens. Lieri quippe omne signum syn.
eat ego rematicum sit syncategorem a r non e con tra tamen omne syncategorema est fgnum: vo.
res enim celeriter , tardὸ , bene , mau, Petri. Patio, ere. sunt syneategoremata; non sunt i men aceeption Is perisna sis fgna . Disserentia ergo definiti eonstitutiva est signifieare ae eanssare suppositionem personalem voeis sequentis.
si vet/ signum synea tegoremati eum . Negat hoc Laurentius Gymene ινact. 3. sa. a. ara. 6. Sie enim philosophatur : signum synea tegoremati eum esse synea tegorema non sollim eausans; sed
Ec fgnifiea os suppostionem personalem termini sequentis. Et merito sanεr quia essentia fgni sita est. non in mussando, sed in sgni seando. Λtqui negatio non est quidem synea tegorema suppositionem personalem in pn irato ptopo.
sitionis negativae ea ustans, non tamen sgnifieans t ergo non est signum. Sed orat in minori r
Negatio enim distributionem praedieati negati non solum eanuae, sed etiam vet/ fgnifieat.
suod proba: Quia signifieate est in notitiam
dedueere: atqui negatio voealis non defluete nos in eognitionem distributionis praedieati negat ii nos enim ex ista negatione in propositione posita rectὸ eos ligimus praedi ea tum esse distributum , dc eopulati se areeptum . Ergis
negatio haee non lalum eaussat, sed de signi seae supposticinem personalem praedirati sequentia radeoque illi nihil deest ad rationem signi synea- tegoremtiei. Hoe tamen intelligi debet de re.
gatione voeali non sumpta neganter: sumpta quippe infinitanter non est synea tegoremati eum reum suppositionem personalem voeis sequentis neque eausset, neque sgnisaeet: ut rotum esteonsideranti iis. Signum itaque synea tegore malleum coninstituitur in suo esse per duas eongitiones, seu per duas sormalitates: vide ieet per hoe, quod si synea tegorema, de quod signi ficti de eausset suppositionem personalis voeis sequentis . Pre
233쪽
pt mam sol malliatem eonstituit ut in esse synis categore mattei I pet aliam veto in ratione signi. Et ex hoe patet illud, quod in eone lusione di xl. Videtieet quod demur fgna non tantum synea tegor emati ea; sed etiam eategore mattea . Quae definiti possunt hoe modor Sigoum eate gorematieum est eategorem a quodam caussans, de ligni se an a suppositionem personalem voeis sequentis . Genus des niti est ea tegorema: disserentia est : caasans . ω gn scans, ere. Nam in hae praedicatione: Nemo est dactas, mina est Iu Ius, erc. Vox nemo est vox fgnifieans suppos tionem personale in vo eum doctas ct iustis, ut nemo negabit e adeoque est verum hujus loei signum. Atqui non est signum synea tegorema,tieum : eum non synea tegorema , sed categore ma. Ergo est signum ea tegorematicum: est e.
nim categorema signifieans di caussans suppositionem personalem termini sequentis : adeoque dantur signa suppositonis dc syneategoremali. ca, de eategorematica. II. Haec tamen vox nemo non semper est mgnum categorematicum ; sed quandoque etiam est lignum synea legore malleum: seu potius signum syncategore mali ratum . Est quidem si gnum eategoremati eum ex sua nativa ae origi, natia fgoifieationeae institutione; aliquando tamen ab hae sua originaria siniseatione tran. portatur, ae alienatur, de syneategorematizatur. Hujusmodi quippe voeum alienatio apud doctos Grammaticos neque infrequens , neque inel gans est: adeoque sevi voces subsantivae aliquan. do adjecti uantur, dc adjectivae subsanti vantur, ita voces synea tegoremat leae aliquando eategorem,
irantur, ix categore matteat quangoque syneate. gorematiZartur. Nam vorem nemo syeategorematitavit Charea in Eunueho Tetentii: Nemo M. ma est sme. Ubi vox nemo signifieat & eaussat
pet sonalem luppositionem voeis iama. non tam qnam sianum eategorematicum . sed tamquam θnealegorematicum , aut synea tegorematiza. tum 1 aequivalet enim ibi voci sulitia
18 Peres ; Quid in omnibus histe definitio.
hi bux intelligatur per voeem sequentem Quae, nain dc qualis. vox intelligatur λ Categore mattea vel synea temtemati ea ρ Signifieativa vel non si gnifieatiua Respondent palitin , intelligi solam
voeem signifieativam ea tego tematteam . unde hasee desinitiones sormant in hane sermulam . signum categorematicum vel syncategoremati. eum est eategorema. vel syneategorema caussans de signi seanx suppostionem personalem catego rematis sequentis. Has sque De ordinarius latet
Mitima nam stirps fundisneasam: Quia in histe definitionibus per voeem sequentem intelligi de. t illa voω, in qua signum eaussare potest suppostionem personalem, intelligi debet vox ea. Pax ae potens recipere suppositionem perlonalem 4 pi radenti signo. Atqui vox potens recipere suppositionem personalem est sola uou signifiea. tiva ea tegoremati eae suppostio quippe persona lis est suppositici voeis pro suis signifieatis seeun. datiis, pro suis inferioribus seu denominatis: quae in solo ea tegoremate habete potest loeum . Ergo etiam solum eategorema intelligi gehet inbiste definitionibus. P. batur minis i Quia suppositio personalis loeum habet in sola ista voee equae secundatio seni fieat inseriora aut denomiis
nata : atqui illa est solum eategorem a r nam vo. ees nutius , omnia , quidam . al quis taνώ, bens,
aliaque is ne at ego temata neque inferiora neque denominata significant . Ergo suppostici perisionalis in sola categoremate locum habet. I9. Naee ratio pulehra est . dc eleg ns . Nihilominus tamen inhaerendo illis , quae in fine dubii piaeciden iis dixi, dico hie per vocem 1 quentem intelligi voeem quamcumque di qua- lemcumque , etiam syneatu rematicam, etiam non sgniseativam. R IIoas: Quia in istis dea nitionibus intelligi debet illa vox . in qua signum eaussare potest suppositionem personalem tin qua, inquam, mustare potest suppositionem perlan lem , vel formalem vel materialem; ut dixi dubio praecedenti. Atqui hane aeraptionem mussate potest non sollim in voce categorematica . sed etiam in syne tegorematica: etiam in vo non sgniscativa ; ut faeile patebit indurenti exempla, de eonsderanti ea, quae sunt dubio praeedenti dicta. Ergo hie intelligi debet quae- eumque de 'iraliscumque vox , categorem lica , synea tego temattea , fgnificativa , non .sgnam
cativa, nomen, verbum, Δαχω. mea se M: Signum Me ratiis adhue ἁividi potest di .isionibus. Ptimo eam diuidi potest in partieulare dc universale. Particularia sunt illa, quae eaussant, ae signἱfieant suppostionem
νvire, em. Universalia sunt illa, quae caussant, ae signifieant suppositionem universalem I ut omnis, nullul, musis, arem , nemo, exe se eundo dividi debet in signum assiimativum dc ne. gativum . Affirmat letum es illud , quod non imeludit in sua fgnifieatione negationem: ut omnis aia quiι , adter , m. Negati .um est, quod in suo s-gnificato negationem ineludit: ut usitas, neuter . nemo, oee. Tettid dividitur in signum completum , de innum ineompletum. Completum est illud , quod saeit uoeem aeeipi pro omnibus suta in setioribus: ut nullus , amnis, ahquis, quidam, dici Incompletum est, quod vocem non pro omnibus; sed solummodo pio ducibus areipi Leit: utatio, neuter, uteν e, alteruter, ere. Quae omnia
exponi debent non per actiam, sed per potentiam dc aptitudinem t uti moris est in definitionibus a I. Petas: An negatio inelusa in sgnifieati ne seni negativi quoad sensum fgnum praeeedat. an potius sequatur illu3 λ Aliqui die unt hoe, fili. qui dieunt illud: sed diuitictione opus est . RUρ. ergo μι- : Quotieseumque senum negativum ponitur ante propostionis subjectum, tune negatio in ejus signifieatione laetusa quoad sensum sequitur, non veto ptaeeedit signum e adeo'que haee pro postio , Niatas Ama es equus, ex. poni non debet hoc modo . Non omnis fioma es equas ; sed hoe modo , Omali toma via es equus . Ralla es elisa r Quia haee proposito. Nullas bomo est equas , est propositio universa. lis; uti est manifestumi atqui si negatio inelisa in signifieatione signi nillas quoia sensum prae eederet signum, redderetque hune sensum. Non amn s homo est equas , proposito solet particula
ris : ergo negatio non potest praeeedete, sed sequi, debet
234쪽
debet fgnum, ae reddere hune sensum. Omis Aoma non es e tis: tune enim propositio est universalis, de eo tit; .a. Patet minis: Quia negatici praefixa signo mutat de qualitatem dc quantitatem ems; at vero signo postposita re. linquit quantitatem, de tollit solam qualita. tem , in diram dubia seq. Adeoque eum dieitur, Nan amnis rima es equus, proposito est parti. latis. & negativa; cum veto dieitur . Om. Us iam a non est equus, est quidem negativa, non tamen particularis , sed universalis . De quo Oatim pluia dubio sequenti Σχ Resp. secundo et Quando signum negati. vum ptae figitur propositionis praeditato, v. g. eum dieitur, Untii vir es nuctus Φιν , lama es litis equas . tune negatio in sensu prince/it signum , non autem sequitur: istaque proposito non saeit hune sensum . Noma esae quis non equus, sta hune, Noma es uis oti, quis equus . vel Noma son es aliqvis equus. Errasia es tiara. Quia negatio inelusa in sani. seatione signi negativi nunquam est infinitans sed semper negans r neque saeit praedieati emin finitam de Haedi eato infinitato; sed negati. vam de praedirato negato . Atqui si negatio inelusa in signo . quod praefigitur praedicato,sgnum sequeretur, tune illa negatio foret in. finitans; fareretque praedicationem . non negativam , sed infinitam de piadieato infinitato; at veru, dum praecedit negatio signum, tune est negans. saeitque praedicationem negativam da plataleato negato : uti pater eonsideranti
Ergo negatio inelusa in signifieatione sgnim dieato praefiκὰ debet praeeedete a non vero equi signum.
num qualitarem . ae quantitatem. R IIa est: Quia emeaeia eu iustumque rei versatur circa
illud, quod caussati atqui hae signa caussant S signiseant. .el Mith nisi ab aliquo impe.
diantur, edi se apta di nata sunt eausti re ae s gnifieare propositionis qualitatem . de qua n. titatem et ergo eis ea illas versu ut horum signo
Quia propositionis qualitas est ejus asstrua. tio , de negatio ; illius quantitas est illiusti nivei salitas, partieularitas , vel singularitas ratqui signa propositionis negationem vel .ami
nationem. item eius patii eutilitatem velum.
vel salitatem caussare dc fgnificare apia dctia. ta sunt r ut manifestum est ex dictis dis. et
o I. Ergo signa his nata de apta sunt caul sate de s gnifieate pro postionis qualitatem , Squantitatem. Et hine in senis his quoque di. stingui solet qualitas, de quantitas, Quantitas fgni est ejus partieularitas vel universalitas: sue est virtus fghiseandi de ea us and i in pro
positione universalitatem vel partieularitatem.
Signi qualitas est ejus asstmatio vel negatior aete est virtus eius eatissandi dc significandi pio. posticinis negationem vel a Timatiopem . Et raris. G, Opera Tom. Tu
hine quaerenti. Quale est hoe signum γ Respondemus,es assismativum vel negativum. Quae. tenti veto, Quantum est hoc signum. Re n-dendum est . quod sit universale vel particulare. a. Dixi, Ni ab Misa -pedamin ere Quia meut ignis passo applicatus interdum impeditur, ne ealefaciat , Ac sol ne illuminet, de homone ambulet c sic etiam his signa in ptoposti. one posta per negationes sbi postpositas aut praepositas quandoque impediuntur . ne suum ordinatium essectum producant. Impediunt ut autem tribus modis r quandoque quoad solam qualitatem , quandoque quoad qualitatem dc de quantitatem simul. Impediuntur quoad solam quantitatem, quando ratione appositae negationis ex universalibus sunt partieulatia. vel E contra. Impediuntur quoad solam qualitatem, quando ratione neg tionis appositae sunt ex negativis asstimati ea , vel ἡ ecinita. I inpediuntur quoad utramque smul. quando negatio mutat eorum quantitatem simul de qualitatem, id est, quando ratione apposuae nega. tionis ex particularibus universalia, dc ex affirmativis sunt negativa, vel E contr1.2s. Dixi, quod signa haee impediantur petappcstas negationes. Ubi nota . id sati non posse per appostas negationea infinitantes; sed
solummodo per negantes . V. g. eum dieo . Omanis fama es non ινυιum, vel aliquod nais uviumo . a. Signa ista amata 2 a QMd non impe diuntur : sed manent in sua natiua qualitate dc quantitate . Eι ratio est : Quia fgnx solummo
do alterantui de impia iuntur per tuam negatio nem, quae potest turbare de aberare totam propo.
sitionem: atqui id non potest negatio infinitans. sola negans: ergo etiam signa impediti, dc alterati possunt per solam negantem; non verti
per negationem infinitantem. Cuja es moθω rQuia alterato sgno etiam alterat ut tota proposivtio a dum enim signum Eu assiimativo fit negativum, vel eκ parsi eulati fit univeisale, vel e eon. ita . etiam talis fit sota propositio : ut saei lὰ P. tebit indueendo exempla . Ergo signa non pos sunt alterati, nisi per illam negationem, quae potest turbare de alterare totam propostionem. Clara etiam es minar : Quia negatio infinitans solum tetminum a se modiseatum de infinitis tum tu ibat: nihil enim saeit, praeterquam terminnm a se infinitatum alterate, dc a sua originaria adeon tradictoriam signifieationem trans portare. Praeterear Negatio totam proposti nem turbans est illa, quae est malignantis nutulae t quae enim major hie fingi posset mali. gnitas . quam totius piopolat is turbatio de alietatiost Λtqui negatio, quam Iutisae malignantis naturae esse die unt, est sola neganti non verti infinitans r ergo similiter negatio to. tum propositionis ad Mium tutians est negatio negans , non veto infinitans . 26. Ubi is Me adoενre : Quod negatio ne gans non possit turbare Ax alterare quodcumque
signum. seg solummodo illu/, quod ponitur in
propositione alterata pet negitionem , sue quod ponitur in illa propositione , euius copula asscitur per negationem. Sive breuitis: Negatio
non potest alterare signa propositionis aliena; in
235쪽
solummodo propositionis suae l. v. g. eum di.
eci , omnis hama, qui non es aliquod bipes, est monstram. Ibi negatio negans Eoa non alterat fgnum omnis di sed solummu do signum aliquod .
ιιο est , Quia senum at σώοd isti negationi est signum propositionis suae; signum vero omnis est fgnum propositionis alienae . Ibi quippe sunt duae propositiones, quatum una eone luditur, de implieatur in alia. Una voeatur propositio implieans, altera voeatur propositio implieata. Propositio Implicans est haee , Omati homa es monstrum, haee vero, os non es aliquia bipes est propositio implieata. Negatio non ibi non ameit propositionem impli eantem; sed solumis mod8 propositionem implieatam : adeoque non potest alterare de impendite sgnum omnis; sed
solummodo sgnum ahqaiar quia hoe illi est signum propositionis propriae ; illud vero est si.
gnum propositianis alienae.1 . Laurentius Gyfiene ιν-. g. seM. a. an. 7. Et alii quidam hane meam regulam proponunthoe modo a Signa non possum impediri a negatione assieiente eopulam implieationis, sed Q. Iummodo a negatione assciente eopulam plinet. palem . Sed tegula hoe modo proposta eurva est,
ae falsa: Quia signa possunt omnino impediri a negatione assierente eopulam implieationis; ab hae, inquam, negatione impediti possunt s. gna, non quidem illa, quae ponuntur in pro. positione implieanie; sed illa, quae ponuntur in propositione implieata : ut iam ostendi. De-het ergo regula exponi hoe modo : signa non fossunt impediti a negatione propositionis a. aiens, sed solummodo a negatione propositonis suae Si se in sensu activo e Negatio impεdite noni potest fgna propositonis aliena , sed so. Ia signa propositionis suae. Quid autem si hoe Ioeci propositio sua , quid propositio avena, satis patet ex dictis. His ita positi, 18. Reis ει dira primὸ . Negatio signo perfixa mutat ejus qualitatem dc quantitatem . Id est iEx amrmativo negativum, de eae negativo assit. mali νum; ex partieulare universale, dc ex uni
versali Leit parti lare. Quoa verum est , si .enegatio praesgatur signo a meienti praedi eatum,sve signo aruienti propostionis subiectum .
Hine , non omnis idem est . quod atigati non: non aliquis idem est . quod nutius , non nutius idem
est , quod aliquis. ω. Adeoque hae praedieatio..es inter se aequi pollent, Non omnis homa est Iam, , aliquis homo non es Iu i. Non ae quis Mismo es equus, nullus /omo es equus . Petras nono at quis homo, Petrus est utilias homo. Perri es non omnis homo, ad quis homo non es Petras,
sae, negatio est malignantis naturae: omnia eon.
turbat dc destruit, saeitque se habete modo op.
posito de eontrario r unde ex amrmativis nega.
tiva, dc exsgnis, ae propositionibus universali. hus saeti partieularia, dc e contra.
19. mea secunda r Negatio sgno postposta
Intactam relinquit quantitatem, de alterat solam qualitatem eius. Id est Si fgnum si pati; lam relinquit partieulare, si sit universale, relinquit universale, sed ex negativo saeit assismatiVum vel e contra. Unde , Omvis vis idem est , quod
natus, ualtas navi idem est, quoa amnis a Adeci. que hae propostiones aequipollent, Omnis Aomanan est a vis, natur bama est equas. Nullas M. mo non es an es, amati boma es animali viris es. Quia negatio naturae suae malignitatem ex tendere dc exerrere solummodo potest in se s quentia; non autem in se praeeedentiar illae qui M propositionis, ae signi qualitates, quae negationem praecesserunt, negationis malignitatem effugerunt. Atqui dum negatios gno postponitur, tune ligni, propositionisque quantitas negatio. oem praeredit e sequitur illam sola qualitas. Er. go negatio sgno postposta alterare non potest signi quantitatem , sed solam eius qualitatem. Preb ιών -καν r quia lani, propositionisque quantitas ex subjecto: qualitas vero ex copula deis sumitur; adeoque dum negatio praeponitur e pulae, di postponitur subiecto, tune propositionis ae signi quantitas negationem praeeedit, se,quiturque illam sola eorum qualitas. Atqui dum negatio negans postponitur subjecto ; soliqu/eopulae de praedieato praeponitur: ergo tune etiam signi , propositionisque quantitas negationem praecedit,sequitumae eam sola qualitas i adeo que tune propositionis de signi qualitas subjecta est malignitati negationis a quantitas vero est ab illa libera de exempta .go. Obrutis: In his praesi eat Ionibus, Omnes homines non suns Iasti , omnes Amines non sabvabantaν, εα negatio postponitur sgno: atqui tamen negatio ibi alterat signi qualitatem tiquantitatem: ergo non est firmum; quod iam diui . Probarin MF: Quia fgnum omnis est universale dc amrmativum; fitqui per postpositam negationem in istis praedieationibus fit particula. re negativum : ergo tollitur non sola eius quali. tas, sed de quantitas . μιλιιν misis: Quia tale dc tantum est signum praefixum praedirationis subjecto, quatis de quanta est ipsa praedieatio atqui istae praedirationes sunt partieulares negati Vae: aequi valet enim his. Atiqui L manan stineis , at qui homines non sareabuntuν . Ita enim ab omnibus intelliguntur. Et dum dieitur. Om.
nas fladios vis sum d ligentes, nemo intelligit illam propositionem universaliter , quoes nulli sat diligentes . sed sed solummodo particulariter . quod aliqui stit, aliqui vero non snt diligentes. Tales itaque propositiones sunt palli lares. Er go etiam eorum signum est partieulate; fide que negatio sgno postposta mutavit non solam signi qualitatem, sed etiam quantitatem . Res Verum esse, quod tales propositiones, non solum apud indoctum vulgus, sed etiam apud doe.
io, Philosophos, Theologos, Iuristas, immodi apud sanctos Patres, ae in ipso Contextu Sa-em , aeeipiantur di intelligantur pro particulari. s ; ut argumentum bene probat ἔ adeoque quod negatio signo postposta de facto mutet signi qualitatem, ae etiam quantitatem. Hoc
tamen non faeit ex nativa virtute originariae
suae signifieationis; sed ex eommuni intelli. gentium usu , qui hae in parte pro negatio ne postposita sortiter praeseripsit, ejusque mali. gnitatem multum ampliavit. Ex fgnifieatione enim sua originalia nihil potest in quantita.
tem , sed in solam saal , eui postponitur,
236쪽
qualitatem . Ageoque hoe argumentum non tol. lit eone Insionem e Quia eonelusio loquitur de ivirtute, quam habet negatio ex Originaria sua isgnifieatione; argumentum veto loquitur de ii. a. quam habet ex privilegio usus de praeseriptio.
3I. Diis rotiὸ : Negatio sgno praeposta, simul de postposta mutat solam signi quantitatem ;qualitatem vero eius relinquit in laeti m. Iu o iEx partieulati Deit universale , vel ε eontia;
non tamen ex asstreativo saeit negat tuum , ne que t eontra. Itaque nais amnis non idem est , iquod is qvis , usa aliquis nis idem est , quod am. laus . non muto non idem est , quod altemur non. non sativis non idem, quod ahqviIs non, dce. ΑΗemlque haee propositiones aequipollente Non omnis homo non est Iastus , aliquis Amo es Iulus . Nossessis fama naa est Iasus, altrivio rima non est Iustus . Naa aliquis hama asa es Iusas , omnis homo est Iustus, die. Raria es: Quia duplex nega. eio assirmat. dc est assirmatio e adeoque duae n. gationes non possitnt signum ex amrmativo nemre negativum ; sed relinquunt, ut erat, assit. mativum. Nam illud, quod signum ex amima. et leto saeit negativum, debet esse negatio atqui duplex negatio non est negatio. sed ammatio ergo duplex negatio non potest signum ex amrinativo farere negativum.
DISPUTATIO XVI. De quatuor spe res suppositiam με
sonalis commi IsisHAE speetes sunt copulat va, eo lata,
disiunctiva & disiuncta . sunt, inquam, speetes suppostionis personalis eom munis . Nam suppostici personalis, quae non est communis, nullas habet speetes. Itaque omnia hie dicenda ad voees eommunes
applieanda sunt: in his quippe solis speetes
habere possunt loeum. Dim , ad voces eam .
n/s r quia non Aebent esse universales; dum. modo sint eommunes , satis est, licti sint singu.
m san tione eo latrea, seu distribusnis. I. Uppositio copulativa varios habet titulos: O voeatur enim suppositio copulativa, di .stibuli τa , uniuersalis , distributio , die. Est vero nihil aliu/ , quam usurpatio voeis e munis pro suis insellotibus vel denominatis eopulative enumerandis . Enumerari vero eopulative nihil est aliud, quam enumerari per eonjunctionem copulativam copulatiτὰ sumptam; v. gr. in in hae propolitione , Omali soma est animai, vox bomo supponitur eo lative , de diu tibvit ut quia usurpatur pro Petro , Paulo, Ioanne, Philippo. aliisque omnibus suis inlatioribus eo pu . lative enumerandis hoe modo e Petrus est homo, et Paulus est homo, de Ioannes est homo,
di Philippus est homo , dce. Similiter in hae
propositone, Omne asium est cmpus , vox alsum distribuitur 1 quia usurpatur pro homine , nive, equo, veste, pariete, aliisque suis denomina. tis repulative enumerandis: uii jam didit de enu. metatione in seriorum vocis homo.
a. Suppostici his universalis seu distributio uariis modis solet dividi. stimo in distrihuti,nem pro singulis generum , dc distributionempto gener uiri singulorum . Ubi se ire debes, quid sint suiu a generum , quiὰ genera sangulorum . Singula generum voeantur sgnifieata seeundaria singularia; genera vero singulorum vocantur sgnifieata seeundaria communia de universalias s. g. vox an Min suis signifieatisseeundariis habet dc singula generum , ae etiam
genera snpulo tumi Habet enim in seriora seu signifieata seeundatia universalia , qualia sunt homo, equus , leo , brutum , bos , dce. Aeetiam inferiora seeundario sgnis eata singulatia , qualia sunt Petius, Paulus, . Bucephalus, Pegasus, hie hos , isse leo , dce. Haee vocantur singula generum , illa voeantur genera sngulorum . Distributio itaque pro singulis genetum est usurpatio voeis remmunis pro suis singulis generum eo lative enumerandis . Distii butio vero pio genetibus singulorum est usurpatio vi
eis communis pro suis genetibus singulorum eo. pulative enumerandas; v. gr. eum dieci, Omus animal es Uxens , vox an misi distribuJtur pro s4n.
gulis generum a quia supponitur ibi pro Petro. Paulo , Bueephalo , Pegaso, hoe bove, isto leone, de emetis suis inserioribus individuis , aesingulatibus eo putati τὸ enumerandis. At vero dum dieo . omηe an at δε ι ιn arca Noe, vox ona
m I distribuitur quidem pro generibus singulorum , non tamen pro sngulis generum i quia
supponitur ibi non pro Petro, Paulo, hoe de isto bove, equo, leone, aliisque animalium imdividuis; sed solummodo pro homine, equo, bove, leone, in speeter neque assirmat, quod omnium animalium indiuidua , sed solummodo quod omnium animalium speetes, sue quod eae omnibus adimalium speeiebus aliqua indi. idua fuerint in area Noe . Adeoque distri itur ibἱ non pro singulis generum, sed pro solis generihus sngulorum.
tionem plenam dc commodam seu non plenam.
Distributio plena est illa, qua vox distribuitur
pro omnibus omnino suis inferioribus nullo pla-nὰ exrepto. Ut eum di eo, omnis Ama es annmal, omno animia es t dens, subjecta ista Amaflt an ,- distribuuntur plenἡr quia nullus Omnino est homo, qui non stanimal, nullumque omninis animal, quod non sit vivens. Distribuistio commoda est illa, qua vox quidem supponitur pto plerisque suis inferioribus , non tamen
pro omnibus omnino; aliqua enim excipiuntur.
Ita ordinati/ disti ibuuntur subjecta regularum Iuris , iuxta hane Iutis regulam: Nulla regulatam generalis , quἰn patiat ut aliquam exeeptionem . Sie eum d eo , omnis homo in peteris naistus est . vox fama non plenὸ , sed solummodo eommodὸ distribuitur e quia supponitur quidem pro plerisque suis inserioribus, non tamen pro omnibus omnino: exeipiuntur enim aliqui, qui
237쪽
ante nati itatem in maternis v seel;bus fuerunt Iustiseatio ut Christus Dominus, Maria Vir. go , Ioannes Baptista , Hieremias Propheta, de .sorte quidam alii. Neque obest , quod ibi voci homo praefigatur lignum. oonti . neque enim hoe lignum semper distributionem plenam indueit quia, ut ait Iurista, dictio omnia lieri se ten. dat ad singula et non tamen ad ea, quae sunt pia, ne alter us naturae de Iulis. De quo Hossiensis in
. Tettio diuidi potest distributio in rem. pleiam , de in incompletam . Dis libutio in eompleta vocatur distributio pro duobus tan. tum : uteum dicitur , atraque homo es justas, netiuν homo est Iustis , vox somo utrobique di. stibuit ut ineomplete : is a quippe fgna in-eompleta indueunt de caussant suppositionem distributivam ineompletam . D stributio ergo completa est illa , qua vox supponitur pro
omnibus suis inferioribus copulative enumeran dis . Ut eum dieo: Omnis rima est anim I , amnis hamo natus est in pectisto , ore Unde tam distribu. tici plena , quam dis libutio commoda est gistri. butio eompleta ; plena tamen est completior, quam commoda: unde aliqui, di certe non ma.
le , distributionem plenam vocant dis libutio.
s. Quarto dividi potest in dis libui Ionem de.
pendentem de distributionem independentem Distribuito dependens est distributio unius uoei dependens 1 distributione alterius voeis: est, in quam, illa, qua aliqua vox usurpatur pro suis inferioribus eo latiue ea umerandis. dependen,
ter tamen a simili enumeratione inferiorum aliseujus alterius v eis a v. g. eum dieo , Omnia homors omne ν ιιonati . uox .emo distribuitur distrabit. tione gependenti: habet enim dis libutionem adis libutione voeis star onati dependentem . A eipitur quippe pro omnibus su 1 inferioribus eo-pulative enumerandis, dependenter tamen asi
mili eopulativa enumeratio e in setiolum vocis ratis Io. Non enim in Driora voeis Amoenume. rare potes hoe modo: Petrus est Omtie rationati . ct Ioannes est omne lationale, & Philippus est omne ratiotiale . die. Sed enumerate debes is .la simul enumerando i seriora voeis rationati, hoe modo : Petrus est hoc rationale , di Ioannes est illud rationale, di Philippus est is udiationale . dce. D bent ei go inferiora voeis homo enu merati copulativ/ dependentet a copulata enu.
meratione inferiorum vocis rarionale . Adeoque
uo homo distribuitur distributione dependenti adissi, butione voeis stationati. Diutitatio inde pendens est illa, quae non depenget a distri . ticine alterius vocis .. Et haee distributio est ordi. natia : distributio enim dependens totaliter spe lativa est a in praxi reto de usu vel nulla . vel ratissima.
De quibusdam retia a suppositianda ea latIDAE. 6. Τ on est meae intentionis, magnum hieI regularum eumulate eontextum : id enim , meo quidem Iudiei ci . plane inutile delapetitium est . Nam hie tegularum cumulus
nihil emolumenti, vel agiumenti praestat, n si
quod Tyronum memoriam, ae ingenium eruisetet, ae in taedium vertat. Uniea est a pug me supposticinum regula. eaque cenissima. aeuti lissima di videt ieet assiduum exercitium se holasti eum. Hoc itaque loeo solummodo volo qui λδam regulas plane universales hreviter explieate is de examina ter ac praeeipuὰ illas, quae quaestio nibus Theologi eis lumen adserae valeant. Ubῆ ante omnia selendum est, uti di adhue aliquoties monu; , omnes Summulis iras suppositionum regulas tantum ostendere. quid sit Iutis. quaenamque suppositio voei insu de Iute orditia. tiae loeutionis, de humanae communion a ; quid .em in facto sit, qua .E suppositione vox de Lacisupponatur, doeere non possunt regulae. Nam sevi homo saepe facit actiones contrarias regulis de legibus Potiti sietis . vel Caesareis; ita quoque saepe saeit suppostiones contrarias regulis Sum muli si ieis. Et hine dicunt ordinati e Summuli
stae suas tegulas nihil valere eontra mentem de in. tentionem loquentis r voces enim non regunt mentem, sed reguntur, ae supponuntur a men te: ut jam etiam aliquoties dixi. Unde Iudex in ea uissis testamentorum , humanorumque conintractuum, vocum suppastionem dc igni statimnem non quaerit ex Summuli statum tegulis; Daeu contrahentium mente, variisque huius mentis praesumptionibus, signis, ae indietis. Ergo omnes summulistii ae tegulae solummodo di eunt.
quid sit de lute ordinatio ; non vero quid sit de
Et ratis ficus est: Quia suppostio vocini nihil est aliud, quam prolatio vocis sacta, i
quente eum intentione significandi: v. g suppOlsitio eo lativa est p clatio v is eum intentione sign fieai di omnia eius inferiora copulariuὰ enumeranda . Aiqui potest loqu/ns habete intentionem aliuδ ιiκnitiean die potest habere intentionem signifiean Ai inferiora voeis sub alia
enumeiatione, quam piae seribant tegulae Sum
mutilii eae. Erati mi est loquens uoeiticis se prois laiis date supi, Pionem regulis Summuli ui eis conitaliam z. Adeoque regulae Summulis leae ni hil valent eontra mentem, ae liuentiouem l quentis: solumque valent ostendere, quaenam supposito uoe bus inst de Iure, non autem quaenam insit de facto . Pis et mInoe r Quia v g. dieit tegula Summulis lea, sariectam pro θιοηIa η cessa νiae inde vae suppoηιαν uadversatiras : Adeo
que praeseribit haee regula . ut homo proferens propositionem neeessariam indefinitam, haheat intentionem signifieandi omnia infelicita subjecti enumeranda eo lati .E. Atqui non obstante hae hujus tegulae praeseriptione, potest quis proferens talem propolit onem . habete intentionem fgnisse aedi omnia inferiora subiecti . non sub enumeratione eo lativa. sed subdisiunctiva : ergo potest loquens habere intentionem inferiora vinei, se prolati signi Maia i sub alia enumeratione , quam prae set ibant regulae Summulis ira
Quod ditii δe ista, diei debet de aliis etiam Summulisti eis regulis Hoe posito inui maxime orἡinarias disti tionis regulas 8. Prima esse polo saee t subjectum propositionis necessariae indesinitae semper distribuitur. Hinc
238쪽
H; ne distribuuntur subiecta harum propositioisinum . Rama est anum I, lama es ν bios , .sδιυ es hinens, era. Alii regulam proponunt hoe modo : Subjectum plo positionis indefinitae in mate. tia doctrio ali , aut deeisiva versantis distributiatur. Sed in ta est omnino idem a Nam propo sitici in materia doctrinali vel deeisiva versans eadem plane est eum propositione neeessaria . Ditii . subjectum tia a propa tionis dυνibaiιuν :Quia non distlibuitur eius praedieatum ; sed ea, pitur disiunctim. sve confuser ut patebit ex imsi direndis. Dixi etiam, sa ιctum ρνι filianis sari fairis aecessariae , seu la materia aut sola rQuia subjectum propositionis indefinitae in ma. teria contingenti si tamen sit assumativa . denegativis enim dieam satim non distribuitur; sed acti pitui determinat/ , seu partieularitet; verti glat. harum propositionum subjecta , Homo est actas, bomo ασσιι, boma est Iustus, cte. Supponuntur , non copulative, sed disiunctiv ut satim dieam. s. Raria regulae es: Quia, ut supra δίρ. I. dub. 2. dixi , subiectum propositionis supponitur pto illis suis signifieatis, quibus quadrat s. iseatum tmale praedirati ; supponiturque pro illis eo modo enumerandis, quo eis quadratidem eiusdem prαdieati sani Matum: atqui in
praedieatione neeessaria indefinita, verb. grat . in
his, Roma es anima , homo es ν Das, signi fi .eatum Armale praedieati quadrat omnibus insorioli bos subiecti eo putati xj enumerandi. Eigo subjectum illud supponit ut pro illis omnibus ita
enumerandis r adeoque supponitur copulative. Probaris minis: Quia tune signifieatum formale
praedieati eonvenit omnibus subjecti in seriolibus
copulative enumerandis, quando eonvenit Omnibus de singulis seorsim S diu iam sumptis: ab qui in istis pia dieationibus signJseatum formale praedi eati eonvenit omnibus de singulis subis.cti inseriolibus divisim dc seorsim sumptis: ut
Deile patebit eonsideranti. Ergo convenit omnibus subjecti in serioribus copulativὰ enumerandis r adeoque subjectum istud distribuitur. I . Ex quo etiam patet ratio, eue subiectum propositionis assiimativae indefinitae in materia contingenti non disti; Matur . neque suppona tur eo pulative, sed partieulariter & distinctive: verb. gr. harum praedieationum subiecta , Hama es distis , Lmo ambia e , d Datast, cte. aeei. piuntur non copulati vh, sed disiunctive. Raria,
ne m, in i Quia in istis predieationibus sgoifieatum sermale praedicati non quadrat omni .hux&sngulis subiecti inlatio ibus seorsim Ec divisim sumptis a ut planum est consideranti: multi enim sunt homines, quibus neque doctri. Da , neque ambulatio. neque disputatio inest : deoque subjectum istud non supponitur plo mnibus suis inserioribus eo pulative enumeran. dis . Et sie non supponitur eo pulatiri . Suppo nitur tamen disuncti τὸ . Quia supponi disiuncti τὸ est supponi pto omnibus suis inferioribus dis unctive enumerandist atqui vox homo in istis pragitationibus ita supponituri ergo, dce. Pra. hattiν minis: Quia subiectum propositonis sup ponitur pro suis inferioribus ita enumerandis sui illis quadrat signifieatum laimale praeditati: atqui in hisee piaedieationibus sen Matum stiri
male praedieati. Iieet non quadret omnibus subiniεcti inferioribus copulativὰ enumeratis, qua, drat tamen omnibus disiunctive enumeratis e ergo subjectum supponitur pto omnibus suis in .set tibus disiunctive enumerandis . Habasuν ais r Quia ut fgnificatum formale praedieati eonveniat omnibus inferioribus subiecti disiunctiv/, non requiritur . ut quadret omnibus, aesingulis seotlim, ae di et ism sumptis; sed satis
est, ut eo aveniat uni eorum seorsim sumptor quia ut habet tegula Iuris in o. Ia aliis narreti de
buaris es ιυθι. . e, suffscit adtream ad Ieri. Λtqui in dictis propolitionibus Dimale praediis eati saniseatum, lieet non quadiet omnibus de sagulis subiecti in serioribus seorsim sumptis .
quadrat tamen aliquibus eorum seorsim, ac diis
vili in sumptis r ut patet cons deranti. Ergo licet non quadret omnibus subiecti inlatio tibus copulative enumerandis L quadrat tamen illis omnibus disiunctive enumerandis: adeoque subajectum istud supponitur disiunctive .
extremum , tam stilicet praedicatum , quam tu, lectum euiustumque praedicationis negativaei M.
desinitae distribuitur; idque verum est in quavis materia , sive eoni ingenti , sue impossibili.
Itaque in his praedieationibus, Moma non es ad bus, homo uoa es equas . homo uon es am Misi biecta distii buuntut non minos, quam praedi-eata. De praedi eatis ergo Deilἡ eoneedo . Unde in hae patie est differentia inter praedi ea tum propositionix negativae, dc praedieatum a mima tivae e nam praedieatum negatum semper de ubique distribuliut , praedieatum veto amrmatum nunquam distribuitur. Prae/iratio quippe ammativa , si fuerit sugularis vel partieularis, praeadieatum accipitur particulariter ; si vero universalis fuerit, praediratum aecipitur eo laiar ut faeilὰ patebit eonsderant i , dc exempla reducenti . de ea, quae in deeursu huius disp. dieam .
expendenti . Quod ergo praedicatum negatum semper de ubique distribuatur. Probat Me mo
da r Quia negatio habet vim dis libuendi omnem tetminum se sequentemr atqui in negat, va propositione praedieatum semper est terminus negationem consequens: ergo istud praedi-eatum praeuia sibi negatione semper distribui. tui . Mind. : Distribui est pro omnibus suis in.
ferioribus eopulative enumerandis aeeipi r atqui larma, quamcumque volueris , negativam propostionem praedέeato eommuni constantem. sive universalem , sive sngularem . sve parti .
larem . sive indefinitam: semper reperies praedi-eatum eius pro omnibus suis inlatioribus eo prulative enumerandis aecipi. Ergo omne omninis praedicatum negatum semper Ec ubique distit.
Quod etiam subjectum propositionis negati. .. indefinitae semper de ubique distribuatur,
cap. 3. Covarruvias rim. a. variaram ιιb. I. cap.
3 num. 7, aliique multi . Ex quo sundamen. to infert Vasqueet has praedieationes, Deus non
generat , mas Ean generarum , esse falsas . ae. haereticas e sunt ouippe universales negativae ,
239쪽
activam aa passivam generationem removentes, non tantum ab uno; sed ab omni omnino Dei ratis supposito . Λlii distinguunt, ae dicunt: Si itides nita negatio laetit materiae eontingentis, qualis est haec , homo nan es anas , subiectum non distribuitur, si velo materiae repugna n. tis fuerit, qualis in haec . Ama non es brarum ,δistribuitur planἡ . ae omnino . Gregorius vero Λti minens s , aliique Nominales communiteria r. dis. 4. quaest. i. q. sed resar adsue dubium . Doeent nullius omnino indefinitae negationis
subiectum distribui; sed solummodo particulari,iet aecipi. Et hoe, meo Iudieio , est plane , ae omnino verum. Unde notanda hie est quaedam dissilentia intet subjectum indes nitae negationis, di subiectum indefinitae assi attonis: Nam sub jectum huiusmodi negationi, nunquam distri. buitur; subiectum vero assirmationis, liret non distribuatur in materia eontingenti ; distribui
tui tamen in materia neeessariat ut jam ditii, ae tradit etiam Couarruvias Aeo jam ritaιε. 13. Regula itaque nostra duas habet partes. Prima para es saee r subjeium negationis indefinitae in materia eontingenti versantis non di. stibuitur. Atiria es biser subjectum indefini. ae negationis in materia repugnanti versantis etiam non distribuitur. Primam partem probos :Distribui est pro omnibus suis inserioribus e pulative enumerandis aeeipi : atqui subjectum indefinitae negationis in materia eontingenti non sie aeeipitur di ergo non A stribuitur. Praharin minoν : Qnia sicut subjectum indefinitae affirmationis aeeipit ut pro illis suis inserio tibus, eoque modo enumera Is, quo illis inest signi. fieatum praedi eati sotmale ; sie eadem ratione sibi ctum indefinitae negation 1 aeeipitur pro illis inferioribus, eoque modo enumerandis, quo ii. iis abest signifieatum praedieati sermale a atqui in negatione indefinita materiae eontingentis s. gnificatum pt Ieati formale non abest ab omni hus subiecti inferioribus enumerandis copulati.
ve ; sed solummodo enumerandis disiunctivEt ergo istud subjectum aecipitur pro suis inserioli hus enumerandis, non eopulati .E: sed disiunctive. Probarur minis : Quia ut fgnifieatum formale predieati absit ab omnibus in selioribus subisiecti eo pulative enumerandis , debet abesse ab omnibus de singulis seorsim sampiis r atqui in
negatione indefinita matella eontingentis, v. in his, lorea novi careti, iam. non est dactur, si, is ea tum sormale praedi eati non abest ab omni.M, I singulis subiecti inferioribus seors m. ae Aivisim sumptis 1 ut DeilE patebit conlideranti. Ergo non ahest ab omnibus subjecti inlatioribus
putati νε enumerandis. I . Et eonfirmatur hoe esseae iter ex doctrina miliat mi octam ιn I. dis. 1. quael. 6. M opis. seMa . Quia hae duae indefinitae contingentes,
ctoliae , sed subeontrariae r ut nemo audebit negare. Ergo subjectum negativae non dialibuitur: sed aeeipitur partieulariter , Muti aeeipitur sub tectum amrmativaer adeoque subiectum indes meae negationis in materia contingenti non pote l/isti; I. Pasti cons . Quia fi subiectum negativae distribueretur , tune istae duae piopositio
hes forent, non subeontrar ae; se3 vere eo ita. dictoriae t forent quippe affirmativa partieularis, & negativa universalis eiusdem de eodem. Atqui non sunt eontradictoriae, sed subeontra. riaet ergo negativae subjectum non potest distri.
I ; sed debet partieulariter aeeipi. Et paιι. δμ ινι es t Quia in hisee pro post ionibus neg tio non potest distribuete subjectum, seu idistribuit praedieatum : in quo Adversarii mulis
tum saliuntur. Cujus ratia es tiara r quia n gatio suam malignam emeaeiam non potest exeriseere in terminos sepiareedentes; sed solummo.
do in sequentesi atqui in hisee praedieationibus
negatio quidem praeeedit praedicatum; non tamen preeedit subjectu nil ergo negatio non D.
test dist tibuere subjectum, seut distribuit piae.
r . Ex quo justis eari potest dis renita .
quam eonstituit Ariminensa inter has proposi.
tholicam ; seeundam . s.lsam, ae haeretieam: in prima dieit vorem D/tia non distribui; di. stribui tamen in secunda . Rati. ebus es t Quia negatio negans malignam , ae disti ibuti .am
suam virtutem extendere non potest in v es se
praeedentes; sed solummodA in sequentes a nedictum es disp. Is . . l. 4. Atqui in prima propositione vox Devia negationem praeeedit, in eunda veta illam sequituri ergo in prima propositione non potest a negatione distribui; mintost tamen in eunda. De huius disserentiae soliditate nihil di eo ; relinquo iudieio lectoris.
Hoe solummodo dieci, quod vox Deus in prima propostione non distribuatur, neque suppona tur pro omnibus suis tribus suppositis enu. merandis eo lati .4 , sed enumerandis disiuncti τὸ : adeoque ista propositio neque falsa est, neque haeretiea; sed ista di Catholi ea. Monee tamen Ariminensis Inter Haeret leos , aliosque infideles , ubi pravi , ae malevoli intellectus perieulum seret , ab illa esse abstinendum. Seio contra hoe fieri posse quaedam stilo gigna argumenta; sed illa non tango , Theologis r linquo : satis est geaeralia prineipia uno verbat insinuasse .l I6. Ahera regulae pars probari potest eodemim Ao . eisdemque argumentis . Adde o Meruuia omnes propositiones indes nilae eiusdem qualitatis , eiusdemque materiae . habere de bent subiecta eodem genete, eademque stppo. sitionis sprete supposiva a extrema enim propci sitionum varia te non possunt suppositionem , nisi vatient vel materiam, vel qualitatem. Λt. qui quaedam indes nitae negationes in materia re pugnanti habent subjecta non distributa r eigo omnes omnino habent subjecta non distribu
ta . Proba ν minae a Quia hae negationes inde. finitae . Hama non es Deus, Deus non es semo. sunt in materia repugnanti, non miniti quam hae , Nomo non est brutam, ενuram non es homo:
atqui hae negationes non habent subiecta distri, buta : emo aliquae negationes indes nitae habent subiecta non distributa. Pistor ηιν Quia haeo propostio , Roma non es Deres, est verastima ,
non tantia quam hac , minis no es vitas ia
240쪽
eut enim dantur multi homines, qui non sunt albi , Ita dantur multi , qui non sunt Deus. Atqui, si ista proposito habetet subjectum di.
stributum. non solet vera, sed falsa dc haeretiea: aqui valeret enim hule , Nutitia rima est Deus. Ergo ista propositio habet subjectum, non disti huti .e, sed disiunctive suppolitum ; dc aequi valet huie, utiquis timo non est Deus. 17. Objicies : Materia illa, quae in propositione ea uirat univet salem verificaticinem. caussatin istius propositionis subjecto universalem su postionem; proposito quippe non potest habe. re univei salem velifieationem , nisi subiectum ejus habuerit universalem distributionem o ut est manifestum. Λtqui materia repugnans eaussat in negatione indefinita universalem veri fieationem rergo in ejus subiecto eaussat universalem suppo-stionem . P. abatur minM: Quia sevi universa. lis meriseatio affirmationis sita est in existentia
praedirati in omnibus A singulis inferioribus subisiecti; ita uni .et salis vetitas negationis sata est in absentia praedi eati ab omnibus & sngulis in. serioribus subjecti: atqui materia repugnans in
propositione negativa eaussat absentiam praegi ea,ti ab omnibus & singulis subiecti inferioribus reuo eaumat in illa universalem veritatem. Pro. harae minoν : QuJa materia repugnans nihil est aliud , quam duo termini repugnantes : atqui termini repugnantes sunt illi, quorum formale
signifieatum unius abest ab omnibus & sngulis significatis tectis alterius 1 sunt enim illi, qui
de sese mutuo universaliter negantur. Ergo ma. terIa repugnans caussat in propositionibus nega.
tisis absentiam piaedi eati ab omnibus di singulis inferioribus subiecti.
II. Resp. vetori minorem in Gobas prim I , θἀ sietvendo mitorem is tertia saliuis . Termini repugnantes sunt illi, quorum sormale signifiea. tum unius abest ab omnibus de sogulis sqnisextis tectis alietius loquendo naturaliter: M e te. vi. Supernaturaliter: se nega . Nam Detia de M a sunt termini vere repugnantes: nonnε tamen sigo i statum sermale unius inest per gratiam Deis gnifieato tecto alterius p Non ergo termini re, pugnantes, sue materia repugnans semper facit fgnifieatum formale praedieati abem ab omni.bus de singulis signifieatis tectis subjecti: adeoque non potest subjectum disti buete , sed solum.
mod dis ungere . Unde totum hoe argumen. tum in te retorqueo hoe modo: illa malaria. quae indefinitae negationi nequit date uni .ersa. sem veriseationem , nequit illius subjecto dare universalem supposticinem: aiqui materia repugnans non potest illud r ergo neque potest hoe . Probalaν minis: Quia negationi ingefinitae dare
universalem veritatem est illi date absentiampi teaii ab omnibus de singulis inferioribus sub.jecti r atqui materia repugnans id non potest ;ut jam ostendi: ergo non potest illi dare univer.
19. Et hi ne patet longὸ diversa proportio materIae neressariae ad indefinitam a mimationem, quam sit proportio materiae repugnantis ad inde finitam negationem. Hinc, inquam, patet ra tio , cur materia neeessaria potius eatimet distributionem in subjecto indefinitae ammationis ,
quam materia repugnans illam eatisset in subi cto i ianitae negationis. Ratio est baee: Quia . ut iam dixi , materia tepugnans in indefinita
negatione non semper caussat , neque semper caussare potest universalem veri stationem zadeoque neque in subjecto ejus caumate potest universalem suppositionemr at vero materia neiseessaria in indefinita affrmatione semper eau Diat, neque potest non caussare universalem veriseationem et adeoque in eius subiecto etiam caussale debet universalem supposti dem . P tet assumpram : Quia propostioni affrmativae da. re universalem veritatem est illi date existentiam praeditati in omnibus inlatioribus subjecti: atqui materia neeessaria dat indefinitae assit malioni semper existentiam praedieati in omnibus , aesingulis in sei;otibus subiecti: materia enim M. ees alia sunt subjectum de praedicatum necessa rium , ae inseparabile . quod nee a subjecto, nee ab ullo eius insetioli potest separati: ut dicam insetius suo loeo . Ergo materia neeessaria in indefinita a mimatione semper caussat universalem vetitatem . His cesso , aliasque regulas nee adissero, nee examino ; DA aὰ alios Dialecti eos, ae praesetiim ad Laurentium Gymne , qui hanc provinciam sueuienter gessit, te remitto.
De sus sisne rapulata, seu collectiva. χου Uppositici haee nihil est aliud , quam
o usurpatio voeis remmunis pro omnibus suis inferioribus , vel denominatis copulatim enumerandis. Id se Enumerandis per coniunctionem eo lati .am eopulatim sumptam . v. g. eum dieo. Omnes apostati fu/νunt Morie in , anes Retigios stina eaadentus , omnes Cl, si fideleastini Elelesis , omis a prae eissa essentJul a Mi indi. rem su/ stiboriundia sunt pν. die mearum , e com nia istarum propositionum subjecta accipiuntur copulatim . seu eollecti WE . Λeeipiuntur quippe pici suis inferioribus , non eopulativa. sed eollective seu eopulatim enumerandis. Quia Aieere non potes, Petrus est duodeeim , dc Daulus est duodeeim, de Philippus est duodeeim.&c. Item dirare non potes , ego sum Conventus.& tu es eonventus, & ille est eonventus, cte.
Sed dieere oportet, Petrus de Paulus, de Philippus de alii novem smul sumpti sunt duod ei m. Ego, de tu , de illi simul sumpti sumus
conventus. Et se de aliis 11. Sed hine otii ut diis itas non eontemneniada: Quomodo videt ieet suppositio eo putata disserat 1 suppositione simpliei λ Videntur enim haeduae suppostiones non distingui , sed inter se
plane confundi, ae identi Mati. Tati erro pona Uamentum : Suppositio copulata non est suppositio personat is, sed simplex r ergo male computatur inter species suppositionis personalis . maleque die untur esse quatuor hu)ua su ppositi nis species. Pνolatur antecedens Quia suppinsitio limple2 est suppostici voeis pro solo suo mgni heato primario : atqui suppostici repulata