장음표시 사용
291쪽
ut propositio uniuersalis st. Sed ex hoe eone tu. idi lion potest , quod praedicatum supponi debeat uniuersaliter: uti satim dicebam .
est illa, quae termino eommuni signum pateticu. llare apponit. Ut, vividam homo cures , ahquis Mino Deit. Sed haee dennitio possem laborat vitio, quo tilia 1 non est eonvertibilis, nee adaequata uo definito. Dantur enim proposito spatii. eulares, quae termino communi, seu universali non apponunt signum partieula rei ergo ista des. nilio non est adaequata suo definito . conses. escura: Anteceden3 probatur : Quia hae proposito nes, Bomo αννιι, ιomo es antis , animia es eois rotam , de aliae s miles indefinitae in materia eontingenti , sunt vese particulares: atqui tamen subiecto eommuni signum particulare non appo. nunt : ergo dantur propositiones partieulares , quae subjecto eommuni non apponunt fgnum partieulare . Probaris major : Quia , ut habet pricta Glossa communitet recepta Cap. in cis
in 6. Propostio inges nita in materia eontingen. ti aequi pollet particulari : atqui propositio aequi pollens particulari est vete partieulatis: ut probati potest per easdem rationes , quitas id probavi de propostione aequi pollente proposito. ni universali. Ergo istae praeallegatae propositio. nes sunt vere partieulares. I s. Propositionem ergo parti larem definio
hae modo : Est illa , quae eonnat subiecto uni. versili partieulariter sid est Aisiunctiv/, vel di. stanctim sumpto . Ut, Homo es anas, aliquis
homo es alba ι, istisis boms es an es, at quis M. mo est Petrus , die. Itaque ad propositionem par. ticularem duae etiam requiruntur eonditiones.
P Ima est: Ut constet subiecto eommuni, seu universali. s eundis o o Ut eonstet subiecto uni.
vel sali di sunctim i vel ἡis unctivὸ sumpto. Unde
oportet in hae propositione etiam eontemnere quantitatem , & suppositionem praedicati, ae ae. si mare quantitatem , Ac suppositionem soliti
subjecti. in hae quippe praedicatione praediratum potest esse tam singulare, quam universa
se: uti patet in exemplis supta adductis. Potest sumi vel universaliter , vel parti latitet ; iὰ
parum refert; vetb grat. in his, Algala lomo . est equas, ahquis e us non es homor istae, Inquam, propostiones sunt parti lares . Atqui tamen eorum praedicata aeeipiuntur uniuersali. tet i ergo praedi eatum propositionis patrieulatis potest aeeipi universaliter; adeoque in propositione partieulari oportet eontemnere supposti, hem praegitati, ae attendere suppositionem se.
6. Propostionem In definitam Aefinio eum Couatruvia hoe modor Propositio indefinita est illa, in qua terminus communis apponitur sine aliquo sgno . Ut, Noma cunis, animes sedet. Id est 1 Propostio indefinita est ea, quae eonstat subjecto eommuni, seu universali nullum sibi signum prefixum habenti . Vocatur hujusnodi pio stio indefinita, seu indeterminata, quia per appositum subiecto suo signum ad universali. tatem , vel partieular Itatem non est determ ata; sed est 1d utramlibet indifferens. SNn per tamen ad alterutram determinatur per qualitatem suae, qua eonstat, materiae . semper, inquam, pto. positio indefinita pro diversa ratione materiae suae est vel universal4s, vel parti laris. Qua iti re non possem ego tibi meliorem dare regulam. quam si illa . quae habetur in praefata Glossa p. in emari EDEL is 6. Quae est talis e Propo-stio indefinita Legis, vel ea nonis regulam ita dere intendentis, aequippollet universali. Demapud Logieos in/efinita in materia neeessaria ae. qui pollet universali. Ut, Homo es animae r ergo
omni, lomo es animal. In materia vetoeonti m.
genti , indefinita aequi pollet partieulari. De qui .
bus multa Cosarruvias Ioeo Iam citata.
I viditur in amrmativam , di negati, vam. Assirmativa est illa. in qua praedicatum assimatur quadrare subjecto: ut mina est animat, homo eurrit. Propositici negativa est illa , in qua praediratum negatur quadrare subjecto: ut Romenon est eqaus , bama Maserit, ere. Estque haee di. viso univoea, ae genetis in species; Ratio es:
Quia di Wisci genetis in species es illa, In qua membra Aividentia sunt species 8ivisi: atqui πω
positio affrmativa, de propositio negxxiv sunt speties propostionis in generet ergo haee 4ivisio est generis in speetes. Hobaris mina r quia pro
potitio in genere idem est, quod iudieium, seu
enuntiatio r proposito affrmativa iἡem est, quod affirmatio: pto positio negativa idem est, quod negatio . Atqui assirmatio, de negat;o sunt diversae species Iudieii, seu enuntiationis: ergo sunt diversae spretes propositionis. Parer m noν IQuia affirmatio est Iudirium eompo stivum , seu eo lativum praedirati cum subjecto; negatio vero est Iudietum dikisiuum , seu separati v timpraeditati a subiector atqui his sunt manifest/Judieia sprete diversat ergo etiam a mimatio denegatio sunt iudieia speeiε diversa. I 8 Dica see M i Proposito etiam diuiditutin caussalem , eoneomitantem , di i/enti eam .
Propostio identies est illa, quae sgnifieat rentem extremorum suorum identi se aiionem . Ut
mmo es ammat, hamo es albus , Ama carest , o c. Generaliter ergo omnis illa proposito, in qua
praeditatum, ae subjectum in signiscatis re reistealiter identiseantur, est propositio ident Iea,
eaussali, ae coneomitanti opposita . Propositici eoneomitans est illa, quae non signifieat extrem rum suorum in signi se ut is tectis identis eati nem a sed solam eorum eo neomἰtantiam. ut Ge.
hisundinum, his es fodi istis o sori is eis inb rem , di similes. In his quippe proposito ibus praediratum subjecto non identiscitur a sed sis, jectum solummodo eoneomitatur . Propositio eau malis est illa, quae non significat Praealeatumigentisitari subjecto; sed esse mussam subiecti. Ut. Dus est praesentia solis fama horia neem . NE.que enim in re dies est illa selis praesentia : sed est illuminat; ci hemisphaerii nostri facta Per solis prum sentiam, seu per solem praesentem. Extrema ergo
292쪽
illius propostionis inter se non identi seantur, seu praediratum est eaussa subjecti. I9. Ad ηerte tamen hie pro postionem identi. eam adhue esse tripli rem . seu sumi tribus moedis . Primo sumitur latissime in sensu , quem jam dedi; prout stitieet opponitur propolitioni eaussali, de eoneomitanti r Pro omni illa propositione , cuius extrema quoad significatum rectum vnt realiter eadem; sve interim snt etiam eadem so aliter , sue non . Seeundo sumitur pro.
positio identiea prout opponitur propositioni sor. mali. Et hoe duobus modis r Nam piopositio Drmalis duples est. Alia est illa, quae eonstat extremis non synonimis. Ut, Homo est an mia, a misi es se sitam , rimis es auiu , ere. Propostio ergo identi ea hute sormali opposta est illa , quae eonstat extremis pla n synon imis . Ut, Porrus es Petras . homo es iamo . eam sal Has , ere. Alia propositio sormalis est illa, cujus extrema identifieantur in signifieatis rectis, S se eundum rem , di seeundum rationem , seu modum nostrum eoncipiendi. Sive es illa , euius exire. ma identi Mantur non tantum realiter; sia etiam sermaliter . Ut, Homo es animis. sumantias M
positio vero ident ira hute formali opposita est illa, cujus extrema in suis signifieatis rectis identi fi
cantur quidem seeundem rem; non tamen seeun.dhm rationem . seu modum nostrum concipien.
di . Sive est illa, euius extrema identificantur
ras, ere. Et hae , smilesque aliae propostiones dimotur ot/inariὰ esse uetae in sensu identieti, non in sensu formali. Ex quo patet, quod propositio identi ea, ex tamalis sint valdὸ aequivoeae , diuersosque sensus saetant, qui inter se dis imguendi sunt ex materia . de te . de qua agimus. Nam pro postio in uno sensu inimalis, In alio di. Haut igenitea et v. g. Me pro postici, an mahlasas νarran Bras, est propositio identiea distinctaeontra conem antem & eaussalem. Est tamen malis in seeunda aereptione. In tertia Memptione rursus est identiea. Magna ergo opus hie
De requisitis ad mei iratem propositi
PRu suo damento omnium direndorum, ad
verre mimo: Quod, uti supra Ae nomine& verbo agens dieebam , Verbum sum ἰn propositione seeundo adbeens signifieat de formali existentiam, ut eum dieo, Deus es, homo es. λινωι es , sanctus auia laus fulι. Aa. ε κόν sua eris, ere. fgnifieatum formale voeum
es, fati, rest, est existentia, ne iuntque dictae propositiones hune sensim: Deus habet exissen. cses. Ls, Opera Tam. XIL
tiam . Sanctus Augustinus hibu It, Aeti Chri.
stus habebit etiistentiam . At veris in propositi ne tertio agjaeens non signis eat existentiam. Pro
qua re non oportet multas, ae magnas ad dueere
rationes. sed solummodo Aieere, quod ea si impositio, ae eommunis istius verbi usurpatio. 2. Ieae diras : si verbum sam tertio adjaeens non signiscet existentiam , quid ergo signi eat δ Est etenim vox ea tegoremati ea; adeoque aliquid significare debet . RUpondeo : Hoe v. tum esse. Omnino aliquid fghiseat. In propositionibus enim negativis significat remotionem.
seu separationem praediciti 1 subjecto. Ut eum dieci, Hamo non es assus . sensus est: Albedo non conjungitur homini, sive es separata ab homine. In amrmativis vero propcistionibus signifieat eonjunctionem praedieati eum subjecto. Ut eum dieci , Nomo es animal , sensus est: Λnimal conjungitur homini, sue animal est iti
homine. Non tamen semper signifieat eoniunctionem eandem r sed interdum signi seat Gniunctionem realis identi fieationis . interdum conjunctionem causalitatis , interdum coniunctionem nudae eoncomitantiae: seeundum diver. sitatem plopostionum . Nam in propositiora idenitea signiscat eonjunctionem praed. eati cum subjecto me realem identi fieationem . in pro positione eausali signifieat eoniunctionem caussa litatis. In propositione vero e neomitanti. sis gnifieat eoojunctionem nudae eoneomitantiae .
Ut patere potest ex iis, quae dixi supra dio χχ. . .. 3, 3. Risia loram si quia propost; o a mima tiva ab Aristotele . aliisque Philosophis, vicatur passim eompositio; propositio vero nega.
tiva voeatur diuiso . Proposito, inquam, ase firmativa est eompostri, seu conjunctio praedi eati sit eum suo subiecto ; negativa vero propo sitio est diviso, seu separatio ptaeditati , suo su, jecto . Sunt . inquam, compositio Ae divitio . non Physea te realis, sed Logi ea seu mentalis. Id est i Propositio a mimati .a est oratio sgnifieans compositionem . seu eoniunctionem praedirati eum subjecto; proposito ueto negativa est oraticisgnifieans divisionem . seu separationem praeditati a subiecto. Ergo in propositione a mimativa debet esse aliqua vox istam signifieans eompositionem , & in negativa esse debet aliqua vox istam signifieans divisionem . Atqui haee vox ne quit esse alia , quam verbum sum explicit/, vel implieite positum: quae enim laret alia λ Ab hae enim signiseatione hoe verbum solet vorari e puta. Ergo vethum Sam in propositione tertio adjacens, in negativa quidem divisionem, seu separationem; in assirmativa vero signifieat prindieati eum subjecto conjunctionem, seu eompo
. adi/νre fetaniar Quod ad vetitatem emtuseumque propcistionis requirantur Omnia illa, de sola illa: quae per propositionem signifiean
tur. Λd vetitatem, inquam, propositionis re quiruntur omnia haee, & nihil requiritur praeterhaeer hae eenim sola sumetunt. Raris est e Ma rmia , ut propositio vera sit, debet esse talis in mgnifieando, quale est , seu qualiter se habet obis.ctum ejus in essendo: ex eo enim, quod res est,
293쪽
Hl non est, ὀIe i ut oratio vera, vel salsa. Λt. qui propositio non potest se ita habete in sgnifieando, qualiter se haiae objectum in essendo, nisi aAsint omnia , quae a propositione signiscantur 1 si enim aliquid eorum 3est, tune propositio non se signifieabit , quomodo res est ; neque res ita erit, quomodo propositio signifieat. Si verohaee Omnia adsint, tune neeessario res ita est, quomodo proposito signi seat & propositio itasgnifieat, quomodo res est . Ergo ad eujustum que propositionis veritatem plane requiritur, pla. neque satis est, si adsint omnia , quae a propositione signifieantur. Hule notabili majus lumen asseretur ab illis, quae statim dicturus sum in δε- ιι. sequenιι. s. Dices e Quomodo sumetat ad vel talem propolitionis, s ad snt omnia, quae per propositionem significantur ρ Ea paria Abitandi es: Quia ad veritatem pio postionis contingentis in. trinsera , qualis est haee, boma es areas , requi. ritur existentia actualis tam subiecti, quam prindieati: ut δieam insta . Atqui haee existentia per propositionem non signifieatur di uti enim iam diri, verbum stim teri id adiacens nunquam signifieat existentiam. Ergo aliqua ad propositio
nis veritatem requiruntur, quae tamen per prinpositionem non signifieantur. Respania: Ad veritatem propostionis nihil requiti direm, ae per se , praeter ea, quae sgnificantur ; v. g ad veri tatem propositicinis contingentis initio ex nihil direct/, ae per se requiritur , praeter intrinseeam conjunctionem praedicati eum subjecto per pmpo stionis terminos fgnifieatam. Hi ne omnis pro positio contingens habens talem extremorum coniunctionem, ab lute sera est a nihilque aliud ad eius veritatem ditem est necissarium. Quia tamen talis extremorum eonjunctio habeti non potest sine actuali eorum existentia , quae tamen per terminos propostionis non signifieatur; hine dieitut aliquid requiri ag propositionis istius umritatem, quod per eam non sgnis tui. Diebtur , inquam, requiri solummodo in directe, di quasi remote. Quo posito 6. R sp ω dho. Ad veritatem propositionis necimitantis non requiritur realis i3entifieatio tremotum in signifieato tecto, vel obliquo; sed
sola requiritur extremorum concomitantia . So. Iummoda . inquam, requiritur, ut piaedicatumst aliqui/ eoneomitans subiectum. Ita fit in his
factio es ejus d. fit fimo. Expulsa frigoris esistisauro e IMis . Vera es addentus sisund num .ere. In quibus propositionibus extrema realitertio a identi Mantur; sed solummodo sese mutuo neomitantur: ut non assumo hie mihi probati. dum, sed relinquo Lectori meo eonsderandum: earum quippe propositionum examen spectat adiribunal Physeum , non ag summulisti cum . Raria trid e et OaIs est: Quia ad veritatem pio post ionis requiruntur. & sussieiunt ea, quae per propositionem fgniseantur : atqui propositio eo neomitans non sgnifieat extremorum suorum realam identiseationem; sed solummiaci eorum eo neomitantiam: si quippe extremotum ἱdenii. Mationem fgnifiearet, iam non eo ne mitans,
sed pro sitio identica solet. Ergo ad veritatemptopositionis eoneomitantis non requit tui tealis tremorum identificatio; sed sola eorum eou.
iis non requiritur realis extremorum identifici. tio ; sed solummodo unius ab alio eaussat; ci. So. lummodo, inquam, requiritur, ut unum ex tremum si caussa alterius: ut uel subjectum sit eaussa praedicati . vel piaegi ea tum si eaussa subi cti; v. g. verae ab omnibus tensentur hae propositiones: νιι es missaria suis supra μνα rem, Eetipsis Lunae es interpositio reisis inter salem, ET
Mam. Contractus est invitia ultra cirro Mab ea. tis, ere. In quibus tamen extrema realiter non
ideo tiseatur, sed unum solummodo est muti M.terius a ut eonsideranti ne ite set planum. Rotiati τὸ est e d is r Quia ad veritatem propositionis solummodo requiruntur ea, quae per propositi nem fgnificantur: atqui proposito eaussalis nons gnἱseat extremorum suorum realem identificiationem ; sed solummodo unius ab alio mussati,nem e si quippe identifieationem fgnifiearet. iam non solet caussalis, sed identiea . Ergo ad veritatem propostionis caussalis non requiritur realis extremorum identi statio; sed istummoddunius ab alio caussatio.
De νe linia ad veri areis μυιδ aciis affirmativa densi a de inesse.
8. D Ropositio identi ea hie sumitur, non pinx ut opponitur sormali; sed sumitur latissmὰ prout opponitur eoneomitanti , Et eaurili. Sumitur, inquam, pro illa propositione. quml fgnifieat realem identifieationem suorum extreumorum . Λgimus ergo hie prasenim de veritate propositionis assirmativae. Dieam tamen etiam uno verbo, quid sit de veritate negatiuae. Item agimus de veritate propostionis de iuresar uno tamen verbo etiam dieare, quid sit de veritate propositionis modalis. Ubi aure a uia . tamquameertissimum , supponenduis est Quia ad vetita. tem propositionis affirmativae identieae requira tur aliqua realis identistatici praedirati ec subj, cti. Hoe, inquam, iuxta Gabrielem ia Iduo.
ρ unica, art .uol. - est principium omnibus Logi. eam seientibus manifestum . majesta quippe est ejus ratis: Quia ad veritatem plopositionis tequbruntur omnia illa, quae per propositionem signi. seantur i atqui propositio identica fgnifieat realem identi solionam suorum extremorum: erg
aliqua huiusnodi identiscitio illius vetitati est
9 Pnea staque ρε-ὸ r Qualis, di quanta igentiseatio extremotum requiratur, de suffetat ad veritatem propositionis identi ex latissimὰ sum. mae Res ades prima: si sint extrema eonereta , non requiritur, ut ideo tiseentur in sani fimi is formalibus . Probarao: Quia hae propositiones concretae , Roma es ausa , homo es I as , equus est σιβι. sunt mani ἡ verae: atqui tamen e tum extrema non identifieantur in suis sanitati. tIs formalibus: ergo ad veritatem propostionis habentis extrema conereta non requiritur identi Matio extremotum in signifieatis sormalibus.
294쪽
Patre re naσι Quia eutrema istius pro postionis pro sani scitis formalibus habent humanitatem , Δ albeginem: atqui his sunt manifeste realit et distincta, ergo ista eaettema habent significata solis realia realiter distincta, adeoque in signifieatis suis sormalibus realiter non identiscantur. I . Hre quidem Rimalium signifieatorumigentisseatio in propositionibus concretis saepe re. peritur . Ut hie , Homo es animal ras , somo est νι- , uti, homo est rarismus , m. Et generaliter in omnibus propositionibus essentialibus, ae neeessa. r. is: in his quippe omnibus signifieatum formale praedieati est realiter identificitum subiecto; ut dixi supra aesp. LI. dab. 3. Illa tamen ad veritatem propostionis non est neeessaria ; sed plane super,
sua . Ea raria es a Quia tales propositiones eon. oetae non sgniseant realem signifieatorum suo
tum formalium identitatem; sed solummodo s-gnifieant signifieatum formale praedirati haberi signifieato materiali subjecti; v. q. hae propositiones, Roma es admal, lama est albus , oee. non sa. eJunt hune sensum, Eumanitas est ammatitar , aut Num altas est Aberi; sed faeiunt huner Hama es
habeas an malitatem , aut assedinem . Atqui potest
fgniseatum Atmale praedi eati haberi subiecto ,
quantumvis illi realiter non identificetur et ut ma. ni festum est . Ergo ad veritatem similium propci. stionum non requiritur identifieatio signifieato. rum sormalium; sed solummodo , ut significatum
materiale subiecti habeat in se signifieatum sui.
male praedieati. a. RUμηdeo scandὸ : Α3 vetitatem euiuscumque propositionis affirmativae . sive eonstet terminis eo neretis, sive tetminis abstractis, roquirit ut de sume it realis extremotum identificatio
quoad sign i stata recta. Quod haee identi seatio requiratur , se proba : Quia, ut in ea piis dubii di.
cebam , ad veritatem propostici nix assismativae te quiritur aliqua realis extremorum identificatior atqui non requiritur identiseatio quoad fgnifica. ta obliqua: ergo superest, ut requiratur eorum identi fieatio quoad fgniscata tecta. Patra minis:
Quia, ut jam dixi, ad ue itatem propositionis habentis extrema concreta non tequi itur identis .
tio extremorum quoad lanifieata larmalia r atqui in extremis eunetetis signifieata sormalia sunt s. gniseata obliquar ut dixi supra de voce eoncreta agens. Ergo ad veritatem huius propositionis non requiritur identiseat in extremotum quoad fgni Deata obliqua, sea solummodo quoad signiseata recta . Quod vero haee identi statio sumetat, etiam pater: Quia, uti iam dixi, non requiritur identifratio extremorum quoad signiscita obli. qua 1 ergo sumetens est eorum identi fieatio quoad Gla signiseata recta. xa. Ex quo patet ratἱo, eur supra In prima
responsione dixerim, Si extrema fiat eanoeta, non requirisvir , ut idem Mentuo in finiscatis formatibar: Quia si mirema abstracta fuerint, id requiritur omnino. Generaliter ergo ad veritatem euiuscumque piopositionis assirmativae habentis extre. ma abstracta requiritur identificatio extremotum quoad signiseata formalia . Rario es es is r Quia ad veritatem cujustumque assirmativae propositonis tequiritur realis extremotum identi fieatio
quoa/ signiseata recta, ut iam dixi. Atqui ex . . chil. Lupi opera rim. XI.
tremorum abstractorum fgnifieata tecta sunt s. gni stata formalia: ut dixi satis supra de voedeonereta & abstracta agens. Ergo propositio an firmativa . ratrema abs racta habens, sevi ad sui uelitatem requirit extrema sua identi stari insgniseatis tectis, ita quoque requirit alia reali. tet identisieati In fgniseatis formalibus i in his quippe extremis signifiearum tectum id ipsum est, quia signifieatum sormale. a 3. Perea seeando: An ad vetitatem propos. tionis assirmativae nihil requiratur ultra realem i/entifieationem extremotum in signifieatis re ctis y Rispondea primae In propostionibus eon stant; hus praedi eato eonereto ultra illam i/enti fi. eationem adhue requiritur, ut signifieatum sor. male praedieati habeatur, sive insit fgni serio reis cto subjecti pro tempore per copulam prinei palem
importato; v. gr. verae sunt hae praedicationes.
Imma es animal, homo es autis, de stinues . Earum enim extrema identi feant ut in s gniseatia tectis; ae praeterea signifieatum sotmale praedira. ii quadrat signifieato recto subjectit adeoque nil hil illis deest ad vetitatem. Nam earum extrema sunt Roma, dc animal. fama ex aetas significa. t tum tectum voeis homo est suppositum humanita. l tis; signifieatum vero rectum foeis animal est suppostum animalitatist quae in re identifran. tur, ae sunt unieum suppostum. Similitet signifieatum tectum v is anus est res habens auhedinem, quae in re est idem, quod suppostum humanitatis r adeoque vox albas identi se tutetiam in suo sgni scito recto eum voce timo. Ergo istarum propositionum evirema identistam
tur in suis fgnifieatis tectis . Similiter sgnifiea tum formale prata irati inexistit, seu quadrat in
illi, signifieato tecto subjecti. Nam subjectum est
lamo , praedieata sunt animia de albus; signifiea. tum rectum voeis hama est suppositum humanitalia r signifieata nimalia voeum aκ mia, de auus sunt animalitas de albedo. Atqui an; malitas. dealbedo insunt, ae quadrant supposito humano aergo in istis propostionibus signifieatum formaleptaedieati quadrat, ac inest significato tecto subaiecti. 14. Desectu prioris eondit onIs falsa est harepropositio: mmanitas est an misi. In hae, in. quam , praedieatione signis ea tum Rimale praeis
dieati quidem inest, de quadrat signifieato rectci subjecti ; eutrema tamen non Identi Mantur insigniseatis suis rectis r adeoque salsa est propositio. Quod signifieatum formale praegi eati qua odiet fgnifieato recto subiecti, est .v dras : Quia subjectum est humanitas; fgnificatum formale praedirati adrisia est animalitas: atqui animalitas inest, de quadrat humanitati r ergo in ista propositione signifieatum L ale pr irati quadrae signifieato recto subjecti . Quod vero extrema
non identi fieentur in sgnifieatis tectis, etiam sev ἁ-s i Quia fgnis tum rectum votis La-nstas est humanitas , seu natura humana ; s.
goiscatum vero rectum v is amma suppositum animalitatis: atqui natura humana Ac su p. postum animalitatis sunt realiter distincta i nee enim natura est supposium. Ergo eae trema istius pro postionis non identi seantur in suἰs signis ea.
295쪽
s. Desectu posset otis eonditionis falsa est, hete propolitio 1 Nuνum est album . Loquendo de pariete, qui olim albus, modo vero est niger . Illius, inquam , propostionis extrema quidem identi fieam ut in suis significatis tectis; salsa ta. men est propositio , quia signifieatum formale praedi eati non inest . neque . quadiat fgnifieato recto subjecti pro tempore prasenti per eo pulam principalem importato. Quod autem istius pro positionis extrema id emiseentui in signifieatis te. ctis , st et rins: Quia fgnifieatum rectum utriusque extremi est idem paries; qui olim albus, modo veto est niget . Falsa tamen est ista propo stio, quia fgnifieatum sotmale praedieati non quadrat signi ficato recto subjecti pro tempore per
copulam importato : ergo ad veritatem propos. tionis assimatiuae constantia praedicato eo nereio non satis est igentifieatio etittemorum quoad si
gni seata recta; sed in su pet requiritur, ut signi fieatum sotmale praed eati iniit fgnificato recto subjecti. a 6 miis eoacti vis es : Quia ad veritatemptopositionis requirunt ut omnia illa, quae per propositionem signiscantur: atqui propositio astismativa eonstans praedicato concretos gnificat non solam ident; fieati nem edit remorum quoad
lignificata tecta ; sed insuper signifieat in existentiam signifieati Atmalis praedieati in signi fieato recto subjectit ergo ad talis propolitionis vetita tem requiritur di i stolum signifieatorum identificatio, Ac in ius in existentia , seu habitio. Ni.nιν Inductione pisset: v. g. eum dira , Nemo est rati olis, sensus est hier homo est suppositum habens in se rationalitatem. Ergo illa , aliaeque si, miles proposit Jones significant non lummodo
rectam extremorum suorum identiscationem;
sed insuper signifieant signifieatum formale prae- dieati habeti fgnifieato recto subiecti. Eι ν ita a priori istius minor es: Quia propositio sgni.
fidat eo modo, quo sgn Iseat eius praedieatum ratqui praedieitum eoncretum significat per modum habentis: ergo etiam propositio e nsans predicato eoncreto fgnis eat per modum haben,
tis . Signi seat, inquam , huiusmodi praedi ea. tio, non tantilm extrema sua idem iseati in signifieato recto ; sed insuper signi seat tigni sea. tum formale piae/ieati haberi a signiscato recto subhcti. Adeoque ad eius vetitatem requiritur, non sollim ut extrema sint identi fieata in suis s. gnis eatis tectis, seὰ insuper ut signifieatum sot- male predieati habeatur a signifieato tecto subrectiu
in illi; stoiseaium formale praedi exti quadrare s. gniseato recto subjecti , debet in istere illi, debet habeti ab illo. Debet, inquam, habet ilab illo. non ut Arma informans , a 3haerens, luel inhaerens 1 subiecto informationis, adhaesi, i iis . vel inhaesonis; sed tamquam sorma praedi-eaia a subj cto praedi eationἱs. Debet, inquam, habeii , b illo, modo sibi proportionato, ae sus f. i. nii ad denominationem . Aliqua ci . ut Lima 1 sok-cto . Ut fit hier Mamo es albas. Aliquanaci iamquam subjectum ima. Ita sthie: albed. V p jierata . Aliquanἡ tamquam actus ab ob)ecto. Ita fit hie : Deus Intelligitur, paries videtur . Aliquando tamquam amo a prInel. pio sui effectivo . ita fit hie 1 sod ultim nat. De
creat. Λ liquando tamquam pars essentialis . vel integratis a toto. ita st hier Immo es animatus , homo est e vatus. Aliquando tamquam vestis ab homine vestito. Ita fit hie: Homo es A te stis . s. a es aereatus . ore. Signifieatum ergo sormale
praedicati non debet a signifieato recto subiecti habeti aliquo certo, ae speetali modo ; sed haberi potest diversis modis . Haberi, inquam, debet modo sibi, suoque subiecto, proportis. nato, qui pro varietate praedicati, etiam varius
18. Ex quo sequitur ratio a priori, eur ver; sis mae , ae propriissimae sint hae propositionea: Deas es timo, Damo es Deva. Ratio, inquam . V : Quia ad veritatem propostionis affirmativae
constantis praedieato coneteto solummodo requis ritur , ut extrema idemiseemur in signifieatis te.
ctis , de ut signifieatum formale praedicati habe, tur a signifieato tecto subjecti : atqui hae duaeonditiones repetiuntur in istis praesitis propos.
tionibus praedieato ecinereto ecinstantibus: ergo
istae pro postiones sunt veri mimae, ae propriisti. inae; iplisque nihil deest ad summam proprietatem . Quod in illi s reperiatur prima eonditio. quod se ilieet earum est rema Idensseentur in s. gnifieatis tectis, es pIunum: Qui asgnifieatum tectum vocis Nemo est suppositum huminitatis; fgnifieatum rectum voeis Deus est suppositum Deitatis: est suppositum verbi suox quippe Deus in illis pio postionibus supponitur notionaliter. Atqui suppositum Deitatis, fle suppostum humanitatis in Christo Domino Nostio est uni eum . dae idem: ergo illarum pro postionum ex trema identis eant ut in sgniseatis tectis. Quod in illis quoque reperi Mut altera e 3 itio, quod nimirum signiscatum Dimale pridieati habeatura signifieato recto subjecti; ef am est momm: Quia
subjectum es Deus, pi Aleatum in Eostis; mgniscatum rectum voeis Deus est suppositum Veris hi : signifieatum formale voeis Homo est humani. ias . Atqui humanitas ueth inest, veth unita est.
vereque habetur a supposito Velia: ergo in isti, pi dieationibus fgnifieatum sot male praedieative te habetur a fgnifieato tecto subiecti. Eodemque modo applieando hane regulam. inquiri,ae examinari potest veritas omnium proposti num , qua, Theologi sacere solent in tertia parte Sancti Thomae, ubi agunt de communieatio
sitionis antimativae eonstantis pridieato abi iacto nihil omnino requiritur praeter realem extremo
rum identi fieationem in signifieatis tectis. Ratio est: Quia ad veritatem propositionis sumetunt ea, quae per pro postionem signifieantur: atqui propositio assirmativa eonstans praesteato abstracto silnifieat selam igent; Mationem suorum ex tremorum in suis fgn; seatis tectis et non veri,sgnificat signis ea tum formale praedieati habetῆa significato tecto subjecti: ergo ad talis propositionis vetitatem fusileiens est talis extremorumigenii fieatio, dc superflua est habentia signifieati larmatis praedieati 1 fgniseato recto subjecti
Prebatur minor: veth. grat . in hae propositione .
296쪽
mmanitas es animo iras, illa, inquam, propinsitio non signiseat per modum habentis aliquid enon enim facit hune sensum, Humanitas est hahens animalitatem i sed hune, Humanitas est ipsa animalitas. Ergo ista proposito noti s gnisi .cat unum suum est remum ab alio haberi; sed significat unum extremum esse aliud, seu identi. Mati alteri. Ea rario a priori esse potes: Quia illa proposito non sgnifieat per mo/um habentis, cuius praediratum non sgniseat per modum ha. bentis r atqui praediratum abstractum non signi. steat per modum habentis: per modum quippe habentis fgniseate soli praedicato concreto proprium est . Ergo etiam propositio constans prae-
dieato abstracto non sgnifieat ad modum haben. tis r non sgnἱfieat signifieatum sormale sui prae. dieati habeti 1 fgnifieato recto sui subjecti: adeo. que ad veritatem ejus supei sua est talis habitio, sussietique sola extremotum in tectis signifieatis
identi fieati .uo. Dixi, Et sapissua est halearia significat
semesu, ere. Non enim est repugnans. Oidina. rie quippe in talibus propositionibus etiam repeti tui habentia, seu inexistentia praedieati in subjecto. Nam sieut animalitas, aut rationalἰtas ha. hetur ab homine, ita etiam habetur ab humani. rater tam rectὰ enim dicimus, Humanitas es habens in se rationalitatem, aut animalitatem, quam dieamus, Homo est habens illas. Ergo talis hahentia vetitati propositionis eonstantis praedicato abstracto nequaquam repugnat. Non, inquam, repugnat veritati huius pro postionis, ut fgnifieatum sermale pixdieati habeatur a signi. seato tecto subiectI. Non tamen hoe est teressa. tium a Quia talis proposito vera esset, lieri talis habentia , seu in istentia inter extrema ejus non foret Ut patet in his: Humanitas est hama. tas. Pereetias est Perrevas, aliisque similibus propositionibus identie is, & synon imis. Neque enim humanitas habere potest humanitatem , eum idem non possit habete seipsum: habitum enim semper esse debet quid aliquo modo divel- sum ab habente.
seatra Iubj m, sat praedicati λai. D primὸa Aa veritatem eu. H. iustumque a Trmativae propositionis de m s eundo adjaeente semper requiritur exi. setitia subiecti. Ratio est clara: Quia ad verita.
tem assimationis eonstantis praedicato eonereto requiritur identi fieatio extremorum quoad signi. seata tecta ; dc ut signifieatum formale prudieati
quadret fgnifieaio recto subjecti r ut dixi des r. Atqui omnis propositio de Es seeundo adbeente est propositio eonstans praedicato eonereto. Non iquidem explieit/: se enim non de EI seeundo agiaeente : sed de Est tertio adlaeente foret; sed implieitEr ut statim exponam. Ergo ad uerita. i. m hujusmodi assirmationis requiritur, ut fgni. setium formale illius implieiti conereti praeliea.
ii quadret fgni Maio tecto subjectit atqui sorma.
lle hujus implieiti pridieati s ga seatum est
actualis existentia r ergo ad ueritatem affirma.ltionis de m secundo adiacente requiritur, uti actualis existentia quadret subjector ergo requit ritur actualis existentia subiecti: Μ sis est Hara Quia assimationes de EI secund4 adjacente,
verbia grat. hae , Noma est, Petrus est, Deus est , era. aequivalent , dc resolvuntur in has de ratertio adiacente , Homo es existens , Petrus est existens , Deus est existens, ere, Ergo earum praeadieatum implieitum, in verbo seeun/lim adia. cente subintellectum, de involutum est E senstat qui Exis/ni est praedieatum coneretum, uti evidens est. Ergo propostiones dera seeundo
dem explieito ; sed implieito, de oreulte posito. Clarum quoque es Db--ι. Quia seut Album deformali albedinem ; ita Easea, de formali signi.
seat existentiam . Ea rasia uiro εν est : Quia ad vetitatem propositionis requiruntur omnia illa.
quae per propostionem fguifieantur: propositici namque, ut vera sit, debet esse talis in signis. eando , quale est obiectum eius in emndo. At qui assimationet de EI seeundo adjaeente signisi. eant existentiam , exi sentiamque suo subjecto
attribuunte ergo ad earum veritatem neeessaria
χχ. D ea secunda ἰ Inter praedieat Iones assima. Iuas de M teitio adiarente, quaedam sunt essen. tiales , quaedam sunt aee identales . Essentiales
sunt, in quibus piadieatum est de essent Ia su jectit quales sunt hae , mma es animo , homo estrat ouatis , cte. Et hae propositiones ad sui vetitutem neutrius extremi existentiam requirunt. Raris est: Quia ad ueritatem assemat onis solumiam A requiritur identi seatio extremorum , de coniunctio praedieati eum subjecto e atqui extimma essentiat ia s)bi mutuo eonjunguntur . sive exi. stant, sive non existante ergo ad veritatem proopositionis essentialis neutrius extremi actualis
exissentia est neeessalia. Pνοδ ιιν minor : Quia extrema essentialia sunt omnibus mo/is, ae omnino inter se identi fieata non solom quoad significata tecta, de materialia; sed etiam quoad obliqua, de formalia. Etenim diveria essentialia prae/ieata sunt nomina plura; velum res una esunt, inquam, res una diverso mogo eoneepta, ae signifieata cum ordine ad diversa con notata . Atqui ea, quae omnino identi seata sunt, etiam
omnino , dc semper inseparabilia sunt : Ergopi dieata essentialia sunt semper , dc ubique sibi
mutuo conjuncta , sive existant, sive non exi.
sael. Et hine Philosophi passim dicunt, pr
positiones essentiales esse aeternae vetitatis, de amispliati ad quatuor temporis disserentias: Quia n, mirum tales propostiones sunt semper verae, sVe
earum extrema considerentur tamquam praesentia, sive tamquam praeterita. sive tamquam suis tura , sue tamquam possibilia. 23. Dira tertiὸ : Propositiones aeeIgentales sunt illae, quarum prae/ieata non sunt se essen.
tia subjecti . Ut, mino es antis, fioma est ri Alti , homo euriti , homo est amotus, es euntius, ere. Et interias propositiones, quaedam requiistunt existentiata utriusque extremi , quaedam existentiam piaedicati, quaedam nullius extremi
297쪽
existentiam requirunt . Nam ἔnter propositio. nes accidentales , quidam constant proicato sontingenii intrinseco . Quales sunt hi , -- es antis . lamo eurrit, larua loquvM . m. Et liet ad sui velitatem requirunt existentiam
ut rivique evtremi . Rarro es : Quia ad veritarem propositionis assirmatius requiritur, ut extrema identisseeni ut in sgnifieatis rectis; ct ut fgni featum formala pilli eati quadret signitica, o recto subiecta . Atqui sormale significatum Frςdieati eontingentis intrinseei nequit quadra. se , ae inesse subjecto, nisi dae ipsum, S R. hiectum ejus existat: ergo ad vetitatem pridicationis assirmativo consantis pridieato contingenti intrinseeo requiritur actuat is existentia u. riusque extremi . Paret minor ἔ Quia v. g. albedo. qus est significatum sotmale hujus pli dieati eo et ingentia intrinseel Arbum, non potest mihi quadrate, di inesse , nisi dc ego ex istam, & ipsa eui stat. Nam ego non possum habete albedinem non existens ; neque albedo e Eluens potest inhaerere mihi non e/istenti. Homo quippe . qui non est , non potest esse albus. Ergo formale pridieati contingentis imitin feei signifieatum non potest quadrate suo
subiecto, nIs de ipsum, di ipsus subiectum e.
dii stat . Huiusmodi namque pisdieata, seu huiusmodi pisdieatorum sormalia signifieata tune subjecto suo quadrant , quando subiectum suum informant de eorum subjecto quadratio est subiecti informatio : Etenim Tu die nobis, quid aliud sit . Atqui non possunt Q. biectum informare, nisi dc ipsa. de eorum subjecta actu existant: uti est notissimum. Ergo neque possunt subjectis sals quadrare, nisi ambo eκ istant. M. Quia am ver/ eonstant pro Ioato eon. ingenti extrinseco desumpto ex aliquo actu imtellectus, vel voluntatis. Quales Qui ho. ΑΛ- ei Chνsti, o eu rus, pereus es amatur . Iadas
es Aedis habitus, Ac alit smiles. Et hi ad sui
veritatem non requirunt existent; am subjecti; requirunt tamen existentiam pridieati a non
quigem quoad significatum eius rectum, di m . retiate; sed quoad solum obliquum, de forma.
e. Pν ma pars malasar: Quia ad veritatem assim itionis solummodo requiritui. ut pr ea- tum quadret subjecto: atqui pridieata contingentia extrinsera. ab actibus voluntatis ,& intellectus desumpta quadrare possunt tam subidictis non existentibus, quam existentibus: Er. go assimationea tali pro irato eonstantes ad sui vetitatem non requirunt existentiam sui Q. hiecti. Paut misω: Quia praedicata eontingen ita a voluntatis, de intellectus actibus desumis pia quadrare possunt omnibus illis subjectis, quae possunt amari. aut intelligi: uti novit omnis, qui terminos capit. Atqui amari , de imtelligi possunt tam res non existentes , quam existentes r uti etiam patet. Ergo similitet inta praedicata omnibus istis rebus quadrare pos
2s. Ahera pis, aliam Uabatini Quἰa ad ψωritatem praedi eationis eonstantis praedieato eo nisereto requiti rur, ae satis est . ut signifieatum
formale praedi eati quadret in niueato recto su
s es cuntias. Petrus es amatus. aliaeque si miles sint verat, requiritur, Ec satis est, ut eo.
gnitio & amor , qui sunt so alia praedieati l fgniseaia , quadrent Antiehristo , R Petro , t qui sunt signiscita subjecti recta. Atqui eo iisl tio de amor non possunt ulli quadrare , nullumque possunt subjectum denominare, nisi aeuitu existant i uti elatum est . Etenim nequitquis diei amatus , aut cognitus pro temporet praesenti eoguitione, aut amore suturo, prae
terito, aut putὸ possibili. Ergo smiles propositiones, ut verae sint, requirunt, ut existat s. enifieatum formale praedicati pro tempore pereopulam principalem importatu. 16. Similiter sunt quaedam propositiones ae. eidentales neeessariae , quae eonstant praedicato intrinseeo necessario, de eum subjecto eonum,
tibi lithe identi Mato. Quales sunt hae, Noma estri vis, Egatis es Hinnibilis, de id genus alit. Et Aa his philosophandum est taliter, qualiter supra philosophatus sum de propositionibus essentialibus. Hae , inquam, assit mationes nulli. us evitemi existentiam ad sui postulant vetita. tem. Raria es eadem a Quia hae propostiones habent extrema realiter identi Mata . Omnino Ioseparahitis. adeoque semper eos tuum. 6 νε eui stant, siqe non existant: uti dixi de extra. mis essentialibus . Ergo hujusmodi ammatio. nes pro sua veri fieatione neutrius expostulant istentiam extremi.
x propositionis negative de μου quales sunt hae , Noma san es ammis, homo non est equus Respondea primae Ad veritatem propositionis huiusmodi degatius eonstantis pridieato eonereto requiritur, de sussieit, ut vel extrema ejus nota identificentui realitet in suis significatis tectis. vel ut signifieatum sormale praedieati non habeatur a signi seato recto subjecti. Ad veritatem. in. quam, hujusmodi propositionis non requirit ueutraque taeeonditio; sed requiritur solum incido ae susseit alterutra, haee vel illa. ob primam
eonditionem vera est hae . mmonitas non cleandri I. Lieetanim in illa signifieatum formatae praedieati insit, & quadret fgnifieato tecto sci-biecti ; evitema tamen ejus quoad recta sua signifieata realiter non identi fieantur , sed realiter distinguuntur, ut Alesiam dabis 2. Ob feetitidam eonditionem vera est hae negativa . AIBω-
non es auram. Intelligendo de pariete, qui olimo ἰget, modo ver4 est albus. In ista quippe pro
positione exti ema quidem identificantur in signi-fieatis tectis; tamen signifieatum formale Praediis eati non quadrat pro tempore praesenti signIse ici recto subjecti; uti quoque dicebam diabis x idemque negativa ista est vera . 18. πιιι. Meum es r in a ea requἰruntur. de sumetunt ad veritatem propostionis negativae, quae requiruntur , de sumiunt ad salsit tem
298쪽
tem ammativae illi oppostae: atqui propositio as
firmativa eonstans p taedirato concretra, ct nega. tiva constans praedirato eo nereici, v. g. gumam.
ras es am antas, hamon2, as Ma es an mes, sum propositiones oppositae: ergo illa sumetunt agveritatem negativa . quae sumiunt ad salsita. tem affimatis ae atque ad salsitatem amrmati. vae suffeti, de requiritur. ut vel extrema non
identifrentur in sgniseat;s tectis, vel ut signifieatum formale praedirati non habeat ut a sis gnifieato tecto subiecti r ergo id ipsum etiam te qui titur ad veritatem propcistionis negatiuae eon. Bantis praedicato e creto. omnia in hoedis. cursu allata sunt per se nota S elatar Posset trumen quis dubitare de maiori; illa tamen est eer. tissima. Ea probaruν : Quia omnis propositio alis assirmativa converti potest in veram negativam a quia enim salia affirmas , homo es tapti , hine veth negas. homo Ean es lapis. Et ἡ contra omnis falsa negati .a eonveni potest in veram assimatiuam e quia enim salse negas , homo non est nimia, hine ver/assirmas, homa est animia. Et-go etiam praeelse sumiunt, & requiruntur ad veritatem propositionis negativae , quae requiruntur, ae sumiunt ad salsitatem amrmativae illi oppositas. mo. sera vir AA veritatem propositionis negativae eonstantis praedirato abstracto requiti. tue, & sumit realis distinctio extremotum in s. gnifieatis rectis. Requiritur, inquam, ut extrema non identi seentur in suis siloifieatis rectis. v. g. veia sunt omnes hae negativae propositiones: Numis far non est Deum; aueda uan esse emia,fie. Quia earum extrema realiter non identificantur quoad significata sua recta. Risti. -τὸ or Quia ea suffetunt, ae requiruntur ad veritatem pro. postionis negativae, quae suffeiunt , ae requiruntur ad falsitatem assirmativae illi oppositae r M.
qui ad salstatem propositionis assiimativae mini antis praeditato abstracto sumeit, ae requiritur realia distincti exilemotum quoad sua fgnifiea. ta recta, ut dixi dub. a. Eigo haee ipsa divin.ctio etiam neeessaria, ae iam eiens est ad .erita. tem propositionis negativae constantis in irato abstracto. Haeteri r Ad veritatem propositi . nis requiruntur, ae lassieiuni ea , quae per pro- postionem fgnifieantur: atqui scut non propo stio affrmativa eonstans praedicato abstacto si. gnis eat extremorum suorum in tectis signifieatis identi seationem. ita negativa fgniscat eorum realem distinctionem: ergo Mut ad veritatem assismativae requiritur, & sumeit illa edi tremorum identi fieatio; ita aa veritatem negativae requiti.
tur , ae sume it ista distinctio. D. Patis serenia: Quid requiratur ad veri. talem propostionis assiimatiuae inodalis λ RUARequiti omnla illa, quae requiruntur ad vetita. tem propositionis a malim de in s. ae praeteres ad hae . erifieationem modi. ad .s : Adhue requiri I, ut praedicatam subiecto insit, iden.tiseerer , ae ab illo habeatur, eo modo quoi nati , identifieati ae haberi a modo signifieatur.
laquea A veritatem assirmativae modalis eonstantis periteato conereto requiritur , ut extremalgenti fieentur in suis signifieatis tectis, ae ut s-gnifieatum formale pingieati taliter quadret signifieato tecto subjecti, qualiter a modo qua- Arate sgnifieatur . Hine veta in haee re alis rmma essem aluo es animia. Quia extrema eius, uidelieet Roma, de an mia, te litet identiscantur
in suis fgnifieatis tectis; item animalitas , quae est sormale signifieatum praedi eati inest supposito humano. quod est fgniseatum rectum subiecti inest, inquam, illi essentialiter, qualiter per mindum inesse signiscitur . Hie vero modalis, misma es confluent ιν animis, salsa est. Quia item --
trema eius identi Mentur in seniseatis rectis, item licet fgnifieatum formale predicati quadret' lanifieaio recto subiecti, propositio tamen salsa
est , quia significatum formale praedicati non
quadrat fgnifieato tecto subj/cti taliter, qualitet quadrare modo signifieatur. Ipsum enim quadrat essentiali terr modus vero signifieat ipsumi quadrare contingenter.
sitionis requiruntur omnia illa, quae per propinsitionem significantur: atqui propositio a mima tiva modatis eo stans praedicato eo neteto fgni.
eat extrema sua identi fieati in signifieatis tectis: signiseat spnifieatum formale praedirati quadratesgnifieato recto subiecti: ae signifieat illud huie
quadrare orto modo. Eigo Me omnia tria,
. idei ieet illa ident se alio, ista quadratio , a iste qua/tationis modus , tequiruntur ad verita tem hujusmedi propositionis modalis. Si ergo desit vel identiscatio extremotum in sini fieatis tectis. vel quadtatio seni stati formalia piaedi. eati ad fgnifieatum rectum subjecti, vel et amsolus quadiandi modus, propositio erit falsa.
Ad veritatem enim requiruntur omniar sui
32. Ad veritatem vetd propositonis assiim livae modalis constantis praedieato abstracto requi. ritur , ut extrema identi seentur In fgnifieatis rectis eo modo, quo modus illa identi Mati
signifieat. Hi ne vera est haee modalis, Π manseras et egenti heo animal ras . Extrema enim identi fieantur in signifieatis rectis, ae identis. eantur taliter, qualiter modus signifieat . Haee vero est salsa tim Meas es semiaItio νι bigi. s . Quia licti extrema identi feentur, non
tamen ident; fieantur tes iter, qualiter seni ficit modus . Raria es eisdem : Quia ad veritatem propositionis requiruntur omnia illa , quae per propositionem signi frantur e atqui propositio assiimativa modalis constans praeditato abstracto significit de extremotum in s gnifieato tecto identi stationem, ae etiam identi Mationis mci. dum : ergo utrumque hoe ad eius requiritur veritatem . alteroquὸ eorum defieiente defieit
quoque ejus veritas.s 33. Praes tenu : Quid requitatur ad vetita. t tem propositionis modalis negati H RUA Idi esse elatum ex hactenus Aictis . Λd vetitatem
ergo propostionis modalis negat; vae messantis praedicato eonerem requiritur, & sumit , ut uel extrema distinguantur realiter in suis s-gnifieatis tectis , vel ut fgnifieatum sormale praedieati non habeatur a signifieato recto la. hjecti , vel ut non habeatur taliter , qualiter
habet; a modo signifieatur r Ratis es : Quia
unum ex hisee tribus sumeti ad falstatem prinpositionis modalis inmativae constantis prae dieat
299쪽
dicato eonere tor ergo quoque suffetet ad veritatem hujusmodi modalis negativaer ea quippe quae sumetunt ad falsi seandam propositionem affirmativam . sumetunt quoque ad veriseandam negativam illi oppositam e ut jam divi aliquoties . similiter ass veritatem proposito nismodalis negativae eonstantis predieato abstra torequiritur , de sussieit, ut vel extrema non iden.ti Mentur in signifieatis rectis . vel ut non i/en. tificentur taliter , qualiter identifieati a modos gniseantur. R ιιι es eadem a Quia alterutrum holum salsifieat modalem amrmativam con .stantem praedi eato abstracto ergo etiam veri
fieat huiusmodi mogalem negativam illi Oppositam. Noa adduxi hie exempla , ne longior solem. Tu lector illa Dimabis saetis.
De ρroporrione requisita inter extrema
propositionis, ut de sese mutuo
de abstractae de abstractis prςdieatione a mimativa praeditantur: Quia hae v ees ejusdem ordinis Ec generis sunt; ideoque ad mutuam presicationem maxime proportionatae . Contingit tamen in tergum vores nereias de abstractis , de abstractas de eon. cretis praegirati, tam praedicatione as entiali , quam aeeidentali . vetὸ enim Aleimus, timmania a es alba , humanitas est rari alia , o
carnea , es os ea, o HEa, ere. De quo sit
i. D Ro Me dtibio do tibi has Regulas . Rax rati primat omne eoneretum substantiale, ae essentiale adjectivum , quod ptaedi ea itit substantialiter vel essentialitet de alio eonere. O , etiam ver praedirari de affirmati potest de abstracto, quod eorresponget isti eodereto. Ut quia tectὰ dicimus, Bomo es νaruari s . hamo sses stris , bomo est erepitatus , Isma es eMaeas. sas , ere. etiam recte dicimus, Eumanitas esear an tia . est senserea, es capisata , es osa, est e,ria, ere. Raris νualae est a Quia ad veritatem propolitionis affirmativae eonstantis praedi. eato eonereto solummodo requiritur, ut extrema identifirentur in sgniseatis rectis, ae ut gniseatum formala praedirati habeatur 1 signi.
Mato recto subiectii atqui in istis medieationi.
s. Humanitas est νarsanaos , es carnea , o M . em. istae duae eonditiones reperiuntur :e go illis nihil deest ad vetitatem. Pria sum mi
na. : Quia in istis piaedieation; bus subjectum est vox humanitas, cujus fgnifieatum tectum est hu '
manitas, seu natura humana, praedicata sunt vores earneum, osseum . ratia da , sensitInum. ere. Quare sgnifieata Bimalia sunt eam, os . rationalitas, sensibilitas, fgniseata vero eorum recta sunt res habens earnem , ossa, rationalitatem. sensibilitatem , dce. Λtqui humanitas estres habens, carnem, o sta, rationalitatem, senisi sibilitatem, Acci ut ego judico esse elarum, ae, nemine negandum ἔ ideoque probate superis. deo. Ergo in istis praedieationibus extrema iden.tifieantur in signi statis tectis, At fgnifieatum Brmale praegieati habetur fgnifesto recto su-Kεcti . Quid ergo illis deest ad veritatem Nihil omnino. Sunt ergo verae. a. Seὰ ecte hine quaedam eontroversia oritur. Iaines ea-: Λn hae praedieationes , boma se ruetis , osseus . e vatus , ere. sint plane pati- formes, dis miles his. Humanuas es ea talis, est ιonea. est ossa , m. Iaares , inquam : Aahae pridieationes posteriores snt substantiales, sevii sunt priores ὸ Λn his praedieata. Carneum. osseum, vertosam . eas latam , era. praedirentur
substantialiter de humanitate, stat substanti liter pridieantur de homine λ me de re nihil omnino partieulare legi: dieam ergo, quod mihi uidetur, nihil asserendo, s aliorum, qui me seniores de saniores sunt, iudieio submittendo. Videtur ergo mihi, quod ista pi dicita de humanitate non praedirent ut substantiniati . adeoque quod istae pi dirationes , Aman aso caνη , est ossea, est eis laris . oe. non fiat praedirationes substantiales , sed aecidentales. 3. --ον Me νariane Quia praedieatio substan. tialis est illa,in quas gnifieatum formale praediea ti est de substantia , seu pertinet ad substantiam ae subsanitate eomplemenium sui subjecti r ut
dixi lupiad D. M .dub. 2. Λtqui in tuis praessita. ionibus eato, os, eaput, Ere. quae sunt signis alais alia praedirati, non pertinent ad subtiam tiale complementum , substantialemque per cintionem humanitatis. quae est subiectum . Peti hent quidem ad substamiale complementum ho minis , seu suppositi humani ; videntur tamen mihi non pertinere ad subflantiale complemem tum humanitatis in supposito humano suppo. statae. Ergo issae praedicationes non sint subis stantiales. Prob ον mirare Quia humanitas ea compositum ex nuda materia dc anima intellectiva. Hoe, inquam, eo inpositum est, & v eatur humanitas: atqui ad complementum sci stantiale huius eompositi non pertinet caro, os . aut caput: essici neque haec pertinent ad complimentum substantiale humanitatis. Et cai morti.eQoi, illud non pertinet ad substantiale alterius eomplementum, sine quo illud alterum est sciti stantialiter completum , dc persectum e atqui compositum ex nuda materia ex rationaIi anima. sne earne , sna osse , sne rapite, Ece. lieet modist eompletus, ct consummatus homo, est tam eracompleta, persecta, ae consummata humanitas: etgo ista omnia non spectant ad substantiale eomplementum humanitatis.
300쪽
si euris: Quia ad veritatem cujustum. que propositionis requiritur ident seatio in s. gniseatis tectis: atqui ista extrema. videlieri amantias, o Ammia, brutalitas , di animal, ere. in suis signifieatis rectis realiter non ideo. riseantur; sed realiter diuinguuntur: ergo istae
praedirationes non possunt esse verae . Pisret
n. Quia signis eatum rectum voeis Ammalest suppositum ; signifieatum uero rectum vo. eis hiam adras est natura suppostata ; atqui suppositum suppositans, & natura suppositata non identigeantur, sed realiter distinguuntur, ergo ista istarum praedicationum extrema non identi fieantur in suis signifieatis rectis. s. Dius: Animal idem est, quod res habens animalitatem : atqui humanitas est res quaedam habens animalitatem e ergo humani. tas est animali ergo h e, aliaeque similes praedieationes sunt legitimae. & verae . Resp. ne ganda majorem 1 Animal enim non est res lia. hens , sed est suppositum habens animalitatem ; adeoque seut ineptὰ diei mus, humani. eas est suppositum habens animalitatem . ita quoque inept/ diuimus , humanitas est animal. Notanda ergo hie est differentia inter vocem Animal, de vocem RHI ati. Vox enim Rationati adiectiva est; adeoque in tecto signifieat cm. nem rem, quae rationalitatem habet, si,e illast, sive non sit suppositum :& per consequens
4.m rem diei mus, Numamias est νarionesti, quam dicamus, Nemo est rationatu : quia vox RaIiosa. Id tam eum voce Dum natar , quam eum v .ee Noma identi fieatur in sgnifieato tecto. At vero vox an mal est substantialis substamis in recto signifieans solum suppositum ; adeo.
que praedirati nequit de voee tismonitas. s. e ut pliateatur de vore homo; Quia cum vore λαι realiter identiscatur. 1 voce vero sum Λ
ras realiter distinguitur in suo significato tecto. 6. Dixi in regula , Non semper praeaeeaν img ι de asseram , m. Quia possunt praedicati in te um. Contingit, inquam, interdum, ut eo neteta substantialia substantiva , quae prae dieantur de aliquo alio eoncreto , pia ditari etiam possint de abstracto , quod eorrespondet isti conereto. V. g. Mut Teimus, Foe eas est animor, Me res eo lama, se quoque recte dicimus, me miras asa εοαο, laetenti as es animal. Item sevi recte diei mus,
quoque rem diei mus, Humanitas es Dbsua. tia, εν Misas Ut subsantia, cte. Et ratio es Quia omnium istarum praedicationum extrema; flenti Maniue in suis rectis sgnifieatis, ae si .gnifieatum formale praedieati habet ut a signifieato tecto subjecti; ut etiaminanti facile m. tebit: adeoque hisee praedieationibus nihil omnino deest ad sui uelitatem.
. Rutila tertiis r omne eoneratum acti gen-
tale . sive adbeetivum, sive substantivum , quod praedieat ut de aliquo sui , vel potius de ali. quo sui sorae lis fgni seni subjecto conere.
tim expresso, etiam assit mari potest de eodem abstractim expresso. V. g. quia reetὸ diei mus, Homo est albus, tima est doctus , Mutum turrit. animal seria, oe. etiam recte A ei mus luminavas o assa , Ut docta, ινuralitas eurrit, amismistitas sedes , oe. Item quia rem diei mus , N. . est arifex, soma es αδ latre, etiam M. 8 diei mus , mmanitas es aris , es aedifica. ιν x, me Rario es : Quia in omnibus illis piam dieationibus praedicato conereto constantibus
extrema identi fieantur in sgnifieatis rectis, &sgniseatum formale praed eati habetur a fgni. fieato recto subjecti: ergo ipss nihil deest ad
Feritatem . Pras. ant. Quia praegi eata istarum propositionum in recto signifieant rem, quae habet albedinem, doctrinam, cursum, &e. Atquites habens hasce formas non est solus homo, sed etiam humanitas eius: ut elatum est attendenti . Ergo omnia ista extrema identistanturi h seniseatis tectis, ae sgnis tum formale prae.
dieati habetur fgn;seato recto subiecti: adeo que praedieationibus istis nihil ad veritatem deest.
eennae s. Metaph. suae: Equinitas tantum es se Indias : adeoque Ec humanitas tantism est huis
manitas. Atqui, s humanitas laret alba , docta, currens, die. tune non tantum scitet humanitas: ergo salsum est , quod si alta , docta, eurrens , dce. Adeoque salsa sunt pmnes istae propositiones . Resp. ex Gregotio Atiminensi a I. dist. I . quaest. 4. an. I. sab Mem . Et
Dr. 34. GL I. sub prine piam. Resp. inquam, distinguendo majorem : Equinitas tantum est equinitas essentia litet, de quid dilative: H . νωm es, o Me sensis tu dixis Anicensa: Equi
nitas enim essentialiter neque est alba, neque nigra, neque longa, neque curia, neque statineque eurrit . Equinitas tantum est equinitas etiam a identaliter, de denominativ8i e pia.
ne fassum est . Neque id unquam somnia.ie Avieenna. Si Enim . inquit Ariminensis, id dixisset, omnino fatuus fuisset . Equinitas moim denominative tam benε est alba , nigra,
stans, eurrens. Ece. quam sit equus . Et ratia
est Hamis: Quia quidquid habet albedinem si.
bi inhaerentem , ae insormantem , hoe est abbum i atqui equinitas habet albedinem sibi in .
haerentem : ergo in vetὸ alba . Probatur in n.
Quia equinitas est compositum ex materia prima, ct anima equina; f hoe ita modd transmat. Atqui hoe eompositum habet sibi in has
rentem albedinem a albedo enim materiae pii
mae inhaeret. Ergo etiam equinitas habet sibi inhaerentem albedinem; adeoque est alba: quid
enim illi grest λs. Reguia quaria r Forma are idental a , quae eoneretim expressa amrmatur de alia forma acieidentali ejusdem laeum suppositi , diveis tamen subiecti eoneretim expressa , assit mari non potest de eadem explessa abstractim . V .g. intel. lectio, visio, auditio, odoratio, albedo, dce. sunti formae aecidentales eiu ciem humani supposita non tamen eiusdem subjectii aliquae enim su , tantur an anima, aliquae in eorpore, aliqua in oeulo , aliqua in aure, aliqua in naribus. δα.