Patris Christiani Lupi Opera omnia Opusculorum adm. reverendi ac eximii patris magistri, f. Christiani Lupi, iprensis, ... pars altera. Ejus operum tomus duodecimus, ac postremus. Studio, ac labore f. Thomæ Philippini Ravennatensis ejusdem Ordinis

발행: 1729년

분량: 369페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

2ss Dis p. XXIV. Bet

Ideoque t eet di eonereto bere dieamus, Atidiens. det, 1 dens es audiens, albtim es res gens, stelligens est album, era. non recte tamen ἡici. reus in abstracto , albedo es ιηιeriens, inteli Ela est alia, . . est otiduas , Maeris est Biaeus , . Adeoque veta est regula , quod sorma aeei. dentalis, quae eoneretim expressa amrmatur de alia ejusdem seeum supposti, diversi tamen subiecti aeei geniali forma concretim expressa, as firmari non possit ge eadem abstractim expressa . Ee raris is eura: Quia iure praviteationes posteriores subiecto ab fracto constantes neque habent extrema in signis eatis tectis identi fieata ,

meque sgniseatum sormale praedirati habetur λsgniseato tecto subjectit ergo illae propositiones

non pomunt esse verat. Patet anteeedens 1 Quia

subiectum est albedo: fgnificatum formale prae dieati est intellectila. viso, auditio, dce. Atqui albedo in se non habet istas Armas; ut clarum est: ergo, die Et idem est ge omnibus aliis iut planum est attendenti I . Regula quina : Forma aee identalis quae eoneretim expressa assii matur de alia eiusAem

Deum supposti , se etiam subiecti aeeitiata limrma eoneretim expressa. etiam ordinatie affr.

mari potest de ea gem expressa abstractim . Hoeest , quod supra disp. 8. Ab. a. sis.1. remis pro bandum hule loeo. v. g. albedo, duleego, Ac quantitas lactis, sunt plures ejusdem suppositi aestbjecti acti dentales formae; adeoque dico, quodona e neretim expressa possit assirmati de alia m. pressa uel eoneretim, vel abstractimi & per eon. sequens quod tam ben/. At verε dieamus . Aile. a. est duuis , dulceri es aua , albeda est quania , quantuas es alba , era. quam dieamus, auum es dulce, ritu es assum, era. Hane regulam assignavi, di defendi semper; semper tamen etiam δε illa muli lim dubitavi. Sed omne dubium , omnemque serupulum exeussit mihi sanctus Pa. ter meus Augustinus Epis.1p. Cretὸ biae postia.

inna, qui unam v Nutem habtion, 1 Aeriamura amnes deesse rei una defuerifr quod prudentia neclinata, nee iri asta , me intemperans .ese Mest.

N. - liquid horum fureis, madentia non erit.

mn est . uis fit prudens , fortis, o temperans. Haee Augustinus. II. Eeeeseeund sim Sanctum Augustinum M. ne dicimus. Iustitia est madens de manso frem; forinari o Iussa, te reans, o marias: prudentia es iusta, temperans, ctoriis, ere. Quid ni ergo dicere possimus, Asseda es dulcis . diacedo es a ba , es quanta, cte. Nam albedo , duleiaci, Ecquant;tas sunt formae eiusdem suppositi , ejusdem. que subiecti, non miniis quam snt Iustitia, sor

titudo, temperantia, prudentia . Et raris est a Quia ad vetitatem propostionis amrmativae eon. 13antis pia girato eo reto solummodo requiri. tur, ut extrema identi Mentur in signifieatis re,ctis, ae ut signifieatum sormale praedirati habeatuε , fgnifieato recto subjectii atqui in istis propositionibus eoae urtunt ista duo: ergo e Oneura

runt omnia requisita ag earum veritatem; assectisque sunt vera . Probatur min. : Quia in In I, praedieationibus subjectum est duleedo: praedi. eatum est alba r signifieatum rectum pridieati est omnis res habens albedinem: atqui duleiaci est habetis albedinem: ergo ista extrema habentidem seniseatum ractum , ae sgnifieatum sor.

male pridieati habetur a signifieato recto subiecti. Habet, inquam, duleedo albedinem non quidem ut subjectum suam solet habere formam: sesut sh a consormam ; utl prudentia habet justitiam, de justitia prudentiam. Atqui ratione huju1 habentiae dieit Sanctus Augustinus, Iustitia

es prudens, ct prisoria es Jasar ergo etiam ratione is ius habentiae δiei potest, auedo es dia cis , is dulceri Ur aua. Sunt enim sibi muttici plan/ smiles, ae pari formes.

Ix Praeterea r Hae propositiones, Gauriris

est aua, albedo est quisnta, ordinatiὰ in omni Logi eo tribunali iustitiantur, ae pro vetis habea. tur : ergo hae, Aueri es dastis, Asteri os ana , non pomunt eondemnati, di pro salss repudiari Pater eoasq. Quia planε eodem modo se habent albedo de quantitas, quo se habent albedo di do beedor habent enim se tamquam forma ad eius. dem suppositi de subjecti eonformam . Nequa enim quantitas immediatum albedinis si ectum est; non magis quὲm albedo si subiectum quam litatis r de quo eum Oeeam , Gregorio, inisque Nominalibus loquemur in physea. Ergo non est maior ratio inter istas propositones salsifieandi unam, quam aliam. Neque diei potest, quod

ad denominationem requiratur inhaeso aut inso matio r Cum multae fiant denominationes sn informatione aut inhaesione. Quod adeo notum

est , ut nolim isti rei vel unum impendere verisbum.

3. Dixi in regula. Oνδυνώ e QuIa non sem per di ubique serum est, quod omnis forma, qu concretim expressa inmatur de alia eiusdem supposii & subiecti forma eo noetim expressa . a mimari possit de eadem expressa abstractim . Nam tecte dieimus, potius es inrevstens . lnein gens est talem. totius est habittiatus , ese. Non tamen recte videmur esse flicturi, Dumma ouis. ia tio iureneti, Dolitis ese bis saria, ere. Videm tui enim tales propostiones mal/ sonare. &ti

seio quid Distatis haberer assignare tameti his jus salsitatis praeelsam rationem, valde dis Ilelaret. Oportet ergo in cognostendis simili hos propositionibus. & disterne Aia veris a salsa disseretum eonsulere Iudietum. Nam sent in mu tis loeut lanum formulis debet Grammatieus vIt

te eamphoniam, de eonsulere aures earnis; ῆta

debet Logieus in indaganda propostionum vertistate sepὸ consulere aures mentis.

DUBIUM II

De madieatione vocum abstractarum.14. π π As eam Regulas. PνIma: Vox a I stricta sordiam aliquam a ἰd -- lem fgnifieans non potest praviteari de allauoee aeeidentali sgnifieante subjectum , atae aliam sormam aeeidentalem in eodem subiecto

302쪽

eum illa mediistente. V. g. male dieimus, viri. da es Aman Ias albedo es dulceri . Imperant aest j itia , oe Ratu es elisa: Quia ad veritatem euiuscunque propositionis assirmativat requ titur identificitia extremorum in suis fgnifieatis roctis r atqui omnes istae praefatae voces abstactae in suis rectis sgnis ea iis realiter non identifieantur a sed realiter distinguuntur: ergo tuae v ea non

possiant inter se facete veram propositionem assit. mativam . Minor elarior est, quam ut probetur ipatet enim ag oeulum.

Is . Rutilis Deunda : Uoees abstractae essentia. Ies genus, vel disserentiam signifieantes ver/pra. dieantur. tam in sensu formali, quam igent leo de uocibus abstractis siloiseantibus speetem velingividuum. U. g. bene dicimus, Numanitas es

es hνuta iras , Pe peltas es stimisnuaa . oci quod is, praeflieationes snt verae in sensu ident leo. sumabo: Quia ad vetitatem propositonis assilmaii. vi constantis praedi eato abstrasto solummodo re quiritur identi fieatio extremorum in signi seatis rectis r atqui extrema abstracta istarum propositionum realiter identistant ut in suis fgnifieatis edictis: ergo nihil deest istis propositionibus, quo miniis sint uera, in sensu saltem identieo. Proba. in miπον : Quia vox Human tas in tecto A;eit prinei pium sentiendis mul de talioeinandi; vox Anim Iiras dieit in recto prinei pium sentieadi: vox Rari riuas gieit in recto prineipium ratioci. nandi. Atqui haee omnia in re sunt plane unum

Ad idem: ut dieam alibi ex professo latius. Ergo extrema istarum propositionum realiter identifieantur in suis seniseatis rectis. quod propositiones istae etiam uetae snt in sensu formali; seprobo: Quia propositio vera in sensu sui mali est

illa, jus extrema identiscantur non tantum suunglim rem . sed etiam De undum modum eoneipiendi r ut Aiki supra disp. 22. dub. g. Λ

qui, Hamaniras de Anim At r. item Humanitas

de Rationes ras , quae sunt istarum propostionum

extrema, ἰdenti fieantur in suis rectis signifieat; s non sollim realiter, sed etiam in modo eonei. piendi ; ergo illae propositiones sunt uetae etiam in sensu formali. Hob ιιν minori Quia huma. nitas est prio eipium sentioridi simul S tai ei lnandi ; animalitas vero est prinei pium sentiendi; atqui plineipium sentiendi est in modo eonei. piandi identi statum prὶnei pio sentiendi de ratio,

ei nandi simul 1 ergo an in Bras est in modo eo niseipiendi identiscata Humanitati ; adeoque in istis propositionibus praegieatum est identi fiea. tum subiecto, etiam in modo concipiendii de se praedieationes isΣ sunt vera etiam in sensu sor lmali. Habasis minis: Quia unum identiseari s

alteri in modo eonei piendi est unum esse ge essen.

tia alterius' est unum in volui ct inelagi in eo eeptu essentiali alterius r atqui animalitas in volubtur in eoneeptu essentiali humanitatis ; item

prinei pium sensandi inelu/itur in essentiali e-eeptu prinei pii sensandi de rati inandi s muli

uti est manifestum. Ergo animalitas humanita.

ti , de prinei pium sensandi prinei pio sensandi aetati inandi s mul identi featur seeundum mindum eoncipiendi. 16. Retula toriar mees abstra fgnifiean. tes genus, disserentiam , vel proprietatem, non possunt vere de sese mutuo praedirati in sensu

formali; possunt tamen in sensu identico . Hi ne in sensu formali falsae sunt hae praedi eationes,

filiae sunt in sensu sermali; sunt tamen verae in sensu identieo. Quod sint salsae in sensu so a. li , probatar: Quia, ut propositio aliqua sit vera in sensu formali, debent extrema ejus identi. seiri in suis signi statis rectis in nostro modo

eoneipiendi: atqui vox Ammahraa de vox Rari natias non se identi fieantur ergo in sensu Bris mali non possunt de sese mutuo amrmati. Pisis batis minis . Quia voti A mastos in recto Ateie principium sensangi ; vox vero Ristianishras in recto dieit principium ratioeinandit atqui haee duo prinei pia in nostra ratione disserunt & di. stinguuntur: ergo voees istae in nostra ratione non habent idem silui scitum tectum . Quod tamen in sensu identi eo snt verae, eriam probatur:

Quia istarum voeum fgniseata, lieet sint disti,cta seeundum rationem , sunt tamen Identiseata seeunAum remi adeoque de sese mutuo vere ases mali possunt saltem in sensu identico I 7. Ex quo patet, quod Motus quosam loeci

non benedixerit, omnem pixilieationem praedi-eato abstracto eo saniem, ut vera si, Aebere esse essentia leni r neque posse esse aee id nialem. Hoe, inquam, non est bene, &vetὸ dictum. Potest enim dati pt iratio amrmati v a praedicam a bstracto eonstans, quae sit vera, s mul de arei. dentalis . Tales enim sunt omnes hae, Dumari. ωι est νinduas. νarionati s es animalitas , sa- ριὸatia Dei in miserieordia Dei. Hae , inquam, praeis

dieationes sunt aeeidentales e Cum in illis signi. fieatum sormale praedicati non sit de ementia Q.

i hiecti. Sunt etiam verae . m a extrema earuml identifieantur realiter in suis signi seatis rectis. Possunt ergo dari prudieationes abstractae, quae' stit areidentales , & simul verae . Verae , in.

quam , in sensu , non quidem formali, sed

identico

303쪽

De voce e nereia & abstracta.

De voce un voea, aequivoca, analoga, sino. nima , denominati a . dic. Duh. I. claid requisatur ad hoe , ut ati a vix s

De voee finita ae infinita, postiva se negativa, cte. Dub. I. Iald fit negat a νaatis λ Itita negatio to.

De signotum acreptione, seu suppositione

in eommuni.

De quibusdam praeambulis ad qua ityr speetex

De Quatuor speciebus suppolitionis personalis

a communis.

304쪽

DISPUTATIO XXI.

De quibusdam propositionis eategoricae diviso. nibus desumptis ex qualitate praedieati.

De proportione requista inter extrema propoliistionis ut de sese mutuo possint praedieari. Dub. I. Aa, quomodo, o quanda voces reserar Haedicari possus ae mattve is abstractas Ra9 . Dub. I l. De praeduatione vocum abstractarum .

Dedi, setipsi , ae eomplevi Coloniae Agrippinae , ad s. Λugustinum , Anno Redemptῆ mundi 1639. in sesso Saetosanctae, ae indivies iam Trinitatis, Patris , Filii, de Spiritus Saticti,

Ut potui, non ut volui: s. Iudire Roma . Haud bene quae sapiant; inito , cassis. n ego.

305쪽

APOLOGIA

PRO ANIMA SENSITIO OVI.

Balistis & Fulminibus , quibus eam alma Marpurgensis in Hassia Universitas im

pugnat , & expugnare tentat, deserusa & manulenta.

racaciter ostenditur, quod Ovum faecundum anima sensitiva informetur, quodque D Uerum brutum,

verumque animal.

AUCTORE

R CHRISTIANO LUPO

306쪽

ta a

307쪽

ILLUSTRISSIMO AC CELSISSIMO PRINCIPI,

D Clementissimum acJustissimum Celsitudinis tuae tribunal appello supplex. Etenim concilium tuum, justam, an

injustam, non dico, talem tamen, ex qua me gravatum censeo, adversam me tulit ac ratificavit sententiam. Et

ad quem appellem, nisi ad te λ Si enim ad Romanum Caesarem; Cauari non parebit. Si ad Romanum Pontitacem; parebit illi longὸ minus. Ad te ergo appello Celsissime Princeps: oro, supplicem ne spernas aut repellas. Causa quidem exigua est; Celsitudine tamen tua non undique indigna. Scimus enim te esse Principem ab avito avorum tuorum genio non degenerem, qui solebant non solorum Civium ac militum jura aequare in campo & curia, sed etiam Doctorum ac

Magistrorum in pulpito δι schola. Nuper ergo, dum in alma Coloniensi Academia Philosophiam profiterer, sensitivam lacundi ovi animam proseLsus ti tutatus sum: idque potius ex joco & scholastico lusu, quam ex firmo animi mei sensu. Lusus hic vehementer displicuit Marpurgensi tuae Acade

miae et Academicos suos convocaverunt, ac contra ovi animam a me ex lusii

assertam sui minare ae balistare caeperunt. Et quia viribus suis non satis iadebant , Consilii tui auxiliatricem ac protectricem manum implorarunt ac impetrarunt. Tacuissem ego, & meam victoriam credidissem meam patientiam , si illi id voluissent. At noluerunt: Per communes quippe literas me ad caula meae defensionem impulere & compulere. Ast quivi Neque ego viribus fido meis. Homine opus habeo, qui me audiat, & inter me & illos iustum & aequumJudicium discernat. Ad te ergo confugio Illust. Princeps: Confugientem, quaeso, ne spernas: Supplico, ut pro consueta tua aequitate, utriusq; partis momenta ac rationes audias, jisq; diligenter ac matues auditis ac intellectis, justum pro justitia judicium seras. Adveris profecto Din rum tuorum rationes vita mihi semper suere parum firmae, parum Magistr lex parum viriles: unde Apologiam meam quidem oppugnarunt,an expugnarint,non credo,id judicabunt alii. Magis tamen firmis, magis virilibus argu mentis aggressi sunt meam Apologiam, quam aggressi hactenus fuerint Matrem nostram, Romanam Ecclesiam. Vide ergo Celsissime Princeps, quam importune & se & te ab illa dividant, & inconsutilem Domini tunicam, de qua milites, illam scindere non ausi, non nisi sortiri praesumpserunt, scinderep sumant. Vale, Illust. Princeps, teq;Omnipotens & Misericors Deus ad sacri Romani Imperii,Sanctaeq;Matris nostrae Romans Eces. oriam & exaltationem Me hoc enim cur desperem in diu salvum servare dignetur & incolumem. Dabam Lovanti ad S.Augustinum, die χσ. mensis Decemb. An. I Gqo.

308쪽

D. CHRISTIANUS LUPUS,

i Ar ium , ac Sacrae Theologiae Prosessor Benevolum hujus Apologiae ratiorem Benevole

Nuper anno Domini i63ς. mense Man , Coloniae Agrippinae Philos,

phiam profitens, ac Physicae cuidam disputationi ex ossicio meo praesi. dens, inter alia desendi, Ovum fecundum esse ab anima sensitiva in Orm tum, esse verum brutum, merumque anima/. Idque magis ex stholastico juvenilis ingenii lusu, quam ex firmo animi mei sensit. Tota die ab artuis mentantibus nihil agitatum, nihil oppugnatum fuit, quam Animai animalitas & bni. talitas secundi ovi. Res haec quosdam ejusdem Academiae Prosetares torsit ει male es huit. Coeperunt non solam ovi animam, sed &meam personam proseindere, di di sentanee a qualitate sua tractare. Tacui ego, & tacuissem semper, nisi hominum mihi nimis micorum, meque ultra meritum meum diligentium non sulus rogatus, sed miam auctoritativus jussus me ad brevis Apologiae scriptionem adegisset. Credidit me esse tutum & liberum: Et sui; sed a solis Coloniensibus. Etenim Hassi Marret genses non solo verbo ut Colonienses, sed & scripto me impugnare & expugnare cruperunt, meque hac communi Academiae suae Epistola ad sibi respondendum, desiit contra Me iactis argumentis satis'ciendum rogarunt de urstruat

modo in Universitate Coloniensi, Philosophiae Prosessuri, Amico dilecto.

Excellentissime Vir, Salve. r Eomus Nilosephiam tuam universam, Mustrisi. Heres , Daxis Ludovico miti de Nas

su dicaram. Legimus quoque Ovologiam tuam ro ovo , O acumen tuum vendiramur. Et

te autem, quaesertalitia contra has tuar opimones aedificaveris quidam Marpintemfs Philosophus. tremus tibi, quidquid ejus est, ct per Praesidis Maestri sacra te obtestamur , ut alumnarum n 'oriem ariditatem expleas se brems ref udeas , quid de batastis istis iudices. Res Maris tuus aliquot exemplaria mittere poteris dilectismo regni nostris sciri O amarari, Ura Nobili Ioanni mon Linstri , iam Giessa in Aula nunquam satis laudati Principis Georgii , Hasia Lan gramii viventi. Ba facies, quod amplitudinem fama tuae augebit, Fod Ruishca hinname -- se , quod alumnis mi is gratum erit, O cii tui raris requirit. Me .

Dabantur in Parnasib, I 6. Manli Anno 16 O.

Quae te vehementer amant,

Musae in Parnasib congregatae is Poruscriptum Syncere Dilacte,

decreto casti Fimarum sororum, qua in Ramasso imperant, tibi porris injungere debui , ne modestiae tua obli aris in respondendo . Homo juvinis est, sed bonus, quem erudiri, non de samari volunt. Secusssereris, experieris, aliis quoque deabus ratere sanctu is nobis conjunctis, se illis fulmina sua esse. Vale O viis felicueris Ad mandatum Musarum, P. Hortensius Secretarius Parnassi Si a quopiam homine priv to rogatus suissem, nequaquam respondissem: res qui P-pe responsione apparet indigna: Sed quia tota illa universitas non solam rogavit, sed etiam omnino tu i & imperavit: etenim Es orare ducum species violenta jubendi, Parere omnino decrevi, & cum essectu parui. Tu ergo benevole Leclar, aequi mi-que consese. & jumini judicium pro illa, pro qua malueris, parie serae ne metue. V rum nihil amplius exspectes: quod enim modo seci, a Marpurgensbus jussus & inasi adjuratus seci: non vacabit amplius addere responsiones responsonibus. Vale.

309쪽

A POLOGETICA

formetur' sitque verum brutum,

verumque animal 'sECTIO PRIMA.

RUOluno proposite s aestionis.

RO ν solarione. aqverte: quod se ut Grammatiei di .idunt nomen in nomen analogum de nomen hetroclytum , ita

quoque politiores physiei g,

nerationem viventis passim dividant in generationem analqga in generationem heiroelytam Nomen analogum est illud , quod sequitur ordinarias noeminum leges : ita sene ratio analoga seu Ordina .ria est illa, qtue sit ordinario propagationis inci. do . Est inquam illa , quae si per viam seminalem . per mutuam sexuum ac seminum eommi κ.tionem ae sermentationem ; haec enim in ani. malibus est via propagationis ordinaria, regularis, Eteonnaturalis. Nomen hetroesytum est ii Iud, quod non sequitur ordinatias nominum regulas, sed in sua declinatione, genere, vel ter. minatione ab ordinatiis regulis e 2 orbitat & d viat e ita quoque generatio hetroclyta est illa , quae non si per eonnaturalem S ordinariam pro. pagationis viam , sed fit via exorbitanti, & itte. gulari . Est inquam illa, quae non fit per viam seminalem : haee quippe sola est viventium orbita ec generationis ordinaria via. V. g. generatio hominis, equi, selis, muris, per seminum rem mixtionem . item generatio tanae, gallinae , m byei, per oui exeubationem sunt generationes te. gulares & or/inariae: fiunt enim ordinaria propa.gationis via. At ver8 generatio Adae ex limo terra, Evae exeosta fidae , generatio Cht sti domi. vi I nostri ex virgineo sanguine , geneiatio murisae natabaei ex putri materia, generatio ranarum exaestiva pluvia, cte. sunt generationes irregulares de heir lytae: non enim fiunt eonnaturali

ct ordinaria propagationis via. Distinctionem hane non fingo ex meo ea rite s si tamen fingerem, non fingerem mali)ὶ sed illam desumo ex magno Patre meo Augustinosuper G ad hir. diversis in lloeis. Epso a 49. ιη solatio, quo D I. Item ex sancto Thoma I. para. ques. 7 I. I. an eo in

a. mo. ω dira primo : o. um taeundum vetὰ informatur ab aliqua anima . Est eo nita Cati itum d sp 3. cap. 4. super Amrennam , aliosque multos. Tenet tamen Λt; stoteles L a. de hsMIa

Animalum e 7. lie et L 2. degenerat. an maliam imnuere videatur eontiarium . Et sequuntur Medi-

ei quam plurimi: Cita ὀinus . L eas 69. supra

I. deformariam foetus . Clatissimum Bdigii nostii lumen Thomas Fienus bis id formatrice fertis . .est. s. Eiusque mediatus lactestat Clarissimus D. Uopiseus Fortunatus Plem pius, qui suo di. sertissimo eloquio, & elegantissimo calamo Belgi eas nostras Athenas, nostrum inquam Lova hium . adhue in dies per universum orbem celebre reddit, ab hae sententia non abhorret 1 2 destin mentis Meaecinae , fg7. 6 e. 7. Proboruν πιο Quia om ne eorpus, quod vitaliter operatur, hoe est animatum , di ab aliqua anima informatum atqui ovum laeundum operatur operationes veteWitales: ergo est vel 3 animatum. Maior est elata, neque quispiam sanus illam negabit. Mobis. tur erga minor: Quia organi ratio, ae Οουἰ in pullum eonformatici , ollis, carnis, nervorum ,

plumarum, aliorumque similium productio est uere vitalis actio di operatio; atqui has operatio.

des ovum in semetipso operatur : ergo Ovum ope. ratur Operaticines vea Uitales .

. Doctiss. Cauetius aeo. II. saper Avicenu. e. q. negat maiorem . Sed revera nimis male. Quia nutritio &augmentatio sunt evidenter actiones vitales: ut C. rter; us negare non foret ausus . fit. qui ossifieatio, ea iniseatio , membranJfieatio, plumi Matio, omnisque alia similis consormatio. dc organi ratio, est vera nutritio ae augmentatio: ut elatum est intelligenti terminos. Ergo certum

est consormationem ae cuiuscunque viventis oris gani

310쪽

gani rationem esse actionem vetὸ vitalem . Certa ergo est argumenti nostra major : neque seio quod illam quispiam Physicus, aut Meditus negaverit Catterio exeepto. Dissicultas itaque est

ei rea minorem 2 illam enim negant omnes, qui ovo animam adseribere nolunt.

te sibi proportionato ae bet e temperato lavetur , utpote per ineuiationem gallinae, per aquam tepidam, per tepidum furnum , per mammas muliebre . per axillas humanas, ut tradunt Atilio. telet ι. s. de II floria anima tim e. a. t Plinius ramo I. l. Io 'c. 52. sys4 ω s s. eonformantur in pullos. Similiter uti docet experientia, eiusque

testis mihi est C Luissimus Thomas Fienus, ovari seium & ranarum , tempore verno, cum aqua

imprudenter potata aliquando eonformantur, di organirantur in stomaeho humano. Item ova bombyeum in fine velis eonso antur di organi. Eantur seipsa, s ne ulla extrinseea incubatione vel sotione ,' eonformantur enim in eis a vel seriis hio posita. Huiusmodi consormationis & orga. mTationis oporter assi gnare aliquam caussam creatam principalem; atqui illa nequὶt esse alia quam anima ovi: ergo ovum per suam animam vete in se agit & operatur hasee actiones & opera tiones . Prolatur major: Quia non vacat exiguis rebus adesse Iovem. Et ut saepissime tamquam pro regula & maxima assumit S Augustinus supe, G uos adlis. Deus a die septimo, quo requievit ab opere suo, ordinarias rerum generationes non

exequitur per se, sed per eausas seeungas ad id omeli agendum a se ereatas; ideo enim illis di.

xit , crescite o musti, cumiχJ ω replite araram: pei quae verba rebus erratis potentiam generat ἱ-vam collatam esse tradunt ibi eommuniter ex poestiores. Unde meum axioma est , in rebellatini. bus pravae voluntatis ad Deum ieeurtit pius Catholieus; in ordinariis vero physi eis diis euitati. hus non nis desperatus uel ignorans philosophus . oportet ergo huius organitationis assignare aliquam eaussam prinei palem creatam :haee quippe organi ratio non est actio hettoelyta ,seg quam maximὰ ordinatia, ut dixi in capite hujus quaestionis.

quam anima ovi, Deile probari potest discurren. do per singula. Non enim potest esse sol aut aliud

astrum, neque calor fovens, neque aer e teum instans. neque forma civi statem enim ovo da:

Cattet ius inanimata: Quia ut telu illustrissi. mus Dubliniensis Arebi Episeopus , nostrarumque Athenarum insigne quondam e lumen, Hugo Cavellus disp. I. de Anima i8. ista omnia sunt in animata civitae expetita; organietatio ue,

ah viventis est actio vitalis i atqui actio v Italis siori nequit 1 ptineipio in animato; sed prinei pium

ejus plineipale neeessario esse debet vitale e ergo haee omnia non possunt esse huius operis prin- ei palis eaum. Neque etiam esse potest aliquis Angelus : Quia Theologi non solent tantam an .gelis adseribere emeaeiam. Neque etiam esse potest anima gallin2 incubantis 1 quia gallina in. Eubans nihil eonfert ovo amplius, quam illi eo n-serat smetum, furnus, stomachus humanus , mammilla, axilla, dic. Atqui haee omnia non effetunt ovi organizationem, sed solummodo

conserunt ovo aliuationem, ae vivi seum ea lo-tem , quo anima Ovo inexistens excitatur ad ope randum, , materiam suam organi Tandam: er. go limiliter gallina incubans non eonfert ovo oris gani halionem , sia solum animae excitatiuum eatorem. Superest itaque ut sit anima ovo insidens, ovumque informans.

quadam quodlibetiea eo nita Thoipam Fienum Duaei habita , dieit eaustam huius consormatio. nis, & organi rationis esse spiritum vitalem, vi

insidentem . Hie . inquam , spiritus, ut vult duGatdin, eiseit organi rationem Ovi, non qui dem uirtute sua proptia, sed virtute aliena avium, quae illum ovo impresserunt, quarumque hie est ordinatium instrumentum activitate separatum . . um enim est avium semen; adeoque philoso. phari oportet de eon imatione civi. se ut philo. iopham ut de eonformatione seminis equini, vel humanit atqui semen equinum eonformatur aspiritu prolis, eo, tamquam separato parentum instrumentor ergo hJe ipse spiritus etiam eon forismat ouum . Philosophia haec in modernis scholis est eommunissima , a qua etiam non abhorret

8. Sed Clarissime Domine, doleo te hie non fueredere Thomae Fieno in vetissima eius semen. tia, sieut ei fuerassisti In regia eius eat hedia . Nam sane, salva Clatitudinis tuae gratia, responsio haee patum ad tem nee te videtur. Est enim hie non quaero quae si Oiganitationis caussa instrumentalis, sed controverto de ea usta prinei-l pati . quam ego dico non posse esse aliam, quam

ovo insidentem animam . Tu A eis esse formam . animam, seu saeuitatem generantis, euius spiritus ille semin/us sit separatum aes vitate infrumentum . Sed quo minus hale philosophiae fidem habeam, facit Me raris: Quia eaussa prinei palis

debet esse vera eaussa . debet veteraussare , vereque ageter vox enim, priue patia, vocem , causisse, neque diminuit, neque alienit; sed solum. modo testtingat, attollit, ae nobilitat. Atqui

anima generantis, v. g. in nostro hoe casu anima gallinae , quae ovum produxit, conformatio. nem non agit, neque causat . quomodo ergo

est eaυssa eius principalis λ paret misis: Quia

consormationem agere & eaussare est actionem conformativam ex sua entitate emittere, illam que a sua entitate gependentem & exeuntem habete r atqui actio consormativa nequaquam exit. egreditur aut dependet ab anima generantis: nee enim exire aut dependere potest a te nos existenisti, vel eerte longe absenti. Ergo anima gallinae. quae ovum possiit, non agit neque mussat ali; .nem ovi consormativam . Qui ergo eredam illam hujuxoperis esse principalem causam λ9. Diees Agit illam non immediatὸ per se , sed mediat Φ, mediante illo semineo ae prolis

spiritu, quem sui in hoe opere virarium ovo impressitae communieauit. sed ne vi Lee piatis,

phia minam impetrabit fidera : Nam ea ulla prinei

palis debet agere verer etenim pridiei paliter age. re est vere agere . Atqui mediate agere non est vete agere: cum non si actionem a sua entitate depen

SEARCH

MENU NAVIGATION