Ioannis Cantacuzeni Eximperatoris Historiarum Libri IV. Græce et Latine

발행: 1831년

분량: 624페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

ΗISTORIARUM III. 49. 293

i5. και m. P. ducibus, morbo corripitur, mansitque eo loci exercitus dies undecim. Postquam ei melius est factum, Libertis aegrotare eoo Pit, rur-εumque diebus lauetidem aut etiam pluribus Ili haerendum fuit. Vbi is quoque convaluit, reliquos duces ac totum sermo excrcitum valetudinis aucommoditas pervasit. Siquidem melle et carnibus, quibus regio maxime abundat, sarti ac distenti, deinde ex vis eumpressis musto defluente obruti, in febres et tabcin incidebaut: tum ita consecti interibant, praesertim suo honoratoruin O Pauci muriebatitur. De gregariis autem animas liquere supra mille quiu-

seutos: nomauorum nemo ne cuiatus quidem est. Apocauehus

ui3gnus dux , ut cantaculenum cum copiis Triballicis, prope Pheras murantem, Didymotichum reversurum rescivit, subito triremes Chri- topolim, simulque ex O utinenti manum ad murum hidei custodiendum et transitu illum prohibendum misi Erat enim locus deleusioni idoneus gravis arniaturae militi . nou propic muti alti- indiuem duiutaxat, sed quia propter piaecipitia quoque Potissimum si prohibentium vis adesset equiti perdissicilem transitum qineiebat. Triballi propter morbuit et quotidiaua multorum suurra, praesertim, quod iuultu seu viuuitiouum illam a nouaaura occu- Dipjlias by Cooste

302쪽

Anci 1 αστο τειν γνωσαν δε των σερων προς τὴν οἰκείαν βασιλευς ει, ἐπε βιάζεσθαι υκ ἐνῆν ουτω πασχοντας κακως no τῆς νοσου, τους ἐν τέλει πάντας καἰ ξγεμονας συναγαγων, παο νει μὴ θυμεῖν, μηδε τὴν ποτυχιαν ταυτην ς τι των δεμνων λογιζεσθαι, αλλ' ἐκεῖνο ἐνθυμου/μένους, ως πάντα μεν5Bλου προνοι διοικεισαν δυνατον δέ τι των μὴ δεοντων, ἐκεινον ποίττεσθαι, πάντα Minyειν ως μάλιστα λυσιτελως 3μῖν πραττοειενα παο θεου κα το νυν με εχον,

λευσόμεθα προς ἐν οἰκειαν, ὀλιγε δὲ στερον πάλιν παρα-οκευασψιενυι, ἐλευσομεθα εἰς διδυμοτειχον, αν φιλον η θε bio Oioia ουν ριβαλο πολλα χαριτας υμολογου βασιλεῖ προς τὴν παραδε εσιν καὶ γαρ τοι ριάλιστα χαιροντες προς το ἐπάνοδον, μως ιν προσκρουειν βασιλεῖ βουλοντο, δοκουντες ακοντος ἀναχωρεῖν. Ῥωμαιοι δε ἐν δειν st λιθεντο καλουδεν

δεο ιιζον ἀπεοικέναι τὴν δῖν ἐκεινον, ξ εἰ προς Ἀχέρον- is στα βαδιζειν γ ναγκάζοντο, καὶ δεινως ἐθορυβουντο καὶ L

patam intellexissent, Pheris in patriam redire statuerunt. Impera tor cum eos a morbo tam male assectos ad manendum cogere nou posset, omnibus proceribus ac ducibus convocatis, os hortatur, ne pusillo sint animo, neve hanc rustrationem in malis numerent sed illud cogitantes, divina providentia universitatem administrariet non posse a Deo quidquam fieri, quod non deeeat fieri boni consulerent omniaque ab illo ad emolumentum situm fieri lute pretarentur. Et nunc quidem, inquit, domum redibimus; non multo autem intercedente tempore rursum instructi, Didymotichum, si Deo placuerit, petemus. Triballi magnas Imperatori de admonitione gratias agere. Etsi enim de reditu mire laetarentur, tamen impe ratorem, si eo invito recedere viderentur, nolebant offendere. ο- mani stomachari ac putare, se ad Acherontem ire eompelli, tumul tuantesque et seditione rementes Christopolim abire velle Imperator eorum a se dissensionem meditatamque discessionem viden', advocata concione, eos admonet, non avaritia aut ambitione, sed ipsorum causa, qui rogassent, no ac ab Apocaucho, saer cubiculi praesecto , ad servitutem et mortein rapi patoretur . hoe periculum subiisse. Dcitido in memoriam ei redigit, uae in ipso belli prin

cinio dixerit nec iustum, nee pium videri, nune quidem au 4

303쪽

HISTORIARUM III. 49. Us

τοις ώς-- μαιον ου τε ἄλλως ευσεβες, - ὲν πάνταςA 434et ὀ το βασιλέα γινεσθαι παρακαλει καλιιίαν ταυτην δυν-ηριας σννοραν, στερον δὲ α μη κατα mu' τῶ πρα- πατα ἐκβαινη , καταλειποντας αυτον ἐν τοῖς κινδυνοις ε κα-5Mον ἀναχωρεῖν, ποι αὐδοκῆ συιιφέρειν ' Ἀοθι παρ νει Duq μικρομmχειν, ηδ' ἀπαγορευειν προς τους πονους καὶ τους κινδυνους, ἀλλ' ἀνδρασιν πρέπουσαν γενναιοι ἐμιδεικνυιι

νον ενς ιαν τε καὐτο αν καοτερεῖν ἐν τοῖς δεινοῖς. ου- δε γαρ τι τῶν εγαλιον καὶ ἐπαινουαένων ανευ πονων α πο- or τινι κατορθωθειο εἰ δ' ἐν νται παντάπασιν ἐν τοῖς δεμ

νοῖς καὶ ἀντέχειν προς αυτ ουκέτι οῖοί τε εἰσἐν ἀλλὰ τῶν προτέρων ἐπιλελζ-ένοι λοιδοριων καὶ ἐυφεων, αἷς τοὐς ἐκ

μναικοκάστρου ἀποστάντας βαλλον, προς- ισα οριιζRται καὶ αυτοὶ mia, πρωτα ριὸν έμφεσθαι καὶ αυτοῖς δικαιως, λόe τὰ πεπηuis παραβαινουσι καἰ φαινουένοις κακοῖς περὶ

imperium capessendum Invitar et hane unicam salvus viam enseri, postea vero, si res secus eant, se discriminibus circumventum e-εeri, unoquoque diffugiente, quo illum sperata vocet utilitas rur- u que admonet, ne trepidunt animis, neve ob labores et pericula desperationi cedant, sed pro eo accingenuos deceat, excelsa et interrita mente mala istaec tolerent. Haud enim quidquam insigne et laudabile eitra laborem a quoquam eliciter ueri Sin adversis mplius resistere nequeant iisquc penitus succubuerint, oblitique eonviciorum ac reprehensionum qui Dus Gynae rastri abeuntes in-

eetati sint, idem modo ipsi cupiant, primum quidem etiam ipsos iure ineusandos, qui promissa sesellerint timidique et ignavi appa

aut, quando sibi opera sua plurimum prodesse debuerunt. D inde se invitos non retenturum nee enim inde ab initio se ullum egisse i a se potius quae uoluisset, saccre coactum Sed quibus quidem suave esset labores ceum et pericula et, si necesse foret, mortea quoque prae bonis , quae apud hootes apparerent, amplecti propius ad se accederent, ut scire posset, quorum operam uo

304쪽

A.C. 3έαδν διηρουντο καλοὶ πλείους με προσραννήσαντες βασιλέα ἀπε-

χωρο- πε πεντακοσίους δε συγκινὁυνενειν εἶλοντο, ις κώ

οἱ πλείους μεν ὁμολογίας χωρὶς προσεχωρησαν τοῖς ἐν ριστο-5

discriminis societatem detrectarent, abirent. Secundum haec statim in duas partes discessum est; et plures quidem imperatorem ad Pantes recesserunt, lus quingenti sortunam cum eo experiri constitueriin Quibus de amore et fide germana erga se gratiis actis, eum tuis reliquiis ad Triballos reversus es Desertorum Pars a io ducibus . ni erant Christo poli , citra paetum aut conditionemae adiunxerunt a quibus libenter accepti su ut praecipui dem pignori petiverunt. Et iurabant quidem duces, cum interim in animo haberent etiam ate plurimum illos vexare. Quorum fraudulentia sive ex eorum vel bis animadversa, sive ab aliquo illis familiari deleein, Ierieulo evitato ad imperatorem redierunt qui abiectione et mollitate animi illis exprobrata, denuo secum esse Permisitiso. Verum enimvero ducos Christopoli postquam Triballi et imperator Pheris retro redierunt, yetantium ad Augustam et magnum ducem nuntiatum mittunt, Cantacuetenum eum ad murram dis eludentem venisset ipsis sorbiter propcllentibus, transire non o tuisse. Revertentibus autem in suam provinciam Triballis, quo Quot ei militassent Romanos omnes extra docem ad se transiisse:

illum quid faceret nescientem . prae pudore neredibili ad sacrum montem Atho ibi imperium, quod praetor as ct scelerate rapui μDiyiliaeum Coosl

305쪽

HISTORIARUM III 50. 97

ouau I ὰ εἰς δυο διαιρεθεῖσαι, στρατια ἐν καλοὶ λλοι c

et depositurum et monachum induturum, eoneessisse confestim

fretantii dies sestus publice agi splendidissimus omniumque iucundi ai s. et populus ertatim, imprimisque iri uel pes eterique

pedibus, Plebeium in morem, Deiparae Odcgctriae templum concursare eique victoriam gratulari. Nec vero quisquam huic gratui uoni deesse audebat Quin etiam citio imperatoris adversa fortuna eruetabat maxime , sestum diem vinul elebrare, vel potius simul iurpiter agere aut moeroris sui poenas imittites ac indeprecabiles ustinere cogebantur. Non enim solum si quis a CantacuEeno imperatore sacere deprehendebatur, erudeliter puniebatur sed etiam i quis ad ea, quae fiebant, non hilaritatis, verum aversionis sigui- stationem vultu daret, perinde atque si esset proditionis convictus, in misericordia multabatur; multique tui Byχantii tum aliis in urbibus Thessalonicam usque his de an sis communi luce privabantur: siquidem in ulterioribus versus occidentem plebs et optimates promiscue imperatori Cantaeuetono favebant. Quare in illis oppidis nec seditiones, nec hellum civile existebat; sed dum alia calamitatibus asstigerentur, ipsa bonis legibus paeitice suberuabantur. Quae Thessalonica Byzantium pertiuebant, nihil grave o Patiebantur.

bemel enim indueta discordia . praesidia quidem et optimate. --

306쪽

ἐκεῖνος nρονοιαν καὶ προς Συναδηνον ἐπεδείξατο, ἀπανθρω- πως κακείνην αἰκισθεῖσαν ἐγγυς θανατου καi γυμνην εἰς ν το δεσμωτηριον ἀπορριφεῖσαν. πασι di γ εγκλημα η

incuaeno studebant, illum neommodis mederi posse existimantes: a plebs impulsu seditiosorum, quibus hello aliena involanti aditescere licebat, Cantacueten et optimatibus pariter adversabaturiisque multis modi incommodabat, non solum saeuitates diripiendo

et uo momeuto ex divitibus pauperrimos ossiciendo, sed et caree ribus ueludeudo et omne genus vexationis in illos cotisereno Quibus vero urbiuin praefectura commissae erant, hi sumam mimperium habetitibus quam simillimi, seros sese carnifices praest haut et in humana figura belluarum inmanitatem exercebanti Mnamque saevitiae progressi sunt, ut praeter alios complures crude liter punitos otiatu Patriciorum lanientia suspensum, in tormeni mori siverint. Siderum autem usque ad desectionem animae verbe ribus indigne contusum, in tenchricosum queindas care 'ecm nudum, Vulta mortuum nulla cerimonia proieceruiit. Quom sic instar ex3vj mi ad dies ali ino iaeoutem Persa quidam bello aptus et divini ius illo arcere dolentus, non vulgati cura ex multis illis plagis re creavit Parem curaui idem captivus in una leuam , ipsam qu qμ' inliuinaniter ad mortem paene agellatam et niuiam in eumdem Min rem inrufam, usurpavit. Omnium commune crimen erat antiqv Dj9jlias by Ooste

307쪽

HISTORIARUM III. 60. 290

5στιξαν ἐφ' ἱκανον, ἐπικαλουντες, ως συνειδείη εἰς Βυζάντιον παρὰ Καντακον 1νου ει διαφθορι τινων παuuατα φινένα, Bra ἐκελευον δῆλα καὶ αὐτοῖς ποιεῖν ταυτα μῖν οδ ἐκ πολλων--λθα ει ολῖται, δι α εἰς τοσουτον ῆλθον φοβου οἱ απανταχου τῆς Ῥωμίων γῆς αριστο των πολεων, ως unδε τοῖς οἰκειοτατυις αγαν μαώρει τῆν προδοσίαν δεδοικοτες σπιιβῶν δέ τι καὶ τοιουτον

μαλλον ζεφόβοσεν οι γαρ ε Κωνσταντίνου του μεγαλου τοῖς βασιλείοις οντες δεσιιωται. ἐπε των νοστειων παρῆσαν αἱ ξειοαι καὶ δει ἀναθέσθαι τα κατ' αυτους ἀνω πνευματι-- καὶ εζοριολογοσιν ποιοσασθαι των πεπληυαεληιιένων, ἐπει

I cantacuetenum benevolentia et nosse eevitatas ab eo pecunias, qua indicare compellebantur. Nee tamen a nobilioribus adeo atrociter agellanula abstinehanti sanitiam uim Michaelis sanis, si torum Asanis despotae primogeniti, uxorem fidiculis attractam diutoris Miderunt, ut conseiam redarguentes tiarumdam iitterarum, quae o Cantactizono Bytantium super nonnullis interfielendis venissent, quas sibi exhiberi iubebant. Hae pauca exempla de multis nRrravimus propter quae tantus pavor iniectus est omnibus Per imperium Romanum optimatibus , ut o necessitudine coniunctissimis siderent, ne sorte ab iis proderentur. Tali autem xiodam CVentu maiori terrore conciissi sun Qui in Constantini magni Palatio vincti attinebantur, eum iam dies ieiuniorum agerentur, et quemque de rebus suis ad patrem spiritualem referre Peccatorumque e Omologesin instituere oporteret quandoquidem ipsis introducere ui siderent non licebat, potierunt a magistratibns, ut eo mitterent quem vellent. Qui Glycam quendam, homiciem ueri Maro, Poculis et aliis inhonestioribus rebus vacantem , magno quod dicit, r.ehemate veste monasti ea indutum, pro spirituali patre mittunt eui mandavi, exploraro illoriani animos quid de Cantaeneten . tiant, num alios norint, qui secum paria sentianti Glyxas Personam Diyitia i Cooo

308쪽

δε προσέχειν τῆς περ πατριαρχον καὶ 'Anοκαυκον τον μέru,

αρχος δε κατ' ἐκείνην την περιοδον των νηστειων, τῆς Περο λος ἐνεστηκυίας παρασκευῆς, ἐν ἐλ0ιος μιστος nο Ιουδαίων υνελα/ιβάνετο, αυτος πολλους τους τε, νεῆ τῆς του θέρο φιας διὰ τὴν ἀσυλίαν nροσπεφευγυτας παρεδίδου, καὶ τὸ ληφθέντες ἔχοντο εἰς δεσμωτηρια κα πολλα κα δυσχερῆ varμενον. δι' si δὴ παντα, ἐπεὶ ηγγέλλετο καὶ τοτε Καντακον-γζηνον τον βασιλέα καταλειφθέντα ιιονον no των οἰκείων εις ορο ερχεσθαι το ιερον ni , μοναχῶν ποδυνα πῆ ,. B πάντες ελον πεζο παρα το τῆς 'OM1 γοτρίας τεμενος , ολ

ριστίας nοδωσοντες τῆς εκείνου καταλυσεως.

αα ἐνδυνα M. g. hau questus gratia libenter induit et ad vinctos adiens, post ad

mi sorum consessionem quemque sciuuetim etiam de Cantaeugens, quid meditaretur, interrogati At illi non quod erat, sed rever Patrem spiritualem, actioni autem patriarchae et Apocaueti dedi tum suspicati, a peccatis detegendis omnino ex iiivore abstinue runt. Illusor vero ille cum nequitia sua nihil promovissct iodqexit, et quae male induera vestimenta exuens, cum saeculari Cultu iterum artem consuetam factitana circumibat. Hoc rama sabde omnes perterruit et ad omnibus aeque dissidendum incitaviti Atque horum nihil imperatrie cotiscia, sed omnia imprimis pin uino magno duce, deinde reliquis coniuratis auctoribus agita a tur Patriarcha autem illa ieiuniorum periodo, magna para pes' instante, in qua Christus meus a Iudaeis comprehensus est, ipse mui tos, qui ad de Sapientiae templum seu ad asylum confugerant, com Prehendendos tradidit comprehensique atque in vincula perducti mul

in et diros cruciatus sustinebant. Ob haec omnia, cum et tunc nuvii aretur, Cantaeugenum solum a domesticis sui derelictum, tu aerummoutem ad monachi habitum capessendum discessisse, omnes pedibu

309쪽

in. Βασιλευς δὲ ὁ Καντακουζννος ἐπεὶ ἐκ Φερων ανέ-A.C. εἰς Ἐδεσσαν ἐλθων, ην περιεστρατοπεδευμένος ὁ μα- λης ἐπολιορκει, τῆνοιἐν πολίχνον ευρε προσχωρησασαν ἐκεAc

' χρομασι διαφθειραντι τους ενδον ἀναμιμνησκων δὲ των 5ὁoris καὶ των συνθοκων των προ αντον, οἷς ἐνεγεγραπτο, εἰ πολιν τινα των Ῥωμαιοις ποκοων, καὶ ποντος βασιλέως, η πλοις ' τροπω η τινι ποποιησαιτο αποδιδονα βασιλει,

λογον ιένειν αντος ἀλυσιτελες ρων, περ γαρ τῆς εἰς σι-

δου ἐπε πυθοιτο ἐκ Φερων ἀνακεχωρηκοτα βασιλέα μεταγοTριβαλων, ποπτευσας του ἐν ιδ ιοτειχω σφοδρα τεθορυβῆσθαι καὶ προς διχοστασίαν εσεσθαι ραδίους κα δια ταυτα

παραστοσεσθαι ἐλπίσας, στρατιῶν ση ἐν ἐκ Βυζαντίου καὶ

των καr ωρακον πολεων συναγαγιο πεζην τε καὶ ἱππικὸν,

53. Cantaevetenus imperator, ut PherIs redeundo Edessam venit, quam Crates obsederat, corruptis pecunia civibus ad eum defeeisse invenit. Recordatus ibi sanciti cum eo foederis, in euius eonditionibus erat scriptum, si quam urbem Romanorum, vel absente imperatore, aut armis aut alio quodam modo libegisset, uti eam illi restitueret, oppidulum repetebati Quod cum Crates sine dilatione redderet assiemaretque, praestiturum se quidquid promi- suset, armisque et pecunia et tota sua potentia illi adiutorem ore, eernens nullo se emolumento illi moraturum, nam in rediti Didymotichum tota mente et eogitatione versabatur, nec posset de suis,maos ducebat, honestum praesidium relinquere, cum et numero exi- pii essent et ut ibi sine eo manerent, adduci nequirent, quamquam ingratis, neeessitate nini iriim id extorquente, Crati oppidum ut proprium tuendiim dimisit, donee se eius recipiendi opportunitas ostenderet. Interea eum eodem in Trinalios redit. Apocauehus magnus dux, accepto nuntio, imperatorem Pheris eum Triballis revertisse, opinans Didymolichenses eo casu vehementer perculsos. Deile inter se dissensuros atque idcirco eos se domiturum confidens,

quotquot poluit Byzantii et per urbes Thraeiae peditum manipulos

310쪽

Mαιων στρατιας καἰ νοήσαντές τι περιαυτους,υMβεβηκεναι τοι άλιστα ουτα θορυβῆσαν, αυτίκα τε γενοντο εἰς το στρατοπεδον,

καί τινων ἐκραπησαν ὀλίγων ἐπιθώενοι σῖτον τε κα βοσκηματα σκαλαλλας διαρπάσαντες ἀποσκευὰς εἰσῆγον ἐντος τειχων. I - οτο γαρ οἱ ἐκ τῆς ξωθεν συνοικίας πολε- αρααενοι no τους ενδον ἀνεστησαν ηοηθέντες, ουδ' οἱ νειν γεωογαις προσεῖχον, Mους ως urius τις eo φέλεια ἐκ τουτων στω,

equitumque eatervas contrahens, eo venit et super deditione verba fecit. Illis sermonem aspernantibus, eum oppugnare moenia pro pter firmitatem non auderet, propugnatoresque magnanimos ac tre nuos 1 expugnaturum desperaret, castellii Emprinium obsidione vaIlatum, machinis verberare institit, felicem se numeraturus, imperet Didymotichense autem praesidium ad urbem sibi tradendam occulte sollicitabat, nullo tamen spectu. Nam eum quidam ab imperatore superveniens indicasset, falsa esse, quae de illo sparsa fuissent sed propter morbum, qui exercitum pervasisset, eum red Iro et adventum ad illos apparare, instaurarunt animos, pro eo quidvis sacere ae perserte paratissimi Magnus dux, parvo tempore In Empythi obsidione consumpto ut allatum est, cythas ingenii multitudine in fines Romanos ae insudisse, anxius obsidionem sol vit, nulloque servato orditio, Adrianopolim sestinavit. Qui Didymotichi erant in praesidio, confusione animadversa opinatio ς aliquid eis novi contigisse, unde tanta perturbatio exstitisset mo in castra irruentes, paveo oceidunt commeatum , pecora et impe di inenta secum in urbem auserunti Ex quo enim suburbani, armi/in urbanos expeditis, victi vastatique sunt nee Hrbani terram colue runt, eum acirent, nihil ae inde tilitatis pereepturos, si obse si hostem per ae repellere non posseut, sed vicinas urbes incursanis

SEARCH

MENU NAVIGATION