장음표시 사용
201쪽
iti PAR I. CapvT VIIJ. formam qua talis libertas constituitur, esse nitelam subiecti peccato vacantis, quae in hoc statu pro peccatis lethalibus ei gratia lanctificans pro venialibus autem δε in statu naturae purae pro quibusvis peccatis,nihil aliud est quam subiectum peccati, connotata diuina condonatione peccati ante admissi. Nam tale subiectum detersa omni rubigine nitens, est aliquid possitiuum Optime autem intelligitur peccati sordibus liberum, si ci supra connaturale dc bitum suum niteat per gratiam, vel nulla extrinsecus appicta labe inquinetur,sitque eatenus mundum ac sccleri purum. Tandem quod aduersarius assumit,libertatem a necessitate nihil esse nisi tendentiam ad Deum, fir em ultimum; est plane falsum&intutum,ut supra demonstrauimus. Item quod assumit, peccatum quodcunque esse priuationem, id quod etiam de peccato commissionis valere,ex instituto probat lib. 2.cap. i . toto quia id valde intererat ad disputationem delibertate Dei creaturae, reiicitur ab aliis, quos profero sisequor in Mor.
I ll. Obiter verbhic memorandum est, de cum istis componendum,quod autor habet lib. 2 cap. 2 O num. . nempe priuationem illam quae peccatum quodcun que constituit, esse priuationem Dei,saltem initialem: quod addit pro peccatis venialibus, quae non sunt omnipioda eversio libertatis nostrae,sed tantum commΟ-tio quaedam, decussio nonnulla ordinis animae nostrae ad finem vitimum, uae unionis cum Deo. Nae aduersarius, homo diuinus est , cui sempera ubique Deus ex machina At non plus persuaserit, Deum esse
202쪽
NvLLA AVTORITA PRO NOVA SENTENTIA I 83
formam quam peccatum remouet, quam solem esse formam tenebris proxime immediate aduersentem, siue ad quam tenebrae habeant rationem priuationis.
Videat porro Lector, quid iuxta aduersarium consequatur ex eius supermirabili, hactenus inaudito placito,quὀd peccatum sit priuatio Dei Forma positiva cum peccato pugnans qua autor vult constitui libertatem, stilla ipsa forma quam peccatum remouet. Haec autem non est amplitudo ulla vel eminentia noustra, sed ipse Deus, cuius peccatum est priuatio iuxta autorem,ut iam vidimus. rgitur libertas hominis iuxta
aduersarium,est ipse Deus, vet impleretur quod dictum est per Censorem hyperbierarchicum, Mantus estinc, qui ut homine acere liberas,fecit diuinos 3
Sed neque posterior, ex a Corintb. y IV. Alter locias scripturae quem autor pro noua sim tentia profert,habetur . Cor. 3. ubi Apostolus italoia
quitur. Aque in hodiernum diem cum legitur Moses,vel
me positum est super cor eorum. Dominus autem spir ius est mi autem Iliritus Domini, iA libertas Auferri velamen iuxta autorem, nihil aliud est, quam noli ultra seruire Deo intuitu temporalium beneficiorum, sed deiecto eo velamento temporalium beneficiorum cuius interuentu Iudaei obsequium Deo praestabant, pure in ipsummet Deum intendere. Hoc ergo vela men, Apostolus iuxta aduersarium, assirmata Iuda igamouendum,cum fidem in Christum suscipient, iusque se dicti rationem redd verbis sequentibu
203쪽
184 PAR I. Ap v VIII. Dominus autem spiritus est possit coniunctione aduersaliua autem,pro causali enim; usu inquit autor, scripturis fatis familiari. Ita ut sensus Apostoli sat,a Iudaeis in Christum credentibus auferetur velamen, quo Deo non pure propter Deum obsequebantur. Dominus mi 'iritus est cribistiritus Domini ibi libertas. Exclamat hic aduersarius. Ouae illa libertas quam spiritus Domini constituit, nisi cordis amplitudo ex adhaesione ad
Deum ' Nisi magnitudori sublimitas mentis inuictae, omnes rerum creatarum angustias in gloria supergressurae3Huic patellae apponit hoc operculum. Certe non
puto aqMoquam posse quicquam asserriprobabilius.
At erit qui hanc putationem amputet, Liustae en surae falce mccidat hunc loci propositi tam ab Apostolo auersum sensium, qui nullius hactenus siue Patris siue interpretis animum subij t. Quod enim margini illinitur Beda eam interpretationem ex Augusturo mutuatus, per veritatis in allegando prodigalitatem a.
istum est Locus tigustini quem ibi Beda refert, habetur in Civit. cap. 7. Ibine pilus quidem interpretationis ab aduersario prolatae comparet. S. Bernardus degrat.&lib.arbit.non multum ab initio, disertEtra
dit libertatem de qua ibi agit Apostolus,non esse libertatem arbitri fundatricem moralitatis, significatque esse libertatem gratia: Toletus Ioan .i 2 putat Apostolum egisse de libertate gloriae. V. Genuinus tamen Apostoli eo loco sensus est, quem tradidit ibi plenem. Thomas ecl. 3. beneque etiam creditus Anselmus atque Chrysostomus. Dixerat Apostolus multa se libertate sum in Evangelij
204쪽
praedicatione, nihil distimulando,nihil velando, contra quam Moses fecerat, qui velamento obducta facie
agebat ad populum: Illustri sane typo legis, Christum
velatum, ut Rupertus scite dixit lib. . in Exod cap. q. inclusum scirpo iter ς doceremoniarum legalium pro ponentis, quod velamen etiam poli Chri iti mortem, incredulorum Iud corum oculis fuisse obductum, suta dit Apostolus retegi autem amoueri ait ab oculis eorum qui Christiana sacra capesserent id praestante Spiritu sancto, qui pro sua libertate, hos illuminati vclamine liberat, illos in tenebris deserit. Vel certe nam varianti P. Minterpretes circa illa verba, Dominus autem spiritus ut d aliqui non ad Spiritum sanctum, sed ad Christum ea referunt; praestante id Christo domino qui est spiritus vegetans ac vivificans, 5 4ibertatem, palam contuendi veritatem discisso velo prius obducto, libertatem quoque veritatem perspe- clam , intrepide de clare annuntiandi, praestat suis.
Hunc esse genuinum Apostoli sensum, perspicue liquet ex consequentibus cibis, quibus contrapo - sitio Christianorum cum ludaeis continetur iuuat eam antithesina, quam dedimus loci huius Apostolici interpretationem, subiicere ex S. Cyrillo libri. cie adorat. non mi tum a principio. Sic enim scribiti Iudὰorum mentes cum hebetiores adhuc essent, faciem illam legis extrinsecam ficile ferebant ea inquam quae per solam literam significabantur. I dem non ferendio abjcienda omnino videbantur, quo interius latebant, atque ut ita dicam, i asensuum veritas. Itaque B. quoque Paulus scribit. Dque in hodiernum diem idipsum velamen in lectione Aa
205쪽
veterisTestamenti manet non reuelatum,quoniam in Christo uacuatur. Sed usque in hodiernum diem cum legitur Moses, velamen positum est super cor eorum. Atque Iudaei quidem in hoc rerum flatu versantur. Nos vcro omnes reuelata facie,inquit,gloriam Domini speculantes in eandem imaginem transformamur a clari tate in claritatem,tanquam a Domini spiritu Dominus autem spiritus est. Vt enim qui in 'eculo contemplantur,imaginem figuram rei vera vident, non ipsam rem
sic qui Christiam conuersationis pulchritudinem videre desiderant,si lege tanquam feculo utantur, optime cinod cupiunt assequentur. Ipsam enim rerum imaginem ad veritatem transferendo, liquid perspicient, quid Deo acceptum inprimisgratumquesit. Vides quid eo loco apud Apostolum sit,uelamen Iudaeis obductum, silibertas nostra ex Euangelica reuelatione,S Christiana velamen. ti ablatione,ut pulchre quoque attigit in eum Apostoli locum incidens S. Augustinus ibide opere Monach. cap.3i. Quid hic pro aduersariiamplitudine 'Hic est impetus primi arictis ab aduersario ad muniendam nouam sententiam adlubiti. Haec uniuersa tela quae e scripturarum armamentario prompsit. At
liquet ex dictis, quam a scopo in quem diriguntur
Nudi Patre aduersarios fragati, ac prim mnon Anselmus. VI. Patres qui suffragati noua sententia dicuntur,
add untur ab autore lib. i. toto c. q. treStantum, AU-
206쪽
gustinus,Basilius,5 Anselmus Expendam eos ordine retrogrado, quia in Augustino praesertim fit vis, eritque cui non ita facile expediendi videamur eius autoritate quam caeterorum. Itaque quod paulo longior cum eo futura sit mora, differatur in postremum
Ex S. Anselmo autor cap.ilio . num. 8. profert definitionem libertatis,quam S. P. tradit dialog. le idiar-bit. c. 3. his verbis Libertas est potestas seruandire litudinem voluntatis,propter ipsem rectitudinem id est, inquit aduerserius , agendi propter finem ultimum ex
amore Deipuro ac prorsus honesto, acnequaquam ex amore
concupiscentiae sic enim ipses explicat,cum ibi,tum in lib. de
concord. cap. 3. multimo Claudit autor argumentationem ex S. Anselmi autoritate, emissa hac voce exultationis Quid euidentius'Certe non est tantum similis doctri na cum nos rased eadem. Hincque lib. i.cap.3O .castigat eos qui Anselmum obiicere consueuerunt. VII. Respondeo. Exultatio praepropera, ruboris plerunque sementis est. Proposita certe argumentatio ex Anselmi autoritate, tantum abcst visiit euidens, ut potius argumentantis incogitantiam clare exhibeat. Inprimis quia S. Anselirius, libertatem definit non per amplitudinem, eminentiam subtus quam iaceat O- testas agendi vel non agendi, ut noua sententia comminiscitur,sed per ipsam nictagendi potestatem, qua con notari potestatem non agendi,dictum superius est ex Aristotele, Didymo, S. Augustino ac S. Thoma. Deinde S. Anselmus ibi per rectitudinem, omnem plane honestum actiam intelligit. At glossa aduersarij,
207쪽
183 PAR I. AP v VIII. inter actus honestos ibi definitos numera tantum adtus factos propter finem ultimum S ex puro cius
amore, non ex amore On Upiscentiae quasi noctiam amor concu scentiae in Deum tendens,lanctus, rectus sit,dummodo ex libertate prodeat prout de libertate loquitur eo loco S. Anses mus id est dummodo ropter rectitudinis, honestatis amorem fiat,nec vla seruilitate improbata, aut propri vitiosi amoris foeculentia sordeat Norunt autem tyrones Theologi,
de fide esse , actum spei optimum esse , quamuis litamor concupiscentia in Deum , nec sit purus Dei amor,sed in nos retorqueatur tanquam in subiecta. Praeterea autor explicationem suam definitionis a.
S. Anselmo propositae,tribuit S. Anselmo, locis notatis. At nisi adhibeantur ocularia quibus aduersarius sae pe videt ouae non sunt tanquam ea quae sunt,nihil tale apud Anaelmum locis illis obuersabiit r. Quod enim S. Anselmus dixit ibertatem esse amorem rectitudinis propter ipsam rectitudinem,non cypertinet,ut signincetur,ad hoc tactus sit rectus seliber ad sensum Anselmi,necesse esse ut fiat propter purum amorem amicitiae erga finem ultimum sed sensus illorum verborum est,ut actus materialiter ac obiective honestus sit formaliter rectus,necesse sevi non inquinetur appositione turpis sinis imo ne fidem quidem indifferentem posse tali actui praefigi ne vilescat,i destitutus bonitate inter actus in disterentes numeretur , aut etiam eo ipso sit malus, iuxta probabilem sententiam de vitiatione actuum deliberate indisterentium ita seipsum fue exponit S. Anselmus alog de verit. p.
208쪽
NvLLA AVTORITAS PRO NOVA SENTENTIA 13. Sol reuiter i alog. dclib.arbit. cap. 6 8 ac l3. quo
polirena loco propositain libertatis si finitioncm ita cnucleat. m di talibertatis definitio, potestas sciuandi rectitudinem voluntatis proptemplam ceti. Uclinem, si perfecta ex genere ac disserent sis nec minus aliquid claudat, nec plus quam ista quam quaerimus libertas, nihil illi addendum Et demendum intelligi potest. Est enim potesta libertati enus. Quodautem ad itum est seruandi Aparat eam ab omni potestate quae non est seruandi, sicut est potestas videndi tu ambulandi. Addendo vero rectitudi nena,discernimus eam a potestate seruandi Arum. σηπιcquid non est resilitudo peradditamentum Voluntatis, egregatur apotestate seruandi rectitudinem aliarum rerum , t virgae aut opinionis Per hoc autem quod dictum e L propter rectitudinem ipsam , diuiditaria potestatest
uandi rectitudinem voluntatispropteraliud vicum seruatur propter pecuniam,aut naturaliter Seruat enim naturaliter canis rectitudinem voluntatis cum amat catulos suos,
aut dominum suum sibi benefacientem. Vides germanum S. An se i tensum , nec alio spectare eas particulas propter ipsam rectitudinem, quam quorcseruntur ab Aristotele, eas quoque adhibente inter explicandum conditiones actus honesti . Ethic. cap. . Sensus ergo utriusque genuinus est is quem trado in Mores. dist. .num. I 8 .nempe finem honestum debere appeti propter ipsum,hoc est non debere appeti propter fi nem extrinsecum vitiosum aut indifferentem. Quae toto coelo distant a falso sensu, quem glosa aduer sati quam excutimus impingebat sancto Ansel
209쪽
i; PAR I. Ap v VIII. V III. Postremo libertas cuius definitionem aduersarius cx S. Anselmo protulit, non cli libertas adae quate,cuius nos naturam venamur, sed tantum est libertas prout respicit actum bonum supernaturalem, estque tundamentum Claristianae iustitiae, comparandae ex opere operamis, vel interuentu liberae dispositioni liumanae. Ita optime hanc S. Anselmi definitio nemintellexit Baconus in . d. l. quaest .artic. 3. Magnus Albertus in summa de homineriti de libertate
Voluntatis artIc. i. incorpore, Ac Honorius Dialogo cui
titulus est, inevitabile. Imo idem aperte tradit ipsemet S. Ansel mus in prologo Dialogi de veritate, quo argu mentum quoque Dialogi delibero arbitrio, di alterius de casu diaboli complexus est. Idem habet in con
cord . p. I.cap. 6. verbis illis Non idem est arbitrium, Iibertas qua dicitur liberum. In multis dicitur libertas I arbitrium,ut cum aliquem dicimus libertatem habere loquendi,aut tacendi. in eius arbitrio esse quid horum vellit. In pluribus quoque alijssimiliter dicitur libertas arbitrium,
quae non semper adpunt aut ad lutem animae nobis necessaria sunt. Pro illo autem arbitrio tantum pro a vo
luntate,seu quaestio ventilatur, ne quibus homo saluari nequit,postquam potest illis uti. Et mox addit hanc esse libertatem,iustitiae sedem, de qua sola ait se agere, Libi, de in dialogo de lib. arbitrio, quamque profitetur a se
definitam verbis illis Potestas erisandire litudinem,pro pter ipsam rectitudinem. Rursusque ibidem . . cap. ii. repetit se non agere de alio libero arbitrio, quam de illo sine quo nemo salutem meretur ita ut quamuis libertas quod ipse S. Anselmus profitetur, ad alia multa
210쪽
protendi queat, tamen in ea definitione sit tantum sermo de libertate prout se disponente ad consequendam gratiam & gloriam. Est quidem eadem plane libertas, qua homo S ad huiusmodi supernaturales formasse aptat,&a recto aberrans ij idem excidit, ut habetur dialog. de lib.arbit. cap. 3. in fine Tamen quia libertas data est homini eo sine ut aeteram fallitem
adipisceretur,disponendose ad gratiam,igcirco S. An schnus de gratiae cum libertate consensu, de Christiane rectitudinis veritate differens, contentus fuit libertatem desinire inadaequale tantum, siue per ordinem ad eam duntaxat f inctionem suam primariam 5 a Deo autore praecipue intentam, qua libertas diuinitus adiuta supernaturale bonum spectat. Haec cum ita sint, plane extra chorum saltat, quisquis traditam a Diu Anselmo definitioncm libertatis, obtrudit tanquam stipulantem noua sententiae de natura libertatis, constitutae per amplitudilici ex a L. haesione cum Deo.
X. Basillius qui praeterea laudatur tanquam nouae doctrinae suffragatus, eo loco quem autor proferr, hoc est homilia quod Deus non sit autor malorum,ὶ tantum habet quod anima sit imago Dei ratione libertatis. Neque vero id diserte ait, aut conceptis verbis, sed tantum dicere videtur,ut autor ait quilubdit. ini modo autem erit anima ad imaginem Dei, quatenus cst bibera,n animae. libertatem in eo ponamus quod ad Deum