장음표시 사용
301쪽
ctationem,autor in seipsum disertus, damnat ignaui, &exagitat elegantissime Et merito quidem. Nam difficultates, 5 operam in eis enodandis collocandam refugere, ij ad satisfaciendum adductis quae consistere
nulla ratione queant, illaudatae profecto in parsimoniae , Nec secus accidit in ea operae ac velut impens rum deuitatione,ouam si quis parciturus sumptibus in iaciendis alte fundamentis domus quam aedificare velis, consilium ineat in terra non excavata aedificandi, Idque aparcitate commendet. Ut quid enim infodere terrae plurimam materiam,qua tollendo sublime aedi scio idonea sit At hanc nemo non videt inconsultissimam fore parcitatem. Vt enim liberatio ab expensis illis probari posset,constare prius oportuerat, domum nullis introrsum iactis fundamentis stare posse. Non aliter res habet in praesentia. Difficultatibus namque expediri,optandum est ita tamen ut expeditio forma sit, nec destituatur fundamento Intelligit autor quid dicam, Min quem isthaec cudatur faba 'Accessiones cara secundae, captatio plausuum, aut gratiae a diuina diuersae.
X X. Adiungo ignauiae quam secundam nouandi
causam statuebam, captationem humanae laudis aut . gratiae, potiore sane iure Quam autor haec coniuncta , voluerit circa priscam delibertate sententiam Merito
sane laudis illecebra, & plausuum quasi titillatio, per- mouisse ad novandum timeri potest,cum aliis quibus-uis in rebus tum maxime in sententiis, disquisitione
302쪽
Cv Nou II BERtA IACEAT ars reram abditarum .Quid enim plausibilius, quam audire,ingenium sublime ferax, ingenuum non alienorum inuentorum seruum, indeque digito monstrari&dicier hic est Quid plausibilius quam ubi omnibus ingeniis hactenus fixa fuerit crux, aliquid excogitare quo dissicultates omnes dispellantur,& veritas discussis offuciis enubilata nitescat Est itaque in nouarum sententiarum excogitatione,captationi laudis ac plau suum locus. Nam moua merces, peregrinitate sua vendibiliores sunt, ut e Homero prodit Lucianus Dialogo Zeuxis, noua quaeque cantilena audientibus est iratissima: de quo indignatum Zeuxim refert,vinci, saepὸ veris diligentiam argumenti nouitas. At in annosis iamri situ obsitis,gratia marcGriatatiS non lenocinatur. Ideoque laudi minus commendationi patent. Haeretici sane quos amor nominis laudumque insim cupido plerunque dementat, pari flagrant cupiditate novandi,quam in eis Nazianzenus orat. 4 i. initio, recte obseruauit. Sedi iam olim S. Irenaeus, Gnosticos quos in laudis escam intentissimos saepe describit, no uitatum quoque assectatione celebrat: nominatim
lib. l. cap. I 8. Qui recentiores eorum agnoscuntur, inqui
assectant persingulis dies nouum aliquidaAnuenire,σfrustificare quod nunquam qui uam excogitarit. Mulio itaque facilius est, ut leues animae, ad novandum in sen tentiis ubi minus assulget periculi, spe laudis obiecta plausuum esca prolectentur. Audi Satissae iensem lib. 3.Metalogico . a X. De magistris,aut nutas aut rarus est, qui Doctoris sui velit inhaerere vestigiis in sibi faciat nomen,qusique propri m cudit errorem. Quid hic non ve
303쪽
18 PAR G. Ap v XI. rumi Quid quod circa fabricationem nouae delibertate sententiae accidisse sit impossibiles Autor secum ipse
reputet. Mihi ex vetere formulam L. nec viliqueret, iuuaret prodere.
XXI. Par esto iudicium de placendi cupiditate, de
gratiae captatione. Hanc enim esse magnam plerunque illecebram nouitatum,dubitare non licet Nouitate enim capitur humanus animus, antiqua usu ac assuetudine fastidiens, gratos habet qui noua ingerunt. Vt inter causas quae nobis merita nonnunquam maxima velant,autore Seneca 3.de benefic.cap. s. prima omnium ac potissima,ab eo proseratur,quod nouissemper c
piditatibus occupati,non quid babeamus sed quid petamur insticimus non in id quia est, sed quod appetitur intenti; Quicquid enim domi est, vile se Sequitur autem, ut ubi
quod acceper liue nouorum cupidita fecit, autor quoque eorum non sit in pretio Persensit iam olim acetiamnum persentit Ecclesia , dispendium fontis huius nouitatum. Nam haereses,quae ut pulcherrime in aureo commonitorio prosequitur Vincentius Lyrinensis, purae putet sunt nouitates,non aliunde magis ortum habent, uam ex placendi amore quo flagrant errorum magi-ri4 buccinatores mendacij. Quod non tacuerunt, qui haereseon natales vestigant, Al sensus de Castrolib.l.contrahaer. cap. I i. atapletonius orat de causa grassantium haereseon,alij que eiusdem argumenti tractatores. Idque ut illi tacuissent,euentorum series s iis superque comprobaret.Quid enim aliud quam placere hominibus carnem sapientibus voluerunt, qui nupervi iam olim,coelibatum,ieiunia. orpori mace-
304쪽
rationes, de quicquid carni insuauecst, ab Ecclesia 5: Chtilliano ulu liminarunt Fuit hic semper ut grauissime expostulat S. Hilarius initio decim de Trinit. mendaciloquorum mos, placita magis quam docenda conquirere . corrumpere sanctitatem fidei, dum secun dum desideria studiorum potius quam secundum euangelicam fidem coaceruant L irinum Auribus enim prurigine incitaris,dum peraudiendi impatientem oblectationem sub nouella desideri sι praedicationesta untur, i penitus ab
auditu veritatis alieni,totosse fabulis destinant, ut bis quae loquuntur veritatis peciem acquirant, dum qua erasunt,c loqui, audire non obpunt.
XXII. Extra res fidei, non paucae nouitates ebulliverunt ex hoc capite;inter Iurisconsuli praesertim qui ut partium gratiam emercentur,in placentia loquantur, haud aegre nuncium veritati remittunt, tu rime si principiam res agatur spes ingentis commo di ostentetur. Tunc enim Omnia audere, de nullis nouitatibus parcere, nouum non est impendetque ali
qui dispendium non captatamaouando gratiae quod sibi accidisse Bulgarus Bononiensis iurisconsultus, non illepide questus proditur ab Ottone Morena in Chronico Laudensi. Cum enim aliquando inter ipsum Bulgarum, Nartinum illum cuius cervicositas apud Iurisperitos locum parcaemia fecit, medius equutaret Fridericus Imperator,quaesissctque ab eis, utrum de iure mundi totius dominus csset, siquidem dominio proprietatis,renuit Bulgarus ea nouitate asserenda
abblandiri imperatori, quod cum impigre praestitisset
Martilius, eaque ex cauti equo ab Inrperatore dona-
305쪽
aequum,quod non fuit aequum Asino melius compensandam dixerim eam Martini assinitatem, qua ut Imperatori assentaretur, placentia loqueretur, Una nouitate effutienda tot mortalium iura violauit. X XIII. Quid vero statuemus de tanto apud aliquos studio sententias nouas cudendi, aut defossas educendi in apertum, ac renouandi, quibus Romani
Pontificis supra quoscunque Ecclesiallicos hierarchas plena potestas labefactetur, specie quidem firmandi Ecclesiasticam hierarchiam, quasi religiosorum ordi
num immunitatibus per summos Pontifices concessis turbatam:reuera autem ut plena ac summa Christi Uicari,autoritas conmellatur,4 schismati quod Satan pridem molitur,via muniatur Coeteroqui enim multo magis politiam Ecclesiasticam turbant, deserarchiam convellunt nouitates illae quibus a capite mem bra abiunguntur, siclanculariis iussossionibus Ecclesiae firmitas vocatur in discrimen. Essetque id multo
indignius Lincongruentius,si qui sudant, algent vi egularium exemptiones traliant in inuidiam apud immediatos Pastores essent ipsi irregulares id est me
re seculares, sitamen ordinariorum iuribus potestatique subducerent sese, beneficio Pontificiorum diplo-inatum, quorum in aliis vis ac iustitia tanta contentione neruatur. Hoc vero est quaerere hominibus place
re per profanas nouitates. διυ ρο ilis, ἰλυ - lamia
An in noua libertatis notione cudenda, propositum autori fuerit cuipiam placere, meum non est vestigare. Probandus tamen admodum est eius candor,
306쪽
Cv Nou LIBERTA IACEAT itiquo se veteri sententiae primum adhaesisse, Meam h buisse indubitatam profitetur, lib. i. capite 36. num. postea tamen autoritate viri eminentissimi, qui penetrata diligenter libertatis maiestate, vera notione eius perspecta, humilitatem ac abiectione veteris sententiae, amplitudine eminentia commutauerat, ac aliis idem ut persuaderet quibuscunque poterat rationibus laborabat;adductum esse, ut pro amplitudine eminentia staret, eaque libertatem veram, nouo quidem modo, sed magnifico & gratiae Dei perhonorifico definiret. Haec ex autore, ea epistola qua opus Pontifici inscribit. Et laudanda est in Senuitas,qua Vnde ad has nouitates amplexanda persuasus fuerit,edo
XXIV. Causa tertia sententiarum nouitates consectandi,spiritus est ingularitatis. Sunt enim ingenia, quae tacita naturae dissensione ab aliis,aut genio ad novandum facto, fastidiunt quaecunque alijs placuisse animaduertunt, nec nisi noua Mahis nunquam audita aut visa probant. Hinc illa nouarum: contra unani-naem Sanctorum Patrum consensum fabricatarum Scripturae interpretationum inuectio, improbata in Tridentina Synodo. Hinc in ipsis quoque vocibus quibus res mysticae exprimuntur, hodie apud plerosque vigens insulsitas tanta , ut perinde ac si voces
communiter receptae sorderent,vel annositate situm contraxissent, abiiciantur omnino Vsurpentur autem nouae Linsolita locutiones, quibus trutinandis, doctrinae singularitas,atque adeὰ sensu granditas α
307쪽
profunditas prodatur. In scholis Tlleologicis huius singularitatis foetus est ,adinventio placitorum praeter communem sensum quo nomine male apud plerosque audivit Durandus, quod ingeniivina qua valuit illi rimum,&scribendi methodum ac pelluciditatem quae in eo fuit eximia,intra septa communium sententiarum frequenter non coercuerit, sed iugi in alios pugnacitate audire voluerit Scholasticorum veluti Dinael, cuius manus contra omnes domanus omnium contra eum, is regione uniuersorum fratrum suorum fixit tabernacula. Autor de scripturis ad sensus nulli Patrum aut interpretum comperto Sobtorquen dis,& exoticis locutionum formulis conquirendis,ac
placitis in schola plane nouis passim fundcndis, adeo diligentiam probauit, ut possit ingulariter se esse do
IV. Superbia. XV. In quarta nouandi circa sententias causa, nihil aduersatio assi etiam volo. Ipsius erit inter explorandum cogitationum suarum fibras, aduocata coelesti luce diiudicare, an haec nouandi causa eum attigerit quoquomodo,cuin in cudenda noua libertatis notione laboraret. Egre aciducotivi hanc causam, sensum de ea meum,obstetricante calamo educam.Sed audendum est,&quod Philosophus i. Ethic cap. 6 contestatur, veritatis amor cuiuis necessitudini anteferedus. Superbia plerunque ac typhus animi, ad despicien das alietnorum ingeniorum Pruges, prQpria auicinin
308쪽
uenta magni facienda, inconsultos animos abripit Et quae perbella est Synesis in hanc rem comparatio, praesuperbia qua in rebus nostris diiudicandis coecutimus,
non secus circa ingeniorum quam circa corporum fue-tus accidit Matribus enim prae amore exoculatis,proles propria quantumcunque deformis ac vel kΓber
stem, aut illum in quo Sidonius ingenium exercuit, deformitate superet, ut proinde aliis quos amoris DC cinum clara vilione non prohibet, accedere ad simiolos videatur, exquisita pulchritudinis ac venustatis velut paradigma existimatur. Nimirum amamus omnes insito naturae impetu,nostra Et quia amor in bonum sipulchrum fertur ij quae amare fixum habemus, boni ac pulchri accessionem iacimus, abblandientes nobis, de quae ad nos spectant amplificantes per superbiam; aqua illain speciem granditas, verius tumorinanis rerum cuique luarum,ingenij,iudicij,industriae,& quod nunc agimus, inuentorum. Ea verὀsemel concepta&edita,obfirmate retenta velle, eiusdem viperae genimen est. Indidem quoque alienomininuentorum quantumuisantiquorum deprecatio Est in hanc rem instignis locus apud S. Gregorium 1 MOLcap. i8 ad illud, pore ad me di tam est verbum Asconditum, ubi praeter caetera de hypocritis est. Communem scientiam habere refugiunt, ne caeteris aequales aestimentur. Occulta vel noua semper exquirunt, quae dum ath nesciunt,
Via imperitorum mentes, ipsisse scienti e singularitate gloriantur. Abrumpo orationem, quod de inuidioso a gumento, non possim videri protulisse nimis pauca.
309쪽
XXVI. Postremam circa sententia nouandi causam, profero imbecillitatem, exilitatem iudicij.
Parvo enim numero sunt lectae animae, quibus iuxta Platonem aurea materia obtigerit Imbecillitatem porro iudicii, consequitur existimatio de infirmitate alienarum sententiarum, perfacili earum expugnabilitate,quia attendentes ad pauca,facile pronunciant. E contra verὀ, quoad propria placita, nihil frequentius aut presesiuius est, quam ut homo spiritu pauper, iuxta Caietani locum, dc exiguo iudicio,sibi abblan diencksensorum suorum venustati lenocinans ccu petur cogitatione de expeditat vix ullis dissicultati.
Dus patente eorum veritate. Vnde cuiustibet nouae cogitationis tanquam fungi subito apud ipsum nati exosculatio. Hic autorem perstrictum nolo. His tamen verborum ampullis commentationis suae veritatem, perspicilitatem soliditatem celebrat, Vt ipso quidem iudice, nihil contra obiici verisimiliter possit. Antiquam vero sententiam,non quassam modo, sed finditus euet iam rationum suarum machinis arbitratur.
310쪽
CAPUT XII. Iudicium de m μ' onus libertatis nostrae adiuina,
mystae adsunto Ortum creatae liberia
i eae, talis a diuina vi regressiam ad eam, de
aduerseri mente in superioribus saepe tetigimus nunc
demum de eo pron clare operae pretium qst. Agit auritor de ortu, plene lib. 2.cap. 12.&I . de regressu autem, ibidem S cap. 27. Summa doctrinae est. Antequam in nobis simus educti extra causas nostras,sumus in summa libertate:
regnamus quippe in Deo, quia sine oppositione in econtrarietate. vllaque prorsus diuisione in eo sumus: quod est esse summe unum, amplum atque adeo liberrimum. Cum vero per productionis portam a Deo eximus sicut a Deo summa unitate: amplitudine, ita summa quoque libertate discedimus quia desinimus unum esse cum eo qui est semiae esse, proprium ac particulare esse adipiscentes,ad limitationi: S angustias nostras a libertatis amplitudine deficientes desa bimur, quibusdam quasi compedibus finitatis constringimur. latet tamen per aliam quasi portam re irestus ad eandem libertatem, cum hinc digredicntesummo de uniuersali bono perfecte sociamur, Mabi