장음표시 사용
331쪽
Non nego quibus ias vocibus merito nouatis, suam esse energiam ad elidendum errorem aliquem, ut de vocibus consubstantialis, Sc transubstantiationis ratum est apud Catholicos ut propterea S. Augustinus trada .. .in Ioan.& creditus Anselmus .Tim. 6.obseruent Apostolum non simpliciter dixisse,nouitatem verborum esse defugiendam Christiano,sed id restrinxisse ad profanam nouitatem, quod aliquae sint verborum nouationes religioni opportunae, a quibus abhorrere non conueniat Late in eam rem disserit Espencaeus in Paralipom.commentar. I.ad Timoth. digress s. que est de nouis vocibus Hoc igitur non inficis r:sed dico in
non exiguam esse assinitatem; qubdque Philo l. quod
Deus sit immutabilis, notauit de his vocibus, de βμον, quarum altera talentum , altera momentaneum ac non diuturnum designat, ut ea vocum cognatione doceremur, nullum violentum esse diuturnum Idem in duabus vocibus propositis locum habere, earumque cognationem posse argumento esse, quanta sit notionum subiectarum assinitas,nouitatis inquam, &inanitatis verborum.
Obscuritate fit inutile. VIII Sed in iis de quibus agimus ampullosi 5:
exoticis locutionum formulis,illud insuper contingit perincommodum, quod cum non sint incommunivse,ingens est earum obscuritas, ita ut perpauci quideo exrraordinario modo eloquaris percipiant, tametsi ut iocatum secum Magistrum suum S. Gregorium
332쪽
IvDICI vi DE MYsTER Iis 3o; Nazianzenum prodit S. Hieronymus, non desint qui videri velint intelligere, quod reuera non intelligunt,
ne hebetes aut animales mysteriorum rudes audiat. Reipia autem abdita illa: voces, feriunt ut plurimum aures non contacto intellectu, quae est manifesta peruersio sermonis S usus in quem conceditur. Oratio, inquit Fabius lib. i. instit. cap. il cuius summa irtus est
te licuitas,quam fit vitiosas geat interprete ' Nec dissimiliter S. Hieronymus epist. 39 initio, huiusmodi vitium reprehendit in nonnullis interpretibus. Quare NaZianz.orat is mitto,egregie dixit. Primasapientia A, sapientiam in sermone ac dictionum strophi , atque adulterinis e superuacaneis distulationibussitam,asternari. , hi autem utinam potius quinque verba cum prudentia eloqui
contingat, quampexcenta in lingua, edi voce tubae obseaera, militem meum adspirituale bellum haudquaquam excitante. Hanc ego sapientiam laudo,hanc comple Tor, per κam
ignobilesgloriam consecuti sunt, ob quam ij qui niisso in
pretio erant, caeteris praelati sunt, tum qua piscatores, uniuersum orbem Euangeliivinculis tanquam retibus implicuerunt,ac per consummatum abbreviatum verbum .ipientiam eam quae destruitur verarunt. verissimὸ ac optime.Neque enim Apostoli,quod iam supra attingere memini,per gryphea Maenigmata locutionum,myst ria fidei obscurare, eoque veluti velo obducto augustiora reddere solliciti fuerunt sed nude ac cum maxima simplicitate res diuinas elocuti,inundanam sapientiam, Pythagoraeorum praesertim ac Platonicorum, de AEgyptiorum, quae assectata locutionum implexitate ostundebatur,ex orbe depulerunt.
333쪽
3o PAR I Apur XII. Perspicue vero in prioribus verbis Theologus ali sit ad locum Apostoli.i. Cor. i . quo reprehenduntur qui peregrino idiomate ex linguarum dono utentes ad populum,fi ustra in aerem verba fundebant. Habet autem aeque hic locum, Apostoli disputatio aduersus eam inanitatem linguis loquendi quas nemo intelligeret Etaeque his mysticarum vocu in artificibus, in gerat quis illud quod in et in Apostoli locum scribit Hilarius Diaconus apud Ambrosium. Vt quid loquatur, quem nemo intelligit aut quod apud Gellium Plia ,
vorinus l. i.c. o. inauditarum vocum ast ista tori pru
denter obiecit Nonne homo inepte, ut quod i ius abod e consequaris taceres frate enim nemo te intelligeret, aeque ac nunc talia verba usurpantem. Hoc bilibet quidem , sed maxime tamen in sacro tractatore est reprehendendum ut bene expendit Hilarius: qui mox item subdit, non decere Christi coetum, velamina huiusmodi verborum, eo quod religio nostra simplicitate gaudeat,& omnia sua aperta ac nida exhiberi velit,non scutapud aganos, quibus velantur
oculi ne quae acra vocant perstricientes, riisse vanitatibus cereant illudi Oninis enim impostura tenebras petiti tenebrae quoque: obductio per voces, sal pro veris e tenat Ide apud nos nihil abdite, nihilseu velamine sed Ampliciter laudatur Deus. V maum genus politices, scenica stirituabire, Itan no. IX. ' Dubitare liceat,an huius odi implexarum I
334쪽
IvDici vini DL MYsTER I s. os cutionum quasi praestigias notauerit idem Narianae.
nus,verbis illis orationis, .num. vi Fuit cruondam tem pus cum res nostra lorerent acpraeclares haberenticum nimirum superflua haec, verborum lepore atque arte fuca .ra tractandae Theologia ratio, ad diuinas caulas neu litum quidem ha bat verum idem erat calculis ludere inversionis celeritate oculorum obtutum fallentibus aut omnigenis
lasciuis corporis flexibus 'elctatores ludificari, quod noui quippiam ac curi de Deo vel dicere, vel audire simplex
contra ingenuaque oratio atque doctrinae letas existimabatur. Haec video facile posse alio auerti,4 dubitari posse an ad lenocinia tantum .picturas orationis referantur aTlaeologo,an hanc quoque de qua agimus,gran, dium vocum exoticarum S a paucis perceptibilium affectatam usurpationem comprehendant. Cur hoc secundum verisimilius ducam , facit egregius apud eundem locus orat. 17. num 3 ubi de Catholicis quibusdam diuinarum rerum tractatoribus agens, qui captare simplicium animos nouorum fiscoverborum, kspirituales audire studebant, qui fines fere sunt no-uiloqui quod exagitamus, ita cribit: Non facetus quispiam actucundus sum, atque ita comparatus ut homini aeneuolentium blanditi assentatione urripere queam;quales multos eorum video,qui hoc tempore sacer iij munus profitentur; qui fidei nostrae pietatem quae prius simplexae artis expers erat,artificiosam re diderunt,acnouum quoddam politicesgenus aforo adfan la transeata,&'a theatris a acrarium vulgi oraculis minime flectandum: ita vis audacter hoc dicere oporteat, duae iam scenae sint,inter quas hoc duntaxat in sit, quὸd illa omnibus a
335쪽
tea haec quibusiam id rideatur saec in honore sit issa them rica , iac1'iritualis nominetur. Vix possit in rem nostram aptius quicquam veriusve proserri. Imo sementis haereseon ex eodem. X. Quod vero priore loco quem produximus ex Nazianzeno, affirmatur, excisa locutionum simplicitate, inducta peregrinitate orationis, aditum haere sibus patefactum minc Arrium, hinc Macedonium, hinc errores quoscunque orsos impietatis telam texere, a Clemente Alexandrino dictum est multo ante
Gregorium. Nam lib. 7.stromat Clenγens collaudatis perfe1lis, vivo tignomonibus veritatis, Mi per commmnes notiones exprimum id quod est melius,contrarium haereticorum usum grauiter sugillat. Sed explicatissime Gerso,epistola priore ad Bartholomaeum Carthusi num de dictis Rulbrocliij, hinc fere fieri sementem errorum animaduerti: ideoque grauissime admonet,cauendum ne pr sumamus Theologicas materias nouis veribis emn sua aestimatione affectioneque repertis pertractare. Nobis enim ad certam regulam loqui fas est,inquit Augustinus, alioqui secus agentes , facilem M ad praecipitium unam sternznt. Non est quod longe petenda huius rei exempla exi, stimemus. In phrasibus saepe superius ex autore prol tis,licebit reperire quod quaerimus.v.g.ex eo quod totie autor Ingelmnait,animam transire in Deum, G effici summet Deum, quod clare impliciter diceretur
animam perfecte quantum per a sectum fieri potest,
336쪽
coniungi Deo, scribit Gerio epistolai. dedictis Rus brochis,fere in , ne, acciditi suo tempore, ut mulier quam vidisse se, allocutum esse scribit mulier inquam quae a nonnullis propheti Λ miraculorum do
no clara serebatur,ri maxime contemplationis gratia praefalgere credebatur,in eam deuenerit insaniam, ut diceret ac scriptis commissum vellet, animam suam in succensiissimae contemplationis fornace, vere transiisse in Deum, de uinihi latione sui esse creati abolitam ip- summet Deum effectam esse. Hanc illi plusquam insaniam , siue libri cuiuspians quo transitus animae Deum per contemplationem amorem absque alia explicatione tradebatur,siue alicuius male feriati spiritus Magistri enumero contemplantium mirabilio rum de quibus agimus,instillarat. Addit Gerso ibidem, tract. s. super Magnificat Almaricum, ex eo quod qui adliaeret Deo unus cum eo spiritus esse dicatur, in tulisse mente contemplativi vel beati, perdere suu esse
in proprio genere, de redire in illud esse ideale quod
habuit in mente diuina. Qua potissimum ex causa in nOC. .cap.ctimnamus,de summa Trinit. 5 fide Cathol. doctrinam Almatici reprobandam esse dixit, non Mis,t haereticam quam ut infanam. Quod vero ob hunc et-
rorem, Almaricum syllabo haereticorum ab Augusti no insertum ait Gerso tract. de myst Theol specul. consider. I. pinguior anachroni simus est, quam vi de eo monere oporteat. Pr Pterea in eadem secunda Epi stola Gerso,damnatum fuisse Parisiis memoratAugustinianum quendam,qui locis illis scriptur 'ix utiqui bus transitus in Deum S in unum cum eo spirit una
337쪽
per charitatem faetus, celebratur, verum ac realem transitum laominis in Deum commentus est. Tan .
dem Beguardi Beguinae, ut est mi ad eundem e senem in proemio, tractatus de distinctione verarum visionum a falsiis, ex transitu animae inesse qualeba buit ab aeterno in esse deali diuino , quem aiebant esse L iritum libertatis, infanda prorsus laeternum
Xq. Quid si vero similiter rudior quispiam audita
quam aduersarius toties iterat, supergressione proprij ordinis,labiectione particularis sui ac limitati esse per beatos; transformettione item nostri in Deum, transitu in ipsum,tanta identitate, ut iam non sint sed idem ipsum, talem aliquem transiitum in Deum, aut metamorphosim talem libertatis nostrae in diuinam,
imaginetur, aut persuadeatur , qualem extima ver borum toties ingeminatorum facies praeferes Iu
reque non parum adcespitandum potest, quod autor post descriptum primum statum nostrum quem in Deo ante tempora seculatia perhabuimus, addat, iulum ipsum esse statum quem post huius visae scamma decursum, denuo adipiscemur in patria. Quis enim ea locutione audita, aliud cogitet, praeter regressum non metaphoricum , sed realem ac physicum in es-ientiam diuinam: Nec refert, quod postea autor dicat id esse ita accipiendum ut sensus sit essentiam
quae nos eminenter ab aeterno continuit, esse tamdem laturam terminum nostrum. Hoc inquam non
refert. Nam haec glossa, aegerrime verbis illis aptati potest. Imo falsitate laborat. Ex eo enim quod
338쪽
i lealeri effectivum nostrae productionis priiacipium, sit futurum quandoque praemium nostrum, non licet
inferre, libertatem nostram consummatam. v tau
tor loquitur, id est impeccabilitatem dc unionem cum Deo nobis in coelo obuenturam esse illud ipsum principium ex quo tanquam ex Idea causiinciente prodiimus. Quare ille alius sensus verborum aduersari propositorum, ut magis obuius, qui solus verbis aptari possit, facile occurret Lectoribus, poteritque sit pliciores induere in absurdissimum errorem quod coram coelis ostendiculum non
apposuisset autor, si simpliciter&nude loqui, quod
coeteri omnes in rebus praesertim scholasticis faciunt, maluisset. XIl. Perpendendum ergo autori relinquo, an iream diuinam legem peccarit, quae vetat derossum, reum sine operculo relinqui, aut doma construi absque peribolo, iuxta Clementis Alexandrini interpretationem lib. .strom .probatam sancto Gregorio 7 Moral cap. 3. sancto Cytillo lib. . de adorat.Ego sane semper auscultandum existimabo, prudentiu me monenti errando Diacono epistola ad Anatolium in fine, ubi autor est , locutiones quae sensum falsum de erroneum facile possunt suscipere, Christiano tractatori omnino esse fugiendas , nec esse parcendum verbis, ut res vocum implexitate de breuitate male a Lectoribus, vel ab auditoribus percipienda , fiat perspicua , nec sit Lectori vel auditori instandalum iso quod non sussiciat, tractatorem,c bi Dei, vel res sacras exponentem aliis, testimonio
339쪽
'tantum conscientiae suae esse contentum. Didio itur vale sileruacaneis , ut cum Anastaso Sinaita concludam lib. I.derectis fidei dogmat. subsinetia,vocibus Sanctorum utamur id quod tum pariter ab omni est acans periculo, quae ab ipsi sunt nobis exhibitae Addit ipsum Deum non vli explicabilibus vocibus, inutiliter plane laboraturum Doctorem qui non communis,4 receptis vocibus, sed peregrinis&insolitis res sacras exprimere consilium intuerit.
Quo fortassis etiam respexit Siracides Ecclesiastici ii. cum linit , pcientia insensati inenarrabilia verba Sed quod ipsum Deum insolitis illiusmodii inexplicabilibus vocibus usum, negat Anastasius inmemoriam reuocat quod postatae obijcit Nazianzenus orat. 3.num. 8 6. filixisse scilicet illum quasdam Deorum voces, Moly, Xanthum,& Chalcidem, peruulgatis vocibus,quasi pedestres appellat, sublimiores, praestantiores: Deorum autem imitatione Iulianum' genus
quoddam locutionum sublimium, ad quas non nisi excellenti doctrina praediti aspirare possent, affectasse ac celebrasse. Ex verbis autem illis magnificis quae Theologus in exemplum profert aperte habetur, alludi ab eo ad Luciani Lexiphanem. Nam quaedam e vocibus nouisi inauditis, quas insulsus ille haustopharmaco euomuit, illae ipsae sunt, quae apud Nazianzenum producuntur in exemplum magnifici sed ridiculi noviloquij. Digna plane est,scurra non rar,inter iocandum vera proloquentis, dissertatio aduersus hoc communiu vocum fallidiu,quilegatur ab iis, quibus hanc insulsitatem, egregie castigatam videre libuerit. Et ad
340쪽
IvDICI v. DE MYSTERII s. ii Et ad hanc quidem conssuetae atque receptasermonum monetae adulterationem, assarmat, idiotas quidem indoctos omnes obstupuis prae peregrinitate percal is atque attonitis illorum auribus Atqui docti in eorum amborum cause,ibias Lex banis cir eorum qui talia laudabant,effuse risise Apud Athenaeum quoque lib. 3. Dionysius Siculus de Alexarchus Cassandri Macedonum Regis frater, fictores nouarum vulgo imperuiarum vocum, ad magnificentiam, vel eruditionis reconditae ostentationem,meritissim,subsannantur. Prudentissime ergo monuit Varro lib. i. de analog referente Gellio lib. i.cap. io.Habe semper in memoria atque in pectore,