장음표시 사용
321쪽
particularitate ac limitatione quam contraximus in exitu a Deo , ac descensu ad proprium ordinem, transimus ad amplitudinem dc uniuersalitatem ordinis diuini, egrediendiquas carcerem quendam, terminos
proni nostri es,ordinisque primavi, se exiliendo adamplitκdinem summi boni atque adeius ordinem transeundo. Itaque creaturae rationales, per suum a Deo egressum desinunt unum cum illo esse, quatenus nouum ac differens essesortiuntur In regressu autem&consummatione,in tantum cum illo unum fiunt in quantum propriam differentiam propriamque limitationem transcendunt, Dad diuinan unitatem assumuntur, Deliciter absorptae in Deo. Et sicut cum creaturae Trediuntur a Deo, manent tamen in Deo:siccum regrediuntur ad Deum,manet tamen unicuiqMe proprium suum esse, sed
reductum ad Deum,sed abscoditumo immensum in abdiffsο diuinitatis sed ita uti equa proprio suo se I ' ordine
altiores seminentiores esse coeperunt, cum ordinem per gratiam ingressaesunt,proprium tunc ordinem penitu upem stressae sint, in diuino ordine omnino consummatae. Haec sunt ima penetraliavi adyta, eminentiae Mamplitudinis,nostrae humilitati ac nihilo communicandae. Nam haec est nouissima ac postrema creatura amplitudo, quam autor cap.illo is num s. eandem esse aitruum pri
stra a no*ra in aeternum. Sic autor de libertatis creatae egressu a Deo,& regressu ad eum. Aduersarius rusticus totu atqxe Platoni f.
II. Deprehendo quorsilii sttenuus laudum aque
322쪽
sarisbuccinator,in cncomio operi praefixo,doctrinam eius neget esse Peripateticam, affirmet Platonicam atque diuinam esse Vere enim non Peripatetica,id
est expedita&nullis verborum inuolucris abdita, sed Platonica dicenda fuit ea doctrina, quae res clare aperto enunciabiles, tot mysteriis de aenigmatibus de Platonis more inuoluit Itaque quo consilio Aristoteles Platonicam de deis philosophiam explosit Ethic. cap. 6 saepeque alibi antiquos Philosephos re prehendit, quὀd adhibitis aenigmatum integum elatis
obscurarent qua perspicuca aperte tradi oportuerat erroris occasione subducta eodem inprmus,ut caetera deessent,displicere debet modus philosophandiautoris,res per se abditas magis occultans;quae vero apertae crant, eas verborum ambagibus in mysteriaconfor
Annuet haud dubie aequus Lector, si quantum ad uersiarii doctrina ad Platonicas idcas acce iat, perspicuum fecero Passim enim circa eas improbatum Platonem scimus,non ab Aristotele modo: quem pleα-que alio detorsisse Platonis mentem expolbilant ut esset ubi emtinum insigereti j sed de a grauissimnia tribus,quos profero in Natur. Theol dist. i. num. 4.. Neque tamen plane exsors veritatis esse vi detur Platonis placitum,si detractis verborum inuolucris , ipsum per se nudumque spectetur:at adeo aenigmatice Mimplexe proposilium,iure reijcitur. Non aliterde aduertariisententia,si magnam partem in Platonis deas reci
dat,statuendum erit. Hoc ergo monstremus.l ideas Plato,quod ex ip met,ac Platonicis distana
323쪽
3.num. I. seqq. apestem Onistraui, non alias agno .iut quam diuinam sapientiam atque potentiam, unde educti per creationem sumus. Ad cas hic dum vitae huius scamma decurrimus, aptamur morum sanctita te ac virtutibus. Tandem vero regressione ad eas, do- nandi beatitate, Mindiuinum quasi ordinem transcribendi sumus. Haec est mens Platonis, ut nominatim videre est apud Aristotelem i. Ethic.cap. 6. ubi eam hominis per deas Delicitatem, impugnat iuxta nudum corticem verborum quibus a Platone proponebatur. At haec ipsissima est aduersari sententia de hoministi, bertate a Deo per productionem velut extracta, ochic per tempus vita pro maiori vel minori adhaesione cum Deo magis minusve affecta tandem vero perregressum ad Deum ac beatitudinem,plane consummata atque perfecti. Nam apud autorem,inchoata libertate fiui,S: Deo adhaerere per gratiam;itemque perse Eta libertate potiri,&beatitate donari, idem omnino
sunt,ut insuperioribus saepe vidimu . Igitur quod de Platonis deis omnes statuunt, quicquid scilicet sit de veritate sententiae, genus tamen illud philosophandi implexum S aenigmaticum, probari non posses esse que auersandum ut plenum latebris, ambagibus, id ipsum de modo philosophandi autoris, qui Platonico
tam genuinus est, pronunciandum videtur.
Eius m ac Ru hoc ij, in ni ster s
IU Nec dissimiliter de sententia quadam Ioannis Ruserocliij
324쪽
Ruserocliij quae in aduersari sententiam aeque recidit, pronunciatum video a Gersone, duplici epistola ad Bartholomaeum Carthusiensem Assirmabat Rusibrochius, ut his verbis tradit Gerso priore epistola,cluod anima perfodie contemplam Deum, sin hac vita quidem initialiter,perfect e vero in beatitudine, non solum videt eum per claritatem quae est diuina essentia sed est ipsemet claritas diuina. aginatur enim Pusscriptura sonat,quossanima tunc desinit se in illa existentia quam prius babuit in proprio genere, is conuertitur seu transformatur
absorbeth in esse divinum, oe in illud esse ideat re- fuit quia habuit ab aeterno in sentia diuina de quo esse dicit Ioannes in Evangelio , κοά factum est in ipso ita erat Et hoc esse praesupponit autor iste causam nostrae
existentia temporalis, C esse unum cum eo secundum essentialem ex tentiam. Addi, quod perditur anima contemplantis in spe tali diuino ab sali,ita, reperibilis vi tabuliqua creatura.
Plagulas Rust rochis a Gersone decerptas hic attexere,opportunum existimo, quod pleraque Russero cliij verba ac phrases apud autorem syllabatim habeantur, ut refossam ab eo Russerochi sententiam, coniectare non inuerisimiliter liceat. Sic igitur habet ex Rusiurochi Gerso. Haec sunt pauca de disti uis excerpta ad literam. Ait secundo capite en partis. In ipsa quidem sui vacuitate per fruitiuum ambrem, piritus perdit semetipsum denique claritatem nullo intermediante suscipit, ac sine intermissione ipsa fit claritas quam accepit. Et tertio capite. Dependctq; et nostrum esse creatum ab esse aeterno, ecundum spentialem
325쪽
persui creationem in vita contemplativa altitudinesublima.
ti,unumsunt cum bacis cac laritate,imo ipsa claritas, ipsi sunt. Videntproinde,sentiunt se inueniunt perhoc de cum lumen esecundum esse vitamqtie suam increatam, eandimque fore simplicem diiunitatis abdissim Sequitur. Atque cum eo quo vident,m nodiuident, lumine idem fiunt. Et primo capite dixerat. Universi deuoti stiritin unum cum Deo profundo amoris defluuio cuid e li non quomodon
letquidem innum,sed ipsum quod est ipsa infe essentia Dei,eo
modo obeatifica beatitudo. Et quarto capite ex prcstius
est Asbusirisus e verseipsum transtutus, unificatus Deogusitans vidensiue in nitate iuruidae ab usi quasse se secundum esse suum increatum possidet immenses diut-tias,1 lsemet iuxta eum modum quo eas Deingustat videt.
IV. Vides placitum,aduersari placito omnino ge nuinum 'uod tametsi in Rulbrochio ab explorata lurcssi liberare conati sint aliqui, ut Ioannes de Scho nauia, libello qui Gersonis piliolae subnectitur tomo Loperum Gersonis,ct Dionysius Richelius lib. 3. de ita contempl. cap. vltimo, allegantes alia Ruibrocliij loca,quibus aperte dicitur,liomnaem post eum regressum in Deum, manere hominem vere a Deo distinctu , nec nisi similitudinarie. metaphorice essici Deum. Ita enim habet in opusculo quod inscripsit Samuel seu de vera contemptat de lib. i. de ornatu spirit. nupt. a cap 6.&lib. de septem custodiis cap. Ta-'men omnibus eo saltem nomine displices Rusero chius, quod de re quae dilucidei manifeste tradii
326쪽
terat, adeo implexe perque tot ambages sit locutus Nec dubitauit Gerso eam Rulbrochi; doctrinam, tametsi praedicta explicatione conditam, damnare insaniae,in opere de m7stica Theologia speculat considerat. i. ubi suam illam epistolam aduersus Russero chium allegat, ac proinde auditas sibi excusationes quae pro Rulbrochio asserebantur, ostendit.
De mestico utriussu nouiloquio, iudicium
V. Porro quod libertatis a Deo egressio,&ad Deum regressio,de qua agimus, ad illud genus spectet insolitarum loquendi formularum, quae defigendis stupore
rudibus adhibetia nonnullis forent, Lusurpantur ab autore frequentissime, iuuat non omittere quid de illa verborum nouitate in explicandis siue rebus Theologicis siue ijs, eidem Gersoni visum sit. Permagni enim referre puto,abusum hodie inualescentem,inter- osito hominis sapientissimi iudicio, quasi freno co-ibere. Sic habet in secunda epistola ad Carthusilensem praedictum Devotio iturum culpanda est,qui nitunturinuoluere sententia sermonibus imperitis,peregrinis, Minusitatis: vel eos quisic volunt laudare atque defendere defendedo seipsos magis inuoluere quam euoluere Adducam hoc loco ne mihisoli': idear inniti particulam cuiusdampermonis fallam in capitulo nofratrum Carthusiensium,anno Dom. l o 8.cuius thema est, Videamus si floruit vinea. Quare deuotionem falsam,id est vanam curiosam, illi exercent, qui sine mortificationepropria voluntatis,aculo
327쪽
Dominoseruiendi, itam piritualim consistere credunt in ruminatione, uelpotiti phantasiatione rerum spiritualium, aestimantes hanc ipsam phantasiationem velsaltem delectationem inde conseqventem, deuotionem esse unde hi ad hanc ipsam consequendam,non contenti modis loquendi Scripturae sacrae,adinveniunt sibive Nuntde rebusi'iritualibus o do absti actiores, e quod tales maiorem eis dele lationem generent Plerunjue etiam ob hoc,materiassatis faciles Obscuris modis, abstractis in quibus dele tantur, obuoluentos, aut vocantes humiliationem, vel fortastis etiam altam
contemplationem ubmersionem in ah seu profundo diui
num amorem , annibilationem vel in nihili ,eda Sionem; charitatiuum votum mentis in Deum, influxum in Deum; vocantes motus ad opus propter Deum,effluxum a Deo, πsio de abis consimilibus,quamuis tamen Christus, Prophetae, O Apostoli,m omnes Do lares Scripturae sacrae tractatores,quanti poterant expediebat, ea quae di cilia ferunt,permodo loqκendi fecerunt facilia Haec reuera false deuotio , est relis is periculosi ima, ironiam multos, 'tquotidiana heu docet, Volenda docuit experientia,quisti rituales ac religi apparebant, decepi infatuavi vel penitus excaecauit taurferent in obseruantiis regularibus quasdestexerant demes,superioribus quos rudes reputabant, beres, etiam aliqui fugerentis apostatarent, aliqui etiam
haersticarent,uel ante tempustrophetarent, dicentes. Haec
dicit Dominus,cum Dominus non est locutasse superba, vel fallem phanta tica capita eorum,haec se confinxerunt. Aliqui quoque mirabile fatuitates extrinsecps in praeten
rirant Sequitur. Quarta deuotio Ebinum valdefumo -
328쪽
sum dest supcHi egenerativum, est libidinosum, de quo mystice oe illa fortastis inbibitio Apostobica accipi potest,
nolite inebriari vino in quo est luxuria et reuera in hoc ipse est si iritualis luxuria, eo quodsi false deuoti, non Dei cultum, honorem,sed propriam quarunt dele lutionem. Haec ibi.
V I. Subdit Gerso continenter. O si id per qui quis autor fui ii sermonis illius,si id fles epistolam nouiter oste qua locutiones Rus drocliij superius relatae defendebamur, quid dixissees qui stomachi habuisses Exclamevi ego potiori iure. O si vidisses, tu Gerso,
quae siqualia hodie passim iactentur,etiam inter Bertas quae spirituales audire volunt, anterioribus omnibus quantumuis Metaphysicili uni sine genere,Ru Dbrochio inquam,Taulcro, Harphio, Susoni inaudita3 si audisses, transubstantiationes mysticas,cordis concentrationes,potentiarum annihilationem connubium essent Lecreatae oesiuinitatis,stirituale Sacrumetitum inseparabilitatis, charitatis coemptionem somnum omnium affectio. nor, triplicem animae hierarchiam orationem in quiete passiua,ebrietatem piritualem, cordis silentit , me Atationes negatiuas. uniones stiperessentialeslκteum gargitem an- nihilationis cardiacae, amorem deificum tran formantem, unientem,abs salem, cris eo identi antem confricacationem de cam,eleuationem ex sanitate caelesti ci infr-nali languore,introuersionem supercarlsem, caliginem c πumbram Dei, allocutiones internas eleuatrones incognitus,
animae senensionem ustitium ratiocinii, alpultus pii ferri nequeant,v perusticas animae Dei per cboreses mi dentiam stiritualem,as irationes misenia picas, i cmbῖ
329쪽
ne carbone ammam sine corpore, ad holocaustum merid num invi cerat impenetrabilitate. μ ματα, '.
Haec sesquipedalia verba, in noua pietatis schola adeo frequenter tenero supplantantur palato, ut nihil
Magistri nihil quilibet discipuli, se duilcipule maxime
ex utroque ordine, seculari in qua ac regulari, habeant familiarius. Diceres usitatas locutiones, quasi ultroneas merces putere, S,Vocibus, ut Salyorum carminibus, quae ne ipsi quidem Sacerdotes satis intelligerent ait Fabius L i. cap ta de raritate duntaxat ac peregrinitate pretium accrescere. Longe alio sane cosilio quam quod in sacris libris Spiritu sancto dictante Scriptoresiacri perpetuo tenuerunt,ut Theodoretus l. 9. contra Graecos pulchre obseruauit, addens, exemplis patefaciens,pretiosoru omnium vide effetestam vaec decedere libris sacris quicquam reiij, sit vocibus pleni sint vulgaribus, ac de triuio acceptis, quas quilibet possit percipere cum par non siit, rerum maiestatem e verbis abditis ac imperviis petere, sed verba potius e rebus quas exprimunt, modo perspicue ac significanter exprimendi,aestimare iustum sit. Nouiloquium musticum,asapientum usu alborret. VII. Non aliter locutum Christum Dominum de rebus sacris quantumuis abditis accepimus non aliter Apostolos in epistolis, non aliter secros Doctores in homiliis, aut scriptis libris, non aliter scholasticos in disputationibus sensa sua nunciasse, certum est. Ouis enim Euangelistaru aut Apostoru,vel Patru aut scholasticorum, impeccabilitatem qua beati potientur in
330쪽
coelo, exprelli nomine regressus libertatis nostrae in diuina3 Quis transubstantiationem spiritualem ac mysticam appellauitquh dici perspicue poterat, charitas incensistima sed homines, ut cum Gellio loquar l. 6. c. iue. in doctrinis quasi in praestigijs mirisci communiumque vocum re puentes nimis e fastidientes, qui non habent unde dignitate ac pretium concilient rebus sacris quas pertractant,vsurpant sesquipedalia haec verba quae dixi, S ampullosasloquendi formulas adhibent; fonsilion tin absimili ei Chymicorum adustriae, qua Asrcuri, Saturnique fexiones,Solis ac una perpsitam contusiones, pro certa argenti,auri, plumbi, di huiusmodi metallorum applicatione surpant,grandiore vocum sono,emdem sententia, quae simpliciter enunciata minus magnificentiae habere videretur, de simplicem, beculam minus percelleret. Nec dissimiliter Seplasiarii, comilitas melle aut sacharo cucurbitas, gutturis Angelicie cas nominant,& lachrymas Christi,manus christi, san guinem Draconis, aliaque huiusmodi grandia verba,vi-
Iibus materiis obducunt, ut eo ignotarum, O cum ad paratu, vendibiliores vid c Nacesse possint Cabalistae quoque,dum aificiant admirationem concitare nouitate vocabulorum,quam sint ridiculi,4 quanta inc tiant, fuse prosequitur Baptista Crispus in opere cautionum in Platonem, listribui. i.l. 2. di Srcssione in eos qui secretiores Theologi nuncupariani clant, ne impeia ouarum praesertim vocum mylteriis Nobis quia antiquos sermones ,rim suam non perdere tantiqua pharma ea exhalatos'irit aciunt, persit assissimum est,cum D s ne Prusaeo orat. is eo retinendos, nec nouellii specio floribus facile commutandos esse.