장음표시 사용
311쪽
cta particularitate ac limitatione quam coIuraximus in exitu a Deo , ac descensu ad proprium ordinem, transimus ad amplitudinem , niuersalitatem ordinis diuini egrediendo quasi carcerem quendam, terminos prorij nostri esse,ordini imprimaui, exiliendo adam-pbtκdmemsummi boni atque adeius ordinem roseundo.
Itaque creaturae rationales, per suum a Deo egressum desinundvnum cum illo esse, quatenus nouum ac dinferens esses ortiuntur In regressu autem & consummatione,in tantum cum illo unum fiunt in quantum propriam differentiam propriamque limitationem transcendunt Sesad diuinam unitatem assismuntur, Reliciter absorptae in Deo. Et sicut cum creaturae Urediuntur a Deo, manent tamen in Deosccum regrediuntur ad Deum,manet tamen unicuique proprium suum esse sed
reductum a Deum,sed abs ditum c immensum in abyssso diuinitatis sed ita ut ipse qua proprio suo se Sr ordine
altiores seminentiores esse coeperunt, cum ordinem per gratiam ingressaesunt,proprium tunc ordinem penitu ver- tres sint, oe in diuino ordine omnino consummatae. Haec sunt ima penetralia Ladyta, eminentiae Mamplitudinis,nostra humilitati ac nihilo communicandae. Nam haec est nouissima ac postrema creatura amplitudo,
quam autor cap.illo,, .num . . eandem esse struum pri mac aeterna ita tamenn t qua ab aureo erames non no stra at nostra in aeternum. Sic autor de libertatis creatae egressu a Deo, d regressu ad eum. Aduersarius mysticus totu atq Platonicus.
II Deprehendo quorsuti strenuus laudum quem.
312쪽
sarisbuccinator in cncomio operi praefixo,doctrinam eius neget esse Peripateticam, assirmet autem Platoni-cim atque diuinam esse Vere enim non Peripatetica id est expedita&nullis verborum inuolucris abdita, sed Platonica dicenda fuit ea doctrina, quae res clare apertcenunciabiles, tot mysteriis, aenigmatibus de Platonis more inuoluit Itaque quo consilio Aristoteles Platonicam de deis philosophiam explosit 1. Ethic. cap. 6 saepeque alibi antiquos Philosephos reuprehendit, quis dadhibitis aenigmatum integumentis
obscurarent quae perspicue di aperte tradi oportuerat erroris occasione subducta eodena inprimis,ut caetera deessent,displicere debet modus philosophandiautoris,res per se abditas magis occultans;quae vero apertae/erant, eas verborum ambagibus in mysteriaconfor
Annuet haud dubie aequus Lector , si quantum aD uersari doctrina ad Platonicas ideas accedat, perspiacuum fecero Passim enim circa eas improbatum Platonem scimus,non ab Aristotele modo , quem plera que alio detorsisse Platonis mentem expoliatant vicisci ubi genuinum insigercii sed oba grauissimis P
tribus,quos profero in Natur. Theol dist. i. num. 4 Neque tamen plane exsors veritatis esse videt a Platonis placitum,si detractis verborum inuesuccis apsuri viper se nudumque spectetur:at adeo aenigniatice Mimplexe proposilium,iure reijcitur. Non aliterde aduers, riissententia,si magnam partem in Platonis deas reci dat,statuendum erit. Hoc ergo monstremus...t 3 lideas Plat quod Pipsomet,ac Platonicis dist illa
313쪽
a. 94 PAR I. Apur XIL'i .nuia . I. seqq. apertemon si raui, non alias agnouit quam diuinam sapientiam atque potentiam, unde educti per creationem sumus. Ad eas hic dum vitae huius scamma decurrimus, aptamur morum sanctita-ae ac virtutibus. Tandem vero regressione ad eas, do- nandi beatitate, S in diuinum quasi ordinem transcribendi sumus. Haec est mens Platonis, ut nominatim videre est apud Aristotelem i. Et hic.cap. 6. ubi eam hominis per l)eas secticitatem, impugnat iuxta nudum corticem verborum quibus a Platone proponebatur. At haec ipsistima est aduersari sententia de hoministi. bertate a Deo per productionem velut extracta, de hic per tempus vita pro maiori vel minori adhaesione cum Deo magis minusve affecta tandem vero pcr regressum ad Deum ac beatitudinem,plane consummata atque perfecta. Nam apud autorem,inchoata libertate frui.& Deo adhaerere per gratiam itemque perse Eta libertate potiri,S beatitate donari, idem omnino sunt,ut insuperioribus saepe vidimus. Igitur quod de Platonis deis omnes statuunt, quicquid cilicet sit de veritate sententiae, genus tamen illud philosophandi
implexum Laenignaaricum, probari non posse esse. que auersandum, plenum latebris Mambagibus, id a ipsum de modo philosophandi autoris, qui Platonico
tam genuinus est, pronunciandum videtur.
Eius m ac Ru broc ij, in ni sterque
IU Nec dissimiliter de sententia quadam Ioannis Ruserocliij
314쪽
Rustrochi quae in aduersiri sententiam aeque recidit, pronunciatum video Gersone, duplici epistola ad Bartholomaeum Carthusiensem Assirmabat Rusibrochius,ut his verbis tradit Gerso priore epistola quodamma perfel te contemplans Deum. in hac vita quidem initialiter,perfecte vero in beatitudine, non solum videt eum per claritatem quae est diuina essentia, sed est ipsemet claritas diuina. amatur enim sicutscriptura sona quo lanima tunc desinit esse in ista existentia quam priri babuit in proprio genere,, conuertitur se transformatur
absorbera m esse disinum, in illud se ideat re- fuit quia babuit ab aeterno in sentia diuina: de quo esse dicit Ioannes in Evangelio , κο factum est in ipso ita erat: Et hoc esse praesupponit autor iste causam nostrae
existentiae temporalis, esse num cum eo secundum essentialem existentiam. Addit, quod perditur anima con templantis in esse tali diuino a Fati,ita ut reperibilis nonsit
Plagulas uibrocliij a Gersone decerptas hic attexere,opportunum exiitim, quod pleraque Rusero cliij verba ac phrases apud autorem syllabatim habeantur, ut refossam ab eo Rus brochi sententiam, coniectare non inuerisimiliter liceat. Sic igitur habet ex Ruseroclii Gerso. Haec sunt pauca de A iis suis excerpta ad literam. Ait enim secundo capite tertiae partis. In ipsa quidem sui vacuitate per fruitiuum amorem , spiritus perdit semetipsum Venique claritatem nullo intermedi te suscipit, ac sine intermissione, ipsa fit ea claritas quam accepit. Et tertio capite. Dependetque
nostrum esse creatum ab se aetereo, ecundum essentiasem
315쪽
existentiam, unum con illo est. Sequitur. Vniuersi superfui creationem in vitae contemplativae altitudinesublimaati,unumsunt cum bacis c clarit.ite,imo ipsa claritas, ipsi sunt. Vident proindefentium V inueniunt per hoc de cum lumen esecundum esse vitamque suam increatam, eandimque fore simplicem liuinitatis abyssiim Sequitur. Atque
cum eo quo vident, quod vident, lumine idem fiunt. Et primo capite dixerat. Universi deuoti stiritis unum cum Deo profundo amoris defluuio,sicut desedi non quomodon
betquidem unum edipsum quod est ipsa ins essentia Dei,eo
modo obeatifica beatitudo. Et quarto capite ex prcstius
ait Iubucstiritus e verseipsum transurus, unificatus Deogustans vidi Uiue in nitate iuruidae abyssus in uaso se secundum esse suum increatum possidet immenses diuitias,q imemet iuxta eum modum quo eas Deingustat
IV. Vides placitum,aduersari placito omninos nuinum quod tametsi in Ruserochio ab explorata linest liberare conati sint aliqui, ut Ioannes de Scho nauia,libello qui Gersonis piliolae subnectitur tomoi. Operum Gersonis, S Dionysius Richelius lib. 3. de xi-ta contempl. cap. vltimo, allegantes alia Ruibrocliij loca,quibus aperte dicitur, hominem post eum regressum in Deum, manere hominem vere a Deodsi inclum, nec nisi similitudinariet metaphorice effici Deum. Ita enim habet iii opusculo quod inscripsit Samuel seu de vera contemptat de lib. i. de ornatu spirae nupt. a cap 76. S lib. de septem custodiis cap. Ta men omnibus eo saltem nomine displicini Rushroe ethim, quod de re quae dilucidei manifeste tradito
316쪽
terat, adeo implexe perque tot ambages sit locutus. Nec dubitauit Gerso eam Rulbrochis doctrinam, tametsi praedicta explicatione conditam, damnare insaniae,m opere de m7stica Theologia speculat considerat. i. ubi suam illam epistolam auuersus Rusbro chium allegat , ac proinde auditas sibi excusationes quae pro Rulbrochio afferebantur, ostendit. De mestic utriusque nouiloquio, iudicium Gersonis. V. Porro quod libertatis a Deo egressio,&ad Deum
regressio, de qua agimus, ad illud genus spes et insolitarum loquendi formularum, quae defigendis stupore
rudibus adhiberia nonnullis solent, Lusurpantur ab autore frequentissime, iuuat non omittere quid de illa verborum nouitate inexplicandis siue rebus Theologicis siue pijs, eidem Gersoni visum sit. Permagni enim referre puto,abusum hodie inualescentem,interposito hominis sapientissimi iudicio, quasi freno conibere. Sic habet in secunda epistola ad Carthusiensem praedictum Devotio iturum culpanda est,qui nituntur inuoluere sententia sermonibus imperitis,peregrinis, se inusitatis vel eos quisic volunt laudare atque defendere defendedo seipsos magis inuoluere quam uoluere Adducam hoc loco ne mihiseoli videarinniti particulam cuiusda ermonis 'Elam in capitulo uno statrum Carthusiensium,anno Dom. t os ius thema est, Videamus si floruit vinea. Quartψm deuotionem falsam,id est vanam curiosam, illi exercent qui sine mortificationepropria voluntatis,aculo
317쪽
Domino seruiendi vitam seritu. item consistere credunt in ruminatione, velpotius phantasiatione rerum spiritualium, aestimantes hanc ipsam phantasiationem e altem delectationem inde consequentem, deuotionem spe unde hi ad hane ipsam consequenZam,non contenti modis loquendi Scriptura sacrae,adinveniunt sibi velfingunt δε rebis 'iritualibus o do abhra liores, e quod tales maiorem eis dele latronem generent Plerunjue etiam ob hoc,materiassatis faciles obscuris modis, abstractis in quibus deles tantur, obuobιentcs, aut vocantes humiliationem, uel fortastis etiam altam
contemplationemsubmersionem natis ali profundo diui
num amorem, annibilationem vel in nihilum reda tionem; naritatiuum votum mentis in Deum, infixum in Deum; vocantes motus ad opus propter Deum, fluxum a Deo, σsic de abis consimibbus,quamuis tamen Christus, Prophetae, σὰ pomi σοmnn Do lares Scripturae crae tractatore qzant 'poterant expediebat, ea quae difficilia ferunt,permodo loqΗendi feceram facilia Haec reuera fui deuotio est religiosi periculosi ima, quoniam multos, equotidiana heu docet, eae dolenda docuit experientia,quilli rituales ac religi apparebant, decepi infamauit, vel pen rus excaecauit,ita urserent in obseruantiis regulariἷus quasdestexerant demes,superioribus quos rudes reputabant, beres, etiam aliqui fugerent in apostatarent, aliqui etiam
haereticarent,vel ante tempusprophetarent, dicentes. Haec
dicit Dominus,cum Dominus non esset locutasse superba, vel saltem phantastica capita eorum se confinxerunt. Aliqui quoque mirabiles fatuitates extrinsecus in praeten Diuititionibus,tripudiis altationibus, suiusmodi Uederant Sequitur. Quarta deuotio en inum ualdefumo -
318쪽
sum id est superἷi.egeneratiuum,m est libidinosum , depomystice, in fortastis inbibitio Apostolica accipi potest,
nolite inebriari vino in quo est luxuria et reuera in hoc se est 'iritualis luxuria, eo quodsi fabe deuoti, non Dei cultum honorem,sed propriam qua runt delectationem. Haec ibi.
V I Subdit Gerso continenter. O si, disses qui quis autor fui si sermonis illius,si vidisse epistolam nouiter oste qua locutione Rulbrocliij superius relatae defendebantur, quid dixisses qui stomachi habuisset Exclamevi ego potiori iure. O si vidisses, tu Gerso,
quae desqualia hodie passim'iactentur,etiam inter Bertas quae spirituales audire volunt, anterioribus omnibus quantumuis Metaphysicillima is in eo genere, Rus brocnio inquam,Taulcro, Harphio,Susoni inauditae O si audisscs, transubstantiationes mystidas,cordis concentrationes,potentiarum annihilationem, connubium essentiae creatae oesiuinitatis,stirituale Sacramelirum inseparabilitatis, charitatis coemptionem somnum omnium assectio. nisi,triplicem animae hierarchiam orationem in quiete passiua,ebrietatem piritualem cordis silentiam, meditationes negatiuas,uniones s per sentialesluteum c Vargit man nihilutionis cardiace, amorem deificum tranformantem, ientem,ab salem,m cum Deo identi antem confricacationem deificam,eleuationem ex sanitate caelestio in 'nali languore,introuersionem super risem , caliginem crvmbram Dei, allocutiones internas eleuationes incognitas,
animae se bensionem, iustitium ratiociniis, pultus qui ferri nequeant,bpermAcas animae Dei peycboreses,impi dentiam stiritualem,a pirationes misenthropicas, i cm F
319쪽
num iniuisicerat impenetrabilitate ρηματα ς α Atac M.
Haec sesquipedalia verba, in noua pietatis schola adeo frequenter tenero supplantantur palato, ut nihil
Magistri nihil quilibet discipuli, sed discipule maxime
ex utroque ordine, seculari inqua ac regulari, habeant familiarius. Diceres usitatas locutiones, quasi ultroneas merces putere, S,Vocibus, ut Salyorum carminibus, qua ne ipsi quidem Sacerdotes satis intelligerent ait Fabius i. i. cap ta de raritate duntaxat ac peregrinitate pretium accrescere. Longe alio sane cosilio quam quod in sacris libris Spiritu sancto dictante Scriptores racri perpetuo tenuerunt,Vt Theodoretus l. 9. contra Graecos pulchre obseruauit, addens, exemplis patefaciens,pretiosorii omnium vide esse test am nec decedere libris sacris quicquam pretij, sit vocibus beni sint vulgaribus, ac de triuio acceptis, quas quilibet possit percipere cum par non siit, rerum maiestatem e verbis abditis ac imperviis petere, sed verba potius e rebus quas exprimunt, S modo perspicue ac significanter exprimendi,testimare iustum sit. Nouiloquium musticum, apientum usu abhorret. VII. Non aliter locutum Christum Dominum de rebus sacris quantumuis abditis accepimus non aliter Apostolos in epistolis, non aliter sacros Doctores in homiliis, aut scriptis libris, non aliter scholasticos in disputationibus sensa sua nunciasse, certum est. Ouis enim Euangelistaru aut Apostoru,vel Patru aut scholasticorum impcccabilitatem qua beati potientur in
320쪽
coelo, ex prelsit nomine regrcssus libertatis nostrae in diuina)Quis transubstantiationcm spiritualem ac mysticam appellauitquh dici perspicue poterat, charitas incensissima Sed homines, ut cum Gellio loquar l. 6. Qiue in doctrinis quasi in praestigiis mirisci, communiumque vocum refluentes nimis fastidientes, qui non laabent unde dignitate ac pretium concilient rebus sacris quas pertractant,vsurpant sesquipedalia haec verba quae dixi, Scana pullosas loquendi formulas adhibenti onsilion tin absimilli ei Chymicorum industriae, Mai Asrcur Saturnique fexiones,Solis actunae per pisti tam contusione pro certa argenti,auri, plumbi, di huiusmodi metallorum applicatione surpant,grandiorevocum sono,e dem sententia, quae simpliciter, nunciata minus magnificentia habere videretur,4 simplicem, beculam minus percelleret. Nec dissimiliterSeplasiarii, conditas melle aut sacharo cucurbitas, gi ituris Tencte cat nominant,& lachrymas Christi,manus citisti, ν guinem Draconis, aliaque huiusmodi grandia ver vi'sibus materiis obducunt, ut eo ignotarum vocum V
paratu, vendibiliores vid cri aceste possiat Catalliis quoque,dum aifcctant admirationem concitari sodi id te Vocabulorum, quam stat ridiculi, Jo quanta in F xjant, fuse prosequitur Baptista risoli , inop N - xionum in Platonem, listribui. i.ta 1 regio icti ei S