장음표시 사용
341쪽
delibertate sententia excogitata est. O in aeuum cucum
de tibertatis natura inde ostendit aduersarius,
quod implexi mi quique ei Theologica nodi beneficio noua sententia expediantur nun negotio. Estque hac apud eum indirecta noua doctrina probatio, cui maxime nititur. id enim libertatis nostra, sgratia e caeis ac victricis , conciliatione difficilius , sigratia ista , quod Asa vox sonare videtur ineluctabilis est humana voluntati e Et tamen ea licet ineluctabilitate gratia pos
342쪽
ia,nusto modo temeratur humana libertas iuxta nouam de libertate sententiam , quod retenta notione antiqua libertatis, visum non
nemini est esserandum. Quid obscurius diu,
na nobiscum cooperatione, saluis item liberutatu nostra iuribus prasertim si de cooperatione ad actus moraliter malos sit sermo P me
tanta obscuritas, noua de libertate sententia quasi recens exorto iubare potenter distellitur.
Diuina autem sanctitatis a quibusvis nostris sordibus plena nitela, quamuis Deus nobis male operantibus in ratione prima causa non sit, dilucida est iuxta nouam sententiam ei obscurissima iuxta antiquam, quod tam varymodi eam caliginem discutiendi a marijs -- toribus excogitati, aperte produnt. Iam in
se risti libertate foederanda cum eius impe cantia , nemo nescit fixam fuisse omnibus re tro Doctoribus crucem. Neque enim satis hactenus liquere cuiquam potuit, quomodo humana Christi voluntas qua firmitate plus quam adamantina obdurabatur in bono, posset a Tatris prascripto g. de obeunda momi deflectere, quod tamen ad liberam oemerinto fetam mortis perpessionem, iuxta priscam libertatis notionem est necessarium: At non iuxta nouam qua proinde aliter requidem Rr h
343쪽
facilli ne, uniuersa illa dis cultatum moles
liberat me diuina vero tibertatu inextrica-biis implexitate iuxta antiquam libertatu notionem, nihil attinet dicere is cienter enim tacta est proloqu. i. Et eum quoque nodum aliis plusquam Herculatum , facillime ac promptis me expedire licet, adhibito nouae sententia subsidio . Denique ut absoluti mam Dei erga electos prouidentiam retinere possent, es cum textura diuinae praedestinationis aternis praefinitiombus firmis imis conciliare adactisunt libertatu antiqua propugnatores , ad a Dium scientia media confugere Esautem intuto plane perfugio, quod illius scientia si ad prouidentiam plenam Deo indi in sit, minime indigent, qui libertatis,
Donem nouam vetere explosa agnoscunt legi, timam. Qua cum sint inter capitales Theologia uiuerse di scultates , omnino praecipua, esset quod in re aduersari omnes se nostra
huius a consecutura musiuis aetatis Theologi agnosterent se per nouam eius de libertate δε-ctrinam iagis illis ingeniorum ad hanc diem insanabilibuι, mederi liceret. L Sed quod nouam iliam de libertate δε-ctrinam, nuta fulciri veritate hactenussit δε- monstratu, videbimursuperuacaneo labore δε-
344쪽
tigari, monserantes igillatim, nihil expeditio .
rem esse Theologicorum illorum capitum enodationem, post illatam orbi nouamsententiam. Nam obstructo fonte, exarescere riuulos necesse se est, s conuitis fundamento concidera uniuersa qua superstrudia erant, eoque nitebantur. Tamen ad pleniorem veritatis illustrationem consultius visum est in haec quoque sit gillatim descendere ea tamen adhibita temperatione , et non de singulis illis capitibus iustam tractationem in litiuam , quod fretum mensa operae . Hiscopo nunc, ro aliena
sed ea duntaxat attingam, quae necessaria τι-
debuntur ut appareat quacunque aduersariuae retenta veteritiPertatis notione censui, vix expedibilia, esse reuera saluis antiquis notioniblu, alio modo elfacilia solutu, vel non ita intricata, quin aequus Lector acquiescere debeat, ssibi satisfactum putare. anquam ut intricati m essent ac implex ima qua ad praedicta Theologica capita pertinent, nec possentώ- is pers icue iuxta antiquam de libertate δε-ctrinam expediri perperam tamen nouacuderentur notiones. Nam Utuos quoque Augustini merba usurpemus, Non ideo negandum est quod apertum est, quia comprehendi non potest quod occultum est. R iii
345쪽
Formam praedeterminantem , nullo modo per nouam deuertate doctrinam, cum humana libertate foederari Iuxtaprificam vero libertatis notionem perbeia voluntati libera cum quibusvis motionibus naturatiἷus quas di teri
I. PN N Io Est voluit autor lib. I.cap. 8.nu. 3.de motionibus grati vi auxiliorum homini per Christusn diuinitus suppeditatorum prorsus silere, reij cienseam tractationem ad opus de diuina gratia. Fortassis ne Pontificiis mandatis quibus silentium de huiusmodi disputationibus indicitur, refiagatus videretur Ta men mox, vel sui immemor, vel propositi tenax,devocationis essicacis ineluctabilitare, eiusque concordia cum libertate, iuxta nouam libertatis notionem venissima inconciliabili vero earundem dissidio iuYta priscam libertatis notionem, tam plene, tamque ex instituto disputat, quam qui maxime. Nostra in hac parte sobrietas, Eius ego transalpina libertate frui, nec possum, nec volo,quod ad omnes maiorum nutus fingi, knulla ex parte ab eorum praescripto deflectere, lirum mihi
346쪽
acratum sit. Si tamen pr. istare tantum vellem, qtiodiuretiaturali cuique conceditur, desidcirco a sanctissimis maiorum iussis abhorrere non post certum est; imo quod omni iure ac lege permitti, traditur cap.stu casti de homicid secap. vero. i. de sententia ex communic repellere scilicet vim ab autore 1llatam
communi doctrinae hactenus recepta ,eamque munire, quantum iustae defensionis fines ferunt tegere, S in den)nem praestare; si inquam hoc duntaxat vellem; necessario labore perlanctus potitis, quam in maiorum scita quoquo modo iniurius videri deberem. Et ita plane faciendum foret, si cause quam ago plene consultum ac recte prospectum Vellem, ne praetextu illo quod aliter nequeat nodus de cis cacia gratiar de humana voluntatis libertate expediri, serpat noua delibertate sententia , unaque explorati errores quo&ad eam consequi demonstratum est, inuale Enet. II. Ne tamen vel latum unguem a signato tramite
exerrem, ac ne in ea ullatenus excurram, quorum dis cussione molitus tractationem auxiliorum gratiae, Ascrutatuscorum ess cacitatem videri pollina ut denique vel a specie commissae tantillum eius obedientiae quae Christi vicario crfectissimadebetur, purum c. ac nitentem praestem, abstinebo quacunque discussio. ne consensionis gratiae ineluctabilis cum voluntate libera, tametsi in eam discussionem aduersarius penitissurie descendit, sed malens de causae aequitate quam de exquisita obedientia periclitari, sistam in generali tractatione de forma praedeterminante ad quam in capi tis titulo me restrinxi nec nisi ea proseram quae paris
347쪽
tineiat adactus nostros,naturales, pure morales: Natros quoque,motio aliqua cum ex parte intellectus,
tum ex parte voluntatis exigitur tam ergo motionem, ostendam non praedeterminare voluntatem liberam ad actum cui praecurrit, ut aduersarius etiam quoad hos actus male contendit. Idque monstrabo ea proferens quae a gratia motionibus plane abstrahant: quae aeque urgere possem aduersus fatarium
quempiam,aut Genethliacum, ex ru numero quos
Eusebius . de praepar insectatur ob euersam perge neses praedeterminantes libertatem. Horum quippe exagitatione non interdici,certum est Versabor itaque in puncto quod istis aeque: ac autori commune est, Ehoc ipsum ita ieiune agitabo recissitanti ineris ruar proferri circa praedeterminationes possent,iisqueuntaxat tactis quae adnaeuum aliquem autoris det gendum necessaria plane uerint,vi non dubitem con-lliturum cuiuis me in hanc arenam iusta potius necessitate adactum descendisse, quam sponte mea de destinato consilio. III. Ad lianc saltem sobrietatem disputationis adigi me video, tum ne silmplicibus imponatur deiectam esse ab adueruri potentiam utrolibet flexilem , eo opere quod impune teritur omnium manibus tum ut eadem opera, side eadem fidelia, duos parietes dealbem: hoccst,ut plerisque improuidis aures obstruam, aduersus coaxationes ranae quae nunc in Batauicis paludibus strepit aduersus Carainalem Bella inum, uniuersos Societatis nostrae scriptores. Is estGulielmus Amesius in eo opere quod inscripsit Bel arminus ener
348쪽
uatus, cuius lectione utinam tam facile in his regionibus omnes abstinerent, quam est virulentus liber, o dignissimus autore Angli, Puritano , Batauicae Matheologiae apud Franckeranos professior: Eoopere Societatis Patres Molina, Becanus, Suares, alij,
sed maxime Cardin Bella inus, Pelagianismi pertissimi instimulantur , omnesque ad unum lesultae pro idolo habere liberum arbitrium , diuinae vero
gratiae hostes infesti dicuntur tantum quia praedete minationes humanae voluntatis inficiantur. Est porro Aiares disputatio,cum alibi tum nominatim tom. 4 lib. . cap. 2. thesi. i. autoris disputationi tam germana,vi nescias quoad uniuersa r determinationis D damenta, sitela quibus eorum inficiatores impetuntur, uter alterum exscripserit Nec dubium quin Am si editio post alias subinde auctas proxime proditura, autorem quoqde inter praedeterminationum suffragatores, Rispolim,Aluarem, alios auos singulis paginis profert,exhibitura sit Tam beste in omnibus ac
per omnia in hoc negotio,autori cuAmesio conuenit. Subuereor fore,praesertim trans Alpes4 Pyrenaeos,
ubi huiusmodi librorum copia non est, ac utinam nuspiam essetisqui vix persuadeantur, sententiam inquam autor arietauit,eodem plane modovi iisdem argumentis imperia Caluinianis, quo ab autore est impetita. Quare ne dicti mei fides vacillet, ut iis quora interest occasionem praebeam considerandi quod pie rique non aduertunt,adscribo unicum,nec admodum prolixu Caluinistae messi locum ex c. x eitato,ubi de comuni combibonu sententia,post relatam copendio
349쪽
sententiam Bellarmini ex lib. degrat. 5 tib arbit. c. eam impugnat.Titulus capitis,si ,de concordia prout dentiae vel cooperationis diuinae cum libero arbitrio. Thesis .i .ex verbis Bellarmini ita habet. Vna ratio satis accommodata ad istum concordiam explicandam , est ScotiGalneis, concursum De nihil imprimere aut operari in voluntatem nostrum, sed immediat influere in pectum. Similis cum duo ferunt ingentem lapidem, uem unus femre non posset. Simul operantur Deus in voluntas in eodem Prorsus momento temporis Deus tamen operatur quia vo-hmias operatur, non contra quia ad hoc se liberὰ obligauit quando liberam uoluntatem creauit. Hactenus ex Bellar-mino,Theologalle Caluinista: qui suo, & totius pipilli gregis opilionum nomine, subdit hanc confutationem Protest. Haecratio fali dicitur accommodata. Idam. . selitrahit domimo, prouidentia, gubernationi Dei e caci, operationes omnes o,ntatis humanae, voluntate quoad suam perationem. 2. Siιbordinationem prima, eclindarum causarum in suis operatiombus, o br. 3. Hominem non subditu sed octu Dei facit. 1. Gi bernationem riti directionem actionum humanarum , eri ex iis consequamur primo' primario ex hominis amitriosussiendi 1 Deumsingit ex hominis nutu pendentem, etiam in j quae praecipuam rationem habent in totius
murissiprocuratione. . Inuertit acsubuertitpietatem Liam plam Deus nos docuit,si Dominus voluerit, sectata, hoc aut illud acobi .c Deum docet quidisse quasim o dinem redullas dicere debeat, si homo voluerit facere hoc aut illud. 7 Aduersaturri Laresae =.i8. ostendit
notantum Aristoteli, Aurustino, Go me, Thomstii,
350쪽
sed ipsi Catec, o Tridentino Romano in quoad primum
arti βmb.num. x L .haecuerba habentur Deus prouidentia sua, quae mouentur is agunt aliquid,intima iuirtute admo tum atque actionem impellit. Hactenus Caluinista,cuius prima natio centies ab autore usurpatur. Vide nominatim lib. cap. 13.num. I. . Quod attinet ad voluntatem Deo subtractam quoad viam operationem, videlib., ca. 9. num. s. ωcap. 8.num. L. Secunda item Caluinistae ratio,est aduertarismurus aheneus. Vide lib. l.
cap. l7. seqq. Tertia ratio est illa ipsi qua hominem statui a nobis collateralem Deo, queritur auto lib.
cap. 4.num. s. Ratio quartae quinta,frequenter omnino,& magno cum sensu adhibentur ab autore, nominatim lib. t. cap. 23 num.'. cap.i8.num. . seqq. Vbi etiam urgetur ratio sexta, nempe quod Deusdebeat agnoscere se ab hominis voluntate pendere. 1-dem postrema probatio ex autoritate D. Augustini de D.Thomae ac Thomiliarum expassa habetur apud autorem lib. . cap. II.&48.ac seqq. Videt Lector,an inimria dixerim,perbelle autori cum melio in fundame ti, probationibus praedeterminationum conuenire. Vt ergo caluiniano huic Sycophantae,& autori,remoram aliquam iniiciam,intacta ratia ficaci, discutiam quod proposui, in quo aeque ab autore dc a Caluincta Theologastro dissideo. Summesta doctrinae autoris, de praedete