장음표시 사용
471쪽
vllaten s cum priore nexa contentione de prato: quod non est lites sopire, sed serer Vel certe non secus est quam si quis pedem faucium curaturus, oculis non caligantibus, collyrium adhibeat. Itaque i. quere puto, hunc Theologum inconciliatione dissidentium quam molitur,ab ipso ostio aberrare uom. nia quae profert de radicet remediis dissidi praec
terminatorum cum assertoribus scientiae mediae non
plus ad eam controuersiam facere, quam Boreas ad Meridiem pertineat. Nunc de ea concursus diuini abrogatione,sin minus per ordinem ad pacandam litem inter binas illas Schol allicas acies vigentem, quod inane est, plane alienum; at absolute, cinseipsa tantum eam spectando, pronunciemus, quod fert,aut etiam postulat hic locus.
Est ergo quod huic Theologo gratias agam, medullitus absque fuco, quod non aliter sententiam
a me propositam ruere posse censuerit, quam consequenter admittendo quod admisit , nempe Deum non concurrere immediate V actus nostros liberos. Cum enim ipse constanter affirmet decretum prae- determinans euertere libertatem , atque adeo neget posse Deum in decreto illo videre quando concursum suum cxhibere debeat itemque cum meam ac communem aliorum id explicandi Mionem refugiat , non habuit quo se reciperet, nisi ad inficiationem diuini nobiscum concursus immediati. Quem ego habeo pro scopulo ad quem deuitandum , sentcntiae meae tenax esse plane vellem, vel
472쪽
CONCvnsvs DEI, VERAE LIBERT. NON OBEST A Ssi leuorandae essent cita re o rauiores idissicultates.
quam quas Theologus praedictus in meum dicendi modum proposuit. Nolo quicquam acerbius aut durius in hoc eius placitum ipse statuere, sed omni illius confixione temperans , quid ali anteri ris tui ac nostri quoque Doctores de hoc eius placito pronunciarint, candide referam. Et quamuis non me latet , illud aliqua ex parte discrepare a sententia Durandi , eo quod Durandus omnem plane Dei concursum inficietur, quem iste Theologus non nisi ad actus liberos negat Tamen quia confixi Durandi per Theologos quos referam , fere semper spectat sententiam eius quoada lus liberos, praesertim inhonestos, ut liquebit legenti loca annotanda , merito placitum Durandi idem hic censebo cum placito quod excutiendum
suscepi quod iudicium deiurando hac iuparte ferre graues autores referam , ad Theologum Sequanum transferre absque iniuria licebis Alii vero quos referam eandem seri tentiam ni- uero e damnantes, tacito Durando, siue illum subsecuti sint siue praecesserint, non est dubium quincensurae securim in aduersarium impegerint. Pro . eram paucos cimtaxat ted qui numeris amnum, autoritatis pondere pensent. V. Magnus Albertus in a. d. s. a Nic. . agens de sententia immediatum Dei concursum ad omnes adlus nostros negante , sic ait. Alia vini seri ι ab aώti, O a inuliis modo rum reputata Le-
473쪽
S. Bonau in a. d. 37. ait. I. num. 8. cum praemissis.
set quosdam antiquos fuisse ambiguos an Deus immediate concurreret ad actionem nostram malitiae substratam,subdit, quia per multam discussionem du-ιia ducuntur ad manifestationem, ideo suo tempore contrariam opinionem communiteriηualuisse , esse absque
omni ambiguitate tenendam. S. Thomas in a. d. 37. quaest.2.art. 2. in corp.rela
ta sententia a Ermante actus positivos deformitati morali substratos non esse a Deo, addit hunc opinionem,ad praesens nu i e pauci tenent, quia propin iussima est errori duplici Primo,quia ex ea vidit ursequi quod sint plura prima principia. Hoc fuse fortiter prosequitur,eiffugia omnia praecludens Secundo quia aliquod ens essentiam habens a Deo non esset, cu ita Demnon esset mninε ali causa omnium entiam , quod ea contra perfectioncm primi entis. Et te Ct. 2 in cap. s. Ioannis, ait eam sententiam esse contra Scriptu
soldius Romanus in . d. 3 . quaest. I. art. s. sententiam qua negatur instuxus diurnus immediatus in actionem malitiae substratam , vocat favum
erroneam , additque per eam reuocari errorem Manichaeorum de piaribus primε princi , s. Notatque id non is sub ambiquo ponendum. Thomas de Argentina in a. d. 7. quaest unica a Dtic. 3 ait, sententiam Praepositivi negantis Deum insuere immediate ad actum positiuum substratum malitii esse errorem non opinion m. Thoma, Brandvvardinus lib. i. de causa Dei cap.
474쪽
2o.assumit probandum Deum necesseribesse coegi Elο- rem cuiuslibet actin Doluntatis humanae, cuius oppositum Nembrotheims Pelagiana haeresis oblatrabat. Cur Pesa gis hoc esse placitum dicat,infra aperiam. Idem aute in tribuit Nembrottio .quia ut ex Ioseph refert, Nembroth fortitudini suae: non Deo adiuuanti tribuebat actus suos. Gregorius Ariminensis in L. d. s . q.unica art. 3 ait, sententiam quae negat Deum omnia coeffcere . se contra artιculum Dei quo Deum mi gilium inuisibilium 11nnium factor agnoscitur. Viderint,qui Gregorio tribuunt quod huic sententiae inesse probabilitatem dixerit, an sententia quae est contra fidei articu
Robertus Hothoi qu. . determinationum art. q.
litera A .ait, ex principijs Dei pater , oportere sub cribere fendientiae quae agnoscit immediatam Dei cooperationem ad quo is astus. Ioannes de Basso lis in L. d. 3 . u. unica art. 2.ait se
fugam stes periculosam positionem, illam qui uicit Deum
non coeiscere actus aliquos positivos.
Petrus de Athaco Card. Cameracensiicini. q IJ.art. 2. proposit. 2. io liter II, hanc propositionem, Deus cooperatur ad quamcunque nostram operationem, numerat inter propositiones ex de supponenum; de hanc esse Misadicem ad defendendam causam Dei contra Pelatium. Gabriel Biel in L. d. i. qu. a. art. a. concl. .li erat, de eadem propositione loquens ait, ea n cla e tradi intestimons s Scripturae innumerabilibus.
475쪽
Ioannes Capreolus in .d I quaest. i. ad i. Seon contra si cur dan , ait nutam Catholicum fodisti in Lis tirum Man. c aeum, tesse, gare , qu a Diu cώ mea usi secundis quibuscunque , mediate coopertiti r. Alpitonsus Tostatus Matth. i9. quaest. l 8. ad 6 ait, negare quod Deus co adiuuet ut causa niue alis, de cooperetur ad actus hominis se har6 m. Et mox
subdit 1l tharesim Pilan. Idem ad idem caput quaest.
379. ad 7.pro prima Via , anathematirandum esse qui negauerit adiutorium diuinae cooperationis Et loquitur de aistibus naturalibus, adiutorio naturali ouod ait vocari posse gratiam, quia datur gratas. Dionysius Catthusianus in z. dis 3 . qu. t. sententiam Durandi negantis immediatum Dei concursum nobiscum , vocat erroneam , mali , nullum suo tempore fuisse Doctorem qui ii auderet subscrim
Stephanus B uic ferin 1. d. 7 in , sentertiam quae immediatum Dei nobiscum concursum agnosse eit,ad sp ut que omni am Aguitate tin miliam. Franciscus a Christo in . d. s. qil. . ait, sententiana Durandi to lentem Dei conchir luin, non nodoris al- sum se retiam irroneam.
Bartholom s Madinat. qu. 79.2 π. ait, eandzm Durandi sententiam continem intolerabilcm er o ιm, πι se contra teritatem ruinam. Mox ctiam addit. Oropinionem damnatam. An qtii Stephanus Parisicialia Episcopus vibrato anatheristate e interdirit,teste Bra duuardino lib. a. cap. o I habe ut etiam inter arti 'Dio a Stephano damnatos anno iar. 7. cap. de Dc O
476쪽
num. 4. An quia cum Abulen si censuit, eam ad erro-tem Pelagi pertinere ΘGabriel Uasque i. p. d. 99 cap . Opinio Durandi negantis concursum Dei ad singulos fictus, nemini prο-batur: Imo ei nota erroris ab omnitus inuritur.
Gregorius de Valentiat. l. disp. . quaest. i. p. i. plane censet, sententiam Durandi negantis Deum nobiscum concurrere immediate, esse contra D. m. Ioannes Azor to m. i. lib. . cap. 12 de eadem Opinione sic loquitur Opinio Durandi, terrorem,etiam in de continens , commnni biologorum consensure fustum Ioannes de Salas i. r. trach. disp. Io .sect.2 num. 8.relata eadem sententia, subdit Haesententia, erronea videtur, aut saltem temeraria periculosa. Petrus Trigosius I p. Summae S. Bona vcnturae qu. Is .ast. . dub. 3. conclus 3. cum late circa hoc Durandum refellit tum conceptis verbis ait, eius sententiam esse expresse contra Patres, si contra Theologos,imo etiam contra omnes Philosophos. Franciscus Sua res lib. de concursu Dei cap. .num l. sententiam negantem immediatum Dei concursum nobiscum, vocat errorem in fide. Et disp. 22. Metaph. sech. i. num .7. addit , contrariam veritatem , a sincommuniterque tradi oculasticis it Catholicum dogma. Leonardus Lessius lib. XI.de diu. persedi c. s. nu. 8.ait,placitum Durandi spe contra communem sententiam
omnium αδ cademiarum Catholicarum.
Robertus Bellarminus lib. z.dest tu peccati cap.zr.
477쪽
7 3 PAR' II. ApvT IV. sic scribit Sententia iurandi, merito p im ab omni-ἔtis refutatur Pit quae Scriptiirae diuinae P a Patribus fit contraria. Et Isbia grat. 5 tib arbit. cap. . Vocat errorem, Scripturis, Patrum testimonijs, ν manifestae rationi repugnantem. Franciscus Zum et tomo'. var disp.discursu, sect .r .ait sententiam Durandi esse aperte erroneam circontra communem sensum Doctorum,ac contra Sanctos Patres, o nominatim D. Mustinum , π contra senten
Alexander Pelantius .p.q. , .artic. I3. disp. ait,kntentiam Durandi, te mi minimum peticulosam, ν contrariam apud omnes certam H oportere. Gabriel Pennotus lib. 8 propugn. hum. liberi. cap. s. aiserte ait nunc sententiam Durandi ab omnitra Theologi censeri manifestum errorem. Didacus Ruis de volunt Dei disp. 39. num. H. siclo quitur. Sentemia Durandi tanquam erronea merito communisera DoLtoritus rest intur. Vnanimis Scholassicarum pro concursi Dei constensuueoncluditur iurandi- urcoli
VI. Video nisi mihi ipse modum ponam,nullum fore Scholasticorum in hanc rem allegandorum finem. Communiter enim scholastici in 1. dist. i. vel
concursum Dei uti mediatum agnoscente loquuntur tanquarii de dόgmate in lubitato: Contiariam autem
478쪽
sententiam vel aperte coit figunt, vel supponunt aversandam esse. Fuitque id iamprid c in adeo recep tum inter Scholasticos, ut scribat Dionysius Cisterc. in a. d. 's. qu. I. art. i. g. res onde ergo, de influxu immediato Dei in actus quos unque, et ix aliquem dulitare. Cum igitur tam unanimis sit in hoc puncto consensus Scholasticorum, ex ijs permultos iam protulerim, consulto abstineo distusiore eorum adductione. Et quia cum agitur de rimanda soliditate aecertitudine sententiarum,non est dubium quin Scho. lastici, aliis quibusvis sacris tractatoribus facem praeferant, iisque adhaereant siue sacri interpretes, siue Haereseologi mitto quam plurima viri utque illius generis Theologorum suffragia , quae huc congerere nullo negotio licuisset, satis consultum ratus munimento verae sententiae ab autoritate Theologica, monstrato in eam tam unanimi consensu Scholastu
Vnus quidem xalter eorum, in contrarium producebantur, sed quorum ingenia semper , bique
exsolutionem suam atque licentiam prodidere. Nemo sane Durandum de Aureolu nouit, qui eam quidlibet contra Doctorum communem sensum proferendi libertatem in eis non improbet. Quid vero sibi voluit Sequanus Theologus,cum huic quod excintimus, imis etiam eadem opera ac eodem iure, cuiuis alteri placito Aureoli, patrocini quaesiuit a Cardina-latu, 5 a Dedicatione operis sui facta Clementi Pontifici maximo, huiusque concessione, ut opus Aureoli cuderetur: 'o bone, Clemens Pontifex cui dicat una
479쪽
Aureolum qui anno isi . florebat, anni interiacent prope trecenti sed qui opus Aureoli, tanto post Clementi Polarifici in seripiit, fuit Cardinalis Sarnantis, qui illud alitu blattis nostra memoria vendicatum,cum rix antea Aureolus nisi apud Capreolum legeretur,ed Romicurauiti utinam accurat: us de absque iugibus prope lacunis. de mendis crassissimis, qui bus miletum in modum deformatur. Male porro cum 'ontificinus ageretur, si omnia quae ipsis inscripta leguntur opera,eoi pio approbare, Δ eo tum doctrinam ratam habere celerentur. Quam multi enim libros Pontificibus inscripserunt farinae non bonae kpessimae notae itinetiam cum quandoque Pontifices, libris sibi aut alteri inscriptis diploma priuilegij concedunt, quo editori aut Bibliopolae gratificcntur, ut accidit in nac Aureoli editione; nequaquam eo ipso approbant placita lauiusmodi libris contenta, sed eorum discussionem Sapprobationem, constitutis Censoribus dimittentes,ipsi quo suum tit praest ant,&qua supremi Principes viali quoque supremi Dynastae solent, indemnitati ac lucro editorum consula. tum volunt,non approbationi librorurn itaque mi ror, autorem cum quo agimus eo esse prolapsum, ut
suffragium aliquod sententiae diuinum concursum immediatum diffitenti,quaerere voluerit a dedicatione&priuilegio concesso editioni operis Aureoli,quo haec eius sententia continetur.
480쪽
Excusati pauci prisci si quam tamen absint
V H. De illis alijs priscis Scholasticis, qui vel inst
xum Dei in actus nostros dissileri, vel non abhorrere a dissilentibus visi sunt , .cendum est quod ex S. Bona uentura superius attigi, quia per multam disse ei finion diibita ilia diuuntur ad mani stationem, affulgente posteris uberiore luce, deprehensam esse illius placiti falsitatem. Scite F id ius in a. dist. 3'.qu. .arr. s. postquam retulisset quosdam antiquosThe logos sustulisse influxum Dei in actum possitiuunt malitiae substratum, subdit Vertim posteriores,ex lintra fusti hum ros priorum , tineius vidi ni quam priores. Nam si Nanin est super humerιιm Gigantis lo=gias id rei quam Uiro . itaque posteriorcs Theologi,
ut facile est anteriorum inuentis addere,perspexerunt
qua prioribus illis probabantur, esse vere improbabi Dilia Nimirum sicut quod est apud L7tinens in ap. yo commonit. Etiam obstu philos bis dum ata
processu i mporis ex curantur , limantur poliuntur a εemque, euidentiam is distinctionem accipiunt Sicut inquam , ccbs. super sine in t ilexit , quanto mundius ad extremum ductis , tanto noli at rnae scisntia aditi largius p ritur verba sunt S. Gregori h mil. i 6. in Ezech. ita Scholastici posteriores, super se nes intellexeruiar. pleraque omnino e ij cienda esse agnouerunt, quae anteriores vel probarant, ves noni id probabilia existimarant. Primordia sane semper