장음표시 사용
501쪽
sit a)mtas , nisi perramum primum verum uod e Ecu a mitatis. Haec pertinere ad dependentiam in diatam cuiuscunque entis a Deo, ad coeffectionem Dei cum omnibus causis secundis, intelligitur ex textura uniuersae huius propositionis 32.
1imen ita elorum, Christianorum Philosephorum, de
XlX Satis de Philosophorum Ethnicorum in hanc rem consensu Christianos nihil mirum est om nes ad unum, suffragatores veritati propositae acce sisse, quibus fidei Cynosura, Patrum doctrina praeluxir Pomponatium quem supra retuli aduersatum diuino nobiscum concursu Carpentarius digressio. in Alcino negat vel Philosophis vel Christianis annumeranduna Certe quanta ambigue fidei infamias agarit, netvincita latet, de quo plura in opere deiu sta confixione librorum. Qui vero hactenus Philo- .phi Christiam audiuerunt, pro vera sententia stant omnes. Itaque non modo immediatum Dei nobis. cum cum causis quibusvis secundis concursum astruunt, sed etiam contrariam Durandi sententiam grauiter configunt Paucos annos .
Soto secutio physic quaest conclusioni si
502쪽
CosCvRLV DEI, v ERAE LIBqRT NON OBEST. 4 1 Toletius i. physic quaest. . concitisiun. . ait, .sententiam Durando contrariam esse ex scripturis manifestam Bened Pererius 8. phys eap. 7. sententiam Durandi vocat, nec piam nec inam sed valde periculo fam Capite autem 8 contrariam ait, non tantum esse opinabilem aut probabilim sed etiam omnino veram cer δtum,c indubitatam, de qua fas non sit Christiano PH. losopho dubitare. Fonseca 3. Metaph. cap. t. quaest. 9 scct x.υ inquit Durandi opinio aut erronea , ins errori noxima, Philosophia principiis Pu recte arrendar aud coa
sentanea. Quod enim Deus immedrate concurru ad om-mm creatura opera rionem, multis locis diuina scriptu
Conimbricenses a phys cap. 7. quaest. I 2 artic. 2. sententiam diuinum concursum immediatum, cum causis secundis agnoscentem aiunt, non Ρί- Phi,
sophia principiis sed diuinarat etiae liuerariindiam, ης ita consentaneam es, ut oppossum aut mrnim ruraum aut erroneum sit. Eam commum albensu tradunt Schola stiet Theologi professores. Rucius, .phys triar a. q. .ait eam recipi Ss P
tribus tanquam con tam in Irripturi Hὸsemen 'tiam Duisundi reputari erroneam.
randi vocat aperti mum errorem, non solum inibi,
isophia, sed etiam in Theologia. io iij
503쪽
Cus eius nota, rigenda ab alituo ex Actis ideatur. XX. Superuacuum sit plura colligere Philosophorum Christianorum pro hac veritate testimonia, cum sussiciat uno verbo dicere, omnes, nemine refragante consentire. contrarium placitum grauiter configere. Sive autem contra fidem sit, ut non paucos auditi affirmantes, siue non siti de quo nihil volo statuere, statuant quorum interest, ex dictis tamen, vel me tacente, perspicue habetur huiusmodi placitum repugnare torrenti Doctorum cum Theologorutum Philosophoru Atlade0 sine iniuria dicturus qui iam videtur, placitum tantosere ab omnibus desertum,imo explosum atque colixum, esse in summo vertice temeritatis , quia indubitat verit smanifestati est, ait Cassianus. i.de Incarn. c. 6.vistoritas
umersorum, sperfecta ratio est a nemo iussensit. Ita ut qui e trahocsentrare nitatur,huius primastatim ronte non tam sit audienda asserti , quam damnanda peruersitas i quia praeiudicium secum damnationis exhibuit, qui itidi, cium uniuersitatis impugnat, audienti locum non babet, quia cunm statuta conuellit. Confirmata enim semel ab omnibus veritate quicquid contra id venit, hoc ipso statim falsitas esse noscendum est, cluod veritate Alpentit. Ac per hocsufficere ei etiam id solum conuenita sententiam damnationis, quod discrepat a iudicio veritatis. Rationes pro concursu Dei. Prima, ex potentialitate cassi secundς. secus dum autoritatem urgenda est ratio. Quan
504쪽
CONCvRsvs Er,vERAE LIBERT NON OBEST. 47ν quam enim Ocham quodl. . q. i. conclus i. im q. . 3. itemque Gabriel in. 2. dist. i. quaest 2 art. 2.concl. i. itera D nec obscure Pennotus lib. 8 pro- pugil huma liberi cap. s. num. q. negant id posse demonstrari ratione naturali, tantumque concedunt posse rationabiliter persuaderi:Tamen rectius alii d- inittunt id posse efficaciter conuinci, clare demo i strari; in quod praeter coeteros late 5 strenue iucum
bit Bradu vardua usi. i. de causa Dei C. . q. l. L. ac 2 in
nec segniter Gregorius in . d. s . q. unica art. 3. Egidius distinet. 37. quaest. i. artic. s. J Bassolis ea deni distinct. q. unica,artic 2. Ego unam aut alteram ra tionem attrgisse contentus, reliquas apud praedictos legendas dimittam. I. assidacissimam iudico eam quam breuiter sed optime tradidit S. Bonaventura in a. d. 7. artic. I. q. t. n. 8 semperque tametsi suboscurius adhibetur a
D. Thoma quoties hoc punctum attingit, ut eo de
potent. artic. .&lib. . contra gent. cap. 67. 7O. i. PH .art. l. ac quaest. lOS. artic. . Verba D. Boii .uciaturae, quia pauca sunt, iuuat adscribere. Ouod omianis actio siue substra eccato ue non ecundam id quod est actost a Deo, orte ponere pensetineminentia Δ-uin potenti indigenti potentis crea g. Quia ni Deus est casa primonialistima, de est instrι ntiae M.
ms in causa secundas, O adeo magnoix uentiς, ut nec modicum seu quantumcumque parum dum tamen aliquo modo fitens, procedat ab aliqua usa creata , nisi coope,
runt diuinapotentia. Omnis rei potentia creata,quan-
-i est de se, defectu est, nec sparia aAa: Ergo qua
505쪽
4 8 PAR H. AP v IV. tumcunque faciat modicam operationem, necesse habet ali uri ab ea potentiaquς est a jura propter omnimodam impermistionem cum materia, ε 3 sola sibi sese scit, nullo modo indigens adiuuari a causa alia. Et debhς positi cru dicit omnem athonem esse a Deo secundum θ ad uictio est , a pie omni ambiguitate tenenda est. Aliis verbis, sed reipsis eodem sentis, proposui ex D Anseliano confirmaui diui rationem in Natur
nititur, illa alia quae ex conseruatione ducitur,4 in hanc formam proponi potest Effectus quilibet crea ius,insuo fieri seu in primo instanti suae productionis, est en aliquod verum,non minus quam toto reliquo tempore quo durat. Sed toto illo tempore, cum sit essentialitcrens participatum, debet a Deo pendere effective δε per continuatam productionem, siuo per conseruationem accipere esse: Ergo dein primo instanti debet a Deo esci, cum non minus indigum sit diuinae opis mjuusque mendicum initii; Deus au
tem non minus poten4ddens maxime verum, quam
postea cum res est iam producta. Et alioqui fatendum esset, entia quae conseruari non possunt, hoc est siue iccissima,non pendere a Deo ess cienter, contra ea presisam Dauidis profestionem, qua psalmo,s agnoscit. si ad orientem mouendus sit illhuc esse eum dedu- sturam diuinam manum. X X est in hac argumentatione video lata re, aut periclitari ab aduertiri negatione praeter , norem. N)in Ytructe vidit Gregoriuauit. 134.
506쪽
CONCvRsus Dar vrst et LIBpRT ON OBPsT. 4 9 Vnica artic. 3. s. qui negant inquxum Dei nobis cum, aeque negare debent, conseruationem rei per nos primum productae, fieri a Deoi quod tamen Gre,
orius recte statuit nullo modo negari posse, mi-i videtur de fide, propter expressit limas Scripturas,
Colossi Hebr. i. Sap. i.&ii quas optimem hanc rem ponderant Valentia i p. d. 8 qu. 2. p. Le T. lib. D. de divin. perfeci. cap. . a quibus aliquiquO-que Patres in eam rem proferuntur , sed eximie om-nmo id laabent Nagian genus orat. 34. tractans illud Psalmitor qui facis Angelos tuos spiritus. orat. 3ς.
librans illud , qui fundasti terram super labιlitatem suam. Chrysostomus homi l. s. in ad Coloss. circa iulud omnia in ipsum pendent Nyssenus egregie, adsensum pietatis accommodatissime, lib. de perfecta Christ. hom forma ad Olympium, circa illud Hebr. I. portans omnia verbo irtutis suae; Photius in respons ad qq. Amphilochi Cyziceni de variis Scripturae locis, circa illud, Paternitis siue modo operaturi S. Augustinus lib. 3. in Iulia. capis. 5: lib. 8 de Genesi ad liter. cap. in . aliisque locis quae congerit Gregorius inlad J. qu. unica,artic. I. concl. 3. Quod autem nunc id non agam, V omnium rerum immediatam a Deo conseruationem ac continuatam productionem stabiliam,verba horum Patrum quae sunt ad id ex prensissima, non appendo missamque etiam facio ra tionem eius rei ineluctabilem,quq ex diuini dominii plenitudine in res omnes ducenda est. Neque enim posset Deus si luberet, res omnes destruere quod dubitare non licet quin praestare posset sit vellet, nisi
507쪽
2 PAR II. AP v IV. conseruaret eas possetque mera cocursus subductione ad nihilum redigere.Quam rationem alibi ad penitissimas usque fibras discussa, S undecunque firma-ui. Clara ero o Lindubitata est quarum cunu uere
rum conteruatio immediata a Deo.
Ea vero supposita,ς que clara est prima productio: quandoquidem initio productionis cuiuslibet rei,
Deus non minus est ens maxime verum, creatura
quaelibet non minus tunc est ens potentiale, ac diuina manu Iubsidio indigens, quam reliquo tempore quo conteruatur, a Deo pendet per continuatam productionem. Ergo dcbet quoque ab eo primum pendere, ne hic babeat proportione locum expostulatio Diui Augustini aduersus Semipelagianos , quos queritur dedisse Deo secundas tantum di-bi vero solis primas arrogasse Paucis hanc ipsam rationem expressit S. Paulinus epist. 38. quae est ad Iouium, verbis illis. Cum constet quod cernitur ι sentiatur,aliena vis, mi conficta maneat indigere, non potest ambigi aliunde etiam Ut crearetur eguisse. Quod cum ita sit , omnia ex Deo orta fateamur necesse est.
Et inferius. Vt ratio, meritas decet, omnia operum
Dei tu quibus consistimus. quorum pars humi , m niaque munerum eius quibus inter vitae istius fragilis caduca incerta regimur atquesernamur, ad ipsum feramus, nihilque ab illius potestate nostro remoueam Merrore,quia velimus nolimus ipse nostri, mi omnium, cuer totis Deus est, dec. I omne quod sium in , impendamus, qua illi placita sunt ud amus discere, σμ-
πecuremM.Tunc defaecata menteturius imuentes, mi
508쪽
sunt. Haec ille ut inferius loquitur , Dei Philosophus,
Peripateticin Deo, P thagoraem mundo. Secunda, ex impedibilitate actioni cansae
XXIV. Accedit ratio quam suggerit Rubionius in L. d. , . quaest a.artic. i. ex eo petita, quὀd nisii Deus cum causis secundis concurreret, non posset earum actiones impedire. Cum enim non sit nisi triplex modus actionem aliquam impediendi , nempe primus per causae destructionem uecundus per conitari motus immissionem , tertius per subductionem concausae alicuius necessiariae Perspicuum est , primum horum modorum non nisi cum Dei iniuria posse hic ingeri. quippe nullo pacto consentaneum ei plenissimo dominio quo Deus pollet in res creatas quascunque tametsi non destruistas. Absurdissime enim quis diceret, non posse Devim 'hominem ab operando impedire nisi eum destruendo; quasi vis humana adeo valida sit visi superstes maneat, inhiberi diuinitus ab operatione non pos sit. Secundus vero modus propositus, locum plerunque non habet : quia pleraeque actiones contrario carent, unde impediri non possunt per formae sibs contrariae immissionem. Restat ergo esse. t eam las, tertium modum esse admittedum, ac proinde idcirco potest Deus quascunque actiones creatas impedire, quia necessariu cli ut cooperetur quibusvis
509쪽
31 PAL II. Ap v IV. agentibus secundis, quae obstipat inertia iacerent
Deo illis non cooperante, Leffectus eorum coess
ciente cum ipsis ut essentialiter exigit indigentia qua
laborant ex ratione entis potentialis Eludunt vero non elidunt hanc rationem, qui dicunt, Deum ob
summam creaturae ad ipsum subiectionem nihil licet faciat aut tollat, posse per nudum imperium inhibe reactionem causae secundae ab ea sola manaturam. Hoc videtur ludicrum quia imperium si nihil adactionem promendam requisitum adimat, vel nisi aliquid ponat quod sucum actione incompossibile, est abi quid mere trinsecum,&relinquit res quo statu erantis plenius tradunt,qui probant praennitionem jure immanentem, nihil extra Deum immutare, quamuis sit imperium diuinum efficacissimum. Tertia, ex determination individuum. XXIV. Est etiam apud me non parum valida rario qua utitur Gregorius ina. d. 34 qu. Vnica,artic. 3. in secundo principali,iunctis iis quaelia Dei in i d. 31.4 Rubionius in . d. 38. qu. i. concl. 3. acin 2.d 34 qu. t. s. sinem,multique alii suo loco adducti, contendentes Dei esse determinare causas secundas ad indiuiduum. Hmc enim efficaciter inferri potest Deum sim-gulas actiones cum causis secundis coelscere. Nam
Iacultas causae ex se sumpta, indifferens est ad plures ex indiuiduis actionibus per ipsam elicibilibus perindeque illi est, siue hanc si1ue illam actionem numero tantum ab ista distinctam prius profundat nec ut ad
510쪽
CONCvRsvs DEI, VERAE LIBERT. NON OBEST. 83
id conetur, possit se ad unam potius quam ad aliam
determinare,cum omnes aeque eam lateant, nec ullam distincte cognoscat. Necessarium ergo omnino est, fateri, determinationem illam debere ab extrinseco fieri. Circunstantiae autem temporis & loci aliaeque similes, a quibus nonnulli hanc determinationem petierunt,sunt plane extrinsecae, nec plusio Ccunt hanc numero actionem quam aliam similem. Plane ergo efficitur,causam secundam ex se ad plures indiuiduas actiones indifferentem, non aliter determinari ad hanc potius quam ad illam indiuiduam actionem, quam ab agente extrinseco libero S sin gularium illarum actionum distincte praescio cooperante causae creatae hoc est a Deo, qui e pluribus illis numericis actionibus,hanc potius primo loco quam aliam pro libertate deligit,&it a se simulvi a creatura operabunda profluat,determinat; non per aliquid praeimmissum, ted immediate coe sciendo. Video quaedam ad plenam huius rationis firmitatem desideranda, quae quod instituti huius fines excedant, a me dimittuntur in praesentia. Sunt tamen alibi plene de accurate stabilita, apud me sunt admodum rata. Ideoque non immerito, ad veritatem in qua confirmandaversamur, corroborandarn, adhibere ea pos