장음표시 사용
491쪽
XlII. Non obscure eandem generalis concursus infitiationem, Pelagio tribuit Paulus Orosius in Apologia pro libertate verbis illis. . ea sempir Lees ritu atque indubitata sententia, Deum adiutorium Dum non solam in corpore su quod est Ecclesia, cui te
halia, credentium dem gratiae suae dona largi ur, eterum etiam mversis in hoc mundo gentibiu propter lox Ianimem sui aeternamque clementiam submini'are,noum tu asseris cum discipulo tuo Caelestio, cui iam apud
fricanam onodum occulta ista impiorum dogmatum natura contusa est, in solo naturali bono, et in liber ar-ἷitriogeneraliter niversis unam gratiam eontributam: sed 'eciatim quotidieper tempora er dies,per momenta, per atomos,m cunctis γ' singulis ministrare. Dicit enim
Scriptura,qui Solem suum oriri facit super bonos de malos . At tu forte respondes Ordinem suum composita en natura custodit ac per hae Dem elementari ssem l cursibus constitutis , facit inde quae facit. Quid erga de illa sententiae parte quae sequitur, opinari. Dat pluviam fiιper luctos iniustos. Haec exempla aperte ostendunt,adiutorium Dei a Pelagio negatum quod ibi Orositus stabilit, non pertinere duntaxat ad auxilia gratiae Christianae, sed generalem quoque concur sum, causis secundis diuinitus subministratum complecti. Ei ita sane paulo post, cooperationem Dei ad
opera praediolanaturalia, vocat in ac signato,adm-torium Dei it addit, velle Deum opiniudicare hominis, Mod me operatur in eo , ac praeter gratiam Christia nam quam vocat Ad praecipuὸ donum quod Ecclesiaeo corpori suo peculiare largitur Dem, a nosci vult
492쪽
CONCvχsvs DEI, 2R LIBERT bos o EgsT. 46ue aliam cooperantem gratiam , quam permistim cum prior nomine adiutorij diuini exprimit, nefatam a Pelagio profitetur quem etiam ut vidisti fatis indicat sensisse ac dixise, Deum mundo semel producto destitisse a cooperando causis secundis, sedeas sivisse sibi,acturas quod collata semel virtute po
XIV. Sed hanc fuisse Pelagi mentem,liquidissimo tradit S. Hieronymus iis contra Pelagium libris, quos illumOrosius,cum eam ipse Apologiam prolibertate contexeret,eollata is modum dialograetercati
ne scripsisse dicit & in anterius scripta epistola ad
Ctesiphontem, quam item laudat Orotius, aiens Universis Oecidentem B. Hieron mi, illis de alis lubris,eloquium sicut ros in me in expectase. Sic igitur scribit S. Hieronymus epistola illa ad Ctesiphontem, cum ex Pelagio dixisset,nos Dei auxilio non indigere,sed contentos ea gratia ciua a Deo accepimus propriam voluntatem liberi arbitrij compotem, nullius praeterea,ac ne Dei quidem ope indigere, ne si indi uerimusi liberum frangatur arbitrium cum inqua aec ex Pelagio daxisset ibi sanctus Hieronymus subdit idem plane tradidisse unum discipulorum eius,
omnino inliciatum esse,posse libertatem cum ea ali nae opis indigentia cohaerere. Destruitur enim moluntas quae alterius ope indiget sed liberum dedit arbitrium Deus, quod aliter liberum non erit, nisi fecer quod voluero,ac per hoc, ait; aut torsemel potectate quae mihi datae ut liberum seruetur arbitrium; am si alterius ope indi est, berta/arbitri; in me defruetur. Vides quam
493쪽
unum idem sit cum fundamento quo Sequanus Theologus concursum Dei adactus liberos infici a tur 3 Subdit Hieronymus haec dicit, quam non caecedit blasphemiam ' Quae haereticorum menena non μ-pιrat Et mox Quod ursium cosum iactitant iberum a nobis arbitrium destrui, audiant e contrario , eos
arbitri destruere libertatem , qui mali eo abutuntur aduersis beneficium largitoris defiruit arbi. trium ' si qui siemper Deo gratias agit quodcunque in se riuulo fluit ad fontem refert, an qui dicit. Recede a me quia mundusium , non habeo te necessa-νium Dedisti ni mihi si me arbitrij libertatem, e faciam quia voluerori id rursum te ingeris et i, hi psim facere , nisi tu in me tua dona compleueris fFraudulenter praetendis , t Dei Iratiam ad conditionem hominis referis,' non in singulis operibus auxilium Dei requiras, ne scilicet liberum arbitrium videarisi admittere,c cum Dei contemnas adminiculum , hominum quom auxilia.
X V. Haec ne cui videantur ad solum gratiar Christianae adiutorium pertinere, x ut appareat Hic ronymum aeque ac supra rosium , nomine diuini adiutorii δε gratiam Christianam, naturalem cooperationem fuisse complexum , expendenda
sunt haec, quae ibidem contilienter subduntur. Audite quaeso, iudite sacrilegum. Si inquit volitero curuare digitum mouere manum sedere stare , ambulae re, di currere, stula iacire, duobus digitulis narium pussa menta decutere eleuare aluum,et rutam digereresc-
494쪽
per mihi au, ilium Dei ni cessarium erit ' Haec Pela gij coelesti sunt verba. Respondc vero Hiero nymus. Audi ingrate, imo sacrilege, Ap lolum pret
dicantem. Sive manducatis , siue Lbitis , siue aliud quid agitis, omnia in nomin Domini agite. Mox etiam ex cap. . Iacobi, acriter haereticum increpat quod in his naturalibus actibus qui sunt memorati, cita profectione ad aliquem locum,ad Deum semperauctorem recurrere,&ex illius pendere voluntate nollet ne liberum destrueretur arbitrium. Est ergo ex
his manifestissimum Pelagium eiusque asseclas quos ibi impugnat Hieronymus, non modo coelestes suppetias naturae indebitas, sed naturalem quoque concursum,qui solus ad omnia proxime recensita opera necessarius est, sustulisse. Eiusdem ordinis sunt illa opera ad quae adiutorium diuinum esse necessarium agnoscit idem sanctus Hieronymus sub initium libri primi contra P lagianos , damnans Pelagium secus sentienteni cuius haec verba refert ex persona Critobuli Si in singulis, bus quas gerimus, Dei et tendum est adiutorio, euo calamum temperare ad seMbendum, temperatum pumice creri, ma=:umque aptare lucris, tacere , loqui , sedere, stare, ambulare, currere
medere, ieiunare flere, ridere, stes caetera huiuscemodi, ni PDein iuuerit non poterimm Respondet Atticus qui Catholici partes sustinet. Juxta meum sensum, non posse persticuum est. Obiicit e contra, Critobulus id est Pelagius. In quo igitur lib. rum hal mus arbitruim, di Deigratia custoditur , ealhquam naturalis.
495쪽
.ra PAR II. CAP v IV. gratia libertatis concessae,de qua paulo superius, i ho quidem absilue Deo possumus sacer Respondet
Atticus Catholicus. Non sic donata est Meri arbitri jgratia, i Dci per singula tentur adminiculum Addit
Critobulus. Non tollitur Dei adiutorium,crem creaturae ex se mu dati liberi arbitri gratia conferuentur. Si enim absque Deo, nisi per singula ille me iuuerit, nihil possum agere, necpro benis me iuste operibiu coronabit nee Hyle t pro malis, sedin utroque suum mel recipiet mel damnabit auxilium. Instanti ver Attico,hac ratione, Deum ad actus nostros dormitare dicendum, si in singulis operibus non adiuuat nos, sicque euerti
gratiam Dei illam inquam gratiam quae exigitur ad
opera praedicta , nempe naturalis cooperationis oegeneralis concursus, respondet Critobulus. Quo modo in carteris creatur conditionis ordo seruatur ii cone salem l liberiar,serj potestate , nostrae voluntati omnia Lrelicta sunt, Z c. Si in omnibus iste cooperatur, non est meum se eius qui adiuuat,im tui in me cooperatur praesertim cum absque eo facere niti posim Videri possit, haereticum relabi in id quod paulo ante negauerat,vel certe prodere, mentitum se prius fuisse,cum dixerat,gratiam Dei non in beneficio tantum creationis de collati arbitri sitan' esse, sed in o quoque, ρμο si ut opera, diuino admi niculo fulcia
496쪽
gratia conseruationis, quae est lcnc fictu eiusdem nataturalis ordinis cuius est gratia primae creationis. De hac autem continuata naturali gratia intellexisse Pelagium, um supra creationem admisit necesstatem
diuinae gratiae, adiutori ad singulos actus, patet ex illis verbis quibus Critobulus depellit Atticum,affirmantem,liberi arbitriigratiam, non sic esse dona tam ut Dei per singula tollatur adminiculum. 'on
tollitur Dei adiutorium,cum creaturae ex semel dati liberi arbitri gratia conseruentur.
XVI. Liquet ex dictis, quam non ab re .Thomas, Abulensis, alij que superius adducti, censuerint, Pelagium nomine diuinae gratiar quam negabat non solum gratiam Christiana n, sed citam beneficium concursus naturalis, S uniuersalis cooperationis complexum esse. Nam illud quoque beneficium, ut supra ex Abulensi aiebam, gratia dici potest quia gratis datur. Qua etiam ratione Patres Africani apud Augustinum epist. 93 ixerunt, creationis beneficium non improbanda ratione posse gratiam appellari. Nec dissimiliter S. Hieronymus epist. 339.ad illud, Domine refugitim adim es nobis ait ratiae es diuinae quod homoereatus ect; moxque etiam addit, intendensis cooperationem,& concursum uni uersa leni , Dcinita concessit liberum arbitrium, visuam per singula peragratiam
non negaret, ne libertas arbitri redundaret ad iniuriam eonditoris oecideius contumaciam qui ideo liber conditus
est Irabsque Deo nihil spe se nourrit. Hanc ergo gratiam laomini per singulos actus, a Deo non negatam, hanc cooperationem gratuitam,Ina cum grana
497쪽
liberum arbitrium cui inde timebat, euerteretur,
quod ipsum timet Sequanus ille Theologus cum quo pro eadem diuina gratia naturali seu pro diuiano generali concursu immediato. confitctamur.
Pht yophi quoque , etiam Ethnici, proici
concur1is steterum. Tantae nubi testium sacrorum pro diuino nobis cum concursu immediato , tot inquam Christianas Doctoribus, SI Patribus, quibus non nisi homines temeritate&quidlibet nouandi audacia illustres, Durandus, Aurcollis, vel multiplicium haereseon infamia sordentes, Manes QPelagius obit repuerunt si Philosophorum suffragium adiunxero,suscepisse laborem superuacuum videri potero. Addoctrinae tamen complementum obiter quoque attingam consensum Philosophorum in hoc puncto. Praeterquam quod sapienter admonuit Clemes Alexandr. i. Strom. cap. 9. Christianam quidem doctrinam, hoc est Theologicam e Christianis fontibus haustam,per se perfectam esse ac nullius indigam accessu tamen Philosophiae, etiam si veritas potentior non efiiciatur,vsum tamen aliquem parari ad arcendos veritatis praedones unde de Philosophiam, sapientia tanquam vineae, sepcm ac vallum nominat
Clemens. Quid quod Christiana, Theologica doctrina, ut idem addit, est quasi panis, Philosophica mitem est obsonio similis. bellarijs 3 Desinente
498쪽
autem caena, ut ibidem ex Pindaro dicitur, est
placentula. Id est Philosophiam parce apponere post expletam Theologicis epulis famem, non est iniu
XVII. Verum in Philosophortim ad hoc negotium allegatione, missos faciam non modo prilcos illos, quorum dicta ex parte collegit Sirentust. i. de fato c. o. sed alios bene multos posteriores, quorum in hanc rem loca late protuli in Natur.Theolog. dist. t. q. Σ. artic. i. Recte enim dixit S. Cyrillus i. contra Iulia ad tit. . omnes Ethnicos sapientes in hoc consensisse. Itaque, b Aristotelemi paucos alios ex Philosophis attexuero, receptui canam Ta- .metii vero Aristotelem , conoersuri Dei immedia tum nobiscum, sustulisse existiniauit Gulielinus Parisiensis. i. i. de uniuerso cap. 16. 47. &I 2. eiusdem operis cap. q. necnon Henricus quodl. . q. s. Lectius . de grat cap. 8 num. 8. i. nihilominus
non videtur dubitandum, quin pro veritate proposita steterit, ut ferunt loca a Sirenio superies notata, quibus Urmat, in agentibus subordinatis qualia sta ruit esse Deum irraturam, inferius non posse ag re sine influxu superioris. Ita habet 8 physi. 38. α i. Cariusianus lib. 1. de lum Christ theor. cap. 27.
cum alia pleraque Aristotelis loca ad id profert, tum Vnum ex quadam eius epistola de prinio principio, qua asserit, primi principii siue Dei indeficientem communicativam vim , esse a se distundere in omnia quae fiunt, ideoque semper in actu esse. Sed nilliuest necesse dubiae fidei testimonia proferre, cum in
499쪽
ma, ac praesertima Metaph. ubi radiis solis in hanerem conscriptum dixeris textum quartum, quo traditur, quod est maximὸ ens maxime verum cuiusmodi citra omne ambiguum est Deus es causam omnis en tu, atque adeo etiam actionis qua quodcunque ens producitur. Item a coelii ioo amrmat Pholo phus a Deo derivari omnibω esse, siluere. Videsis insuper quae ex eo notat Franci lcus Picus lib. de pro
VIII. Aristotelis nomine, Theoloo iam secundum AEgyptios, Petrus Faventinus ante annos citat-terccntum vulgauit, testaturque Franciscus Roseus
epistola ad Leonem decimum, se eos libros Damasci vidisse Aristotelis nomine praenotatos. Imo longe ante S. Thomas opus c. 6. Aristotelici illius operis nondum latinhediti meminit. Et quanquam valida
argumenta quae protuli In Prologo Natur. Theol. s.n. 83. opus illud Aristoteli abiudicare videantur, t men si paucos errores ut in scriptore Ethnico dissimules, liber est omnino eximius Leguntur in eo tanat luculenta4άmque densa huiusveritatis testimonia, ut
nihil possit adduci expressias Signo nonnulla. lib. s.
cap. 3. Abente iecessario Actiones omnes manan eiusque nutuo u potestas in Elam excitatur Lib., cap. 6. Primum agens, in agendo imperseritum non est quoniam ipsum sopra omnia quaesunt, perfecto est,&c Agentia vero omnia quae primo inferiora sunt, illo indigent, horrumque a Bone , eius m a Bonem desiderant. Ideoque omnia inferiora imperfecti, eorundbmque assiones im-
500쪽
CONCust sus De I,VERAE LIBERT NON OBEs T. 73 perfecta atque eadem ratione , omnia qua perfectionem
aliquam possintsuscipere, hoc a primo agente recipiunt. Lib. o. cap. . Primum agens, Deus est, qui vere UILrit, siquidem sentiam procreat, cum ipse sit vera essentia Necfer vil modo potest, ut sine hoc ab alioqui
Auto libri de causis, quem otiose aliqui Aristotelem esse censuerunt, cum sit Arabs, nec nisi Procli abbreuiator, Picus in conclusionibus ex eo libro,vo cat Abucatem Auenam, spermulta frequenter habet in lianc sententiam illustre est illud ex proposit. i. Causa prima adiuuat secundam causam super operationem siuam , quoniam omnem operationem quam 'cit causa secunda, prima etiam causa efficit. Et mox Causa prima est maiorno vehementiora adhaerentiae cum re,
quam causa propinqMi Et non sigitur causatum cause secundae , nisi per virtutem causa prima quod est quia caiisa secunda Mando facit rem, influit causa prima quae
e vra eam , super iliam rem de iuirtute sua. Quare ad. haeret illi re adhaerentia vehementi. Eodem sensu proposit. 6. ait, causa secundas illuminari a lumine causeae primae Mystice sed optime proposit. 32. cum praemisisset si inuenitur unumfaciens acquirere non acquisitum, craliud acquirerefaciens acquisitum, disserentiam debere inter ea statui, unum esse primum, aliud secundum iubdit Illud ergo in quo est unitas fixa non dependens ex aliquo, est unum primum verum sicut ostendimus: , istud in quo sinita inuenta ex alio inuentas, praeter unum primum verum. Si ergo est ex alis, sex uno primo vero acquisita nitri Prouenit erga inde,