장음표시 사용
301쪽
Nota 1. Cultus alius internus, alius externus. Cultus interianus est submissio interna voluntatis alicui tamquam superiori iexternus est voluntatis submissio per actus externos manifestatas v. gr. genuflexione, incurvatione, prostratione,&c.
Nota 2. Cultus externus est per se adlaphorus, seu indifferens, ita ut possit tam DKO , quam Creaturis rahiberis idem enim exterianus cultus, v. gr. adoratio, juXta diversam adorantis intentionem aut motivum, modo DEO, modo Angelis, modo hominibus viventibus competit. V. gr. Et trocidens adoravit eum, sicilicet Chri 1lum J Joan. s. Cecidis ysue pronus in terram , re adorans c scilicet Angelum ait. Josue s. Et adoraviι eum s scilicet Davidem viventem prontis in terram. I. Paral. ai. Quod autem talis, vel talis cultus species per haec vel illa signa deseratur, id pendet a Colentis intentione; siquis enim externis illis submissionis signis intendat se alteri submittere tamquam DEO & testari ejus Divinitatem , erit cultus Latriae , si ut amico DEI, erit Duliae , si ut viro sapienti, potenti, dignitatem tenenti, erit observantiae politicae. Itaque quemadmodum idem actus exteris nus potest siuccessive procedere a diversa intentione aut motivo, de accipi ut signum tum diversie excellentiae ac dignitatis in honorato , tum diversae aestimationis, reverentiae & submissionis in honorante; ita potest successive esse actus Latriae, Duliae di observantiae politicae. Lessi Suar. Truli. apud Leandr. Trach. 7. Disp. I. num. s. & . Sed afferamus ipsa Lessi verba: Sic Libr. 2. Cap. 38. de
Sacr. Dub. I. num. s. ait: μιandum est etiam, omnem externam ado
rationem secandum se esse adlaphoram, re posse tam Creatura, quam DEO exhιbeνi; nam genuflexio ου totiur cordoris in terram proratio , qua summa ridentuν adorationes ) etiam hominibus exhiberisolent , ut exscripturis patet. Itaque a seia inteηιione pendeι , quod per hae , isa uel illa honoris species deferatur. Si enim externa ista submissonis nota, intendas te alteri submittere tamquam DEO σ testari ejus Divinita
302쪽
1o o Tris. II. De Ceremoniis Sinarum erga Defunctos.
tem, eris eustur Latria et, si ut Amico DEI , erit Dulia , si ut taro se uenti, potenti, erit observantia potitiea. I l. Lessius. Sic etiam SuareZ in s. pari. quaest. as. artis. I. & 2. disput.sI. seel. 3. dicit: aeua in re notanda es iusserentia inter actus internos ,re externor. Internι enim, quoniam DEUM Vsum ut proprium suum ob fectum attingunt νel repraesentant , ιdcirco ex se re natura Da tales esse possunt, ut ad solius DEt cultum referri valeant ue hs modi sunt a tur ei aestina, actus spei, charitatis, paenitentιa, re alii similes. Actus vero exserιores non sunt ita ex se determinati ; quia eam ad νenerandum DEUM , quam ad bonorandam Creaturam exerceri possunt, quod notaνie Augustinus . Gιο fit ut distinctio Latria soli DEO debite, ab adoratione Creatura, in his externis acti ut potissimum ex interiora intentione Pendeat. Ita Suareet
Nota 3. Sicut voces sunt signa ad placitum , & possimi d
terminati ad significandum tale oriectum ρῆ v. gr vox DEUS ad significandum divinum objectum ς ita actiones externae sunt etiam signa ad placitum . & possunt determinari ad significandum aerepraesentandum talem cultum. Unde praeter intentionem iserantis , attendenda est etiam interdum intentio operis; sed haec intentio operis non habetur ex se & ex natura rei, sed per publicam impositionem ἔ& haec publiea impositio potest tantum fieri ab eo qui habet susticientem authortatem di potestatem , v. gr. Sacrificium, quod est actio quaedam, per quam recognoscitur supremum DEI Dominium occisione vel consecratione alicujus rei, habet hanc significetionem a sua institutionei sic Suare2 ibidem: Hane sero significationem, sue bene August. notQpit ab impossione babet id est , Sacrificium) , non a natura , occ o enim nisuli de se non Amficat DEUM esse Authorem vita εν morair ι
unde remota impositione non contineι Hrinum cultum. Et hoC certe etiamin
nutri patet ι quoties enim occiditur vitulus in honorem hospitis & ad eum honorifice tractandum, & tamen nulla ibi umbra Sacrificii dice ne aliquis illum Patremfamilias in Evangelio Luc. t s. secisse Sacrificium , quando ob reditum Filii sui pri .gi iussit occidi vitulum saginatum Et idem in 3. pari. quaeli. 83. art. I. disp. 73. scct. I. sic :hinc eo Igitur primo Sacrificium esse signum ad placitum re ex institatione , qualia fere sunt omnia signa, qu/bus homo ex ramis rationalem menia/em Dam. Pater quia hu7 modi Agnificaιιο non es naiuralis lati actioni Disiti eo by COOste
303쪽
Onἰ exteriori, secundum se considerata, P. gr. Memori viatili, aut alterisimili , oportet ergo ut ex rmpositione illi conveniat Et diramur etiam in priori Tomo in materia de adoratione, actus exteriores de se e sedi indifferantes ad custum strahendum.
Nota . haec Sacrificiorum institutio quamvis eκ natura rei possit fieri a genere humano in quocumque viae flatu , uti ibidem probat Sua regue si ve quamvis Respublica, vel Princeps vicem ejus gerens. quantum est ex natura rei , possit instituere Sacrificia suo statui acincommodata, quibus D EUM colat , sae pe tamen hanc Saerificiorum inlli tutionem in aliqua Republica sibi DEUS reservavit. Et quoad usum quidem, certum est in Lege nova CHRISTUM Dominum usum esse hac pote itate, instituendo ita unicum Eucharilliae Sacrificium, ut noluerit cum illo aliud multiplicari aut misceri ε idemque censendum est de flatu veteris Legis, ut ipse usus fatis probavit nulla enim in populo Hebrae S legitima ac vera Sacrificia introducta sunt, praeterea, quae in Lege sunt a DEO tradita. Et hoc DEUS fecit praeiertim ex speciali erga talem populum dilectione ; ideo in princip/o , inquit Suarc Z .
in . pari. qu Ril. 8 I. art. I. disp. 73. seel. 3. ιn Lege natore quando tam fides, quam aha dona supernaturalia mini s tiberaliter hominibειν communicabamur nulla talis lex nempe talis & talis actionis in agnitionem Divinitatis hominibus imposita est,sed determinatio Sacrificiorum hominum arbitrio es reficta, paucis fortasse exceptra, quibus ex steriali gratia DEUS interdum definita dedit Sacrificia. In Lege autem vel erι, quando DEUSspecialem populum sibi streistiter dilectum elegit, carperunt etsam Gerstra specialiteν ἀνina lege definiri. Et infra lect. 4. sic rfortasse Abel σ Cain ita id est, propria aut horitate coluerint DEUM;
atius ex fructιbus terra, asus ex primogeni is Ammalium , un quisque suo arbitνιο cs voluntate. Dicere enim ἀνιna vel paterna aut horιtate id fecisse, noluntarium est ν quia nec uua aut horιtate, nec necessaria ra
ιιonefundatur. Ergo in Lege naturae illa deternu nativa divini cultus signa relicta sunt hominis arbitrio , adeoque asserere quod DEUS in Lege naturae per secretam inspirationem primis mundi Patriarchis factam, constituerit Animalium occisionem , sangni uis effusionem , funfitum , dic. in esse aut liatu Ceremoniae Religiolae , id sine aut horitate di ratione necessaria linicitur. Deinde quamvis in Lege scriptx
lacri ut a DEO definita ae instituta pro populo Judaico determina
304쪽
sos Tract. V De Ceremoniis Sinarum erga Defunctos.
tiva quaedam divini cultus signa; ceterae tamen Gentes, quae ad illas populi Judaici Ceremonialca leges non tenebantur, multo minus nunc postillarum abolitionem laer Evangelium, potuerunt instituere diversa alia signa, sive divinum, si ve humanum cultum testantia. Et ita videmus , inquit Suareet in J. p. q. 83. ari, I. disp. 73. sect. q.). Inter Genter in dioe sis rebus blicis seu nationibus , sicut viverse fiunt leges , ita et .am esse Hyersos Sacrificiorum Rιιur ἔ σ in populo DEI, quando eamque facta est Legis mutatio, reta flatu Letis natura ad flatum Legis scripia, νes ab hoc in flatum Legis gratia ,semster cum Lege mutatur es sacria
fletorum usus. Unde multa divini aut Religiosi cultus signa, quae pro populo Judaico per Moysem DEUS imposuit, non fuerunt pro omnibus aliis Gentibus impolita , ut clarum est. An sorte Sina abstinendo a carne porcina propter medicinae causam, faceret actum Religiosum t Lex enim Mosaica hanc prohibet. Idem de multis aliis actibus externis in Lege veteri praescriptis dici posset. Defitque Nota s. postquam ejusmodi na, inquit idem Suare et, in 3. p. q. u. art. i. di a. disp. s r. ieet . sus enti authονitis e re potestate ad significandum DEUM σ cultum ejus sunt imposita, solum ad
diuinum cultum usurpari possunt, oe si creaturi3 commam etar rati3 cultus, erit idololafria saltem exterior, si non ex animo, mia, ex falsa assim rione fiat. Facta igitur hac publica impositione, quamvis postea aliquis privatus utendo illis signis, vellet alio suam particularem intentionem detorquere, non tamen haec sufficeret ad tollendam aut mutandam illorum significationense idcirco antiqui illi Philosophi qui nullam sorte in idolis Jovis, Bacchi ,ec similium phantasmatum, Divinitatem agnoiacebant , licet, dum illa adorarent. habuissent civilem tantum & politicam intentionem , v. gr. intentionem servandi ista tamquam legibus jussa, non tamquam Diis grata , & Credendo istum cultum magis ad morem, quam ad rem pertinere, ut ait S. Augustinus Lib. i. de civit. DEI c.ip. io.; erant tamen idololatrae, exteriori saltem idololatria; quia ista externa signa publica impositione di dispositione crant initituta ad cultum divinum. His praenotatis, nunc ad quaestionem nostram veniamus. Cum igitur iiii Ritus Sini ei, seu istae actiones externae, quibus Sinae utuntur in Parental Ceremonia Q ad colendos Defunctos, non a DEO,led ab ipsis Sinis sint inlli tutae , uti patet ex eorum libris supius Clis
305쪽
Caput IV De Rurentiai Ceremonia cy. I o I
talis di adhuc infra citandis , duo nune inquirenda sunt: primum quodnam sit motivum illorum Institutionis, seu finis operiri secundum, quaenam sit intentio istis signis vel Ritibus hic di nunc utentium,
seu operant imi ex hoCenim fine seu intentione hic & nune operantis intelligitur, utrum adhue subsistat idem primaevae Institutionis motivum. Itaque omnis ille cultus externus, quem Sinae hominibus desunctis inParentalibus; remoniis ιν deferunt, accipit suam speetem vel superstitionis, vel observantiae politicae ab intentione operantium, & a motivo instituentium. Si enim per actum istum externum nullam intendant in D functis agnoscere excellentiam & dignitatε humana majorem,erit observantia seu cultus politicus; si majorem humana, erit superstitiosus, aut cutitus dultae,idebenim cultus,quoSancti in caelo degentes coluntur,est cui tusduliae,quia excellentia & dignitas,quae in illis agnoscitur,eil maior qualibet humana Sc politica, nempe excellentia & dignitas Amicorum DEI. Suar.&alii apud Leandr. Ti act. T. disp. 2. Videamus ergo utrum illa excellentiati dignitas, quam Sinae in Defunctis agnoscunt, sit major humana. Primo si agamus de Defunctis non multo polt diluvium unuversale, aut aliis longe ante CHRISTUM natum, D Et notitia, vitae honestate ac virtute , quantum ii Cet colligere, instructis, quamvis tunc in iis eoiendis agnovissent excellentiam di dignitatem humana majorem, nempe dignitatem Amicorum DEI in limbo degentium . non tamen continuo cultus ille dicendus fuisset superstitiosus, sed potius potuisset sottasse dici cultus duliae , forte enim antiqui Sinae poterant prudenter judicare illos Defunctos in statu Amicorum D Et degere. Si autem talis cultus adhu C subsisteret , num dicendus foret cultus duliae , an superstitiolus t id penderet ex Cultoris intentione: quia si ille Cultor nunc eamdem ac illi Prisci, haberet DEI notitiam, suppono veram fuisse in Priscis DEI notitiam) dc solam Amicorum DEI excellentiam in istis antiquissi in is viris agnosceret ,
adeoque nullum verum lacrificium , sed quasdam tantum dona more patriae, ad patefaciendam suam erga eos reverentiam praesentaret, ejusmodi cultus etiam nunc sorte posset dici duliae, non superstitionis. Vide Leandr. Tract. . disp. 3. Sed haec speculative. Nam de istis Antiis quissimis non est quaestio , nec id facit ad Confiicium, licet utcumque
antiquum ι nam binae, ut jam vidimus & adhuc infra videbimus. in eo
306쪽
Io Tract. II. De Ceremoniis Sinarum erga Defunctos.
colendo, nullam agnoscunt dignitatem humana majorem , adeoque ejus cultus nee duliae nec superstitionis, sed civilis observantiae dicendus eli.
Agimus ergo de reeentibus Sinis in infidelitate, ut supponitur, defunctis; & quaerimus quodnam sit motivum & intentio eos Cois tendi sive ab Inlli tutione, sive ab actuali usu Z haec intentio & motivum maxime ex libris, qui nunc sunt in usu, nempe ex antiquis di classicis, in quibus habetur motivum Institutionis ὁ & ex modernis interpretibus, li-htitque recentibus , in quibus declaratur intentio nunc operantium, atque ex ipsismet verbis, quibus nunc Sinae in iis colendis uti solent, poteit colligi dc sciri. Itaque videamus quid hi libri antiqui Sc reeentes dicant tam
de motivo Institutionis quam de fine operantium. Hoc motivum di finis potest esse tum particularis circa singulos externos istius parentalis eultus actus, tum universalis cirCa totum illius aggrcgatum. Si singuli actus externi, prout exercentur, ni tantur motivo Institutionisti fine operantis mere civili, certo sequitur quod totus iste cultus sit mere civilis; v. gr. si singulae partes Missie, prout exercentur, nitantur motivo Institutionis & fine os erantis mere Religioso , certum est totam Missam esse cultum mere Religiosum. Pari ratione, si singulae Ceremoniae convivii, prout exercentur , nitantur motivo Institutionis & fine operantis mete politico , certum est totam convivii Ceremoniam esse mere politicam, ita de cultu Parentali. Praeterea si universale motivum Institutionis , & universalis finis operantis versans circa istorum omnium actuum externorum aggregatum, sit etiam mere civilis & politicus, evidenter quoque sequitur totum illud actuum aggregatum esse mere politicum & civile. Si autem inter actus particulares mere potiricos , inveniatur unus aut alter superstitiosus qui non sit de essentia totius eultus & omitti possit , dummodo hic omittatur aut tollatur, certum est remanere adhuc tois tum residuum e ultum mere politicum. His ergo suppositis, examinemus nunc omnia, quae spectant admotivum institutionis,di ad finemoperantis quoad Omnes actus cultus parentalis tum singillatim, tum generatim sumptos. In sequenti primo sagemus de adlibus singillatim sumptis. In altero de iisdem generatim sumptis. Itaque sit
307쪽
An cultus Parentalis sit stiperstitiosus ex motivo suae Institutionis, aut ex fine operantis quoad ejus actus singillatim , sumptos ti Ε'. de dico : Cum sint penὰ innumera , quae huc spectant,
seligam tantum magis pracipua , & ea singillatim di se tiam per varia puncta. Alia minutiora vel sub his, ves sub univer- . sali illorum actuum Parentalium motivo & fine, de quo in s. 3. , comis prehendentur. Sed nota multa ex iis, quae infra discutiam, in pra-xim non deduci, vel non servari cum tot minutis ceremoniis , vel nunc in usu non esse ; uti etiam interdum annotabo.
De escarum ferculis ad Sandapilam.
UBi primum quis obiit, usque ad diem sepulturae , quae apud Si.
nas juxta Ritus differtur ad plures menses, coram seretro, aut simul coram Tabella altiore, de qua supra ) filius Parentans quotidie mane di vespere eurat apponi mensam , Cibis & potu instructavi, cum aliis utensibilibus ad vitae usum requisitis A . Deinde ante Sepoli sepulturam rursus dapes apponuntur B. Jam vero morietum Institutionis s intentio operantis sic est: Ista convivalia fercula vespere dc mane apponuntur ad repraesentandam matutinam & vespertinam refectionem , quam filius Patri in vita apponebat ue filius enim obsequiosus , sicut viventi deferebat, ita defuncto Parenti obsequium defert Cὶ. Ista etiam fiunt ad cog tandum de Parentibus sD . Deinde illic dapes. quae ante' sepulturam apponuntur, sunt velut ad valedicendum Eb , et eae , quae in loco sepulturae, seu post sepulturam atronuntur, quamvis Ieapseo stes Diqili od by Corale
308쪽
inosi Trail. II. De Ceremoniis Sinarum erga Defunctos.
res sint inutiles, sunt tamen ad patefaciendum animi sui affectum, qui non patitur Parentem mortuum tractari ut mortuum F3. Idem intellige de ceteris escis praesentatis aut appositis 3 cum sit par ratio. Atqui tota illa intentio ac motivum nullam superstitionem involvit ;nec alius ibi cultus, quam filii servientis Patri defuncto tamquam vivo ergo nec indebitus, nec superstitiosus. Eas vero escas apponi. ut Defuncti comedant, diei non potest , alioquin non essent res inutiles. contra id, quod Doctor Chu hi asserit G . Sed de hoc rursus infra.
A. I. Lib. Rit. Domestic. tom s. matutina appositiones, sic : Omnia 'quibus in vita utebatur Defunctus, apponuntur. Dein famuli super mensiam ante mortualem thronum apponunt legumina, fructus , carnes siccatas , suo condimento temperatas , jusculum , oriza potum Coa, vinum, di paxillos Comestorios.
Et paulo poti Hespertina appositionei, sie: Famuli inan8 appositas dapes auferunt, di novas scilicet vespere,) uti supra, nempe uti mane, ) apponunt. Has matutinas & vespertinas appositiones fusius explicatas ibidcm vide. A. a. Lib. Rit. tom a. Cip. 3. Tan Eum xam sie; Ubi primum quis obiit, inquit em fu Confucii Discipulus , statim ei escae appo.
nuntur; videlieet illae, quae ei in penu superfuerunt. B. 3. Lib. Rit Domestic. tom. . s. ultima ante discessum appositiones ,
sic: sequenti die, nempe ipso die sepulturae , sandapila in currum seu sulcra gestatoria transfertur. Tum mensa Cum escis & potu apponitur. Et paulo poli: His, quae Lector recitat, verbis valedicit sic: Cum funeralis currus jam sit aptatus; vade igitur in domum tenebrosam ue cumque ultimum pro discessu munus jam sit apposi-
C. 4. Lib. Rit. tom. a. Cap. 3. Tan kum xam sic : ManE ad solis ortum, & vespere ad ocCasum mensa cum ferculis apponatur, scilicet pro Defuncto. Tum Interpres cim hao: Mane, inquit Doctor sercula apponuntur, ad repraesentandam matutinam rese- . ctionem, Diuitigod by Cooste
309쪽
Caput III De Parentali Ceremonia I. I op
ctionem , vespere ad repraesentandam vespertinam, quam vivens Q. metat 3 quia filius obsequiosus inservit defunctis Parentibus, sieuevivis inserviebat. D. s. Lib. Rit. Domeitic. tom. s. sic: Quia mane dc vespere quiesra di motus Tum, seu dies ta nox se invicem ex Cipiunt , ideo istae matutinae & vespertinae appositioncs fiunt ad cogitandum de Pa
E. 6. Vide hic supra num. 3. littera B. F. . Lib. Rit. Domestic. tom. s. Glossator Tam xin agens de eis Lis , quae in loco sepulturae apponuntur di relinquuntur , sic rQuamvis, ut ait Doctor Chubi, prisci illas escas apponerent ad demonstrandum se non posse pati, ut mortui sui Parentes a se tractarentur ceu mortui; attamen sunt revera res inutiles; imo eum caro ilatim Corrumpatur , putrefiat , generet vermes, est quid adhuc magis incongruum. Ceterum ut ista possetnt Congruere , existimarem esse imminuenda, & ex singulis speciebus tantillum dumtaxat apponendum , V. gr. si aliquot tantum grana ex singulis frugum speciebus, & aliquot tantum frustula ex carne siccata ac ' condita relinquantur, ita ut antiquus Ritus pene conservetur , id certe mihi videtur rationi non repugnare. G. 8. Vide hie supra num. 7. littera R
De Ceremonia cy Spiritui terrae facienda.
I Iber Rituum Domesticorum , designato sepulehralis loci sep- o to, di illato in lassam cadavere , praescribit Ceremoniam 9 Spiritui terrae faciendam A , deinde dum dapes apponuntur ad Defuncti sepulchrum, adhuc eamdem praescribit B .
Motivum Institvitonis ct intentio operantis sic :
Cum Glossatori hujus Libri dicat istum terrae Spiritum , seu istius loci Spiritum assiimi pro Spiritu ex quadam similia orto, di tam tum agere de eo incepisse modernos Ritus Imperialis Familiae Tam ;est ergo falsus ac fictilius Spiritus C , Cumque in Curemonia: ο
310쪽
ao I Tract. II. De Ceremoniis Sinarum erga Defunctos.
formulis ille rogetur ut protegat ae servet sepulturam D . ejus ergo cultus est superstitiosus & idololatricus, adeoque nec Christianis.
A. r. Lib. Rit. Domestic. tom. s. Cap. Sum fam sic: Ele icto die effoditur & designatur sepulturae septum , dem fit Ceremonia e Spiritui terrae. ibidem paulo poli: Statim atque ventum est asse. pulturae locum, demittitur iandapila in fossam, & fit Ceremonias Spiritui terrae. B. 2. Lib. Rit. Domestic. tom. . Ceremonia cy ad sepulturam. Paulo insta sie: Deinde fit Ceremonia 9 terrae Spiritui ; extenditur storea, & apponuntur dapum fercula. C. 3. Lib. Rit. Domestic. tom. s. Cap. Sam mam, Glossator Tam xis sie: Quamvis habeatur antiquus Ritus , qui praescribit sepulto cadavere apponi munera ad dextram sepulturae, scilicet Lib. Rit. Iom 2. Cap. 4. Tantum hia,) nullibi tamen fit mentio de Spiritu terrae ex tali familia orto , Silaice Heu tu xi , solummodo Impertiis lis familiae Tam Ritus sub imperatore reuen f- , in serie anno. rum sui Imperii dicta κον Ium conscripti, illum continent. Quos Doctoris Su ma xen Eum liber, dictus au I. habet .sunt isti Κοruen Ritus ι & Ritus domestici sunt isti libri xu ' Ritus. Illi in
funerum Ritibus dicunt : Dum designatur sepulturie septum , &demittitur in fossam cadaver; & dum fit Ceremonia v ad sepulchrum; tunc etiam fit Ceremonia cy terrae Spiritui, Sinice Heu tu, seu Dominatori terrae, sed istud Spiritus terrae, seu Dominatoris terrae nomen est correlativum magni Caeli , seu Dominatoris caeli 3 ideoque viri litterati ac plebeii Ritum Imperialem sibi usurpare videbuntur. In magno Doctoris Cheu hi commentario reperitur Ritus faciendae Ceremoniae cy Spiritui Tu ti, id est, alicuJus particularis agri aut loci terrae Spiritui. arbitror igitur istum terrae Spiritum ex tali δε-
milia ortum nunc sumi pro hoc particulari loci Spiritu , seu D ti. Ita ille. Nota 1 Hic Spiritus Tu si, passim in agris, vel ad radices montium ac collium reperitur humana effigie etarmatus, vix pede