장음표시 사용
181쪽
rum animorum gratia, proponebat: multumque opis adferre illis omnibus, qui in eo certamine versari deberent. misit autem opus hoc multarum vigiliarum ad eum, cuius maxime intererat, quid de ea re neret: & qui eo tempore tota mente in illam curam incumbebat. Absoluto autem illo, par huic opus; & quod eundem finem haberet, aggressus est: scripsit enim quattuor libros de ritibus cerimoniisque nostrς religionis persuasonisq; Christianae, que Sacramenta appellant: quibus libris complexus est materiam illam omnem, &, quae radix visque ipsarum fuisset, declarauit: quidque demum pie credi,& custodiri de illis deberet,ueris rationibus, argumentisq; satis firmis comprobauit. nam ipsum,argumento hoc lumpto, si, quod pollicitus erat, pr stare volui siet, debuisse
omnem qu stionem, de qua nunc tot tantaeque lites &concertationes inter disii dentes partes rei p. existunt, explicare planum & exploratum est . quare sic quoque prqclare instruxit&armauit illos, qui pro Veritate comminus congressuri erant cum hominibus magno errore inflatis, & causam eam malam obstinate defendentibus. Vt autem libellum alium, admodum utilem prauis opinionibus ex animis hominum euellendis, conficeret occasionem hanc habuit. Factum est, quum ille Bononiam legati nomine obtineret, ut vir prudens, salutisque gregis illius, qui fidei ipsius potestatique commissus foret,
ut pastorem bonum decet, valde studiosus,ad eum veni Tet, medicinam ab eo petens; rationemque accipere cupiens, qua saluum ipsum incolumemq; redderet, quum grauiter aegrotare non paruam partem ipsius cognosset: quam tamen totam rem ille ita tractari volebat, quum honestam nobilemque ciuitatem regeret, Vt ne ignominia illa notaretur, & tamen remedium cito adhiberet, ne magis malum serperet. Consilium ipsius quum mirifice probasset Contarenus, multa animo reuolucris, ut Grat summus& accuratus medicus huius pestilentis morbi, statuit demum ita rem esse agendam. Consecit tamquam
182쪽
i4 VITAouam institutionem quandam breuem Christiani hominis: collegitque, quae magis mordere animum debent, probra omnia: & ita, ut aperire ipsa oporteat cum dolore sacerdoti: illum autem commentariolum qappellauit. qui sine non uni illi ciuitati s mandat sactus videretur, sed Christianis omnibus in ossicio retinendis,&ab illa contagione liberandis. eum vero grauis ille vir ad suos comportauit, diuulgatumque studio quodam & arte effecit, ut vulgo reciperetur, cunctique te viae illi t nendae, legibusque seruandis astringerent: statim enim Irobatus fuit omnibus, exceptis paucis illis, qui plane periti ac desperati forent: posteaque & ipse formis excussis est. Quum autem, ut gesta tunc res est, temporique illi aptum fuit, nomen & ciuitatis & pr secti ipsius in sacris rebus curandis celaverim, illa postea patefacta. quum incommodi nihil amplius inde nasci possit,deberi puto personam etiam a me indicari. Moronus enimMutinensium
episcopus is fuit, qui & ipse non multo post ob singui
rem prudentiam in rebus gerendis, pr clarasque alias nimi dotes,auctus dignitate est a Pontifice maximo: c ius amplisiimi sacerdoti; insigne Bononio manibus suis legatus capiti ipsius imposuit. Illustrauit etiam sch lsis quibusdam suis Contarenus multos obscuros locos in epistolis Diui Pauli,quum ipsas accurate legeret. quos
ne in studio toto animo occupatus erat, cum mors eum
oppressit. Sed etiam epistolas ipse non paucas conscripsit eruditas, & optimorum praeceptorum plenas: Vt lia bellos etiam non nullos alios, aliquam occasonem illo rum conficiendorum nactus: praecipue autem studijsamicorum, Variisque eorum temporibus seruiens .in quia
bus est q uaestio diligenter explicata, perdissicilis sane, magnique semper momenti habita ad vitam bene beateque degendam; qua traditur liberam esse potestatem nostra,
Omnique nexu causarum ac necesiitate solutam. veteres
illi πω ἐφήμ, ipsam vocabant. & qui de sato disterunt , re huic contraria, necessario de ipsa disputationem suscipiunt.
183쪽
GAspARis CONTARENI suscipiunt. eum vero librum misit ad Victoriam Coi mnam . seminam lectissimam, &quq ob eximium amorem erga Virum mortuum, admirabilemque ingenij laudem in condendo carmine, maximo quoque honore di-sna est. Sed etiam, ut sorori sue,quq se in castissimum coetum mulierum Muranarum coniecerat, morem gereret: animumque ipsius suauissimo cibo aleret in ea solitudine, cui se dicauerat interpretatus est duos Hebraeorum illorum cantus Italico nostrae aetatis sermone: cum enim ille doctrina ingenioque suo prodesse quoque alienis studeret; non visus sibi est posse suiς ullo modo deesse. Quin etiam, eodem honesto desiderio incensus, ut utilitatibus fratrum suorum seruiret, qui crebro, mercaturis faciendis operam dantes, nauigabant, consecit libellum de stu maris, &, quam causam reciproca illa fluctuum gitatio haberet, diligenter monstrauit: qui tamen liber amico ipsius commodatus, magno adhibito studio,recuperari numquam potuit. Sed ne omnia diligenter minutiora ipsius opera, quae plurima sunt, enumerem : in quibus tamen appareret specimen illius doctrinet ac iudicij, finem saciam: possum enim vere adfirmare, quodcumque temporis Vacuum a negotiis nanciscebatur,in his rebus ipsum constimere selitum: omnesque vigilias suas eum consuesse temporibus amicorum necessariorumq; suorum consecrare: neque enim ostentationis & gloriae causa huiuscemodi scriptiones suscipiebat: in hisque se dies atq; noctes macerabat: quamuis iustus inde honos, nec magnopere reprehendendus consequatur : sed , Ut dixi , uoluntati amicorum, commodisque indulgens: siue studijs suis memoriaeque seruiens, a scribens do numquam ces
184쪽
conuersae ab eodem: nec tamen omnes continentes.
quod suspicari licet factum esse, quia nonnullae ipsarum, interiectae inter has,perierint. Corcyraeorum contio ad Atheniensis.
VI subsidium ad eos rogatum Athenienses veniunt, a quibus nullam pro magno aliquo beneficio gratiam , nullumque ex foedere auxilium deberi sibi intelligunt,id quod nos in praesentia sacimus ',u primum eam rem, maxime
quidem vilitati illis esse doceant oportet: si minus, certe non detrimento: deinde memores sese gratosque fore et quarum quidem rerum si nulla plane consirmata est, minime debent irasci, cum eoru nihil, quae postulauerant, impetrauerunt. Miserui igitur nos Corcyrari,qui ita vos auxilium rogemus, ut haec firmisiima ut sperant ad vos adseramus: quamquam accidit, ut unum idemque nostrum institutum cum vobis nostris cum postulatis minime congruere videri positi, tum vero nobis hoc tempore inutile sit: nam, qui antehac numquam cuiquam n stra voluntate socij suerimus,nunc idipsum ab alijs implorare cogimur: unaque in hoc Corinthiorum bello propter id ipsum deserti ab auxilio sumus,deque eo quod antea nobis prudentiae ascribebatur, cum minime cogeremur alieno arbitrio,cum alterum auxilio iuuaremus,ipsi periclitari in bello,id modo nobis reliquum est , ut incontulti homines, imbecillique animi tuaicemur. Tametsi profligauimus nos quidem proxima nauali pugna ipsi per nos Corinthios: verumtamen, quoniam maioribus
comparatis ex Peloponnese,reliquaque ex Grecia copiis bellum
185쪽
hellum nobis inferre parant, neque domesticis nos opibus illorum impetum ullo modo iustinere posse confidimus, summumque nostrum periculum agitur, s sorte sub horum imperium redigamur, opem cum a vobis, tum a ceteris omnibus cogimur implorare: est autem a quum ignosci nobis, si non malitia, sed opinionis erro- mea audemus,quq priori otio nostro sent repugnantia. Quod si ea,quae uolumus, a uobis impetrabimus, nempe casus hic nostrae necesiitatis, multis uobis nominibus decori erit: primum quod non incommoda alijsserentes, sed iniuria accipientes ope vestra tuebimini: deinde quod
maxime necessario nostro tepore amplexi nos, testatum beneficium vestrum clarisiima memoria maximeq; se
piterna collocabitis: tum valemus nos classe post quidem vos plurimum. Ac spectite quam magnam vobis fors occasionem ostendat, quam hostibus vestris acerbania et mim eae copiae, quas vobis esse adiunctas magnae pecuniae, magnaeque gratis anteponeretis, sine periculo, sineque sumptu,non modo Vltro sese vobis offerunt sed adserunt pr terea in Vulgus quidem gloriam, a nobis autem quia laus subuenitis,gratiam, vobis vero ipsis potentiam: quae quidem perpaucis Vmquam Vna omnia obtigerunt, paucique ita opem ab alijs imploratum Veniunt, ut non minorem illis, unde auxilium sibi postulant, vacuitatem periculorum atq; Ornametum apportent, quam ipsi inde ablaturi sint. Bellum autem in quo nostra extare poterit utilitas, siqui vestru sunt, qui nullum sere arbitretur, ii errant longe: neq, sentiunt Lacedaemonios metu vestri bellum iam animo conceptum habere: Corinthios autem cum vobis esse inimicos, tum apud eos plurimum posse: atque
eo nunc operam dare,Vt antea vos occupent,& cum tuo hoc in nos conatu implicent, ne propter commune odi-mm contra se nobiscum conspiretis, neq; eos alterutrum
frustretur, quin aut nobis damnum, aut sibi firmitudine comparent. Vestrum est igitur recipiendis in amicitiam Corcyraeis, cupientibus quidem eos prevenire,pra Occu
186쪽
et 8 OR ΑπION B spareque ipsorum insidias, potiusquam contra aliquid in
sdiarum moliri. Quod si contendent, non esse rectum suos a vobis colonos reci pi, illud docendi sun t: colonias, quamdiu illis benigne sit a vetere ciuitate, tamdiu illam
colere solere : ubi autem iniuria inseratur,alienari ab ear non enim ut seruitutem perpetiantur deductae sunt, sed ut iuris aequabilitatem cum iis, qui domi remanent rellianeant. Iniuriam autem hos sacere, id vero manifestum est: cum enim in iudicium de Epidamno vocarentur,ar. mis maluerunt quam iure experiri. sitque adeo vobis pro disciplina id, quod in nos propinquos cognatosque suos patrarunt, ne vos instaudem deduci patiamini, neue, quod vos rogarint, temere faciatis. quem enim gratum hostibus secisse maxime raro paenituerit, is quam diutis sime tutus erit. Nec vero nobis recipiendis frangitis s dus, quod cum Lacedaemonijs ictum est: cauetur enim quae Graeciae ciuitates faederi adscriptae non essent, eas
tri commodum s t licere sibi socias adiungere. Estque omnino illud haud quaquam seredum, si his quidem licet
naues ex sederatis complere, pretereaque reliqua ex Grocia, nihiloque secius ex his, qui sub vestro imperio sunt: vobis autem cum hoc ipso auxilio, tum reliqua omni ope interdicent: ponentque in iniuria, si, quae vos rogamus, ea auferemus a vobis. At vero nos longe sane plura habebimus,in quibus vos, nisi exorari vos sinetis,accusemus: nam nos quidem , quibus periculum intenditur, neque vobis sumus inimici, repellitis: hos vero, qui & hostes sint vobis,& nos oppugnatum veniunt, tantum abest ut prohibeatis, ut etiam e finibus vestris conductas copias
nabere eos patiamini: id q uod minime aequum est fieri a vobis: sed aut interdicere debetis iis, qui vestrae ditionis
mercede apud aliquos militant,ne apud hos mereant,aut nos quoque omnino quidem,ut viὸebitur,iuuare: maxume vero Vt aperte in amcitiam receptos, tueamini. Ostendi igitur,quod initio proposueram,multis de causis hanc rem vobis utilitati esse,praecipueque quod eosdem habeamus
187쪽
eosque haud quaquam infirmos, sed qui nocere i)s, quia se defecerint,valeant. Nauali vero & non terrestri a
xilio oblato, non idem habet incommodi ipsum repudiare. Itaque prohibendi vobis omnes sunt, si quidem possitis, classes nabere: sin minus, firmisiimi quique amici
vobis adiungendi. siquis vero ex usu vestro ea, quae a nobis dicuntur, esse existimat: metuit autem, ne, si haec secuti eritis. isdus rumpatur, is tenere debet,situm hunc meis tum,adiunctis viribus, pavori hostibus sore: quod autem illis animum auget, qui nos sententia sua non recipiunt, minime firmum cum sit,apud validos hostes fore a metu vacuum . Nec vero existimate de Corcyra magis nune
consuli,quam de ipsis Athenis: quibus quidem haud recte sane prospiciunt,qui praesentia modo intuentes,ad id bellum,quoa impendet, quodque adeo prope iam iamque adest, ciuitatem sibi adiungere dubitant, quq conci liata alienatave magnas in utramque partem habitura sit opportunitates: est enim posita in eo cursu, qui est ex L. talia atque ex Sicilia : ut cum inde ad Peloponnesos ire classem,tum 1llinc eo transmittere, facile prohibere posist,tum summa eadem ad alia omnia est opportunitate. Atque,ut perbrevi comprehendam,Vosque cum uniuersos, tum vero singulos doceam 4 minime vobis commi tendum esse,ut nos destituatis.Tres omnino Graecis intclasses non contemnendae: ea quae apud vos est,' nostra
que, atque haec Corinthiorum . quarum si unam deserutis, necesse est duas in unum coire: atque ita, ubi nos pristus Corinthi; oppresserint,cumCorcyrsis simul Peloponnesjsque classe decertabitis: quod si nos rece- , peritis, nostras naues, quibuscum be, i o lum aduersus eos geratis, id si iurad vestras adiun-νu1.
188쪽
V o N i A M Corcyraei hi non modo de sese recipiendis, sed de nostra setiam iniuria,deque eo, quod oppugnari se a nobis rectum esse negent,aisseruerunt,nos quoq; necesse est utraque de re pauca prius memor re, quam ad reliquam orationem accedamus: sic enim & de nostris postulatis certius, quod constituatis,habebitis: quod ni vos rogant, no sine causa respuetis. Aiunt igitur sita sectum eue temperantia, quod neminem antehac sibi socium adiunxerint: illi v ro non virtute, sed malitia id instituerunt, quod facinorum suorum nec socios, nec vero testes habere, nec adeo, eos cum inuitarent, erubescere volebant. Tum ciuitas
ipsa opportuno loco posita, cum proficisti ipsi nauibus
minimum cogantur, & alios necessitate ad se appulsos, quam plurimos excipiant, eos iniuriarum disceptatores constituit, quas ipsi alijs inserunt grauiores omnino, qua ut ullius federis pactio pati posiit: atque in hac pulchra a sederibus solutione, in qua se iactant, non illud spectatum est, ne in alienae societatem iniuriae traherentur, sed illud,ipsi ut per se iniuriam facerent: atque, ubi plus viribus valerent,vim inferrent: ubi clam essent, fraudarent: ubi quidadripuissent, nulla esset verecundia. Etenim viri boni sessent, quemadmodum dicut, quominus sontes suissent, eo illustrius suam virtutem,cum quo pariq; iure viverent, ostendere potuissent. Sed nec in alium
quemquam, nec in nos tales extiterunt: cumque nostri sint coloni, semper a nobis dissiderunt : nunc bellum tiam iaciunt. Dicunt autem non se ad iniuriam patiendam deductos esse: verum nos quoque negamus propte rea a nobis eos in coloniam missos esse, ut contumelia ab
illis adficeremur, sed ut principatum tenerem us,&, qu ad decet,ab illis coleremur. Reliq uae itaque coloniae magnopei
189쪽
ΤHivo,YLD I D'ris rognopere nos obseruant, diligimurque a colonis pluriamum: perspicuum est,si maiori ipsorum parti placemus his solis recte nos meritoque displicere non posse: nee, contra quam decet, bello persecuturos ipsos fuisse,nis insigni aliqua accepta contumelia: & tamen siquid aliquando a nobis peccatum esset, dolori nostro concedi id
ab illis squum erat: nos autem horum moderationi vim afferre turpe putare. Vcrum contumelia & diuitiarumas luentia elati, cum alia multa in nos deliquerunt, tum Epidamnum, oppidum nostrum, quoad in testinis malis vexatum est, no vendicarundvbi ve ro nos subsidio venimus, ut captum occuparunt. At petiisse dicunt,uti hac de causa iure antea inter nos disceptaretur : qua quidem in re animaduertendum est,non qui iustitiam praetexat, quiqdubi in tuto sit,ium demum in ius eat, eum aliquid dicere: sed qui, priusquam in certamen uenerit, factis pariter atque oratione aequitatem retinuerit. Nam hi quidem non ante oppidum a se oppugnatum , sed ubi eam rem minime a nobis negligi intellexerunt, iustitiae tamdem splendorem obiecerunt atque huc ueniunt, nec satis habent, quae ip si ea in re peccarunt, nisi uos quoque non belli, sed maleficii socios habere postulent, atque a
nobis dissentientes secum consentire iubeant: illi uero tum adire uos debuerunt, cum procul aberant a periculo : neque id tempus expectare,cum & nos iniuriam accepimus, &ipsi indiscrimen uenerunt, cumque uos,qui
minime illorum potentis participes suistis, nunc illis auxilium impertiamini, quique ab illorum facinoribus multum afueritis, eque atq; ipsi a nobis accusemini: sed com municata pridem potentia, quae deinde consecuta essent, ea quoque communia habere, nec tam inique inuidiam modo suorum uobiscum sacinorum partiri. Docuimus igitur,cur&nos iustitia confisi huc uenimus , &liuio lenti iniustique sint: nunc, cur eos a uobis recipi ius esse
negemus,attendite. Quamquam enim faedere cauetur,
quae ciuitates adscriptae non lint, ijs licerecum alterutroia ' sese
190쪽
ΤHvcYDIDI sties in hostem elati,omnia pre una victoria contemnunt, cum & eos, qui pr sto sint, tametsi antea hostes erant, tamen amicos putant: quique obstent, etiam si sorte amici sunt, pro hostibus habent; quin proprias etiam res propter pr sentis contentionis studium sacere deteriores solent. Haec vos animo repetere, haec iuniores de maioribus
natu discere debetis,atq; ita statuere, paribus nos beneficiis remunerari vos equum esse;nec vero sc existimare;
rectum quidem hoc esse,sed utile fore bellum: ubi enim minimum turpitudinis,lbi utilitatis est plurimum. Tum autem bellum quidem , quod cum suturum Corcyretidicerent, eius uos metu territantes iniuriam sacere iubeban incertum est: nec eo decet suspensos uos certas iam,
presentesque cum Corinthi;s inimicitias sescipere; potiusque uestrae erit moderationis, siquid antea suspicio nis propter Megarenses susceperatis, id nunc oblitterare: posterius enim beneficium , tametsi leuius est, tempore quidem illatum , uel ad grauiores delendas iniurias satis uirium habet. Nec uero quod maritimas pollicentur copia mouere id uos debet: firmiore enim potentia inuniti sunt, qui ab aequalium iniuriis sibi temperant, quam qui quod adest tantum, quodque praesens est cogitantes,cum periculo augentur I crescunt. Et q uoniam
in id ipsum incidimus, in quo illud apud Lacedaemonios
usurpatum est a vobis,suum quemque socium punire ius esse, nunc idem a vobis responsum expetimus: qui nostro cum sustragio beneficium cosecuti fueritis,vestra sententia detrimentum inferre nobis non debetis. Par igitur pari referte: atque illud cogitate, hoc vobis tempus datum esse, in quo dc qui adlint, amici in primis iudicentur: & qui obsint, hosted: ac Corcyraeos hosce neque in
societatem repugnantibus nobis recipite, nec iniuriam ficientes adiuuate. Atque haec si ita feceritis, cum ossicio iungemini,tum optime vobis ipfs consuletis.